Over Limburgsche Volkskunde. XXXIX (Vastenavond. — Slot). Er komt aan alles een einde, dus ook aan de Vastenavondpret. Als de inensch zich gedurende drie volle dagen heeft overgegeven aan jolijt en Vermaak en uitspanning van allerhanden aard, Somtijds aan de meest uitgelaten . vroolijkheid toet den aanklevë van drink- en braspartijen, dan moet er ras een oogenblik komen, waarop hij er aan wordt herinnerd, dat zijn lichaam straks vergaat in stof en asch, en 't dus hoog tijd en Noodzakelijk wordt, dat er een drang naar boetvaardigheid ontstaat. En de ouden leerden 't ons reeds, dat de assche daartoe een zinnebeeld was. Daarom keeren de geloovige katholieken op Woensdag na Vastenavond devoot ter kerke, om toet de bewuste attenties zich het kruisje van beenderen-assche op het voorhoofd te laten drukken. En daarmede wordt dus paal en perk gesteld aan alle vreugbetoon en treedt de eerste vaste. boeten of onthoudingsdag der veertigdaagsche vasten in. Om het uitdeelen der assche-kruisjes wordt de 2e dag op vele plaatsen ook ~Kruiskes-dag" gedoemd, °* in meerdere dialect-vormen : „Krutskes-, Kruutskes-, Kruuskesdag". Om het einde dat er ergens herrie komt, dan eclipseeren wij", — „Allo, Wullem, wees dan ook eens een kerel! Laat me niet in Belgiek vertellen, dat een Hollandsch so'daai een "jonge struische maagd, die gaarne ook eens leut zou gehad hebben, in den steek heeft gelaten. Allé, allé, hier hebt ge twintig francs voor een jaligen avond en Jamenteer dan ook niet langer, zulle _'" — „ja., ja, schipper..., het dan gansch secuur i 5...." — „Zoo secuur als de dood en de belasting". ... „Nou, vooruit dan maar, schipper, — voor uw dochter; die mag ik dat pleziertje niet misgunnen, en dan zal zij mij ook geen droogpruim mee.r noemen". ~A la bonne heure, nou ken ik je weer, Wullem.lk zal het vanavond goed met je maken, zulle, ge zult er geen spijt van hebben, laat ou dat gezegd zijn". * # * Willem van Langen heeft het werkelijk niet betreurd aan het dringend smeeken van Marianne. Meuleneers te hebben gehoor gegeven. Arm aan arm, dicht tegen elkaar gedrongen, heeft hij met haar bezocht de talrijke herbergen in de stad, waar de muziek schetterde, het orgel lawaaide, waar de paren met de kartonnen of fluweelen maskers voor het gelaat springdansten met telkens harde trappen op den vloer, terwijl krijschende stemmen zich schorre kelen galmden : „Jeanc, sjei oet, Jeanc, sjei oet, of HEn ich höb nog noets soe'n 10l gehad. — „En wat zegde ge er nu van, Wullem? Hebde ge nog spijt, dat ge zijt meegegaan?" — ~Neen, neen, Marianne... En ik heb nog nooit zoon 10l gehad". • — „Schreeuw toch niet zoo — ze mochten eens hooren, dat ge Hollander waart",, — „'t Kan me niks bommen.... En ik heb nog nooit zoon 10l gehad". — „Koesjt dan toch 1 Laten wij liever dr nog eentje pakken ; m'n keel is zoo droog als kurk van al dat dansen en die stof, — ge kunt er verdikkeme op leunen. Hedde ge nog genoeg centen?" — „Jawel, jawel, Marianne, lieve Marianne — met om haar middel geslagen arm. — En ik heb nog nooit zoon 10l gehad". — Houde ge nu toch uw kop dicht! Als ze ou te pakken krijgen, is het ou eige stomme schuld". — „Marianne, lieve Marianne i" en vaster, prangender zijn arm om haar middel. — „Non, krijg ik nog wat, of niet, zulle?" — „Jawel, jawel, kom maar mee, — haar trekkend, sleurend naar het buffet tusschen de draaiende, wirbelende, chaos. — „Santé, Marianne !"- — „Santé, Pieter 1" — „Wat zeg je n0u?.... Pieter?" — „Stil toch i' 't Is, dat niemand verdacht op je zou hebben". — „Slimme meid, dat je toch bent! — Als we buiten zijn, krijg je daar een zoen voor". — „Best, 't zal ou gegund zijn, — maar geef nog een glas weg in afwachting : m'n keel brandt nog altijd als gloeiend vuur". — „Nog twee. Madame Santé, Marianne 1" — „Santé, Pieter.... hè, dat doet goed ï nou gaan we verder kijken". „Waarom? 't is hier toch zoo lollig". — „Ergens anders is het nóg lolliger". Ze hebben nog andere lokalen bezocht, hartstochtelijker, woester hun dansen ; meerdere glazen bier, drupkes, cognacjes, welke Willem van Langen heeft verorberd op aansporen zijner vrijgevige Dulcinea ; en immer feller, snerpender zijn stem, uitbulderend ; „ik heb nog nooit zoon 10l gehad I"~ — „Kom, jongen", fluistert s_e hem eindelijk in 't oor, „we motte naar boord". t- „Nou al? Ben je mal, Marianne? 't begint pas jolig te worden". — „Neen, neen, kerel, ge staat nou al niet meer recht op ou beenen; als de politie ou straks meeneemt, van wege dat ge inde olie zijt, dan zijde ge er glad bii, en dat zou ik niet graag op mijn conscientie hebben. Allé, kom nou, en zorg, dat ge ou roer recht houdt, zulle", tegelijk hem sleurend met zich mede. Gesteund door haren krachtigen arm, heeft de belasting-soldaat ongestoord veilig zijn tijdelijk verblijf bereikt. Na vele dankbare kussen op Mariannes wangen, na nogmaals tallooze verzekeringen dat hij nog nooit zoon 10l had gehad, rustte weldra het vermoede, afgematte lijf in de kooi van „La belle Espérance". Een heerlijke nacht..... Nog zoemt in zijn ooren de lustige, vroolijke dansmuziek ; nog voelt hij in zijn voeten, in zijn beenen de tinteling van het springen en huppelen over den dansvloer — 't is hem, of het schip óók danst, of het deint op en neer over de golven van de Maas — heerlijke, zalige droom., * * * Flauw, mat, dringt het licht door het klemë venster in het nauw bedompt kamertje ; boven hem het geluid van druk heen en weer geloop, van klompen-geklipklap en lachende stemmen — de stem van Marianne... die... die al 0p.., nl aan het werk is. Kranige meid, na zoon avond als gisteren ! Lol heeft hij gehad — 't zal waar zijn. De schip, per had er niks te veel van verteld en geen smeris, die hem in de gaten heeft gehad. Als Marianne dr zin in had, en de baas gaf opnieuw duiten, dan ging hij van avond weer met dr uit in hetzelfde pakje van dominé, zooals de schipper dat zwarte ding noemde, 't Zat veel losser aan je body als die uniform — vervloekte spullen, die hij nu weer moest aantrekken. — Afijn, nog 'n paar dagen maar, dan kon hij die vodden voor goed ophangen. Nog een wijd armuitstrekken, een geeuwen met hoog-wijd open mond, en hij staat op ; hij dompelt het nog gloeiend hoofd in het ijskoude wa.ter — nu nog de blauwe broek, de kapotjas, en dan weer soldaat. Met nog wankelende schreden strom pelt hij naar boven.: „Wel verdikkeme... wat... wat is dat." terwijl zijn knokkels met vlugge bewegingen zn oogleden bewrijven... Is hij nog niet wakker? — droomt hij ? — Marianne, haar vader, haar moeder lachend, lachend, uitschaterend hun pret met kromgebogen lijven, — en vóór hem... geen muur... geentorens... geen huizen ... sneeuw, niets ander 3 dar, sneeuw, sneeuw op de vlakte, sneeuw op de bergen, overal sneeuw en... God in den Hemel... de ketting... de ketting los ! Plots helder zijn nog versuft brein. Hij begrijpt. Verdoemd, 'hji begrijpt... Daarvoor... daarvoor moest hij dus carnaval gaan houden... met Marianne, — dat loeder, dat canaü'e .' Daat-voor dwong ze hem te drinken, almaar door te drinken, — dat crapule I Met oogen, waaruit woede, toorn, haat vlammen., met hoog opceheven vuisten ijl* hij naar hen toe. — „Wat is dat! Wat beteekent dat allemaal!" stottert hij uit didhtgenepen strot. — „Och ni__s. WulJJam", spot "Meuleneers, niks anders dan een lolletje., met die heeren van de belasting bij jelui — „Terug", dondert hij „terug naag dezelfde plaats! En als do bliksem!" —> „Ewel, m'n besta v__.en!_ daat, de Staat der Nederlanden do hem ver* schuldijgde beüastingpenningen verloren; zotf heeft do Hollandsche krijgsman een Vlaafrischeji vrouw gekregen. Men heeft „la belle Espêrance'* en Keur ac&ïv per nooit meer te Ma__str_c__t terug gezien. Mr, L. H. 1.. LAMBERTS HURRELBRINCK^ --- In den doorlooptrein Roermond—Eindhoven. Vrouwelijke op 't laatste nippertje binnengekomen: „Ik zit u toch niet in den weg—i O.erbeleefd jojt-gmensch: „O, dat hindert niet, dame. ik ga er aan het eerstvolgend statioH al ui_." --- GEMENGD NIEUWS. Aspirine en haar -g-enruiK. Het gebruik van aspirine als geneesmiddel isi tijdens de mobilisatie zeer algemeen geworden Teneinde eenige leiding aan dat gebruik te geven, schrijft de medische medewerker van de N. R. Ct.. het volgende voor: Gebruik slechts kleine hoeveelheden aspirine. En dat niet alleen omdat aan het gebruik voocm van grootere hoeveelheden mogelijk minder ort schuldige bijwerkingen verbonden zijn, maar in de eerste plaats, omdat men zelden of noot met twee tabletten van een halve gram bereikt, wat men niet met één tablet bereiken kan. Die eigenschap hebben de meeste salicylpraeparaten ge meen; veel werkt zeer zelden beter dan weinig.- Bij griep gebruike men nooit meer dan 5 tablet ten van een halve gram daags. De guns-ïge ver deeling is: overdag S maal en 's avonds voor het slapen twee _ Knabbel aspirine-tabletten nooit drecfj op,, maar „los" (suspendeer) de tablet op in een haf glas water. De kans op ongewenschte maagklaclï' ten word daardoor zeker tot een minimum beperkt; slechts bij uitzondering zal het gebruik van; een mespunt „zuiveringzout" (dubbelkoolzure so' da, bruispeeder, geen „zuringzout".- daarenbew ven noodzakelijk zijn. Gebruik nooit kinine en chinapraeparaten tegfê* lijk met aspirine. Deze combinatie ia bepaald ge Vaarlijk , Aspirinegebruik by kiespijn is steeds en bij hoofdpijn zeer vaak atriusvogelpc_itiek. Wie bij kiespijn als gevolg van tandbederf door aspirine gebruik zich een bezoek bij den landarts meent te kunnen besparen komt natuurlijk bedrogen uit ,Wie ongestraft een hoofdpijn, die een gevolg is van ove spanning, geregeld meent te kunnen ver donkeren.anen, doet even dwaas als de daklooze die zijn gebrek aan voldoende kleeding en dek k_ng door een stev-.gen borrel meent te kunnen goedmaken; deze bevriest op een kouden winter nacht in de goot, gene maakt mogelijk ontijdig en onnoodig mot zenuwarts en sanatorium kennis .. Gebruik nooit zooveel aspirine dat ge er van zweeten gaat ,als ge u niet te bed of althans in een voldoend verwarmd vertrek bevind, want wie zweetende buiten rondloopt, pleegt zonder Overdrijving een aanslag op zijn leven, omdat zweeten de afkoeling van het lichaam ten sterkste bevordert en daardoor dubbel „.vatbaar" maakt. Gebruik wanneer ge onder geneeskundige behandeling zijt, geen aspirine zonder voorkennis van uw dokter, omdat ge niet weet, of het door hem voorgeschreven geneesmiddel en de door hem aanbevolen geneeswijze vereenigbaar is met aspirinegebruik (zie ook onder nummer 3). Gebruik bij voorkeur geen aspirine als ge een slechte maag of een zwak hart meent te hebben, en ga zeker niét met aspirinegebruik door wan neer ge reeds éénmaal met onaangenamerr neven verschijnselen hebt kennis gemaakt, gedachtig aan het spreekwoord yan den ezel en den 6teen waaraan hij sich bij voorkeur slechts eenmaal stootte. Geef aan kinderen beneden den schoolgaanden leeftijd nooit aspirine en aan schoolkinderen nooit meer dan een halve tablet van een halve gram (dus een kwart gram). Gebruik geen dure zoogenaamde hygiënische buitenlandsche aspirinet__bl_.ten als ge goedkoo-, pc niet minder hygiënische Hollandsche aspirine tabletten of poeders (ar.idum acetylo salicyHeum) kunt krijgen. Zoodoende bevoordeelt gij en u zelf èn de Nederl. pbarmaceulisehe industrie en den Nederlandschen apotheker (want bij den dro "'st behoort, men geen geneesmiddelen te halen, zelfs geen aspirine.) We zullen de tien geboden maar niet vol maken, Zoodoende blijft voor eiken geneeskundige 3e gelegenheid open om als tiende gebod eigen paxti culiere wenschen en verlangens meen.ngen en beweringen onder eigen woorden te brengen. Mogelijk is ook dat het refrein van de meeste geneeskundigen de stelling van Pinkhof en van der Wielen zal zijn, die feitelijk ook in de bovenge geven negen wenken door een goed verstaander (emakkelijk is terug te vinden Gebruik geen aspirine zonder geneeskundig voorschrift. Want wie de bovenstaande negen ge boden in acht neemt doet zeker verstandig maar wie het tiende gebod tot zijn geestelijk eigendom maakt doet verreweg het allerverstandigst. Als alle menschen echter wijs en verstandig waren-.? ---