Zenuwachtig ? jj2|j) Nee-nnAkkertje-jx --- MUZIEKLIEFHEBBERS --- Voor den Kantonrechter. Kantonrechter: jhr. mr. dr. Van den Brandeler. Ambtenaar 0.M.: mr. De Brueys Tack. Griffier: mr. Hovingh. Zitting van Woensdag 10 Januari. --- De lusten en de lasten. Het moge in Hoorn met de woningtoestanden nog niet zoo slecht zijn als in Medemblik, het aantal woningen, dat dien naam eigenlijk onwaardig is, is toch niet onbeduidend. De eigenaar van een dezer perecelen (Bagijnensteeg 12), mevr. Roos—Kromhoer, woonachtig te Heemstede, was heden voor den kontonrechter gedaagd, omdat zij in verzuim was gebleven de voorgeschreven verbeteringen — en dat was een heel waschlijstje — te doen aanbrengen. Verdachte was zelf niet verschenen, maar wel was de adjunct-gemeente-architect M. Wils op het appèl om als getuige de noodige verklaringen af te leggen en deze waren van dien aard, dat wel een veroordeeling moest volgen. Eén van de voorschriften was, dat het zolderkamertje, dat als slaapgelegenheid werd benut, moest worden verbeterd en het dak beschoten. Hoewel herhaaldelijk uitstel was verleend, was de verbetering niet tot stand gekomsn. In October nu had het gezin vrijwillig het huis verlaten, zoodat het thans niet meer noodig was. De ambtenaar concludeerde in zijn requisitoir, dat men bij het verhuren van een huis niet alleen de lusten moet dragen, doch ook de lasten en requireerde ƒ 20.— of 15 dagen. De veroordeeling geschiedde conform. ' --- Een autozoen le Bovenkarspel. De handelaar H. J. v. d. Klei was heel uit Pijnacker overgekomen om zich te verantwoorden voor een autobotsing, welke zich den 7en November te Boyenkarspel had voorgedaan. Verdachte wilde op genoemden datum mot zijn luxen wagen van don Broekerhavonweg naar links den Streekweg opzwenken, doch hield niet voldoende den rechterkant, waardoor hij plotseling kwam te staan tegenover den truck met trailer, bestuurd door N. Broers, die den Zuidhollander niet meer kon ontwijken, zoodat bovenomschreven „zoen" er het gevolg van was. De schade was inmiddels reeds goregeld en het was niet de bedoeling geweest van dit gevalletje een rechtzaak te maken, maar nu het toch eenmaal zoo ver was, moest het recht zijn beloop hebben. De uitspraak, 4 guldon of 4 dagon, was al heel mild, maar verdachte leek toch niet voornemens zich er bij neer te leggen. --- Een gepeperde straf. De nieuwe categorie van klanten, welke thans weer op het Groote Oost verschijnt, wordt gevormd door de slachtoffers van het rusttfjdenbesluit. In dit geval was niet de chauffeur, het slachtoffer, doch zijn patroon, de Hoornsche garagehouder S. Butter, die niet was verschenen, doch moest terecht staan, omdat hij zijn chauffeur A. Smit in de maand November niet den voorgeschreven rusttijd had verstrekt. Uit wat Smit verklaarde, kwam vast te staan, dat er in het geheel geen boos opzet in het spel was geweest en dat de vrije dagen ook steeds normaal waren toegekend, doch dat hierop ditmaal een uitzondering was gemaakt, omdat de plaatsvervangende chauffeurs door ziekte en andere omstandigheden waren verhinderd om in te vallen. Daarom leek de ambtenaar met een eisch van twee tientjes nogal aan den hoogen kant en zelfs toen de kantonrechter de boete halveerde, was het nog net genoeg. --- Alweer een wegblijver. Ook de verdachte J. Koster liet zijn neus niet zien, loch de kantonrechter cureert zijn patiënten ook ,:onder dat ze er bij zijn en zoo kon toch het aanrijdinkje berecht worden, waaraan Koster debet was, toen hij op den hoek van de Noorder Veemarkt aan kwam rijden en de auto van J. Timmerman uit Hoorn torpedeerde. Volgens Timmerman was het ongeval veroorzaakt, doordat de voet van verdachte van het rempedaal was afgegleden. Ook hier was de schade reeds geregeld en waar er voorts geen muziek in zat, werd het gevalletje k la minute tegen oen tarief van tien gulden of vijf dagen uit de wereld geholpen. --- Het was met de melk geen zuivere koffie. Het was niet voor de eerste maal, dat de melk-3lijter J. Buis uit Wervershoof zich te verantwoorden had voor een leelijk gevalletje, n.l. dat in de door hem afgeleverde melk streptococcen waren aangetroffen en. volgens het rapport van dr. Mol, nog wel in zeer aanmerkelijke mate. Eén van de koeien, Kees genaamd, bleek hier de oorzaak van te zijn. — Wist u dat dan niet? vroeg de kantonrechter. Verdachte wist er natuurlijk niets van. — De keurmeesters hebben het anders bij het uitmelken direct geconstateerd, repliceerde de ambtenaar. Verdachte beriep er zich op, dat zijn zoontje de betrokken koe had gemolken, doch bij nadere ondervraging bleek het „zoontje" reeds 23 jaar te zijn, dus volkomen de jaren des onderscheids te hebben bereikt. Toen dit vliegertje dus niet opging, werd het op de heerschonde duisternis geschoven, waardoor verdachte de melk niet had kunnen controleeren. maar de ambtenaar nam ook dit met een korreltje zout en vorderde ƒ3O.— ot 20 dagen. Buis vond het erg hoog en wees op zijn groote gezin, doch de kantonrechter wees hem er op, dat hij er zijn klanten mee in de waagschaal stelde en bepaalde de boete op 25 pop, te vervangen door 15 dagen gedwongen celevacuatie. --- Onder de maat naar Duitschland. Vanuit de Streek blijken niet alleen de gerenommeerde bloemkool en piepers te worden geëxporteerd, want den 25sten November werd vanuit Hoogkarspel ook een 3000 pond visch, hoofdzakeijk blanke voorns, naar onze Oosterburen gezonden, waarvan er bij onderzoek een dikke vijf hondderd onder de vastgestelde maat van 15 c.M. bleken te zijn. Hiervoor werd de arbeider G. Veer aan den haak gepikt, die zich ook al op de schemering beriep en er op wees, dat de visschers ze zoo hadden aangevoerd, terwijl daar voorheen door de politie streng toezicht werd gehouden. De kantonrechter begreep het goed, dat men niet elk vischje onder den duimstok kon leggen, maar. het moest toch een beetje bijkomen en daarom werd Veer veroordeeld tot tien pop boete of vijf dagen mik pruimen. --- Met muziek door ’t leven. Wanneer men met muziek door 't leven gaat, is dat ook niet altijd uit weelde, waarvan de werklooze bakkersknecht M. L. Duinmeijer uit Hoorn het sprekende bewijs leverde. Hij was er onlangs op uitge- trokken met een al evenzeer gedallasten mondharmonica-virtuoos om de ingezetenen van Enkhuizen è. raison van 'n paar koperen centen op 'n vroolijke mop te tracteeren, doch deze kunst werd niet gewaardeerd, want toen er nog slechts zegge en schrijve 69!4 cent was ingezameld, volgde een verhaaltje wegens het musiceeren zonder vergunning. Groen was niet verschenen, doch wel Duinmeijer, die met den centenbak had geloopen. Twee gulden eischte de ambtenaar tegen hem, doch de kantonrechter overtuigd zijnde, dat de kunst en die haar dienen reeds al te veel in een hoekje zijn gedrukt, volstond met de minimumboete van twee kwartjes. --- FEUILLETON. EEN GEHEIMZINNIGE VERDWIJNING Door FRANK D. WESBURN -56. Hij haalde zijn portefeuille voor den dag, nam de foto er uit en gaf die aan Miller, die haar in zijn portefeuille stopte en die in zijn binnenzak stak. Terwijl hij dat deed, keek hij scherp om zich heen en riep uit: „Wat scheelt u, mijnheer Horridge? Voelt u zich niet goed, mijnheer?" Ik keek naar onzen vriend, die naar de deur scheen te waggelen; stellig was de vraag niet ongerechtvaardigd. Hij zag er spookachtig uit; zijn gezicht was lijkbleek, zijn handen beefden zichtbaar en hij had het ontstelde uiterlijk van iemand, wiens zenuwen ernstig op de proef zijn gesteld. „Neen," antwoordde hij met onvaste stem. „Ik voel me heelemaal niet goed. Deze afschuwelijke zaak is te veel voor mij geweest. Het was allemaal zoo afschuwelijk en zoo onverwacht." „Ja," gaf Miller medelijdend toe. „Ik zie wel, dat het u leelijk geschokt hoeft. Gaat u maar eens met mij mee naar het buffet on neem een flinke straffe whisky. Vindt u ook niet, dokter?" „Mij dunkt." antwoordde Thorndyke, „dat een warm maal met een glas wijn beter zou zijn als mijnheer Horridge vanavond nog naar de stad terug gaat." „Dat doe ik," zei Horridge, „maar ik kan geen eten zien op het oogenblik. Bovendien gaat mijn trein binnen een half uur." „Nu dan." drong Miller aan, „ga mee naar het buffet en neem een fikschen dronk. Dat zal u opkikkeren en geschikt maken voor de thuisreis. Ik ga toevallig met don zelfden trein mee en zal zorgen, dat u goed en wel aan Charing Cross komt en zoo noodig in een taxi." Ik geloof, dat Horridge liever van het aangeboden escorte verschoond was gebleven, maar Miller liet hem geen keus, en dus liet hij lijdzaam toe, dat de inspecteur hem naar het buffet geleidde. Thorndyke keek ontstemd de beide mannen na. toen zij de kamer uitgingen en toen zij verdwenen waren, merkte hij op: „Ik vrees, dat Miller ons in de wielen zal gaan rijden. Hij loopt veel te hard van stal." „Ja." gaf ik toe, „hij zit Horridge op de hielen en denkt, dat hij op het goede spoor is. Klaarblijkelijk is hij overtuigd, dat Horridge dien brief geschreven heeft en ik geloof, dat hij daarin gelijk heeft." „Daar twijfel ik ook niet aan," zei Thorndyke. „het klaarblijkelijk doel van dien brief was een bewijs te scheppen, dat Pcnrose nog loefde na den dood van zijn vader en dus diens bezit zou erven. Maar het zou onmogelijk zijn te bewijzen, dat Horridge de schrijver is." „Dat kan zijn," zei ik. „maar Miller heeft op het oosrenblik oen voordeel op hem en hij zal er al het gebruik van maken, dat hij kan. Als hij te kennen geeft, dat bij inspecteur van politie is, zal Horridge vermoedelijk in elkaar zakken. Hij zit leelijk in de knoei." „En niet ton onrechte." hervatte Thorndyke, „als hij dien brief geschreven heeft. Want nog afgezien, dat hij daardoor de verdenking op zich laadt van ton minste medeplichtig te zijn, is het schrijven alleen al van zoon brief een ernstig misdrijf. Het is eon valsehheid in geschrifte in don volsten zin des woords. Het is geschied met de bedoeling tot misleiding en die misleiding had een ernstige oplichting ten dool. Als Miller hem zooveel schrik kan aanjagen, dat hij toegeeft dien brief te hebbon geschreven, zal hij hem stellig veroordeeld krijgen." „Op een klacht wegens valschheid in geschrifte," zei ik, „maar dat is Miller's doel niet. Je hebt gehoord, wat hij zei. Het is hem alleen om den moord te doen." „Ja, dat begrijp ik," zei Thorndyke. „Daarom zei ik juist, dat hij orfs in de wielen zal rijden. Omdat hij niet in staat zal zijn het bewijs te leveren en hij een hinderpaal zal hebben opgeworpen, juist op het oogenblik, dat het eenige noodige een meesterlijke activiteit is, gepaard met zorgvuldige waarneming. Het is jammer, dat Miller niet meer vertrouwen in ons stelt. Hij zal tusschonbeide komen, terwijl de zaak nog niet rijp is voor de methoden van de politie. In ieder geval ben ik blij. dat hij niet met ons meereist! Zijn begeerte om achter de dingen te komen wordt vermoeiend " „Dus we gaan niet met dien trein mee?" „Neen. We kunnen best wat vroeg eten en dan met de bus naar Cantcrbury gaan." Zoo deden wij en na een prettig en rustig maal namen wij de bus en werden netjes neergezet in de hoofdstraat van Canterbury, niet ver van de kathedraal. Toen wij vandaar nnar het station liepen, zagen wij een antiquairszank. waarvan de gevel het enkele woord Todd vertoonde. „Dat," merkte ik op. stilstaande om naar de oudheden te kijken — in hoofdzaak van het praehistorische type — die voor hot raam lagen, „schijnt de winkel te zijn. waarvan Horridge zei, dat het een treliefde verblijfplaats was van den armen Penrose. Waarschijnlijk kwamen enkele van de dingen, die wij in de collectie gezien hebben, hier vandaan." „Eén stuk vrijwel zeker," zoi Thorndyke „Herinner je je nog die Saksische broche? In den catalogus stond als origine opgegeven Sweeney's Ressurection." „Ik herinner mij dat nu je 't zegt, Lockhart meende, dat Sweeney waarschijnlijk Todd zou beteekenen en klaarblijkelijk had hij gelijk." Wij liepen door, nog napratende over wijlen Daniel Penrose en zijn onschuldige zonderlingheden, waar ik zoo ongeduldig over was geworden en kwamen ten slotte tijdig aan het station om op ons gemak een plaatsje uit te zoeken. Er waren weinig passagiers, zoodat wij in staat waren een eerste klas rookcoupé uit te zoeken dien wij voor ons alleen hadden, iets waar ik met zorg naar uitkeek. De trein reed dadelijk zonder schokken door naar Charing Cross en de lange onafgebroken reis zou de gelegenheid bieden voor het verkrijgen van zekere uitleggingen, waarop ik meende nu ruimschoots recht te hebben. Wat dat betreft, was Thorndyke het klaarblijkelijk met mij eens. want toen ik hem een tastende vraag stelde, antwoordde hij openhartig, zonder eenig teeken van zijn gewone terughoudendheid. „Natuurlijk," begon ik, „begreep ik dadelijk, toen het lijk van Penrose gevonden werd, dat ik de essentieele punten in de zaak gemist had. De mogelijkheid, dat Penrose dood zou zijn is nooit bij mij opgekomen en dat had toch gemoeten; het lijkt nu duidelijk genoeg. Maar ik begrijp nog altijd niet good, hoe jij er toe gekomen bent het feit van zijn dood vast te stellen — zooals je klaarblijkelijk gedaan hebt, en tevens de plaats te vindon waar hij begraven was." „Hot was allemaal niet veel meer dan hypothese," antwoordde hij, „zelfs tot in het laatste stadium. Totdat Elmhurst zijn ontdekking meedeelde, was ik er niet zeker van. dat mijn theorie van den loop van gebeurtenissen niet een gaping vertoonde, die ik over het hoofd had gezien. Vandaar mijn tamelijk uitvoerige voorzorgsmaatregelen om eon mogelijke mislukking te dekken. Mnnr om op ons eigen geval terug te komen, de fout die je van dm beginne af gemaakt hebt. was dat je geen acht sloeg op het goede oude beginsel van Spencer, dajt wij, als er zekere feiten gegeven zijn, die een bepaalde stelling schijnen te bewijzen, niet alloen in aanmerking moeten nemen wat gesteld wordt, maar ook wat niet gesteld wordt. In andere woorden, wij moeten dadelijk de feiten scheiden van de aanleidingen. (Wordt vervolgd.) --- Land- en Tuinbouw. HET FRUITTEELTDEMONSTRATIEBEDRIJF. Het verslag van het fruittcelt-demonstratiebedrijf van den ecoiiomisch-technologischen dienst der provincie Noord-Holland te Schellinkhout over de maand December luidt als volgt: In de maand December hebben de werkzaamheden tengevolge van den vorst niet ten volle doorgang kunnen vinden. Het grondwerk, waaronder het planten van eon aantal struiken, ter vervanging van in den vorigen winter bevroren struiken, is niet geheel voor het invallen van den vorst gereed gekomen. Er is intusschen eon begin gemaakt met de snoei, speciaal met de snoei der bessen, met het oog op den verkoop van door de N.S.K. goedgekeurd stekhout, wat voor een klein gedeelte reeds verkocht is. De afzet van het nog aanwezige fruit is in December niet van veel beteekenis geweest. In den loop van Januari zal hier mede worden doorgegaan. Voor de maand Januari staat, als het weer het toelaat, op het programma het planton van een aantal struiken en verder het snoeien der vruchtboomen en bessenstruiken. Ook het strooien der kunstmeststoffen zal na de levering zoo spoedig mogelijk gebeuren. Voor een groot gedeelte word' dezen winter gebruik gemaakt van geconcentreerdl kunstmest in den vorm van S.S.F.-korrels 12-10-1» Als aanvulling wordt voor een gedeelte kalizoU' 40 pCt. en super 10 pCt. uitgestrooid. De uit f strooien hoeveelheid zal iets minder zijn dan oorspronkelijk bedoeld wa 3, in verband met de toewij* zing van kunstmeststoffen. Indien de weersgesteldheid 't toelaat zal eon aanvang worden gemaakt met de winterbespuiting mP carbolineum. Hiermede worden peren, appelen eS bessen bespoten. De pruimen zullen worden bespo* ten met minerale olie, Shell W.U. 117, in verband met bestrijding van bet spint en met het oog op knopbeschadiging, welke bij bespuiting met carbolineum op pruimen kan optreden, vooral als gespoten wordt bij slecht drogende weersgesteldheid- --- Het Dagelijksch Verhaal. EEN PRACHTIG TYPE. door JAMES WHITE. Toen Evelyn in Hollywood kwam, was ze zeventien, een bekoorlijk gezond,.slank meisje met groote oogen, een zachte, blanke huid en een hoofdje, op hol gebracht door de dag-aan-dag toegediende hoeveelheden Ilollywood-vergifton. Er mag dan al eens een heel enkele maal een klein stukje waarheid in de bladen verschijnen, een waarschuwing tegen filmillusies, de werkelijke waarheid verschijnt nooit en de valsche aureolen, geweven rond doodgewone, vaak domme, ordinaire of immoreele menschen, die toevallig „filmtypes" waren of door protectie, intriges en vuilheden filmfaam veroverden, zijn nog altijd bij machte ieder meisje, dat niet er tegen gewapend wordt door anderen of gewapend is door haar sterk karakter, gek te maken. Evelyn was sinds jaren wees en niet sterk i u karakter. Ze las wel eens en hoorde het ook, dat carrière maken aan de film uiterst moeilijk is en dat ook degenen, die „alles bereikten", niet zoo benijdenswaardig zijn. Doch daarentegen las zij, jaren achtereen, van dag tot dag allerlei interviews met millioenen verdienende, in prachtige villa's wonende, wereldreizen makende stars, las tot de kleinste bijzonderheden over hen, zag hun door schmink en lichten geïdealiseerde schoonheid, kortom — het gif was sterker dan dat heele kleine beetje tegengif en Evelyn, met niets bij zich clan haar eenvoudige garderobe en haar klein erfdeel, ging naar Hollywood. Het erfdeel slonk weg. Ze moest toch leven. Ze moest — om te figureeren — een kostbare garderobe hebben. De maanden vergingen en werden tot jaren. Een zonnige, frissche, opgewonden Evelyn werd een verbeten, koortsige, vertwijfelde Evelyn. Men verlangde, dat ze nog slanker zou zijn en ze ruineerde haar gezondheid met kuren. Men verlangde nog heel andere dingen. Hoe ongemerkt en toch zoo vol van ellende, strijd, hoop en ontgoocheling vervlogen de jaren, haar mooiste jaren! Ze groeven zich onbarmhartig in het gelaat, dat zoo lief was geweest, ze rimpelden het, ze drongen door schmink en poeder, ze vergrijsden het haar, dat eerst goudblond was gemaakt, toen platina-grijs en waarvan de dikke, zijige schoonheid door die voortdurende behandelingen bedierf. Er kwam een dag dat Evelyn in den spiegel keek en zich zelf en haar leven zag en erkende, dat alles verloren was. Ze had volgehouden, hardnekkiger dan wie ook. Ze had willen gelooven, dat de kansen nog konden keeren Doch nu keek de waarheid haar aan uit dat magere gezicht met ouwelijke trekken. Ze was een der tienduizenden, aan de film ten gronde gegaan. Jeugd en schoonheid waren vernietigd, tot arbeiden was ze niet meer in staat, haar gezondheid was ondermijnd, de ééne waan-idee: filmster worden, had alle schoonheid en vreugde in haar leven kapot gevreten als vitriool. Toen kende Hollywood weer een van de schepsels, die er ten gronde gingen en er, als door geheimzinnige invloeden, toch werden vastgehouden. Met allerlei baantjes verdiende ze genoeg om te eten — vooral om te drinken. Twintig jaren waren verloopen, toen een regisseur types zocht voor een film. Evelyn meldde zich sinds lang niet meer. Ze was ziek, ondermijnd door drinken en ellende. Doch geheel toevallig ontmoette de regisseur haar en sprak haar aan. Hij kreeg niet veel verstandigs als antwoord, doch dat beviel hem juist heel goed. Verstand is het laatste, wat een filmregisseur bij zijn sujetten verlangt! Tenslotte drong het tot Evelyn door, dat hij haar wilde engageeren. In haar versufte hersens verdron§en elkander wilde herinneringen Hoe vaak had ze e handen gewrongen en vertwijfeld gedacht: Waarom diè? Waarom niet ik? Ben ik niet jonger, mooier, aantrekkelijker? Nu was zij het, die werd uitverkoren. Ze kon het niet begrijpen, zelfs niet, toen ze het contract teekende. Het was weliswaar een bijrol, doch in een film van beteekenis. Was het niet meer voorgekomen, dat eerst na lange jaren toch een carrière werd gemaakt? Doch zij dacht aan die mogelijkheid zonder een vonk van vreugde in het hart. Ze wist, dat haar krachten ten einde waren. Deze ééne film, als ze die kon maken ja, dan dan was ze tenminste niet geheel en al voor niets hier gekomen. Doch nooit zou baar vernielde lichaam, zou haar versufte geest meer den verwoeden strijd volhouden, die verlangd wordt om verder carrière te maken, om het. succes vast te houden. Wat, zoo vroeg ze aan haar spiegelbeeld, wat vindt deze regisseur nu aan mij? Ik was mooi, jong, frisch en toen wilde niemand mij een rol geven en nu De opnamen begonnen, doch Evelyn was niet present. De regisseur, vloekend en razend, zond een boodschap. Het bericht kwam: „Ze ligt in het hospitaal, het duurt nog maar enkele uren." Dat was een onaangename geschiedenis. „Kom, per slot van rekening was het maar een bijrol," meende een der acteurs De regisseur keek hém nijdig aan. „Bijrol of niet, het zal me moeite genoeg kosten wéér zoon prachtig type te vinden, zoon volmaakte vermenging van ellende, ziekte, verloopenheid en de laatste resten van wat ééns schoonheid moet zijn geweest. Jammer!" Dat was Evelyn's grafschrift. Het paste overigens op zoovele andere graven. --- De Radio-omroep. VRIJDAG 12 JANUARI 1940. Hilversum I, 1875 en 414.4 M. 8.00 V.A.R.A., 10.00 V.P.R.0., 10.20 V.A.R.A., 12.00 A.V.R.0.. 4.00 V.A.R.A.. 7.30 V.P.R.0., 9.00 V.A.R.A. 10.10 V.P.R.0., 11.00—12.00 V.A.R.A. 8.00 berichten A.N.P., 8.10 orgelspel, 8.30 gr.pl., 10.00 morgenwijding, 10.20 gr.pl., 10.40 pianovoordracht, 11.10 declamatie, 11.30 V.A.R.A.-orkest, 12.00 de Palladians, 12.45 berichten A.N.P., gr.pl., 1.00 A.V.R.O.- Amusementsorkest en soliste. 2.00 voor de vrouw, 2.10 Lyra-trio. 3.00 declamatie, 3.30 A.V.R.0.-danSorkest, 4.00 gr.pl., 4.30 zang en piano, 5.00 voor de kinderen, 5.30 gr.pl., 6.00—6.30 orgel en zang, 635 letterkundig overzicht, 6.55 gr.pl., 7.00 causerie „Sociaal-democratie en middenstand", 7.18 berichten A.N.P., 7.30 berichten, 7.35 voor de jeugd» 8.00 trioconcert, 8.30 cyclus „De nooden van de Kunst in dezen tijd en hun geestelijken achtergrond", 9.00 radiotooneel, 9.20 de Ramblers, 9.45 Esmcralda, 10.00 radiotooneel met muziek, 10.40 avondwijding, 11.00 berichten A.N.P., 11.10 jazzmuziek (gr.pl.), 11.40— 12.00 orgelspel. Hilversum 11, 301.5 M. Algemeen programma verzorgd door de N.C.R.V. 8.00 berichten A.N.P., 8.05 schriftlozing en meditatie, 8.20 gr.pl. (9.30—9.45 gelukwenschen), 10.30 morgendienst, 11.00 gr.pl., 11.15 zang, piano en gr.pl.. 12.00 berichten, 12.15 gr.pl. (om 12.30 berichten A.N.P.), 12.45 „Een woord voor U", toespraak, 1.00 Amsterdamseh salonorkest en gr.pl., 2.30 Christ. lectuur, 3.00 Haagsch trio, 4.15 gr.pl., 4.30—6.25 „Quintolia" en declamatie, 6.30 tuinbouwpra-itje, 7.00 berichten, 7.15 letterkundig halfuur, 7.45 gr.pl., 8.00 berichten A.N.P., herhaling 5.0.5.-berichten. 8.15 N.C.R.V.-orkest en een vocaal kwartet (8.40—9.00 causerie „Nederland paraat"), 9.30 actueel halfuur, 10.00 berichten A.N.P., 10.05 causerie „Ons gezin in de crisis", 10.35 „Presto", 11.10 gr.pl., ca. 11.50—12.00 Schriftlezing. Engeland, 391 en 449 M. Ctia 6.20 n.m. ook 342 M.). 12.20 Luigi Voselli's ork t en soliste, 1.05 causerie „Wales through the eyes of a Frenchman". 1.20 berichten, 1.30—2.20 orkestconcert, 3.20 variété, 3.50 cello en piano, 4.20 berichten, 4.35 causerie, 4.50 bioscooporgelspel, 5.20 kinderhalfuur, 5.50 variété, 6.30 berichten. 6.35 causerie „In Britain now", 7.05 zang, 7.20 medodeelingen, 7.40 radiotooneel, 8.05 causerie over Stalin, 8.20 de Kamermuziekspelers, 8.50 8.8.C--theaterkoor en -orkest, 9.20 berichten, 9.35 radiotooneel. 10.35 cabaret, 11.10 8.8.C.-orkest, 11.50 Carroll Gibbons en zijn band, 12.20—12.35 berichten. Radio Paris, 1648 M-12.05 solistenvoordracht. 12.20 lichte muziek, 1.05 solistenvoordracht, 2.00 gr.pl., 2.05 en 2.30 solistenvoordracht, 3.20 orgelconcert. 3.50 variété, 4.20 radiotooneel, 4.50 solistenvoordracht, 5.20 variété, 5.35 en 6.35 kamermuziek, 7.20 lichte muziek, 7.50 radiotooneel, 9.05 het Nationaal-orkest en het Felix Raugelkoor, 10.05 uitzending voor het buitenland, 11.05 solistenvoordracht, 11.20—12.50 het Rhoné-Baton-orkest. Keulen, 456 KL 5.50 gr.pl., 7.40 Leo Eysoldt's orkest, 9.30 viool en piano, 9.50 gr.pl., 11.20 concert, 1.15 muzikaal tusschenspel, 1.35 populair concert, 2.45 muzikaal tusschenspel, 2.50 omroeporkest en solist, 4.50 folkloristisch programma, 5.10 gr.pl., 5.45 gevarieerd programma, 6.20 Erich Schneidewind's orkest, 7.35 concert, 8.45 gr.pl., 9.50 tot sluiting zie Deutschlandsender. Brussel, 322 en 484 M. 322 M.: 12.20 gr.pl., 12.50 on 1.30 omroeporkest, 1.50 —2.20 gr.pl., 5.20 pianovoordracht, 5.50 omroepdansorkest, 6.20 gr.pl., 6.50 en 7.20 zang, 7.35 gr.pl., 8.20 „Le Bourgeois gentilhomme", opera, 9.50 Nadia Boulanger's ensemble, 10.30—11.20 omroepdansorkest. 484 M.: 12.20 gr.pl., 12.50 en 1.30 Radio-orkest, 1.50 —2.20 gr.pl., 5.20 Radio-orkest, solist en gr.pl., 6.50 gr.pl., 8.20 voor soldaten, 8.50 en 9.35 het Nationaal orkest van België en solist, hierna gr.pl., 10.30— 11.20 gr.pl. Deutschlandsender, 1571 M. 7.35 concert, 8.30 radiotooneel, 9.20 berichten. 9.50 operette-concert, 10.20 politiek overzicht, hierna concert, 11.20 berichten, hierna tot 12.20 nachtconcert. ---