Wijziging der Ongevallenwet. Onze lezers kennen het antwoord, nu drie weken geleden door den minister van landbouw, nijverheid en handel gegeven op de vraag " van den heer Talina: waarom in de jongste Troonrede werd aangekondigd de indiening enkel van een ontwerp eener ouderdomsverzekering, nadat in de Tro°nrede van IÜUS eene ouderdoms- èn invaliditeitsverzekering was toegezegd? Men herinnert zich dat de minister tot verklaring van dit feit ter kennis der Kamer bracht, dat wegens verschillende redenen eene regeling der verplichte invaliditeitsverzekering nog eenigen tijd van voorbereiding vordert, welke reden ten aanzien der ouderdomsverzekering niet bestond. Inmiddels hield echter de studie der invaliditeitsverzekering den minister ernstig bezig. Ook weet men dat dit gedwongen uitstel hoofdzakelijk zijn grond vond in de ondervinding, in Duitschland met de werking der invaliditeitsverzekering opgedaan. Terwijl toch in het Duitsche Eijk het aantal der nieuw toegekende ouderdomsrenten gestadig afneemt, viel in -at der nieuw toegekende invaiiditeitsrenten eene voortdurende, zeer verontrustende stijging waar te nemen. Als hoofdoorzaken dezer stijging werden door den minister aangewezen de te gemakkelijke toekenning van deze rente, naast simulatie (geveinsde ongeschikheid) en zenuwlijden, uit het jagen naar de rente voortspruitend. „Diezelfde verschijnselen, zoo vervolgde de heer Veegens, worden bij de ongevallenverzekering waargenomen, zoowel in Duitschland als in Oostenrijk. Ook hier te lande wordt daarover bij de nog slechts enkele jaren werkende ongevallen-verzekering luide geklaagd. Ik vlei mij dat de ingediende regeling der ziekte-verzekering met de daarmede samenhangende wijzigingen der Ongevallenwet, indien zij wet wordt, daarin verbetering zal brengen." Wij willen nu eens nagaan, op welke wijze de minister die gewichtige verbetering tot stand zal doen komen, in het onlangs ingediende ontwerp tot wijziging der Ongevallenwet. Dat misbruiken als simulatie en het gemakkelijke toekennen der rente en dat ook het bedoelde zenuwlijden zooveel tot de verkeerde werking der Ongevallenwet hebben kunnen bijdragen, ligt m het ontbreken van plaatselijk toezicht in het stelsel dezer wet. Een centraal lichaam als de Eijksverzekeringsbank is niet bij machte oiu alle gevallen, ook die van den meest onbeduidenden en voorbijgaanden aard, in het geheele land te beoordeelen en daarbij gedurende den eersten tijd na het ongeval over den duur der uitkeering te beslissen. Die Bank is minder geschikt voor het verleenen van schadeloosstellingen zoowel wegens kleine ongevallen, die na eenigen tijd geene ongeschiktheid tot werken meer ten gevolge hebben, als ingeval en zoolang tenen nog geen blijvende toestand is ingetreden. Die behartiging moet in dergelijke gevallen van p lijke instellingen uitgaan. Zooals de wet nu 'luidt is de regeling omslachtig en kostbaar zij leidt tot vertraging van de mtkeenngeii en bovendien is de noodige nauwkeurigheid niet toe te passen. Door dit alles werkt zij het plegen van bedrog in de hand. Met het wetsontwerp nu tot wijziging der Ongevallenwet ÏUOI, dat te gelijk met het voorstel betreffende de ziekteverzekering is ingediend, wordt beoogd do Eijksyerzekeriiigabank zooveel mogelijk te verlichten ten aanzien van alle gevallen, die gedurende de eerste weken thans ten laste dier Jankomen. Hiertoe worden de artikelen der bestaande wet in dien zin gewijzigd, dat de schadeloosstelling, die een verzekerde krachtens de Ongevallenwet geniet, kan 'aanvangen met de 10de week na den dag van het ongeval. Op dat tijdstip wordt den getroffene, onverschillig of hij onder' de ziekteverzekering valt of niet, eene rente toegekend, indien daartoe termen zijn. De Rijksverzek.ringsank wordt dus ten aanzien dier schadeloosstellingen een zuiver renteinstituut. Een andere verzorging is dan noodig gedurende de eerste 9 weken na het ongeval. De getroffene, die tevens tegen ziekte is verzekerd, zal namelijk alsdan,voor rekening van de Ziekenkas waarbij hij is verzekerd, worden schadeloos gesteld; — voor den verderen tijd, zoo noodig, door de Eijksverzekeringsbank. Toch zal er ook, als de Ziekteverzekeringswet eenmaal in werking is getreden, eene vrij groote soort van verzekerdon volgens de Ongevallenwet bestaan, die niet tevens onder de ziekteverzekering valt en dus niet door de eencol andere kas wordt schadeloos gesteld. Men denke b.v. aan de groote menigte der z.g. losse werklieden, dat zijn zij die korter dan 6 achtereenvolgende dagen of' in een tijdvak van 14 dagen minder dan 10 dagen bij denzelfden werkgever in loondienst zijn. Deze personen moesten buiten de verplichte ziekteverzekering blijven wegens de inoeielijkheid om de verschuldigde premie in geval van wanbetaling in rechte te vorderen of op het loou door den werkgever te doen inhouden. In het belang van zulke tegen ongevallen verzekerden nu, worden in de Ongevallenwet eenige artikelen ingelasoht, volgens welke, als zij door een bedrijfsongeval worden getroffen, schadeloosstelling wordt toegekend voor rekening van den werkgever, in wiens dienst hun het ongeval is overkomen. Deze schadeloosstellingen worden, en hierop komt het stelsel der wijzigingswet neer, vastgesteld en uitgekeerd door den directeur, der districtskas. Gedurende de eerste weken is dan da werkgever de aansprakelijke persoon. Met den aanvang der 10de week komt zulk een verzekerde (evenals degene die vóór dat tijdstip door eene ziektekas werd schadelgos gesteld) ten laste van de Eijksverzekeringsbank. Bij het vaststellen van deze schadevergoeding beslist echter de directeur der districtskas niet alleen. De Eijksverzekeringsbank moet daarbij zeer gewichtige medewerking verleanen, omdat die directeur niet zelf oordcelen kan omtrent tal van punten op het gebied der Ongevallenverzekering, zooals de vraag of eene onderneming, verzekeringsplichtig is, of een persoon werkman of werkgever is in den zin der Ongevallenwet, of een bedrijf in den zin.dier zelfde wet al dan niet verzekeringsplichtig is, enz. Hij kan ook niet over de noodige hulpmiddelen beschikken om naar al deze punten een degelijk ouderzoék te doen instellen. Bovendien denke men aan het groot aantal districten, waarin het Eijk ten aanzien der ziekteverzekering zal worden verdeeld, wat het ongewenscht maakt tal van beslissingen van directeuren der verschillende districtskassen omtrent principieels punten der ongevallenverzekering uit te lokken, die niet alleen onderling, maar ook met beslissingen van het bestuur der Eijsverzekeringsbank in strijd zouden kunnen zijn. Met nog een overweging viel rekening te houden. Wilde men den directeur bij de toekenning der schadeloosstellingen over de eerste weken zelfstandig over alle bovenbedoelde punten doen beslissen, dan zou de belanghebbende recht van beroep moeten hebben ten aanzien van de punten, waaromtrent ook het bestuur der Bank later bij de toekenning van eene rente zal hebben to beslissen, en op de punten waarover in dat beroep uitspraak was gedaan, zou dan later bij de vaststelling der rente niet kunnen worden teruggekomen. Zulk eene regeling zou stellig eene aanzienlijk, verrneerdenug van het aantal procedures ten gevolge hebbon. Een noodzakelijk gevolg daarvan zou ook zijn, dat de Eijksverzekeringsbank in alle geschillen van rechtswege partij moest wezen, omdat zij belang heeft bij alle quaesties, die zich later bij de vaststelling der ionte ook zouden voordoen. Op grond van al deze redenen is in het wijzigingsontwerp déze regeling opgenomen. Het bestuur der Eijksverzekeringsbank beslist over verschillende belangrijke punten, die zich toch later bij de vaststelling van de rente zouden voordoen. De directeur der districtskas c.g. beoordeelt of er overigens termen tot toekenning van schadeloosstelling over de eerste 9 weken bestaan. De Bank beslist dus in de principieele punten, de betrokken directeur in locale en persoonlijke aangelegenheden. De Bank krijgt natuurlijk vau een ongeval dadelijk keunis en maakt dan uit of de verzekerde getroffen is door een ongeval in verband met de uitoefening van een verzekeringsplichtig bedrijf, of het ongeval aan opzet of dronkenschap van den getroffene is te wijten, enz. De directeur der districtskas beslist dan verder zelfstandig — een geneeskundige gehoord — of de getroffene ten gevolge van het ongeval gedurende meer dan twee opeenvolgende werkdagen ongeschikt is tot verrichting van den arbeid waarmede hij vóór het ongeval gewoonlijk in zijn levensonderhoud voorzag, hoe groot het bedrag der schadeloosstelling moot zijn enz. De directeur beoordeelt aldus de male en den duur der invaliditeit gedurende de eerste 9 weken na het ongeval. Aldus wordt het mogelijk den patiënt aan voldoend plaatse lijk toezicht te onderwerpen; — zoodoende* kan simulatie worden voorkomen en kan het dagelijksche toezicht van wege de districtskas er zeer veel toe bijdragen dat de patiënt zoo spoedig en zoo volledig mogelijk herstelt. Do getroffene ontvangt in die eerste weken, voor rekening van zijn werkgever, van de districtskas, behalve geneeskundige behandeling en wat daarbij behoort, nog eene geldelijke schadeloosstelling, een „tijdelijke" uitkeéring. Deze wordt verleend over de dagen waarop hij ongeschikt is tot werken, maar uiterlijk tot den 64sten dag na dien van het ongeval. De uitkeering bedraagt per werkdag, ingeval van geheele ongeschiktheid tot werken, 70 pCt. van het dagloon van den getroffene, en in geval van gedeeltelijke ongeschiktheid 35 pCt. van dat dagloon. Het is te verwachten, althans te hopen dat deze regeling een eind zal maken aan de misbruiken die de richtige werking der Ongevallenwet tot nu toe in den weg stonden. Tevens wordt er de moeilijkheid der „dubbele uitkoering" door opgelost, n.l. die op grond der aanstaande ziekteverzekering en dio voortvloeiende uit de Onge- immers de Eijksverzekeringsbank wordt ontheven van de zorg voor den getrofiene gedurende ds eerste 9 weken na het ongeval. --- De Gouverneur. DOOR LEONID ANDREJEF. S) Had hij 't gevoeld,, gedacht of ovorluid uitü.sproken als een woord? — hij wist t niet 't Was plotseling losgebroken in heel zrin 'wezen van alle kanten, zoo knetterend als ceu dondersla_ boven zijn hoofd. Een opeonkooping van gedachten rijp voor een uitbarsting, had plaat* gehad -. nu volgae kalme berusting. Hij .zag. de zonnestralen door 't gebladerte schitteren op de ruiten in do oranjerie, op .naar witte muren e_ o» üo bloedroode ruwe firujveblaren; en zijn vromere gewoonte volgen*, «tapte hij langs dèvoetoaadjes tussciien, de broeitodde*. nar de" oranjerie toe., Daar vond hij dei. ouden arbeider Jegor .aan, t werk. "__ Is de tuinman er niet,? — Neen, Uwe Excellentie. Hij is naar de stad, — 't is vandaag Vrijdag. . — O ja! 't is waar. , Oaat alles naar wensch? >,'„..., _ tilawa Bokoal (Geloofd zij God!) De ramen in de oranjerie stonden alk wijd-open, zoodat de zon haar stralen naa. iiarte.ust naar binnen wierp, er «e xwoel«jchtige iucht verjagend; pn hij. voelde hoc ue zon brandde, hoe .machtig ze was, hoc vriendelijk on weldadig De gouverneur ging ziften, knoopte zijn jas los e" koek oplettend naar Jegor's werkzaamheden — Hoe gaat 't, broeder Jegor? De oude glimlachte verlegen op die vriendelijke, doch onbestemde vraag; hij wroette met de handen in de zwarte tuinaarde, haalde ze er toen een voor een uit. 1_ heb gehoord, Jegor, dat ze me naar het leven staan. Je weet wel, om die arbeiders toen Jegor's gelaat bleef denzelfden verlegen glimlach behouden. Hij kruiste de handen over don rug en — zweeg. — Wat denk je ervan oudo, je weet nog al veel, — zouden zo me daarom te lijf willen? Spreek maar vrij uit, wat je er van denkt. Jegor schudde bedenkelijk het hoofd, dat de grauw-grijze krullen hem over het voorhoofd vielen; toeu keek hij den gouverneur recht in de oogen en antwoordde: — Wie kent hen. Ik geloof 't vel, Beter Iljitsch. — En — wie zal mij dooden ? — 't Volk. Menschen van ons slag... — Heeft de tuinman er over gesproken? — Neen, Peter Iljitsch, ik heb er niets .an gehoord. Beiden zuchtten. — Is de zaak zóó ernstig, oude? Kom, ga eens zitten. Doch Jegor gaf geen gevolg aan deze welwillende uitnoodiging en zweeg. — Ik vond 't noodig te laten schiepen. Ze wierpen met steenen, ze hadden mij bijna getroffen... — Dat doen ze van verdriet. Laatst lag jr één dronken op de markt en een andere itnappe werkman stond er bij te huilen, e: .ater nam hij een steen op en wierp er mee. Dat doen ze van verdriet, ze kunnen niet mders. — Ze tieren en moorden, mttar zullen het ielf betreuren — prevelde de gouverneur __cht voor zich heen. — Betreuren, ja, dat doen zij zeker; bitere tranen zullen er om geschreid worden Meer hoopvol sprak de gouverneur. — Hoo komen ze tot zulke gewelddadi; eden? — dat is toch dwaasheid, oude! De blik van den arbeider zonk ten eene. nale weg als in een bodcrnlooze diepte. Zijn gansche gestalte scheen plotseling uit steen gehouwen; de plooien van zijn hemd, het krulhaar en'die door aarde bezoedelde handen, alles zoo natuurlijk, vol leven — als had de vaardige hand van een zeer talentvol kunstenaar den zwaren steen verwerkt tot een oogenschijnlijk licht, soepel weefsel. — Wie kent hen ! — antwoordde Jegor voor zich uit starend. — Het volk begint te ontwaken. Ik zou in uw plaats er maar niet over tobben, Excellentie, laat ze maar praten, laat ze maar praten, 't bloedt van zelf dood. De gouverneur zuchtte. Niels nieuws en bijzonders had Jegor gezegd; toch klonk er in zijn woorden een schijn van waarheid, iets eigenaardig overtuigends, als in vele zijner wraak-droomen op zijn lange, eenzame wandelingen. Die enkele woorden : , ~wie kent hen, het volk begint te outwa. ken" — klonken hem zoo vertrouwd; zoo had hij, Peter Iljitsch, 't ook gevoeld; doch mogelijk lag dat eigenaardig-overtuigdo niet iv Jegor's woorden, maar in zijn blik, zijn krulhaar, in zijn groote, door aarde .bezoedelde handen 't Word hem te warm in de zon. , Nu, vaarwel, Jegor. Zijn de kinderen ..gezond? — Allen gezond, Peter Iljitsch. . Schouderschokkend van bekagelijke warmte knoopte de gouverneur zijn jas toe en zocht in den zak naar een zilveren roe.bél. — Daar oude, koop je daar wat voor. Jegor strekte de verte.te, bultige hand .uit, waacvan het geldstuk wel af moest .glijden als van een dak. Hij dankte. — Vreemd die lieden — dacht de gouverneur, het schaduw-en-lichtspel van dc ■on een wijle gadeslaand. — Heel vreemde menschen, ze dragen geen trouwring en zijn ofschoon, . hij had een zilveren ring aan den .iugor, of misschion een tinnen, i* lwaas.... oen tinnen De man gaat trou wen en kan niet eens een gouden trouw ring van drie roebel koopen —- uit armoede [k weet 't niet juist meer of ze daar . n de remise ook tinnen ringen aan de vinere dr<>ogen ~Ja — toch... een van tin met oen klein ït-centjo in 't midden, nu herinner ik t me Al dichter en dichter, in een cirkel ronddraaiend als de havik boven een veel- prooi, dwaalden zijn gedachten neer naar de diepte; de zon verschool zich, de laan vour zijn oogen en het gezang der vogel» verstomde... en de bladeren ruischten niet meer... alles zonk voor hem in 't niet.... De gouverneur was in een zijner drukkende waakdroomen aangeland. Een arbeider: zijn gelaat is jong en knap, maar om de oogen liggen diepe kringen en rimpels van een grijzig looden kleur; de mond is wijd opengesperd — hij schreeuwt. Hij schreeuwt iets. Zijn hemd is over de borst gescheurd en hij scheurt het nog verder van een, gemakkelijk, zachtkrakend als dun papier; de borst is ontbloot. Blank is de borst en ook de onderste helft van den hals; de boyenhelft ziet "ven loodkleurig als het gelaat — alsof hii het hoofd van een ander draagt op rijn lichaam. — Waarom scheur io ie hemd. 't Ts niet aangenaam naar je bloote lijf te kijken. Maar de man met de blanke, naakte borst schreeuwt hem toe, met heesche, rauwe stem: — Haal ze er uit de waarheid, haal ze er uit! Hier is ze. — Waar breng ik ze hoen, de waarheid ? Wat doe je vreemd. Een vrouw spreekt: ~ Mm kinderen zijn allen verhongerd Mijn kinderen zijn allen verhongerd. Mij: underen — mijn kinderen. — Daarom zijn onze straten zoo stil ei vorlaten. Mijn kinderen zijn allen verhon "'ord.... — Maar 't kan toch niet zijn, dat ee'"ind van hor-Ter sterft. Een kind, eo ,;tlein mensch, dat nog niet zelf de deur ka' indoen. Je houdt niet van je kindere Ms mijn kind hongerig wm, zou ik hoeden. Maar zie je, je draagt ook een li■ien trouwring. — Wij hebben ringen van ijzer. Het 15 ehaam is aan de ziel gesmeed, daarom dr- Ten wij ringen van ijzer. In de schaduw onder een klein afd=* borstelt een dienstmeisje de kleeren va- Haar meesteres Maria Pctrofna : het keuken raam is wijd gconend, ren kok in 't w' "itaat er e ch ter. De geuren van eten ver spreiden zich. ~Hoo ben ik hier rekomen 1" — vT-*# zich de gouverneur verwonderd af, plotse ling tot de werkelijkheid terugkeerend „Daar is de keuken. Hoe ben ik hier gekomen, waar heb ik over gedacht? 't Doet er ook niet toe: ik zal eens zien, of 't tijd is om te lunchen". — Nog vroeg, pas tien uur. Vreemd, vervelend, dat ik hier bon terechtgekomen; maar weer gauw tcruggekeerd". En nog langen tijd dwaalde hij in gedachten verzonken door de lanen. Wat hij bepeiusde geleek op een mensch, die een broed, hem onbekend water op een waadbare plaats tracht over te steken, er het eene oogenblik tot de knieën in verzinkend, het volgende geheel onder water verdwijnend, tot hij na een oogenblik bleek en half-gestikt weer te voorschijn treedt. Ook dacht hij over zijn zoon Alexejef Petrowitsch, diens loopbaan en belangen, doch waar zijn gedachten ook aanvingen, ze eindigden ongemerkt bij de gebeurtenis van dien dag, er in rondtastend als in een onuitputtelijke bron. Hoe anders geleken hem :ru de dingen van vóór dien onheilsdag. Ongeveer vijf jaren geleden, in het tweede jaar van zijn gouverneurschap, had hij menige boeren gestraft en daarover van den ninister eveneens een goedkeurend schrij.en ontvangen; van dat oogenblik af was voor Alexejef Petrowitsch een schitterende oopbaan begonnen, daar op hem de aandacht viel als zoon van een zoo energiek, plichtgetrouw man. Hij herinnerde ich dat de moesjieks hun landheer an koren hadden beroofd, waarop hij :et soldaten en politie ter pla?tse vas verschenen, om 't den moesjieks jcr te ontnemen, 't Was geen aan al van dreigenden aard, eer een ruwe >lompe handeling. De soldaten sleepten de rikken met koren weg, de moesjieks legden r zich op neer, om zich daartegen te verzeten en werden aldus meegesleept onder gecherta en gelach der soldaten. Ze schrceuwlen en tierden en sloegen wild om zich heen. •*en moesjiek, met geweld van den zak verijderd, zocht met van woede trillende hanien naar steenen om er mee te werpen; loch geen werst in den omtrek vond hij er :cn. Eindelijk bond men, op een teeken van een politie-inspecteur, den man met de handen aan de voeten vast, waardoor hij op Jo vreemdsoortigste wijze moest rondspringen. Nadat do zakken in veiligheid waren gebracht, wc.l den moesjieks bevolen zich te ontkieeden. — Kleed je uit, je krijgt een bad — schertste een soldaat tot een der moesjieks. — Wat? — De moesjiek deed alsof hij niet begreep. Vreemde handen ontkleedden hem toen en dienden hem knoetslagen toe, waarna de soldaten onder vroolijk ruw gezang, de gestrafte boeren op een kar vastgebonden, achterlatend, naar de stad terugkeerden, 't Was herfst; de wolken joegen laag over de donkere stoppelvelden. Zij allen gingen naar de stad, naar het licht.; de uitgehongerde dorpelingen bleven achter onder den lagen wolkendruk, te midden van donkere, leemige, moerassige stoppelvelden. — Mijn kinderen zijn allen verhonge.d. Mijn arme kinderen.... Daar ging de gong vcor den maaltijd. Vroolijke, snel op elkaar volgende slagen weerklonken door het park. Uit zijn gopeins opgeschrikt, sloeg de gouverneur den weg in naar huis. 't Was tien minuten over twaalf op zijn horloge. — Schandelijk! stiet hij uit, den mond tot een hoonlach vertrokken. :— Schandelijk! ik vrees, dat ik een schurk ben... Na het tweede ontbijt trok hij zich als gewoonlijk in zijn kamer terug, om de uit de stad aangekomen correspondentie in te zien. Verstrooid en met somberen blik, het lorgnet op den neus, nam hij de brieven op, den een terzijde leggend, den ander zorgvuldig met een mesje openend en doorlezend. Een brief in een klein couvert uit goedkoop, dun papi«r, met dicht naast elkaar geplakte gele zegeltjes gesloten, werd eveneens zorgvuldig aan den rand opengesneden. Het door inktvlekken bezoedelde papier openvouwend, las hij: „Kindermoordenaar". Al blceker en bleeker werd zijn gelaat: bijna zoo wit als zijn haar. En de zich uitzettende pupillen zagen door de brilleglazen: — „Kindermoordenaar!" De letters staarden al grooter en spitser en zwarter hem aan; 't was als r*eden zij een rondedans op het grove dunne papier. (Wordt vervolgd.) --- ALLERLEI. Engelsche Successierechten, — De Engelsche schatkist beleeft een zeer fortuinlijk jaar wat de inkomende successierechten betreft. Het heeft zoo getroffen, dat er in het loopende begrootingsjaar — in Engeland loopende' van April — een grooter aantal millionairs overleden is dan in vorige jaren, zoodat reeds over vijftien vermogens van meer dan één millioen pond sterling aan het rijk d. verschuldigde rechten zijn af te dragen. In Engeland bedragen deze rechten acht ten honderd, zoodat een nagelaten vermogen van één millioen £ voor de schatkist een ontvangst yan tachtig duizend £ beteekent. Weliicht zal men ook hier belangstellen in de erflaters der aldus onder de successierechten vallende vermogens; de voornaamste in het afgeloopen jaar waren; rechten. Sir Charles Tennant £3.151,974 £ _4_,000 Mr. Alfred Beit 3,000,000 „ 240,000 Lord Grimthorpe - 2,111,775 , 168.000 Iward Steinkopff..... , 1,247,0-8 „ 100,000 Mr. Wrllium Sturdy I.Q-J*,-»- „ 80,000 Mr. X. V. Smith - 1,932,139 , 160,000 Lord Leven „ 1,300,013 „ 106,000 Mr. O. C. Kaphael „ 1,103.247 „ bB,OOO Lord Mansfield „ 1,001,600 ~ 80,000 Mrs. Lewis-liill (ongeveer;. „ 1,000.000 ~ Mr. George Herring „ 1,500,000 ~ 12u,000 Mr. Louis Spiizel „ 2,000,000 „ 160,000 waarbij nog komen die van: "dr. George Ömith £ 5,000,000 Air. John ürettun , ~760,000 .Mr. Wilh. Urme Korster „ ~000,000 (iemiddeld bedragen da Engalache millionairs-eii'enissen per jaar tusschen elf' en veertien millioen; doch dit jaar is dit bedrag reeds geklommen tot £ 25,126,859, terwijl nog bijna vijf maanden ons van het einde des dienstjaars scheidep. Onderstaande cijfers geven een overzicht van de afgeloopen jaren met de onder de successie-rechten vallende Engelsche vermogens, waarby afzonderlijk zijn gerangschikt da vermogens van overleden Engelsche millionairs. 1897-8. . . .£278,769,552 . . .£14,735,614 1898-9.... 280,099,220 . . . 11,654,846 1899-1900.. 326,198,47» .. 28,172,899 1900-1. . . . 294,837,812 .. . 13,603,463 1901-2.... 320,299,237 ... 38,529,868' 1902-3.... 298,464,066 ... 11,981,785 1903-4. .. . 293,180,853 , . 14,605,488 1904-5. .. . 293,325,349 .. . 5,941,926 1906-6.... 303,718,475 . . .- 13,647,617 Jordaanwaier. — Zooals men weet heeft de Duitsche keizer in de mode gebracht ■— door den doop van zijn kleinkind — bjj doopplechtigheden Jordaan-water te gebruiken. Het is natuurlijk een vrij kostbare geschiedenis, het water uit den heiligen stroom te laten verzenden. Ook waren er touristen en pelgrims, die als souvenir van hun reis naar het Heilige Land een flesch Jordaan-water mee naar huis brachten. l)oor de bewoners van Palestina werd met dit water een levendige handel gedreven. Tot... er nu een concessie is verleend door de Turksche regeering aan een Amerikaan. In Amerikaansche flesschen, in Amerikaansche verpakking, met het stempel voorzien van den Amerikaanschen consul te Jeiuzalem, zal voortaan het Jordaan-water, dat in den handel is, als echt kunnen worden herkend! Met geld gooien. — De Engelsche bladen vertelden dezer dagen in weinige bijzonderheden het zonderlinge optreden van e6n zich noemenden philanthroop, iemand die naar alle kanten met zijn sovereigns gooide, en aldus eenige dagen de held van den dag is geweest. De zonderling begon in Covent-Garden, waar hij een dienstman met de vraag aanklampte, of hij honderd pond sterling wilde hebben! De dienstman dacht aan een grap en antwoordde wat over de slechte tijden en de kwaje verdiensten. Maar toen hij een handvol bankbiljetten toegestopt kreeg, raakte hij toch zijn hoofd kwijt en holde mal van opgewondenheid naar zijn kameraden in de buurt. Een tweede dic-nstman, een oud-gediende uit den Soedanoorlog, kreeg soortgelijk fooitje. Men kan zich moeilijk een voorstelling maken van wat volgde toen de philanthroop Covent-Garden doorwandelde en eiken dienstman, koetsier, agent, krantenjongen een goudstuk toestopte. De pers kreeg de lucht van het gebeurde en een Daily Aeirs-verslaggever wist de verblijfplaats van den geldgooier uit te vinden in Tavistock Hotel. De zonderlinge weldoener wilde zich wel laten interviewen; hjj heet Yates en woont in Sheffield, verontwaardigd was hij over een toespeliog, dat hij een excentriek Amerikaan zou zijn! Hij wilde den armen goed doen, zeide hij. Hij hield van arme dienstmannen en andere menschen, die voor hun dagelijksch broodje moesten tobben; daarom stopte hij hun een fooitje toe, in de hoop, dat zij er een profijtje mee zouden hebben. Den volgenden dag was mr. Yates van den vroegen ochtend tot 's middags laat in West End bezig met gelduitdeelingen. Het publiek vocht om de goudstukken, 's Avonds reed de man in een cab naar een café-chantant en werd onderweg door een dolle menigte achterna gehold; telkens boog hij uit zijn rijtuig en wierp de sovereigns onder de menschen,. De Engelsche politie, is lankmoediger dan de onze; want eenigen tijd geledan werd hier in Amsterdam een zonderling, die op even dwaze, hoewel op bescheidener wijzo te werk ging, in zijn eigen belang èn in dat van zijn begiftigden „onschadelijk" gemaakt. --- Prov. Stalen van Gelderland. Bij Provinciale Staten van Gelderlaad u ingekomen oen adres van den gep. kapt. ter zee O. Kuyck, beheerder van de st an aen OranjoOond van Orde, genaamd ~ilet Hot- en Hattemscho veld aan den Arnhemschen straatweg, gemeentoApeldoorn, waarin wordt verzocht dat de bestaande beplarrting met boomen ter weerszjden van den ; .-n weg Arnhem—Apeldoorn, in worde voortgezet tot vooruij genoemde stichting. ■ p meerde Staten merktn in hun praeadvies op, dat de kosten van dit werk t. het rapport der Ned. Heide ma at_-„apprj bedragen f 1L',371.89. W armeer deze kosten over 9 jaar worden , agen dan worden de uitgaven voor het gewoon onderhoud van den weg met een som van f 1374,6-b per jaar verhoogd. God. tot den weg te beplanten van de buurtschap ïerlet tot aan de, aan de gemeente Apeldoorn toeb, .nting; dat voor dit work zal woi gd het rapport van de Ned. Heiti. IPPS en dat het zal worden uitgevoerd in een tijdsbestek van 9 jaren In de a.s. winterzitting der Provinciale Staten komt mede aan de orde een door Ged. St. van Gelderland en van Overijsel gemeenschappelijk ontworpen wijziging van reglement op het beheer van het polderdistrict Vciuwe. Het doel der wijziging is -enerzijds het reglement in overeenstemming te brengen met de sedert de laatste wijziging in werking getireden Staatsd, anderzijds om het Veluwe reglement in overeenstemming te brengen met het gewijzigde Geldersch Kivierpolderreglement. God. Staten stellen voor aan de vereeniging „Militair Tehuis" voor de Vgerplaats Oidebroek, gevestigd te Doornsprjk, uit de provinciale fondsen een jaarlijksch subsidie van ƒ 100 tot wederopzeggeiis te verleenen. Ged. n voor aan de gemeent» Zalt-lf . n behoeve van de restauratie van den Sint Jlaartens-toren aldaar een subsidie uit _e provinciale fondsen to verleenen, ten bedrage van } der kosten tot een maximum van f 18,000, betaalbaar in 7 jaar en daaraan de voorwaarde to verbinden, dat door het Uljk minstens een bedrag van de helft der kosten worde verleend. Ged. Staten stellen voor aan de vereeniging het Geldersch Paarden-Stamboek een jaarlijksch subsidie te verieenon van f 500 voor do jaren I en 1910. Ged. St. stellen voor aan d 6 provinciale reeelingscommissie tot bevordering der paardenfokkerij voor de jaren 1903, 1909 en 1910 een jaarlijksch subsidie te verleenen van f 5000. * WEESP, 13 Nov. Gisteravond besloot de anti-rev. kiesvereeniging ..Nederland erf Oranje" bij de Gemeenteraadsverkiezing den candidaat der R.-Katholieken, den heer H. Enkolstroth, te steunen. * HELDER. 12 Nov. In de heden gehouden zitting van den Gemeenteraad kwam in behandeling een voorstel van B. Eu W. om toe te treden tot divan Noderlanverzekeren van werklieden te; an ongelukken. Na dit voorstel in comité, werd besloten alsn op het voorstel van B .en W. in te gaan en gedurende 1907 verzekerd to blijven bij de „Nieuwe Eerste. Nederlandsche". Naar aanleiding van do weigering van d<>n Burgemeester, om vergunning te verleenen aan den Matrozenbond, tot hot houden van eon optocht met muziek on bij g. beid van het tienjarig bestaan, in Janu:»: werd door den heer Jaring gevraagd welke overwegingen tot die weigering aanigaven en of het mogelijk zou zijn, d< vergunning alsnog te verleenen. De Burgemeester antwoordde daarop dat hij de vergunning weigerde, omdat hij deze gemeente wol in de laatste plaats geschikt achtte voor een optocht van den Matrozenbond. Alsnog vergunning te verleenen lag niet in zijn plan. Discussie hieromtrextt werd door hem afgewezen. Tot onderwijzeres werd benoemd mej. 0. J. Kuiper, to Burgorbrug. * DOETINCHEM, 12 Nov. De afdeeling van den Volksbond besloot in Augustus a.s. hier een Floralia- en een Hnisvlijt-teutoonstelüng te houden. --- BINNENLAND. AMSTERDAM, Dinsdag 13 November. Natuurlijke kinderen. De Voogdijraad te Haarlem heeft een schrijven gezonden aan geneeskundigen, geestelijken, arm verzorgers, enz. enz. in het arrondissement Haarlem, waarin het medewerking inroept ter bereiking van wat hij acht te zijn: een groot belang van liet buitenechtelijk, zoogenaamd natuurlijk kind. De Voogdijraad wenscht nl. te bevorderen dat in de tóekomst meer dan tot heden placht te geschieden ongehuwde moeders hare kinderen erkennen. „Er is een belangrijk verschil in rechtspositie tusschen het erkende natuurlijk kind en het niet erkende. Het erkende kind staat van rechtswege onder de voogdij der moeder, die de erkenning deed ; het heeft, tegenover die moeder, wettelijk aanspraak op onderhoud en opvoeding; het heeft op de nalatenschap zijner moeder een erfrecht. Het niet erkende kind staat in wettelrjken zin geheel „alleen op de wereld"; ieder kan het tot zich nemen; het hoeft geen verwanten en geen wettelrjken voogd; de moeder is wettelijk niet gehouden, het groot te brengen en op te voeden. „Het is duidelijk, hoezeer 't belang van het natuurlijk kind vordert, dat het, indien al niet door den vader, dan toch door de moeder erkend worde. Intusschen, en op dit feit vestigt do Voogdijraad in 't bijzonder uwe aandacht, vindt erkenning van het natuurlijk kind door dc moeder bijna nooit plaats, althans niet, zooiang de moeder ongehuwd blijft. Komt de moeder later tot een huwelijk, dan wordt veelal bij die gelegenheid het kind erkend, zoowel door haarzolve als door den man, met wien ze in het huwelijk treedt, ten gevolge waarvan het aldus door beide echtelieden erkonde kind positie van wettig kind verkrijgt, d. w. -. beschouwd wordt al», uit het pas gesloten huwelijk te zijn geboren. Blgft echter de moeder ongehuwd,.dan bljft het kind zoo goed als altijd buiten iedere erkenning, tenzij het belang der moeder later mocht meebrengen, zich over het groot geworden kind macht te verschaffen, waartoe dan erkenning en de daaruit voortvloeiende voogdij als middel gebezigd wordt. „Hot komt onzen Voogdijraad voor, dat erkenning van natuurlijke kinderen door hunne moeders in vele gevallen arhterwege blijft, enkel uit onkunde en uit schaamte. Men kan zich niet zoo gemakkelijk voorstellen, dat buiten do geboorteaangifte, waarbij toch de naam der moedor vermeld wordt, nog een bepaalde handeling van deze noodzakelijk is, om een wettelijken band tusschen haar en haar kind te doen ontstaan. De Voogdijraad vleit zich, dat vele ongehuwde moedors gaarne bereid zouden lijn, zich den gang naar 't Gemeentehuis te getroosten en daar door den ambtenaar van don Burgerlijken Stand een erkenningsakte te doen opmaken, indien sle-dits door een belangstellende op do wenschelijkheid daarvan gewezen werd. Het is daartoe, dat de Voogdijraad voor voorkomende gelegenheden uwe bereidwillige medewerking inroept. „Intusschen mag hier niet verzwegen worden, dat de Voogdijraad erkenning van natuurlijke kinderen wenscht te bevorderen om oen zeer speciale reden. Door de zoogenaamde Kinderwetten is de mogelijkheid geopend, om ouders en voogden, die oen slecht lei drag leiden of hunne plichten grovelijk verwaarloozerr, uit hunne ouderlijke macht of voogdij to ontzetten. Evenzoo kunnen zij, die feheel onbekwaam of onmachtig zijn om hun inde-ren to verzorgen, van de ouderlijke macht of voogdij worden ontheven. Na ontzetting of ontheffing kunnen de kinderen dan worden geplaatst in gestichten of gezinnen waar ~jj, hoofdzakelijk op kosten van den Staat, eon beter vorzorgdo opvoeding genieten. Het is in 't bijzonder do taak van den Voogdijraad ontzetting of ontheffing van onwaardige of onmachtige ouders en voogden uit te 10_..--n. ~Ontzetting of ontheffing is echter onmogelijkheid, wanneer het verwaarloosde -md geen ouders of voogden heeft, die ontzet ©f ontheven zouden kunnen worden. In zulk ©en geval is opvoeding op Sta atskoste n uitgesloten en is het verwaarloosde kind afhankelijk van liefdadigheid. En nu ligt daarin ju. roden, waarom het natuurlijk kind thai. nog dan vroeger gebaat wordt door erkenning. Erkenning toch heeft tot wettelijk gevolg voogdij voor de moeder, die de erkenning deed. En uit die voogdij kan de moeder later worden ontzet, indien zij een slecht levensgedrag leidt of hare plichten tegenover haar kind verwaarloost. Zij kan daarvan worden ontheven, indien b.v. voortdurende ziekte haar onbekwaant maakt, haar kind to verzorgen. Zonder eene voorafgegane erkenning is zulk eene ontzetting of ontheffing buitengesloten". --- Afwateringskanaal ’s-Hertogenbosch Drongelen. Wij zijn thans in staat i.an het veel hesprekon plan tot aanleg van een afwateringskanaal van af dc Zestigelsche brug iv den Staatsspoor-Uertogenbosch— Boxtel onder de gemeente 's-Hertogenboseh tot aan de nitwateringssluionder de gemeente Waalwijk, behoorende tot de werken tot verlegging van de uitmoiiding der rivier de Maas, eenige bijzonderheden te ont-1 oenen. In de allereerste plaats zij vermeld, dat de besteding \oor dit werk, dat op ƒ 850,000 is :d, in den loop de_er maand zal plaats hebben, en in de tweede plaats dat met de uitvoering daarvan zoo spoedig mogelijk een aanvang zal worden gemaakt. Hot te graven afwateringskanaal moet aan de bovenzijde nabij de -lestigelsche brug ouder de gemeente 's-Hertogenbosch, volg. grondbladeii, ru aansluiting worden gebracht met deu aldaar gedeeltelijk reeds gevorniden bovenbouw van het kanaal, terwijl de bodemvoorziening, aldaar te maken, wordt aangesloten met de reeds uitgevoerde bodemvoorziening. Nabij den benedenmond onder de gemeente Waalwijk, zijn de kanaalwerken volgens de grondbladen te verbinden met de bestaande werken aldaar. De totale lengte van het kanaal, van het nulpunt der meetlijn af tot aan Bet stortebed der uitwateringssluis aan den boiiedsnmond, bedraagt 19,180 M. De breedte van den kanaalbodem bedraagt over de geheele lengte van het kanaal 18 meter, met uitzondering van plaatselijke verbreedingen. Volgens berekening bedraagt de totale hoeveelheid grond, te verkrijgen door het graven van hot kanaal met bijbehoorende waterleidingen en slooten enz. _,131,000 kub. meters in profiel gemeten. Voor het opwerken der kanaaldijken, met een kruin-breedte van 5 M., de bekleedingen met klei en met bovengrond Inbegrepen, benevens voor den dijk langs de Broekley en voor de verschillende opritten is in het geheel benoodigd een hoeveelheid van 1,650,00 kub. meters in profiel gemeten. Voor de bekleeding van het buitenbeloop van den rechterka naald ijk is benoodigd een hoeveelheid klei van 60,000 kub. meters, in profiel gemeten. Voor de overige bekleedingen is benoodigd een hoeveelheid van 190,000 kub. meters klei, in profiel gemeu-n. De hoor«el_oid klei op het terrein aanwezig beneden dwarsprofiel 170 en boven dwarsprofiel lo tusschen üe onteigeningsgrenaen bedraagt 270,000 kub. nieter, in profiel gemeten. Do to oppervlakte bedraagt 600,000 vierk. nieters, de te bezaaien oppervlakte beuiaagt 7uü,uud vierk. meters. r.ijk 1 öeptem-er ii-o- moeten alle werken, ook de eventueel voor het Departement van Oorlog uit to voeren groi. voltooid worden ..u alle n z.jn ontruimd afsiuitdani nabij den bovenmond voüe-ig moet zijn opgeruimd. ---