(Ingezonden mededeling) Werk! „Koopt tandpasta uit eigen land, Dat geeft meer werk in Nederland." „IVOROL" De Nederlandsche tandpasta --- fingezonden mededeling) DREE JAREN UIT DE ZORGEN Doe mee aan de Nationale Geluksrace. Trekking definitief 15 Maart a.s. De inzending der gele kaarten sluit op Maandag 13 Maart a.s. Vraagt kosteloos toezending: Postbus 2004, Utrecht. --- GRIEPJE! Help Uw keel infectie J ui i I I I in I li 'llirl|ggÉf]Wl --- Uit de strijd om het Nederlandse damkampioenschap Notaties der laatste partijen Amsterdam, — Dinsdag. Wij laten hier volgen de laatste partijen uit het tournooi om het kampioenschap van Nederland, gespeeld in de elfde ronde, op Zondag 26 Februari. R. C. Keiler—P. H. Idzerda. 1. 32—28, 18—23; 2. 33—29, 23x32'; 3. 37x28, 17—22; 4. 28x17, 11x22; 5. 34—30, 20—24; 6. 29x20, 14x34; 7. 40x29, 10—14; 8. 31—26, 5—10; 9. 36—31, 12—18; 10. 31—27, 22x31; 11. 26x37, 19—23; 12. 39—34, 15—20; 13. 37—32, 14—19; 14. 41—37, 7—12; 15. 46—41, I—7; 16. 44—39, 10—14; 17. 45—40, 7—11; 18. 50—45, 4—10; 19. 39—33, 12—17; 20. 49—44, 17—22; 21. 44—39, 10—15; 22. 29—24, 20x29; 23. 33x24, 19x30; 24. 34x25, 14—19; 25. 39—33, 9—14; 28. 35—30, 14—20; 27. 25x14, 19x10; 28. 30—25, 13—19; 29. 43—39, 10—14; 30. 39—34, 8—12; 31. 33—28, 22x33; 32. 38x29, 2—7; 33. 42—38, 11—17; 34. 38—33, 3—B; 35. 48—43, 7—11; 36. 32—28, 23x32; 37. 37x28, 17—22; 38. 28x17. 11x22; 39. 34—30, 6—11; 40. 40—35, 8—13; 41. 30—24, 19x30; 42. 35x24, 22—28; 43. 33x22, 18x27; 44. 43—38, 12—18; 45. 41—37, 11—17; 46. 38—33, 17—22; 47. 24—20, 15x24; 48. 29x9, 13x4; 49. 25—20, 18—23; 50. 45—40, 23—28; 51. 33—29, 27—32; 52. 29—24, 32x41, 53. 47x36, Remise. J. Druijf Jr.—M. H. Bom. 1. 34—29, 19—23; 2. 32—28, 23x32; 3. 37x28, 14—19; 4. 42—37, 10—14; 5. 47—42, 5—10; 6. 37—32, 20—24; 7. 29x20, 15x24; 8. 41—37, 18—23; 9. 39—34, 10—15; 10. 44—39, 12—18; 11. 50—44, 7—12; 12. 31—27, 17—21; 13. 34—29, 23x34; 14. 40x20, 15x24; 15. 27—22, 18x27; 16. 28—23, 19x28; 17. 33x31, 21—26; 18. 32—28, 12—18; 19. 37—32, 26x37; 20. 32x41, I—7; 21. 41—37, 7—12; 22. 46—41, 11—17; 23. 37—32, 16—21; 24. 41—37, 21—27; 25. 32x21, 17x26; 26. 39—33, 14—19; 27. 44—39, 18—23; 28. 37—32, 2—7; 29. 49—44, 12—18; 30. 44—40, 9—14; 31. 42—37, 4—10; 32. 40—34, 14—20; 33. 34—30, 20—25; 34. 37—31, 26x37; 35. 32x41, 23x32; 36. 38x27, 25x34; 37. 39x30, 10—14; 38. 30—25, 8—12; 39. 43—38, 19—23; 40. 41—37, 6—11; 41. 48—43, 11—17; 42. 37—31, 7—11; 43. 43—39, 14—19; 44. 45—40, 3—9; 45. 40—34, 9—14; 46. 34—30, 23—29; 47. 38—32, 19x38; 48. 32x43, 18—23; 49. 43—38, 11—16; 50. 31—26, 13—18; 51. 39—33, 23—29; 52. 33—28, 18—23; 53. 38—32, 14—20; 54. 25x14, 19x10; 55. 30x19, 23x14; 56. 35—30, 14—20; 57. 30—24, 20—25; 58. 24x33, 25—30; 59. 33—29, 30—35; 60. 29—23, Remise. W. v. d. Kraan—F. Raman. 1. 34—29, 19—23; 2. 40—34, 14—19; 3. 45—40, 10— 14; 4. 50—45, 5—10; 5. 31—26, 20—25; 6. 37—31, 14—20; 7. 41—37, 20—24; 8. 29x20, 25x14; 9. 35— 30, 15—20; 10. 30—25, 10—15; 11. 46—41, 20—24; 12. 31—27, 14—20; 13. 25x14, 9x20; 14. 36—31, 4—9; 15. 41—36, 24—29; 16. 33x24, 20x29; 17 27—21, 16 x 27; 18. 32x21, 9—14; 19. 21—16, 17—22; 20. 37—32, 31—17; 21. 32—27, 6—11; 22. 38—33, 29x28; 23. 42 1x33, I—6; 24. 48—42, 3—9; 25. 42—38, 22—28; 26. 33x22, 17x28; 27. 27—21, 11—17; 28 16—11, 7x27; 29. 31x33, 6—11; 30. 34—30, 17—22; 31. 30—25, 22—27; 32. 33—29, 23x34; 33. 40x29, 19—24; 34. 29x20, 15x24; 35. 38—32, 27x38; 36. 43x32, 11—17; 37. 36—31, 2—7; 38. 49—43, 14—19; 39. 43—38, 19— 23; 40. 45—40, 9—14; 41. 39—33, 13—19; 42. 31—27, 14—20; 43. 25x14, 19x10; 44. 44—39, 24—29; 45. 33x24, 23—28; 46. 32x23, 18x20; 47. 38—32, 12—18; 4é. 47—42, 10—14; 49. 42—38, 8—12; 50. 38—33, 14— 19; 51. 39—34, 17—22; Remise. W. Rustenburg—N. Cohen. 1. 33—28, 20—24; 2. 34—29, 14—20; 3. 37—32, 20— 25; 4. 29x20, 25x14; 5. 41—37, 18—23; 6. 35—30. 12—18; 7. 30—25, 17—21; 8. 31—27, 15—20; 9 39—34, 10—15; 10. 44—39, 7—12; 11. 33—29, 20—24; 12. 29 x 20, 15x24; 13. 39—33, 5—10; 14. 34—29, 23x34; 15. 40x20, 10—15; 15. 37—31, 15x24: 17. 31—26, 11—17; 18. 36—31, 2—7; 19. 46—41, 18—22; 20. 27x18, 12x 23; 21. 31—27, 7—12; 22. 41—37. 12—18; 23. 47—41, 17—22; 24. 26x17, 22x11; 25. 41—36, I—7; 26. 37— 31, 7—12; 27. 50—44, 4—10; 28. 43—39, 10—15; 29. 44—40, 14—20; 30. 25x14, 9x20; 31. 40—35, 11—17; 32, 27—22, 18x27; 33. 31x11, 16x7; 34. 36—31, 12— 18; 35. 31—27, 8—12; 36. 48—43, 7—ll*; 37. 45—40, 12—17; 38. 40—34, 24—29; 39. 33x24, 20x40; 40. 35 x 44, 17—22; 41. 28x17, 11x31; 42. 32—28, 23x32; 43. 38x36, 15—20; 44. 44—40, Remise. J. H. Vos—H. Kinnegin. 1. 33—28, 17—21; 2. 39—33, 21—26; 3. 44—39 16—21; 4. 31—27, 11—16; 5. 37—31, 26x37; 6. 42x31, 19—23; 7. 28x19, 14x23; 8. 31—26. 10—14; 9. 26x17, 12x21; 10. 50—44, 7—12; 11. 34—30, 14—19; 12. 30—25, I—7; 13. 25x14, 9x20; 14. 33—28, 4—9; 15. 47—42, 5—10; 16. 41—37, 10—14; 17. 39—33, 20—24; 18. 44—39, 14—20; 19. 39—34, 7—11; 20. 43—39, 21—26; 21. 49—43, 11-17; 22. 37—31, 26x37; 23. 42x31, 17—21; 24. 31—26, 2—7; 25. 26x17, 12x21; 26. 46—41, 21—26; 27. 34—29, 23x34; 28. 39x30, 20—25; 29. 41—37, 25x34; 30. 40x20, 15x24; 31. 45—40, 18—23; 32. 27—22, 7—12; 33. 40—34, 12—18; 34. 22—17, 9—14; 35. 34—30, 3—9; 36. 37—31, 26x37; 37. 32x41, 23x32; 38. 38x27, 8—12; 39. 17x8. 13x2; 40. 41—37. 18—23; 41. 43—38, 9—13; 42. 37—32, 6—11; 43. 36—31, 11—17; 44. 31—26, 13—18; 45. 33—28, 16—21; 46. 27x16, 2—7; 47. 38—33, 7—12; 48. 30—25, 23—29; 49. 25—20, 29x27; 50. 20x9, 18—23; 51. 16—11, 17x6; 52. 26—21, 23x32; 53. B—3, 27 x 16; 54. 3 x 15. Zwart geeft het op. C. J. Lochtenberg—B. Dukel. 1. 33—28, 18—22; 2 38—33, 12—18; 3. 43—38, 7—12; 4. 49—43, I—7; 5. 32—27, 19—23; 6. 28x19, 14x23; 7. 34—29, 23x34; 8. 40x29, 20—25; 9. 37—32, 17—21; 10 31—26, 22x31; 11. 26x37, 21—26; 12 45—40, 18—23; 13. 40—34, 15—20; 14. 44—40, 10—15; 15. 50—45, 5—10; 16. 29—24, 20x29; 17. 33x24, 13—18; 18. 32—27, 22x31; 19 36x27, 8—13; 20. 41—36, 11—17: 21. 37—31, 26x37; 22. 42x31, 18—23; 23. 47—42, 13—18; 24. 46—41, 2—B; 25. 42—37, 17—22; 26. 34—30, 25x34; 27. 40x29, 23x34; 28. 39x30, 10—14; 29. 38—33, 9—13; 30. 48—42, 6—11; 31. 31—26, 22x31; 32 36x27, 11—17; 33. 37—32, 4—9; 34. 42—38. 17—21; 35. 26x17, 12x21; 36. 33—28, 7—12; 37. 28—22, 21—26; 38 43—39, 26—31; 39. 27x36, 18x27; 40. 32x21, 16x27; 41.41—37, 12—17; 42.. 39—33, 8—12; 43. 33—28, 12—18; 44. 38—33, 17—21; 45 33—29, 14—20; 46. 34—29, .18x29; 47. 24x33, 27—32; 48. 28—23, 32x41; 49. 36x47, 20—25; 50. 33—29, 25x34; 51. 29x40, 3—B; 52. 40—34 9—14; 53. 34—30, 15—20; 54. 45_40, 13—19; 55. 40—34, 19x28; 56 34—29, 8—13; 57. 30—25, 21—27; 58. 35—30. 28—33; 59. 29x38, 13—19; 60. 38—33, 20—24; 61. 47—42, 24x35; 62. 33—28, 35—40; 63 42—38, 40—44; 64 38—32, 27x38; 65. 28—22, 44—50. Wit geeft het op. --- Zwemmen Drievoudige recordverbetering van Smitshuyzen Record van Balke met 1.9 sec. gebroken Amsterdam, — Dinsdag. Voor de eerste maal in de geschiedenis van het heren-zwemmen is het een Hollandse zwemmer gelukt een Europees record op zijn naam te brengen. Het was onze schoolslagcrack Herman Smitshuyzen (A.Z. 1870), die tijdens de onderlinge wedstrijden van de A.D.Z. in het A.M.V.J.-zwembad met een eclatant succes een aanval .ondernam op het Europese record 500 M. schoolslag, ten name staande van den Duitser Balke, welk .record hij met 1.9 sec. verbeterde en bracht op 7 min. 21.4 sec. In welk een uitmuntende conditie de Amster- dammer momenteel is, moge blijken uit het feit, dat hij „en passant" zijn eigen record op de 400 M. eveneens verbeterde en de bestaande tijd van 5 min. 58 sec met niet minder dan 5.7 sec. omlaag bracht, zodat op deze afstand door hem met 5 min. 52.3 sec een nieuw Nederlands record gevestigd werd. Smithuyzen's nieuwe Europese record betekent uiteraard ook een nieuwe Nederlandse topprestatie. Tot dusverre was de Rotterdammer Piet Kruithof houder van het record op de 500 M. met een tijd van 7 min. 41.8 sec. Reeds weken geleden had de A.Z.-zwemmer, die onlangs in Denemarken ook al zulke fraaie prestaties leverde, het plan een aanval te doen op het 500 meter-record. Tijdens zijn training was het hem duidelijk gebleken, dat hij onder het Europees record van Balke kon komen en het moge dan waar zijn, dat de 500 M. schoolslag tot de „incourante" afstanden gerekend wordt, Smitshuyzen stelde zich terecht op het standpunt, dat wanneer de P.I.N.A. een record op deze afstand kent, dit dan ook zo scherp mogelijk moet komen te staan. Hij koos de avond van 28ste Februari uit voor zijn recordpoging en zorgde door zijn schitterende slagen voor een vreugdevolle inzet van feestelijkheden ter gelegenheid van het komend zilveren jubileum van de Amsterdamse Dames Zwemclub. Met zijn welbekende lange, rustige slag en aangemoedigd door talloze A.D.Z.-sters, legde Smitshuyzen de 20 banen in een gelijkmatig tempo af. Groot was het enthousiasme onder het publiek en officials, toen bekend werd, dat de poging van Smitshuyzen met succes bekroond was. En de Amsterdammer zélf? Natuurlijk was hij verheugd over zijn drievoudige recordverbetering, maar nog niet geheel tevreden. Het wereldrecord van den Amerikaan Higgens, staande op 7 min. 18.8 sec. lonkt hem thans toe en wij hebben zon vermoeden, dat dit geen al te lang leven meer beschoren zal zijn. SMITSHUYZEN --- Diepzee Het goud van de „Nellare” door H. Seiler 23). Het geruis der spookachtige muziek drong ook tot Parland door, die op de bovenste trede stond en star in het licht van de lamp staarde. Het leek, of Degener oneindig ver weg was. Steeds verder verdween hij in het donker; terugkeren scheen onmogelijk, de duisternis slokte hem op. Rustig, zonder te beven, stond Farland daar, een machine van koper met een glazen venster, die geen hart en geen zenuwen had. Het verbaasde hem zelf, dat hij het gezicht van de zich bewegende skeletten kon verdragen. Neen, de dodendans joeg hem geen angst aan. Ruim een half uur lang was Degener in het verwoeste ruim geweest en iedere hoek had hij onderzocht. De kisten met goud waren gevonden en nu moest het zware bergingswerk beginnen. Hij draaide zich om en zag, dat Farland niet meer boven aan de trap stond. Hij was alleen in het ruim. Farland's lamp was uitgedoofd. Onwillekeurig stiet Degener een kreet uit, die niemand hoorde en het feit, dat ook hij zijn eigen schreeuw niet kon horen, bracht hem tot ontzetting. Overgelaten aan de grauwe eenzaamheid, probeerde hij te lopen, zonder zijn benen te kunnen verzetten; iedere snellere beweging was onmogelijk. Bovendien was hij van schrik als verlamd: het leek een boze droom. Hij dwong zich voorwaarts te gaan en stap voor stap naderde hij de trap. Zwaar klom hij naar boven en stond weer bij het schot. Wachtte Farland daar misschien op hem? Neen, Parland had niet op hem'gewacht en hij begreep. Parland had hem niet meer nodig en op het ogenblik, dat hij er het minst op verdacht was, had Parland toegeslagen. Zonder het touw moest hij uitsluitend op zijn gevoel vertrouwen om de opening in de romp te kunnen terugvinden. Als hij niet verdwaalde, kon hij Parland misschien nog inhalen. Instinctief vond hij de weg: met al zijn energie verzette hij zich tegen de dood. Zo snel hij kon, ging hij verder. Daar was de radio-hut — hij herinnerde zich, dat hij ook voorbij de kombuis gekomen was, maar die kon hij niet terugvinden. Plotseling bevond hij zich ergens, waar hij nog niet geweest was. Het was de machinekamer van de „Nellare", een groot, onoverzichtelijk gewelf. De blinkende stangen en staven, die midden in hun beweging verstard schenen, leken op hem te zullen neervallen. Hij opende een ijzeren deur: het licht viel op de kisten, vaten en manden met verschrompelde citroenen. Verlicht herademde hij — hij was op de goede weg. Pas toen hij bij het gat in de romp kwam, begreep hij, dat Parland's aanslag gelukt was. Hij kwam te laat. Op de plaats, waar daarstraks de diepzee-kogel geweest was, ontdekte hij alleen nog maar wat schuim en opstijgende luchtbellen. Farland was in de diepzee-kogel teruggekeerd en had het sein voor ophalen gegeven. Als aan de grond genageld bleef Degener staan en hij begreep, waarom Farland hem het geheim van de positie had medegedeeld: hij had het immers aan een dode verraden. „Voor het geval, dat er iets met mij gebeurt", had hij lachend gezegd, en hij had den ander bedoeld. Hij stelde vast, dat hij nog voor een uur zuurstof had en een rilling liep hem over de rug. Met knikkende knieën stond hij daar en hij voelde, dat hij in die demonische duisternis spoedig zijn bewustzijn zou verliezen. Intussen steeg de diepzee-kogel geleidelijk en was al op honderdvijftig meter. Parland leunde tegen de wand en had de afgeschroefde helm als zijn eigen hoofd onder zijn arm. Een vreemd lachje speelde om zijn mond en in zijn verbeelding zag hij Degener weer in het donkere ruim, waar het goud bewaard lag, bewaakt door lijken, die zich zacht bewogen. Neen, Degener was daar beneden niet alleen — hij was in goed gezelschap Met alle macht verzette Degener zich ertegen het bewustzijn te verliezen; hij was vastbesloten het tot het laatste ogenblik vol te houden. Hij verwachtte geen redding meer. Vóór de diepzee-kogel aan dek gehesen was en men bemerkt had, dat hij ontbrak, zou zijn zuurstof allang verbruikt zijn. Desondanks wachtte hij echter op een wonder, alsof het wrak plotseling los zou komen om hem in snelle vaart naar het licht van de aarde terug te voeren. Plotseling deed hij een stap achteruit en hief afwerend zijn handen omhoog. In het zwakke licht van de lamp bewoog zioh op de bodem der zee een griezelige, kleverige massa. Lange vangarmen graaiden vooruit en uit dé ingewanden van het zeemonster blonk een roodachtige schijn. Als een spookverschijning lag het dier daar en scheen hem met zijn ronde, gloeiende ogen te willen hypnotiseren. Rillend van afschuw trok Degener zijn mes en slingerde het met alle kracht, die in hem was in het lichaam van het monster. Het licht ging uit. De hevige, onverhoedse beweging had de lamp gedoofd. Een diepe, inktzwarte duisternis omgaf hem. Op een diepte van honderdvijfentwintig meter rinkelde in de diepzee-kogel de telefoonbel. Farland schrok op. Het leek, alsof Degener uit de donkere diepte daar beneden om hulp riep. Het bellen hield aan en daarna klonk een scherpe, ongeduldige stem: „Waarom krijg ik geen antwoord? Is er iets niet in orde?" Het zweet brak Farland aan alle kanten uit. Hij was als verlamd. „Geef dan toch antwoord!", klonk Glenda's stem weer. Zijn hand tastte naar de schakelaar om de telefoon af te stellen, maar hij kon hem niet vinden. Het voortdurend bellen maakte hem zenuwachtig. Aan de telefoon had hij niet gedacht. „Er is iets gebeurd", mompelde hij met zwakke stem: „Er is iets kapot aan de slang — ik heb te veel koolzuur binnengekregen en ik ben ziek, zodat ik terugmoest. Maak voort! Ik heb hulp nodig!" „Waar is mr. Degener?" Parland begon te steunen, alsof hij er zeer slecht aan toe was. „Waar is mr. Degener?" vroeg Glenda nog eens. „Mr. Degener, mr. Degener, hoort u mij? Bent u daar? Geeft u antwoord!" „Maak voort! Ik ben ziek en moet hulp hebben! Er is iets kapot aan de slang!" antwoordde Parland met matte stem. „Eerst antwoorden! Waar is mr. Degener?" „Mr. Degener is in het ruim verdwaald. Ik heb lang op hem gewacht, zonder dat hij terugkwam. Ik voelde me zo ellendig, dat ik terugmoest het koolzuur aan de slang is iets kapot Elton en Reid kunnen nog eens naar beneden gaan om hem te halen hij moet nog in het ruim zijn snel ik ben vergiftigd " . Een seconde lang bleef het stil. Toen kwam koud en gevoelloos Glenda's stem: „Zonder mr. Degener komt u niet terug, mr. Farland! U moet hem zelf halen. Ik laat omschakelen!" „Neen!" schreeuwde Parland, „neen, u mag niet laten omschakelen! Ik ben ziek, mijn leven staat op het spel, ik kan hem niet halen. Elton en Reid moeten hem halen!" „TJ moet hem zelf halen, mr. Farland", beval Glenda, „ziek of niet ziek. Zonder hem komt u niet terug! Als Elton en Reid beneden zijn, is mr. Degener allang dood. Ik laat omschakelen!" Toen brak Farland in een woedend gebrul uit. „Ik heb bevel gegeven op te halen! Buiten mij heeft niemand iets te bevelen! — Elton, hoor je mij? Ik verbied je om te schakelen! Heb je gehoord, Elton?'' „Elton kan u niet horen jty H \ woordde Glenda / om te schakelen, bent u ver jK pc j de manometers. Ik zweer u, draai, als Elton weigert." ptl / „Dat is moord!" schreeuw j. J . zelf- mr *»%■ „Onderschat u mij niet, n'A:eist'o!#-, Glenda en haar stem lonKlo(jrd ,'.. toe, dat mr. Degener verm sCn^M Elton. Beveelt u hem, om Wf'„ A Haar stem bracht Paria" »e> , w neen! Ik geef het bevel niej.-j ~, hulp!" schreeuwde hij, terwu jiy op de stalen wand beukte. »%v(,ll I IS TongelrioSvO wvvz-g> m Hoe zHfef Gr. Stej"9^K,< i»rsW vog-PM , Nicator-^st.' * Noord<»tóJ Assf *V %>»'/: ******A\ \ DeK°°lfa H00«eza A --- Biljarten Sweering vervangt Van Vliet Om het wereldkampioenschap 45/2 Amsterdam, — Dinsdag. Naar op het laatste moment is bekend geworden, kan onze nationale biljartkampioen Van Vliet tengevolge van een hevige griepaanval niet deelnemen aan de wedstrijden om het wereldkampioenschap. Zijn plaats zal worden ingenomen door den Amsterdammer Jan Sweering, die In het nationale kampioenschap de derde plaats bezette. --- Nog een Nederlands record Aan het slot van de avond stond het nummer 500 meter schoolslag voor dames op het programma. Jo Waalberg kwam hierin uit tegen haar clubgenote, Greetje Sievertsen. Ingewijden was het bekend, dat Jo Waalberg zou trachten het Nederlands record op deze afstand, staande ten name van Jen, nie Kastein (H.D.Z.), met een tijd van 8 min. 12 sec, gevestigd op 19 November 1932 te Amsterdam, te verbeteren. Jo Waalberg is in haar poging schitterend geslaagd. Zij noteerde 8 min, 2.2 sec, waarmede zij dus 9.8 sec. onder he oude record bleef. De 100 M. werd afgelegd in 1 min. 29.8 sec, de 200 meter in 3 min. 7.4 sec, een zeer goede prestatie bij een recordpoging over 500 meter. Op de 300 meter noteerde men 4 min. 47.6 sec. en op de 400 meter 6 min. 26.2 sec Toen was het reeds duidelijk, dat Jo Waalberg succes zou hebben. Zij had een goede eindspurt, in het bijzonder haar laatste 25 meter was snel. Het wereldrecord op deze afstand is pas door Inge Soerensen verbeterd en gebracht op 7 min. 58.4 sec. Het verschil tussen de Deense zwemster' en Jo Waalberg bedraagt dus slechts 3.8 sec. Hetgeen op deze afstand niet zo bijzonder groot is. --- Tennis Landenwedstrijd Nederland-Zwitserland definitief Genève, — Dinsdag. In de dezer dagen gehouden bestuursvergadering , van de Zwitserse Lawn-tennisbond werd het interj nationale programma voor de zomer 1939 besproken. Het bestuur besloot in de komender zomermaanden landenwedstrijden te houden met Nederland, Polen en Italië. Bovendien zal Zwitserland voor de Davis Cuptegen Duitsland moeten spelen. Het bestuur meende met voldoening te kunnen vaststellen, dat het plaats vinden van een nieuwe landenwedstrijd Zwitserland—Nederland reeds verzekerd is. Deze nieuwe ontmoeting tussen de beste spelers van beide landen zal in Zwitserland gespeeld worden. --- Schaakrubriek Oplossingen en problemen Oplossing no. 5A van R. Mayer („Arbeiter- Zëitung" 1931): 1. Dg2—hl, dreigt 2. Kclxc2—mat; 1 ~ Lhs—g6 2. Dhl—el (dreigt 3. Del—c3-mat) 2 Pgs—e4 3. Kclxc2—mat; 1. , DhB—h7 2. Dhlxb7 en 3. Db7—b2-mat. Oplossing no. 5B van dr. H. Keidansky (, Arbeiter-Schach-Kalender" 1924): ,1. Ph7—fB, Kfs—f6, 2. Tdl—d7, Kf6—es, 3. Lb4— d 2, Kes—f6 4. Ld2—f4, Kf6—fs 5 Td7—f7-mat; 1 Kfs—f4 2. Tdl—d3, Kf4—es 3. Lb4—e7, Kes—f4 4. Le7—f6, Ki4—fs 5. Td3—f3-mat; 1 Kfs—es 2. Lb4—e7, Kes—f4 3. Tdl—d3, Kf4—es 4. Le7—gs, Kes—fs 5. Td3—ds-mat; enz. Probleem no. 8A Wit: Kd7, Td6, Th 4, hei, & stukken). Pg6, Zwart: Kfs, Te 2, Lg2, Pc 3, « (negen stukken). t Wit geeft in twee zetten ma ' Probleem no. Wit: Kc7, Db 7, Pds, Pd? Zwart: KeB, TgB, pi h 7 (drie Wit geeft in drie zetten ma 7 Oplossingen worden ingew~a /f --- Voetbal Schipper voorlopig geschorst Amsterdam, — Dinsdag. Naar de „Sportkroniek" mededeelt heeft de strafcommissie van de K.N.V.B. voorlopig geschorst F. J. Schipper, lid van Heracles, in verband met zijn optreden in de wedstrijd Heracles—AGOVV op 5 Februari j.l. ---