Niet ingegrepen Door geweld van moeders vriend was Angelo later eens tegen een paal gevallen, waardoor hij mank ging lopen. Een arts van het Sophia Kinderziekenhuis, waar Angelo werd opgenomen en waar het kind nog lag toen zijn zusje werd doodgeslagen, had volgens mr. Koning verklaard, dat hij had gevraagd de vertrouwensarts in te schakelen. „Maar ons is uit niets gebleken, dat dat ook ergens toe heeft geleid," zei de officier. De moeder was wel een keer met Anoeska naar een Blijf van mijn Lijf-huis gegaan, maar de volgende dag al teruggekomen. „Ik wilde mijn vriend nog een kans geven," zei ze gisteren als getuige. ■ (Zelf moet ze later nog voorkomen voor het achterwege laten van hulp en voor het illegaal begraven). --- Haal ze weg Of verdachte dan nooit gezegd was dat hij deskundige hulp moest zoeken, wilde mr. Lensink weten. Nee, daar was het niet van gekomen. Maar vroeger had hij daar wèl steeds om gevraagd „om erachter te komen wie ik ben." Overal zou men hem echter in de kou hebben laten staan; hij moest zijn problemen „zelf maar oplossen." Verdachte: „Ik heb mijn vriendin wel regelmatig gevraagd de kinderen weg te halen.! Tijdelijk naar oma, of naar hun eigen vader. Toen ik haar leerde kennen, heb ik al direct tegen haar gezegd dat ik niet met kinderen om kan gaan. 'Haal ze weg,' zei ik. Omdat ik die kinderen niet - wilde, slaan." Voor de rechtbank ontkende hij te hebben gezegd, wat getuigen wèl eens van hem hadden gehoord: 'Ik sla die kinderen nog eens dood.' Op de fatale dag was' de vriend even alleen met Anoeska thuis geweest. Toen het meisje — net drie jaar geworden — haar boterhammetje niet wilde opeten, had hij het kind geslagen en het voor straf naar bed gebracht. „Omdat ze begon te dreinen en te drammen." Eén tik zou het zijn geweest. De moeder zag even later een dikke lip en een blauw oog. De verdachte had Anoeska na thuiskomst van de moeder weer uit bed gehaald, „om haar uit te kleden." Het kind had in bed geplast, en hij had het aan de moeder gegeven: „Hier heb je je jong." Maar meteen daarna had hij het meisje in de hoek gezet, als straf voor het bedplassen. Anoeska mocht zich in de hoek niet vasthouden. Toen ze dat toch deed, sloeg de man. „Dat moet wel met behoorlijke kracht zijn geweest, ja." Het kind viel. --- Gebeten Verdachte j had \ de kleuter weer met kracht overeind gezet in de hoek. „Omdat ze ervan moest leren." Hij had het meisje in een oor gebeten — „Waaróm begrijp ik zelf ook niet." Het kind kón niet meer. Het bloedde,' en was volgens mr. Koning gaan huilen en gillen; buren hadden dat gehoord. De moeder. had bij de politie verklaard dat haar vriend „als een razende idioot was gaan schoppen, bijten, aan haren gaan trekken en knijpen.". Een verklaring die ze, door verdachte voor de rechtbank ondervraagd, weer , gedeeltelijk introk. „Ik heb hem bij de politie, omdat ik overal alleen voor stond, zoveel mogelijk zwart gemaakt." --- Kitty wint de vierde voorronde van Rotterdams songfestival (Van een onzer verslaggevers) I ROTTERDAM — „Ik? Gewonnen? Oh...dat kan toch niet?" Kitty Crnjavic kon vannacht haar geluk niet op. Verrukt kuste de 28-jarige Rotterdamse in het vroege morgenuur iedereen die in haar buurt kwam.. Ze was wel degelijk de winnares van de vierde voorronde van het Eerste Rotterdamse Songfestival. Bovendien op overtuigende wijze. Met songs van Margriet Eshuys en Rita Hovink wist de jonge moeder van een zoon en dochter overtuigende jurycijfers in de wacht te slepen. i Uit handen van organisator Adrie Troost kreeg de inwoonster van Zevenkamp een draagbare televisie overhandigd. Het stoffelijke bewijs voor haar prestatie. Pas toen besefte ze dat het waar was, dat ze de andere elf concurrenten in de strijd was voorgebleven. Evenals de voorgaande afleveringen was de kwaliteit van de optredens ook nu weer bijzonder hoog. De jury, bestaande uit Olga Lowina, Arie Valkhof, Hans Dodewaard (Dureco), Arie Groeneveld (Radio . Rijnmond) en Rein Wolters (Het Vrije Volk), had het opnieuw bijzonder moeilijk. .1 Louise Portielje (30) was voor de jury een onoverko 'y■- • *-■- • < ■. • ' - melijke 'hinderpaal. De inwoonster van de wijk Blijdorp boeide het publiek met haar eigen Nederlandstalige en Engelse teksten op aanstekelijke wijze. Sommige leden van de jury wilden haar halverwege de avond al uitroepen tot winnares. Daar stak de publieksjury echter een stokje voor. Via extra punten werd uiteindelijk Kitty Crnjavic uitgeroepen tot.triomf ator van de vierde voorronde. De , verheugde winnares zingt nog maar acht maanden. „Nooit geen tijd voor gehad. M'n kindertjes, weet je wel, " zei ze schuchter na afloop. -", f Louise Portielje probeert al zes jaar tot het grote publiek door te dringen. Ze schrijft de teksten voor haar liedjes en ook de muziek zelf. Vooral haar nummer "Laten we vrienden blijven" klonk bijzonder. De jury vergeleek Louise Portielje met de cabaretière Birgitte Kaandorp. De presentatie van Louise en haar outfit waren eveneens professioneel. „Ik heb op de bühne nog niet veel kans gekregen. Jammer, want ik heb bijna honderd eigen nummers. Ik blijf doorgaan, net zolar- ' ,;. ik wel erkenning .„, zei ze na afloop. Overigens vei dient Louise haar brood niet in de showbizz. Ze is in Rijswijk werkzaam als filiaalleidster bij Hunkemöller-Lexis. "In de lingerie dus en dat is best leuk." >:L • , Met medewerking van het i orkest 'Roadrunner' zongen diverse deelnemers live. Met name Eve-Ann uit Lombardijen manifesteerde zich sterk. Maar Kitty Crnjavic toonde zich toch de beste. Ze zong frank en vrij en kreeg na haar optreden de meeste bijval. . Volgende week donderdag vindt in café De Oprit aan de Slaghekstraat 32 de voorlaatste voorronde plaats. Gezien de inschrijving zal het opnieuw een fikse strijd worden om de eerste plaats. „De kwaliteit van de deelnemers is hoog," aldus organisator Adrie Troost. „ In totaal hebben bijna honderd mensen ingeschreven voor deelname aan het festival. Alleen al doordat dat cijfer is ereen waarborg dat het festival volgend jaar ook wordt gehouden." .... £.:, 'De zesde en laatste voorronde vindt plaats in café New Trianon aan de Groene Hilledijk. Een week later, op donderdag 19 februari, vindt in 'Le Bon Vivant' de finale plaats. Dan zal duidelijk worden wie de titel 'Rotterdams . beste' mag dragen en als beloning met vakantie mag naar Noord-Afrika. -_.>:'-v.-,'.-" ■■■■■ Organisator Adrie Troost overhandigt winnares Kitty haar prijs: een draagbare televisie. (Foto J.A. v.d. Linden) --- Door HERMAN MOSCOVITER Recept-De Korte: hoe maak ik eenvoudige dingen ingewikkeld? focus op metropool Het wetenschapspark, Scientopia,' in Rotterdam staat weer op losse schroeven. Als het tenminste aan minister De Korte van Economische Zaken ligt. Voor de Utrechtse VVD-achterban wilde hij wel een uitspraak doen, die de Utrechtse zieltjes aan hem bindt, zonder dat hij daarbij de ministerraad achter zich weet staan. Zo gaat dat in Den Haag. Er is door de regering een adviescommissie benoemd om na te gaan waar in Nederland het beste een weten-' schapspark kan komen. Een commissie van bolle boffen onder leiding van VVD-ex-' minister Van Aardenne wees Rotterdam als meest geschikte plek aan. Vanwege de Müllerpier/Euromast ] als centraal gelegen plaats in de .stad en vanwege de aangekondigde grootschalige deelneming door het bedrijfsleven van Rotterdam. Het gemeentebestuur van' Rotterdam ging van vreugde temet uit zijn schuif dak. Dit. varkentje is gewassen, zei wethouder financiën en kunstza, ken Linthorst. Maar daar waar één j ■ juicht, huilen de anderen.' Amsterdam is dus weer verdrietig, boos en teleurgesteld (het kleine kind kreeg het ■ Architectuurmuseum ook al . niet, en het Foto-archief niet I en de Olympische ■ Spelen niet);' Utrecht was met zijn plannen voor - een' weten- . schapspark reen .geduchte kandidaat en is dus ook te- leurgesteld,' boos en verdrietig. En die stad heeft minister De Korte dus , via , de VVD-aanhang laten vragen: hoe zit dat nou? _; Anders dan de commissie heeft . voorgesteld, - zegt De Korte dus, alsof hij op verkeizingstoernee Is. „Het gaat dige kanshebbers, maar het initiatief moet zichzelf betalen. De overheid heeft weinig te bieden.'Het nationale bedrijfsleven. moet maar over de brug k0men."..',,."!,, Wat is het toch mooi om landelijk politicus te zijn. Je laat een door jou benoemde commissie kiezen en de verantwoordelijkheid : nemen voor de plaats die huns inziens het beste is. Dan kom je als landelijk politicus met kritiek in " wat t wollige ■ taal die het kiesvolk doet juichen. Je zaait twijfel in de Rotterdamse harten,' en vreugde in de Utrechtse, zonder direct de uitspraak te doen dat het Utrecht, moet worden.. Ten-r slotte I zeg je dat het om de poen gaat. Niet de Rijkspoen, maar. die der particuliere investeerders. Kortom De Korte heeft het helemaal gevonden: hoe kan ik van een eenvoudige beslis-' sing van die commissie een ingewikkelde, ondoorzichtige, onduidelijke belangenafweging maken? Hoe kan ik mooi weer spelen in Utrecht, zonder door Lubbers te worden teruggefloten?' Hoe kan ik . van no-nonsens beleid nonsens beleid maken? En dat .. alleen maar om nogmaals te propageren dat het Rijk een minimum aan geld wil investeren in het wetenschapscentrum. Dat.is het mooiste in de landelijke politiek: wel een zeer ver reikende beslissing te willen nemen, maar er nauwelijks financiële verantwoordelijkheid . voor . te willen dragen.".' Bij echt non-nonsense beleid is de winnaar * van' de wedstrijd ook echt winnaar. Nummer twee, drie en zestien dus niet. Ook al zijn ze verdrietig, ' teleurgesteld of boos.' ' r Rotterdam behoort het we■ tenschapscentrum 'te krijgen. --- Hersenletsel Volgens verdachte zelf had hij Anoeska acht keer tegen het hoofd geslagen, en eenmaal op de bank gegooid — „niet met kracht." Het kind had volgens hem in het geheel niet gegild; „Ik heb nog tegen mijn vriendin gezegd: mijn god, wat is dat kind sterk geweest, sterker dan ik wist." Buren hadden het gegil wel degelijk gehoord; daarna een bons en toen was het opeens stil geweest. Nadat Anoeska op de bank was gegooid, had ze nog tv willen kijken. Wéér was ze in de hoek gezet en geslagen. Tot ze niet meer kon staan. Na een laatste klap was het kind was dood. De moeder had niet ingegrepen. . n Sectie wees uit dat Anoeska dodelijk hersenletsel had opgelopen. Het hoofdje moest met kracht door iets hards zijn getroffen. Mr. Lensink: „Is ze niet zó geslagen, dat haar hoofd tegen de muur sloeg?" Verdachte: „Nee. Ik heb haar alleen eenmaal op een arm geslagen, waardoor ze met het hoofd tegen de deur viel." Volgens mr. Koning moet het kind wel degelijk met het hoofd tegen de muur of de grond zijn geslagen. Verdachte zei nooit het plan te hebben gehad het kind te doden. „Ik was niet door het dolle heen, het was geen woede-aanval. Ik was zelfs verbaasd dat het kind niet meer leefde." Hij had het meisje zeker niet de keel dichtgeknepen en in de buik geschopt, zoals de moeder bij de politie had verklaard. Een verklaring, die ze overigens — onder ede — weer gedeeltelijk introk. --- Graf in Park 'Toen Anoeska dood bleek te zijn had verdachte, i zei hij, overwogen zichzelf bij de politie aan te geven, „maar ik had de kracht niet." Wel was hij die nacht een schop en een auto gaan lenen. Hij was toen nog politie tegengekomen, maar had zich met een smoes van de vraag 'wat hij op dat uur met een schop moest' afgemaakt. Samen met zijn vriendin was hij naar Het Park gereden, waar ze bij het toen in aanbouw zijnde restaurant Parkheuvel een graf groeven. Thuis hadden ze ', daarna Anoeska aangekleed en ze waren vervolgens met de dode kleuter weer naar Het Park gereden. Daar hadden ze het kind begraven. Mr. Lensink: „Ik heb begrepen dat het er niet alleen om te doen was de sporen uit te wissen, maar dat het een 'echte' begrafenis was." Om de verdwijning van Anoeska te verklaren, waren de moeder en de vriend de volgende dag naar de politie gestapt, met het verhaal dat het kind tijdens het winkelen bij Termeulen was verdwenen. Er kwam zelfs snel een opsporingsbericht op de tv. Maar de politie had al gauw door dat er méér mis was. • Officier mr. Koning achtte doodslag bewezen. „Er is buitengewoon veel geweld gebruikt," zei hij. „U hebt misschien niet bewust de dood gewild.maar wel zó hard geslagen, dat het u zelf verbaasde dat Anoeska nog naar haar moeder kon lopen. En toen kreeg ze nóg een klap tegen het hoofd. Wie zó slaat kan de gevolgen verwachten, dat is voorwaardelijk opzet." Volgens de raadsman, mr. W. Amesz, was er van enig opzet echter geen sprake geweest. Hij vond dat alleen 'mishandeling, de dood ten gevolge hebbende' zou kunnen worden bewezen. De eis — 14 jaar — vond hij veel te hoog. „Met zon straf is het leven van mijn cliënt kapot." Mr. Amesz benadrukte voorts dat verdachte in het verleden nooit de hulp heeft gekregen, die hij vroeg. Verdachte zelf: „Ik zal nooit meer een kind slaan." Uitspraak over 14 dagen. --- Olie door RIEN VROEGINDEWEIJ Kent u het verhaal van Olie? Het is een kinderboek, een verhaal dat aan kinderen moet worden voorgelezen en het gaat over een jongetje dat op zijn zesde verjaardag een paar ski's krijgt. Hij woont in het hoge noorden, waar aan sneeuw geen gebrek is en hij hoeft geen dure lessen te nemen, want zodra hij de latten onder zijn voetjes heeft gebonden begint hij aan een spannende tocht door het bos. Daar komt hij Oom Rijp tegen, die hem meeneemt naar het paleis van Koning Winter. De koning zit op een troon van ijs, zijn hofhouding bestaat uit twee walrussen en verder gebeurd er van alles in het paleis van Koning Winter waar kinderen plezier aan beleven. Het is een prachtig verhaal; ik heb het al vaak bij de kachel voorgelezen. Aan het eind verschijnt Vrouwtje Dooi, een heksachtig wezen met een bezem, dat resoluut een eind maakt aan de winterpret. Het is het verhaal van een winter zoals die zou moeten zijn en dus alleen in kinderboeken bestaat. Je zou wel weten waar je aan toe bent, want alles in zon winter gaat zoals het hoort. Maar wij zullen in ons kwakkelklimaat zon winter nooit beleven. Vóór je je schaatsen uit het vet hebt gehaaid begint het alweer te dooien, vóór de Friese rayonhoofden de koppen bij elkaar hebben gestoken, heeft Vrouwtje Dooi haar bezem al door de vaarten en plassen gehaald. Wat een ellende, die winter van ons! Trouw was ik iedere avond de kelder ingekropen om de hoofdkraan af te sluiten, alle kranen afgetapt en hoe hard het ook mocht vriezen, 's morgens kwam er stromend water uit de kraan. Maar bij de buren waren de leidingen bevroren en toen gesprongen, zodat, het ijs kort daarna in gesmolten toestand bij ons naar binnen gutste. De buurman kon zo gauw de hoofdkraan niet vinden, dus het duurde even en wij kluunden wanhopig over ons eigen vloerkleed om wat spullen in veiligheid te brengen. Probeer eens, nota bene op een zondagochtend, iemand te vinden die een gesprongen leiding repareert. Je kan beter een buurman hebben die weet waar de hoofdkraan zit. Bovendien, bleek later, dat er overal leidingen waren ge- . sprongen, misschien wel duizenden. Het kwik hoeft maar even te zakken en het hele buizenstelsel waarmee we met de instanties van onze verzorgingsstaat zijn verbonden, raakt verstopt, bevroren of lek. Armoede en ellende cumuleert, stapelt zich op, net als rijkdom en geluk. Lubbers heeft altijd een auto klaar staan om achter dieven aan te gaan en de dakloze zwerver ziet zijn kartonnen doos in een vuilniswagen verdwijnen. Daartussen zit een scala aan variëteiten van wat ik nu maar de ongemakken van de winter zal noemen. Om een lang verhaal spannend te houden: de auto deed het niet, de geiser ging kapot en de giro werkte ook niet meer zoals het hoorde. Mijn dochter kwam thuis met twee lekke banden en verder zaten we als op een ouderwetse - winteravond met zn allen bij' de kachel. : ■ Intussen was Olie daar in het hoge noorden thuisgekomen en vertelde hij zijn moeder over de avonturen die hij in het paleis van Koning Winter had beleefd. Maar o wat was hij boos op Vrouwtje Dooi toen hij zag dat ze maar bleef vegen om alle sneeuw en ijs op te ruimen. Op een mooie zonnige dag echter, kwam plotseling de Lentefee in haar zonnewagentje aangesjeesd, getrokken door een zwerm prachtige vlinders. En toen moest Olie bekennen dat Vrouwtje Dooi zo kwaad nog niet was, als ze maar kon onthouden wanneer haar tijd gekomen was. En nu, lieve kinderen, snel naar bed. Het begint geloof ik al weer te , vriezen. --- FNV-ers bij ECT staken overwerk ROTTERDAM — De leden van de vervoersbond FNV bij het containeroverslagbedrijf Europe Container Terminus (ECT) in Rotterdam zullen niet langer overwerken om aan te tonen dat er geen sprake is van een overschot aan personeel, nu 1.400 man, bij het bedrijf. Ook zullen zij de inhuur van extra mensen streng in de gaten houden. Dat hebben de FNVers bij ECT donderdag op twee ledenvergaderingen van de vakorganisatie besloten, zo heeft districtsbestuurder C. van Nimwegen meegedeeld. Het besluit is genomen naar aanleiding van het herstelplan dat de ECT-directie in december presenteerde. De directie wil 20 miljoen gulden bezuinigen, onder andere door de CAO vier jaar lang te bevriezen. Het alternatief is ontslag van 250 man. Maatregelen zouden nodig zijn om het wegvallen van enkele grote orders op te vangen. Het herstelplan en het als alternatief gepresenteerde ontslag gaan de vervoersbond FNV veel te ver. „Er wordt nog steeds veel overgewerkt en ECT huurt ook regelmatig mensen in. Dat gebeurt bovendien niet nauwkeurig. Rond de feestdagen hebben we nog een ploeg zwartwerkers verwijderd. Overwerken, inhuur en dan nog te horen krijgen dat er mensen weg moeten; het valt niet te rijmen," aldus Van Nimwegen. \'^i'.v; Hij erkent dat een aantal ECTers problemen zal hebben bij j het weigeren van overwerk. Het extra loon is immers welkom. Maar, zegt Van Nimwegen, „de mensen zijn overtuigd van de ernst van de zaak." De 600 van de bijna 900 FNVers bij ECT die de ledenvergaderingen bezochten hebben j zich volgens hem massaal geschaard achter het werkgelegenheidsplan, vergelijkbaar , met het Van der Louw-akkoord voor de stukgoedsector in de Rotterdamse haven, dat de bond maandag presenteerde als alternatief voor het herstelplan van de ECT-directie. --- '30 schepen gemist ROTTERDAM — Al 30 schepen zijn volgens de stukgoedbedrljven in Rotterdam als gevolg van de stakingen naar andere havens uitgeweken. Daarmee zouden de bedrijven een omzetverlies van 2 miljoen gulden hebben geleden. Volgens de Vereniging van Rotterdamse stuwadoorsbedrijven (VRS) hebben de meeste 'uitwijkers' koers gezet naar Antwerpen. Onder de 30 schepen bevinden r zich volgens de heer Van der Sluis van de VRS negen roroschepen, die 2550 vrachtunits zouden aanvoeren. De andere schepen zouden 28.000 ton conventioneel stukgoed, fruit en 1945 containers bij zich hebben. Van der Sluis heeft uitgerekend dat tot nu toe in totaal 1300 mandagen in de Rotterdamse haven is gestaakt. --- Stolk wil weer aan de slag met nieuwe BV DEN HAAG — De Commissie Vervoersvergunningen in Den . Haag zal in de toekomst geen .. vergunning meer verlenen aan Stolk Chartering, de BV die onderdeel uitmaakte van het vorig jaar failliet verklaarde inter-'. j nationale transportbedrijf Stolk in Berkel en Rodenrijs. Wel heeft de commissie positief beslist over een vergunning voor West Autobedrijf, de enige BV die in november van het vorige jaar buiten het failissement is gebleven. Met deze laatste, kleine loot aan de stam van de transportgroep, wil I Stolk een poging doen om weer vaste voet te krijgen in de transportwereld. Tegen het verlenen van deze .'. laatste vergunning heeft onder •-. anderen de Vervoersbond FNV i bij de Commissie Vervoersver-' gunningen protest aangetekend. Al aan het eind van het - vorig jaar, toen uitlekte dat Stolk via West Autobedrijf zijn voet weer in de stijgbeugel wil-' de krijgen door de vergunning voor vier vrachtwagens van het autobedrijf tot ongeveer 25 uit-. : gebreid te krijgen, keerde de r vakbond, die maandenlang felle strijd tegen Stolk had gevoerd, zich vierkant tegen Stolks plannen. Nu blijkt, dat de protesten van de bond en van andere, bij het conflict van destijds betrokkenen, geen gehoor in Den Haag hebben gevonden. , ;■ Het faillissement van Stólk BV, dat op 4 november 1986 door de Rotterdamse rechtbank werd uitgesproken was het sluitstuk van een zes weken durend, slepend en uitputtend conflict rondom de rechtspositie en de arbeidsomstandigheden van ongeveer zeventig ' Turkse chauffeurs.' ---