•MMMMm^MMMU•tWmmmmMmm-tttmtmtmÊM^MMmWmMMMWMMmm^m-WMm^m.MMMMMMmmMMMmmmmtimÊÊÊMWMM^^ Jkf op Uw woorden. „Geef mij een sigaƒ / ' JRI \V ler i________ ADAMAS Sigaretten KÏE-jlci» EelXon. h • , . __-_-___.-_-_-_______-__——. --- FRIESCHE POOTAARDAPPELEN Zij die hun pootgoed wenschen te vernieuwen, met gekeurde friesche kleipoters, kunnen zich spoedig opgeven bij J. Houben Scharn-Heer 30, om samen te bestellen. 277 --- _ ' — f[GEGARANDEERDE VERDIENSTE! I VAN ff 3.50 EN MEER PER DAG 1 __ > Gezocht personen van y"" >\T beiderlei geslacht. X (V voor het breien op I il onze automatische I -O 'M 1 Huisbreimachine \A „WIKUN A". Eenvoudige en lichte huisarbeid het geheele Jiili jaar door, onverschillfg ffwL waar men woont. Voorafgaande kennis niet vereischt. Vraagt onze condities. PRODUCTIE VAN GEBREIDE GOEDEREN ALS HUISWERK MET BREIMACHINES I „WIKUNA" I FREDERIKS PLEIN Cl, DIP. 19 ■ AMSTERDAM SAMENWONEN. j BAVOM Dame, vlllatje bewonend in Valkenburg vraagt j P E R L A samenwonen met dame uit gegoeden burgerstand I lETS BIJZONDERS IN brieven no. 275 bureau van dit blad. I ELK OPZICHT '-40- --- WEES TOCH WIJZER r koopt niet langer aJle onmogelijke dure hoestmiddaltjes Locarbits Groene Kruis. Locarbits is niet duur! Locarbits heeft een aangena men smaak die nooit verveelt. 't Is 'n lekkernij. Overal verkrijgbaar p. ons, p. doos en p. stuk. Er is veel namaak in omloop! Men lette er dus op dat men U geen namaak in de handen stopt. Eenig fabrikante van de ECHTE Locarbif* Groene Kruis Hoestbonbons is: 3275 THE LONDON CARAMEL WORKS, BREDA. I STUDEERT BOEKHOUDEN STENOGRAFIE TYPEN NEDERLANDSCHE/1 0 _ FRANSCHE ' § S _. DUITSCHE i S 3 - 1 ENGELSCHE \ • 3 BIJ HANDELSSCHOOL „STUDIO" TEMPSPLEIN 7, HEERLEN TELEF. 397 DEZE SCHOOL NOTEERDE REEDS 234 I GESLAAGDEN. 33i0 | --- WIE HELPT , met eene „gift-ineens" of in termijnen een jong student, uit talrijk gezin zijne studies voor 't priesterschap voltooien ? Br. onder no. _4K> bur. dezer. IJZER BUITEN SYNDICAAT !! alle soorten balk, beton, plat, rond, platen enz. Gereedschapsmachines voor de smederijen. Alle aannemers-gereedschappen. Jos. WISHAUPT, Maartenslaan 13, MAASTRICHT. 2726 --- ■VAroma-köffieX ■ X THEE A H I Dessert 67 et. N 2 7 AO ch Geel 57 et. N 96 _*o et. Blauw 53 et. N 23 36 et. BnuiN.'!.'.'!'.'.-«.S et! Nis!'.'.'.'.'..' 33 et! ■ Groen 40ct. N 22 34 et per »/_• pond N 2 1 32 et. per ons _ W\cyi §HBMB>nnpV-l-l-nH-M1 ölWricht "l _M__._l__Tal Hwi -M Y_ri -1 ••_ »_i _!•-- / f/**fX * I --- * , ... "1 Huls.kamps OUDE GENEVER en FIJNE LIKEUREN Anno r/75. >i --- ■ t bedrijven, dat Firestone zijn devies „MOST MILES" ook Inderdaad nakomt. Oe Gum Dipped bewerking, die het carcas ondergaat, bezorgt den Firestone band een bizonder langen levensduur, terwijl kwaliteit en ontwerp van het rubber loopvlak minimum slijtage en 100% veiligheid waarborgen. N.V. Banden Import Maatschappij Keizersgracht 485 • Amsterdam yQumibp Verkrijgbaar bij : Firma KUYSER, HOOGVELD & Co., Vaïkenburger.veg 18, HEERLEN. --- FEUILLETON. VALSCHE KAARTEN. 12). — Ah, dat zal lang duren, antwoordde Lettice glimlachend; maar zoo lang als ik nu en dan van je hoor, en je vallen van mijn eigen dwaas gekrabbed zenden mag, zal die maand misschien door te komen zijn. De heer Cheslett voegde zich thans weer bij hen, en gaf te kennen dat het tijd was terug te gaan naar de Baker Street. --- HOOFDSTUK XVIII. EEN ONGENOODE GAST. — En heeft hij geen kaartje achtergelaten, Pol ly? vroeg Jim Donaldson. — Neen, antwoordde juffrouw Meggot; hij hoeft niets achtergelaten dan een geur van ongeëvenaarde onbeschaamheid. — Alleen omdat hij niet tevreden was over zijn schaapscotelet? lachte Donaldson. — Niet tevreden! herhaalde Polly, haar hoofl schuddend. Hij had de onbeschaamheid om te vragen of ze van den schoenmaker kwam. Ik ben er op uit gegaan en heb mijn best gedaan maar ik moest nemen wat ik krijgen kon bij den naasten slager; en moeder had geen best vuur. Ik geloof niet dat het bijzonder lekker was, ging Poiiy voort, maar het. was onbeschoft van hem om zich zoo uit te laten. Toen ik hem de sherry bracht. — Ah! riep Donaldson. — Vroeg hij of dat was, wat uzelf dronk. Ik zei van ja. Afkomstig van de naaste kroeg, zou ik denken en _o bij de flesch, merkte hij op, nadat hij ze geproefd had. Misschien, daar ik een vrouw heb voor wie ik zorgen moet, wilt u wel een pint van het meer nederige, maar minder vergiftige half-om-half voor me gaan ha leii, zei hij verder — En toen? vroeg Collingham. — Toen ik hem dat gebracht had nam hij een van uw sigaren, en, na een paar trekjes, zei hij Ik kan niet langer wachten. Zeg aan uw meester, dat hij liever wat minder moest rooken en wat meer er voor betalen. Daar zullen zoowel zijn gezondheid als zijn tooneelstukken bij profiteeren. De beide vrienden barstten het uit van het lachen. — En heeft hij niet de minste aanwijzing willen geven wie hij was? vroeg Donaldson. — Niet anders dan dit. Hoewel ik kookte van woede, hield ik me voldoende kalm om hem nog eens te vragen welken naam Ik moest zeggen. O, zeg aan Donaldson, zei hij, dat de vriend, die twee maanden geleden een kaartje voor hem betaafld heeft te Croydon, hem is komen opzoeken, — Lightfoot, bij alle goden! riep Jim. Maat hoe kwam je er toe hem een lunch te geven. Polly? — Wed, hij zei dat u hem gevraagd hadt — dat hij in de buurt geen püaats wist om iets te eten, en dat hij haast had. — Bij dezze gelegenheid, aangebedene Poliy, heb je je beet laten nemen. Die mijnheer, die zooveel aan te merken had, is van het soort dat leeft ten koste van zijn medemenschen. Het is waar dat hij me kent, maar je moet hem niet meer onthalen. , Juffrouw Meggot's oogen flikkerden terwijl zij antwoordde: — Ik wou dat hij nog eens kwam. — Waarom ? — Om hem te laten inrekenen, omdat bij op een bedriegelijke manier een scliaaspcotelet gekregen heeft. En Polly schudde uitdagend haar hoofd. Hoewel Polly zich veel vrijheden veroorloofde in haar gesprek met haar huurders was zij altijd zeer eerbiedig tegen hun gasten. Hoe kwaad zij gok geweest was over de beleedigende opmerkingen van den heer Lightfoot, en hoe vlug zij gewoonlijk ook was met haar tong, toch had zij dat lastige lid bij gelegenheid van het bezoek des avonturiers weten te beheerschen, onder den indruk dat hij werkelijk een vriend was van Jim Donaldson. Haar woede, toen zij ontdekte dat zij beetgenomen was, was natuurlijk evenredig. — Wel, riep zij ten laatste uit, het schijnt dat Polly Mcggott, die dacht dat zij Londen een beetje kende, een kindermeid bij zich noodig heeft. Wij moeten iemand ln huis nemen om op ons drieën te passen. Maar als ik ooit dien Lightfoot weer tegen het lijf loop, als hij dan geen coteletten van den schoenmaker krijgt, is mijn naam geen Polly Meggott. — Araminta, koningin van mijn ziel, en godin van het braadrooster, riep Collingham droog je tranen en denk er aan, dat „mannen altijd bedriegers zijn". Hij zou je hart hebben kunnen stelen, bedriegelijk voornemend dat hij slechts een cotelet noodig had. Het is goed dat het niet erger is. — Mijn hart is tegen alles bestand, lachte Polly, na de aanvallen die er den laatsten tijd op gedaan zijn. Ik kan niet met u allebei trouwen, en zou nooit tusschen u tweeën kunnen beslissen. En nu ga ik in de keuken „Dulcibella de Bedrogene" repeteeren. En met een vroolijk knipoogje verliet juffrouw Meggott de kamer. --- HOOFDSTUK XIX. WRAAKNEMING. In den familiekring had juffrouw Langworthy haar gewone vriendelijke houding gehandhaafd, en hoewel zij soms een bijna onbedwingbaren lust voelde om haar „lieve Grace" te bijten in plaats van haar te zoenen liet zij daarvan in haar gedrag tegenover haar nicht nooit iets blijken. Zij maakte het echter haar oom en Grace bijzonder onbehagelijk door de vertoonmakende wijze waarop zij hun goedkeuring vroeg omtrent alle huishoudelijke zaken. — Och, onzin — natuurlijk, kind ! Waarom val je me daarmee lastig ? was gewoonlijk het ongeduldige antwoord van den bankier. — Het wordt nu anders, oom, nu Grace volwassen is. Ik ben verplicht na te gaan hoe zij over zulke zaken denkt, zei dan Marion met zachte stem. Het is nu niet alleen uw goedkeuring die ik heb te verwerven. De heer Holbourne pruttelde, en werd zich flauw bewust dat zijn huishouding niet meer van zoon leien dakje liep als vroeger, terwijl hem langzaam het denkbeeld werd ingegeven, dat het 't jaloersche karakter was van zijn dochter en haar kleinzielig verlangen om zelf de teugels in handen te nemen, die de oorzaak waren van al die onaangenaamheid. Geleidelijk wist Marion ook een gevoel bij hem op te wekken, alsof Grace door haar weigering aan Robert Collingham hem persoonlijk onrecht had aangedaan. Zij schilderde in levendige kleuren hoeveel het tot zijn waardigheid en gewicht zou hebben bijgedragen als hij de schoonvader was geweest van den erfgenaam van Churton. Grace, inmiddels, zette groote oogen op over de plotselinge onderdanigheid van haar nicht. Met ongeveinsde verbazing luisterde zij naar Marion's voortdurende vragen of dit of dat haar schikte. Wat het rijtuig betreft, juffrouw Langworthy maakte er steeds een druk gebruik van maar tegenwoordig bestelde zij het nooit voor zij geiformeerd had „of de lieve Grace zeker wa_ dat zij het niet noodig had". Al toonde Marion het uiterlijk niet, zij werd inwendig door woede verteerd. Na ontvangst van Lightfoot's brief zag zij haar weg om zich op den ontrouwen Reginald te wreken; ten opzichte van Grace, was haar die weg minder duidelijk. Zij meende echter in den laatsten tijd buitengewone teekenen van belangstelling bij haar nicht waargenomen te hebben, als de naam van Charlie Collingham genoemd werd. Tevens dacht zij aan Charlie's verschijning op het bal, en aan de erkentenis van haar nicht dat zij hem het vorige seizoen in Londen ontmoet had; hoe meer zij de taak overwoog, des te meer werd zij overtuigd dat er liefdesbetrekkingen bestonden tusschen Grace en den verstooten zoon van Sir John. Zoodra zich dit denkbeeld bij Marion gevestigd had. zette zij zich aan het werk om er de bevestiging van te krijgen. Zij was 's morgens vroeg beneden om de correspondentie van haar nichi te kunnen nazien, en vond daaronder nu en dan een brief geadresseerd met een mannenhand, en met het postmerk Londen. Zij kende echter Charlie's schrift niet, en besloot den «luwen Lightfoot wee. in den arm te nemen. Men zal zich herinneren dat het laatste hoofdstuk het verhaal bevatte van een inval van dal gedistingeerde personage in het huis van juffrouw Megott — schijnbaar met geen ander doel dan een schaapscotelet. liet werkelijke opzet van den heer Lightfoot was zich een staaltje te verschaffen van Charlie Collingham's schrift. Zijn afkeurende opmerkingen waren allen geschied uit berekening, en toen hij juffrouw Meggott vroeg hem een pint half-om-half te halen, verkreeg hij eenige minuten dat hij alleen was in het vertrek. Beide schrijftafels waren bezaaid met handschriften — aanteekeningen voor artikelen, denkbeelden voor tooneelstnkken, enz., en iemand als Lightfoot had slechts weinig tijd noodig om van elke schrijftafel een onbelangrijk en toch duidelijk stukje schrift weg te nemen. De twee stukjes papier werden terstond aan Marion gezonden, met de mededeeling, dat het eene was van den heer Collingham en het andere van den heer Donaldson ; dat dus, wanneer het schrift van een van beiden gelijk was aan dat hetwelk zij van Collingham afkomstig achtte, zij het er gerust voor houden kon, dat haar vermoeden juist was. Juffrouw Langworthy koesterde niet langer den minsten twijfel wie do Londensche coirespondent van haar nicht was. Od denzelfden tijd dook te Aldringham wederom het gerucht op, dat de oorzaak van den .twist tusschen Sir John en zijn zoon was geweest dat Charlie getrouwd was met een zeer slecht befaamde vrouw. Marion kwam dagelijks thuis met d. laatste lezing van het verhaal en besprak hel in kleuren en geuren in tegenwoordigheid van haar nicht; doch Gxace stond de pijniging manmoedig door, en het uit niets blijken hoezeer haar dit gerucht griefde. Grace zag duidelijk in dat een haar vijandige invloed haar tehuis beheerschte ; dat zij niets goeds meer kon doen in haars vaders oogen. Zij begreep evenzeer, dat Marion hiervan de oorzaak was. Zij had te strijden met de listen en grepen van een schrandere, gewetenlooze vroljjl die des te meer macht over haar had, ota?-$ Grace vermoedde dat zij haar geheim BeT& had. Door dit alles geraakte Grace in een •*- -gedrukte stemming, .en het was een groote v j, lichting voor haar als zij haar huis kon °v vluchten om zich te begeven naar Churton. ,tf Op een warmen zomerdag had zij zich daarheen laten rijden, om afscheid te nemen v»j Sylla Collingham, daar zij met haar vad*r.ui. nicht voor een week of drie naar Londen Van den knecht vernam zij dat juffrouw ergens in het park was, en wandelde zij naaf t Hazelaarsboschjes. Werkelijk trof zij daar SJ\, aan, zittende op het gras, en in gezelschap V-Jf Dandy. De blinde had met haar scherp geh° reeds geraden wie de bezoekster was. — Jij bent het, Grace is 't niet ? vroeg z-1* — Ja, antwoordde juffrouw Holbourne, kende om haar te kussen. Ben gekomen om yo^ een poosje afscheid te nemen, en je deelgenoot maken van sommige van mijn zorgen. — Afscheid ! — zorgen ! wat bedoel je ? j. — Niets om je te laten schrikken, Sylla, &- woordde Grace, terwijl zij zich neerzette. eerst, papa neemt ons mee naar Londen; en t(; tweede, ik ben heel ongelukkig. ■ — Naar Londen gaan en ongelukkig, G-*-c En dat, terwijl je Charlie zult zien. ei — Maar, Sylla ik zeg je immers dat ik nl papa ga en niet bij mijn tante logeer. . p — Het doet er weinig toe met wie jo in Loih' bent, antwoordde juffrouw Collingham lachend, je zult Charlie in ieder geval zien je hem (en minste van je komst op de le heb gesteld. ,t — Ja, hij weet er alles van, verklaarde (■''"' met zachte stem. — Maar van waar dan je zorgen ? „< — Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, injL* ik voel me thuis tegenwoordig ongelukkig, je je verbeelden dat alles wat je doet, alles ",( je zegt verkeerd wordt uitgelegd — dat. je n woord verdraaid wordt tot je nadeel, dat je blikken verkeerd worden opgevat ? - Kn" .L je voorstellen, dat de erkenning dat je hoofd.'L hebt, tot grond gemaakt wordt om iv het tehuis een doodsche stilte te doen heerschen - ?% stelselmatig aan alle grillen van mijn vader -e.£ in den weg wordt gelegd, omdat ze hinder'J{K zijn voor de „lieve Grace", die liever haar P 1 zou afsnijden dan er bezwaar tegen maken ? (Wordt vervolgd)* ---