Kroniek van dr. Henri Polak Werkverruiming en natuurschoon Het N.V.V. heeft onlangs een lijvig boek doen verschijnen, getiteld: „In de Strijd tegen de Werklooshei d", zijnde een rapport nopens „de uitvoering van openbare en werkverschaffingswerken". Het bestaat uit een beredeneerde opsomming van „objecten", verdeeld over de provinciën aan welke vele tienduizendtallen werklozen arbeid zouden kunnen vinden. Het is ongetwijfeld een nuttige publicatie. Want niets is dringender nodig dan een zo groot mogelijk aantal slachtoffers van de „aanpassing" (een lelijk woord voor een nog lelijker methode) aan de lediggang te onttrekken — en dus is een weloverwogen aanwijzing hoe dit kan en behoort te geschieden, van grote waarde. De „objecten" zijn van velerlei aard. Verreweg de meeste staan buiten mijn gezichtskring. Maar sommige hebben mijn aandacht getrokken en bezorgdheid bij mij gaande gemaakt. Bij de samenvatting voor de provincie Drente zie ik: heide-ontginning in de gehele provincie; ontginningswerken in vijf boswachterijen, alsmede in de Ruiner-, Echtense, Kockangse en Buinervelden. Onder Overijsel merk ik op: ontginning van duizenden hectaren woeste gronden in verschillende delen der provincie; verbetering van de Gele en van de Dortherbeek; inpoldering van het waterschap Vollenhove; verbetering van de Vecht. Aangaande Gelderland ontwaar ik: verbetering van de Schipbeek, de Buurserbeek, de Berkel, de Baaksebeek en de Oude IJsel, alsmede allerlei ontginningen. In Utrecht: ontginningswerken in de polder Vinkeveen. In Zuid-Holland: bebossing van ruim 400 hectaren duin; indijking van gorzen in de Wilhelminapolder. In Zeeland: duinbebossing, in het bijzonder op Schouwen en Walcheren. In Brabant en Limburg: ontginning van de Peel en van 8500 hectaren in andere delen van Limburg; normalisatie van beken; indijken van schooren in het westen van Noord-Brabant; heideverkaveling te Valkenswaard. Onder „algemene werken" worden genoemd: ontginning van 225.000 hectaren „woeste grond" en „het rooien van bossen" ter verkrijging van bouwen grasland; droogmaking van 40.000 hectaren „riet- en biezenland, kwelders, schorren, slikken, moerassen en plassen". De heer E. D. van Dissel, de onlangs afgetreden voortreffelijke directeur van het Staatsbosbeheer, heeft in het jongste nummer van „De Gids" een artikel geschreven over natuurbescherming en landbouw, waarin hij o.a. zegt: „De natuurbescherming is geworden een grote nationale beweging, waarbij de bevolking in al haar geledingen belang heeft. Aan deze beweging moeten de verschillende volksgroepen en in het bijzonder ook de landbouwende bevolking deelnemen; men moet streven naar synthese, en trachten door opbouwende arbeid deze beweging zó te leiden, dat de verschillende belangen tot hun recht komen. Bij dat alles mag niet uit het oog verloren worden, dat ook komende geslachten ons land moeten bewonen. Deze hebben er recht op, dat het niet worde achtergelaten als een huizenzee. slechts afgewisseld door fabrieksterreinen en monotone cultuurvlakten." Ik heb mij, na kennis te hebben genomen van het rapport van het N.V.V., afgevraagd: indien al de daarin opgesomde ontginningen, droogmakerijen, inpolderingen enz. worden uitgevoerd, zal Nederland dan over enige tientallen jaren veel anders zijn dan .een huizenzee, slechts afgewisseld door fabrieksterreinen en monotone (eentonige) cultuurvlakten", — plus een armzalig beetje „recreatieterreinen", aan welke het rapport ook wel enige ingeruimd zien? --- OM EN BIJ HET RADIO-TOESTEL Eindelijk! Eindelijk zal het er dan van komen. De Nozema heeft opdracht gegeven aan Radio-Philips om een krachtzender te bouwen, die de 298-meter zender vervangen moet. Deze zender komt te staan op de plaats, waar thans de 415-meter zender staat, namelijk te Jaarsveld. --- letwat ingewikkeld Een beetje ingewikkeld is de geschiedenis met die golflengten wel en ik zal proberen om de zaak zo duidelijk mogelijk uit te leggen. Nederland heeft twee golflengten officieel ter beschikking, namelijk de lange golf en de 298-metergolf. De lange golf hebben we eigenlijk niet zo heel erg officieel, want de internationale conferentie wil ons die lange golf niet langer toestaan. Nederland wil, terecht, geen afstand doen en blijft dus rustig doorzenden. Dat heeft tot gevolg gehad, dat men er niet zo heel erg meer over zeurt en dus zijn deze beide golflengten ons bezit. --- Nog een Ongeveer een jaar geleden heeft de post-administratie nog een golflengte bezet, namelijk de 415 meter, die zo goed als vrij was. Er zit alleen een zwakke Russische zender heel erg ver weg op en daarvan hebben wij geen last en de Russen hebben geen last van ons. Voor deze derde eender hebben wij echter geen programma gemaakt, maar over deze zender wordt het programma van de lange golf nogmaals uitgezonden. --- Ook in Jaarsveld Deze nieuwe zender, de 415 meter dus, staat in Jaarsveld Men heeft die zender daar geplaatst, omdat men bij het nemen van proeven, waar in ons land het best een zender op de middengolven kon staan, wanneer men in het gehele land de best mogelijke ontvangst moest hebben, deze plek als de beste had bevonden. Hilversum, het Gooi in het algemeen, deugt er niet voor. De zandbodem schijnt daar een zéér groot deel van de energie te slikken. --- Nieuwe regeling voor feestdagvergoedingen In de gesubsidieerde werkverschaffingen Den Haag, — Donderdag. De minister van Sociale Zaken heeft de volgende regeling getroffen voor de z.g. „feestvergoeding" aan tewerkgestelden bij van rijkswege gesubsidieerde werkverschaffingen: Als erkende vrije dagen voor personen, die bij een werkverschaffing zijn geplaatst, gelden de volgende feestdagen: Nieuwjaarsdag, Goede Vrijdag (in die gemeenten, waar in het algemeen in het vrije bedrijf op Goede Vrijdag niet wordt gewerkt), Tweede Paasdag, Hemelvaartsdag, Tweede Pinksterdag. Koninginnedag (31 Augustus) en de beide Kerstdagen. Aan rooms-katholieke tewerkgestelden kan bovendien op hun verzoek worden toegestaan, op de 15e Augustus (Maria Hemelvaart) en de Ie November (Allerheiligen) niet te werken, terwijl aan de protestantse tewerkgestelden op de bid- en dankdag viij gegeven kan worden, indien zulks ook in het particuliere bedrijf in hun woongemeente algemeen gebruikelijk is. Over al deze feestdagen kan een vergoeding, berekend op de hieronder sub A en B aangegeven basis, worden toegekend; echter alleen dan, wanneer er sprake is van derving van werkverschaffingsloon. Hieruit volgt, dat de vergoeding nimmer betaald mag worden, wanneer de feestdag op een Zondag valt of wanneer de betrokkene, bijv. bij gedeeltelijke plaatsing of tengevolge van roulering op de datum van de feestdag, al ware deze een werkdag geweest, toch geen arbeid in de werkverschaffing verricht zou hébben. A. Voor verzuim op de 31e Augustus mag het gederfde loon worden uitbetaald, voor de berekening waarvan als grondslagen dienen het basisuurloon en het aantal verzuimde uren. B. Over de andere hierboven genoemde feestdagen, waarvoor vrijaf gegeven is, mag de z.g. feestdagvergoeding uitgekeerd worden, welke bedraagt: bij een basis-uurloon tot en met 23 cent ƒ1.25; bij een basis-uurloon van 24 t.m. 29 cent ƒ1.50; bij een basis-uurloon van 30 t.m. 34 cent ƒ2; bij een basisuurloon van 35 t.m 39 cent ƒ2.25; bij een basïsuurloon van 40 cent en hoger ƒ 2.50. Voor zover een der laatstbedoelde feestdagen op een Zaterdag valt, mag uiteraard de feestdagvergoeding niet voor een volle dag worden uitbetaald. Zij wordt dan berekend naar verhouding van het aantal uren, dat op die Zaterdag zou zijn gewerkt, indien deze dag een gewone werkdag ware geweest, tot het aantal arbeidsuren van een volle werkdag. Indien dus b.v. op die Zaterdag 5 uren zou zijn gewerkt en op een volle werkdag 9 uren, is de vergoeding V, van een der hierboven vermelde bedragen. De vergoedingen zullen door de uitvoerders op de loonstaten worden verantwoord. Zij komen voor rekening van de gemeenten, terwijl in de kosten daarvan op dezelfde wijze een bijdrage uit het Werkloosheidssubsidiefonds wordt verleend als in de overige kosten der werklozenzorg. Op de hierboven vermelde vergoedingen mag in generlei vorm door de gemeenten of door aan de gemeenten rekenplichtige corporaties een bijslag worden verstrekt. --- Wat nu? Wat er nu gebeuren gaat, is nog niet erg duidelijk. De nieuwe zender komt in ieder geval in Jaarsveld te staan en klaarblijkelijk moet dan de 415 meter-zender het veld ruimen. Het is echter niet aan te nemen, dat men nu ook maar meteen die nieuwe golflengte zou opgeven, dus lijkt het aannemelijk, dat de nieuwe golflengte bij het in dienst treden van de nieuwe zender verhuist naar de oude zender te Kootwijk, die dan immers overbodig wordt. --- Een uitkomst Het is van groot belang, dat wij die 415-metergolf behouden, want als dat niet het geval is en de langegolfzender wordt niet tegelijkertijd met de middengolfzender heel veel versterkt, dan zal dat in de practijk betekenen, dat wij in Nederland plotseling op sommige ogenblikken slechts over één zender beschikken. Want de langegolfzender is niet sterk genoeg om de ongunstige ogenblikken — bij veel luchtstoringen — een voldoende ontvangst te geven. De energie is niet groot genoeg om de luchtstoringen weg te drukken en dus zal het gevolg zijn, dat de luisteraars luisteren naar de middengolfzender en de lange golf laten voor wat hij is. De 415 meter moet dus voor sommige gedeelten van ons land stellig in dienst blijven om de ontvangst van ons tweede programma in ieder geval mogelijk te maken. --- Uitstekende ontvangst Indien de nieuwe zender in bedrijf gekomen is, dan zullen duizenden luisteraars in Nederland, die nog nooit hebben geweten wat goede radio-ontvangst is, bemerken, hoe goed de radio-ontvangst kan zijn. Het aantal mensen, dat dan kan ontvangen zonder gestoord te worden, door elk klein luchtstorinkje wordt dan veel groter. Het aantal luisteraars zal er stellig door toenemen. --- Wanneer in dienst? Wanneer de nieuwe zender in dienst zal kunnen worden gesteld, is nog niet bekend. Het bouwen van een zender is niet meer zon heksentoer als het vroeger was. Er behoeven niet zoveel proefnemingen meer te worden genomen, hoewel de zenders veel ingewikkelder geworden zijn en veel beter dan vroeger. Maar men kan thans achter de tafel van den ontwerpenden ingenieur tamelijk precies op papier uitmaken, hoe de zender worden zal. Men kan thans een zender veel fabriekmatiger samenstellen dan vroeger. Dus ook vlugger. Toch moet men er m.i. wel rekening mee houden, dat het nog een jaar kan aanlopen, voordat de nieuwe zender in de lucht zal komen. Er moeten gebouioen gemaakt worden — Philips moet de zender helemaal nog bouwen, de zender moet in Jaarsveld gemonteerd worden... daar gaan heel wat maandjes mee heen. Maar als ik mag schatten, zonder dat men mij later een verwijt zal maken als ik het niet bij het rechte eind had: 1 Mei volgend jaar. PIET VAN DUIN. --- Kerkelijke beroepen Nederlands Hervormde,(ƒ »ve te Bunnik ds. L. Knier te Vianen. Zuiderwoude ds. A. C. Christotf6 fc Bedankt voor Den Bommel ds- v Benthuizen. „:' Ge reformeerde Geffleef voor Leiden ds. J. Vreugdenhil ' --- (Ingezonden mededeling) Een rol KING. Een rol m-T^ FIRMA ■ ▼ FABRIKANTEN VAN KING PEPERMUNT • SNEEK (Ingezonden mededeling) Algemeene Friesche Groot-Noordhollandsche Levensverzekering-Mij. van 1845 Burmaniahuis — Leeuwarden van Brienenhuis — Amsterdam i Dubbele garantie voor alle verzekerden --- Verwoesting van Natuurschoon Er bestaat in ons land een contact-commissie, samengesteld uit vertegenwoordigers van ruim dertig organisaties van natuurbeschermers en wetenschappelijke biologen. Zij hield dezer dagen een vergadering, aan welke allerlei autoriteiten deelnamen, ter bespreking van de botsing tussen natuurbescherming en werkverschaffing. Er werd daar ernstig geklaagd over de verwoesting van natuur en schoonheid, voornamelijk door de werkverschaffing, waarbij er de aandacht op werd gevestigd, dat de talrijke ontginningen in vele gevallen doel- en nutteloos zijn. De voorzitter der commissie, de heer dr. Beumer, ex-Kamerlid en vice-voorzitter van de Centrale Raad van Beroep, zeide o. a.: „Blijkens het Landbouwverslag over 1935 moesten ontgonnen terreinen ongecultiveerd worden gelaten, omdat ze onverpachtbaar bleken, de exploitatie uit eigen middelen niet mogelijk bleek. Men dient zich af te vragen of men het vestigen van bedrijven bevorderen moet, die niet kunnen bestaan, met staatshulp. Het is nodig dit alles en de belangen van het natuurschoon breed te bezien." De heer Bloemers sprak aldus: „De prognose is, dat men in landbouwstreken vrijwel geen vermeerdering der bevolking kan verwachten; Friesland en Groningen zullen vrijwel stationnair blijven, Drente zal waarschijnlijk ook weinig verandering brengen. Het is van enorme betekenis open ruimte te behouder» voor recreatie, om stukken van het oude Nederlandse landschap te behouden, dat niet geheel in vlakke cultuurlanden mag veranderen. Met het oog op de zeer langzame uitbreiding van de landbouwbevolking, dient de vraag gesteld of zon grote behoefte aan cultuurgrond gerechte vaardigd is. Het zal nodig zijn, dat er een instantie komt, die al deze vraagstukken nagaat." Toen ik ettelijke jaren geleden in de Eerste Kamer de droogmaking van de Zuiderzee bestreed, viel wijlen de heer Westerdijk. die landbouw-specialist was, mij bij en zeide 0.k., niet te begrijpen wat men met het te winnen land zou moeten aanvangen. Nederland is sinds jaren bezig industrieland te worden. Het aantal bij de nijverheid betrokkenen overtreft reeds niet onaanzienlijk dat van hen, die in land- en tuinbouw hun bestaan vinden. Er is reden om aan te nemen, dat deze ontwikkelingsgang zich zal voortzetten. De heer Bloemers is blijkbaar van dezelfde mening, als hij er op wijst, dat „men in landbouwstreken vrijwel geen vermeerdering der bevolking kan verwachten" en dus de vraag mag worden gesteld of er zo grote behoefte aan cultuurgrond is. Waartoe dan al die ontginningen, droogmakerijen enz.? Waartoe dan deze vernietiging van natuur en schoonheid, deze ontluistering van het land? Om den werklozen arbeid te verschaffen? Indien deze arbeid bestaat in het scheppen van cultuurgrond, aan welke geen behoefte bestaat, voor welke vaak geen pachters zijn te vinden en welker exploitatie op andere wijze niet mogelijk is, dan komt zulke werkverschaffing neer op het legendarische graven van kuilen, ze daarna met het gedolven zand te vullen en dit te herhalen zo lang er werkloosheid blijft. --- Andere methoden Als men werk wil verschaffen, waarom worden de dijken van de noord-oostelijke Zuiderzeepolder dan met machines gemaakt en niet op de oude wijze door arbeiders met schop en kruiwagen? Deed men dit, dan zou men stellig evenveel duizendtallen werklozen aan de arbeid kunnen zetten als nu honderdtallen. Maar het geschiedt niet. De machines doen het werk. Waar blijft dan de werkverschaffing? Men zou een groot aantal windmolens kunnen bouwen, om het water uit te pompen en de polder droog te houden. Dat zou honderden bouwvakarbeiders werk geven en later zouden vele molenaars er een bestaan kunnen vinden. Het zal echter niet geschieden; men zal een electrisch gemaal bouwen, waarin een handvol mensen werk zal vinden. Zijn alle werklozen grondwerkers? Zijn er niet duizenden ambachtslieden zonder werk? Waarom dan niet op grote schaal oude gebouwen van kunsten historische waarde, die in min of meer ontredderde toestand verkeren —en er zijn honderdtallen zo — gerestaureerd. Zulke restauratie geschiedt wel, maar op kleine schaal en bij stukjes en beetjes. Het is geen uitzondering, dat over de restauratie van één kerk, van één toren zelfs, twintig jaren en langer wordt gewerkt. Aan het Koninklijk Paleis te Amsterdam wordt reeds wie weet hoeveel jaren geprutst. Indien men nu eens op grote schaal de herstelling van de vele kwart en halve bouwvallen in den lande zou ter hand nemen, er zou werk zijn voor duizendtallen vaklieden en wie weet voor hoevele anderen, bij productie en vervoer van materialen. In het rapport van het N.V.V. wordt deze aangelegenheid dan ook niet verwaarloosd. Er wordt zelfs een bedrag van 32 millioen, te besteden aan „restauratie van onze cultuurmonumenten, zoals grote oude kerken in de steden, vele oude dorpskerken, oude raadhuizen, waaggebouwen, oude gevels en kastelen", verlangd. Er is echter zo veel van deze aard te doen, dat een aanmerkelijk groter bedrag zou nodig zijn, hetgeen in zich sluit, dat een groter aantal werklozen, dan'waarmede de samenstellers van het rapport blijkbaar rekening hebben gehouden, bij dergelijke projecten arbeid zou kunnen vinden. Herhaaldelijk wordt in de pers geklaagd over veroudering van onze handels- en vissersvloot. Vernieuwing zou ter hand genomen kunnen worden, hetgeen de arbeid van talloze metaalbewerkers zou vorderen. Indien de wil aanwezig is, zal ongetwijfeld meer nuttig en nodig werk kunnen gevonden worden, welks uitvoering het land economisch sterker maken en zijn schoonheid en aantrekkelijkheid verhogen zal. De zaak is, ik weet het wel, niet gemakkelijk. Er moet een einde worden gemaakt aan de ontzaglijke werkloosheid, die vele en velerlei gevaren in zich verborgen houdt, gevaren voor de getroffenen zelf, doch- meer nog voor de gemeenschap. Want deze eindeloze werkloosheid van ontstellende omvang is, of wordt, een voedingsbodem voor allerlei onkruid, dat slechts op zulke grond kan gedijen. Tegen het grote kwaad moeten grote middelen worden toegepast en het ligt voor de hand, dat daarbij een en ander moet worden opgeofferd, dat men liever had behouden. --- Veel verloren gegaan Maar men ga daarbij met de grootste behoedzaamheid te werk. Er is in de laatste jaren ontzettend veel natuurschoon verloren gegaan. Met de simpele opsomming zouden kolommen gevuld kunnen worden. En de verwoesting heeft onafgebroken voortgang. Er wordt zonder ophouden ontgonnen, gerooid, gedempt, gesloopt, drooggemaakt, afgegraven, gehavend en vernield. Er wordt op de plompste en ondoordachtste wijze gebouwd. Landgoederen en zelfs grote villa-tuinen worden verkaveld en volgestopt met confectie-bouwsels van dodelijke eenvormigheid en wanhopige banaliteit. De lintbebouwing gaat onophoudelijk voort het aangezicht des lands te schenden. De intieme sohoonheid van onze fraaiste oorden wordt vaneengereten door brede asfaltbanen, voorzien van talrijke viaduct-bulten, die even zovele schendingen van het landschap zijn. Op vele fraaie plekken, midden in bossen en heiden, zullen straks kazernes verrijzen, en heiden en bossen zelf zullen ten dienste van militaire oefeningen worden geschonden en vertrapt De heuvels van Zuid-Limburg worden afgegraven ten dienste van de fabricage van kunstmest en cement. De mooiste beken des lands zijn reeds „verbeterd" en „genormaliseerd", dit wil zeggen: veranderd in saaie rechtlijnige slootjes (het rapport van het N.V.V. zelf zegt nopens de „verbetering" van de Buurse beek: „bij dit werk schijnt het natuurschoon wel zeer ernstig te zijn geschaad"). Vele plassen werden drooggemaakt, andere door zandzuigerij of vuilstorting van al hunne bekoorlijkheid beroofd Duinen werden bebost en dus gedenatureerd — indien zij al niet afgegraven of met huizen bedekt werden. Ter wille van (dikwijls volmaakt denkbeeldige) eisen van het verkeer werden en worden alom wegen van hunne beplanting ontdaan (dezer dagen nog werden langs de weg Ede—Arnhem niet minder dan 1000 prachtige beuken geveld). Enzovoort, enzovoort. De werk verschaffers willen voortzetting van deze alzijdige vernietiging, tot, zoals de heer Van Dissel heeft geschreven, ons land zal zijn geworden „een huizenzee, slechts afgewisseld door fabrieksterreinen en monotone cultuurvlakten", met een net van grauwe autorenbanen, een dito van genormaliseerde beken en rivieren, plus exercitie-terreinen, vlieg- en zweefvliegvelden, spoorweg-emplacementen en voetbalvelden, zonder andere dieren dan koeien en varkens, zonder andere vogels dan kippen en eenden. Men denke niet, dat hier een overdreven voorstelling van de zaak wordt gegeven. Indien de plannen, die op dit stuk in het rapport van het N.V.V. voorkomen, ten uitvoer worden gelegd, dan zal Nederland er uitzien zoals de heer Van Dissel het heeft afgeschilderd en zoals ik het heb gecompleteerd. Natuurlijk, de mensen moeten wonen en eten. Daarvoor moet gezorgd worden — maar op een wijze, die niet doet verloren gaan wat de mens evenmin kan ontberen als onderdak en voedsel: natuur en schoonheid. Maar ook de wetenschap zou in het gedrang komen, als de werkverschaffers hunne plannen volvoeren. Hier is nog een extract uit het verslag van de vergadering der Contact-Commissie: Prof. Weevers bracht vervolgens het grote wetenschappelijk belang van natuurreservaten voor de biologische wetenschap naar voren. Ze zijn onmisbaar. Ons hoge wetenschappelijke college, de Koninklijke Academie van Wetenschappen heeft zich in deze geest tot de regering gewend. De leek is dikwijls geneigd speciaal de bossen te beschouwen als objecten voor behoud en bescherming, maar ook duinen, rietmoerassen, heiden, hoogvenen, elke natuurlijk gegroeide levensgemeenschap heeft niet alleen haar eigen problemen voor de wetenschap, maar ook haar eigen schoonheid. Wij wachten nu aj jaren op een Natuurbeschermings- wet, de drang tot ontginning is geweldig groot en er mag nog wel op gewezen worden, dat men grote reservaten moet bewaren, geen kleine brokstukjes, die toch, zo niet verdwijnen, zullen ontaarden. Hierbij kan ik het laten. Ik heb alle respect voor hetgeen het N.V.V. heeft gedaan en voortgaat te doen, om de regering te bewegen tot maatregelen, om de werkloosheid te beteugelen en tot de kleinste afmetingen, die mogelijk zijn, terug te brengen. Niet kleiner is mijn eerbied voor hetgeen de samenstellers van het Plan van de Arbeid daartoe hebben bijgedragen. Maar ik kom in verzet, als deze maatregelen voor een aanzienlijk gedeelte blijken te bestaan in werken, die van ons land onherroepelijk een van alle schoonheid en bekoorlijkheid ontbloot stuk bouw- en grasland zullen maken, plat en prozïsch, zonder iets, dat, in letterlijke en in overdrachtelijke zin, verheffend en verheven mag heten, met een brokje „reservaat" hier en een hompje „recreatieoord" daar, enige groepjes bomen, hoffelijkheidshalve „bos" genoemd, benevens enkele met kano's bedekte plasjes. Ons land zó achter te laten, zou tegenover het thans opgroeiende geslacht en tegenover alle generaties, die er op zullen volgen, onverantwoordelijk, weinig minder dan een misdaad zijn. (Wij tekenen hierbij aan, dat deze crltische ontboezeming uiteraard blijft voor rekening van onzen hooggeachten medewerker. Met hem zijn wij van oordeel, dat behoud van natuurschoon een levensbelang voor ons volk is; wordt ten deze bij werkverschaffing e.d. door zorgeloosheid gezondigd, dan betreuren wij dat ten zeerste. Doch naar onze overtuiging is het onjuist de scherpe tegenstelling te maken: werkverruiming . contra natuurschoon. Met zorgvuldige voorbereiding kunnen beide belangen naar ons oordeel zeer wel worden verenigd. — Red. A.P.) --- Een herinnering Deze kwestie herinnert ons intussen aan andere metingen, die indertijd genomen zijn door Philipsingenieurs en waaruit bleek, dat Hilversum de meest aangewezen plaats was voor een omroepzender. Toentertijd had Philips er groot belang bij. dat de zender in Hilversum zijn beste plaats zou hebben gevonden. Zulk een herinnering wordt nu een waarschuwing bij het beoordelen van metingen, die niet door een absoluut onafhankelijk college worden gedaan... --- A.P.-Rui Kantoo Het ruilkantoór belast zich ten * lezers met het ruilen van de pla&W die verschillende' fabrikanten bij verpakken. Heeft u b.v. Hagzegels, waarvoor wenst te ontvangen of omgekeerd " j aan ons ter ruiling toezenden, WU aan de voornaamste bonnen en P onderstaand lijstje een zeker Pl,n j dat de ruilwaarde voorstelt. (Zie v% Het A.P.-Ruilkantoor belast zich van de Arbeiderspers met het ruH j en bonnen op de volgende voorw**^ (Wij maken onze abonné's in terdam en Den Haag er op attent waarden enigszins gewijzigd zijn)' 1. De zendingen bonnen of Pla9 j gesloten enveloppe aan de kantoren pers worden ingeleverd. ai Op de enveloppe vermelden Bij zendingen per post zorge meO frankering. j Toezending van de verlangde per post, als regel ca. één week O*. de zending. Indien het gevraagde v voorradig mocht zijn ontvangt n1 richt. . f 2. De zendingen dienen vergeze'j een duidelijk geschreven opgaaf en verlangde bonnen of plaatjes van naam en adres van den inzeflj De vergoeding voor porto en bedraagt 15 et. per 1000 punten °' I van, dus 30 et. tot 20O0 punten ei»j zending voor porto voor zending van 1—1000 punten voege t en voor een zending van 1001—2(l aan postzegels bij 3. Het Ruilkantoór trekt van &L 5 pet. af als vergoeding voor verf1 ging van bonnen en plaatjes 4. De waarde van de bonnen * $ andering onderhevig en zal kantoor bepaald en wekelijks SePV Men raadplege dus steeds het laa^ e»S 5. Men zende uitsluitend gave «^ jes en uitsluitend geldige bon" Puntenlijstje voor de week van Bussing 15, v. Delft Vogelpl- l5'gji Driessen omslagen 5, Driessen v' j Egbert 6, Droste bonnen en plaaW6 a 30, Goudabons 15. H.O. 10, Hag ««j| zegels 12, Haka 10, Haust 7, serse Weegschaaltjes 3, Kahrels blad 8, Klokzeep en Sneeuwwit 20. J| Sunlight, Vim, Radion, enz. 35, v. 6, Patria II 12, Pleines Duifmer3 plaatjes 4, Paula 7, Rademaker Scholten 20, Sickesz 3. Stereo 5. w Deze week niet zenden, doch wej Driessen vlaggen, Klaverblad, plaatjes en Roodband. . t