Maak bij Opel kans op saai reis naar tót lAii/ mi Q WK-voetbal in Mexico staat voor de deur. Opel biedt u 'n ideale kans daarbij te zijn.Sterkernog,vijfkansen:sreizenvoor2 -*gm§ personen naar halve finale en finale. Wat u %l|p»*-. daarvoor moet doen, staat in rwp- Nm het wedstrijdformulier, dat bij Jk ___ jL\ de Opel-dealer voor u klaar- ~" ~~ il \ ligt. Wie meedoet, krijgttrou- ij^ ;•--. <'Ï%^T\ [ | BEREKEND OP DE TOEKOMST. \?jÈ || --- TV-spel Om het grote publiek te bereiken heb je natuurlijk de televisie nodig. Zonder Veronica hadden we het spel nooit zo populair kunnen maken. American Football is een echt tvspel. Het lijkt wel gemaakt voor televisie. Een wedstrijd bevat een groot aantal flitsende acties die vrij snel ophouden, dus er is veel ruimte voor commentaar en commercials, zoals in Amerika het geval is. En er is een prachtige ambian-. Ce omheen met cheerleaders en allerlei artiesten. Dat duurt bij elkaar zon drie uur, waarbij je aan de buis zit gekluisterd." Annokkee ontdekte American Football toen hij negen jaar geleden in het kader van een uitwisselproject van het Ministerie van Onderwijs op een Canadese Highschool les ging geven. „De studenten daar leerden mij het spel tijdens de lessen, terwijl ik hen voetbal, handbal en korfbal leerde." Annokkee raakte enthousiast en in zijn bagage voor de terugreis bevonden zich tussen de talrijke andere souvenirs een paar van die typische, eivormige ballen. Terug in Nederland ging hij American Football in zijn lessen ver-, werken en zijn leerlingen vraten het. „Op een gegeven moment ontmoette ik een aantal jongens dat in het Vondelpark een balletje aan het gooien was. ik ben ze gaan trainen en 'n '81 hebben we de Rams opgericht." Die naam was afkomstig van hun Amerikaanse voorbeelden, de Los Angeles Rams, waarvan eveneens de blauwgele clubkleuren werden overgenomen. Speler Patrick Lash- Jey over die tijd: „Doordat er in Nederland geen tegenstanders waren, legden we contacten in West-Duitsland en zodoende konden we daar invita«ewedstrijden gaan spelen. In net begin werden dat dikke nederlagen, maar in '84 mochten we buiten mededinging meespelen in de Duitse Oberliga (3e divisie) en wonnen we negen van de tien wedstrijden. Officieus waren we dus kam- - Pioen." Vanaf dat jaar begon American Football in Nederland snel terrein te winnen. Toch,valt het niet altijd mee om een vereniging op te zetten. Guus Annokkee: „Veel clubs hebben startmoeilijkheden. Beginners merken vaak dat ze erg veel conditie en discipline te kort komen. In Den Helder was aanvankelijk één vereniging, maar die jongens kregen ruzie onderling, waardoor er een tweede club kwam. Nu is er echter geeneen meer over." Wanneer een vereniging toch stand houdt moet men, om wedstrijden te kunnen te kunnen spelen, 'in het pak. En dat is geen fluitje van een cent. De vijftien kilo zware uitrusting vormt voor veel beginners een flinke drempel. --- Uitrusting „De eerste uitgave is inderdaad vrij hoog, ongeveer duizend gulden", zegt René van Alem, speler én voorzitter van de Utrecht Vikings. „Dan heb je wel een complete uitrusting. De helm kost rond de 350 gulden. Die wordt op maat gemaakt, naar je hoofd. Het binnenwerk tenminste. De shoulderpads' komen op de tweede plaats, die zijn 300 gulden. Dit zijn de duurste delen van de uitrusting. Daarbij komen dan nog knie-, bovenbeen- en heupbeschermers. Dat tikt niet zo aan, maar je moet ze wel hebben. Je kan het natuurlijk zo duur maken als je zelf wilt door bijvoorbeeld een nekrol, armbeschermers en dure voetbalschoenen aan te schaffen." Rond American Football hangt een hardnekkig imago van stoere binken en krachtpatsers. De beoefenaars zelf zijn het daar maar voor een deel- mee eens. René van Alem: „Je moet natuurlijk wel tegen, een stootje kunnen, ongeacht welke positie je staat. Denk je eens in wat er gebeurt als een 'running-back', een topsprinter, in contact komt met een lineman', iemand die de hele week niks anders doet dan krachttraining om op gewicht te komen. Het is dan niet alsof je tegen een muur loopt, maar meer alsnog je jezelf voor een trein werpt. Je hoeft geen Anton Geesink te zijn, maar je moet wel één en ander kunnen incasseren." . ■ > . Het stoere-jongens-imago werd begin maart dit jaar op zn zachtst gezegd nogal ongelukkig geaccentueerd. Leden van de Amsterdam Rams ontruimden toen, gekleed in sporttenue en bewapend met stokken en ijzeren staven, een kraakpand in de hoofdstad dat toebehoort aan de zuster van één van hen. Drie krakers raakten zodanig gewond dat ze voor behandeling naar het ziekenhuis moesten. De politie verrichtte achttien arrestaties, waaronder een aantal spelers van de Rams. Een wel zeer onplezierig incident voor Guus Annokkee. --- De razendsnelle opmars van American Football in Nederland 'Je moet wel kunnen incasseren' Vijf jaar geleden begon het, jloeterend in weer en wind, de jnodder en hondepoep trotserend, in het Vondelpark, in de joofdstad. Een aantal jongens jad zich gevonden in een gemeenschappelijke liefde voor een eivormige bal en het spel #at daarmee gespeeld werd: American Football. De kiem «as gelegd voor een sport die, leker de Jaatste jaren, razendsnel aan populariteit wint in Nederland. Vooral dankzij de aandacht die American Football' via de televisie (Veronica, VARA, Sky Channel) krijgt, is de nog geen twee jaar- bestaande Nederlandse American Football Federatie (NAFF) één van de snelst groeiende sportbonden in ons land. Voorzitter Guus Annokkee heeft inmiddels ruim 1200 namen op de ledenlijst mogen noteren. Er hebben zich tot nu toe 32 verenigingen aangemeld onder strijdlustige namen als The Hague Raiders, Amsterdam Rams, Utrecht Vikings, Rotterdam Trojans en Rotterdam Scouts, Delft Drafons en Amsterdam Crusaders, om maar enkelen te noemen. Vorig jaar werd voor het eerst een provisorische competitie afgewerkt met acht clubs ter promotie van de sport. Het Utrechtse Galgenwaard-stadion diende toen als decor voor de afsluitende finale, de Super Bowl. Daarin versloegen de Amsterdam Rams voor zon vijfduizend fans hun stadgenoten de Crusaders met 36—14. Dit weekeinde begint de éérste officiële competitie met een eerste en tweede divisie van' elk zestien teams. Zonder de andere medewerkers te kort te doen zou je de NAFF best kunnen omschrijven als het eenmansbedrijfje van Guus Annokkee. De gepensioneerde, Amstelveense gymnastiekleraar bestiert de bond als ware het zijn bloedeigen winkel. De tijd die hij in het American Football steekt om het organisatorisch en administratief op de been te houden, kan de vergelijking met het urenschema van een kleine middenstander dan ook alleszins doorstaan. De stijgende populariteit van American Football heeft zijn dagtaak sinds de oprichting ' van de NAFF aanzienlijk verzwaard. „We zitten in de lift", constateert Annokkee tevreden. „En dat, terwijl we eigenlijk maar weinig aan ledenwerving doen. De grote clubs in Amsterdam hebben zelfs een ledenstop ingevoerd, zodat daar nu al een derde vereniging is opgericht. Overal in Nederland gaat het goed, behalve in het Noorden, daar is niks. Alleen in Groningen is er een club. Misschien komt het omdat men in de Randstad veel sneller op zon sport duikt. FOTO GERARD VAN BREE De Rotterdam Scouts bereiden zich voor op het nieuwe seizoen. Werner Tjoe-A-On (nr.ll) toont zich op het veld even fanatiek als op het bestuurlijke vlak. Guus Annokkee, de grote man achter American Football in Nederland. 'Spelers moeten niet zelf gaan denken, want dan gaat het mis.' FOTO RUUD VAN SLOOTEN Training van de Rotterdam Trojans op Laaf, Zestienhoven. _.:.'.', -&.-« •--.'- FOTO GERARD VAN BREE --- De spelregels American Football werd in zijn oervorm ruim een eeuw geleden voor het eerst gespeeld. Het jaar was 1871, plaats van . handeling Har- yard, de bekende universiteitsstad in het oosten van de Verenigde Staten. Ongeveer tien jaar later stelde Walter Camp, ook wel 'The Father of Football' genoemd, de basisregels j op voor het American Football. Sindsdien wordt er gespeeld met twee elftallen, die elkaar bestrijden op een veld van 50 yards (45 meter) breedte 'en ' 120 yards (110 meter) lengte, dat is onderverdeeld in stukken van tien yards. De doelgebieden aan beide uiteinden van het veld beslaan twintig yards. Daar bevinden zich de vorkvormige doelen. Bij ■American . Football is het zaak om terreinwinst te boes. ken op de tegenpartij teneinde in hun 'endzone', (doelgebied) te kunnen scoren. Dat kan door met de bal binnen te lopen of om hem daar te vangen.;. De bal tegen -de grond drukken zoals bij rugby, hoeft niet. Daarna mag men als bonus een conversion' proberen. De bal moet dan vanaf de twintig yardslijn tussen de doelpalen door geschoten worden. Voor deze 'conversions', heeft men meestal. een, speciale kickef, die alleen daarvoor het veld in komt. Maar ook wanneer het spel in volle hevigheid bezig is kan er op doel geschoten worden. Zon 'fieldgoal' is drie punten waard. Een wedstrijd is verdeeld in . vier • 'quarters' van : elk vijftien: minuten.. In Nederland speelt men vier keer twaalf -. minuten,; omdat de NAFF. (Nederlandse American Football Federatie) van mening is, dat de spelers hier fysiek nog niet in staat zijn om langer te spelen. Bovendien is men bang dat de wedstrijden anders voor het publiek te lang duren. Bij American Football wordt namelijk iedere keer, wanneer het spel stil ligt, de tijd ook stop gezet. Een kwartier zuivere speeltijd kan dus uitgesmeerd worden over een half uur of drie kwartier. Tijdens een wedstrijd is er altijd een aanvallende en een verdedigende partij. De aanvallers mogen door middel van vier • achtereenvolgende pogingen proberen om minimaal tien yards terreinwinst te boeken. Ze dienen hiertoe met de bal door de verdediging van de tegenpartij heen te breken. Wanneer dit lukt mogen ze weer vier keer proberen om vanaf daar verder te komen. Lukt het niet dan worden de 'rollen omgekeerd. De beide teams wisselen dan hun spelers, want elke club heeft zowel een 'offence' (aanvallend) als een 'defence' (verdedigend) team in huis. De meest opvallende speler bij American Football is de 'quarterback'. Hij is, zeg maar, de spelverdeler en bepaalt derhalve hoe er gespeeld wordt door het aanvallende team. Dan zijn er de 'flankerbacks' en de running backs', snelle doordouwers die : de terreinwinst moeten. binnen halen. Voor het stevigere afstopwerk komen we terecht bij de 'ends' en de Tackles', dat zijn de zware jongens. Aanvallend beschermen ze • hun eigen snelle jongens of maken ruimte voor ze en verdedigend doen ze het, omgekeer- I «te-*—»aHfwni«Ti n wi --- Schaken „Het image heeft inderdaad schade opgelopen, maar het was een actie van enkele spelers, niet van een heel team. De, meesten hebben vanaf de brug staan kijken hoe het ging. Verder zijn er niet-leden bij geweest, die hebben geranseld. De Rams hebben geen buizen of staven nodig om hun kracht te bewijzen, maar het is natuurlijk te gek om over te praten dat ze dat hebben gedaan. Ze worden ook gestraft. Momenteel zijn ze geschorst. Er komt nog, een politierapport, maar één speler krijgt zeker een straf, omdat hij langer heeft vastgezeten dan de anderen. De beslissing daarover is echter een zaak van de juridische commissie van de bond." „American Football is een combinatie van ijshockey, rugby, voetbal, handbal en ... schaken", omschrijft Patrick Lashley zijn favoriete sport. „En dan denk je: waarom schaken? Schaken is het denkwerk elke keer voordat de bal gespeeld wordt, want dan moet er razendsnel een bepaalde afspraak gemaakt worden. Hoe we gaan lopen, wat we gaan doen enzovoorts. Elke speler weet dan precies wat hij moet doen. Je speelt dus met verschillende patronen en bepaalde codes. Die staan in een .'playbook', dat je van de vereniging krijgt en dat moet je uit je hoofd kennen. ledere club heeft zn eigen 'playbook'. Als één speler een fout maakt, loopt alles in de soep. En dat gebeurt nog wel eens. Wanneer je dat in Amerika tijdens een wedstrijd'flikt, speel je de rest van het seizoen niet meer." Amerikaanse profs moeten meer dan honderd verschillende spelpatronen kennen. Die worden tijdens wedstrijden vanaf de zijlijn door de coach in code doorgegeven aan de 'quarterback', de belangrijkste speler van het team, die in het veld de speelwijze bepaalt. Guus Annokkee: „De coach vertelt een speler wel wat hij moet doen. Spelers moeten niet 'zelf gaan denken, want dan gaat het mis. Als iemand het verkeerde spelpatroon uitvoert, waardoor de tegenpartij bijvoorbeeld, de 'quarterback' kan tackelen, dan wordt hij meteen gewisseld. Die kan dan zijn huiswerk over gaan doen. Zon 'sack' is het meest vernederende wat een team kan overkomen, want de quarterback is toch een soort onaantastbaar, parmantig haantje dat het spel verdeelt. Door zon vernedering kan een ploeg geweldig aangeslagen raken." --- Blessures 'Klappen opvangen', incasseren', 'tegen een stootje kunnen', het zijn niet de woorden van een biljarter. Is de kans op blessures bij het ruige American Football, ondanks het harnas' dat de spelers dragen, niet groter dan bij, pakweg, voetbal? René van Alem: „Dat wel. Bij voetbal mag officieel niet hard ingekomen worden. Daar is het de bedoeling dat de bal gespeeld wordt en men de man met rust laat. Maar blessures kan je altijd oplopen, al is het maar dat je je verstapt tijdens de warming-up. De blessures vallen echter mee. Dat komt ook doordat de posities erg afgemeten zijn. Als je op een bepaalde positie staat, ken je je sterke en zwakke punten en je weet daardoor welke kans op blessures je hebt." De NAFF heeft bepaald dat per team niet meer dan twee Amerikanen op het veld mogen staan. Amerikaanse coaches zijn — uiteraard — welkom.' De Nederlanders zullen voorlopig dus in de leer moeten bij de hier te lande woonachtige 'Yankees', die er hun vrije tijd voor willen opofferen. De scheidsrechters komen eveneens uit de States en zijn voor het merendeel werkzaam op de Amerikaanse basis in Soesterberg. Hoewel er zeven perwedstrijd nodig zijn om het geheel te kunnen overzien, is dat aantal praktisch niet haalbaar. De bond organiseert daarom ■ scheidsrechterscursussen, waarvan er binnenkort een dertigtal kandidaten het brevet in ontvangst mogen nemen. Voor de leek is American Football niet altijd even gemakkelijk te volgen, vandaar dat de hulp van speakers is ingeroepen. Guus Annokkee: 'Als je de regeltjes eenmaal kent, ben je verkocht.'Jfflffgaßßß^B --- Eieren door JACOB NEDERLOF A '■''- /ALS EEN standaard in de stripcultuur geldt al jaren Kuifje in Afrika. De tijd van warme chocolademelk & een gevulde koek, van haartjes nat & dan naar bed. Veel later deed het ouder worden, en een dosis gezond besef, je inzien dat Hergé toch wel enig kolonalisme in je kinderwereld liet binnen treden. Kuifje in Amerika verscheen later, maar kon bij mij niet de fascinatie van Afrika te weeg brengen. En dat is maar goed ook, want anders kun je ook niet spreken over een standaard. Ik wil maar zeggen, dat in tijden van onbegrip, als de compositie van de wereld mij wat al te dwaas voorkomt, dan is er nog die plank in de boekenkast, waar Kuifje & Bobbie geen tijd krijgen om onder 't stof te komen. Ze geven kleur tussen de grauwte. Zaterdagmiddag moest ik weer aan Kuifje in Afrika denken. Zo vanzelfsprekend, zo lichtvoetig & aeanimeerd waren de Ethiopiërs Mekonnen en Dinsamo met elkaar in gesprek. Je zou denken met dominospelers in een café van doen te hebben, maar ze waren beiden heus met de marathon bezig. Een duidelijkere accentuering van op een „ander niveau" lopen, is bij mijn weten niet denkbaar. Waarom moesten twee Nederlanders zonodig als „haas" fungeren voor deze zo overdadig getalenteerde lopers? Ook is mij dat drukke gedoe vanaf die volgmotoren volkomen onduidelijk. Metro & Oins hadden daar veel schik in. Moet Wel. Dacht u echt dat zij enige waarde hechten aan hun doorkomsttijd op de 15 kilometer? Dacht u dat zij iets begrijpen van al die tot kalmte manende zwaai-gebaren van Jos Hermens? Ik geloof er niets van. Geloof mij nu maar, die twee Oostafrikaantjes hebben zich daar kostelijk over lopen vermaken. Die jongens hebben so wiè so al een basissnelheid van 2 uur en 10 minuten in de benen, zodat tussentijden van nul en gener waarde zijn. Waarbij ik nog in het midden wil laten, of die tot kalmte manende armgebaren wel thuis horen in een snelheidswedstrijd. Want dat is in feite een marathon toch, of niet? De aanstichter van die tot kalmte gebarende officials is de uiterst sympathieke Shahanga uit Tanzania. Die zou twee jaar geleden zich niet aan de marathon-spelregels hebben gehouden. Alsof je in een oude Kuifje zit te bladeren. De beste man loopt die hele marathon op eieren, iets wat bondscoach Wim Verhoorn maar niet kan nalaten zo luid mogelijk te ventileren. Maar afgelopen zaterdag waren de aanmerkingen, opmerkingen, armgebaren, en ik weet allemaal niet wat nog meer, wel zó onheilspellend naar Shahanga toe, dat ik mij niet aan de indruk kan ontdoen, dat de beste man dacht dat hij hier absoluut niet wéér mocht zegevieren. Hij liep met de schrik in zn ogen, en met de dood op zn hielen. Een përsona non-grata tijdens de marathon. Al die atletiek-Godjes moeten zich maar eens minder met de stijl & wedstrijdopbouw van de Afrikanen bemoeien. Waar was Jos Hermens toen de Deen Zachariassen aan zijn ziedende opmars begon? Zon man mag wél versnellen wanneer 't hem belieft; laat s.v.p. die Shahanga dan ook rustig hollen. Ik kan daar weinig goodwill naar de Afrikanen in ontdekken. En van die Afrikanen zal het toch moeten komen, omdat de Amerikanen op marathon-gebied, bar weinig meer voorstellen. Het land dat een Ethiopische loopcultuur een westerse drive had gegeven, is nu zelf helemaal leeggelopen. Dit jaar is de enige tijd, welke internationaal iets voorstelt, gelopen door Cummings, 2.11,31., en dat is het dan wel. De live-tv uitzending was in handen van Jansen & Jansens, daar hoeft u echt geen Kuifje op na te slaan. Het meest tot de verbeelding sprekende sportevenment in Nederland start om 15.00 uur precies. Alleen in dit landje presteert men het om dan de tv-uitzending om 15.10 te laten beginnen. Duizenden bommen & granaten, zou kapitein Haddockzeg-, gen, maar echt ik heb heel stilletjes zitten snotteren. Ik heb die tien minuten net zo gekeken als Gidamas Shahanga al jaren de wereld in kijkt. Vol onbegrip... ---