't WOUDT GEM: SCHIPLUIDEN Zuidhollands kleinste dorp T WOUDT - Meer beesten dan mensen wonen in de minuscule vlek 't Woudt, onherroepelijk Zuidhollands kleinste dorp. De nederzetting waar vijftig mensen . [huizen, maar zeker een drievoudig aantal ganzen, geiten en honden (waaronder één met een manke poot) is nog altijd niet opgestoten in de vaart der volkeren. Het ligt '• er ongeschonden in het polderland, begrensd door Delft en Rijswijk. Wie in westelij\& richting 't Woudt de rug 'toekeert, belandt in Europa's groentetuinen van het West-, land. get is een echt dorp, niet zomaar een samenraapsel van wat woningen, 't Woudt bezit een ■ eigen kerk met voor dit godshuis een klein pleintje waarop ille autoverkeer moet keren omdat de toegangsweg naar het gehucht hier eindigt en doorrij- ' jen onmogelijk is. Slechts wiel- ■ rijders en bromfietsers kunnen bet dorp aan de achterkant - \ weer verlaten. ; Op een doordeweekse dag ia 't Woudt nagenoeg varlaten. Je kunt niet zeggen, dat je er geen lip ziet want dit pluimvee is in (uime mate vertegenwoordigd. Maar de mannelijke bevolking en werkende jongeren zijn «Hen actief in omliggende gemeenten ' of in de weideteelt. De dorpsjeugd is naar school in. de (wijde) omgeving, want een eigen school bezit 't Woudt al bijna twee,*rd jaar dood, maar de ge*uenis rondom zijn persoon fi niet minder aantrekkelijk 5 Deze Pieter Schipper dus ""in 1734 als schoolmeester yomen. Op hem rustte de 'Jhchting de leerlingen te don in de grondbeginselen van godsdienst j jJJ» de Heidelbergse Cathe- Bl«us. indien de ouders de J*» kennen gaven, was hij 4ir Dereid hu» «et lezen, ÏWen en rekenen te leren. 3>P« was een aanzienlijk |J?Hij bezette een grote hoe-' s*"d nevenfuncties. De , . ?" was verder voorlezer, ,?»nger,.klokkeluider, "nmaker van kerk en be[Ptaats, doodgraver en vee- Deze laatste bijver- PjJ hem noodlottig geworh.. !*a' hij eenmaal bij omffjoen vee had getaxeerd en ™J een forse borrel tot zich .. «nomen, was hij te zeer Janken om nog behoorlijk w.Beven. De leerlingen beul, 5 dit en vertelden het , stoers. Na degelijk onder'"tri k Scnipper ontslagen. ! h,'J Wj in een nieuwe dron■"B van de brug bij Den Hoorn gedonderd en verdronken. Niet .alleen boyenmeester Schipper was in staat tot veel en veelvuldig drinken. Ook zijn echgenote was belust op een slok, zij het dat de vrouw zich beperkte tot regenwater. Zij ~. -V tapte grote kannen water uit de ' regenton naast de kerk, tot ongenoegen van de domineesvrouw. Predikant Meinardus Ruysch riep haar tot de orde, maar tevergeefs. Pieter Schipper plaatste een ■ slot op de regenton, zodat mevrouw Ruysch hiervan geen verder gebruik kon maken. De dominee nam wraak.rsloeg hetislot kapot en .plaatste er eigenhandig een nieuw op dat het eerste in omvang verre - . "•";" overtrof. En het echtpaar Schipper kon daarna' Slechts op verzoek water betrekken. De zaak werd uiteindelijk gesust door de kerkeraad. De totale dorpsgeschiedenis is in feite beheerst door talles wat zich in of rondom de kerk afspeelde. In 1275 reeds stichtte ene Bartholomeus van der Made een kerk in 't Woudt. Een dertigtal jaren tevoren had hij ' reeds de Lange Jan te Delft van de grond geholpen. Vermoed wordt dat Van der Made een hofrechter was voor het gebied dat bekend stond onder de naam Hof van Delft. Hij had het rayon gedeeltelijk in leen van de graven van Holland. De oplettende lezer aal inmiddels hebben gezien, dat de parochie te 't Woudt exact zeven .eeuwen geleden werd gesticht. Van voorbereidingen of .plannen voor een magnifieke viering van dit 700-jarig bestaan is daarentegen (nog?) geen sprake. De graven van Holland hadden normaliter ook het recht tot benoeming der voorgangers. In 't Woudt geschiedde dit echter an ders, volgens de nu vertelde anekdote: een der Heren van 't Woudt, Adam van der Burgh zou zijn twaalf zonen als krijgers hebben aangeboden aan graaf Philips van Bourgondic. De graaf was zeer ontroerd en stelde tot een wederdienst bereid te zijn. "Sta ons toe dat wi onze eigen pastoor kiezen," antwoordde de heer Van der • Burgh. Aldus geschiedde. Maar van het verhaal 'klopt weinig, aangezien Adam vijftien kinderen had van wie zeven dochters Van de acht zoons waren er twee priester en één monnik, terwijl een andere mannelijke telg jong is gestorven. En dan was er nog de dorpsrei rond het oude winkelhuis. In een bouwval naast de kerk wet den schedels en beenderen bewaard van overledenen wier graven werden omgespit. Zonde twijfel vormden de stoffelijke restanten fraaie speelgoedobjecten voor de'plaatselijke jeugd. Niet .alleen werd met de schedels gevoetbald, maar zelfs plaatsten kleine jongens met ge voel voor horror brandende. , kaarsjes achter de lege oogkassen. Spookachtig verlicht werden ze neergezet op een muurtje. Het zijn daar in de nederzettinf die tot de gemeente Schipluiden (óók al geen wereldstad) behoort, geen grootse gebeurtenissen uit de vaderlandse geschiedenis. Of, om met Drs. P. te spreken: "Het ligt daar stil en zo rustiek. Een fijne -klus voor Anton Pieck." Mïeïne Haagse. dametjes~zoeken dei ]ait