PARAMARIBO. Officieel Gedeelte. Gouvernements Secretarij. Paramaribo, den 9 April 1844. GERHARDÜS MARINUS de RIDDER, ';eft op heden aanteekening gedaan van l)« voorgenomen Tertrek uit deze Kolonie. De Gouvcrnements Secretaris, "°322) G. S. de VEER. --- Militair Bureau. Den 9 April 1844. Door den Gouverneur Generaal is bij "•"der van heden, No. 79, aan den Heer *• deRANDAMIE, op dcszelfs v«rtoek . ,®ri'o/ ontslag verleend uit zijne betrek- InS van Kapitein bij de Schutterij. De Kapitein Adjudant, R. H. ESSER. --- Administralive Policie. £«n der Ingezetenen aan het van des•lls Erf naar de straatzijde loozende tooi eenige reparatien moetende daar*eßen, waardoor de passage van de Wa~ iermolen Straal, ter hoogte van de Hee* Cn - en Kromme Elleboog Straten, geurende weinige dagen voor Rij - en an zoo* Voertu,gen za- «morden afgesloten s rekt deze tot kennisgeving van helM«hebbenden. ' aramaribo , rfen 9 April 184 t. Kamen» den Procureur Generaal der Kolonie Suriname. J. vah LIER, Assistent. JÏ0276) De fungersnde CURATORS bij «» Departement der Onbeheerde Boedels. .U en na den 14den dezer, aan de Crcdi- van de Boedels . C F. BERNH \RD , JVELCOM van L'ESPERANCE van PRE«iIERE van JUDA (2de repartitie), J C. CVtT^S* FRANCINA van WEIJS, E. M en van de Firma van KAMPFF * van DEn KAMP (2de repartitie), de «1 competerende Penningen uitbetalen. Paramaribo, den 9 April Ó844 De fungerende Curators voornoemd, CHS°' LÏoASBRECUI- --- In-Officieel Gedeelte. BUITENLANDSCHE BERIGTEN. (Uittreksels uit de Hollandsche Couranten tol en met 26 Februarij 1844.) NEDERLANDEN. Castricum, 16 Februarij. Op den 13dcn Januarij 11. is, op oidreeks zes voeten onder den beganen grond de voormalige Abdy van Egmond, geugen te Egmond - binnen , prov. Noordfe o*-» ontdekt een grafkelder waarin zich \*.'geraamte van een mensch bevindt. De , ' van binien nog als nieuw, van _er groote steenen gemetseld, is in vorm *reenkomende met eenen bakkers oven, ,el grooter dan genoegzaam i» tot plaatg van éénc kist ; op do zijwanden en aan het hoofde - en voeteneind , bevinden zich zes roet roede verw op de muren gschil derde kruisen. Het geraamte ligt nog in dezelfde houding als hetzelve geplaatst is geweest met het hoofd naar het westen, en is nog vrij gaaf; in de onderkaak bevinden zich zelfs nog alle de tanden. Van de kist is niets over dan een stukje ter grootte van eenen gulden ; men houdt dit voor mahony-, of anders voor cederhout: de handvatten of ringen der kist zijn nog eenigzins door den vorm te onderscheiden , dit schijnt staal te zijn: Ook dient hierbij nog vermeld te worden, dat bij het uitdelven van den grond, op cenigen afstand van den grafkelder gevonden is, eene geheel gave, waarschijnlijk goude, munt, zonder jaartal, maar naar den daarop geplaatsten kop teoordeelen, behoortdeiclve tot de grafelijke tijden. Het komt mij voor, dat deze ontdekking belangrijk genoeg is om meer bekend te doen werden. --- FRANKRIJK. Parijs, 3 Februarij. De jongste tijdingen uit Marokko wijzen op de mogelijkheid eener uitbersting van vijandelijkheden tusschen Frankrijk en dien staat. Zie hier een uittreksel van eenen door een' Franschinan van daar geschre ven brief. »De bevolking trekt over het algemeen partij voor Abd-el-Kader. Zij bepaalt zich niet tot bet vormen vah wenschth voor het welslagen zijner ondernemingen, maar voorziet hein bovendien ook nog van wapenen en krijgsbenoodigdbeden , die met Arabische vaartuigen of Engelsche, van Gibraltar komende schepen, te Tanger worden aangebragt. De verzendingen daaraan naar Abd cl Kader gebeuren , zoo het heet, buiten weten van het gouvernement san Marokko; maar de Fraoschen, en vooral onze Consul, laten zich geenszing hierom trent blinddoeken, doorzien zeer wel deze schending der traktaten en zijn ten volle overtuigd, dat de Keizer en zijne ministers geenzins onkundig zijn vsn dien handel, die voor eene zekere klasse van kooplieden zeer winstgevend geworden is. »De Keizer behoorde evenwel niet uit het oog te verliezen , dal de Fransene wapenen hein zeer goed kunnen bereiken, en «lat , too dezelve den Dey van Algiers van den troon hebben gestoten , zoo zij te Constantine en te Tlemecrn zijn binnengedrongen , zij ook zeer wel Marokko kunnen bemagtigen en deszelfs Keizer voor deszelfs onopregtheid kunnen straffen. Het is buiten kijf dat Abd-el-Kader reeds lang tot den ongelukkigen staat van een' ten onder gebragten vijand gekomen zou zijn, zoo Marokko hem niet telkens nieuwe middelen ha 1 geleverd. De geweren , die door de troepen van Abd-el Kader op het slagveld zijn achtergelaten, zijn alle van Engelsch fabrijkaat, de kleeding van zijne reguliere troepen, die, ruiterij en voetvolk te zaam genomen, nog op de 3000 man worden geschat , is geheel van Engelsch laken eu wc) in Engeland opgemaakt. »In de betrekkingen van Engeland met Marokko schijnt de Engelsche staatkunde dagelijks door te stralen ; zij wacht slechts op het oogenblik om te kunnen handelen , en men zou er zich niet over behoeven te verwonderen, zoo men Marokko vroeg of laat eene prooi van Engeland zag worden. Terwijl het Abd-el-Kader ter sluik van wapeneu en krijgsbenoodigdbeden voorziet, om te beletten dat de Fratischen de handen in Alj-erie ruim zouden bekomen , zou het Engelsche kabinet misschien niet ongaarne te gelijkertijd eene vredebreuk tusschen Frankrijk en den Keizer zien ontstaan —- Hoogstwaarschijnlijk zou Engeland alsdan den laatstgenoemde begunstigen , en zulks zoo wel in deszelfs eigen belang, als uit vreeze, dat Frankrijk, door zich meester te maken van Tanger, of van iedere andere haven in het Kanaal, eene vestiging ioii (darstellen , die in staat zou wezen tegeq Gibraltar op le wegen. » Dit intusschen kan men als zeker aannemen, dat de Keizer zich in de hagchelijke omstandigheid bevindt , van noch aan Frankrijk, noch aan 'Engeland te durven mishagen , eh van neg banger voor de Ênv gclsche Staatkunde, dan voor onze soldaten te wezen. De Engelschen zijn er oppermagtig in het land • zij heerscheh in den raad der Keizers en door hun deel in hunnen handel te gevet-, verrijken tij zijne raadslieden eh ministers. » Marokko levert eene uitgestrekte markt aan Engelsche fabrikaten, zelfs daargelaten de wapenen en het buskruid, zijn de in voeren der Engelschen aan manufacturen, lakens rnt, van een aanzienlijk bedrag. »De handelwijze van het Marokkaansch gouvernement ten Opzigte van Frankrijk is niet langer te dulden. Onze consul aldaar is een man vah groote bekwaamheden en volkomen met al de landsaangclejenheden bekend; ons gouvernement moet derhalve behoorlijk van den toestand in Marokko en vanden geest, die er heerscht, onderrigt wezen ; in een woord, het moet ten volle bekend zijn met al de omstandigheden, die ter volle regtvaardiging zouden kunnen strekken van eene krachtvolle demonstra*» tic van onze zijde , tot het te keer gaan van den invoer van wapenen, bestemd om er onze troepen roede te bevechten." --- DUITSCHLAND. Berlijn, 8 Februarij. Men wil alhier in diplomatieke kringen weten, dat Prins Metternich , Jen gevolge van aanhoudende ongesteldheid , zich niet meet zoo onafgebroken als vroeger aan de hooge slaatsanngclegciiheden wijden kan , en dat de Greaf von êlünch Bellinghattsen, tot hiertoe Oostenrijksch gezant te Frankfort, Weldra den genoemden staatsman te Weenen zal vervangen. --- EGYPTE. Alexanprien. De Onder-Koning heeft herhaaldelijk verklaart*) den sla venh. in Egypte wel niet willen afschaffen, maar denzelven evenwel zeer te willen beperken; meer bepaaldelijk zelfs heeft hij de stelligste verzekering gegeven, van de slaven-jagten in Sudan , ten strengste verboden te hebben. Al deze schoonklinkende voorgevens en verklaringen zijn evenwel slechts voor het oor der Europeé'rs bestemd , en in de daad gaat de gruwel nog altijd zijnen gang. De bekende Engelsche reiziger Bekc.' heeft eenen brief in het licht gegeven, waarin hij, naar het verhaal van een ooggetuige, do bijzonderheden van eene zoodanige, in het begin van 1843 gehouden Egyptische slaven - jagt mededeelt. Zie hier een uittreksel daarvan: In Januarij 1843 rukten de Fgjptische itroepen onder Ahmed-Pacba, destijds Gouverneur vanden Senna-tr, van Karthnm op tot het houden van eene slaven jagt tusschen dtn Witten en den Blaauwcn Nijl De magt bestond uit 2950 man reguliere infanterie iNegeis, met Turksche en Egyptische officieren); 1000 man inreguliere Ara bische ruiterij, 4 kanonnen en (300 ka meeleir Onder weg voegden zich nog horden van Bedouinen eu 600 man Negerinfanterie bij deze magt. Den 9den Februarij kwamen zij te Khor el-Sidiende ruiterij werd teg< n de Dinkas zwervende Negers aan den Witten Nijl , afgezonden , terwijl liet gros van het leger zuidwaarts op, naar Ule , in het land der Voruns roarseheerde. Den 14den kwam do ruiterij bij het leger terug met 623 sla ven vau beider kunne en van allerlei onder dom en eene buit van 1500 ossen en van eenige schapen; den volgenden dag werd de buit verdeeld. De berigtgever van 'Beke was bij deze expeditie nog niet in persoon tegenwoordig geweest en had den uitslag enkel in het algemeen vernomen. Het leger was vervolgens het land van Vorun dieper ingetrokken en bereikte den 19den 'Februari het dorp Dschebel - Tombak. De bewonen hadden de vlugt genomen naar eenenor. zich zelvcn staande heuvel .die hierop dooi de ruiterij omsing' ld en door de infanterif. bestormd werd. De Negers verdedigdei zich met wan'hopigi-n moed , de meestt strijdbare mannen werden ter neder gehou wen. Hunne wapenen bestonden uit bo gen en pijlen met ivoren punten , die zot weinig schadelijk zijn, dat niet een enke Egijptenaar viel; velen van dezelve bekwa men wel wonden . maar die wonden wa ren zoo weinig dat zij niemain het voortzetten van zijne dienst verhinder den' Tegen den middag kwam de soldate! met hunnen buit terug; uit het dorp ont voerde men zoo veel graan , als voor d« troepen benoodigd was , het overige wen met het dorp zelf verbrand. Den volgende! dag werden de «laven , 526 in getal , bijeen verzameld en werd door geneesheerei onderzocht, hoe vele van dezelve tot di krijgsdienst geschikt mogten zijn. Zij wa ren allen naakt en van schoonen , sterker ti gerbouw, de mannen droegen niets dai eene schiapsvacht over de schouders, di vrouwen voorsehootjes. Slechts vijf ei zeventig werden er strijdbaar bevonden ei van deze hadden de meeste kcgelwonden De Pacha nam deze .alsmedede schoonsti vrouwen en de knapen , ah het aan he gouvernement toekomend deel, en liet d< overige aan het leger, ter verdeeling. over Als nu de huisgezinnen van een gescheurd den mannen aan hunne vrouwen , de kin rlcren aan hunne ouders ontrukt werden ontstond er eene hartverscheurende wee klagt onder deze arme menschen. De sol daten veizekerden zich op de volge-ndi wijze , van de hun ten deel gevallen slaven zij' staken hun den hals en den regteram tusschen de kleroming van eenen gespleten eenen arm dikken stang, en bonden d einden daarvan achter het hoofd bijeen 'het ander eind van den stang bonden zi vast aan hunne zadels, zoodat zij hunni gevangenen met zich konden medeslepei zonder zich veel roet hen te behoeven U beinoeijen. De marseh duurde gewonelijl 6 of 8 uren en daar de soldaten meestal goei water genoeg met zich namen , hadden d slaven ontzettend van den dorst te lijden hun eenig voedsel bestond uit in wate g-weekte Durra. Degenen, die te zwaa gewond of te zwak bevonden werden , or den togt.te vervolgen, werden medooge loos voor den kop geschoten; naauwelijk de helft bragt het tot Karthum. Den 21sten Februarij trok het leger naa Kerr , eene kreits niet 10 of 15 kleine dor pen , welker inwoners zich in twee me paalwerk omgeven omschansingen hadde begeven. Den volgenden morgen begon me een dezer verschansingen met kanon te be schieten en verspilde een veertigtal kogel daar tegen , maar zoo onhandig , dat he vuur zonder uitwerking bleef, en men dez wijze van aanval ten laatste opgaf. Nu lic de infanterie storm op het paalwerk, hel welk met de handen werd omgerukt. Dei Negers hadden slechts bogen en pul n , I maar weerden zich desniettemin zoo dap- ■ per, dat zij 'Ie troepen tot drie mail loei terug sloegen ; ten laatste evenwel konden t /.ij de vuurwapeuen niet langer wederstaan j en na verloop van een uur werd de/e eerste t der beide verschansingen ingenoim n. De i gruwelen, die thans volgden, tarten alley beschrijving. De soldaten hieuwen ni -t i slechts alles neder, wat. nog weerstand,! bood, maar ook alle mannen, vrouwen en l kinderen, die te zwaai gewond waren,!< om tot «laven te kunnen dienen; biernaii staken den zij den brand in het paal werk ji en lieten zij de nog levend zijnde gewon 1 den, te zaam met de lijkeu verbranden.il terwijl inmiddels de tweede verschansing j door hen aangetast werd. De pacha intus- . schen bemerkende, dat hij op deze wijze i de boste slaven verloor, zond een der ge I vangenen, binnen in de tweede verschan- < sir.g , om dezelve , namens hem , op te ei < ■chen. De man betoonde grooten weerzin < tegen deze zending en zeide zijne broeders I te wel te kennen, om niet overtuigd te zijn , dat zij zich niet zouden overgeven ' Het bleek, dat hij geen ongelijk had, ei ) kwam geen antwoord. De pacha gaf het ( bevel tot den aanval, en de ui.komst was ï als voren. De Turken hadden zes dooden s en twaalf, (door hunne eigenene vuurwa I penen, zoo onhandig gebruiken zij dezelve, getroffene), zwaar gekwetsten, voorts nog, i ten gevolge van pijlwonden, vier zwaar, i en drie honderd ligt gekwetsten Het ver lies der Negers is onbekend, enkelen heb ' ben zich met de vlugt weten te redden \ maar de meesten zijn op hunne posten ge sneuveld; 46.1 negers en 500 ossen werden naar de legerplaats vervoerd en aldaar ver i deeld. Die slaven, die aan het gou Terne- i ment zijn toegekend geworden , zijn onder i een geleiden van Bedouïnen naar Karthum verzonden, en de ev-*rige , met welke de soldaten zich niet belasten wilden , zijn door deze verkocht, geworden aan Arabis< Ir kooplieden , die het leger volgden. Men heelt er knapen van 10 tot 12 jaren voor 7 piasters ( eene gulden ) zien *i»rkoepen ; eene bejaarde vrouw mogt slechts 3 piasters gelden. Den lsten Maart rukte het leger Oost waarts op , naar Kormnk, hetwelk bewoond wordt door Negers uit den stam van Vorun doch die met speren gewapend zijn , en die i zich als de dappersten van hunnen stam hebben onderscheiden, daar zij niet te over i weldige-n zijn geweest. Het dorp was uiigestrekt en zal omstreeks de 1600 hutten nebben gestel). De bewoners hadden den wijk op eenen berg genomen. De Pacha liet het dorp in brand steken; nadat de soldaten voorts eene rust van 24 uren genoten hulden, liepen vier batailloiis mt t de Negers hulpkorps storm i tegen den berg, het vijfje bataiHon bleef' als een reserve korps in de legerplaats en de ruiterij omsingelde den berg, om d< vlugtelingeii op te vangen, Het eerste ba | taillon rukte eene omheining binnen, iii| welke zich 1000 vrouwen en kinderen bevonden; reeds begonnen zij «lezen te binden maar i iaar stuiven de Negers met luidgeschreeuw den berg af; de Egijptenarcn geraken in wanorde, geven zich over aan eenen Pa i nischen schrik, werp' n hunne geladen geweren weg en zetten het op een loopen; ; ui hunne vlugt slepen [zij de drie andere bataillons met zich , en nu vlood de ge - heele magt op de schandelijkste wijze, i Hadden de Negers een' aanval op het kamp durven wagen , zoo ware geheel het leger i verloren geweest Er waren 6 officieren en 108 soldaten gevallen en van de gewe■ ren werden er 102 vermist. Ongelukkig . lijk vervolgden die van Vorun hun voor[ deel niet en dit verschafte den Pacha de t gelegenheid, om zijne ttoepen weder bijleen te verzamelen.— Drie dagen verwijlde hij nog in zijne legerplaats, en niet of hij den aanval zou vernieuwen, l toen er de bode van de Negers verscheen, > met berigt, dat zij wensehten te onder> handelen , ialzoo de Egijptenaren meester - waren van de bronnen en het watergebrek 'ticfi op berg begon te doen gevoelen. De Pacha beloofde te zullen aftrekken. m>,s dal de Negers eene schatting van vijftien 'oneen gouds betaalde. Die schatting wf"* i fvei wel riet voldaan; en er werd geen*? poging in het werk gesteld , dezelve af t*s .dwingen. Bij den aftogt van het legff doolden de N<-gers zes Mogoubijnen ca de Pacha waagd* Int niet, naar eene wraak' Heining daarover te trachten. Het leger ,trok tf-rng naar Fazoglie; nabij Surkuin kwam h<>t aan den weg, die de van K<"rr 'opgezonden slaven langs gegaan waren , <"n «iie een afgrijselijk schouwspel bood, daar dezelve met lijken van op den togt onge* komenen bedekt was Dtn 25sten Maf' ibereikte men Fazoglie, het zuidelijkst pui:t van het grondgebied van Mehemed' Ali. De Pacha was zeer slecht tevreden met den uitslag zijner expeditie , want fijl had slechts 1875 slaven bemagtigd . terwij' op het eigen tijdstip de generaal Emin EeJ» van eene andere slavenjagt in het land van de Nubanegcrs , met 5000 slaven terug i keerde. De slaven, die aan het Egtjptischc gouvernemet ten deel valh n , worden meest"* gebruikt tot voltallig houding van het legC» ; alzoo h«t Mi hemed - Ali beterkoop uitkorntf i zich op deze wijze Neger-soldaten te vef" i schaffen, dan zijne legers met Egyptische Fellahs aan te vullen. Bij de aankomst te Karthum werden oe , mannen dadelijk bij de regementen inge , deeld , en de vrouwen én kinderen toegewezen aan de officieren , die een gelijk aantal Negers daarvoor in de plaats moeste" geven, lieze verdeeling of ruiling word' vastgesteld alvorens de slaven naar het lege*i worden opgezonden, zoo dat de risico van de onder weg stervenden op de officieren nederkomt; bij deze expeditie onder and&" r ren warm 42 slaven aan eenige BedoninC* i ter overvoering aanbetronwd, slechts "6 ■ helft kwam levend ever, maar het geleide0 r leverde de ooren der ontvallenen uit. DB ■ ooren ir er den uitgereikt aan de officieren i eu deze moesten andere mannen leverenr Dit alles, zegt Beke ,is mij verhaald gC* ; worden door een Europeeach geneesheer ■ die zich jaren lang te Sennaar in dienst de« Pachas bevonden heeft, en den togt dcf slavenjagt, waarvan het verhaal hierbovefl lis medegedeeld , heeft medegemaakt, zo0' dat hij een ooggetuige vaa al het vermeld*5 * is geweest. ---