Nog steeds geen distributie van boonen en capucijners DE MINISTER NEEMT NIEUWE STRENGE MAATREGELEN Naar aanleiding van de van verschillende zijden gestelde vraag, wanneer met rie distributie van bruine boonen en capucijners zal worden begonnen, betreurt de Minister van Economische Zaken te moeten mededeelen, dat de voor raden van deze artikelen nog niet voldoende zijn om tot distributie te kunnen overgaan. Mien bedenke, aldus de Minister, dat in normale tijden deze boonen eerst geleidelijk, naarmate de boeren gereed zijn met dorsenen, aan de markt komen. Bij de distributie echter moet op een bepaald oogenblik de geheele voor den consument beschikbaar gestelde hoeveelheid aanwezig zijn en gereed liggen bij de winkeliers. Om een half pond per persoon te kunnen distribueeren is reeds een minimumvoorraad van 2.100.000 K.G. noodig, welke hoeveelheid in de practijk nog belangrijk grooter moet zijn, omdat aan de winkeliers niet afgepast geleverd kan worden, wat zij denken voor de klanten noodig te hebben. Een marge van plm. 50 pet moet zeker aanwezig zijn om te voldoen aan den redelijken eisch dat, wanneer met de distributie wordt begonnen; het artikel is ook inderdaad allerwegen bij de detaillisten verkrijgbaar is. De thans van overheidsw-ege ingenomen hoeveelheid is niet voldoende om met de distributie te kunnen aanvangen. Bovendien moest van deze toch al onvoldoende hoeveelheid nog onlangs een groot deel voor de voedselvoorziening van de militairen worden afgestaan. Daarnaast moeten dan nog de behoeften van ziekenhuizen en scheepvaart bevredigd worden. Een en ander heeft tot gevolg, dat eerst met vertrouwen tot een goed loopende distributie kan worden begonnen, wanneer ongeveer de helft van den totalen oogst hier te lande is ingeleverd. Ondanks het feit, dat reeds eenigen tijd tot een aanzienlijke verhooging van de prijzen der bruine boonen, witte boonen en capucijners is overgegaan, zijn deze producten nog niet in voldoende mate bij de provinciale voedselcommissarissen geleverd. Ten deele is dit toe te schrijven aan den natten herfst en aan het feit, dat vele landarbeiders door de mobilisatie aan hun werk zijn onttrokken, waardoor het dorschen later dan anders geschiedde. Vermoedelijk zijn er ook onder de landbouwers, die voorraden heben vastgehouden in de hoop op hoogere prijzen. Inderdaad zijn die soms behaald in den illegalen handel. Het spreekt vanzelf, dat de laatste handelswijze, welke getuigt van een volkomen gebrek aan gemeenschapszin, niet genoeg afgekeurd kan worden. De Minister heeft dan ook besloten maatregelen te treffen, waardoor hij de inlevering van boonen en capucijners hoopt te bevorderen en daardoor het instellen van de distributie te bespoedigen. Zooals bekend mag worden verondersteld, is het afleveren en vervoeren onder meer van bruine boonen, witte boonen, grauwe erwten en capucijners verboden. Tot dusverre is van deze verbodsbepaling evenwel ontheffing verleend voor zoover het betreft de aflevering aan uiteindelijke verbruikers. Deze ontheffing is nu ingetrokken. Elke verkoop van de genoemde producten, ook aan het publiek, is derhalve verboden. Den telers wordt daarom nogmaals ten sterkste aangeraden tot inlevering bij de provinciale voedselcommissarissen over te gaan. Dit te meer omdat de controle op de vermelde verbodsbepalingen zeer zal worden verscherpt. Mocht blijken, dat desondanks dc genoemde producten nog niet in voldoende mate worden ingeleverd, zoo zullen verdergaande maatregelen genomen worden. Het ligt namelijk in hetvoornemen van den Minister om, indien onverhoopt nog niet tot voldoende inlevering zal worden overgegaan, de totstandkoming van een koninklijk besluit te bevorderen, waarbij het voorhanden en in voorraad hebben van bruine boonen, witte boonen, grauwe erwten en capucijners in ongedorschten toestand met ingang van 22 Januari 1940 zal zijn verboden. Het gevolg van deze bepaling zal dan zijn dat elke teler verplicht is de door hem geoogste hoeveelheid bruine boonen, witte noonen, grauwe erwten en capucijners te dorschen, indien hij zich althans niet wil blootstellen aan inbeslagneming van de in ongedorschte toestand aanwezige partijen. Zooals overigens bekend zal zijn, is het dorschen met het oog op dc controle — zonder verlof verboden. Dit verlof wordt door de pr< mciale voedselcommissarissen of plaatselijke bureauhouders op aanvrage verleend in den vorm van 'n algemeène of bijzondere dorsclivergunning. De Minister vertrouwt, dat hij vooral van dc landbouwende bevolking zooveel medewerking zal ondervinden, dat ook zonder het treffen van nog verdergaande maatregelen binnenkort voldoende boonen aanwezig zullen zijn om het Nederlandsché volk van dit zoozeer begeerde voedsel te kunnen voorzien. Ten einde den overgangstijd, waarin de verkoop van boonen, grauwe erwten en capucijners verboden zal zijn, diegenen niet te bcnadeelen, die aan deze peulvruchten op medische gronden behoefte hebben, zal een aparte regeling voor zieken en daarmee gelijkgestelden worden aangetrofen. Ook met de bijzondere behoeften van ziekenhuizen zal rekening worden gehouden. --- Drijvende bok gekapseisd EEN DOODE, TWEE GEWONDEN. Nabij de Zeeburgerdijk te Amsterdam is gisterenmiddag om ongeveer kwart voor vier een zeer ernstig ongeluk gebeurd. Enkele arbeiders waren bezig met het verwijderen van een afdamming, waarbij zij gebruik maakten vai 'n r : i.j welke de ijzeren balken door middel van een lier aan den wal bracht. Als gevolg van de minder goede werking van de rem van de lier, stortte plotseling de geheele stellage naar voren omlaag. Een 35-jarige arbeider uit Ridderkerk, die op de plaats stond waar het gevaarte neerkwam, werd vermorzeld. Twee in de nabijheid staande werklieden van 46 en 51-jarigen leeftijd, beiden uit Rotterdam werden door onderdeelen van de machine getroffen. Een van hen klaagde over pijn aan het been en de ander was in den rug geraakt. Zij werden per G.G. en G.D. naar het Binnengasthuis vervoerd, doch na een geneeskundig onderzoek konden zij huiswaarts keeren. Het stoffelijk overschot van den om het leven gekomen arbeider, is eveneens naar het Binnengasthuis overgebracht. --- NEDERLANDS MARINE Haar imperiale taak en haar historische ontwikkeling Het woord „Watergeuzen" herinnert er aan hoe het water in Nederlands succesvolle poging om het Spaansche juk van zich af te werpen een uiterst belangrijke rol speelde. Later zou de geschiedenis van de vereenigde Oost-Indische Compagnie dit bevestigen, terwijl wapenfeiten als de tocht naar Chattam, de overwintering op Nova- Zembla, de zilvervloot en andere historische gebeurtenissen als het rampjaar, er mede aan herinneren hoe Nederland groot werd doordat het de zee beheerschte. Wel begon Potgieter zijn ..Rijksmuseum" met de ietwat droefgeestige overweging, dat „er een tijd was, waarin de vorsten van Europa niet dan de weegschaal der volkeren ter hand namen of de Hollandsche maagd, mede naast hen op het rechtsgestoelte gezeten, wierp er haar olijftak en haar oorlogszwaard in", welk triomfantelijk gebeuren hij stelde tegenover de trieste afzijdigheid van zijn dagen toen „Nederland vonnis ontving van hen, die haar gelijken, zelfs haar minderen waren geweest"; wel mocht dus Potgieter twijfelen aan den typisch Hollandschen ondernemingslust in het Holland vari de vroege negentiende eeuw, de twintigste eeuw zou anders leeren. Getuigen de feiten slechts: Zoo werden, om ons tot de laatste twintig jaren te beperken, in 1923 door Hr. Ms. Tromp de belangen der Nederlandsché onderdanen in Smyrna beveiligd, toen deze stad door de Turken op de Grieken was veroverd, in 1927 door Hr. Ms. Sumatra te Shanghai, toen deze stad in handen van de Kuo Min Tang-partij viel, in 1932 en in 1937 door Hr. Ms. van Galen te Shanghai, tijdens de herhaalde worsteling tusschen China en Japan in en om deze stad, zooals wij ontleenen aan een artikel van dc hand van den zee-officier J. F. W. Nuboer in een extra-blad van het „Marineblad". Voorts w-erd in het raam van deze taak in 1937 en 1938 de Nederlandsché koopvaardij in de Straat van Gibraltar door oorlogsschepen onder convooi genomen, om aanhouding door Spaansche oorlogsschepen van de partij van generaal Franco te voorkomen. Tenslotte vallen onder deze imperiale vredestaak de bezoeken van Hr. Ms. Zeeland aan La Gnayra in 1922, na het herstel van normale diplomatieke betrekkingen met Venezuela, van Hr. Ms. Java aan Tokio in 1928 ter vertegenwoordiging van den Staat bij de troonsbestijging van den keizer van Japan, van Hr. Ms. Java aan Spithead in 1937 bij de vloot-revue ter eere van de kroning van den koning van Groot-Brittannië, en de vele reizen van oorlogsschepen in alle jaren voor vlagvertoon in het buitenland, waarbij de groote onderzeeboot-reizen van Hr. Ms. K 13, door het Panama-kanaal naar Indië in 1926, van Hr. Ms. F. 18 rond de Kaap naar Indië in 1934 en 1935 en van Hr. Ms. O 16 naar Washington in 1937' in het bijzonder vermeld moeten worden. Bij dit overzicht moet al dadelijk worden aangeteekend, dat de reizen naar China, Japan en Australië herhaaldelijk werden opgedragen aan schepen welke tot de vloot in Ned.-Indië behoorden. Deze schrijver wijst er dan verder op, dat er een evenwijdigheid bestaat tusschen de geschiedenis van het imperium en die der zeemacht. Zoolang de zeemacht sterk was, groeide en bloeide het imperium; een verschijnsel, dat overigens bij alle koloniale en maritieme wereldrijken waar Ie nemen is. Tegen het einde van de achttiende eeuw verloor Nederland zijn macht op zee. Het gevolg was dan ook, dat spoedig de onafhankelijkheid als sneeuw' voor de zon verdween. In 1813 werd ons wereldrijk ten deelc hersteld. Het moederland bevrijdde zichzelf van het verslagen Fransche juk, de koloniën werden voor een groot deel door Engeland teruggegeven. De Engelsche regeering uit die dagen deed zulks zeker niet uit louter grootmoedigheid; vermoedelijk begreep zij, dat ons land zich zonder die koloniën moeilijk onafhankelijk zou kunnen handhaven op de strategisch en economisch zoo belangrijke positie aan den mond van den Rijn. Men voorzag wellicht anders een economische overvleugeling door het achterland, als voorbode van een politieke overvleugeling, welke men in de „low contries" niet wenschte. Men moest het Koninkrijk der Nederlanden dus wel een steunpunt over zee laten, om het in staat te stellen uit de zee de noodige economische kracht te putten om onafhankelijk te kunnen blijven ten opzichte van het achterland. Deze politiek is geslaagd. Nederland is niet den weg gegaan van Hamburg en Bremen, toen een nieuwe sterke staat op het continent ontstond, het bleef onafhankelijk en wist met harden arbeid de verloren rijkdommen grootendeels te herstellen. Zoo is — mede dank zij meer dan een eeuw van vrede — het huidige imperium opgegroeid, in vele opzichten sterker en beter dan het oude imperium was in de 18e eeuw, doch in enkele opzichten behept met dezelfde eigenschappen. Het nieuwe Koninkrijk der Nederlanden bestaat uit vier door groote zeegebieden met elkaar verbonden deelen. De eenheid van dit Rijk is nog evenzeer afhankelijk van de beheersching van de zee als die van het oude imperium. In het hier meermalen geciteerde artikel stelt de schrijver zich uiteindelijk ten doel om de imperiale laak van de Nederlandsché marine aan te toonen. Zijn beschouwingen vinden hun conclusie in de door hem geformuleerde stelling, dat de zeemacht tot taak heeft de zee open te houden door haar te beheerschen. Zij vormt het eenige orgaan voor het behoud van de eenheid van het Koninkrijk der Nederlanden era verreweg het belangrijkste orgaan voor het behoud der overzeesche gebiedsdeelen; voor het behoud van het moederland vervult zjj een rol, welke naast die van het leger staat. In hetzelfde extra „Marineblad" is nog afgedrukt een voordracht van den- heer Nuboer, gehouden voor de Marinevereeniging in Den Helder. De inleider heeft al schrijvend en al voordragend een bepaald doel voor oogen gehad; hij betoogt bepaalde dingen, welke z. i. voor een goede marine in Nederland bij de vloot verwezenlijkt moeten worden. Onzerzijds wenschen wij geen stellingen te nemen in deze technische strijdvragen tusschen deskundigen; wij bepalen ons er toa uit zijn voordracht die opmerkingen te citeeren, die het voor den leek in het verre achterland van Zuid-Limburg mogelijk maken iets meer tö 'ickrijpen over een instituut met landelijk be'ing als de Kon. Marine. Eilandenrijken, zooals Engeland, Japan en ons rndië zijn voor allen invoer op den zeeweg aan"ewezen en zelfs voor vele „binnenlandsche" verbindingen tusschen de eilanden van het rijk on'erling. Zü ziin biigevolg in hoogc mate van den ™weg afhankelijk. Wat ons Indië betreft liggen alle markten voor 'ze Indische producten ver over zee, zoodat de 'Vestersche bedriiven dus zonder zeeweg niet 'cunTien bestaan. Doch nok de import komt van over zee en daar Irinië nol vrywel 'een ri''cr industrie heeft, bovendien zeer vele grondstoffen mist, moeten bijna alle industrieproducten in Jndië worden ingevoerd, van katoen voor kleeding tot automobielen top> In verschillende streken van den archipel, waar de bevolking zich in sterke mate heeft toegelegd op de teelt van uitvoerproductcn, zooals rubber of copra, of waar vele koelies zijn tewerkgesteld bij de winning van petroleum of tin, moet bovendien een groot deel der voedingsmiddelen van over zee worden aangevoerd. In die streken zou dus hongersnoodontstaan wanneer de zeeweg versperd zou worden. Als de paketboot niet meer zou kunnen varen, dan zou het economische leven in onzen gordel van samragd spoedig een einde nemen. Men heeft wel eens overwogen of het niet mogelijk zou zijn deze afhankelijkheid van de zee te verminderen door voorraadvorming, doch men moest daar in het algemeen van af zien, omdat het rente-verlies ondragelijk zou worden. Het gaat hier overigens om zóó groote hoeveelheden, dat voorraadvorming toch hoogstens voor enkele maanden uitkomst zou kunnen geven. Men moet zich er dus bij neerleggen, dat het Indische eilandenrijk, naar zijn aard» afhankelijk is val» de zee; en wel niet alleen in economisch opzicht, doch ook militair. Het leger is in In-die in hoofdzaak geconcentreerd op het eiland Java, het politieke centrum van ons overzeesche rijk. Op de andere eilanden zijn sterkere of zwakkere detachementen; op zeer vele eilandjes of geïsoleerde posten is ter handhaving van ons gezag slechts veldnolitie, of in het geheel niets. De gezagshandhaving heeft dan nlaats door periodieke bezoeken van patrouilles van het leger of van ris velri.nolitie, die daar per gouvernementsvaartuig worden heen gevoerd. Een krachtige militaire bezetting is, buiten Java, dus op slechts enkele punten aanwezig. De verdediging van Indië moet op zee plaats hebben, zoowel in dorlogs- als in vredestijd. Spreker betoogde, dat men om sterk te zijn op zee, groote schepen zal moeten bouwen, weshalve hij aandrong op den bouw van minstens drie groote schepen, die belangrijk grooter moeten zijn dan dc zware kruisers van een mogelijken tegenstander. --- P.T.T. 25 jaar Staatsbedrijf OVERZICHT VAN DIRECTEUR DAMME MINISTER VAN BOEYEN REIKT ONDERSCHEIDINGEN UIT Evenals andere jaren werd gisteren, op 2 Januari, een bijeenkomst van P.T.T.-ambtenaren gehoudden, ditmaal in de Kon. Schouwburg in den Haag. De bijeenkomst had ditmaal een zeer bijzonder karakter, doordat het feit werd herdacht, dat 25 jaar geleden door toepassing van de bedrijvenwet de P.T.T.-diensten de vorm van staatsbedrijf kregen. Onder de talrijke aanwezigen zagen wij den Minister van Binncnlandsche Zaken, de heer 11. van Boeyen, den Minister van Justitie, Mr. P. S. Gerbrandy, als voorzitter van den radioraad, en vele anderen. De Directeur-Generaal van de P.T.T., Dr. Ir. M. H. Damme, heeft aan het begin van dezen middag een uitvoerige uiteenzetting over verleden, heden en toekomst van het bedrijf gegeven. Hij zeide '•allereerst, dat een uitgebreide viering van het jubileum van P.T.T. in de huidige omstandigheden niet op haar plaats zou zijn, doch dat het bestuur heeft willen volstaan met een sobere herdenking. Hoewel het P.T.T. thans een bedrijf in den waren zin des woords is, richt het zich niet uitsluitend op zichzelf, maar is het zich bewust te werken ten nutte van onze geheele volkshuishouding tot verhooging van onze welvaart in haar geheel. Naast het oorspronkelijke postbedrijf zijn nieuwe takken gekomen. Telefonie en telegrafie namen een geweldige vlucht en deden den omzet in het postbedrijf verminderen. Zoo hadden dc verschillende onderdeden een wisselwerking op elkaar. Het giroverkeer verdrong het postwisselen kwitantieverkeer. Per dag wordt in ons land gemiddeld ƒ61.000.000.— door het girobedrijf omgezet. Als belangrijke punten in de geschiedenis van hel P.T.T.-bedrijf noemde Ir. Damme 0.a.: Insteling van het postcheque en giroverkeer (1918); radio-telegraafverbindingen met Indië (1923); luchtverbinding met Indië (1924); eerste kruisgesprek met Indië (1927); instelling van den postraad (1928); Radiotelefonische verbinding met Indië en instelling van den postraad (1927) beeldtelegrafie (1931); indienslstelling van den verreschrijver (Telex), dat o.m. gebruikt wordt door het Algemeen Nederlandsch Perbureau bij de nieuwsvoorziening welke vele, zoo niet alle, buitenlandsche bureaux tot voorbeeld kan strekken. Het 'lelexuet van het A.N.P. werd in 1936 in dienst gesteld. Na het verleden besprak Ir. Damme het heden. Ook het P.T.T.-bedrijf is niet ontkomen aan den invloed der tijdsomstandigheden, doch dank zij het personeel, dat ondanks overuren en andere moeilijkheden zijn laak met opgewektheid bleef vervullen bleef het bedrijf zonder haperen loopen. De toekomst is verontrustend. Maar ondanks 't feit, dat we allemaal een stuk achteruit gaan, veel moeten verliezen, behouden wij ook veel, waarvoor wij dankbaar kunnen zijn, en waaraan wij onze beste Irachlen kunnen geven. Spr. v.cnscl.te ten slotte allen het beste in 1940 toe. De Minister van Binncnlandsche Zaken, de beer H. Boeyen, betrad vervolgens het podium. De Minister wenschte den Directeur-Generaal 't beste voor 1940 toe, en hoopte voorts, dat de bestaande harmonie tusschen P.T.T. en Binnenlandsche Zaken altijd gehandhaafd zal blijven. Dit is het fundament voor den gemeenschapelijken arbeid. Het doel van het P.T.T.-bedrijf is het Nederlandsché publiek. Of het bedrijf daarin is geslaagd mag de directie en zelfs ook de minister niet beoordeelen. Maar wel heeft spr. kunnen vaststellen, dat in cle. afgeloopen jaren het P.T.T.-personeel blijk heeft gegeven zijn taak te begrijpen. Met opgewektheid en trouw Leeft het zijn taak voor de gemeenschap verricht. Dtarvoor bracht spr. Directeur-Generaal en personeel dank en hulde. Hierna overhandigde de Minister met enkele toepasselijke woorden de uitgereikte onderscheidingen aan de begiftigden en spelde de onderscheidingen eigenhandig op hun borst. „En wat in de toekomst?", vroeg spr. zich daarna af. Met een dergelijke staf van medewerkers moet de Directeur-Generaal de toekomst wel met vertrouwen tegemoet zien. De geest onder het personeel is uitstekend en doet het beste hopen, zelfs al zouden de tijden nog somberder worden dan thans. Dc regeering kan in vollen omvang op P.T.T. rekenen en spr. bracht den Directeur-Generaal dank voor zijn toegewijden zorg. Na de toespraak van den Minister werd de Nieuwjaars wensch uitgesproken door Thomasvaer (Louis Gimberg) en Pieternel (mevr. Broedelet). De tekst was van Melis Stoke. Tot slot van den middag werden enkele ba drijfsfilms vertoond. --- Internationale Katholieke Vluchtelingenzorg Naar wij vernemen, heeft Prof. Dr. J. Schmutzer, het voorziterschap van het Katholiek Comité voor vluchtelingen te Utrecht, neergelegd, maar voor het Internationaal Katholiek Bureau voor Vluchtelingenzaken zal Prof. Schmutzer als voorzitter blijven fungeeren. Het Internationaal Bureau bestaat thans bijna een jaar. Tot zijn oprichting werd het in beginsel besloten op een bijeenkomst te Utrecht waaraan, onder voorzitterschap van Prof Schmutzer, door vertegenwoordigers van verschillende Katholieke en Protestantsche vluchtelingencomité's uit binnen en buitenland werd deelgenomen. Op deze bijeenkomst kwam men tot 't inzicht, dat de veelsoortige opgaven, welke uit het Duitsche vluchtelingenvraagstuk voor de comités in Duitschland, in de doorgangslanden in Europa en in de immigratielanden overzee voortvloeien, deel uitmaken van ééne, in zich gesloten, taak: de niet-ariërs, die zich gedwongen zien hun vaderland te verlaten, elders ter wereld aan een nieuw, mensonwaardig bestaan te helpen. Men kwam voorts tot het besluit, dat een bevredigende vervulling van die taak alleen mogelijk zou zijn bij een goed georganiseerde internationale samenwerking welke op haar beurt weer de instelling van centrale, coördineerende organen tot vooropstelling zou hebben. Nadat op 2G Mei te Londen overleg was gepleegd tuschen de katholieke en protestante centrales werd in deze stad een gemeenschappelijk secretariaat gevestigd. Van Vaticaansche zijde mocht men in ruime mate sympathie bij het werk ondervinden. De oorlogstoestand heeft de samenwerking en de daadwerkelijke hulpverleening moeilijk gemaakt, doch niet onmogelijk. De verschillende economische en sociale vraagstukken, welke een gevolg zijn van het vluchtelingen probleem worden door het Internationaal wetenschappelijk bestudeerd. --- RECHTSZAKEN MOEDER VERMOORDDE HAAR BABY De rechtbank te Rotterdam deed Dinsdag uitspraak in de zaak tegen de 24-jarige mej. M. M. de K. uit Vlaardingen, aan wde ten laste was gelegd, dat zij haar pasgeboren kindje, door het de keel dicht te knijpen, had gedood. De zaak was op 19 December j.l. met gesloten deuren behandeld. De Officier van Justitie eischte toen een gevangenisstraf voor den tijd van twee jaar, met aftrek van preventieve hechtenis. Dinsdag veroordeelde de Rechtbank de vrouw tot een jaar gevangenisstraf met aftrek der preventieve hechtenis, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met drie jaar proeftijd. --- KANTONGERECHT SITTARD GEKNOEI MET BOTER. Veroordeeling tot ƒ 60 of 30 dagen. Voor het Sittardsche kantongerecht diende Dinsdagmorgen een zaak waarin zekere P. S. uit DANIKEN-SCHINNEN als verdachte op het zondaarsbankje verscheen, beschuldigd van geknoei met voor den verkoop bestemde boter. Hem werd ten laste gelegd, dat hij op 13 October 1939 in den kelder van zijn woning in voorraad had verschillende kluiten boter, waarvan het vetgehalte bedroeg 68.3 procent, in ieder geval minder dan 80 procent. Volgens de dagvaarding had verdachte tegen dc controlecrende ambtenaren gezegd: „Ik ben hoofd en bestuurder van dit bedrijf. Ik ben veehandelaar en handel ook in eieren en boter." Op dat gezegde kwam de man thans terug, bewerend dat hij alleen maar in schapen en varkens handelde, en dat de boterzaak door zijn kinderen gedreven wordt. Tenslotte bleek hij echter in te zien, dat een dergelijke distmctievoor-den-vorm hem toch geen voordeel zou brengen weshalve hij het zakenmanschap van zun kinderen maar niet verder verdedigde. Wel droeg hÜ een heel verhaal voor over een verkeersongeval, dat te Munstergeleen zou zijn voorgevallen en waarbij de bewuste hoeveelheid boter in het water en zelfs in paardendrek zou zijn terecht gekomen. Daardoor zou zij dan zoo zeer aan vetgehalte hebben ingeboet. De man zei, dat de boter, Toen ze gevonden werd, ook niet was afgewerkt en gewogen, waaruit z. i. bieek, dat ze niet voor den verkoop bestemd was. Zij lag uitsluitend in den kelder om het water er uit te laten trekken, dat er door het verkeersongeval was in gekomen. Als getuigen in deze zaak verschenen de heeren A. G., rijkszuivelvisitcur te 's-Gravenhage; J. H. K., rijkszuivelvisiteur te 's-Hertogenbosch en L. H. A. H., rijkszuivelvisitcur te Sittard. Deze drie heeren hadden een onderzoek ingesteld in den kelder van verdachte en daar de boter in bovenvermelden toestand aangetroffen. De eerste getuige verklaarde, dat de vorm, waarin de boter gekneed was, bij de ambtenaren bekend is als een vorm van tot verkoop bestemde boter, terwijl ook het groot aantal aanwezige boterkluiten — nl. 28, samen wegende 21 kg. — z. i. bewees, dat ze niet voor eigen gebruik bestemd was. Ook beide andere getuigen legden een gelijkluidende verklaring af, terwijl zij het er tevens volkomen over eens waren, dat de geschiedenis van het verkeersongeval iets onmogelijks was. De grens welke het Rijk stelt aan het vetgehalte van boter is zóó laag, dat er in dit geval moet geknoeid zijn. Verdachte echter hield vol, dat de oorzaak van het lager vetgehalte uitsluitend aan het bedoelde ongeval te wijten was, terwijl hij tevens verklaarde, dat men de boter voor eigen gebruik — hij heeft een gezin van elf personen ■— wilde bcsterrXien. De ambtenaar van het O. M., mr. Geelink uit Maastricht, achtte het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. Daar er in deze streek herhaaldelijk met boter geknoeid wordt, wilde hij een afschrikwekkend voorbeeld stellen, daarbij er zijn voldoening over uitsprekend, dat de pers aanwezig was om zulks de noodige bekendheid te geven. Spr. eisehte dan ook f 100 boete of 50 dagen hechtenis. De kanton-rechter veroordeelde S. daarop tot f 60 of 30 dagen, hem tevens nog een flinke waarschuwing meegevend. --- RECHTBANK MAASTRICHT Uitspraken van Zaterdag 30 Dec. 1939. .1. H. I. d. 8., Beek, aanrijding, f 50 boete sulbs. 25 d. h.; Fr. W. U., gedetineerd, poging tot doodslag, 3 jaren gev.str. met korting voorarrest: P. J. J„ Maastricht, Jachtwet, f 5 boete, sulbs, 5 d. h.; H. v. D„ Kerkrade, verduistering, 6 weken gev.str.; L. M. v. K„ gedetineerd, bedreiging, 2 maanden gev.str., met korting voorarrest en 3 maanden gev.str. voorwaardelijk: M. IL, Amstenrade, uitlokken van misdrijf, 1 maand gev.str.; N. j. A. S., gedetineerd, oplichting en verduistering. 6 maanden gev.str., met korting voorarrest; A. M. E. M., gedetineerd, art. 25