. , Vraag uw woninginrichter. s Wvers afd. decorstoffen.: •■■.'.' --- (Advertentie LM.) ; ; zonder overstappen van*' %ɧl \ Amsterdam naar West Canada WË mÊÊÈê „!, (Edmonton, Calgary en Vancouver) WsssiÊfêSÊÊssÊ Vanüit Vancou"er biedt de Canadian Pacifio en da met haar I BB*#^'ta>,;vlï samenwerkende maatschappijen U uitstekende doorreis-moge- M KS^?*';f'*TC;?-(>K Uw reisbureau geeft gaarne alle inlichtingen # iïïJ;*:; mzMf TREINEN/TRUCKS/SCHEPEN/VLIEGTUIGEN/ M^BiWl^M Wr%g HOTELS/TELECOMMUNICATIES gllijf „WORLD'S MOST COMPLETE TRANSPORTATKSN SYSTEM" #«K ÏÉÜÏMOM WÊF .„„ROTTERDAM-2 - WESTBLAAK 10 - TELEFOON 010-120035 JN™ -ï.»'ill miiOg AMSTERDAM-KLEINE GARTMANPLANTSOEN 2-4TELO2O-2334« / ,_ J --- Gematigd man Dr. Soebandrio kan ten opzichte van Nederland tot de gematigde Indonesiërs worden gerekend. Hij gaf eind 1957 het sein tot een straffer beleid inzake West Nieuw-Guinea. Dr. Soebandrio was echter ook de eerste die betoogde dat de strijdbijl met Nederland moest worden begraven, toen eenmaal het akkoord tot Dverdracht van de soevereiniteit was getekend. De Indonesische minister wordt in Zuidoost-Azië gerespecteerd als een staatsman van formaat. In zijn eigen land won hij in de afgelopen jaren merkbaar aan invloed. Hij behoort tot de weinige vooraanstaande nationalisten die het goed met president Soekarno kunnen vinden en die daarom tot de naaste adviseurs behoort van het staatshoofd. Dr. Soebandrio is een van die uitzonderlijke mannen wiens hobby uiteinrleliiïr r 1» *«,*.,.>,«-..* ItKwr m ]i«t beroep dat zij hadden' gekozen. Na het behalen van zijn artsdiploma aan de medische faculteit van de universiteit van Djakarta oefende de heer Soebandrio praktijk uit in het centraal hospitaal In de Indonesische hoofdstad. Tijdens de Japanse bezetting werkte hij illegaal in de nationalistische beweging. De Japanners sloegen deze kern uiteen., De jonge Soebandrio werd van de, strop gered en door de leiders van de beweging in Semarang geplaatst.' Daar praktizeerde hij, met zijn echtgenote, de arts Hurustiati. Het werk voor de Indonesische nationalisten ging echter door. De onafhankelijkheid van land en volk was het doel. --- Speciale missies Bij de onafhankelijkheidsverklaring In 1945 werd dr. Soebandrio secretaris-generaal van het ministerie van Voorlichting. Hij was intussen opgenomen in het Komite Nasional Indonesia. De regering zond hem met een speciale missie naar Europa. In 1947 opende hij in Londen het Indonesisch voorlichtingsbureau. Twee jaren later werd hij in de Britse hoofdstad zaakgelastigde en van 1954 tot 1956 ambassadeur. Daarna vertegenwoordigde hij zijn regering in de Sowjet-ünie als ambassadeur. In 1957 werd hij minister van' Buitenlandse Zaken. In 1961 verleende de Air Langga universiteit in Soerabaja hem het eredoctoraat in de politieke wetenschappen. Er verschenen verscheidene, werken van zijn hand over de internationale politiek.' De rol van dr. Soebandrio tijdens de Suezkanaalconferentie in Londen '19!;6) en die tijdens de Indonesische rebellie in 1958 dwongen in binnenen buitenland respect af. ; Deze joviale, secure en recht op zijn doel afgaande staatsman komt de basis leggen voor nieuwe betrekkingen tussen zijn land en Nederland. --- Pro de Gaulle [(Van onze Parijse correspondente) De Indonesische vice-pi'emier en minister van Buitenlandse Zaken, dr. Soebandrio, die vandaag in ons land arriveert, heeft in Parijs een onderhoud gehad met zijn Franse collega Maurice Couve de Murville. Hij verklaarde te hopen op een ontmoeting met president de Gaulle. 'In Indonesië zijn wij het bijzonder eens met de politiek van de Franse president,' aldus dr. Soebandrio. Generaal de Gaulle probeert de wereldproblemen op te lossen op een wijze, die tegemoetkomt aan hetgeen de volken zelf wénsen. Hij verkiest een basis van onderling begrip boven de verouderde stelregel van de do minantie...' - ■ --- Indonesische journalisten: meebouwen (Van een onzer verslaggevers) JJ Wat huiverend stapte gis- ■ teravond een gezelschap van » acht Indonesische journalisten JJ en drie regeringsfunctionaris- . sn op Schiphol uit het toestel ■ ut Hamburg. Zij zijn de voor- ■ hoede van het gezelschap van JJ de Indonesische minister van . Buitenlandsche Zaken, dr. Soe- ■ bandrio, dat in de loop van JJ komt. -V. a De persdelegatie staat onder ■ leiding van mr. Alex Alatas " van het ministerie van Voor- JJ I'chting. Hij zei: 'Wij zijn met » de minister meegereisd om de ■ journalisten de gelegenheid te JJ geven zijn Europese reis en m vooral zijn bezoek aan Neder- . land te verslaan Het doel van ■ het bezoek morgen is om de JJ culturele en economische ban- , den met Nederland te verster- • ken.' >-■'■•'; ■ Op de vraag of er persvrij- JJ heid is in Indonesië, zei do . heer Alatas: 'De pers is er om ■ de, revolutie te ondersteunen " en aan een nieuw Indonesië JJ mee te bouwen.' :';. ■ Mohammed Arif, directeur ■ van de Indonesische televisie, JJ deelde mee dat er nu reeds . aandacht wordt besteed aan ■ Nederland in de serie Tntrodu- JJ cing foreign cóuntries'. Hij . hoopt echter contacten in Ne- ■ (lerland te leggen om tot een ■ geregelde uitwisseling van JJ programma's te komen. ; . De kranten waar de Indo- ■ nesische journalisten voor wer- ■ ken zijn: ,'Berita Indonesia', * 'Sinar Harapan', Warta Bakti', ■ 'Indonesian Herald', Tndone- ■ sian Observer' en 'Suluh In- JJ donesia' uit Djakarta, het pers- a bureau Antara en de 'Surabaia ■ Post.' " De hoofdredacteur van de JJ Suluh Indonesia, de grootste ■ krant van , Indonesië met ■ 65.000 abonnees, de heer Satya- J graha, die deel uitmaakt van „ het gezelschap, is tevens secre- ■ taris-generaal van de Indone- " sische journalisten-vakbond. JJ Hij verklaarde voor zijn krant ■ iedere dag artikelen over de ■ reis van dr. Soebandrio naar JJ zijn krant te telegraferen. De „ belangstelling voor Nederland ■ in Indonesië noemde hij zeer * groot. * --- Vader met dochtertje in auto verbrand (Van een onzer verslaggevers) Een man en een kind zijn gisteravond omgekomen In een brandende auto, na een botsing op de rijksweg Nijmegen—Den Bosch. De auto, een Benault 4, vloog bij een onvoorzichtige inhaalmanoeuvre frontaal tegen een grote vrachtauto. De bestuurder, de 27-jarige Frederik den Tuinder uit Eindhoven, en zijn driejarig dochtertje Margot, hun enig kind, konden pas uit de auto worden gehaald toen deze al geheel uitgebrand was. Ook de vrachtwagen, van een veevoederfabriek in Staverden, vloog in brand; de chauffeur kon nog juist op tijd eruit springen. De heer Den Tuinder kwam In snelle vaart uit de richting Nijmegen. Na de brug over het Maas-Waal-kanaal begon hij enkele vrachtauto's in te halen, waarbij hy op de linker weghelft kwam. In de bocht bij het viadukt vloog hij op de hem tegemoetkomende vrachtauto uit Staverden, die de meteen in brand gevlogen Renault 15 meter meesleurde. Een derde auto botste vervolgens tegen de vrachtwagen: da bestuurder kwam er goed af. Het ongeluk gebeurde om kwart over zes. Pas om tien uur kon men, aan de hand van het rijbewijs op het verkoolde stoffelijk overschot, vaststellen wie de slachtoffers waren. Da heer Den Tuinder had zijn ouders naar Arnhem gebracht en was op de terugweg naar Eindhoven. 9 De achtjarige Hendrik Busslng uit Zeist is toen hij gisteravond op zijn fiets de Woudenbergseweg in Zeist overstak aangereden door een vrachtauto. De jongen werd enige meters meegesleurd en zo zwaar gewond dat hij kort na aankomst in het ziekenhuis in Zeist overleed. Het ongeluk gebeurde voor de ogen van het elfjarig zusje van het slachtoffer en de huishoudster van de familie, die achter de jongen fietsten. • In's-Heerenhoekop Zuid- Beveland is gistel-middag omstreeks half vijf de 49-jarige J. Verburg uit Kortgene (Noord-Beveland) bij een verkeersongeluk om het leven gekomen. Hij werd op de bromfiets aangereden door een personenauto, werd geschept en kwam in de sloot langs de weg terecht. De man was vermoedelijk op slag dood. De auto, die na de botsing nog tegen een lichtmast reed, werd zwaar beschadigd. De chauffeur S. v.'.d. D. uit Ovezande en D.'s buurman P. werden beiden licht gewond. De bromfiets werd enige tientallen meters meegesleurd en totaal vernield. Het slachtoffer was getrouwd en vader van twee kinderen. • In het Noordlimburgse plaatsje Slebengewald werd dinsdag de 64-jarige landbouwer H. Lamers uit Bergen (L.) door een hem achteropkomende en voor een tegenligger uitwijkende personenauto geschept. Da heer Lamers, een weduwnaar, was op slag dood. • Op 46-jarlge leeftijd is in het „Sophia-ziekenhuis" te Zwolle overleden mej. C. Oort uit Apeldoorn. Zondagavond kreeg ze bij een verkeersongeluk in haar woonplaats ernstig hersenletsel. Op de kruising Arnhemseweg—Spoekweg kwam mej. Oort, die In een personenauto reed, die avond in botsing met een personenauto, bestuurd door de 21-jarige caissière mej. M. L. van L. --- Artsenstaking in België ...'t ergste'is dat m'n man zich zelf nu niet ooed voelt... --- Politiek bridger komt naar Den Haag Innemende Soebandrio: de man met de troeven (Van onze parlementsredaotóe) Dr. Soebandrio van Buitenlandse Zaken, die vandaag als eerste Indonesische minister na het herstel van de betrekkingen officieel op bezoek komt in Nederland, speelt graag groot slem. Aan de bridgetafel, bij de opbouw van zij n loopbaan en in buitenlandse beleidszaken. Hij doet het topbod echter niet voordat hij. de kaarten in handen heeft, waarmee hij alle slagen kan binnenhalen. Die kaarten nu meent hij in handen te hebben wanneer hij straks zijn Nederlandse ambtgenoot mr. Luns aan de conferentietafel aan het Plein zal treffen. President Soekarno heeft zijn minister en eerste vice-premier alle Indonesische troeven toevertrouwd. Dr. Soebandrio kan ze uitspelen, al naar gelang de tegenzetten van mr. Luns. Hij kreeg de volmacht, zo nodig zijn laatste kaart op tafel te leggen. Hij weet zich daarbij verzekerd van de steun van de regering in Djakarta en van zijn volk. In zijn land wordt veel waarde gehecht aan de ontmoeting met mr. Luns. De vijftigjarige dr. Soebandrio is een innemend mens. Hij is kort en breed. Een man wie het is aan te zien dat hij nog steeds actief is op de tennisbaan. Een man die. verbeten kan doorzetten, maar ook volkomen ontspannen kan luisteren naar muziek, klassieke en moderne. Hij verschuilt zich doorgaans achter een vriendelijke glimlach. Maar hij laat zich niet gemakkelijk overtuigen. --- Tienjarige bij zijn spel verdronken AMSTEBDAM (ANP) — De tienjarige T. E. B. M. Lucker uit Amsterdam is dinsdagmiddag tijdens het spelen te water geraakt in het niet meer gebruikte deel van de Willem- Drie-sluizen in Amsterdam-Noord en verdronken. Een arbeider, die daar werkzaam is bü de aanleg van de IJ-tunnel, is de knaap nog nagesprongen, maar die was al in de diepte 'verdwenen. Het lijkje is later door de rijkspolitie te water opgehaald. --- Fabriek in Zutphen door vuur verwoest (Van een onzer verslaggevers) De brandweerkorpsen van Zutphen en Deventer hebben de afgelopen nacht een . verwoede strijd geleverd met een verzengende vuurzee In de Zutphense fabriek van Spruyt en Co. Het ging om het behoud van 5% ton paraffine, die op een zolder lag opgeslagen. Vrijwel de hele opslagruimte en een groot deel van de -rest van het bedrijf werd volkomen vernield. Vanochtend was nog niet precies na te gaan, hoe groot de totale schade is. Hoe zwaar het bedrijf ook getroffen is, de produtotie-afdeling met de kostbare machines kon behouden worden. Toen de brand om drie uur werd ontdekt, sloegen de vlammen al hoog boven het gebouw uit. Onmiddellijk gevaar bestond voor de omliggende woonhuizen en een pand van de N.V. Brinkmann en Niemeyer. Na drie uur was men de brand meester. Over de oorzaak van de brand was vanochtend nog niets bekend. --- Export steeg in '63 met 10% DEN HAAG (ANP) De Nederlandse export is in 1963 met tien percent gestegen. In het jaar daarvoor bedroeg de toename 5%. V*S' ■■&-«< De import is echter, vooral in de tweede helft van het jaar, veel sterker gestegen met als gevolg dat het dekkingspercentage van de handelsbalans daalde van 86% tot 83%. 'De uitvoer steeg van 16,6 miljard gulden tot 17,95 miljard De import steeg van 19,35 miljard tot 21.6 miljard gulden. In de eerste helft van '63 was in de Industriële sector reeds van een verslechtering sprake, doch deze werd gecompenseerd door de bijzonder hoge export van landbouwprodukten. --- IVVV in 1965 bijeen in Amsterdam • AMSTERDAM (ANP) — Op • • uitnodiging van het NVV • J wordt het driejaarlijks congres • , van het Internationaal Ver- J • bond van Vrije Vakverenigin- « • gen (IVW) het volgend jaar • • in Nederland gehouden van 7 • • tot 16 juli in het nieuwe con- • • gresgebouw van de BAI te • u Amsterdam. . J • Ongeveer 500 vertegenwoor- • • digers van de vakbeweging uit • • alle delen van de wereld zullen • • . aan het congres deelnemen. • J Daaraan gaat op 5 en 6 juli • . . een vergadering van de execu- -# • tieve van het IVW vooraf. » --- Aan gevolgen van botsing overleden TILBUBG (ANP) — In het St- Elisabethziekenhuis te Tilburg is dinsdagnacht de 52-jarige verfmeester J. 3. Verschuren uit Tilburg aan de gevolgen van een verkeersongeval overleden. De man was dinsdagochtend op de Lovense Kanaaldijk in botsing gekomen met een bestelauto, toen hü per rijwiel het kruispunt met de Enschotsestraat wilde oversteken. De man liep daarbij onder meer een schedelbasisfractuur op. . —In Engeland zijn tijdens de paasperiode- 68 mensen door verkeersongelukken om het leven gekomen. .-.,.1 --- Prof. ir. W. SCHERMERHORN: Waarom Erhard wel en Soekarno niet? 'Natuurlijk — maar iedereen weet toch dat ik er zo over denk? Ik vind het vanzelfsprekend dat wanneer men naar normale verhoudingen met een ander land streeft, hetgeen men ten aanzien van Indonesië voorgeeft te doen, men ook bereid moet zijn het staatshoofd te ontvangen. En Soekarno wil het graag, dat staat vast. Dat is logisch ook — hij heeft allemaal medewerkers om zich heen die Nederland uit eigen aanschouwing'kennen. Hij is de enige uitzondering. Daarbij komt het element van er- Prof. Schermerhorn troont hoog boven de stad Delft, in de torenflat waar aan menigten in- en uitzwermende studenten uit alle werelddelen de knepen der fotogrammetrie worden onderwezen. Een stukje praktische wetenschap dat onmisbare diensten bewijst bij het in kaart brengen — het begin van elke agrarische en economische ontwikkeling! — van onderontwikkelde landen. Met trots vertelt prof. Schermerhorn, dat (communistisch China niet meegerekend) in alle Aziatische landen op één na het luchtkarteringswerk onder leiding staat van exijleerlingen van zijn instituut! , Prof. Schermerhorn maakt de in-1ruk zich ter wille van zün gezondheid niet druk te maken. Maar dit verhindert hem niet om — waar het noet zoekend en tastend — ih duidelijke woorden een paar van de wnten aan te geven waar het z.i. in ie Nederlands-Indonesische verhoudingen steeds aan heeft geichort en nog altijd aan schort. Hy constateert hovaardij en het vasthouden aan een eenzydige visie aan Nederlandse kant. HU kraakt daarbij een paar harde noten over onze, - democratie, die hij steeds problematischer vindt worden en over het feit dat we Indonesië eigenlijk niet 'netjes' vinden zolang het zich niet ook zo'n democratie heeft aangeschaft. Ik noteer uit zijn mond: . Terwijl onze eigen democratie steeds leger wordt, blijven , we hoiillllliiiHltiiilliiMiiiilmiliftiiiimiiiimiiiiiiiiiiiimiiiruiiiiirmiiiiiHniiii vaardig denken dat iedereen eigenlijk ons voorbeeld moet volgen en veroorloven velen zioh verachtelijk te praten over Nkroemah, om maar een voorbeeld te noemen. V.ooral tén aanzien van Indonesië is men wat dit betreft geneigd een strenge maatstaf aan te leggen. Maar wat . moeten ze daar met een democratisch stelsel beginnen? Het zou al-' leen maar de corruptie verhogen. Nog altijd zit bij ons de neiging voor om te oordelen, te bevoogden — zien jullie eerst maar eens een keurige democratie te worden zoals wij... Het is overigens wel wonderlijk hoe West-Europa, dat dunne schilletje aan de rand van een continent, alle nieuwe landen heeft weten te intimideren met de democratische gedachte! In veel van die landen heeft men immers ook het gevoel: we zouden eigenlijk een democratie moeten hebben. En dit terwijl naar mijn indruk in de democratische landen, en met name in Nederland, de burger in steeds mindere mate het gevoel kan hebben dat hij nog meespeelt. Het komt door de groter wordende ingewikkeldheid van de maatschappij, de internationalisering, de schaalvergroting tot Europese en Atlan. tische verbanden... Dat gevoel dat alles buiten je om gaat. Dat je overreden wordt — net als ik tegenwoordig in het drukke verkeer de straat over moet steken. Ik kan heel goed de onlustgevoelens begrijpen van een kippenboer die afhankelijk is van de beslissingen die in Brussel worden genomen. Zie het Koekoeks-verschijnsel! Natuurlijk, alles is demoncratisch tot stand gekomen, de PBO incluis, en men kan de reacties aan politieke . onopgevoedheid wijten. Maar die onlustgevoelens zijn toch een feit. De , mens in de democratische staat krijgt slechts in steeds kleiner wordende levensverbanden de kans tot gelding te komen. Ik heb soms het vermoeden dat onze democratie vandaag een overgangsfase is — maar ik ben er nog niet uit. Vast staat voor mij dat een klakkeloos overplanten van het democratische stelsel op zo totaal andere verhoudingen fataal zou zijn. Bij ons heb je allerlei organisaties, die hun invloed uitoefenen — de 'pressuregroups* — maar daar waar door de onvolgroeidheid ■ van de maatschappij die organisaties ontbreken, gaan individuen druk uitoefenen op ambtenaren en i parleiimiiiiMiMiimtiiiiiimiiMiiiiiiiiiiin .■■■i»mi<»..iii ■ .■..■■.>■.»■■. mentsleden. Het resulteert in de meest afschuwelijke persoonlijke omkoperij! Kijk, voor een democratie zijn er twee mogelijkheden: de strijd der ideeën of de belangenstrijd. Bij ons is steeds meer het accent op het laatste komen te liggen. Alles wordt een kwestie van onmiddellijk nut en — wat is 'haalbaar. Ook met het optrekken van de AOW kun je niet een natie ideëel doordringen. De sociale strijd heeft zijn scherpe kanten verloren. Het socialisme, in concreto de Partij van de Arbeid, zou zich door de hoognodige nationalisatie van de grond in ons land voor te staan, opnieuw de vertolker kunnen maken van een inspirerend en allen aansprekend beginsel — maar het is niet 'haalbaar... Waar zal een jonge staat de centrale, inspirerende idee vandaan halen, die onze democratie ons niet eens meer biedt? In de praktijk is het steeds opnieuw het nationalisme dat als die vormgevende idee naar voren komt. Men kan dat primitief vinden en stellig mist het nationalisme een hoog zedelijk gehalte, maar het is het enige dat werkt. Weest u gerust, op den duur zakt de gevaarlijke felheid er wel uit weg; zie de geschiedenis van de Verenigde Staten van Amerika. Men zal — hopelijk — terechtkomen in de fase van de sociale strijd die wij achter ons hebben. <• Terwijl de zaken zostaan, blijven we weigeren ze te accepteren. Normalisering van de betrekkingen met Indonesië? Dat wordt van Nederland uit nog altijd op een eigen manier uitgelegd — net als we destijds hier op eigen houtje een nietafgesproken uitleg gingen geven aan het Akkoord van Linggadjatti. Trouwens, ook de rest van de historie der verhouding Nederland— Indonesië zit vol van deze dingen. Tot en met Nieuw-Guinea.- Het vasthouden aan die uiteindelijke volksstemming bij voorbeeld; een blunder! Want wat kan dat anders zijn dan een wassen neus, en hoeveel kwaad doet het de verstand- j houding niet? Nu maken wij in feite wéér een uitzondering; normalisering van de betrekkingen, maar die ene man, Soekarno, daaronder niet begrepen! I) kunt u toch voorstellen hoe scherp dat daar wordt gevoeld. En waarom? Allerlei misselijke bezwaren worden tegen hem ingebracht. 'Een collaborateur.' Als gewoonlijk getuigt dat van de moreel-zelfverzekerde eenzijdig-enge Nederlandse kijk. Het is belachelijk om Soekarno als een soort Mussert voor te stellen! Natuurlijk, hij is een moeilijke man en het is begrijpelijk dat hij, bij deze bejegening van Nederland uit — van 1945 af al — ook wel eens dingen doet en zegt die ons niet aangenaam aandoen. Maar persoonlijke gevoelens moet men zeker als politicus kunnen sublimeren. Het gaat erom wat nodig is. Engeland is wat dat betreft altijd veel verstandiger geweest. Nehroe, Makarios, Kenyatta — allemaal mensen die in de gevangenis hebben gezeten. Maar Engeland kan erkennen, dat ééns de kous af is. Het Gemenebest-verband maakt het misschien allemaal iets gemakkelijker, maar men ziet dan toch . hoe Nehroe en anderen met onder-, ' i scheiding in Londen worden ontvangen, zoals bij de huidige situatie past. ' In Nederland hebben wij veel te weinig oog voor de enorme betekenis die juist Soekarno heeft als symbool van de centrale idee die de natie bij elkaar houdt. (Het idee dat Indonesië met zijn verscheidenheid van volkeren nooit een nationale eenheid zou kunnen worden, is een ander oud, vroom zelfbedrog van ons.) Hij staat voor de taak van die veelheid van elementen een staat, een lopende zaak te maken. Dat gebeurt niet altijd met fijne middelen. Ik denk maar aan de Indische Nederlanders; ofschoon ik dan ook erken dat die zich Nederlandser dan Nederlands gedroegen en een werkelijk probleem vormden in de jonge staat. De eis dat Soekarno eerst een nette democratische president moet worden, is kortzichtig; hij wil dat niet, hU kan het niet en hij moet het niet doen ook. Uit de Nederlands-Indonesische betrekkingen valt veel meer te halen dan nu geschiedt. Het zijn de oude Nederlandse kwalen van engheid van blik en hovaardige toepassing van eigen maatstaven, die eraan in de weg staan. Tot schade van Nederland. En tot nog grotere schade van Indonesië, vrees ik. Het eerst nodige zou zUn de betrekkingen werkelijk te normaliseren door te tonen dat men zijn laatste, beledigende voorbehoud heeft • laten varen: door president Soekarno tot een vriendschapsbezoek aan ons land uit te nodigen. Waarom hij niet en Erhard, premier van het land waarmee we in oorlog waren, wél?' , .«;stó?3i --- VRIJ SPEL PROF. IR. W. SCHERMERHORN, geïnterviewd door onze verslaggever Klaas Graftdijk, geniet vóór alles bekendheid doordat hij als premier het eerste kabinet leidde dat na de oorlog optrad — van 24 juni 1945 tot 3 juli 1946. Hij werd in 1894 in het Noordhollandse polderland geboren, studeerde voor civiel-technisch ingenieur, werd in 1926 hoogleraar in Landmeting, Waterpassing en Geodesie aan de Technische Hogeschool te Delft. Voor de oorlog bezocht hij 0.0. Ned. Indië, Australisch Nieuw Guinea -en China. Tijdens de bezetting was hij o.a.lid van het Vaderlands Comité en van de zgn. Indische Commissie 'uit de Illegaliteit. Na zijn premierschap trad hij 0.0., op als voorzitter van de Commissie-Generaal voor Ned. Indië. Later bezocht hij nog eni- IILMI. ge malen Indonesië. Prof. Schermerhom was jaren lang lid van het partijbestuur van de Partij van de Arbeid. Tot 1962 is hij lid geweest van de Eerste Kamer. --- Meegeduwd De vliegtuigen waren bestemd voor het zoeken naar duikboten en Theo had er nooit mee gevlogen. Hij lr.s de handleidingen door en gaf zijn ogen goed de kost. Op een ochtend, heel vroeg, stouwde hij wat drank en biscuitjes in zijn zak, liep naar de hangar en. vroeg de Engelse schildwacht hem handje te helpen de Grumman Tracker naar bulten te duwen. Met Egypte als doel volgde hij de kustlijn. Toen de énige kaart die hij gevonden had niet meer van nut was, vloog hij verder op het miniatuurkaartje in zijn z'Vagenda. Zo lokaliseerde hij Béng • '.i en ging verder oostelijk naar Met onder zioh de grillige rotskust van het Akhdar-gebergte. Had hij een half uur doorgevlogen, dan zou hij gezien hebben dat de bergen en rotsen weer plaats zouden maken voor het zand van, Sidl Barrani, Mersah Matrouh en ElAlamein, waar hij op Egyptisch grondgebied had kunnen landen. Maar zijn benzine raakte op. --- Rechtsomkeert Hij besloot terug te keren naar Benghazi. Hij scheerde laag over de stad en kon eerst geen vliegveld vinden. Het Benghazi-vliegveld is dan ook twintig kilometer het land in. Daarna zag hij iets dat op een landingsbaan leek. Het was een airstrip voor kleine vliegtuigen. Hij zette de kist aan de grond. De wind zat te veel mee en daardoor was hij iets over de baan geschoten. Het vliegtuig was echter onbeschadigd. De soldaten die hem arresteerden dachten enige tijd lang dat hij een Bus was en probeerden zelfs geen Engels te spreken. Dezelfde dag nog zat hij in de gevangenis van Benghazi, waar gevangen officieren, die het koninkrijk door een republiek zouden willen vervangen, hem zijn eerste lessen in de Arabische politiek gaven. Toen bleek hoe de vork in de steel zat, werd Theo van Eyck de vijfde dag overgebracht naar het depot, waar wij hem opzochten. --- Spel is uit In afwachting van zijn vertrek naar Nederland leest hij boeken, bladert hij door tijdschriften en kranten die vriendelijke Nederlanders hem brengen en krijgt hij lessen in de Arabische taal van Lybische vrijwilligers, die hem bewonderen. Ook nu hij te kennen heeft gegeven weer terug te willen, blijft de behandeling en verzorging meer dan correct. Theo , vreest dat zijn kans om ooit nog piloot te worden, nu wel verkeken is. Hg neemt zich voor de tijd die hem wacht met studie nuttig te maken. --- Soekarno ziek DJAKARTA (AP) President Soekarno heeft zijn bezoek aan Makassar op Celebes afgelast in verband met een ziekte. Aan welk? ziekte de Indonesische president lijdt werd niet gemeld. De Franse ambassadeur in Maleisië, Pierre Anthonioz heeft de Maleisische regering de verzekering gegeven, dat zijn land de contracten voor levering van wapens aan Indonesië niet zal hernieuwen — De politie van St. Augustine In Plorida heeft met politiehonden een groep van 140 jonge negers, die in een hotel een zit-demonstratie hielden, uiteengedreven. ---