j&fofr Moderne w* In de elegantste uitvoeringen. AU BON MARCHé «™ J. van Amstel-JSris, MAASTRICHT MUNTSTRAAT iO—U. [___\\\___\\ 15 PROCENT ~____________Z~ mÈMM KORTING. ÉËSIK % UNIE-WINKEL MUNTSTRAAT 16, MAASTRICHT. Ter nadere kennismaking met Uniewaren, houdt de UNIE-WINKEL, MUNTSTRAAT B ACHT RECLAME WEKEN met GRATIS EEN HALF POND KOFFIE ZES ALPACCA THEELEPELS en EEN HONIG-ONTBIJTKOEK. HEDEN te da reclame met GRATIS HALF POND KOFFIE begonnen! I I Leest de prijscourant, die heden in Maastricht en omgeving is verspreid, bewaart dis zorgvuldig en levert de bons in bij den UNIE-WINKEL ■ MUNTSTRAAT 16, MAASTRICHT. 15 PROCENT KORTING. 8391 HH GRATIS HALF _B____ËWÊÈÉ POND KOFFIE ■ m__\_W --- POOTAARDAPPELEN Vroege Eerstelingen, .Eigenheimers Industrie Roode Star Prima consumptie-aardappelen. Jos. Gorishen, Heide Bocholtz. 7787 --- , INNOXA Het Mejkdieet voor do vermoeide huid. Een gezonde huid _ geeft een mooie _f*tm\\\\_n_ temt. Is Uw temt l|f| |IW JÊjWÏgj IÜS deze weer gezond • £eene ware schoonheid. De INNOXA producten zijn door een dokter samengesteld en dus bestudeerd speciaal om UW huid gezond en stevig, zacht en soepel te maken. Neemt een proef, Mevrouw en vraagt Uw Kapper of Parfumerie-winkelier om een fleschje lait van 95 cent. U zult U zelve overtuigen van hetgeen wij U niet tn eene advertentie zeggen kunnen. 838 N^ / EEN van de gewich- WANT deze zeep ia / JKJ_J\\ teer* huidJ9, dat-tw> te*' niel •"••n hot __t jtfjÊSjQ, \ö I \ 'icht ruws *n rood* ,eere hu,dJ« niet aan, ■V_______.a|9 P'*ki** SMt «ertoonen. maar versterkt het |~Klncierzeep ..OUOERWEELDE" no. 316 met Doktersverklaring - - __ - --- —9Mmm— ,^_^_, te lachen. — Tien jaa,r lang heb ik nu al op m'n eigen beenen moeten staan, en wat is het resultaat ? Die bank daar in plaats van een behoorlijk bed, Uneeda beschuiten in plaats van br00d..., en in plaats van zout.... tranen van afgunst. — Zooals je op 't oogenblik praat, zou ik lust hebbon, je flink door elkaar te scnudden. — En toch hegrijp je best, wat ik bedoel. Ik heb 't, niet over mijn lichamelijke armoede, ofschoon die op zichzelf al beroerd genoeg is. De quaeslie van lichaam en ziel bij elkaar te houden interesseert me op het oogenblik niet zoo — want ten slotte zorgen daar de zeven dollars per week van Huckster voor — dan de vraag, hoe ik verstand en ziel bij elkaar houd. — 't Klinkt buitengewoon verstandig — dal moet ik zeggen. — Maak 't niet bespottelijk.... zie je niet, dat ik tot 't uiterste gedreven ben ? En dit zeg ik je, voor iemand in mijn toestand staan er wegen open, meer dan een.... — Bijvoorbeeld.... — Wel, wat je zooeven zelf genoemd hebt. — Een man.... — Ja, onder dien naam staat 't beestje bekend. — Maar je hebt zooeven zelf gezegd, dat er voor een jacht met succes in de eerste plaat,6 een behoorlijke garderobe noodig was. — Ja, dat is zoo — maar die is wel te krijgen, als je maar weinig scrupules hebt. — Hè — wat bedoel je nou I.' 1 — Ik ga jacht maken op geluk en als me wat geboden wordt, neem ik het. Op 't oogenblik ben ik tot alles in staat Ik ben: benoorden de drie en zestigste 1 — Wat ben je ? — Herinner je je „Rond 't kampvuur van de robbenjagers" niet meer ? Wie kent er een wet, benoorden drie-en-zestig ? Wel, de leeftijd zeven en-Jwintig staat vpor een vrouw gelijk met drieen-zestig, dat wil zeggen, graad — noorderbreed te — ten minste als ze ongetrouwd is; dan is het tijd om alle scrupules ter zijde te schuiven, om niet langer rekening te houden met wat de conventie voorschrijft, om als maatschappelijke vrijbuiter de zwarte vlag triomfantelijk in top te hijschen 1 — Met andere woorden ben jij van de opinie, dat dan het uur geslagen heeft om je als een voetangel-en-klem uit te dossen, niet ? — Ja.... en geen rekening te houden met wat liet kost. — Gelijk heb je. Wie houdt met zulke dingen rekening ! Maar om eer. oogenblik practisch te zijn. 't Is een quaestie van genoeg geld of genoeg krediet ; genoeg geld heb je niet en ik zou niet weten hoe jij. in die plunje, ergens krediet zou krijgen. — Er zijn verschillende wegen, antwoordde Sally veelbeteekenend. — Daarmee wü je toch niet zeggen, dat je op een oneerlijke manier...v — Op welke manier 00k.... 't Kan me geen steek meer schelen. Kijk eens naar al de lui, die op 't oogenblik wat zijn,... vraagt iemand ernaar op welke manier zij hun geld gekregen hebben ? Het grootste gedeelte ervan zijn avonturiers, asjeblieft. Tegenwoordig is het geen misdaad om arm te zijn, maar een misdaad, die je nooit vergeven wordt, is arm te blijven. Na deze uitspraak bleef het een paar oogenblikken lang stil. Sally wilde juist een glas watei gaan halen, toen Lucy Spade, nadenkend, zeide: — Er is vandaag iets met je gebeurd, Sally ! Waarom zeg je 't niet ? Je bent toch niet weer.... — Ontslagen ? Neen, niet heelemaai ten minstt.. Op wachtgeld gesteld. ■• voor onbepaalden tijd. anders niets. Als alles goed gaat, krijg ik met September weer wat te doen. — O, schattekind. Lucy liep de kamer door en sloeaj haar arm om Sally's schouders. Wat spijt ma dat.... verschrikkelijk ! — Ja — natuurlijk spijt het je, antwoordde Sally koud. Maar dat hoeft niet, hoor t Ik zou niet weten, wat ik liever deed, dan dezen keer weer ten laste van jou tn Mary te komen. — Wat in-gemeen ! Je weet heel goed, dat geen haar op mijn hoofd daaraan dacht. — Ja, dat is zoo, wees maar niet boos. In een plotselinge opwelling van berouw greep Sally de hand van het andere meisje, die nog op haar schouder lag en drukte er even haar lippen 0p.... Dat was 't ook eigenlijk niet, wat ik zeggen wou. ging ze voort; toen hield ze aarzelend even op met spreken. Ik ben een lastpost, een blok aan jullie been, en daarom is 't eenige, wat ik doet. kan, as ik tenminste behoorlijk blijven wil: er vandoor gaan, jullie niet langer tot last zijn, Lucy, meisje J Die laatste woorden werden niet op haar gewone, uitdagende manier, maar heel rustig en beslist gezegd. Het antwoord erop, den medelijdenden blik van 't meisje naast haar, hield uit met de kalmte van iemand, die eenzelfde situatie al meer doorgemaakt heeft — Nu moet je geen nonsens gaan praten, zeide Lucy, na een paar oogenblikken van stilte. Je weet heel goed, dat wij met het meeste genoegen.... — Ja, dat weet ik wel; jullie zijn schatten. Maar ondanks dat, ben ik niet van plan nog n.eer van jullie aan te nemen. — Maar, 't is toch niets anders dan een quaestie van tijd! Als je niet wilt wachten, tot ze je bij Huckster weer kunnen gebruiken, zoek dan wat anders. Je hebt gauw genoeg weer wat m gedurende dien korten tijd kunnen Mary en ik het best klaarspelen. — Dat zou niet eerlijk zijn. — Wat zou niet eerlijk zijn ? — Om onder valsche voorwendsels. op jullie zak te teren. — Onder valsche voorwendsels 1 herhaalde Lucy verbaasd. — Ja. Niet vandaag, maar Zaterdag heb ik al m'n ontslag gekregen. Ik heb opzettelijk niets gezegd — al die dagen ben ik aan 't zoeken geweest, vandaag is 't Woensdag, en nu is 't uit, finaal uit. Ik ben doodmoe en ik geef 't op. Ik heb evenveel recht als ieder ander, om op algemeene kosten te leven en ik ga van dat recht gebruik maken ook. Lucy Spade stak haar hoofd door een rok van blauw linnen; ze liet het kleedingstuk naar beneden glijden en begon de drukknoopjes vast te maken. Wat ik niet begrijp.... voorop gesteld dal je in ernst spreekt... — Volkomen in ernst... maak je geen illusies. en werkelijk van plan bent, om te doen wat je zegt... hoe je dat denkt op te knappen.... je zou in de eerste plaats al met iets verkeerds moeten beginnen. — Breng me niet in de verleiding.... In de stemming waarin ik op 't oogenblik ben, is dat niet fair. — Eén ding is er, dat me weerhoudt, om regelrecht naar een politieagent toe te gaan en hem op jou attent te maken, ging Miss Spade door, terwijl ze voor den kleinen spiegel in den hoek haar hoed opzette, en dat is de overtuiging, dat je maar doet alsof. Je zou van je leven niets oneerlijks kunnen doen, al zou je 't nog zoo graag willen. — Zoo, zou je denken van niet I antwoordde Sally veelbeteekenend. Wacht maar, over een poosje spreken we elkaar nader. — Goed meisje, goed, zeide Lucy Spade toegevend, doe jij dan maar, wat je wilt Maar als ik hier blijf luisteren naar jouw beginselen, wordt het te laat voor Saro z00.... ik ga dr vandoor! Met een vriei)0A pelijk drukje wandelde ze naaT de deufyltr op den drempel keerde ze zich nog evet> i» keek haar kamergenoot met een ietsje twiJ'-W Toe, probeer of je niet wat opgewekter ~* standiger kan zijn, schattekind. Ik vinö'j* plezierig om uit te gaan, als ik weet.jMi hier met zulke vervelende gedachten ach'^W — Maak je over mij maar niet bezorgd' u best in staat, om voor mezelf.... -td'r — Beloof me dan, dat je niets overÜ' j doen, voordat ik thuiskom. tf^l — Het is verboden — artikel wetboek der maatschappelijke parasiet" een belofte te doen, welke gehouden m°e' Maar wees gerust — je hebt alle kans JM bij je terugkomst op 't dak te vinden, } |,fl plotseling koel wordt —,maar daar niet veel kans op. Adieu, ik verdwijn n gere sferen; hier im de kamer is 't »lC I houden. Nt—V Maar toen ze Lucy Spade de trap n°fler*lj| gaan, verstrakte haar mond zich in de " [jij! tige lijn van altijd; de gedachte aan d&D ul«Jj eenzamen avond, dien ze voor zich had, «_t_\ haar meer dan ze zich bekennen wilde. ___\ trok de blos die haar bij haar laatste W send, half ernstig gemeende toespraak wangen gestegen was, weer weg; nu : weer in haar uiterlijk, wat het leven had gemaakt — een meisje, vroeg-oitd; door het harde werken en het ontbreken van eeniare kans on iefs ! Nog zes maanden, ditzelfde leven, eTi et<1" geestelijk en lichamelijk zoo volkomen •' zijn, dat er «een herstel meer mogelijf-' Oplettend keek ze de armoedige kan1' haar donkere oogen met hun ontevredc'1 terde uitdrukking gloeiden op in plotscb" Nog zes maanden zoo ! — Zooals ze ttS dat oogenblik voelde, hield ze het gee® meer uit. ' Na een poosje stond ze op; langz(tan' de kamer door naar de hall, zette met wagingen de ladder tegen liet ijzeren r" toegang tot het dak gat en klom ertege'' licht dat het boven in de vrije lucht vvs zijn zou — het dak was een soort vaVjer?' f\ toevlucht voor de bewoners van de atj 'JU in de lange zomernachten, als 't bene" 'yfl kamers niet uit te houden was, daar v'e zochten. (Wordt ---