WERKVERSCHAFFING IN DEN WINTER BAANVEGEN EN SNEEUWRUIMEN HAAGSCHE BUREAUCRATIE OP HAAR ERGST II (Slot). ** In ons vorig artikel hebben wij gezien, hoe in vroegere jaren, toen de werkloosheidskwaal nog onbekend was, door de gemeentebesturen onzer .groote steden bij eiken sneeuwval van eenige beteekenis duizenden losse werklieden in dienst werden genomen om met schop, bezem en handkar aan den arbeid te lijgen. De baaiwegerij was nog veel primitiever „geordend", voor zoover zy althans eenigeraiate in vaste banen werd geleid door den toen reeds bestaanden Zuid- en Noord-Nederlandschcn IJsbond. Maar het practisch resultaat was, dat de straten tydig gereinigd en de banen behoorlijk geveegd werden. In de veel meer geperfectioneerde samenleving onzer dagen is de „ordening" van overheidswege het heulsap geworden, waarvan de redding der gemeenschap met ongeduld' wordt verwacht. Maar het triest resultaat is, dat de sneeuw zoowel op de straten als op de ijsbanen wekenlang bluft liggen, terwül omze duizenden werkloozen hun dagen in ledigheid slijten! De steeds vervolmaakter ordening loont metterdaad zulke gapende leemten, dat zelfs in onzen vanouds bezadigden Senaat stemmen zijn opgegaan om de Regeering in verzuim te stellen en haar te vragen, waarom zij de werkloozen met aan den arbeid zet, nu de werkgelegenheid letterlijk op straat ligt! Gisteren gaven wü uit de „Handelingen" der Staten-Generaal eenige beschouwingen van de heeren Gelderman en Hiemstra. Thans zouden wü gaarne de passage betreffende het sneeuwruimen uit de ministerieele rede lichten en haar hieronder laten volgen. Maar minister van den Tempel heeft niet minder dan 263 regels, te zamen vormende drie en oen halve kolom van de „Handelingen" noodifl gehad, om zijn meening omtrent deze kwestie uiteen te zetten. Zooveel plaats staat niet ter onzer beschikking, en wü zullen ons dus tot het weergeven van zjjn hoofdargument en van zijn conclusie moeten beperken. Deze conclusie is helaas negatief! „De sneeuwTuiming" — zoo betoogde hü — »lS geen rükstaak, maar een zaak van plaatselijk belang, die altijd van gemeentewege is ter hand genomen. ..Wanneer hel Rijk uitzonderingen zou gaan maken op dezen paden regel, dan zou al spoedig de volledige sneeuwruiming over heel het land voor rekening komen van den Staat, die zich zoodoende een even gloednieuwe als ongewenschte functie toegewezen zou zien." De minister beriep zich op de wet betreffende lief. Wcrkloosheid-ssulbsidiefonds om zün meening nader te verduidelijken. De „considerans", d.i. het hoofdmotief van deze wet is: „de bevordering cener helere verdeeling van de gemeentelijke lasten, voortspruitende uit de voorzieningen inzake de werkloosbeid, tusschen het Rijk en de gemeenten (ecnerzijds) en de gemeenten onderling (anderzijds). NTa de aanhaling van dezen tekst riep de minister pathetisch uit: „Mijnheer de voorzitter, zün dit voorzieningen ter zake van de werkloosheid of zijn het voorzieningen ter zake van de straatreiniging?" • # . » Inmiddels komt juist door deze vetgedrukte woorden het ministerieele misverstand duidelijk aan den dag! Immers hoeveel objecten van werkverschaffing zijn in de laatste zeven jaren niet aan onze oogen voorbügegaan? Wij hebben objecten gezien van rijksbelang, zooals b.v. wegenaanleg, van provinciaal belang, zooals beekverruiming en afvoerverbelering, van Waterschapsbelang, zooals treksloot-verbreeding of rechtlegginig van poldervaarten en van gemeentelijk belang, zooals de aanleg van „stam- Wolen", enz. De eenige maatstaf, die van regeeringswege bn al deze werken werd aangelegd, was het belang der gemeenschap. En dat dit belang heel ruim werd opgeval, bewijst het feit, dat men m Den Haag zelfs den aanleg van vliegvelden als Werkverschaffingsobject heeft aanvaard, hoewel ■slechts een gering aantal gefortuneerde heden bij een luchtverbinding rechtstreeks zijn geïnteresseerd. Welnu, als er één object is, waarbij de heele gemeenschap een onmiddellijk voor de hand liggend belang heeft, dan is het de sneeuwruiming. Want iedereen, die verplicht is om zich glijdend .en schuivend, aarzelend en zwoegend, dooide glibberige sneeuwmassa voort Ie bewegen, ervaart dagelijks aan den lijve hoe hinderlijk dit witte obstakel het verkeer bemoeilijkt en soms geheel stremt! Zoo ergens, dan ligt hier de overheidstaak voor het oprapen, zoo ooit dan is thans 't werkversehaffingsobjeet gesneden koek! -Nu kan men begrijpelijkerwijze over de financiën van gevoelen verschillen. Men kan in Een Haag slaande houden, dat in dit geval niet de Gewone 80 percent der kosten voor rekening van bet Rük behooren te komen, omdat hier het gemeentebelang duidelijk op den voorgrond treedt. Maar het gaat niet aan te beweren, dat het bier normaal straat-reinigingswerk betreft, ■\vaarmee het Rük niets te maken heeft. Want sneeuwval, zooals wij onlangs hebben meegemaakt — en waarop wij wellicht nogmaals zullen worden getracteerd vóór de dooi invalt — is geheel abnormaal, kan niet met gewone middelen worden aangepakt en is zulk een duidelijk werkverschaffingsobject, dat hier en elders dozünen werkloozen zich vrijwillig hebben aangeboden om zonder eenige steunverhooging aan deze ffemeenschapstaak deel te nemen.') Alleen bureaucratisch misverstand belet de heeren in Den Haag deze middagklare dingen te zien. • Wij kennen deze mentaliteit vanouds. Zü openbaart zich al te vaak wanneer men met hoogere of lagere ambtenaren in aanraking komt. Maar het spijt ons te moeten vaststellen, dat de eerste minister van de S.D.A.P., die op het departement van Sociale Zaken zetelt, de eerste de beste gelegenhid om van een frisschen en onbevangen kijk op de volksnocden en behoeften blük te geven, zoo deerlijk heeft verzuimd en zich heeft laten meesleepen in het formalistische kielzog der principieele bezwarenmakers aan de regeerings-departementen. Laat de nieuwe bewindsman nu eens buiten de wetten en de ambtelijke paperassen en midden in het volksleven gaan staan. Dan zal hij van den eenen kant de drommen werkloozen zien, die met hun tüd geen raad weten, en aan de andere zijde de geplaagde burgerij, die met de sneeuwhoopen geen bluf weet! Dan zal hij zijn rechtvaardigheidszin spitsen op een billijke verdeeling der lasten van deze ontegenzeggelijke overheidstaak, maar niet principieel afwijzend blijven slaan tegenover een werkverschaffingsobject, dat de Natuur uit den hemel doet nederdalen! En dan zal tenslotte blijken dat wij Nederlanders den bijnaam „Chineezen van Europa" niet verdienen! i) De heer Hiemstra vestigde, zooals men gisteren zal hebben gezien, in de Eerste Kamer de aandacht op deze gratis-diensteu onzer werkloozen. Ook te Heerlen hebben 21 leden van het Segoba-werk" vrijwillig en zonder extra-vergoeding aan den ruimingsarbeid deelgenomen. --- Amerika en Japan DE KWESTIE VAN EEN EMBARGO Washington, 14 Februari (Reuter) De senaatscommissie voor buitenlandsche zaken heelt de formeele in behandelingneming deivoorstel len tot het leggen van een embargo op exporten naar Japan uitgesteld. Pittman echter voorspelt, dat (ie resolutie betreffende het embargo nog in deze zitting door de commissie zal worden goedgekeurd. --- De extra Nationale Roode Krnis-collecte Men schrijft ons: Het is het Hoofdbestuur van het Nederlandsche Roode Knus eene behoefte uiting te geven aan zün bijzondere erkentelijkheid voor de buitengewone medewerking aio,,, in den hmde ondervonden by gelegenheid van de extra Nationale Roode Kruis collecte '1940, die gehouden werd in de week van 27 Januari—3 Februari. Ondanks bel.feit, dat in vele gemeenten nog eerst kort tevoren gelden werden ingezameld voor het Finsche Roode Kruis of de jaarlüksdhe Roode Kruis collecte 1939 nog zeer versch in het geheugen lag, en ondanks het buitengemeen ongunstige weer — strenge vorst, zware sneeuw , val. felle vind — is de collecte een groot succes geworden. Met een betreffende geestdrift en toewijding, hebben Burgemeesters, Afdeelingsbesturen van het Nederlandsche Roode Kruis. speciale collecte-comilé's alles- in het werk gesteld om de collecte te doen slagen. Maar een bijzonder woord van dank en hulde komt wel toe aan de duizenden collectrices en collectanlen, dikwijls helpsters en transportcolonnisten van het Roode Kruis, doch ook talrijke andere personen, die het barre winterweer trotseerden en een gansenen dag met verkleumde vingers Mijmoedig met de collecte-bus langs straten en wegen gingen. De totale opbrengst der exlra Nationale Roode Kruis collecte zal eerst over eenige weken bekend worden, in verband met het feit dat in een aantal plaatsen de collecte werd uitgesteld. Wel kan echter met vreugde vastgesteld worden dater door het publiek spontaan en gul geofferd is, zoodat de extra collecte in tal van gemeenten hef dubbele, soms zelfs het drieof viervoudige van de gewone jaarlüksche Roode Kruis collecte heeft opgeleverd. En wat overal zoon treffend bewijs vormde voor de warme genegenheid die men voor het menschbevend werk van het Roode Kruis in alle krin gen heeft, was wel het feit dat de collecte-bussen vooral veel kleine munt bevatten. Ook uit talloos vele smalle beurzen is met liefde geofferd. En dat stemt tot groote dankbaarheid. — -♦-—; .— --- Dc Leipziger Voorjaars- Messe Naar ons wordt medegedeeld, zijn voor het bezoek aan de van 3 tot 8 Maart te houden Leipziger Voorjaars-Messe reeds zoovele aanvragen om een visum voor de re's P"" auto en beschikbaarstelling van benzine ingekomen, dat het niet mogelijk is aan verdere verzoeken gevolg te geven. Daarom wordt herinnerd aan de relsgelegenheid met de speciale treinen en het verdient aanbeveling, hiervan gebruik te maken. Deze. extratreinen vertrekken uit Nederland op Zaterdag 2 Maai-; --- Proefstation voor de waschindustrie, Delft 27 Februari a.s. 3 uur, zal in het gebouw van den Ry'ksvezeldiensl te Delft, alwaar het Proefstation voor de Wasehindustrje is gevestigd, de officieele in bedrijfstelling van een volledige wasseherij plaats hebben. De heer ir. R. Smit van den R.V.D. zal een beknopte uiteenzetting geven over de nationale beteekenis van de practische doelstelling der wasscherij van het Proefstation, --- FRANKRIJK IN OORLOGSTIJD Humoristische Flitsen van 1910 De oorlog heeft smartelijke beproeving meegebracht voor alle landen die zelf in den oorlog zijn, en ook voor de landen die neutraal zijn. Maar desondanks blijft de humor bestaan, de echte oorlogshumor, die de meesten onzer zich uit den vorigen oorlog zullen herinneren. In Parijs wordt een „bon mot" verteld, die volgens de dagbladen uit Duitschland afkomstig zou zün van den beroemden Duitschen chansonnier Haberling, die gearresteerd zou zijn, omdat hij het volgende had verteld: — Het vorige jaar is alles goed gegaan. Dit jaar gaat alles nog beter. Ik hoop maar, dat het in 1941 wat minder goed zal gaan, want waar moet het heen als het nóg beter wordt?" Maar het gezegde is even goed op Frankrijk toepasselijk als op het land van oorsprong. Officieel gaat alles goed, en 't zal nog beter gaan, maar men zag in een en ander toch graag verandering. Een zeer merkwaardige gewaarwording moet het wel geweest zijn voor de Fransche kamerleden, toen zij dezer dagen een groote bundel wetsvoorstellen in bun brievenbus vonden, zooals dit officieel gebruikelijk is. Maar een van de beambte van de kanselarij scheen zich toch wel ernstig vergist te hebben, want onder de wetsvoorstellen die de Parlementsleden ter kennis kregen, bevond zich ook een aanvrage, om de verdragen tusschen Frankrijk en Duitschland Ie ratificeeren Over het algemeen is de stemming tusschen soldaten en publiek uitmuntend. Dezer dagen kon men op een kapperswinkel van een Parijsche volkswijk het volgende uithangbord lezen: — De kapper, die te oud is om gemobiliseerd te worden, zal alle verlofgangers gratis scheren. De bediende weigert fooien van verlofgangers aan te nemen". Het is inderdaad een staaltje van edelmoedigheid. Over den censuur is niet iedereen tevreden. Sommige dagbladen drukken op de plaats, waar de censuur geknipt heeft, een plaatje af met een teekening van een afschuwelyk uitziende oude dame met een schaar in de hand. Voor sommigen is de censuur een uitkomst. In een stad in Midden-Frankrijk was een jongen op kostschool, die geen zin had in het schrijven van brieven. Toen hij daarvoor berispt werd door zijn oudere broer, die aan het front staat, nam de elfjarige jongen de pen op en schreef de volgende brief: „Myn beste broer..." Dan volgde een open pagina met geen letter erop, tenzij met groote blokletters het woord: „Ccnsuré" En daaronder stond de handteekening van den elfjarigen Daniël. In verschillende bedryven heeft de oorlog een einde gemaakt aan een zekere onverschilligheid en onnauwkeurigheid. In een v.d. Parysche ministeries is dit op zeer eigenaardige Wijze gegaan. Dezer dagen kwam de minister zelf des morgens om één minuut over half negen bij de deur van het hotel, waar het ministerie zus en zoo gevestigd is. Hij gaf bevel om de deur te sluiten en niemand meer binnen te laten. Ken groot aantal personen kwam Ie laat, waaronder enkele hooggeplaatsten, maar niemand werd binnengelaten Na enkele uren kwam de minister zelf ter plaatse, stelde een onderzoek in naar de afwezigen en schreef hun namen op. Vermoedelijk zullen zij voortaan wel op tijd zijn. In alle oorlogvoerende landen wordt ijzer met goud betaald. In het Derde Rijk was reeds jaren voor den oorlog een campagne aan den gang, om al het oude yzer in te zamelen voor oorlogsdoeleinden. Engeland en Frankrijk hebben dit voorbeeld nu gevolgd. Er is te weinig ijzer om te koopen, maar er is nog genoeg Ie vinden. In verschillende Fransche steden hebben de bewoners reeds hun best gedaan, om oud roest e.d. bij de autoriteiten in te leveren. In Parijs is dit niet gemakkelijk, want niet iedereen heeft een tuintje of een schuurtje, waarin onbruikbare yzeren voorwerpen bewaard worden. Maar toch kan Parus wel een aardige bü'drage leveren. Enkele criticasters hebben bewezen op de Eiffeltoren, die door sommigen „leelijk" wordt genoemd, maar er is nog meer ijzer. In de straten van Parus liggen nog steeds de oude tramrailzen, zonder dat er ooit een tram overheen rijdt.. Hier ligt aan ijzer minstens twintigduizend ton! Men moet niet vergeten, dat al het ijzer van den Eiffeltoren slechts Zeven duizend ton weegt, zoodat het wel de moeite waard zou zijn. dit yzer op te graven. In de straten van Parijs liggen rauzen met een totale lengte van 400 kilometer, waarnaar geen enkele buitenlander komt kijken, terwijl de Eiffeltoren toch altijd nog een attractie van de Fransche hoofdstad is. Nu zal het niet gemakkelijk zijn, om overal het ijzer op te graven, want het ligt over het algemeen onder de straatkeien of onder het asphalt. Om al het verborgen yzer te verwijderen, zou 2.500.000 vierkante meter straat moeten worden opgebroken. Het is voorwaar geen kleinigheid. Maar nu eenmaal bekend is geworden, dat Parijs zoo rijk aan yzer is, zal het vermoedelijk niet lang meer duren of aan het Westfront zullen kanon waarschijnlijk vervaardigd van Panische tramrailzen. --- Z. K. H. Prins Bernhard heeft Maandagavond te Den Haag de vertooning van de instructiefilm over de luchtwacht en den verdedigingsdienst bijgewoond. links naast den Prins generaal H. G. Winkelman, opperbevelhebber van land- en zeemacht; rechts generaal P. W. Best, commandant van de luchtverdediging. --- Een bevoegdheidskwestie te Beerta In verband met een bericht in de pers, dat de burgemeester van Beerta ontslag zou hebben gevraagd naar aanleiding van tegenstrijdige beslissingen van den minister van Sociale Zaken, vernemen wü het volgende: Op 17 Pbruari 1939 richtten B. en W. van Beerta zich tot het departement van Sociale Zaken met de vraag, of de raad der gemeente zeggenschap had in een gerezen kwestie betreffende de plaats van het uitbetalen der steungelden, dan wel of de beslissing in dozen bü B. en W. berustte. De toenmalige minister van Sociale Zaken gat op 27 Februari 1939 ten antwoord, dat. in aansluiting aan het bepaalde in de circulaire van 15 September 1933, no. 1382 arfd. W. en S., naar zijn meening de uitvoering en toepassing der steunregeling berusten bü B. en W. Nadat de raad der gemeente Beerta een besluit had genomen, waarmede B. en W. zich niet konden vereenigen, werd dit besluit ter vernietiging voorgedragen aan de Kroon. Door den minister van Einnenlandsche Zaken werd, toen vanwege het departement van Sociale Zaken deze zaak aan hem werd voorgelegd, het standpunt ingenomen, dat er geen termen waren, dit besluit te doen vernietigen. Hierbij sloot de tegenwoordige minister van Sociale Zaken zich aan. Van dit standpunt is door ele ministers van Binnenlandsche Zaken en Sociale Zaken medcdceling gedaan aan Ged. Staten van Groningen. --- Het ijs in kanalen en rivieren De nieuwe koude golf, die thans alweer eenige dagen over ons land trekt, maakt den toestand in onze binnenwaters hoe langer hoe slechter. Gaandeweg ziet men het drijfys weer toenemen en hielen daar zet het zich weer vast. In het Maas- Waalkanaal, de Maas by Heumen, de Waal bij St. Andries en in de Waddenzee bij Den Oever is de toestand voor de scheepvaart zeer moeilük geworden. Op laatstgenoemd punt is zij slechts mogelijk met speciale schepen, al is het op de Waddenzee nogal veranderlyk. In Limburg kwam men het Julianakanaal uitsluitend door met speciale schepen. Bij Maasbracht zat het kanaal vast. --- Steun koolzaad oogst 1939 Van officieele zijde vernemen wij, dat voor koolzaad van den oogst 1939, hetwelk in het tijdvak van 30 Augustus tot en met 31 December '39 werd verkocht, zoomede voor koolzaad, hetwelk OP 31 December nog onverkocht bü de telers aanwezig was, geen steun zal worden uitgekeerd. --- Drama te Eindhoven MAN DOODT ZIJN VROUW EN PLEEGT ZELFMOORD In een der oude noodwoningen, welke temidden van een aantal half gesloopte huizen in de Van Bijlandstraat te cGestel te Eindhoven slaan, heeft zich Woensdagnacht een drama afgespeeld, dat twee echtelieden het leven heeft gekost. Een dezer huisjes werd nog bewoond door het echtpaar Kuenen-van Es, en drie kinderen, respectievelijk van vier, twee en een van 'n half jaar. De man, de 25-jarigc A. R. Kuenen was gemobiliseerd, doch Dinsdagavond half acht kwam hij met verlof thuis. Woensdagochtend kwam de 50-jarige kostganger van Lier, bijgenaamd de Kat, beneden, y' trof het echtpaar niet en ging boven kyken. Op 't bed lag de vrouw, de 31-jarige M. M. Kuenen- Van Es. Zij bleek gewurgd te zijn. Ontsteld holde van Lier naar beneden, waar hy in een open schuurtje, naast een primitief paardenstallctjc achter het huis, het lijk van den man vond. Deze had zich door ophanging van het leven beroofd. De kostganger, die evenals Kuenen, een lompenhandel drijft, snelde daarop met de kleine kinderen naar het politiebureau om van zyn vreeselyke bevinding aangifte te doen. Aanstonds gingen de commissaris, de heer Brinkman en hoofdinspecteur Ten Haaf, vergezeld van eenige rechercheurs en agenten, naar de woning, waar zich het drama had afgespeeld. De gemecntelyke geneeskundige dienst werd eveneens gewaarschuwd. Dokter Spoorcnberg kon slechts den dood constateeren. De oorzaak van het gebeurde laat zich raden. De man was zenuwpatient en het huwelijk was niet gelukkig. De vrouw was afkomstig uit Oss, waar zij gehuwd was geweest met zekeren van Haren. De drie kinderen uit dit huwelyk waren destyds door den voogdy-raad in een gesticht geplaatst. Na haar scheiding was de vrouw met Kuenen getrouwd. Deze laatste moet in een vlaaa ;_, • i_-l, . , i , - ° --- Het gebeurde met de „Burgerdijk” Scherpe critiek op de Duitsche handelwijze Meer en meer blijkt — schrijft de „Mstji" — dat het moedwillig torpedeeren van het Nederlandsche koopvaariiüscnip „Burgeruijk" door 'n Duitschen onderzeeër, een daad is, welke dooide hoogste Duitsche, voorloopig nog niet officieelc instanties onvoorwaardelijk wordt verdedigd. Men krijgt den indruk, dat zelfs, als de commandant van de duikboot zijn bevoegdheden te buiten gegaan is en zijn instructies heeft overschreden, deze aangelegenheid benut zal worden om de grondslagen van een nieuw Duitsch zeeoorlogsrecht te leggen, dat geheel buiten 't tot dusver geldende is gelegen. Wellicht, we achten het zelfs waarschijnlijk, heeft minister Goebbels indirect op het Burgerdük-geval gezinspeeld, toen hij Dinsdag verklaarde, dat Duitschland zich legen de opvalling zou verzetten, dat datgene humaan zou zyn, waarin de Engelschen zich de meerdere voelen, terwijl het als onnienschelijk gekenmerkt wordt, wanneer Duitschland van zijn wapenen, waarin zijn kracht gelegen is (derhalve o.m. de duikbooten) gebruik maakt. Het geval van de. „Burgerdijk" ligt geheel duidelijk. Het was een schip dat tusschen twee neutrale havens voer, op weg naar Nederland, met een lading, welke bijna geheel; voor ongeveer negentig percent aan de Nederlandsche regeering geconsigneerd was. De koopvaarder zou geen Engelsche haven aandoen; en zelfs als hij door Britsche oorlogsschepen ter onderzoek naar de Duins zou worden opgebracht, bestond de absolute zekerheid, dat de „Burgerdijk" binnen den kortst mogelijkcn tijd, zonder dat eenig deel der lading zou gelost worden, de reis naaide bestemming: Nederland, zou kunnen voortzetten. En nu werd dit schip, builen de Engelsche kustwateren, terwijl de duikbootkapitein zelfs weigerde de seheeps-papicren in te zien, tot zinken gebracht. Slechts werd den Nederlandschen gezagvoerder toegestaan een S.OS. wegens botsing rond te seinen opdat de reddingsbooten, waarin bemanning en passagiers het veege leven redden, opgepikt konden worden. We staan aldus voor een flagrant geval van onmiskenbare schending van de rechten, zelfs van de levensrechten van een neutraal land. Een schip met een lading, welke alleen en uilsluitend bestemd was 0111 in de eerste levensbehoeften van het Nederlandsche volk te voorzien; een lading, welke bovendien een minstens officieusen, zoo niet officieelen waarborg bood — want zij was aan de Nederlandsche regeering zelf geconsigneerd — wordt zonder meer getorpedeerd, op de meer dan verbazingwekkende veronderstelling van dolus eventualis, d.w.z. op de veronderstelling dat de lading toch wederrechtelijk in de handen van den vyand van Duitschland: Engeland, zou kunnen worden gespeeld. Deze gedachte is een beleediging voor de Nederlandsche regeering, welke ons volk zeer boog moet opnemen. Rgeering en volk hebben tot dusverre een volkomen eerlijke neutraliteit beoefend; en zijn en blyven vastbesloten dit standpunt met alle kracht te handhaven. Maar dan moeten ook de belligercnten het ons mogelijk maken werkelijk neutraal te blijven; en dat kan slechts als zij niet pogen ons in onze levensrechten en levensbelangen rechtstreeks aan te tasten. --- KAPITEIN HAD GEEN VERPLICHTING OM NAAR DUINS TE GAAN. Naar het „Hbld." van bevoegde zyde verneemt wordt de torpedeering van de „Burgerdijk" des te onrechtmatiger en onredelijker geacht, nu thans is gebleken dat de kapitein geenerlei verplichting had aangegaan om zich naar Duins te begeven en evenmin het plan had die haven aan te loopen. Het beroep van Duitsche zyde op artikel 23 van de Duitsche „Prisen-ordnung" dat correspondeert met artikel 31 van de Londensche Zeerecht-declaratie, is dan ook ten eenenmale onjuist. Dit artikel spreekt n.l. van het „aanloopen" van een haven — in easu Duins — waarvan in dit geval geen sprake is. En bovendien slaat dit artikel op onvoorwaardelijke contrabande. De lading, welke hier in het geding is, was Bestemd voor de Nederlandsche Regeering. Men zou dus in den Duitschen gedachtengang — maar ook dit is onjuist — op zijn hoogst naar den aard der goederen kunnen spreken van voorwaardelyke contrabande. Het beroep op artikel 23 van de Duitsche „Prisen-Ordnung" is dan ook in geen enkel opzicht aanvaardbaar. Het eenige dat er dus feitelijk blijft is dit: de „Burgerdijk" was op weg naar Nederland met de kans om in Duins te worden aangehouden. Maar de „kans" om door een schin van een oorlogvoerende mogendheid (Engelsch, Fransch of Duitseh) te werden aangehouden. bestaat voor ieder neutralen kooiwaarder overal oo zee. Aan een dergelüke „kans" een reden te ontleenen voor torpedeering spot met iedere redelijkheid. Hier is een zinlooze toepassing van ruwen onverantwoord geweld. ---