(Ingezonden mededeling) Waarom een vijand als rheumatiek met één hand bevechten als ge er twee hebt? Waarom een eenzijdig middel tegen rheumatiek probeeren als ge Vange Salts, het nieuwe, krachtige middel met dubbele werking ter beschikking hebt? Rheumatische pijnen vinden bijna steeds hun oorzaak in (1) een overzuring van het organisme en (2) een ophooping van schadelijke stoffen als urinezuur. Thans hebt ge echter een middel tot Uw beschikking, dat de beide oorzaken tegelijk bestrijdt, n.l. Vange Salts. De alkalische werking van Vange Salts is zoo sterk, dat het zelfs in staat is drie en een half maal zijn eigen gewicht aan zuivere azijn te neutraliseeren. En bovendien spoort Vange Salts nieren, lever en ingewanden aan tot krachtige werking, waardoor schadelijke stoffen snel en radicaal uit het lichaam worden verwijderd. Zoo verdrijft Vange Salts beide oorzaken en zoo zullen ook bij regelmatig gebruik van dit probate middel de pijnen spoedig afnemen om tenslotte geheel te verdwijnen. Wacht er niet mee, de gevolgen van rheumatische pijnen zijn lang niet onschuldig. Pak het kwaad met beide handen aan en begin nog heden Uw kuur met het middel met dubbele werking, Vange Salts. Prijs 85 cents, voldoende voor een lange kuur. Vange Salts is uitsluitend verkrijgbaar bij alle apothekers en drogisten. --- KUPERS: Bescherming nog even ver als in 1874 Herdenkingsbijeenkomst bij gouden jubileum van de Arbeidswet-1889 De bijeenkomst was belegd door een Comité, dat gevormd was uit vertegenwoordigers van de Vereniging voor Administratief Recht, de drie grote werkgeversverenigingen en de vier grote vakcentrales van arbeiders, stond onder leiding van mr. dr. A. L. Scholtens, secretaris-generaal van het departement van Sociale Zaken en was bezocht door belangstellenden, afkomstig uit de kringen der organiserende verenigingen en bonden, door Kamerleden, departementsambtenaren en kenners van het Arbeidsrecht. Tot de aanwezigen behoorden, behalve de tegenwoordige minister van Sociale Zaken, prof. mr. Romme, de oud-ministers van Sociale Zaken prof. Aalberse, Verschuur en Slingenberg. De voorzitter hield een inleiding, waarin hij constateerde, zoals wij in een deel onzer editties reeds mededeelden, dat in vijftig jaar van 't bestaan van de Arbeidswet, een revolutie ten gunste van de arbeidende bevolking heeft plaats gehad. Spr. herdacht den schepper van de wet, den toenmaligen minister Ruys de Beerenbroeck en bracht o.m. hulde aan den voornaamsten medewerker van den minister, den heer Snijder van Wissekerke. --- Overheidsingrijpen en vrijheid Prof. mr. C. F. M. Romme, minister van Sociale Zaken, de eerste spreker, wilde zich bezinnen op de ontwikkelingslijn, welke het ingrijpen der overheid door middel van de arbeidswetten in de verlopen vijftig jaren te zien geeft en op het richtsnoer, welke het biedt voor de toekomst en in het bijzonder hierbij in het oog vatten de relatie van het overheidsingrijpen tot het grote goed der persoonlijke vrijheid. Terwijl de wetgever van 1874 — Kinderwet-Van Houten — zijn bescherming principieel beperkte tot het onmondige kind, strekt de wetgever van 1889 de grens van ingrijpen van staatswege principieel uit tot alle mondigen. De Arbeidswet-1919 greep naar twee kanten in: zij beschermde den arbeider tegen nadelige gevolgen van het streven naar de grootst mogelijke voortbrenging en beschermde hem tegen een stelsel van verdeling van de ondernemingsopbrengst, „hoe dan ook". De tegemoetkoming aan de feitelijke onvrijheid van den loonarbeider kan slechts worden verkregen door het aanleggen van juridische gebondenheid. Het is buiten kijf, dat deze gebondenheid en een redelijke mate van feitelijke vrijheid samen kunnen gaan. Spr. vroeg zich af of de harmonie van feitelijke vrijheid van werknemers en werkgevers door de juridische gebondenheid aan de Arbeidswet dichter is benaderd. Men zal hier moeten onderscheiden tussen de bescherming, die de Arbeidswet biedt tegen de gevaren van een ongebreideld productiestreven en haar ingreep op het terrein der verdeling door middel van de algemene beperking van de dagelijkse arbeidsduur. Het eerste kan bevestigend beantwoord worden. Eenzelfde onvoorwaardelijk bevestigend antwoord kon de minister niet geven met betrekking tot de ingreep in de algemene beperking van de dagelijkse arbeidsduur. Voorzover het bedrijfsleven zelf niet in staat Is tot regeling, heeft de regeling vanwege de centrale overheid ver-uit de voorkeur. En voorzover regeling van staatswege nog ontbreekt, behoort zij dan ook te komen, overal, waar zonder deze staatsinmenging elke collectieve regeling achterwege blijft. Derhalve: voortgaan op de weg, waarop in de achter ons liggende jaren is voorgegaan — maar: met een verzwaring van het accent op het subsidiaire karakter van dit staatsingrijpen. Voor een versterkt pogen om door bedrij f organen, onder toezicht van staatswege en binnen algemene door hem getrokken lijnen, de regeling ook van de arbeidsduur te doen geschieden, pleiten meerdere redenen. Aan regeling van de arbeidsduur door de Centrale overheid kleeft deze fout, dat men in de verdeling van de ondernemingsopbrengst ingrijpt, op een onderdeel, volkomen buiten het verband waarin dat onderdeel staat tot de overige factoren, die tezamen de verdeling in haar geheel vormen. De tweede reden is van algemeen politieke aard. In deze tijd toch, dringt duidelijker naar voren het gevaar, welke voor de persoonlijke vrijheid gelegen Is in de miskenning van de eenheid der bedrijfshuishouding, met haar eigen plaats tussen de afzonderlijke onderneming en de gehele volksgemeenschap. Wil men de persoonlijke vrijheid veilig stellen, dan omgeve men haar met de schutse der groep, waartoe haar drager maatschappelijk behoort, maar dan beseffe men tevens, dat geen groep de vrijheid van die tot haar behoren beschutten kan, wanneer men haar de macht, om juridisch te binden onthoudt. De persoonlijke vrijheid kan geen groter weldaad worden bewezen dan door de realisering der gedachte van zelfwerkzaamheid van, in en door bedrij fsgemeenschappen. Geen groter wandaad kan worden gepleegd dan door het individu, zonder de nauwere binding in de bedrijfsgemeenschap, over te laten aan de staat. --- Vijftig jaar Arbeidswet Landarbeiders vormen het „vergeten hoofdstuk” Den Haag, — Vrijdag. De voorzitter van het Nederlands Verbond van Vakverenigingen, E. Kupers, die één van de vier sprekers was op de herdenkingsbijeenkomst ter gelegenheid van het feit, dat het vijftig jaar geleden is, dat de Arbeidswet-1889 tot stand kwam, welke bijeenkomst vanmiddag in „Pulchri Studio" te Den Haag is gehouden, heeft i„ zijn toespraak een beroep gedaan op den minister van Sociale Zaken om in de herdenking aanleiding te vinden de beloofde verkorting van de arbeidstijd der landarbeiders, „het vergeten hoofdstuk" in de arbeidsbescherming, tot stand te brengen. De bescherming is voor deze groep arbeiders nog even ver als in 1874, toen de Kinderwet-Van Houten tot stand kwam, de eerste wet tot arbeidsbescherming. --- Een mijlpaal E. Kupers, voorzitter van het N.V.V., sprekende namens de vier grote vakcentralen, noemde de Arbeidswet-1889 een mijlpaal in de geschiedenis der arbeidswetgeving. Het Engelse voorbeeld, jaren ouder, van 1847, was de overwinning van een beginsel, zoals Marx zeide, maar het heeft meer dan 40 jaar geduurd, eer het beginsel der arbeidersbescherming ook in Nederland was doorgedrongen. De oorzaken waren drieërlei. Ons land was sociaal-economisch achterlijk, er was in ons land geen groep sociaal-hervormingsgezinden werkzaam en de arbeiders hadden geen krachtige organisaties. De toestand was zo, dat de werkgever de laagte van het loon en de duur van de arbeid bepaalde. De parlementaire enquête in 1887 gehouden, bracht ergerlijke toestanden aan de dag. De toenmalige regeringen stonden niet bepaald te dringen naar sociale hervorming De Kinderwet-Van Houten was te danken aan het initiatief van een Kamerlid, nadat de regering de indiening van een wetsontwerp geweigerd had. De Arbeidswet-Ruys kwam tot stand, doordat minister Ruys de Beerenbrouck als Kamerlid deelgenomen had aan de parlementaire enquête en de daarin opgedane ervaringen gebruikte om een sterke stroming in het kabinet te wekken voor hervorming. Invloeden van buitenaf en (of) optreden va"n bepaalde Kamerleden hebben de sociale hervorming meer vooruit gebracht dan regeringen. De arbeidswetgeving in het laatst der negentiende eeuw had trouwens nog weinig te betekenen. Kuyper berekende, dat de Kiftderwet-Van Houten haar beschermende werking slechts uitstrekte over vijf procent van de te werkgestelde kinderen. De Arbeidswet-1889 beschermde vrouwen en kinderen, maar beperkte de arbeid tot 11 uur, het uiterste minimum toch zeker. Er was in de tijd van invoering der wet groot verschil van mening over het principe der wet. Velen zeiden: Het is geen taak der overheid, men moet het vrije spel der maatschappelijke krachten zijn gang laten gaan; klanken, die we nu nog horen. --- Binnenkort verkort rapport van mr. Hart te wachten Aanvullende begroting van koloniën goedgekeurd Den Haag, — Vrijdag. De Tweede Kamer heeft vandaag een aanvullende begroting van Koloniën na enig debat zonder hoofdelijke stemming goedgekeurd. Prof. Van Gelderen vraagt of de minister reeds mededelingen kan doen over het resultaat van de dienstreizen van mr. Hart en dr. Van der Waals. Wat is aanleiding en doel van de reis van dezen laatste geweest? Minister We 11 e r antwoordt, dat het zijn bedoeling is binnen enige dagen aan de Kamer een verkort rapport over de reis van mr. Hart over te leggen. Het rapport zelf is niet voor publicatie bestemd. Dr. Van der Waal's reis was bedoeld zich te oriënteren over de administratieve verhoudingen in Indië ter betere voorlichting van den minister. --- Rangeerder ernstig gewond Sluiskil, — Vrijdag. Vanminddag om half vier is op de cokesfabriek, alhier, de rangeerder M. Schele uit Axel onder een wagon geraakt en ernstig gewond. Het rechterbeen werd onder de knie verbrijzeld en van de linkervoet werden de tenen afgereden. Bovendien liep hij nog kneuzingen op. In zorgwekkende toestand is het slachtoffer naar het ziekenhuis te Sluiskil vervoerd. --- Frans directeur van de Handelsaccoorden in Den Haag Hedenavond is alhier aangekomen de Franse directeur van de Handelsaccoorden, de heer Hervé Alphand. --- Koersen Nederlands Clearinginstituut Den Haag, — Vrijdag. Koersen voor stortingen op 6 Mei 1939 tegen verplichtingen luidende in: Reichsmarken ƒ75.23, lires ƒ9.90 en Turkse ponden ƒ1.49. --- OPROERIGE KRABBELS Schep vreugde in ’t leven De Eén-Meidag werd op aangename wijze ingezet met de ontvangst van het aanslagbiljet voor de Inkomstenbelasting. Ziedaar een jaarlijkse beproeving van de eerste klas. Vooreerst zijn de vragen zo onvriendelijk ingekleed, als stonden de mannen van de schatkist reeds bij voorbaat op voet van oorlog met hun dierbare slachtoffers. Ten tweede houd ik er niet van, een brief met betaald antwoord te bekomen, waarop, naast de plaats waar ik er mijn handtekening onder zetten moet, een hoogst onvriendelijke bedreiging met de zwaarste straffen staat. Ten derde echter, en ziedaar het bitterste van alles, is het toch onbegonnen werk om in het zweet zijns aanschijns precies neer te schrijven wat men houdt voor de waarheid en niets dan de waarheid. Al gaat het slechts om een paar onnozele cijfers, waarbij voor enige onzekerheid geen plaats schijnt, goed is het toch nooit. En zijt gij dan nog zo dom, u te stellen op uwe achterste benen, men laat u daar zo op staan totdat door A.BK. | gij er bij neervalt en gij hebt willoos te dokken wat de heren over u gewezen hebben Het is op al deze gronden dat ik dat aanslagbiljet vooralsnog onder een hoop paperassen had bedolven. Want men moet altijd tot morgen uitstellen waar men de dag van heden niet mee bederven wil. Dit uitstel echter is mij noodlottig geworden. Want nog vóór ik de ijselijke vragenlijst had weggewerkt, lagen daar reeds de wetsontwerpen met de nieuwe belastingen op het loon en wie weet op wat allemaal meer, dat mijn onverstand er nog niet uit begrepen heeft. Daar staan dan enige verminderingen van belasting t.genover, waar voor een gewoon mens niet veel zaaks aan te verdienen is. Tenzij hij zich op zijn oude dag aan de geneugten van bier en gedistilleerd over wil geven, waardoor waarschijnlijk de levensvreugde, maar zeker de spaarzaamheid niet bevorderd wordt. Zodat, wanneer ik dat ene papier heb afgeboet, de volgende beproevingen reeds haar intrede hebben gedaan. En zulks „geheven bij de bron", hetgeen zeggen wil, dat de fiscus dichter bij Uw loon zit dan gij zelf, die het verdiend hebt. En dat alles, omdat er mensen zijn, ver van Uw bed, die niet gelukkig kunnen inslapen zonder dat zij hun eigen landgenoten hun laatste penning in wapentuig hebben laten omzetten, aldus anderen dwingende, uit zelfbehoud dat fatale voorbeeld na te volgen. --- Wijziging Tariefmachtigingswet Goedkeuringstermijn voor koninklijke besluiten Den Haag, — Vrijdag. De Tweede Kamer heeft in de Tariefsmachtigingswet vastgesteld, dat een voorlopige, door de regering vastgestelde tariefswijziging, binnen een half jaar gevolgd moet worden door de afkondiging en definitieve inwerkingtreding van een wet, welke die wijziging de wettelijke bekrachtiging geeft. Gebeurt. dit niet, dan vervalt de wijziging automatisch. De regering heeft, daar zij deze termijn te kort acht om de tijdrovende algemene maatregelen van bestuur tijdig gereed te krijgen voorgesteld, dat alleen de goedkeuring door de beide Kamers binnen een half jaar moet volgen, maar niet bovendien de afkondiging en definitieve inwerkingtreding van de wet, waarin deze goedkeuring wordt opgenomen. De Tweede Kamer heeft deze voorgestelde wijziging van de Tariefmachtigingswet vandaag zonder debat en zonder hoofdelijke stemming aangenomen. --- Aanleg van een arboretuin In de boswachterij „De Vuurse” Den Haag, — Vrijdag. Met de „Vereniging Rooms-Katholieke Werkliedenbond" heeft het rijk een overeenkomst van ruiling aangegaan, welke de Tweede Kamer heden heeft goedgekeurd. De overeenkomst betreft ruiling van domeingrond in de boswachterij „De Vuurse", waar in werkverschaffing een arboretum zal worden aangelegd. "Daarvoor was nodig beslag te leggen op enige percelen grond van het voormalig landgoed „De Drakenburg", in eigendom toebehorende aan bovengenoemde vereniging. Deze was bereid ze te ruilen tegen enige percelen grond van het landgoed „De Hoge Vuurse", dat aan de Staat behoort. --- Nieuwe burgemeester van Harmelen en Veldhuizen , Den Haag, — Vrijdag. Bij K.B. van 4 Mei 1939 is, met ingang van 16 Mei 1939, benoemd tot burgemeester der gemeente Harmeien en Veldhuizen; H. A. J. M. van Koningsbruggen. --- De goede weg? * L9*i Vak hebben het van ouds%■ in d .Maar ook het grote pu%S tJÜ l h+e iaren wel geleerd: vï O van beledi9ingis 9een ' 9ro jf he+' indien nie+ in al|e. fi, j'3en °s d°r gevallen neer. K'tkiid.kL ?" wi' het nog Iïen R v«n l °enandeling van zon straf- ONüU-* d!«ïn9 de officier van L>''7 «ide, dat men nu eenb»N nil* ' da+ iemand was, al SjP »ulk U'+' dat. de klager niet 9el( V«| yerv ?6-n maner men voldoening VNnJ9!?9, d!e men heef+ uitge" d 6Woren- L, k«ntj6 •n' dat «Is er aan de zaak % r«a >'s en 2'i °P een boete uit- Kr*L L9oed als a'«id u» de kas » .9'»« ïo b*kostigd wordt, zodat het s?*sTr oet- ' °^scnoon zij gemeengoed T* belet. dat het tegendchte" regent en dat daarlir i v«n Vo jfln beledigende schrijverij ( *5« ergaande strafbepalingen w°fd aangeprezen en na- L. idr«ng6Lminister van Justitie is voor Vl'*1 CZreken en heeft ons ver\ i kw Tgen' die echter tot bc*, p b6v,cadead vrijwel niets hebben be- i* «r i .ren en misschien wel aan- S»St méer mee +e doen ware S .v,l niet 9edaan is, maar veel zou S>* wi?e765+ ziin- H|j wl oezen vongen minister 4 6t 'off6|pLant bil hem stond op de fef ?n °ok de door zovelen V, v«n 6 ende aandrang beschouwd f, hHj|(6en dwaling omtrent hetgeen t , We 9 op dit gebied te be| n,. fr>ölcon .'in. die van het schimpen Br nleh °P de were,d' i bedr'if een e'nde kan VNordtrafbePal'ngen opstelt, die 5 'sdia "let meer uit den weg V* te -r Van beroep en roeping VScnriidnden wnder de verboden »' J' word+l* Doze techniek, zo goed >> 66n l ameliil( "el aangeleerd. , % <** sir ®6r over de schreef wor- 5S J °° 9enomen. (V lich t VOrni van dwang- Met /,1 ~'fc«n !®n hoogste uitzonderlijke •lS r niet laat lich met SrS te streven om opzettelijk H'VW o'mui0'mui . n ongedaan maken. 5 0«n of Van Cel en boe+e de i\,.,ofcett<>i".Vepbe+eren- indlen die kVf««ld. ' Worden te na gekok\«96n kJ i dat men naar wape- C'ïVe kwaad !" gaan. Hier 'I C*r d«aandrang van het mense\^t. bier L4^"166 's nog geenszins \S lS*hn Wen«lijke en het mo(I Vl "HvL "• "e openbare levens*S *S >'l va9n6Wnrdeni staan en vaU I*' w hl" tOI " al,e burgers, aan wie C\X V" °P«ttelijk, dan kan M of«lden mmer beschermen dan i *»> ddn jaarbïi de schennis all C de verdediging. ■ Vvol6!Jv»'-woLOVer+uigd. wij Vyd%i:g0;derd -in, toen wij bi V5 C^tn moe* waarva" beste kent. 'i * n>- W? welsprekend ;L ,°uden ons er van Hjl ï>n £ d« Kamers met een jV wai te tonen. Maar zo Rs>S iiL6le6rdL hebben-dat U\%f'. ook m"'ke noch met monde- geringste bei«X dathiim,g gevoelig voor, % <> 'd 6 van aan- C 4 S hn teksf van de wet CV^d^dJ1 stuk van zaken >CVd>denh de practijk vVviSd. Ien' dikwli|s neel Fi^N^vt6VHde^-a" S>; *?t** n! üBder mens hevig deh°ogte va" obiec? A -Sd Vftn *itmw,e,iik« natuur 4,K '$ iS Ck een eis, die de "V, ««'de-. Hrf ■ kan enorm zijn. A. B. K. --- Gevolgen en voorspellingen Niet de fabrikanten zelf kwamen tegen de arbeidsbeperking in het geweer. Zij lieten hun arbeiders protesteren, een beweging voor intrekking van de wet in het leven roepen, maar gevolgen heeft het niet gehad. Evenmin als voorspellingen over de ruïneuze gevolgen der arbeidsverkorüng in vervulling zijn gegaan. Van teruggang der productie was geen sprake. Na arbeidsverkorting volgt opvoering van de productie. De betekenis van de wet lag meer in het feit van de eerste stap op de weg der arbeidsbescherming, dan in haar gevolgen. Aan de verwerkelijking van het beginsel ontbrak nog veel en zelfs nu nog is zij geenszins voltooid. Dat de gevolgen niet belangrijk zijn geweest, was vooral te wijten aan de onvoldoende inrichting van de Arbeidsinspectie, met onvoldoende controle als gevolg. Al is de huidige Arbeidsinspectie nóg onvoldoende ingericht, er is belangrijke vooruitgang gekomen. De jaren 1911 en 1917 waren nieuwe mijlpalen op de weg der Arbeidsbescherming. Volwassen arbeiders vielen onder de wetgeving. Voor één groep is de bescherming nog even ver als in 1874. De -landarbeiders, toen onbeschermd, vormen nóg het vergeten hoofdstuk. Moge de herdenking van de 50-jarige arbeidswetgeving den minister van Sociale Zaken aanleiding zijn de beloofde verkorting van de arbeidstijd der landarbeiders tot werkelijkheid te maken. Een groot werk is verricht, verdere vooruitgang mag niet uitblijven. Verdere arbeidsverkorting is het belang van de arbeiders niet alleen, het is het belang van het bedrijfsleven ook! --- De werkgevers ook „Niet elke werkgever heft een lofzang aan op het goede, dat de arbeidswetgeving bracht. Meermalen is er kortzichtige tegenstand geweest, zoals de arbeiders hebben gezondigd door onbillijke en onvervulbare eisen te stellen", aldus sprak prof. mr. P. A. Diepenhorst, voorzitter van de Christelijke Boeren- en Tuindersbond. De vijandigheid van de werkgevers was echter niet zo, betoogde hij, dat zij als odium op de werkgevers mag worden gelegd. Net zo min, als de arbeidswetgeving een trofee is van de zege, door de arbeiders op de patroons bevochten. En om aan te tonen, dat er ook onder de werkgevers drang naar sociale hervorming was, herinnerde prof. Diepenhorst aan de Leidse petitie van 1863, toen Leidse textielfabrikanten koning Willem 111 om voorschriften verzochten tot regeling van de tijd voor arbeid, onderwijs en rust van de kinderen, werkzaam in de textielindustrie. Ook de instelling der Staatscommissie van 1863 droeg een werkgevers-cachet. Het initiatief tot arbeidsbescherming ging mede van de werkgevers uit en dat op verschillende motieven, sociaal gevoel, zowel als het begrip, dat arbeidsverkorting leidt tot hoger arbeidsintensiteit, die de productiviteit doet stijgen. Op ethische elementen kan de arbeidswetgeving niet worden gefundeerd. Arbeidswetgeving mag nog minder zijn instrument in de klassenstrijd, krachtmeter in een worsteling tussen arbeiders en ondernemers. Arbeidswetgeving zij meer dan voorbehoedmiddel tegen uitputting der arbeiders, meer dan de schut van de worsteling der klassen, het Arbeidsrecht zij recht. Het nieuwe Wetboek van de Arbeid moet geboren worden uit de behoefte van het bedrijf, in georganiseerd overleg der bedrijfsgenoten, onder goedkeuring van de staat. Dan worden patroons en arbeiders dragers van de arbeidswetgeving. De overgang tot autonoom Arbeidsrecht is een ideaal, het mag ons de ogen niet doen sluiten voor de rijkdom van thans. Met de arbeidswetgeving is een stuk maatschappelijke cultuur in Nederland binnengedragen! --- Systematiek van het arbeidsrecht Prof. mr. C. W. de Vries, hoogleraar aan de Handelshogeschool te Rotterdam, betoogde, dat de bouw van het arbeidsrecht, dat met en na 1889 opkwam, niet werd voltooid langs lijnen, die van tevoren werden vastgesteld. Overal was' het arbeidsrecht een recht in groei. Honderd jaar geleden was de codificatie van het burgerlijk recht naar strenge principes opgebouwd, het arbeidsrecht vond tastende zijn weg. Nooit had een Staatscommissie of een minister een alles omvattend plan, dat slechts uitgevoerd behoefde te worden. De waarde van het rapport der grote Staatscommissie-1890, vond prof. de Vries sterk overdreven in de literatuur. Het rapport had zeer weinig wezenlijke invloed. Het gaat nu niet om de wensen in bepaalde groepen tot uiting gebracht, maar om de juridische bouw van de sociale wetgeving. Thans moet, naar de mening van het bestuur van de Vereniging voor Administratief recht, de studie van het Arbeidsrecht systematisch worden ondernomen. Daartoe is de materie van wetgeving thans ver genoeg gevorderd, de mogelijkheid is er. Alle arbeidsrecht is publiek recht of privaatrecht. Eigensoortige rechtsnormen kent het arbeidsrecht niet. Het Arbeidsrecht is recht of het zal niet zijn. In systematiek moet echter worden onderscheiden tussen de organisatie van de arbeid, enerzijds, en de organisatie van de overheid, anderzijds. De eenheid daarvan is het grote doel van het Arbeidsrecht. Dan pas is het mogelijk arbeiderswetgeving en sociale verzekering te doen volgen! Een eigen systematiek van het Arbeidsrecht zal voor de materie zelf van grote waarde zijn. Nadat mr. dr. Scholtens een slotwoord had gesproken, waarin hij o.a. de wenselijkheid aangaf van de studie van de uitwerking der Arbeidswet-1919, op economisch, sociaal en cultureel terrein, was de herdenkingsbijeenkomst geëindigd. --- Waarom prof. Karl Barth de twee vragen niet mocht beantwoorden Minister geeft antwoord op de vragen van het Kamerlid ds. Faber Den Haag, — Vrijdag. Op de vragen van het sociaal-democratisch Tweede Kamerlid Faber betreffende het weigeren van vergunning aan prof. dr. Karl Barth om in een besloten bijeenkomst van theologische studentenverenigingen te Amsterdam een tweetal vragen te beantwoorden, omdat deze zouden liggen op politiek terrein, heeft de minister van Justitie als volgt geantwoord: In verband met het verbod van politieke actie voor vreemdelingen, dat in deze tijd meer dan ooit moet worden gehandhaafd, heeft de minister, mede omdat prof. dr. Karl Barth ten deze geen toezeggingen wenste te doen en omdat hij met het oog op zijn optreden hier te lande uitdrukkelijk te kennen had gegeven, dat hij de theologie nooit als een politiek-neutrale aangelegenheid had beschouwd, het nodig geacht enkele waarborgen te treffen, dat het optreden van genoemden hoogleraar niet een politieke inslag zou krijgen. Daartoe werd, met name voor wat betreft de behandeling van in de bijeenkomsten te stellen vragen, de medewerking van hoogleraren aan de betrokken faculteiten ingeroepen, opdat er met het nodige onderscheidingsvermogen voor zou worden gewaakt, dat het Nederlandse geestesleven niet ernstiger zou worden belemmerd dan door de tijdsomstandigheden geboden is. Deze medewerking is welwillend verleend. Tegen de lezingen zelf bestond uit een oogpunt van genoemd verbod geen bezwaar; ook de behandeling van vragen leverde bij het merendeel der bijeenkomsten geen moeilijkheden op. Bij de beantwoording van enkele vraagpunten in de vergadering, voorafgaande aan de bijeenkomst te Amsterdam, werd echter het politiek gebied op ontoelaatbare wijze betreden. Toen daarop bleek, dat aan een deel der te Amsterdam voorgelegde vraagpunten, ook naar het oordeel van den betreffenden Nederlandsen hoogleraar, een politieke grondslag niet kon worden gezegd, is — zonder nadere instructie van den minister — na overleg met prof. Barth besloten, dat bedoelde vragen niet zouden worden toegelaten, waarop ten slotte de voor de behandeling van vragen georganiseerde bijeenkomst niet is doorgegaan. De getroffen waarborgen zijn derhalve tot het strikt noodzakelijke beperkt en zij zijn ten uitvoer gelegd op een wijze, die geheel aan de te behandelen stof was aangepast. ---