Loonronde rje beslissing. Is gevallen. Op 1 Januari 1954 worden (de lonen met vijf." procent verrioogd. Dat wil zeggen: de lonen, die-in een collectieve arbeidsovereenkomst of bindende toonregeling zijn vastgelegd en dan nog, voor. hen die 23. jaar Qf ouder zijn.. '.."•■/ . •:. .. ••"' Deze beslissing, kan voor 'geen der partijen bevredigend zijn. Niet voor de.< vakbeweging, omdat de Raad van Vakcentralen gelijk had, maar hete niet heefifc, gekregen. Met de'beschikbare, cijfers waarop hij mocht vertrouwen, heeft de Raad van Vakcentralen berekend, dat de totale loonsverhoging voor de huurcbmpensatie en het opheffen van de consumptiebeperking'zes procent'moest zijn." Het Is'gebleken,'dat de wijze van berekeningvan de, Raad van Vakcentralen geheel verantwoor 1 era juist wasi. Dat de cijfers waarop- de; berekeningen berusttemopjhet laatste ogenbük onjuist waren, verandert niets aan het feit, dat de werknemers in de onderhandelingen het' zuiverste ren beste standpunt hebben gehad.. . , . . TJe regering' kan niet', bevredügd zijn. omdat zij geen eensluidend advies; heeft; ontvangen-. Toegegeven moet echter worden, dat de regering; met de laatste cijfers, van haar eigen Bureau voor de Statistiek moeilijk: een andere hesüssirig kon nemen.. v.-v; -■"': OnbevredigEnd.'rmaet ten süoflte deze beslissing zijn voor de werkgevers», düe bij! deze laomronde wel een bijzonder slecht figuur hebben geslagen. Zte hebiiem voowduxemal gepoogd aan de zeer gerechtvaardigde eisen van de' vakbeweging; te ontkomen. Ze hebben een berekening opgesteld! waarbij; ze aan een loonsverhoging van vier procent kwamen*. Toen de allerlaatste cijfers van het CBS bekend waren, zouden ze met hun wijze-van berekening In de buurt van'de 3 procent moeten zrjn gekomen,, maar de. regering; besliste.' dat het vijf procent zou worden.' ■ - . : - ;: . -. ■■■ >■ jyjaar fixwenal hebben; des werkgevers; getoond, dat zij moeilijk aanvaardbare partners; zijn in: een vrije loonpolitiek die zij zo vurig verdedigen,. Wie- nog: gemeend zot hebben., dat een loslaten van'de geleide loonpaatTefc wel mogelijk zon zijn zonder brokken te maken, moet thans wel helemaal genezen zfjn. Ten slotte moet de gehele gang' van zaken wel Bijzonder onbevredigend zfjn -i, en dat Is dan zacht gezegd—voor. het. Centraal Btrrean -voor de Statistiek,'dat de partijen maandenlang met cijfers heeft;laten werken, die-op het laatste ogenblik gewlfzigdl moesten worden. - --- Europese beslissing gij;de feücxtataes, die Van der Goes. van Naters Vrijdagavond in ontvangst had te nemen vaaa zijn Straatsburgse collega's, willen we gaarne de onze voegen. Want het la hem ten slotte dan toch maar gelukt* de oplossing van de netelige Saarkwestie een fikse stap naderbij te brengen. En bovendien is die, oplossing er één, die de voorstanders van een gefedereerd Europa'van harte kunnen toejuichen. Zijn rapport over de Saarkwestie, waartegen de Europese Raad aanvankelijk zo schientig deed, wordt nu toch de grondslag van de komende • Frans-Duitse besprekingen:, de Europese oplossing heeft zich dus eindelijk losgemaakt uit het taaie net van nationalistische tegenstellingen. Worden Adenauer en Bidault het samen eens, dan zal een negen-mogendhedenconferentie het aceoord garanderen; blijven er geschilpunten, dan treedt hetzelfde college op als arbiter. Leidt de hiermee door Van der Goes gewezen weg tot spoedige overeenstemming, dan zal er aan de meest met oorlogstradïities beladen grens van West-Europa, de Frans-Duitse, het eerste Europese gebied ontstaan, een mooi symbool van een Europa, dat zijn oude veten weet te overwinnen. Dat de Duitse socialisten de enigen waren, die tegenstemden, dat wierp de enige schaduw op dit zo wel geslaagde socialistische initiatief. --- Amerika—Spanje JJet orakel van Delphi leerde de Atheners in de vijfde eeuw vóór onze jaartelling dat zij op" hun „houten paarden" (hun schepen) in staat zouden zijn, de overweldigend grote landmacht der Perzen te overwinnen. Korter gezegd: zeemacht werd superieur boven landmacht. Vandaar dat de Britten Gibraltar vasthielden, toen het in de Spaanse successie-oorlog door Rooke en Callenburg was veroverd. Sindsdien was immers de rotsvesting de Britse sleutel op de Atlantische toegang van de Middellandse Zee, later de „hartader van het Britse Imperium". - . , De twintigste eeuw heeft de luchtwegen minstens zo belangrijk gemaakt als de zeewegen en de vrijheid van de laatstgenoemde is niet meer verzekerd zonder het bezit van de eerstgenoemde.'Derhistorie Van de konvooien naar Malta tijdens'de tweede wereldoorlog heeft dit wel heel duidelijk gemaakt. Vandaar het huidige complex van vliegvelden langs de kusten van de Oude Wereldzee, met de sterke Amerikaanse luchtbases in Marokko als westelijkste, de Engelse en Amerikaanse vliegvelden in Irak en Arabië als oostelijkste steunpunten.' JJet belang van de vrije vaart op de Middellandse zee Is niet meer specifiek Engels; voor heel Europa heeft het Midden-Oosten een prtoMtre betekenis gekregen. Het is het centrum van alle verbindingen tussen West en Oost en het levert Europa' negentig procent van de vloeibare brandstof, die tegenwoordig onontbeerlijk is voor het onderhouden van transcontinentaal vervoer. Als het Hitler gelukt was het Midden-Oosten te veroveren — via Egypte en de Kaukasus — dan zou de tweede wereldoorlog waarschijnlijk een heel ander verloop hebben gehad. Sindsdien zijn de luchtwegen nog veel belangrijker geworden dan tien jaar geleden, terwijl de Sowjet-Unie een veel gunstiger geografische positie heeft voor een greep naar het Midden-Oosten dan het voormalige Derde Rijk. - Zuiver strategisch bezien is het dus logisch dat de Verenigde Staten zich door een vijftal overeenkomsten met Spanje hebben verzekerd van de vele mogelijkheden die het Iberische schiereiland biedt om de garantie van de vrije vaart op de Middellandse zee te versterken. Niet alleen krijgt de Straat van Gibraltar daardoor een vliegveldensysteem aan beide zijden, maar ook de talrijke natuurlijke havens aan de Spaanse oostkust gaan meetellen bij de controle ter zee en in de lucht. " ."■'.' .;"■• rjaarbij komt nog dat het Iberische schiereiland het ideale Atlantische bruggenhoofd is van Europa. Het is groot—meer dan twintig maal Nederland —en de stelle Pyreneeën sluiten het zó hermetisch af, dat het aan de landzijde gemakkelijk te verdedign is. Ook kan men het de Amerikanen niet kwalijk nemen, dat zij voor hun in Europa gelegerde divisies het risico van „een tweede Duinkerken" zoveel mogelijk willen vermijden en West-Europa heeft tot dusver nog "niet veel gedaan om dit risico te verminderen. Ten slotte, zou ook een tegenoffensief uit een Europees bruggenhoofd minder hachelijk zijn dan een landing als op 6 Juni 1944. Voor een landmacht, die Europa overheerst, is de ,*weke" zuidkust het zwakste front tegen een tegenstander, die over zee- en luchtmacht beschikt. Zo maakte de natuur een land, waar geen vrijheid bestaat, strategisch tot een bolwerk in de strijd voor het handhaven'van vrijheid. J\e Amerikaanse republikeinen hebben ten slotte hun militaire staf gegeven, waarom deze sinds 1948 zonder ophouden heeft gevraagd: een aceoord met Spanje waardoor het mogelijk wordt, de bovenomschreven strategische voordelen te verwezenlijken. Dat zij ook voor Europa betekenis hebben ligt voor de hand. Doch die betekenis zou veel groter zijn indien Spanje bestuurd werd op een wijze, die opneming in de Europese gemeenschap veroorloofde. Het is een open vraag of de Amerikaanse economische hulp gunstig of ongunstig zal werken op het verdwijnen van het huidige Spaanse regiem, maar zolang het bestaat moet democratisch Europa het Isoleren. Strategische overwegingen kan men bij het verdedigen van de vrijheid allerminst op de achtergrond dringen, maar primair blijft toch dat vrijheid slechts behoed kan worden waar ail bestaat. >■*•;• --- Mollets verklaring ■Frankrijk was tot dusver het grootste struikelblok op de weg naar de Europese Defensiegemeenschap en de Europese Politieke Gemeenschap. Zodra de Duitse verkiezingsuitslag beide vraagstukken uit hun sluimer had gewekt, zijn dè j Franse neutralisten tot het offensief overgegaan, niet alleen in de pers,- maar zelfs in de regering. De twee soorten gaullisten, die in het kabinet-Laniel vertegenwoordigd .zijn, de afgescheidenen en de weeskinderen, hebben zich in het negatieve herenigd om de beide Integratie-voorstellen te laten duikelen. En ze vertegenwoordigen in de Kamer over de honderd stemmen. Daarom is het een aangename verrassing, dat Guy Mollet In Straatsburg het vóór-stemmen van de'meerderheid der Franse socialisten aankondigde. Niet alleen omdat E.D.G. en E.P.G. daardoor in het Franse parlement een betere kans maken dan ooit tevoren, maar ook omdat door het besluit der socialisten een verwijdering wordt weggenomen tussen hen en de radicalen'en democratische katholieken, die gedrieën de kern vormen van een progressieve regermg, steunend op een progressieve Kamermeerderheid. We zullen niet te vroeg juichen, zelfs met de steun van de meerderheid der socialisten wordt het.een dubbeltje op zijn kant. Ook kan Frankrijk in een kabinetscrisis zitten, nog vóór E.D.G. en E.P.G.aan de orde komen. Niettemin geeft Mollets verklaring nieuwe hoop en dat is al veel voor het huidige Frankrijk --- Vrije keuze Bent « voorstander van een selefr. tie-systeem waarbij de overheid het recht zou hebben ongeschikte emu grantentypen het vertrek te verbieden? Oosterhuis denkt'even na; rimpels zetten zich in zijn voorhoofd. In gedachten ziet hij hen gaan: de vrouwen, de mannen, de kinderen. De soms lange, barre weg van zoeken, teleurstelling en aanpassing tegemoet. Zijn antwoord is echter beslist: „Neen!" . * De keuze moet vrij zijn. Ook naar het land waarheen. Wel advies geven: jij redt het wel, jij zal het hard te verantwoorden hebben. En misschien in twijfelgevallen een psychotechnisch onderzoek, waaruit een meer. gedegen raadgeving gedistilleerd rzou 'kunnen worden. Veel meer is er .niet aan.te.doen." '■ . * Oosterhuis illustreert zijn woorden met het levensverhaal van Joop, die hij op een Amsterdams kantoor had leren kennen. Joop was ijverig en nauwgezet en het expeditiewerk dat hem was toevertrouwd, volbracht hij uitstekend. Maar .toekomst zat er niet veel in. Toen hij 21 geworden was, bond hij nog touwtjes om pak-: ketjes en plakte er postzegels op. In geen enkele andere afdeling van het kantoor kon hij ingeschakeld worden; de helderheid van zijn verstand bleef net even onder de maat. Met de gom van de plakzegels nogi aan zijn lippen, toog Joop naar! Australië. Hij was dan weliswaar] geen licht, maar zijn handen ston-l den niet verkeerd en zo werd Joop koekebakker in de ochtenduren en 's middags haalt hij met zijn eigen, wagentje de vuile was weg, die! prompt de volgende-dag schoon af-| geleverd wordt. Het gaat Joop voor de wind. En hij is gelukkig. I „In Nederland had hij zo goed als geen kansen; In Australië is htf voor-J treffelijk op zijn plaats. Daarom:! geen verbod alsjeblieft om te emigre-' ren. Wel gedegen voorlichting. Geen platte propaganda van: het is zo goed en zo mooi daar-en-daar; blijf, hier» niet plakken. Maar wel objectieve voorlichting. Vooral ook van de zijde van de Nederlandse emigratie-ambtenaren in het buitenland. Deze ambtenaren' dienen o.a. op de hoogte te zijn van alle voorschriften en bepalingen van de vakorganisaties. Als ze hier enige jaren dienst hebben gedaan, moeten ze naar Nederland terugkomen omj daar zakelijke en feitelijke voorlich-" ting te geven. Dit acht ik van fundamenteel belang." » --- Huisvesting Wat is naar uw mening één van de\ grootste moeilijkheden in de emu gratie? , 1 „De huisvesting", zegt Oosterhuis zonder aarzeling. Wie geen behoorlijk' dak boven zijn hoofd heeft tegen een, redelijke huurprijs, kan niet gelukkig worden. Ik heb dit punt aangeroerd in een gesprek, waarbij de minister van Emigratie, Holt, en de premier van de staat Victoria, Cain, aanwelig waren. Er is daar klare taal gesproken, maar daarmee is de zaak nog niet geregeld. Ik heb echter goede hoop dat er van Nederlandse zijde, in samenwerking met de Australische autoriteiten, wel iets gedaan kan worden om het vraagstuk van de accommodatie nader tot een oplossing te brengen. Wellicht kunnen we een voorzichtig begin maken met een systeem, waarbij door beperkte financiële steun de zelfbouw kan worden aangemoedigd. De huisvesting is voor het welslagen van de immifrant van het grootste gewicht". --- Advertentie . • I.M. Hebt U ook wel eens zon hoofdpijn? Neem dan Aspirin (alleen echt met het BAYER- --- Advertentie 131. ■HF \ „,MtIHI»»... MSUK«' BXSa, r DF.H.t»HNINC-S fc2»w/ Kul. Pot.. 7..DES HAAS --- Advertentie ■ I.M. JsKiïiisisk V wWmt I Ï"V-'? >■# ;-•; .-,;'. :■.-•, m i -jiir ir\;-.:'.f« '■& .iiioyg nesrf s 1 Op9oct. openen wij onze nieuwe zaak •an da Winkelpromenode Lijnbaan. ; 9 De laatste. dagen voor de opening \4 moet er door ons personeel een berg 3 werk verzet worden, waardoor het u noodzakelijk is onze noodwinkel reeds % at. Zaterdag te sluiten. ■ - J Dit zijn onherroepelijk de laatste dagen 1 van onze verhuizingsopruiming en "j voor U dus de laatste kans om van 5 de enorme koopjes te profiteren. *J Wij verwachten een stormloop en g raden U daarom aan in de morgen- ] . uren te komen, dan kunt U rustig § kopen en kunnen wij U beter bedienen. DE LAATSTE ' STROOM I VAN KOOPJES F NOODWINKEL VLIETLAAN F VLIETLAAN - KRALINGEN TELEFOON 26510 Vanaf 8 October Winlcelpromenade Lijnbaan --- Zuidslavië wil geen plebisciet in Triest Zuidslavië heeft formeel het Italiaanse voorstel verworpen in Triest een volksstemming te laten houden over de toekomstige status van dit gebied. ... • ..■-:.:•■',.''.-'-i ~t-..:v*-r.iv>.-. --- OOSTERHUIS: goede kansen voor Nederlanders in Australië Joops levensverhaal bewijst dat het kan (Van onze correspondent te Melbourne) In schilderachtige wanorde liggen de paperassen op het marmeren tafeltje in de hotelkamer: tabellen, krantenknipsels, beschreven vellen papier,, een. woordenboek. Daarachter zit H. Oosterhuis, de voorzitter van het N.V.V., op studiereis door Australië,; Om uit eigen waarneming de problematiek van de emigratie te leren kennen. < Beneden ligt Collins street, Melbourne's hoofdboulevard, in een bleek voorjaarszonnetje. Leeg en verlaten in de Zaterdagnamiddag. „Wat zijn uw indrukken van Australië?", probeer ik met een vage vraag. ;;.,.:. .■.',.■:.' •, ~ „Vijf weken geleden heb ik voor het eerst voet gezet op Australische] bodem. Dat is een te korte tijd om een oordeel te vellen over een ontzaglijk uitgestrekt continent. Desondanks heb ik veel gezien: ontvangst-; centra, hotels en door de overheid geleide kosthuizen. Ik heb geslaagde immigranten ontmoet en mensen in moeilijkheden. Als ik mijn oordeel moet samenvatten: verreweg het merendeel van de Nederlandse immigranten kan slagen in Australië. Nederlandse arbeidskrachten worden bijzonder gewaardeerd, zowel door de regering als door. de particiere werkgevers. De arbeidsmarkt is.gunstiger dan In ons eigen land, de eisen van vakbekwaamheid worden. in het algemeen iets lager gesteld en het leven is minder in het keurslijf van voor-j schriften en bepalingen geperst dan! in Nederland nu eenmaal onvermijdelijk het geval moet zijn. Maar wie de overtocht waagt met een kinderrijk gezin, neemt i een zwaar risico op zich. ~ Over de noodzaak de Engelse taal redelijk te beheersen' is al zoveel gezegd en geschreven, dat ik daart wel over zwijgen kan. Velen begrijJ pen pas na aankomst hoe lijk de kennis van de taal is." - --- Geen weerstand Hebt u van bepaalde Australische zijde weerstand ontmoet tegen de immigratie? „Volstrekt niet; - integendeel. Zo goed als Nederland weet dat emigratie het probleem van onze overbevolking kan helpen oplossen, zo goed weet Australië, dat het toelaten van vele honderdduizenden noodzakelijk is in het kader van zijn onderbevolking. Daarover bestaat geen verschil ,van mening tussen het huidige liberale bewind en de arbeiderspartij, die thans in de oppositie is. ' Voor het streven naar een interinationaal politiek evenwicht in de wereld is een snelle bevolkingsaanwas in Australië een-voorwaarde. L Bovendien: het is te dwaas dat «nillioerien sterven van honger, ter|wijl hier een enorm agrarisch potentieel braak ligt. Daarbij komt nogdat het voor de economie van Australië van groot belang is dat het land zich in snel tempo industrialiseert. In de crisisjaren rond 1930 heeft dit volk moeten ervaren hoe wankel de zuil van zijn eenzijdige economie Is, uitsluitend steunend op zijn agrarische producten als wol, graan en vlees. Sommige politici en economen realiseren zich deze zwakke schakel in de volkshuishouding. Zij zijn er zich van bewust dat, wil Australië er m Blagen bijn bevolking in 30 of 40 jaren te verdubbelen, een grootscheepse industriële j ontplooiing; noodzakelijk is. ■•'■•- • Ook de vakbeweging, die tegenover de immigratie wel eens een aarzelend standpunt heeft ingenomen, uit vrees voor een te grote concurrentie pp de arbeidsmerkt en het daaruit voortvloeiend gevaar voor de bestaanszekerheid, schijnt in het algemeen de immigratiepolitiek van de regering nu wel te delert" Hebt u veel contact gehad met de vakbeweging? ":;'. .■ ;;~^;j^'•;-„Nogal. 'En ik heb met vreugde geconstateerd dat de communistische invloed stevig aan het aftakelen is. Vijf jaar geleden hadden de communisten nagenoeg het heft in handen in het merendeel van de vakorganisaties. Nu nog slechts in vier: de havenarbeiders, de schilders, bouwvakarbeiders en een . groep timmerlieden. De metaalbewerkersbond, tot voor kort een communistisch bolwerk, heeft radicaal schoon schip gemaakt." .'.'>,.'•-'. >"■■'•• De zon heeft zich achter de huieen van Collinstreet laten zakken; lange schaduwen trekken zich over het asfalt. .-..-.. • ■;, Aan de overzijde van de straat wankelt een man over het trottor. Zaterdagmiddagvreugde... Oosterhuis pakt zijn paperassen bij elkaar.; '»-.- . -v>-A'.; ' ! Overmorgen haar Sydney, dan naar Brisbane, Canberra en weer naar Sydney. Over veertien dagen vertrekt de boot. Terug naar Nederland en met een plons in het werk dat zich opgestapeld heeft. ; Generaal William Hoge is benoemd tot opperbevelhebber van het Amerikaanse leger in Europa. Hij volgt als zodanig generaal Bolte op, die is benoemd tot vice-stafchef van het Amerikaanse leger. . --- U vergeet nooit, wie dit is? Dan vergeet u ook niet wat te sturen voor zijn verjaardagscadeau: een recreatiezaal op Zonnestraal! (Giro 43000, t.n.v. J. Landman, P. C. Hooftttraat 180, Amsterdam). --- Groter stemmental voor Bevanisten Herbert Morrison met zijn-befaamde kuif, en even onmisbare pijp, ais gewoon lid tussen de leden, luisterend naar Greenwoods openingsrede op het Maandag te Margate begonnen jaarlijks congres van de Engelse Arbeiderspartij. Morrison heeft er juist voor bedankt in het partijbestuur herkozen te worden als tegencandidaat van Greenwood. Maar er is een statutenwijziging voorgesteld, waardoor hij in zijn kwaliteit van vice-voorzitter der Lagerhuisfractie achter de bestuurstafel kan weerkeren. --- (Van Onze Londense correspondent) Aneurin Bevanen zijn linksgezinde aanhangers hebben al hun zes verleden jaar gewonnen zetels in het bestuur van de Arbeiderspartij behouden en het aantal op hen uitgebrachte stemmen is nog gestegen. Ook de enig overgebleven „gematigde" op de zeven vertegenwoordigers van plaatselijke besturen, James. Griffiths, hield zijn zetel en ook hij kreeg meer stemmen dan verleden jaar. De vanmorgen op het congres der partij in Margate medegedeelde uitslag der stemming is als volgt: Aneurin Bevan 1.142.000 stemmen (verleden jaar 965.000). Barbara Castle 1.026.000 (tegen 969.000). Harold Wilson . 934.000 (632.000), Torn. Driberg • 842.000 (744.000), Richard Crossman 788.000 (620.000). lan Mikardo 637.000 '(630.000) en James Griffiths 913.000 (700.000). Ofschoon de Bevanlsten er niet in geslaagd zün James Griffiths te ..onttronen", ■ wordt de uitslag van de stemming toch een „diepe teleurstelling" genoemd voors de vakbondsleiders en de officiële partijleiding onder Attlee. Rustig De eerste dag van het congres. Maandag, was gekenmerkt door grotexrust.tDeze was,>naar. men. meende.'te danken aan drie dingen: ? | 1. De mogelijkheid, dat binnenkort algemene verkiezingen voor de deur 2. Het besluit van Morrison. zich niet candidaat te stellen voor de functie van penningmeester, zodat Greenwood zonder tegencandidaat kar» worden herkozen, terwül Morrison toch wel, door statutenwijziging een plaats in het bestuur zal krügen. 3. Het feit. dat alle vooraanstaande Bevanlsten, die anders de felste gevechten leverden, niet mogen deelnemen aan het debat en roerloos achter de bestuurstafel zitten. Andere Bevanisten begonnen hun actie tegen het nieuwe partijprogramma met aanvallen op de defensiebegroting en beperking op de handel tussen Oost en West. Hun. amendenten werden echter afgekeurd. --- Twee dagen feest op Franse zigeunerbruiloft (Van onze Parijse correspondent) In de Zigeunerswereld van Noord- Frankrijk is tijdens het weekeind het huwelijk voltrokken tussen de dertienjarige Nolli Colombar en de vijftienjarige Benito Dimitrio Gomez. Het huwelijk heeft plaatsgehad volgens de rite van de Zigeuners zonder dat de Franse burgerlijke stand er aan te pas is gekomen. Bruid en bruidegom ontmoetten elkaar voor het eerst op de jaarbeurs van Rensel veertien dagen geleden. De vader van de bruidegom maakte op dat tijdstip een rondreis door Noord-Frankrijk.' Hij zette zijn zaken een ogenblik aan de kant — hij heeft verscheidene eigendommen in Marokko en handelt in auto-onderdelen — en vroeg aan de vader van Nolli de hand van diens dochter voor zijn zoon. .„*..,, In het wit Nollis vader is van zijn vak maar doodgewoon ketellapper, doch in dat zelfde vak blijken nog ongekende mogelijkheden te liggen. Want toen de ene party als bruidschat een millioen op tafel legde, telde de ketellapper ; er zijn millioen francs bij. Binnen veertien dagen werd de gehele familie. uit alle delen van Europa bij elkaar getrommeld. De meesten kwamen uit Noord-Italië, de armen per trein, de rijken per luxewagen. Het waren er omstreeks 120 bij elkaar. Twee dagen is feestgevierd pp een plek buiten de gemeen-, te Pont è, Vendin, die gereserveerd is voor Zigeuners. Nolli in het wit werd door haar moeder aan de gasten voorgesteld. De bruidegom ontbrak, want de gewoonte bij de Zigeuners wil, dat deze zich nit een soort van schaamtegevoel niet vertoont en de laatste uren voor het huwelijk doorbrengt met overpeinzingen en het luisteren naar raadgevingen van ouderen.. Tijdens het tweedaagse feest werd gedanst voor elf verlichte tenten, men dronk Franse wijnen en at Hongaarse goelasj met paprika. Tegen het ochtendgloren vroeg de vader van de bruidegom toestemming, de bruid naar de tent te mogen leiden, waar zijn zoon wachtte. Om elf uur van die zelfde dag werd het huwelijk officieel voltrokken. De beide gehuwde kinderen kregen op de knieën brood en zout toegediend, zinnebeelden van geluk en voorspoed. Toen de avond andermaal viel, viel ook de - stilte over de tenten. Het feest was uit. De volgende dag hernam het Zigeunersleven zijn normale loop.. De ketellapper zocht zijn oude plaats op achter de kaduke potten en pannen, zijn vrouw en dochter . spoedden zich naar de café's en restaurants om de gasten de toekomst te voorspellen uit de lijnen van de hand en de rijken rolden in hun luxe-wagens het warme Zuiden tegemoet. - --- Spreeuwenpraat Nachttrein Hoek v Holland-Frankfort- Wenen De man, die ergens in Brabant voor zijn venster staat, ziet een lange rü kamertjes voorbüsuizen. Hier een kamertje met slapende mensen, waar het licht geheel of half is uitgedraaid, daar een met pratende, etende of lezende reizigers. Lange donkere stukken zijn in deze express de slaapwa- gens. Een bont, internationaal wereldje rommelt door de nacht. Pieter rommelt mee, eerst klaar wakker, dan knikkebollend en ten slotte toch maar weer wakker, omdat het hoofd , zo ongemakkelijk in de coupéhoek j rust. Het schemerige licht'van een 3 seinhuis flitst voorbij. Ik denk traag ( aan de man die ons leven in zijn,. handles heeft. Nu het eenzame lampje bij een overweg. Een herinnering - komt naar voren. Vroeger stond de jonge Pieter vaak bij de overweg naar de snelle internationale treinen te kijken. Met de trein snelde het verlangen door de nacht. Het verlangen om ook grote reizen te maken, verre landen te zien. Even is Pieter nu een klein deel van dat bonte wereldje, Amerikaanse soldaten terug van verlof, zakenlieden uit Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland, Engelse vacantiegangers, een Hollands echtpaar op weg naar Italië. In het kleine kamertje van de spreeuwenooupé is het eerst lange tijd stil. In de hoek bij het raam zit een grote Duitse vrouw met een sla- - pend kind op haar schoot. Wat nerveus staart zü naar buiten. Tegenover haar zit een knappe jongeman met een zeer donkere huidkleur. Zijn tanden zijn hagelwit, zijn haar is van een glanzend zwart, dat menige spreeuw zich als vederpak zou wensen. De reis is lang, de stations zijn . leeg, het gebonk van de wielen is eentonig. En dan, eerst aarzelend, verkennend, maar langzaam levendiger, komt het gesprek los. De knappe Oosterling wil graag praten. Zijn handen zijn klein, de bewegingen en gebaren sierlijk. Hü toont zün pas, „Ananda Koumar, artiste", lezen wij. Ananda Koumar uit India, filmster die zojuist uit Italië met de beroemde Sabu, de leuke jongen van de olifanten, een nieuwe film maakte. „Treasure of Bengal", de schat van Bengalen. Op grote foto's zien wij het dorpshoofd Ananda met vedertooi, met zwaard, met koperen schouderstukken streng naar de arme gevangen Sabu kijken. Andere foto's zün van „Arabian Nights", ook een goede rol. Veel rollen heeft Koumar gespeeld. Ook in Turino met Lex Barker en Lana Turner. .Prettige gewone mensen", lacht Ananda. Deze jonge Ananda is 26 jaar. HrJ studeerde in India literatuur, maar de film trok. Hu zwierf over de ganse wereld vond in Parijs ten slotte een verblijfplaats. Films maken, reizen, weer films maken, veel werk; knappe jonge mannen uit India ziet men : graag op het witte doek. Een ruste-,, loos leven, maar een goed leven. Geen tabak, geen alcohol. India is immers het land van de zelfopvoeding en de zelf-contröle.' „Harmonie tussen geest en ziel", lacht Ananda. Zün bestemming? , Een paar dagen Frankfort, dan Berlijn. Let maar op mijn naam als die film in Holland draait; Ananda Koumar, grote letters.... Grote letters zien wü even later op een krantenknipsel, dat de forse Duitse vrouw plotseling uit haar tas >haalt. -Waarom..moet de _ coupé dat knipsel zien? Was" dé'Duitse-pascontröle voor haar-zo pijnlijk? Uit het harde taaltje tussen ambtenaar en vrouw begrepen wij, dat haar kind geen pas had. Nu laat ze het knipsel zien: „Men heeft nujn kind gestolen". Een Duitse journalist heeft uit een „echtscheidingszaak" alle sensationele narigheid gehaald die hij kon vinden. Het is een verward verhaal. Niemand begrijpt hoe het komt, dat het „gestolen kind" nu rustig op haar schoot' kan slapen.... De Lorelêi-express snelt door de nacht. Lichte en donkere kamertjes in een' lange rü. Pratende, lezende, slapende mensen. Vreemde mensen voor een paar uur in een coupé; Vaak geneigd om die buitenlanders over hun leven en zorgen te vertellen. Waarachtig, onwaarachtig, vrolük. sentimenteel, soms met een onbegrijpelijke openhartigheid. Op de rails bonken de wielen een monotoon verhaal. Ook het wereldje op die wielen bonkt, monotoon en slaapverwekkend. „Laten we het licht maar uitdraaien", zegt iemand. Barok en neon Wie door Frankfort am Mam loopt is gauw geneigd een vergelijking te maken met Rotterdam. Beide steden zün ongeveer even groot en hebben een deerlijk verwoeste binnenstad. Maar waar Rotterdam zijn wederopbouw gedurfd en met systeem heeft aangepakt, ziet men in -die grote Duitse stad een wonderlijk allegaartje van schitterende nieuwbouw en smakeloze bouwsels te midden der oude barok, die na. twee' wereldoorlogen zijn glans heeft verloren. Afgebrokkeld, aangevreten door de tijd zün de faunen- en nimfen, die zwaarbetierelantijnde daklijsten en balkons dragen. Haveloos zijn vele oude huizen waarin tientallen gezinnen wonen. Het huisvestingsprobleem is er vooral door de grote toevloed van Oostduitse vluchtelingen enorm. 's Nachts bruist er in Frankfort een opgewekt leven in'restaurants, bars en nachtclubs. Om halftwaalf kan men er nog de nachtvoorstelling, van de bioscopen bezoeken. In zeerexclusieve gelegenheden geven de rijke Duitsers en vele buitenlanders hun geld uit; in de kleine „Kneipe" drinkt de Frankforter zijn glas bier. Een stad van contrasten. Fonkelende neonverlichting op bouwvallen, waarvan alleen de onderste verdieping of de keüder bewoond is. Op het puin, dat zelfs nu nog in de meeste gevallen niet is opgeruimd, groeien zo langzamerhand al bomen. Een vreemd land,' dat Duitsland van na de oorlog. Men moet er erg, héél erg aan wennen. Aanbod Vandaag hebben wil het volgende aanbod opgeschreven: een radio van F. uit de Engelsestraat, matrassen van A. uit Rotterdam, een stoel (bestemd) en. een bed van S. uit de Vlasakkerstraat, een kinderwagen van K. uit de Futselaan, nóg een kinderwagen van Van'H. uit de Insulindestraat, een lamp van Van der S. van de Orondherendyk en een gramofoon van Van D. van de Wolphaertsbocht. ledereen hartelijk dank. Verlies In de omtrek van de Schiekade verloor merrouw Hoogendoorn, Catharinastraat 36a, een groene capuchon. Een beige capuchon Is 20 September In de Zaagmolenstr. kwijtgeraakt door mevr. Kortum, Eaephorststraat 58. Zeer gedupeerd is mevrouw Coolen, Ommoordsestraat 79b, die vorige week Dinsdag tussen deze straat en de Vredenoordkade een portemonnaie met briefje van tien en kleingeld verloor. Een rood-leren knlpportemonnale Is op 18 September tussen Kleiweg en Erasmussmgel verloren door mevrouw Molijn, Herlaerstraat sa. Inhoud: inraliditeltsrente en 1 Llps-sleutel. "> , - .-.-•'., ' Spreeuwenpot In de Spreeuwenpot deponeerde J. van der M. van het Moleneind te Kedlchem een gulden. In onze pot werd een rijks-: daalder gestopt door P. D. uit de Willemstraat te Oude Tonge. 1 PIETER SPREEUW ---