(Ingezonden mededeling). Pm Heeft U iets aan de Radio e herstellen? E3gj§£ Dan even 81061 bellen/ Pranger & Verhoeven Wormerveer- Bleekerstr. 48 --- (Ingezonden mededeling). l J>* VV-JKMAN f E E nCrEGELUK ! r J W& „HET GROENE KRUIS" * E HOOGCND'JK 119 ZAANDAM TEli3loB --- UU eet U DAT DE CLICHÉFABRIEK VAN DE N.V. DE ARBEIDERSPERS DE BEST GEOUTILLEERDE IS? --- Uit de ZAANSTREEK WORMERVEER Filmvoorstelling van het N.V.V. „Merijntje Gijzen” vertoond Gisteravond vond in cinema „Corso" aan de Javastraat de filmvoorstelling voor het N.V.V. plaats, waarvan het programma wordt verzorgd door de Arfi. „Corso" was tot de laatste plaats bezet, toen de voorzitter van de W.8.8., de heer Jb. Schrijver, met een kort woord de avond opende en over de grote opkomst zijn voldoening uitsprak. Men kent allen, zo zei spr., de geschiedenis van Merijntje en diens fijngevoelige zieleleven. Ten slotte voert zijn strijd met de crote levensvragen hem tot het socialisme en spr. hoopte, dat velen van de aanwezigen uit deze film de juiste les zouden trekken. Na een gekleurde tekenfilm werd gedraaid „Camarada" een film, waarin een beeld werd gegeven van hetgeen N.V.V. en S.D.A.P. deden voor de uitgeweken Spaanse kinderen .Ontroerend waren de beelden uit de Spaanse tragedie. Van der Hoeven, hoofdbestuurder van de sigarenmakersbond, hield een kort, kernachtige propagandaspeech en wees op de grote betekenis van de moderne arbeidersbeweging in deze dagen. Spr. ging in het kort de geschiedenis er van na en wekte aan het slot op tot deelname aan het werk van N.V.V. en S.D.A.P. in het belang van het Nederlandse volk. .Na de pauze kwam dan de hoofdfilm „Merijntje Gijzen's jonge jaren". Geconstateerd mag worden, dat de aanwezigen hebben genoten van deze Nederlandse geluidsfilm. De organisatoren van deze filmavond kunnen dan ook terugzien op een alleszins geslaagde propaganda-avond. --- Wie heeft obligaties van het „Eigen Gebouw” Zondag gezellige avond Het bestuur van de vereniging „Eigen Gebouw" belegt op Zondag 23 April te acht uur een gezellige avond voor obligatiehouders der vereniging. De bij het bestuur bekende obligatiehouders hebben allen reeds daarvoor een uitnodiging ontvangen. Maar de lijst van houders is ongeveer twaalf jaar oud en daarom is het lang niet onmogelijk, dat daarin hiaten zitten, die men nog niet heeft ontdekt. Daarom verzoekt het bestuur van de vereniging „Eigen Gebouw" obligatiehouders, die nog géén uitnodiging ontvingen en toch graag de gezellige avond zouden bijwonen, zich hedenavond te vervoegen aan het adres van den secretaris, Javastraat 14, waar men tegen overlegging van de obligatie een toegangsbewijs in ontvangst kan nemen. Nadrukkelijk wordt er de aandacht op gevestigd, dat de bijeenkomst, die in het Eigen Gebouw, Wandelweg 55, wordt gehouden, alléén toegankelijk is voor obligatiehouders, die dus hun uitnodiging r.iet aan anderen mogen geven. --- Fietsendieven zijn weer actief Bij de politie werd aangifte gedaan van diefstal van een damesfiets, die Zondag bij de roomskatholieke kerk aan de Marktstraat was neergezet. De eigenaresse kwam echter eerst Woensdag tot de conclusie, dat ze haar fiets kwijt was. Gisteren werd deze fiets teruggevonden in de tuin van „De Nieuwe Sociëteit", zodat de vergeetachtige dame toch haar rijwiel weer terug kreeg. Dinsdagavond werden ongeveer terzelfder tijd twee herenrijwielen van het Krommenieërpad ontvreemd. Woensdagavond werden twee damesfietsen vermist, die in de stalling achter de Gereformeerde Kerk aan de Wattstraat waren geplaatst. --- OOSTZAAN Gasbescherming van veestallen Donderdagmorgen heeft in het Zuideinde bij den veehouder J. Middendorp onder leiding van dr. van Gelder een demonstratie plaatsgevonden, hoe een veestal tegen eventuele gasaanvallen beschermd moet worden. De beveiling der stal bleek zo goed, dat slechts een heel kleine hoeveelheid gas de stal binnendrong. Het gebruikte gas was een ongevaarlijk soort traangas. Een buurman van den veehouder, die aan de zijde waar de wind naar toe waaide, de demonstratie gadesloeg, kreeg het al spoedig dusdanig met zijn ogen te kwaad, dat hij moest vluchten, natuurlijk tot grote vrolijkheid van de omstanders. De demonstratie, die o.m. door den burgemeester werd bijgewoond, mag goed geslaagd worden genoemd. Vrijdagmorgen zal de proef in het Noordeinde herhaald worden met een stal van de gebr. Vonk. Door den commissaris der Koningin in Noordholland is tot gemeenteveldwachter te Midwoud benoemd onze plaatsgenoot, de heer C. Hottentot. --- Uitbreiding van „Het Verpleeghuis” Men schrijft ons: De bouw van de uitbreiding van het Verpleeghuis vordert uitstekend. Deze week is men begonnen met de kap op het huis te zetten. De vlag wappert reeds op het dak. Wanneer het zo doorgaat, zal het nieuwe gedeelte op 1 Juli geopend kunnen worden. De directrice is al druk bezig voor de diverse handwerken, die geschonken worden, een kleine stand te organiseren voor de inrichting van enige kamers. Het bestuur staat namelijk voor de taak de grote eetzaal, de bestuurskamer en de rouwkamer te meubileren en voor 70 meter rubberloper te moeten zorgen voor de uitbreiding der gangen. Hoewel er enkele giften zijn binnengekomen, is dit nog lang niet toereikend om de kosten daarvan te bestrijden. Helpt daarom mee aan de winkel of stand, die de directrice organiseert! --- Aanleg van schoeiing gegund Het .gemeentebestuur heeft bericht ontvangen, dat het aanbrengen van 540 meter betonschoeiing langs de Kerkstraat kan worden gegund aan den laagsten inschrijver, den heer R. Holman te Alkmaar. --- Gevonden voorwerpen Als gevonden werd aangegeven een lederen handschoen. Inlichtingen bij de politie. --- KROMMENIE Lonen in de werkverschaffing te Kolhorn Voor de week van 9 tot en met 15 April hebben 34 personen de gehele week en 2 personen 1 dag gewerkt. Voor de eerste categorie bedroegen de lonen voor: 10 personen van /16.45—16.95, voor 4 personen van ƒ 17.07—17.66, voor 4 personen ƒ 18.09—18.99 en voor 16 personen / 19.10—20.25. --- Openbare uitvoering De toneel- en ontspanningsvereniging OKV geeft op Zaterdag 22 April een openbare uitvoering in de sociëteit „Ons Genoegen". Opgevoerd wordt „Als de poorten open gaan", een dramatisch toneelspel in drie bedrijven. Na afloop bal met muziek van „The Continentals". --- Gevonden voorwerpen Gevonden en te bevragen aan het bureau van politie: een zwarte stuurtas (vermoedelijk van motorrijwiel) inhoudende enig gereedschap; een zakspiegeltje, waarachter een foto; een autonummerplaat G. 27098; een kosteloos rijwielbelastingmerk; een bruine mantelceintuur; een vlinderstrikje; een kinderwarftje; een alpaca dashouder; een R.K. kerkboekje; een gehaakt zadeldekje. --- ASSENDELFT Lonen in de werkverschaffing De vijftien werklozen uit deze gemeente, die tewerkgesteld zijn in de werkverschaffing te Castncum, verdienden in de week van 10 tot en met 15 April lonen van ƒ 17.07—ƒ 18.35 (georganiseerden). Ongeorganiseerden verdienden 50 cent minder. Bij deze bedragen is inbegrepen ƒ1.— kolentoeslag en 50 cent rijwiel-vergoeding. --- KORT VERHAAL Een goede raad door J.P. BALJÉ Parijs! Voor Jaap Oosten was dat sinds zijn eerste bezoek de stad der steden gebleven. Direct was hij onder de charme gekomen van de vrolijke wereldstad en had hij de bekoring ondergaan van de levendige boulevards, het stille „Bois", het schilderachtige Montmartre, de internationale café's van Montparnasse. En wat hij zich in zijn romantische verbeelding had voorgesteld was werkelijkheid geworden. Jaap Oosten kende Parijs. Talloze malen was hij er teruggekomen, er ging geen jaar voorbij, of minstens een week werd voor een bezoek aan Parijs gereserveerd. En steeds bleef Parijs toch ook weer nieuw voor hem. Altijd waren er nog wel wijken, die hij nog niet bezocht had en die een of andere bekoring voor hem verborgen hielden. Steeds ook bezocht nij oude plekjes, waarvan hij met vertedering de charme onderging. In Parijs had Jaap Oosten als jong broekje ook zijn eerste „grote liefde" gekend! Het was een heel toevallige ontmoeting geweest met een aardig verkoopstertje in éen der grote warenhuizen, ze hadden een praatje gemaakt en samen waren ze eens uitgegaan. Misschien was het de bekoring van het vreemde, misschien de Parijse sfeer, de Parijse lucht, die Jaap's hoofd op hol hadden gebracht, maar twee weken lang verbeeldde hij zich, dat Marie-Louise het liefste, hartelijkste en mooiste meisje van de wereld was. Toen was zijn vacantie om en moest hij terug naar Holland. Nog even duurde zijn liefdesroes voort. De eerste week schreef hij dagelijks een lange brief in de vurigste bewoordingen. Toen kreeg hij het een beetje drukker in zijn zaken en moest hij zich tot twee brieven per week beperken. Toen de correspondentie allengs wat minder „hevig" werd en hij zichzelf er op betrapte, dat hij Marie-Louise al in twee maanden niet had geschreven, en hij het geven van een antwoord op haar laatste brief van dag tot dag uitstelde, constateerde hij nuchter, dat hij van zijn bevlieging genezen was en dat alleen een tedere herinnering aan twee romantische weken was overgebleven. Was het dus met de liefde tussen hen beiden niet zo bijster serieus gesteld geweest, de vriendschap bleef voortduren. Nooit verzuimde Jaap, wanneer hij in Parijs kwam, ook zijn lieve vriendin Marie- Louise op te zoenen en zij van haar kant wist altijd wel een avond of middag voor hem vrij te maken om eens gezellig te babbelen. Zo gebeurde het dan. dat Jaap en Marie-Louise op een stille, ietwat mistroostige lentemiddag samen langs de Seine wandelden. Een fijne, natte mist hing over de wereldstad. Het gesprek, dat anders dank zij Marie-Louise's levendigheid altijd heel vlo: verliep, stokte herhaaldelijk en Jaap keek haar eens van terzijde aan. Haar gezichtje stond peinzend, haar fijn-gepenseelde wenkbrauwen waren wat 'samengetrokken en bij haar mondhoeken zag hij een trekje dat hij niet kende. Verleden jaar was het er heel zeker niet geweest. .Zorgen, Marie-Louise?" vorste hij, „zeg het me maar. misschien kan ik je helpen." Verrast keek ze op. Haar ogen zagen hem taxerend aan en het was, of er even iets van hoop in haar donkere kijkers glinsterde. „Ja", bekende ze, „er is iets. Jaap. Maar ik weet niet, of jij " „Probeer het! Wie weet?" „Ik heb je nog niet geschreven, dat ik verloofd ben We schrijven elkaar ook niet zoveel meer. Enfin, je weet dat dan nu Armand Renaud heet hij en hij is een lieve jongen. Maar maar hij is zo vreselijk zwaarmoedig. Toen we pas verloofd waren scheen het. dat hij wat opleefde, maar al heel gauw was het weer mis. En nu. al maanden, ziet hij alles weer even donker, even zwartgallig in. Alles trekt hij zich aan. De politiek hindert hem. de chaos hier in Europa! Hij houdt van me, maar ik zie geen kans, hem uit de put te halen. Het liefst is hij alleen, en als we samen zijn, mijdt hij de mensen, de drukte. Vaak is er geen woord uit hem te krijgen. Bijna iedere dag zit hij in een klein, stil cafetje aan een somber, naargeestig pleintje, uit het raam te turen," - _. Ze keek Jaap aan. „Als jij eens met hem praatte, Jaap, jij bent mijn beste vriend en jij ziet alles juist van de zonnige kant. Het is misschien dwaas, maar ik heb plotseling weer hoop gekregen, dat juist een vreemde misschien de goede snaar zou weten te raken." „Ja," peinsde Jaap, „dat is te zeggen, zoiets lijkt me verbazend moeilijk. Ik ken hem niet, weet niets van hem." „Juist daarom," hield ze onredelijk vol, „juist omdat je niets van hem weet. Woorden hebben vaak meer invloed. Probeer het Jaap, wil je?" Ze keek hem zo smekend aan, dat hij zwichtte. Arme, kleine Marie-Louise. Wat verwachtte ze van hem. „Goed dan maar!" Zijn toestemming fleurde haar direct op. Ze stapte vlugger voort. „We vinden hem beslist in dat cafétje," zei ze. Voor het raam z«.t hij, zoals Marie-Louise voorspeld had Zijn gezicht had iets melancholieks. Marie-Louise stelde hen aan elkaar voor. Even werden er een paar conventionele woorden gewisseld, en men dronk een Amer Picon. Toen moest Marie- Louise, volgens afspraak met Jaap, even noodzakelijk telefoneren. Ze zou het wat rekken. Moeilijk was het begin, vond Jaap. Misschien het beste, maar met de deur in huis te vallen. „Ik hoorde van Marie-Louise, dat u erg zwaarmoedig bent. Misschien is het indiscreet van me, maar gelooft u mij, het is zuiver uit vriendschap, uit genegenheid voor Marie-Louise, dat ik mij hierin meng. Ze zou zo gelukkig zijn als ze wist, dat u het leven wat luchfïger opvatte. Waarom probeert u zich niet te verzetten tegen die zwaarmoedigheid?" Armand Renaud keek op. Donkere, sombere ogen, een doorgroefd, triest gezicht. „Heb ik geprobeerd," zei hij mismoedig, „toen ik haar pas kende. Ik had hoop, dat zij me zou opbeuren." Hij haalde de schouders op. „Het is hopeloos. Het leven is zo zinloos, zo hopeloos vervelend, de mensen vermoorden elkaar om een hap brood, ze gunnen elkaar het licht in de ogen niet." Hij verviel in een diep zwijgen. „U ziet alles te zwart," probeerde Jaap opnieuw, „U cultiveert uw zwaarmoedigheid, inplaats van u te verzetten Zoek de mensen op, zie hun goede zijde, zoek het vermaak. Een vrolijke film, een geestige revue. Bij ons in Holland lachen dagelijks honderden mensen om-Buziau. Ze lachen tot ze niet meer kunnen om zijn grollen en grappen. Gaat u egns naar, laat eens kijken, wat zei men mij ook weer in het hotel? o juist, gaat u eens naar de Folies Bergères, daar moet een geweldig-goede komiek optreden eh even zien Dauner heet hij. Lachen is medicijn." Er was voor het eerst een glimlachje om Renaud's mond. Hij wilde wat zeggen, maar juist kwam Marie-Louise terug van haar „telefoontje". Het gesprek nam een wending, verflauwde daarna weer. Bij het afscheid zouden Marie-Louise en Armand Renaud samen de métro nemen. Zij woonden dicht bij elkaar en Jaap's hotel lag in een ander arrondissement. Armand Renaud drukte Jaap de hand. „Dank voor uw goede raad", zei hij terzijde, terwijl Marie-Louise haar neus poederde, „maar uw middel zal niet baten." Gelaten haalde hij de schouders op Ze liepen over het kleine pleintje. De mist was in regen overgegaan. Nat glommen de keien in het schijnsel van een oude lantaarn Jaap keek hen na, tot ze door het donkere gat van het Métro-station werden opgeslokt. Toen keek hij op het kaartje, dat Renaud hem op 't laatste moment in de hand had geduwd, en hij schrok. Amaud Renaud (Dauner) Eerste komiek van de Folies Bergères, las hij. --- Burgerlijke Stand GEBOREN; Jacob, z. ï, e=•. «\& Ze heeft haar plicht in alle 0^eSA Van voedsters, die minder *> tv fok, trekken we er hoogstens l] 0$f, we niet vergeten, dat het ver worpen haar evenveel, moge1" $ kost dan een sterkere zuster ( brengt. n n Het is wel jammer, dat ra■ [jH weet, maar anders zou men v eia mer een dier voor de fok te i< staat is drie worpen te ken de jongen van krachtige {» te schieten en meer succes , uit oogpunt van sport als nu komstig van minder krachtige geen voorwaarde (dit nemen $ vast voor) trekken we meer niet van de allersterkste! J --- EEN KLEERMA f en kennis had me het «" . „'t is een rare kerel, ma maker en goedkoper dan c 0 daar rèn je heen, nietwaar? Ik ging op een middag, . krachtig voelde, want ik ken ie tot allerlei dure dingen «ce ' je geen fut genoeg hebt on* J; zijn deur kwam je. na een. , waren, op het portiek, in elll'([ en ik moest ze verwijderen, te kunnen doordringen. „T111--en de deur week, door toccioe met vlechten en iets wrokktf . Ik Japans sprak, maar ie'lS"1, nemen dan maar te gaan '■ k boven" zei ze en toen steeg l dinaen ben ik bij 't brutale <*i- Op het gangetje waren hee ; rook er naar uien en poezen me óp, o) ik de na, haar neus te vegen, wit tl is pa?" vroeg ik. als sPee Ze wees en ik klopte. „Jaaaa", sprak een stem- Toen ik binnenkwam Wa* verwacht, bij zon kleerinCtM ; kamer, met een bed en daa „ zei ik. „Ik moet den klée m h( wou alweer naar buiten °7 ifi' te vragen, maar hij deed dek en wuifde er mee. $é J 1 „V is terecht" sprak M $t0Cl | ergens zitten". Ik schoof een en nam plaats. „Ziek?" vroeg ik. ,r(i, „Neen", zei hij. „Moe, ver< fl|. Daar helpt geen drankje■ zon beetje, als had ik het 2 01 en keek bescheiden toe n j' geeuwde. j, tfs , „Verdikkie", zei ik toen. » J de gang". Want zo was het .( 1 „Hoor eens", sprak hij- •> water voor me halen in nacht aan 't pierewieren oe^ „Oei" riep ik, met iets r stem. Toen veerde ik op ell Zon keuken vin-je aauïï oor was er ook wel. Ik aoo:eltd1td '',/,,! ir mee terug, tevreden ioeü rd de gulzigheid van een Pa gr toen het op was en hij r°ke1i °' 1 „Kom ie zó maar eens kU of andere betekenis?" e\ e „Nou, eigenlijk wou ** antwoordde ik. n Hij keek me zorgelijk „Héb je een kleermaker „Ja" zei ik. „Maar ver^l$ .$9 yj „Dat slaat nergens op weet je dat het een reuze moet je wennen. En Ik lachte maar eens sC iet?' „Dus u doet het liever Hij geeuwde weer. jfi J „Ach neen", zei hij toel'p$ daag of morgen . mee °P' denk dat ik ga bouwen.' r f „Huizen?" vroeg ik. m ifif „Huizen", zei hif. ,^at / Toen draaide hij zich indruk kreeg, dat hij °P prijs stelde. pij * „'t Beste", sprak ik no9> Maar hij snorkte aL ---