(Ingezonden mededeling). ■ [Wat een verschil. f 3a, iK ga altijd naardft 1 van werken toch.' loket omdat ik weet B Zooeven was deze dat men kier prettig. \ file noo langer ruïticj en vlug qehol\dandle/ I pen wordt niin kai Klopt nog ] [Door mijn zenuwen niet te in geen uur en m 'mlffren. Rook voortaari gaat a! weg') J ookWINGSen je zult z.*m, Hnp sneel ie het dat Je DJ de qrPoUte drukte ch l^UagrJ? te rusti9en k^m ku,ltwe^n Hoe eerder. . 25 ds hoe beter/ J --- rdiging bewees weer haar grote waarde Aanwinsten de voorhoede otten bleven iets der verwachting \k f- dat w'i tegen !;Vd haald hebben, zeker eer:,„ „6n genoemd, heeft deze '%ln resul+aa+ toch enig ge'!) achtergelaten. ij, sul+aat betreft, omdat min'iii j »(5e ac drie Schotse doel%J, u!tenspel had moeten \'| ' Wa+ he+ sPel aan* *W Schotten, hoewel zij yj a geelden, toch een tikje 6bkor, I I lOn en 9ebleven zijn \ j. Wll'eld zeer hoge, ver- v*ri hen gekoesterd 'y in» \vU[Sen «'s de voldoening \ onzer verdediging, die % heeft tegenover '*:le|eoorl'oede1 zo groot was Vd-6"'"9 oVer de Holland-6 ver onder de maat ■iil het str0u Verlo°P der doelpunten ,^Wens ook tot uitdrukking x~n> Waarin van beide kanoden geforceerd — men y1 maar op na —is deze verdelen in twee helf' door de officiële pauze Aanvallend Schotland, dat grotendeels beheerste, ■.. ts. drf i?161*1 niet in doelpunten 'ilNtiri n door de bÜzonder '-2%> Welke de Hollandse verlegen de Schotten weinig • terwijl zij de enkele, die "eriut lieten. fcjg et spel meer verdeeld was Jtt )w,'Waren — die zich in de ■ eijffden voorgedaan — dat $**e]} sterk in de aanval was i'% w.l tot verdedigen werden «%\it kort achtereen, in nog Sdg 6tl tJJd, de drie Schotse !%h,>,WedstrrJd plotseling een \s J gayen. $ ccnaatf .Van deze wedstrijd, al y ornst ficiële landenontmoeting, * ™et in de eer*alnin ' Was het wel heel nS. die zolang bewaard was gebleven, plotseling min of meer verloren ging door een doelpunt, dat niet toegekend had mogen worden. De Schotse linksbinnen Black kreeg de bal namelijk in duidelijke buitenspel-positie toegespeeld, de Hollandse verdediging bleef even staan en de teleurstelling over het toekennen van deze goal drukte een ogenblik zijn stempel op het Hollandse elftal. Ook het tweede doelpunt was P.ji *>, trouwens van heel twij'\ nïet felachtige allure, want Murphy stond, hoe' wel mmder duidelijk dan Black> buitenspel, 'i Aetis0 de bal naar hem toege■\a 1"11 wiJ van mening, dat v «i- jjjp schot wel had kunnen ar door verrast, daar VVo- na een uur van 1 bEfl'Oeciperdedigen demoraliseerde 'f;» *- v (Üe onrustiS begon te "■'eg„,ert°onde dan er voordien H : °elukkig bracht in deze V^ere iige afleiding, waardoor \ %ro<. ft verplaatst werd en V «e Sle uitbleven. \ eö« . Hollandse verdediging yyet W terugzien, waarbij dit- VVfeo,>a * Van Weber' alsmede dat i„ er opviel. Weber trad door VXr-r]6 korte Schot«e aanvallen, \ In- eze °PSezet waren ten i '(b in °0(1 dan Caldenhove, wiens et kader van de Schotten !*N V i «at6' °ok het werk van Ande" S ,j. Va« Paauwe en Van Heel, i\|*l- "er afgestemd, zijn bijzon- - '■■'% *cht Zl} een verdcdiBinS van V te?e ' VVaaraan w' 3 de bescher-1. elk land met gerusti« 6c J'1 öehter stelllS wel een klasse \ '6»l, 6erste helft was het dika' onze aanvallers ervan "V , ' een uitzondering ge- V*! va°r onze beide debutan)ÏÏ dei Veen- die ook voor ikC ujjft "'ijk geven hun verkie.,„ eu die de gehele wedv Orwrli'lkste deel van onze { e ariks het feit, dat er - Na Geinig op De Harder V\fc s het feit °ok- dat a twee minuten spelens v*in, re zwaar gehandicapt |v 'hn aflo°P eigenlijk met I, % e het mogelijk was dat XeïWoiien voet nog had Met onze rechtervleugel was het echter helemaal mis! Evenals trouwens in de eerste helft met Vente, die zich voortdurend met zijn gelaat naar eigen doel opstelde en daardoor steeds de bal verloor. Van Spaendonck was veel te langzaam en te sloom in zijn bewegingen, terwijl Wels zonder meer uitgeschakeld werd. Zijn spel had niet de minste betekenis voor het Hollandse elftal. In de tweede helft ging het in het algemeen wat beter in onze aanval, dank zij de grote activiteit van De Harder, terwijl ook Vente's spel aanmerkelijk beter was. Aan de rechterkant bleeft het echter mis. Opmerkelijk was, dat de Schotten de gehele wedstrijd door op veiligheid hebben gespeeld. De eminente spil Dykes fungeerde doorlopend als „stopper", eigenlijk zelfs nog meer als derde back, zelfs in vrij langdurige perioden, waarin de Schotten sterk in de meerderheid waren. Daarmede gaven de Schotten blijk generlei risico te willen lopen om verrast te worden door een doelpunt, waarbij zij er natuurlijk tevens op vertrouwden, dat hun voorhoede wel enige doelpunten zou kunnen maken. Toen die berekening in de eerste helft niet opging, bleven zij deze tactiek echter ook in de tweede helft volgen, wel een bewijs, dat zij het risico van een nederlaag onder alle omstandigheden zo klein mogelijk wilden maken. Hoewel, zoals reeds gezegd, het Schotse spel enigermate onder de hoge verwachtingen bleef — van Schotse zijde gaf men overigens toe, dat dit elftal niet meegevallen was en dat het minder sterk was gebleken dan de ploeg, die van Engeland met I—o1—0 had gewonnen, — was het toch nog altijd een bijzonder hoogstaande partij voetbal, die zij demonstreerden. Een weergaloze meesterschap over de bal, het fijne positiespel, het afgemeten passeren en niet in het minst het voortreffelijka kopwerk, waren een lust om naar te zien, vooral voor de spelkenners, voor wie dit meer sprak dan in het resultaat tot uitdrukking is gekomen. Dat hun voorhoede minder goed tot haar recht gekomen is dan wellicht verwacht was, mag geheel op rekening geschreven worden op het schitterende werk van de Hollandse verdediging, die de fijnste combinatie doorzag en deze meestal door stoer ingrijpen in de opzet wist te breken. Overigens blijft het natuurlijk altijd de vraag of dit Schotse elftal zich wel ten volle gegeven heeft, zoals het zich geeft bijvoorbeeld in een wedstrijd tegen Engeland, Wales of lerland. Het seizoen in Schotland is achter de rug, de spelers hebben vrij en bovendien gold — deze indruk kregen wij na de wedstrijd zeer duidelijk — bij hen de mening dat zij hier in hoofdzaak als sparringpartners voor het Nederlandse elftal, met het oog op de wedstrijd tegen Tsjechoslowakije, fungeerden. De scheidsrechter, de Engelsman Argent, leidde de wedstrijd natuurlijk vlot, afgezien van de beide Schotse doelpunten, welke hij toekende. Voorts gaf hij zijn landgenoten wel wat al te veel „benefits of the doubts", d.w.z. ingeval van twijfel gaf hij het voordeel aan de Schotten, zulks in tegenstelling met de regel, waarbij in zulke gevallen het voordeel aan de verdedigende partij gegeven wordt. --- Momenten Eerste helft 2 min. Van der Veen raakt verwond. 9 min. Van der Veen keert terug. 15 min. Eerste hoekschop voor Schotland. 27 min. Tweede hoekschop voor Schotland. 33 min. Derde hoekschop voor Schotland. 40 min. Vierde hoekschop voor .Schotland. 44 min. Vijfde hoekschop voor Schotland. --- Tweede helft 7 min. Black scoort voor Schotland (0—1). 10 min. Eerste hoekschop voor Holland. 12 min. Murphy scoort voor Schotland (0—2). 16 min. Tweede hoekschop voor Holland. 18 min. Derde hoekschop voor Holland. 20 min. Vierde hoekschop voor Holland. 24 min. Zesde hoekschop voor Schotland. 25 min. Zevende hoekschop voor Schotland. Walker scoort (o—3). 40 min. Vente scoort voor Holland (1—3). --- Een angstig moment: Walker kopt in, doch Caldenhove retourneert de bal uit de doelmond --- Leken-praet tAt De Schotten, die de reputatie van overdreven zuinigheid genieten, hebben ons met zo zuinig op onze Hollandse falies gegeven. Van Male en ik vonden de heren nog al kwistig! Van der Veen, die na een paar minuten al met een dikke enkel wegstrompelde, trouwens óók. Neen, die Schotten zijn een royaal volk. Het enige, waar zij mondjesmaat mee omspringen, is: met hun eigen krachten. Komt door het beroepsspel. Eea andere verklaring is er niet voor. Welk volk zou natuurlijkerwijze voorbeschikt zijn tot prima voetbal, de Schotten of wij? Wij! Ons hele land is één voetbalveld, van Eem tot Schelde. Wij hoeven ergens maar een paar palen in de grond te slaan en de scheidsrechter kan fluiten. In Schotland evenwel — zo stel ik het me althans voor — moeten ze eerst wat bergen en rotsen opblazen om een enigermate bruikbaar terrein te krijgen. Het ware dus een logisch uitvloeisel van onze geografische gesteldheid, als Holland niet alleen de beste koeien, maar ook de knapste voetballers voortbracht. En toch krijgen wij van die Schotse rotsbeklimmers met 3—l op onze huid en dan jubelen alle kranten nog, dat we 't er zo knapjes hebben afgebracht. Het beroepsvoetbal móet er de oorzaak van zijn. Het is onze Oranje-mannen niet kwalijk te nemen, dat ze het tegen de Schotse profs moesten afleggen. Men laat toch ook de verdienstelijkste bakkersgezellendilettantenclub „Kunst na Kneden* niet in een toneelconcours uitkomen tegen een beroepsgezelschap ? Terwijl onze nationale ploeg Northstate staat te verkopen of op andere wijze in haar onderhoud voorziet, lopen die Schotten voetbal-college of touwtje te springen. Acht uur per dag wijden zij zich tegen betaling aan de ere-dienst van hun godheid: den Heiligen Corpus. Zo ontstaan er elf wiskunstenaars, die denken met de benen; die zich oefenen, niet in hyperbolen, maar in kopballen — hun enige kopzorg. Ik had het over het Schotszuinige krachtgebruik. Dat lijkt me óók typerend voor beroepsspelers. Waarom zouden zij zich méér voor hun patroon inspannen dan absoluut noodzakelijk is? Dat doet bijna niemand, die in loondienst werkt. Pas als je iets voor je liefhebberij beoefent, vliegen de stukken en de zweetdruppels er af. De altijd wijze volksmond zegt dan: „Als ze 't voor hun baas moesten doen, zou je ze horen!" En de volksmond heeft gelijk Om volmaakt eerlijk te zijn — mijn buurman op de tribune heeft nog een andere oorzaak .voor onze nederlaag tegen Schotland genoemd. 't Zat 'm niet uitsluitend in het beroepsspel. Ook Kick Smit had zn dag niet. Ach — we zaten nogal hoog en dan is het zelfs voor een geroutineerd toeschouwer wat moeilijk om al die gezichten te onderscheiden. Niet alle spelers zijn zo behulpzaam als Weber, die rood, en als Caldenhove, die kaal is. Daarom kwam het, dat mijn buurman als maar opmerkte: „Wat mankeert die Kick vandaag toch? — Kijk nou wat een gepruts. — Die heb zn dag niet. — Zeker nog van zn knietje. — Of hij spaart zn eigen voor de wedstrijd tegen de Tsjechen. — O kijk es, nou neemt ie de rennerd! — Kijk 'm es spankere ! — Hij is weer de ouwe. — Goed zo Kick! — Dat kan alleen Kick maar " „Man, dat is Kick Smit met!", wees een ander hem terecht. „Die speelt niet meer. Je bent " Enfin, er werd luidkeels aan de gezichts- en geestvermogens van dezen toeschouwer getwijfeld. Maar die hield dapper vol, dat al die andere 54.999 gek waren en dat hij de enige was, die het geval dóór had. Ik wens in dit meningsverschil neutraal te blijven. Want ik ben maar een leek. Gelijk u uit dit stukje waarschijnlijk wel gemerkt hebt. --- Schotten prijzen de Hollandse verdediging Spoedig bezoek aan Schotland? De Schotten gaan door voor zuinige lieden, doch met interviews zijn zij dit waarlijk niet en als wij na afloop van de wedstrijd in de aanvankelijk hermetisch gesloten Schotse kleedkamer zijn doorgedrongen, hebben wij geen moeite om de meningen van tal van officials te horen. De een verwijst ons naar den ander, die beslist ook zijn opinie geven moet en zo worden wij zo langzamerhand de „interview-slachtoffers" De Schotse spelers hebben zich rustig gebaad en verkleed en zeggen met veel. Voor hen is deze wedstrijd er een geweest als zovele andere: zij hebben hun werk gedaan, zij hebben gewonnen bovendien en wat valt er dan nog te zeggen? Een goede wedstrijd, prettige tegenstanders ën verder niet De kellner is, zoals gebruikelijk, direct na afloop binnengekomen met een groot blad met dampende, warme ranja, maar hij is met een kreet van afschuw teruggezonden. Bier willen zij hebben! Bier is pittiger na een zware wedstrijd en ranja is naar hun smaak te slap. Daarop is echter niet gerekend en het duurt enige tijd voor de ongewone bestelling uitgevoerd is. Intussen drinken zij de ranja dan toch maar op en verorberen daarbij enorme hoeveelheden cake, die als sneeuw voor de zon verdwijnen. Aanvoerder Brown blijkt tenslotte wel bereid ons zijn mening over het spel en de spelers te geven, echter niet over zijn eigen spelers. Ook over het Hollandse elftal gaat hij trouwens niet in bijzonderheden, noch over de wedstrijd, die hij met enkele woorden als goed, hard, maar sportief typeerde. Het resultaat was z.i. goed. „Holland heeft een zeer goed allround team", meende hij. Vooral de verdediging achtte hij bijzonder sterk, waarbij vooral de midden-half hem had geïmponeerd. Door het uitstekende dekken der Hollanders kregen de Schotten weinig kans. Op onze vraag of het Nederlandse elftal hem meegevallen was, antwoordde hij, dat Schotland sterke tegenstand verwacht had en dat deze verwachting was uitgekomen. De voorzitter van de Schotse Voetbalbond, mr. Douglas Bowey, begon met op te merken, dat hij zeer in zijn schik was met de Schotse overwinning. Er was z.i. veel te bewonderen in het Hollandse elftal, dat over verscheidene uitnemende spelers van grote internationale klasse beschikt. Het Schotse gezelschap had een heerlijke tijd in Holland doorgebracht, waar iedereen de spelers en officials met grote vriendschap tegemoet getreden is. „Wij hopen", besloot hij, „in de nabije toekomst in de gelegenheid te zijn in Schotland deze vriendschap en gastvrijheid terug te geven." Ook mr. James Bogey, penningmeester 'van de Schotse Voetbalbond, hoopte, dat Holland spoedig naar Schotland zal komen, niet alleen, omdat het Nederlandse elftal een prettige en sportieve tegenpartij was geweest, maar vooral, omdat het uitstekend voetbal speelt. De Hollandse spelers hebben z.i. een uitstekend positiespel en goed begrip van het spel. Hij roemde de sportieve houding der spelers zowel als van het publiek. Mr. Irvine, voorzitter van „Hearts of Midlothian" en lid der Schotse Keuze-Commissie, noemde het een zeer goede wedstrijd, die in de meest sportieve geest gespeeld is. „Hoewel Holland met 3—o kwam achter te staan en met 3—l verloor, bleef het volkomen zichzelf, zowel in als buiten de lijnen. Holland kan een grote macht op voetbalgebied worden!" Tommy Walker, de Schotse rechtsbinnen, kon ons nog juist, voordat de bus, die de spelers naar het hotel zou terugvoeren, vertrok zijn mening in een paar woorden weergeven. Het verschil tussen het Hollandse en het Schotse spel was z.i., dat de Hollandse kanthalfs de buitenspelers bewaken, terwijl dezen in Schotland door de backs bewaakt worden. Voorts heeft, in het algemeen, de Schotse speler meer balcontröle en is hij zorgvuldiger bij het afgeven van het leder. --- Tevredenheid heerste in de Hollandse kleedkamer De nieuwelingen hebben voldaan I n de Hollandse kleedkamer heerste vanzelfsprekend niet zulk een uitbundige stemming als daar hangt na een overwinning. Maar de stemming, die er na een nederlaag pleegt te heersen, was er toch ook niet. Men was tevreden met het resultaat, behaald op het beroemde Schotse elftal, maar teleurgesteld was men door het feit, dat de twee eerste Schotse goals niet zuiver waren. Die twee eerste Schotse doelpunten, die na de rust als bommen waren ingeslagen, waren dan ook de onderwerpen van de gesprekken, die spelers en officials voerden. De een was ervan overtuigd,, dat het eerste doelpunt buitenspel was, een ander was niet zo zeker van het eerste, maar wel van het tweede, zodat men het tenslotte over één zaak wel eens was, dat in ieder geval één van de drie Schotse goals wegens buitenspel had moeten worden afgekeurd. Over de wedstrijd was men over het algemeen ten zeerste tevreden. De heer Herberts, voorzitter van de Keuze Commissie, aan wiens woorden zijn collega Triebel niets meer had toe te voegen, daar hij van precies dezelfde mening was, zei: „Het Nederlandse elftal is mij zeer meegevallen, nu het zonder Kik Smit moest spelen, tegen een sterken tegenstanderals Schotland. De twee debutanten hebben goed voldaan en hun spel houdt zeker een belofte in voor de toekomst. Velen zullen Vente vandaag minder goed hebben gevonden, maar rekening houdende met het feit, dat hij in Dykes een stopperspil van groot formaat tegenover zich had, heeft hij het er zeer behoorlijk af gebracht. Vanzelf kon hij zich onder deze omstandigheden slechts bepalen tot het trachten de hem geboden kansen te gebruiken." De heer Herberts meende het best een vergelijking te maken met de wedstrijd Holland-Engeland van enkele jaren geleden, om tot een goede beoordeling van het huidige Nederlandse elftal te komen. Naar zijn mening is dan de voorhoede van vandaag er meer aan te pas gekomen, dan de voorhoede die tegen Engeland in het veld stond en waar Bakhuys nog wel de midden voorplaats bezette! Voor de verdediging had hij niets dan lof, hoewel hij zich niet ontveinsde, dat de doelpunten toch aan kleine foutjes van de achterhoede te wijten waren, Anderiesen vond de heer Herberts een van de besten uit de Nederlandse ploeg. Hij heeft weer een superpartij gespeeld en beheerste het spel weer als in zijn beste wedstrijden. De heer Otto de Vries was eveneens zeer ingenomen met de prestatie van het Nederlandse elftal. • Hij vond, dat de Hollanders zich zeer veel goede kansen hebben weten te scheppen en was ervan overtuigd, dat indien de Schotse voorhoede zoveel kansen zou hebben gehad als Vente c.s., de score aan die zijde heel wat hoger zou zijn geweest dan thans het geval is. Ook hij roemde het spel van de nieuwelingen De Harder en Van der Veen, die hij grote beloften voor de toekomst van het Nederlandse elftal noemde. Natuurlijk hebben zij nog veel te leren — vooral Van der Veen moet zich nog een betere balcontröle eigen maken — maar niettemin achtte hij dergelijke jonge spelers een geruststelling voor de toekomst. Ook hij vond Anderiesen een van de beste Nederlandse spelers. Vooral in de tweede helft achtte hij de taak van den Ajacied zeer moeilijk, omdat hij toen minder steun van de binnenspelers ontving dan voor de rust. De achterhoede was z.i. de beste linie, al was hij dan ook van mening, dat Weber wat meer „safety first" had moeten spelen. Hij had zich van de Schotten wat meer voorgesteld, hoewel hij met ontkende, dat het stuk voor stuk voetbalkunstenaars zijn, die tegen ons in het veld stonden. Maar hij was ervan overtuigd, dat Schotland het met te licht heeft opgenomen. Dat bewees z.i. het beste het feit, dat de Schotse achterhoede maar al te vaak de bal over de zijlijn trapte, om complicaties te voorkomen, een bewijs, dat zij toch min of meer bang van de Hollanders waren. De heer Mundt vond het voorhoede-spel van Holland voor de rust wat onsamenhangend. Na de rust echter was deze linie aanmerkelijk beter, hoewel er toch nog heel wat zwakke plekken in zijn aan te wijzen. Zo vond hij speciaal Wels te licht tegen dergelijke zware tegenstanders en naar zijn mening legde hij ook te weinig fantasie in zijn spel. Voor de verdediging en de halflinie had hij niets dan lof, terwijl hij ook de beide nieuwelingen opmerkelijk goed vond spelen. Speciaal voor Van der Veen gold dat, daar hij ernstig gehandicapt was door een flinke enkelblessure. En inderdaad was dit het geval; want terwijl wij in de kleedkamer met enkele officials en spelers een praatje maakten, werd Van der Veen's enkel nog eens flink onderhanden genomen. De dokter constateerde een volledige verstuiking en vond het een wonder, dat hij de hele wedstrijd nog zo had kunnen uitspelen. De heer Lotsy kon zich niet aan de indruk onttrekken, dat de Schotten zich in deze wedstrijd niet tenvolle hadden gegeven. Naar zijn mening kunnen zij veel beter en hebben zij er meer een spelletje van gemaakt. Niettemin prees hij de prestatie van het Nederlandse elftal, dat zich vooral in de tweede helft nog tal van kansen heeft weten te scheppen, ten zeerste. Scheidsrechter Argent vatte zijn oordeel slechts zeer kort samen. Hij was van mening, dat de uitslag de verhouding juist weergaf, omdat de Schotten inderdaad verreweg de besten waren. Hij vond dat Holland zich kranig heeft geweerd tegen deze gevreesde tegenstanders. Van het Schotse elftal vond hij Brown, Dykes, Dawson en Murphy de besten, terwijl hem in de Nederlandse ploeg speciaal Van Heel, Anderiesen en Van Male waren opgevallen. Ook Vente's handigheid met de bal prees hij ten zeerste. Tenslotte vroegen wij scheidsrechter Argent nog naar het eerste doelpunt, dat volgens zövelen buitenspel zou zijn geweest. De heer Argent lachte eens veelbetekenend en wees toen naar grensrechter Israëls, als wilde hij zeggen: „daar zit de schuldige". De heer Argent was van mening, dat het inderdaad een goed doelpunt was geweest: maar voor alle zekerheid had hij nog naar grensrechter Israëls gekeken. Toen deze echter met vlagde voor buitenspel, heeft hij geen moment meer getwijfeld ! En de heer Israëls was van mening, dat op het moment, waarop de bal gespeeld werd, geen enkele speler zich in buitenspelpositie bevond, waarmede ieder verder debat werd uitgeschakeld. Tot slot prees de heer Argent de sportieve geest zowel in het veld als daarbuiten ten zeerste. „Ik had het gemakkelijk", was het beste compliment dat hij wi«t te maken. ANDERIESEN ---