.^^^^^^^^^^ --- ■Ö^i^'DRIESSEN I CHOCOLAAD CARRQ S | --- (Advertenties naast tekst.) REIST maar reLst goed, dus via het ARBEIDERS REISBUREAU Vergroting van onze invloed, verbetering van organisatie en jarenlange ervaring maken het ons mogelijk den bescheidensten tot den meest verwenden toerist tevreden te stellen. Wilt U met een gezelschap op reis of individueel, vraagt dan eerst zonder verplichting inlichtingen bij het Arbeiders-Reisbureau WETERINGSCHANS 106 TEL. 36275—36840 AMSTERDAM-C. POSTGIRO 15-000 ■ Enkele van de 200 gezelschapsreizen: 24 Juni 9 dagen trektocht Berner Oberland ƒ 52.—■ 1 Juli 9 „ reis Tesserete (Zuid-Zwits.) ƒ74 ö" 1 Juli 9 '„ Ons Eigen Huis te Braunwald (Zwits.) ... i 5J,° 17 Juli 6 „ autotocht Luxemburg ? i'7a 6 Au?. 8 „ Jeugdherberg Zuid Ardennen ƒ20.0" Volledige Reisgids f 0.25, franco ƒ 0.30. Enkele van de 77 Kant en Klaar-reizen voor individuelen: 7 dagen La Roche (België) f 23.j><> 7 „ Berdorf (Luxemburg) f 2b?" 9 „ Menton, Franse Rivièra 16°SfJ 9 ~ Flums (Wallensee Zwitserland) / 4l'Ón 9 „ Davos (Graubünden Zwitserland) ƒ 56.0" Volledig prospectus gratis. , --- Hoogtepunten ontbraken Deze wedstrijd vormt wel een der levendigste herinneringen aan de ontmoetingen die wij tot dusverre met de Zwitsers hebben gehad en die over het algemeen overigens weinig hoogtepunten gekend hebben. In de eerste tien jaren waarin wij voetbalcontact met de bewoners van het bergland hadden, was het zelfs zo, dat er om beurten gewonnen werd, al naar gelang er in Zwitserland of in Nederland gespeeld werd. In Zwitserland wonnen de Zwitsers steeds, in Amsterdam Nederland, getuige het volgende staatje: 1920 Bazel Zwitserland—Nederland 3—l 1921 Amsterdam ... Nederland—Zwitserland 2—o 1922 Bern Zwitserland—Nederland s—o5—0 1923 Amsterdam ... Nederland—Zwitserland 4—l 1925 Zürich Zwitserland—Nederland 4—l 1926 Amsterdam ... Nederland—Zwitserland s—o 1928 Bazel Zwitserland—Nederland 2—l 1929 Amsterdam ... Nederland—Zwitserland 3—2 1930 Zürich Zwitserland—Nederland 6—3 Deze laatste wedstrijd is uit tweeërlei oogpunt ' vermeldenswaard: hij was de laatste van een serie nederlagen van het Nederlandse elftal en sloot daarmede een periode van depressie af, die daarna, te beginnen met de wdstrijd te Kopenhagen, gevolgd zou worden door een tijdperk van ongekend succes. Daarnevens was deze wedstrijd de laatste, die de Zwitsers tegen ons als amateurs speelden. Juist omstreeks deze tijd gingen de Zwitsers tot de vorm van professionalisme over, die wij als het „Zwitserse stelsel" kennen en tengevolge waarvan hun beste spelers beroepsspelers werden. Sindsdien hebben wij dus, evenals trouwens tegen België, Frankrijk, Engeland, Schotland en zovele andere landen, die wij daarna ontmoet hebben, gespeeld tegen beroepsspelers, een handicap, waarover tegenwoordig al niet eens meer gesproken wordt. Veel verandering heeft het overigens ook niet gebracht in de krachtsverhouding der beide landen, daar wij van de vier wedstrijden die wij met Zwitserland speelden er twee wonnen en twee verloren, zodat men gevoegelijk mag zeggen, dat ook in deze tweede periode de balans in evenwicht gebleven is. Hieronder laten wij deze resultaten volgen: 1933 Amsterdam Nederland—Zwitserland o—2 1934 Milaan Zwitserland—Nederland 3—2 1934 Bern Zwitserland—Nederland 2—4 1937 Amsterdam Nederland—Zwitserland 2—l --- Mijn moordenaar, Dr.Z. Roman van Lucien Corosl Copyright 1.P.C.-Amsterdam 1939. 15). Ik moest mijn sigarettenkoker thuis gelaten hebben. Terwijl ik vergeefs in al mijn zakken zocht, reikte Z. mij de zijne over. Het was precies kwart voor elf. „Nu nog een sigaret", zei ik tot mijzelf, „en dan gaan we naar huis." Ik had het onderhoud weer gaarne op het geliefde thema teruggebracht. Toen ineens, terwijl Z. bezig was de grammofoon op te winden en. mijn vrouw mijn nieuwe das van dichtbij bekeek, daar zij 's avonds een andere kleur scheen te hebben dan overdag, werd ik duizelig, kreeg ik vreselijke hartkloppingen en alles draaide voor mijn ogen. Maar ik had deze keer niet, zoals anders, het gevoel, te moeten overgeven. Alles gebeurde binnen enkele seconden. Verwarde gedachten jaagden door mijn hoofd. Wat moest ik doen? Zou ik urn hulp roepen uit het venster, een of twee van mijn gewone pillen innemen of naar den apotheker hollen, zodat hij mij kon onderzoeken en daarna naar de politie gaan? Maar de aanval -was zo sterk, dat ik absoluut de kracht miste om naar het venster te gaan of om te roepen en zeker niet om op te staan. Ik had schuim op mijn mond, ik rochelde, mijn vrouw begon te schreeuwen, Z. zette de grammofoon af... en toen verloor ik het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam lag ik uitgekleed met vreselijke hoofdpijn thuis in mijn bed. Ik sloeg mijn ogen op en zag mijn vrouw aan het bed zitten. „Wat is er toch gebeurd?" „Je bent bewusteloos geworden", zei Susanne, „de cocktails en vooral die onverkwikkelijke misdadigersroman hebben je ziek gemaakt en omdat je toch al sinds een paar weken wat nerveus bent, heeft je hart geleden. Het was een groot geluk, dat wij bij Z. waren. Hij heeft je onmiddellijk druppels gegeven, ook voor het geval, dat die aanval nog eens terugkomt, Wat hij niet waarschijnlijk achtte." Ze zei mij dat met zulk een overtuiging en op zon bezorgde toon dat, als ik op dit moment mijn verdenking tegenover een derde geuit zou hebben, deze mij bepaald voor een waanzinnige zou hebben aangezien. „Hoe laat is het?" vroeg ik met een altijd nog zeer zwakke stem. „Half twee, slaap maar weer. Morgen zal alles wel weer in orde zijn." „En Z.?" „Nadat hij ons hierheen gebracht heeft, is hij om twaalf uur weer weggegaan, omdat hij meende, dat wij hem niet meer nodig hadden." „Denk je niet, dat ik vanavond misschien iets verkeerds heb gegeten, of (en ik beheerste mij buitengewoon om deze zin lachend te kunnen zeggen) dat iemand mij heeft willen vergiftigen?" Deze vraag scheen haar in het geheel niet te onthutsen. „Z. gaf mij de raad je de „Vijf Uur" niet meer te laten lezen. Hij heeft gelijk, die geschiedenis maakt veel te veel indruk op je. Je flauwte is gekomen omdat je hart zwak is." Terwijl zij zich in de badkamer uitkleedde, kon ik kalm over wat er met mij gebeurd was nadenken. Ongetwijfeld klopte er iets niet, want mijn hart had altijd zeer goed gewerkt en er was geen enkele reden waarom het dat thans niet zou doen. Er waren dus twee mogelijkheden: of de cocktail, of de sigaret, die Z. mij had aangeboden, waren vergiftigd geweest. Ik herinnerde mij zeer duidelijk in zijn koker verschillende soorten sigaretten te hebben gezien. Daar ik geen groot roker ben, had ik er zo maar een uitgenomen. Het was heel goed mogelijk, dat Z. de mogelijkheid, dat hij mij in de loop van de avond tenminste één sigaret zou aanbieden, voorzien had. Zonder twijfel waren ze zo in de koker geplaatst, dat. behalve twee, alle andere vergiftigd waren Mijn kleine kans had hierin bestaan, dat ik juist een van deze beide nam. Z. had natuurlijk de niet-vergiftigde genomen. Er bleef dus weinig kans over, dat ik juist een goeie zou hebben getroffen. Het was bijna onvermijdelijk geweest, dat ik een van de arsenicum-sigaretten ,zou hebben genomen. Toen mijn vrouw uit de badkamer kwam, hield ik mij alsof ik sliep. Op haar tenen kwam zij naar het bed, bleef daar een paar minuten staan en keek naar mij. Ik kon de verleiding, de uitdrukking van haar gezicht te bestuderen, niet weerstaan. Ik kreunde daarom alsof ik weer onder de invloed van een nieuwe aanval was en opende mijn ogen. Zij beefde over het ganse lichaam, boog zich naar mij toe, nam mijn hoofd in haar handen en vroeg: „Wat is er met je aan de hand, liefste? Heb je weer pijn?" „Ze willen mij vergiftigen!"... zei ik, alsof ik nog in slaap was. Wanhopig liet zij haar armen zinken. „Verbeeld je je nu nog altijd zulke gekke dingen?" riep zij uit. Ik nam dit gunstige moment waar en trok haar naar mij toe. „Susanne, laten we toch eerlijk zijn! Je ziet hoe slecht ik mij deze laatste weken gevoel. Mijn hart is niet ziek, maar mijn zenuwen zijn ziek en jij bent daar de oorzaak van. Ik geef toe, dat ook dat verhaal in de krant argwaan bij mij gewekt heeft " „Wat zeg je? Je verbeeldt je, dat...?" „Het is geen verbeelding! Ik voel het! Ik weet b.v. dat je niet meer van me houdt. Maar dat verwijt ik je niet eens. Per slot van rekening is niemand meester van zijn gevoel en memand kan van Je verlangen, dat je je dwingt om van me te houden, maar je zou tenminste oprecht kunnen zijn. Waarom zeg je niet ronduit: Pierre, ik hou niet meer van je. Laten we goede vrienden blijven, maar laten we scheiden. Ik zou je dat niet kwalijk nemen. Ik zou je er zelfs dankbaar voor zijn!" Zij keek mij lang, strak aan. „Wil je, dat ik je zweer, dat je hele argwaan volkomen ongegrond is? Ik hou nog net zo veel van je als de eerste dagen na ons trouwen. Misschien op een minder romantische, maar zeker op een sterkere manier. Ik denk er helemaal met aan van je weg te gaan! Niets is er tussen ons veranderd! Z. is alleen maar een vriend, een goede kameraad van me. Je gedrag ten opzichte van hem is toch eigenlijk beledigend voor hem. Geloof me toch, lees geen detective-romans meer en dan zul je zien, dat we weer net zo gelukkig worden als vroeger!" Wat was daaraan te doen? Alles wat zij zei was blijkbaar waar, maar ik kan het eenvoudig niet geloven. Maar waarom wil ze dan de waarheid niet zeggen? Volgens mijn mening om deze redenen: als ze inderdaad zou toegeven, dat Z. haar minnaar is, dan zou dat onmiddellijk tot een scheiding voeren. Op dit punt is zij echter buitengewoon kleinburgerlijk. Zij is vreselijk bang voor een schandaal en ook om haar sociale positie te verliezen. En bovendien heeft zij wellicht niet genoeg vertrouwen in Z. Het kan zelfs zijn, dat zij nog pas aan het begin van hun verhouding zijn en dat zij zijn ware plannen nog niet kent. Misschien is zij bang, dat Z. van haar af zou kunnen zien, als zij hem door een spoedige scheiding van mij al te zeer tegemoet zou komen. Aan de andere kant Is het ook mogelijk, dat zij nu reeds genoeg van hem heeft en er een eind aan wil maken. En daarom wil zij nu even de kat uit de boom kijken. „Weduwe" te zijn Is altijd aangenamer dan gescheiden vrouw te zijn. Je krijgt de vrijheid, maar zonder schandaal en zonder dat boze tongen allerlei praatjes over je de wereld insturen. Als weduwe zou zij de erfgename van mijn ver- — «dj MI mogen worden en zou zij toe'%W| van een scheiding, met cc (g tf I vreden te stellen. Het r worden. En als de geschiedl1* 1 springen, dan zou zij als , j> 1 een anderen man vinden. «ss'ss/ M Maar ik, wat moet ik °esrOotie Jm Rustig op mijn terdoodv ? M'\ terechtstelling blijven wacn voo f i Niettegenstaande al ml3?e^oi ,f I zijn zij twee tegen een e*l / M onderspit delven. ne^,HC En als dit alles maar » e.fi'",., Maar zelfs dan heeft die macht, dat ik ze niet mcci Wat zal ik doen. om mUn ~', te redden? iet €Wm! Jammer genoeg ben ik fscPe nteJ,W, fIV,/* Wat moet ik dus doe"? 1 Vf Moet ik mij geweld 9» t« „»>/ te zijn en geen angst n a Of moet ik het er «»» ga mijn vrouw te verliezen mijn leven te redden? Ik vervolg deze briefJ%>fV/i f Toen ik juist de zin -e" «* / leven te redden" schreef j> een brief. Het schrift " gieJ-Jo' t opende hem zeer nieuw --- Nederlandse ploeg wacht een open strijd Zwitsers verschillen niet veel in kracht met ons Aanvallend spilsysteem biedt ons kans Wij hebben weer vertrouwen in onze verdediging Van de dertien wedstrijden, die wij tot dusverre met Zwitserland, onze tegenstander van a.s. Zondag te Bern gespeeld hebben, is er één, die niet gemakkelijk uit onze herinnering zal verdwijnen: dat was de wedstrijd, in 1934 te Milaan gespeeld, in het tournooi om de wereldbeker van de F.1.F.A., die in een 3—2-nederlaag eindigde en die aan alle illusies van een succes in dit tournooi een einde maakte. „We gaan naar Rome", zong heel Holland in die dagen, doch wij kwamen niet verder dan Milaan. Twee van de Zwitsers, die Zondag ook weer van de partij zullen zijn, bereidden ons vijf jaar geleden deze teleurstelling, n.l. Minelli en Trello Abegglen. Bij ons zijn Anderiesen, Vente en Smit nog uit dit elftal overgebleven. Zelden heeft het Nederlandse elftal een teleurstellender nederlaag geboekt dan deze en toch was het een vrij normaal resultaat, hetgeen daar in Milaan behaald werd. Doch de verwachtingen in Holland waren nu eenmaal zo hoog gespannen, men zag ons elftal dat zich tevoren in tal van wedstrijden als het ware onoverwinnelijk had getoond, reeds in de finale te Rome, wellicht zelfs reeds als overwinnaar de nederlaag tegen de Zwitsers te Milaan gaf de overspannen geesten een koude douche, het enthousiasme dat de Hollanders naar Italië begeleid had, zakte als een ongare pudding ineen. --- De traditie gebroken Slaagden de Zwitsers er dus in om in 1933 de traditie van overwinningen op eigen en nederlagen op vreemde grond te wreken, op zijn beurt deed het Nederlandse elftal in 1934 hetzelfde, waarbij het tevens op kostelijke wijze revanche nam van de enkele maanden daarvoor te Milaan geleden 3—2-nederlaag. Deze wedstrijd vormde overigens wel het bewijs dat het Nederlandse elftal voor Milaan overtraind was geweest, doch dat het in rustiger sfeer teruggebracht, de Zwitsers best kon weerstaan. Al geeft intussen de balans der Holland—Zwitserlandwedstrijden nog .een kleine doorslag ten gunste der Zwitsers aan, een belangrijk feit is, dat we de beide laatste wedstrijden hebben gewonnen zowel in Zwitserland als in ons land, waaruit wij dus wel de conclusie mogen trekken dat het krachtsverschil tussen de beide landen heel gering is en zelfs een klein overschot ten gunste van Nederland aanwijst. Hoe zal het thans gaan? Wij hebben kunnen lezen, dat de Zwitsers hun eigen elftal neigszins met wantrouwen bekijken Dit wantrouwen gaat voornamelijk uit naar de verdediging, waarin doelman Schlegel het elftal reeds op verscheidene doelpunten is komen te staan en waarin twee rechtse backs naast elkander tot op zekere hoogte een experiment zijn, Voor ons ligt hier echter niet het zwaartepunt. Veel belangrijker achten wij het feit, dat de Zwitsers met een zuiver aanvallende spil spelen, een omstandigheid, waarin wij een kans voor Holland zien om deze wedstrijd te winnen. Aanvallende spils zijn zo langzamerhand zeldzame exemplaren geworden op de voetbalvelden en het spel van de middenvoors is daarop de laatste tijd helemaal ingesteld, ook dat van onzen aanvalsleider Vente. Deze heeft getoond met dit spel goed overweg te kunnen. Hoe vrij zal hij zich thans vinden, als hij niet voortdurend bewaakt wordt door den vijandelijken middenhalf, doch een vrije ruimte krijgt om te opereren. Wij zijn er bijna van overtuigd, dat als de Rotterdammer zn gewone spel der laatste wedstrijden speelt en uit een vooruitgeschoven post zijn stormlopen op het Zwitserse doel zal ondernemen, hij erin zal slagen een of meer doelpunten voor ons te scoren. --- De aanval versterkt Uiteraard zal het spel van Vernati, den Zwitsersen middenhalf aan de eigen aanval ten goede komen. Tezamen met Trello Abegglen, die gewoonlijk iets achter de voorhoede opereert, zal hij ongetwijfeld een uitstekende schakel vormen tussen verdediging en aanvalslinie en vooral de laatste van groot nut kunnen zijn, bij het opbouwen harer aanvallen. In hoeverre onze verdediging en halflinie daaraan weerstand zullen kunnen bieden, is natuurlijk een vraag, die wij hier niet vermogen te beant- woorden. Wel mogen wij zeggen, dat wij vol vertrouwen hebben in onze verdediging, in Dijkstra zowel als in Wilders en Caldenhove, welke laatste hopelijk in Paauwe weer een partner zal vinden, met wien hij zün spel tenvolle zal kunnen ontplooien. Ook Anderiesen zal ongetwijfeld zijn mannetje weer staan en als Stam het wat verstandig aanlegt, zal ook hij zeker bevrediging kunnen schenken. Een belangrijke factor voor het succes der Nederlandse voorhoede zal de vorm zijn, waarin Smit en Van der Veen zich bevinden. Van hen zullen de passes moeten komen die Vente en ook onze beide vleugelspelers Drager en De Harder in staat moeten stellen hun stormlopen op het Zwitserse doel te ondernemen. Is dit „voedsel" — dat in de laatste wedstrijd tegen België weinig krachtig was — goed, dan geloven wij, dat wij deze strijd tegen Zwitserland zonder pessimisme tegemoet mogen gaan, ook al menen wij tenslotte wel, dat Zwitserland in deze wedstrijd met iets beter kansen start. VERNATI --- Korfbal Westerkwartier plaatst zich in de finale D.D.V.’s lot wordt beslist Amsterdam, — Vrijdag. Voor de kampioenscompetitie plaatst Westerkwartier zich Zondag reeds in de eindstrijd. De stand is immers: Westerkwartier 2 2 0 0 4 15— 4 Wordt-Kwiek 2 0 2 0 2 3—3 Rigtersbleek 4 0 2 2 2 7—lB Een overwinning op Wordt-Kwiek is dus van beslissende betekenis, en dat die op het terrein aan het Vari Beuningenplein zonder twijfel met rake cijfers wordt verkregen, is zeker. Het verschil in spelpeil kan door de Jubbegase kampioen niet worden goedgemaakt door zwoegen, iets wat de Friezen zeker van begin tot einde zullen doen. Wanneer men overigens bedenkt, dat Westerkwartier hier dan nog te doen heeft met de twee sterkste der kampioenen uit Noord, Zuid, Overijsel en Gelderland, dan ziet men opnieuw gedemonstreerd, dat de zes weken in beslag nemende voorcompetities voor het Nederlandse kampioenschap met veel anders zijn dan een onnodige rekking van het seizoen. Deetos heeft de finale reeds bereikt. Het ontvangt nog Onder Ons en zal er een eer in stellen de Oosterbekers te bewijzen, dat de 3—l cijfers in hun eigen plaats slechts waren toe te schrijven aan de slechte weersgesteldheid. De Dordtenaren komen nu aan of dichtbij de dubbele cijfers om daarmede hun toch al fraaie doelgemiddelde van 23—4 nog wat op te knappen. Voor de promotie Noord-Holland Ie klasse speelt D.E.D. tegen D.D.V. Het is jammer, maar dat betekent het einde van het eerste klasseschap van Brauckmann c.s. Zij kunnen he# tegen de club van Dammers en de gebroeders Brandt niet bolwerken. Amsterdam-Zuid ontvangt L.U.T.O. Deze laatste moet winnen wil het een kans behouden op zijn plaats in de eerste klasse. Wij zijn benieuwd naar de uitslag. Dat de spanning in deze afdeling groot is blijkt uit de stand: D.E.D. 110 0 2 7—l Oosterkwartier 2 110 3 B—6 L.U.T.O. 10 10 1 4—4 Amsterdam-Zuid 2 10 12 5—9 D.D.V. 2 0 0 2 0 4—B In Zuid-Holland ontvangt H.B.S. zijn stadgenoot Achilles. De krachten zullen elkaar weinig ontlopen. H.B.S. heeft thans een iets betere kans In Gelderland ontvangt Steeds Hoger het Nijmeegse D.O.S. in Apeldoorn. Ook hier zal het spannen. Naar verluidt speelt D.O.S. vlotter korfbal, maar Steeds Hoger heeft het terrein-voordeel. Afwachten dus maar. In Overijsel zien wij nog D.0.5.-Zwart Wit voor de gewone competitie op het programma. D.O.S. wint, maar dat boezemt niemand belang meer in. Men begint zich steeds meer af te vragen, of de toekomst nog eens een over de gehele linie gelijktijdige afwerking van het programma zal brengen. Wij twijfelen daar echter ten enenmale aan. In Noord wint W.W.M.D. van Rood en Zwart en kan Nic door een gelijk spel tegen Vitesse zich definitief in veiligheid brengen. Wij houden het echter op nog beter voor de Groningse club. In Zuid is nog Breda—Rood Wit te spelen. Breda wint gemakkelijk. --- Arbeiderssport Nederlandse voetballers kunnen balans in evenwicht brengen Vierde wedstrijd tegen de Belgen Amsterdam, — Vrijdag. In tegenstelling met de handballers is het succes van de Nederlanders tegen de Zuiderburen, wat het voetballen betreft, slechts matig te noemen. Slechts één internationale wedstrijd werd tegen de Belgen gewonnen. Het is thans voor de vierde maal, dat de Nederlanders tegen de Belgen zullen aantreden. De kennismaking is echter reeds in het jaar 1932 geschiedt, toen een Hollandse ploeg naar België toog om in het plaatsje Lokeren de Belgen partij te geven. Het begin was niet slecht. Reeds na een paar minuten spelens nam Holland.de leiding en ondanks de voortdurende stormlopen van België, wist Holland tot even voor de rust de voorsprong te behouden. Maar de rust bracht reeds een gelijke stand. In de rust heerste in het Hollandse kamp natuurlijk een goede stemming. De gevreesde Belgen met hun Internationale routine waren tot dusver in bedwang gehouden. Het is echter na een verbitterde strijd tenslotte een 3—2-zege voor de Belgen geworden. De kennismaking was dus niet ontmoedigend verlopen. In het jaar 1933 speelde Nederland zijn tweede interlandwedstrijd en wel tegen Frankrijk. De ploeg was radicaal gewijzigd en het succes eveneens. Met 6—l werden de Fransen na een prachtige wedstrijd te Almelo verslagen. Een maand later zou de Belgische ploeg komen en in Holland had men de stille verwachting, dat ditmaal de Belgen klop zouden krijgen. Het is echter weer anders uitgevallen. De Belgen stonden met de rust reeds met I—o voor en na de hervatting wisten zij direct de voorsprong op 2—o te brengen. De wedstrijd kreeg een fors karakter, maar het bleef gelukkig binnen de perken. Even voor het einde gelukte het Holland de stand op I—2 te brengen. In 1934 werd geen werstrijd gespeeld, maar in 1935 kwamen de Belgen weer naar Holland en de verrassing was wel zeer aan de aangename kant, omdat Holland met 2—l won. Te Amsterdam werd de wedstrijd gespeeld en het spel en de verhouding op het veld lieten niets te wensen den de Hollanders weer over de &UÊ Gespeeld zou worden te $Pi het weer waren echter zo slecht, t iey van de wedstrijd eenstemmig & , niet als een officiële te beschouw ~ 3—o in het voordeel van Belg>e- 0j «V Tijdens het Olympische tour»

i Midden: Zwanenburg (DRZ'' ((?l Smit (DRZ). Seiili^W Voor: Rosenburg (Triomp»'-prSe

$. I Scheidsrechter is de heer #u .. fJ büen */4 Evenals de handballers hfrijd e, ernaast de internationale wedstr .{. \ organiseerd. Op alle velden _vd9giyJ de Kromme Zandweg wordt z