BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente Assen sen «loen !e welen, «lat. «er voI«!ueninF aan art. 264 «Ier Cemeenlewet. de nriinilies Kodier va» «len l!onsm»lass. !c!s. ler in-ass« va» «le de!a»»dedde»6en -al voorlig zen. «e» e»,6e vn» dunne aanzlassen le Kunnen neine» en. «lez sser»6en aedienlle, Kunne denaren «laar lessen dij llen llaacl in le drensse» «leu 15 >>»il 1863. Lurssemeezler en VVeldomlerz voor,, . 0151! I'I-I/!X, Oe 8ecrelar>8. «» 6. I.. >V V<»^ Oe lij6 van inüilsse iz van «lez voormi«l«lassz lot twaalf ure. --- OVERZIGT DER BELANGRIJKSTE GEBEURTENISSEN. Keizer Napoleon 111 moet de Polen te hulp komen ei', doet hjj het niet, dan verliest hij zijne populariteit. Wie zegt dat ? De Fransche pers en sommige Parijsche correspondenten van vreemde bladen, en briefschrijvers , die verhalen wal zij le Parijs hoorden of wat hen opzettelijk werd ingefluisterd. | Dus, hel Fransche volk zou cisehen , onstuimig eischen . dat Keizer Napoleon 111 dc Polen politiek vrij makc en is gereed om eigen haardsteê en altaren vaarwel te zeggen en voor dc Polen die vrijheid te koopen, met zijn geld ei: met zijn bloed ? Maakt de pers den Franschen wijs, dat zij tot die hulp verpligt zijn uit broederschap ? dat zij het zijn. die. als vroeger, (lc stervelingen behooren vrij te maken van 't geen hen drukt of knelt ? En zit de souffleur, die de pers zoo verheven laat spreken over edelmoedigheid en broederliefde, ook in het paleis der Tuillerien ? Begrijpt die soullleur, dat het in Frankrijk begint te kooken en dat het geraden is eene klep naar de zijde var. Polen te openen ? Hoe gemakkelijk zijn toch de Franschen te winnen . als men spreekt van veldslagen en blaast op de trompet der victorie.' Die dwazen, wij hadden bijkans gezegd: die dommen. Vrijwillig krommen zij zich onder het juk, dat Napoleon hen oplegt en als zij voelen dat het drukt en knelt en in drift geraken en spreken Spreken ? dat mogen en dat durven zij niet en die zegt wat hij meent, gaat naar Cayenne, hei kerkhof voor Frankrijk. Toch hebben zij nog eenig politiek speelgoed, dat de Keizer zoo genadig is hen te geven, namelijk ecu Senaat en eene Volksvertegenwoordiging. Eene volk s-vertegenwoordiging ? 't Zijn leden, die de Keizer liet kiezen en geheel Frankrijk had ter naauwernood den moed en de magt om vijf a zes mannen te benoemen, die eerlijk en stout genoeg zijn om te zeggen wat zij meenen, om le spreken wat het volk denkt. Slechts vijf a zes mannen! De overige driehonderd zijn dienstknechten van Keizer Napoleon lil. Uit de Tuilerien wordt aan de prefecten geschreven : „zorgt dat die mannen worden gekozen." De prefecten schrijven aan de maires * „maakt dat die mannen de meerderheid verkrijgen." I;e maires zeggen legen de veldwachters : „d e z e en die moet het wezen" eu — burger en boer is zoo onderdanig en laf, om te doen wat hen wordt gecommandeerd. „Ellendig", zegt gij, waarde lexers, „dat er zoo weinig zelfstandigheid is bij het Fransche volk!" en gij zoudt bijkans genegen zijn om een kiezer ie verachten, die den burgemeester zoo naar de oogen keek en luisterde naar den raad des veldwachters — gij ... maar heb liever medelijden met uw vrijen broeder in het Landschap Uren the , die niet wachtte dat de veldwachter hem iets in 't oor fluisterde, maar dezen vroeg „ wat zegt de Burgemeester van de candidaten ? wien te kiezen ?" en ten antwoord ontving: „vraag dat maar aan Willem X " en aan Willem X vragende, ten antwoord ontving: „kies den Burgemeester" en — hij deed alzoo. Zie, dat was ook een mau , die zich den voet op den nek zou laten zetten en dien men hel geweer op den schouder zou kunnen geven en tegen wie men dan zou mogen zeggen: „help de l'olen !" en die zou antwoorden: „als 't je blieft. Mijnheer!" Oorlog tusschen Frankrijk en. Rusland. ' Wat is onmogelijk ? maar wij gelooven, dat Keizei Vapoleon zich er i;og wel ceits op zal beslapen Vooreerst is liet hem nog niet vergelen wat zijn Oom i wedervoer eu ten tweeden zal hij zich herinneren. da' i de Krim-hislorie hem f.i o millioen gulden en bovendiei ( 140,000 meiiscliei.leveiis kostte. » En wat. was de prijs voor dat goud en voor dat bloed? Een stuk van den voormuur vau Rusland en van cci ( togt naar liet binnenste van Rusland was geen sprake. 1 f■ - zal zich herinneren . dat er een jaar werd vereischt oiii I 30,000 man naar Mexico te transporteren. t Maar ook — zon i'oslenrjjk deel willen .nemen aan eer» < strijd tegen Rusland? I liit is zeer onwaarschijnlijk en zonder Oostenrijk kan i Frankrijk tuisland niet aantasten. Nog meer hulp heeft hij noodig en wel die van Albion. trouwens zouder de transport-middelen van Engeland zou hij althans geene expeditie ter zee tegen Rusland kunnei afzenden. Ten slotte: zon Keizer Xapoleon, nu de verkiezingen op hflhden zijn. de oorlogs-trom doen roeren? ( Nog eens — wij gelooven niet, dat de Keizer de Poolsche kwestie uil de handen der diplomatie zal nemen, om die te steken op de punt der bnjonuct. l'e larijsche 'fonstitulioitnel- zt gt: „Furopa deed zijn pligt, door vriendschappelijk op te treden voorde Polen — de Keizer van Rusland _al ook zijn pligt doen en zoo zullen dc volken, die icu gunste van de l'olen spraken. zoo wij hopen . htiiiiicn bijval schenkel! aan den magligei * ouverein, die liberaal ' gehandeld en tevens voldaai zal hebben aan den wensch van het hchoiids-geziitde deel van Europa." Dat is zeer beleefd bemoei-allig i Hel geheim nationaal comité te Warschau, het schrikbewind, dal zich door den dolk staande houdt, lire fl . na het uitvaardigen der amnestie door deu Czaar, het volgende manifest, bekend gemaakt: ■ i»et Regeringsblad bevatte het door den telegraaf uil SI. Petersburg overgezonden besluit, hetwelk tevens de beslaande instellingen bevestigt en derzeher verdere ontwikkeling op den tijd en dc wijze, die Keizer Alexander II zullen goed donken, toezegt. > leder Pool weet, hoeveel vertrouwen de amnestie ei alle andere beloften der Moscovische regering verdienen ; om evenwel mogelijke misleidingen voor te komen. verklaren wij uitdrukkelijk, dat wij alle blijken van goedertierenheid afwijzen, dewijl wij niet ter erlanging van meer of min rekbare instellingen , die onder de Moscovische regering allen waarborg missen , den strijd hebher» aangevangen, maar om het juk des viiands af te werpen en om volkomene vrijheid en onafhankelijkheid te verwerven. Ons volk stort zijn Woed. omdat het onafhankelijkheid en volksbestaan begeert., omdat het een zelfstandig, vrij volk zijn wil. Elk welgeplaatst hart zal. bjj df gedachte aan' zoovele gruwelsUikken van de Moscovisclu regering, hij het gezigt van zoovele nieuwe offers ei. versrhe grafkuilcn, van tic rookende pninhoopeii onzer sleden en dorpen . van het nog niet gestold bloed onzer vermoorde broeders, terugheven voor hel denkbeeld van een vergelijk met de Moscoviers, en de amnestie met verachting afwijzen, mei de gansene natie uitroepende: weg met dc genade van den Czaar! Wij hebben de wapenen opgevat;'de wapenen alleen moeten tusschen ons en Moscou beslissen." Prins Wilhelm van Denemarken maakt weinig zwarigheid meer, om dc Grieksche Kroon te aanvaarden. Hij is eerst over 2 jaar meerderjarig, maar dat is lc verhelpen door een klein stukje papier, waarop staat: •de Nationale Vergadering te Athene verklaart Prins Willem mondig!" Verstand heeft hij of verkrijgt het met de Kroon, maar als 't portret, dat wij van hem zagen , niet liegt, is hij nog niet zeer snugger. Sedert (I'lionnèll als Kabinets-Prcsident in Spanje af irad, is de aandacht vaa Europa zeer op dat land gevestigd. Omtrent de drukpers is dit de denkwijze van 't nieuwe Ministerie: ~volkomene vrijheid der discussie binnen de perken onzer instellingen; volstrekte wering van al wal Jaar buiten gaat. Aan geen dagbladschrijver kan ik meer regt toekennen, dan een lid van den Senaat of van de Kamer van Afgevaardigden heeft. Er zijn zekere onderwerpen , die in de Corles buiten discussie worden gehouden; ii dien ik ze hier ter sprake wilde brengen, zou uw voorjzittcr mij het woord ontnemen, en hij zou zulks te regi doen. Welnu, wat aan ecu lid van deze Kamer of vau den {Senaat verboden i_, zal toch wel niet deu dagbladschrijvcr •vrij staan." Daar hel klaarblijkelijk de bedoeling des ..Huister was, vooral dc handelingen van den Souverein builen discussie ie houden, maakte een lid van de progressisten-partjj de aanmerking, dat lofspraken op de !• roon toegelaten en goed opgenomen werden , en dat dan ook berisping der Kroon üchoorde toegelaten le worden. Dit werd door den President-Minister met grootcn nadruk ontkend. ■.Neen! — riep hij uit — de voorstanders van hei. monarchale beginsel antwoorden door mijnen mond : neen! Van de Kroon mag nooit anders dan niet den dicpsten eerbied worden gesproken, lc Kroon is onverantwoordelijk. Alleen de Ministers kunnen ter verantwoording worden geroepen. Zoo lang ik aan het hoofd van het bestuur sta, zal ik de Kroon en hare voorregten doen eerbiedigen." Ten bewijze dat Abdnl-Azis ten otiregte door sommigen voor eenen dweepzieken en onverdraagzamen Mohammedaan wordt iiilgekreten . wordt daarin ook het volgende medegedeeld. Toen hij op het punt stond om van Alexandrie naar Cairo te vertrekken, ontbood hjj dc opperhoofden van al dc Christelijke kerkgemeenten te dier stede bjj zich, benoemde ieder van hen lot groot-officier der Medschidorde, en rigtte eene korte toespraak tot hen, waarin hij treurig, doch ik moet er bijvoegen dat al dc brieven, welke ik ontving, eensluidend hierover zijn. Keizer Napoleon kan onmogelijk langer iv zulk een toestand blijven als waarin hij thans verkeert, zonder zijne populariteit aai. gevaar bloot te stellen." — Onderstaand adres, door een achttal ingezeten Pi: aanbevolen, gaat, naast een Fransche vertaling, lc Alkmaar ter teekening rond: Aan Z. SI. Al ex am n e n 11, Keizer aller Rassen. Sire! In naam des almagligcn Gods, die de beschermer is der verdrukten eu lief hééft wie regt en geregtigbeid doen. naderen wij Uwc Maj. met een bescheiden maar ernstig woord. Wij doen het met vertrouwen, kennende en erkennende de cdelaardigheid van uw gemoed en uwe liefde tot't geer, goed is. Reeds dc emancipatie der lijfeigenen, iv spijt der tegenwerking van een oubillijkeii adel. door de veerkracht van U. M. regtsgcvoel zoo krachtig doorgezet, zegt Europa. Sire! wat het van ii te wachten heeft waar de staal der zaken en het lijden der verdrukten tl bekend zijn. ie pijnlijker is gansch de beschaafde wereld' getroffen én in hare reinste gevoelens gekwetst, sedert zij vrrnaïn . wat in de jongste dagen onder U. M. regering i'u Poien is geschied. Sire! Geen verstandige, die er aan denkt dat u le wijten. Maar 't is dc vloek der Vorsten, dat onder degenéi die hen omringen. sleeds zoovelen gevonden worden. die. met zelfzuchtige bedoelingen, de regeerders van de geregeerde» zoeken te vervreemden en daartoe dc natiën las leren bij hare Souvereinen. Polen heeft gevraagd en vraagt voortdurend alleen wat. hel natuurlijk regt is var.elken mensch, dat het volk nog bovendien hij traclalcn is toegezegd. Wal vroeger zij geschied, thans heeft het dat allen door verzoeken èn gebeden pogen le verwerven, 't Is door ambtenaren, die Uwer .Maj. vertrouwen op dë schandelijkste wijze misbruiken, getergd lot opstand: maar niet opgestaan, maar blijven bidden en lijden. Tóen heeft de satan hun, die 't land onwaardig wilden maken in uwe oogen , in 't hart gegeven een, helsche list, eene conscriptie. wier wederga niel ligt in dc jaarboeken der beschaafde wereld zou gevonden woeden. Daarna eerst is de opstand ontstaan, een opstand, ja! maar uit nood- en Ijjfswecr. een opstand, die alleen de kans bood, oiii iv een spocdigen dood een leven van ellende te ontgaan. Pcze is dc reden waarom Polen thans geblakerd ligt en verwoest, ellendig, iv rouw gedompeld, hopeloos, lenzij het hopen mag op U. j tip ". Sire! tStaat thans in Uwe hand, of Gij, wèlleèudV, njt Oefenende, U ecu _iha'l van zege» en van onuTwrlkclijken roem zult vergaren , of zelf de oorzaak zijn dat een donker, vlek Uwe regering» blijvend, de eeuw en door zal bezoedelen 't Eerste geschiedt, wanneer .U. SI. thans grootmoedig geeft, wat l'olen regtinatig toekomt, maar niet door geweld kan verworven worden: de toegezegde, door trachten toegezegde cotislilutie. 't Andere, wanneer t ouregt, sedert 1815 Polen aangedaan , blijft voortduren. 't Is noch de republiek, Sire! die thans tot U spreekt. noch de revolutie. Ons vaderland weel te goed welke verwarringen de geschiedenis uitmaken eener republiek. zoo lang tiel alle mènschen zijn volmaakt geworden, om niet baar te sympathiseren. En revolutie alleen schenkt, zouder bloedslorling eu jammer, de zegeningen die de revolulie slechts tot dien prijs afwerpt. .Vaar wij zijn m.nschcn, Nederlanders, Chisteuen. Als meiischeii gruwen wc van de wreedheden als Ihans in l'olen zijn gepleegd, legen Uwen wil maar door Uwe ambtenaren en soldaten; dubbel wanneer, zooals daar, de oorzaak moet worden gezocht iv vooYbedachle terging der genen die men mishandelen wil. Als Nederlanders, erfgenamen van dierbare tradili.ni. bij eigen ervaring bekend met de zegeningen der vrijheid en haar ordescheppend vermogen, moeten we sympathie ge\oelcn voor wie kampen en strijden om harentwil. En zoo daar weinige stemmen onder ons zijn opgegaan om U. M. te zeggen wat nu door ons wordt gezegt, 't is niel wijl de natie anders denkt, maar wijl zij. bezadigd in hel vestigen eu uitspreken harer overtuigingen, die deugd vaak overdrijft. Als Christenen zoeken we vrede, gebouwd op de grondslagen van liefde eu regt en daardoor gewaarbord. — weiischcn we de komst van 't J-ouiigrijk' ods. dal slechts door billijkheid, trouw èn langt.ioediglieid kan! komen; - hidd.it we voor 'l heil der borsten als voor dat der volken: - maar welen wc ook ; dat veel gevraagd zal worden van wien veel is toevertrouwd, —en hoeveel dan van gekroonde hoofden, van wier woord wel of wee van ntillioenen afhangt? — Als Christenen dus bidden we 11. M. dat ze bare eigene zaligheid bcvordere door le doen wat regt i* iv (iods oog, door vréugde lc geven waar rouw is, door. schenkende aan l'olen wat aan l'olen toekomt en is beloofd, le verwijderen de zaden van bitterheid die opwassend 11. M. gehaat zouden kunnen maken bij dit Haar volk, deze Uwe onderdanen bij U. t edaan in deu naam des ahnagtigen Gods, die de beschermer is der verdrukten Cn liefheeft wie regt en geregligheid doen, le Alkmaar, Maart 1803 door >irc! Uw. Ms. heilbidflenden, (Volgen de ondertcekeningèn ---