MET KONING GEORGE AAN HET WESTFRONT Hoe men den Koning tegen spionnen bewaakte. DOOR EDW. T. WOODHALL, OUD-DETECTIVE-OFFICIER. II (slot). Bij St. Omer, op een van zijn bezoeken aan 't front, bezocht de Koning een hospitaal en sprak er met eenige gewonde soldaten. --- Een veteraan. Daar was een oudgediende, die een arm en een been verloren had. Hij was vergrijsd en klaarblijkelijk over den militairen leeftijd. „Hoe oud ben je?" vroeg de Koning, toen hij zich over 't bed boog, terwijl ik achter zijn Majesteit stond. „Zeg dien lul daar, dat ze weg gaan, zei de „Tommy" met een lersch accent, „dan zal ik t U zeggen, Majesteit". De Koning glimlachte en wenkte de officieren terug. „Wanneer 't op dienen aankomt, Majesteit, ben ik een-en-twintig jaar!" verklaarde de groote oude knaap ondeugend; — hij was geen dag onder de zestig ! Het gezicht van den Koning toonde ontroering, ofschoon hij glimlachte. Hij nam de overblijvende hand van den soldaat en drukte die. Over 't gezicht van den ouden strijder rolden tranen. „Ik heb Uw grootmoeder (Kon. Victoria, — red. L.K.) in Egypte, Indië en in Afrika gediend; ik heb Uw vader (Eduard VII, — red. L.K.) gediend en ik heb getracht U te dienen; en als dat tuig mij niet m'n arm en m'n been afgenomen had, zou ik U in den volgenden oorlog ook nog hebben kunnen dienen!" bracht de oude kerel er met horten uit. Dan grijnsde hij en trachtte een mop te verkoopen: „Ik heb maar van één ding spijt, Majesteit", zei hij. „En dat is?" vroeg de Koning. „De vlegels hebben juist dien arm weggeschoten, waaraan ik m'n polshorloge droeg!" De koning lachte mee, met vochtige oogen. „Wel, we kunnen dat spoedig in orde brengen", zei hij. „Neem het mijne!" en tot de onbeschrijfelijke vreugde van den ouden vechtjas nam Zijne Majesteit zijn goud horloge van zijn pols en maakte het met eigen handen vast aan dien van den gewonden soldaat. Ik zag den Koning even later praten met Sir Henry Wilson en was heelemaal niet verbaasd, toen ik vernam, dat aan milicien C-n de D.C.M. (Medalje van bijzonder gedrag) was verleend. „En", zei Sir Wilson later, „hij had den naam de grootste oude dronkelap van 't bataljon te zijn, maar een moedige vuurvreter! Het beste met hem!" --- De koning geblesseerd. Misschien de grootste schok, dien Ik ooit kreeg en zeker de onaangenaamste, was, toen Zijne Majesteit dat ongeluk in Frankrijk had. Ik was afgevaardigd om hem te begeleiden bij een troepen-inspectie bij het hoofdkwartier. De lunch zou gebruikt worden om twaalf uur in den trein, en toen 't zoover was, verlangde ik sterk naar den maaltijd. Den vorigen dag had ik opdracht gekregen den Prins van Wales te vergezellen en had een motorfiets gerequireerd om achter zijn auto te rijden Op 't laatste oogenblik werd mij medegedeeld dat ik den Koning moest volgen, en zoo moest ik m'n plan veranderen en me een rijpaard verschaffen. Bij dit alles had ik geen gelegenheid gehad ook maar iets voor mün ontbijt te £etarui&6n Het paard,' dat voor den Koning was bestemd was een vurige volbloedmerrie, een groote favoriet van Sir Douglas Haig. Men had mij gezegd, dat het een volmaakt gedresseerd dier was, maar bijzonder gehecht aan Haig en zijn oppasser; voor vreemden was *t een beetje moeilijk te hanteeren.Het vereischte zeker bijzondere omzichtigheid. De Koning besteeg het paard, en behalve eenige kregele sprongetjes gedroeg het dier zich behoorlijk, totdat de Koning het parade-terrein opreed, waar de divisies waren opgesteld voor inspectie. Toen de Koning en zijn gevolg verschenen, klonk het bevel: „Presenteert het geweer!" en de trommen roffelden het „Koninklijk saluut". Op dat oogenblik begon de merrie zich aan te stellen. Ze ging op haar achterpooten staan en sloeg met haar voorbeenen in de lucht. Zijn Majesteit is een goed ruiter, en in gewone omstandigheden zou hij aan de kuren van het paard onmiddellijk een eind hebben gemaakt door met de rijzweep het dier een flinken tik tusschen de ooren te geven, dat zou het al heel spoedig tam gemaakt hebben. Doch daar de Koning door andere dingen In beslag genomen was, hij had een troepen-divisie vóór hem en bracht met zijn rechterhand het vaandelsaluut, — trok hij met zijn linkerhand aan de teugels. De grond was glibberig, en de plotselinge ruk bracht het paard uit zn evenwicht, zoodat het viel. Nooit vergeet ik dat oogenblik. Een kreet van ontzetting klonk uit leders mond. Het was een beangstigend tooneel. De keurig in 't gelid troepen, de trommen aan 't roffelen en 't muziekcorps dat „the Royal Salute" speelde en Zijn Majesteit in den modder, met het slaande en trappelende paard op hem! Oogenblikkelijk kwam eenieder toegeschoten. Het paard werd opzij gerukt, en behulpzame handen probeerden den Koning uit zijn gevaarlijke positie te bevrijden. De man die de eer had den Koning in zijn armen weg te dragen naar een ambulance was een gewoon korporaal: zekere King, van de militaire politie. Ik denk, dat allen een zucht van verlichting hebben geslaakt, dat de paardehoeven den Koning niet hadden getroffen, toen hij daar hulpeloos neerlag. Hij was erg gekneusd en werd onmiddellijk naar 't ziekenhuis getransporteerd, waar hij met K-stralen werd onderzocht, om te zien of hij soms inwendige fracturen opgeloopen had. De Koning werd naar de kust gebracht in een gewonen hospitaaltrein en lag omringd door een aantal zijner in de gevechten gewonde „Tommies". Hoewel zijn eigen kneuzingen pijnlijk genoeg waren, was zijn eerste gedachte toch voor £Lïld.6r6ïl- Tegenover hem lag een arme kerel, ernstig gewond, tot wien de Koning opwekkende woorden richtte. Hij riep zijn adjudant en zeide hem den soldaat de Militaire Medalje uit te reiken.De adjudant deed aldus, en de Koning decoreerde den „Tommy" terwijl de trein voortrolde naar de kust. Natuurlijk met uitzondering van 't waken tegen complotten van vijandelijke spionnen, was het beschermen van den Koning in Frankrijk niets dan een kwestie van routine. Je was altijd bezorgd vanwege de groote verantwoordelijkheid maar de Koning ging er nooit op uit zonder dat uitgebreide voorzorgsmaatregelen genomen waren Hij was immer omringd door duizenden verknochte soldaten en door een groot gevolg, zoodat er geen groot gevaar bestond, dat er iets zou gebeuren. Copyright G. P. Voor Nederland: Limb. Koerier. --- KLEINHANDELSPRIJZEN VAN LEVENSMIDDELEN TE MAASTRICHT Rapport der Kamer van Koophandel en fabrieken voor Maastricht en Omstreken. Het wel en wee van het district, dat de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Maastricht en Omstreken omvat, hangt voor een groot deel af van den toestand in de aardewerkindustrieen binnen Maastricht. .... Het is voldoende bekend dat de uitvoarmogelijkheden (onze keramische industrie was aangewezen op export) tengevolge der hooge tolmuren en de eveneens in het buitenland heerschende economische depressie, tot een minimum zijn teruggebracht Op de Nederlandsche markt eenige compensatie te vinden voor de verliezen in het buitenland blijkt uitgesloten. Bij normale verhouding van 't product van de Maastrichtsche aaniewerkindustrie zeer wel de concurrentie met t buitenland doorstaan, doch tegen dumpingprijzen, d.z. prijzen, die liggen beneden de normale kostprijzen van een goed geoutilleerde fabriek, kan zij den strijd slechts afleggen. De resultaten van dit verloop blijken dan ook zeer duidelijk uit de maandstatistieken van den in- en uitvoer betr. keramische producten. Eenerzijdt daling van de uitvoer-, anderzijds stijging van de invoercijfers. De industrieelen doen het uiterste om hun personeel aart het werk te houden. De werktijden moesten echter reeds verkort, de loonen eenigermate verlaagd worden. Beide maatregelen werden noode getroffen, daar zij een zoo groot aantal bewoners van stad en omgeving treffen, daardoor op den algemeenen ecnomischen toestand in kleinbedrijf en middenstand mede van zoo grooten invloed zijn en per slot het financieel budget der gemeente weer hooger belasten. Vooral in de keramische industrie, waar de kostprijs der producten voor meer dan 50 procent uit loon bestaat, moet in tijden als deze naar maatregelen tot bezuiniging op den arbeid gezocht Worden. Het ligt mitsdien in de lijn, dat voortgang der' depressie, die, wat de keramische industrie betreft, voor een groot deel afhankelijk ls van de handelspolitieke gedragslijn onzer Regeering gelijken tred zal moeten houden met bezuiniging op den arbeid. Dat beteekent, dat ontslag van arbeiders, verkorting van werkduur en verlaging van loonen en salarissen maatregelen zijn, waaraan het eerste gedacht moet worden, zoodra men tracht te verhoeden, dat deze tak der Maastrichtsche industrie hare geheele beteekenis op de internationale en nationale markt zal moeten verliezen. » * • Gelijk vooropgesteld, houdt de economische toestand van het district onzer Kamer ten nauwste verband mèt dien in de keramische industrie en speelt de factor arbeid in deze industrie een groote roL In verband hiermede meende de Kamer een nuttig werk te doen door aan de kleinhandelprijzens van levensmiddelen, zooals brood en vleesch, di in het wekelijkseh budget van ieder gezin een voorname rol spelen, objectief hare aandacht te schenken ten behoeve van de industrieën, die zich moeiten blijven geven haren werknemers een menschwaardig bestaan te verschaffen.en van den middenstand, voor wier bestaansmogelijkheid ruime koopkracht der arbeidersklasse een vereischte is. De Kamer heeft zich voorloopig onthouden van de bestudering van het bestaand verband tusschen groot- en kleinhandelsprijzen. Evenmin rekende zij 't tot het wezen van dit rapport, na te gaan in hoeverre een aanzienlijke daling van de in het algemeen zeer hooge kosten van het geldverkeer in de kleinhandelsprijzen tot uiting zou kunnen komen. Zij geeft enkel als hare voorloopige meening, dat mede tengevolge van het bestaande ingewikkelde distributieproces de verlaging van de kleinhandelsprijzen van vele 'evensmiddelen geen gelijken tred heeft gehouden met de verlaging in den groothandel. Te dezen aanzien merken wij nog op, dat in Maastricht op 60.000 inwoners ongeveer 140 slagers (1 slager per 430 inwoners) en pl.m. 50 bakkers (1 bakker per 1200 inwoners) zijn. Intusschen schijnt Maastricht in dit opzicht nog een goed figuur t* maken in vergelijking bij andere Nederlandsche steden van dergelijke grootte. Wij geven dan allereerst een overzicht van de indexcijfers van de totale kosten van het levensonderhoud en de kosten voor de voeding van arbeidersgezinnen gedurende de periode 1911/13 tot en met Maart 1931. De cijfers betreffen Amsterdam. Indexcijfers voor arbeidersgezinnen ep de basis van de periode 1911/13 = 100 Data Totale Uitgaven Uitgaven voor voeding 1911/1913 100 100 Februari' Maart 1917 ... 132,3 136,9 Augustus 1917 Hl,B 148,8 Februari/Maart 1918 _.. 165,0 160,8 Maart 1919 183,8 189,4 December 1919 204,8 214,9 Maart 1920 213.7 216,9 Maart 1921 209,8 227,3 Maart 1922 191,9 203,2 Maart 1923 172,5 166,1 Maart 1924 179,1 180,7 Maart 1925 179.3 177,4 Maart 1926 169,0 163,2 Maart 1927 166,4 158,7 Maart 1928 169,2 166,4 Maart 1929 9 168,5 136,1 Maart 1930 162,8 152,0 Juni 1930 162,1 151,6 September 1930 162,1 162,5 December 1930 156,6 144,8 Maart 1931 154,3 139,9 Deze cijfers geven duidelijk te zien, dat de levensstandaard aanmerkelijk gedaald is en zich nog steeds in dalende richting beweegt. Bij vergelijking der broodprijzen blijkt, dat van 20 ets. op 1 Augustus 1928, de prijs van het water-witbrood in Maastricht ls gedaald tot 14 et. per 800 Gram in Mei 1931, en dat bij vergelijking met de gemeenten Amsterdam, Dordrecht, Leiden, Arnhem, Gouda, Eindhoven, Hengelo, s-Hertogenbosch, Breda, Den Haag, Groningen, Tilburg, Haarlem, Leeuwarden, Rotterdam, Heerlen, Nijmegen, Utrecht en Zwolle, nè, Breda Maastricht met Zwolle en Hengelo de laagste broodprijzen heeft. Bij nadere beschouwing van de In genoemde gemeenten geldende broodprijzen valt het ons op, hoe groot het verschil tusschen de hoogste en de laagste prijzen is. Er zijn ongetwijfeld locale omstandigheden van blij venden economischen aard, die prijsverschillen in een gelijksoortig artikel wettigen, — zoo heeft in Maastricht het melkwitbrood een hooge nprijs, wijl het bijna niet gegeten wordt —; doch zonder dat wijziging ontstaat, in de bedoelde omstandigheden, zijn wij vaak groote veranderingen In de onderlinge prijsverschillen ontstaan, die dan gewoonlijk slechts te wijten zijn aan omstandigheden van willekeurigen aard. Tegen het optreden van deze omstandigheden dient zooveel mogelijk gewaakt te worden. Voor de dagbladpers is hier een taak weggelegd om deze meestal ongezonde omstandigheden door middel van de publieke opinie te doen verdwijnen. Onrustbarend zijn de jongste berichten, die eene zeer nabij zijnde verhooging van den broodprijs van lof 2 ets. per 800 Gram aankondigen tengevolge van de uitvoering van de Tarwewet. Onrustbarend, schrijven wij, omdat een nieuwe last gelegd wordt op degenen, die dezen allerminst kunnen dragen. Alles wordt In het werk gesteld om den levensstandaard te drukken, de koopkracht der bevolking op te voeren. Intusschen werden terwille van een bepaalde categorie der bevolking maatregelen getroffen, waaraan zulke ernstige gevolgen verbonden zijn. Bij onze besprekingen met Maastrichtsche bakkers werd speciaal nog naar voren gebracht, dat het standaard-waterbrood in België aanmerkelijk goedkooper is. Verschillende oorzaken zijn daarvoor aan te wijzen: 1. de qualiteit van het Belgische standaardbrood is minder; 2. in België worden minder soorten en vormen gebakken; 3. het brood in België weegt 1 K.G., In Nederland 800 Gram, terwijl de algemeene kosten op elk brood in gelijke mate drukken; 4. de loonen en sociale lasten zijn in België lager; 5. het brood In België wordt veel meer afgehaald dan In Nederland. Eenige dezer oorzaken gaven ons aanleiding ons schriftelijk te wenden tot de R. K. Bakkerspatroonsvereeniging st. Albertus Magnus, de Coöperatieve vereeniging „De Ster" en „Het Volksbelang". Een afschrift van ons'schrijven zoowel als van het van voornoemde organisatie en coöperaties volgt hierna. --- AUTO DOOR DE TRAM GEGREPEN Een doode — een levensgevaarlijk gewonde. Op de grens van de gemeente Heerlen en Hoensbroek heeft Dinsdagavond omstreeks zes uur een noodlottig auto-ongeluk plaats gehad, dat waarschijnlijk aan twee personen het leven zal kosten. Dhr. J. Evers, wonende In de Geleenstraat te Heerlen kwam met zijn auto de Demstraat uitrijden en draaide de Akerstraat op, in de richting Hoensbroek. Vanaf de Staatsmijn Emma kwam juist de tram aanrijden, die de auto van voren greep en totaal vernielde. Dhr. Evers werd doodelijk gewond en overleed tijdens het vervoer naar het ziekenhuis. Zijn knecht, dhr. Lebbink, die achter het stuur zat, is stervende in het St. Jozefziekenhuis opgenomen. Het is niet de eerste'keer, dat op dit gevaarlijke kruispunt een ernstig ongeluk geschiedt. Reeds herhaalde malen is op verbetering van het uitzicht in de richting Hoensbroek aangedrongen doch steeds tevergeefs. Het schijnt, dat dhr. L. de bocht te kort heeft genomen, waardoor de inzittenden van de auto de tr.am eerst op het laatste oogenblik hebben opgemerkt. Naar een ooggetuige ons mededeelde, is toen vol gas gegeven en getracht nog voor de tram langs te schieten. Deze poging mislukte.De tram greep de auto van voren en drukte haar geheel in elkander. Pastoor Nieuwenhoven en dr. Meekel waren spoedig na het ongeval ter plaatse. Men had de zwaar-gewonden inmiddels het café van dhr. Creussen binnengedragen, waar hun geestelijken en geneeskundigen bijstand werd ver leend. Burgemeester van der Kroon uit Hoensbroek en inspecteur Vossen leidden het voorloopig onderzoek. Omtrent de schuldvraag staat nog niets met zekerheid vast, doch wel moet de bestuurder van de tram geheel vrij uit gaan. Personen, die bij dit tragisch ongeluk aanwezig waren, wisten te vertellen, dat dhr. L. toen hij uit de Demstraat kwam, voor een auto uit Heerlen, die de Akerstraat kwam afrijden en zich aan den verkeerden kant van den weg zou hebben bevonden, moest uitwijken, waardoor hij niet in staat was voldoende de aandacht aan de trambaan te schenken. Dhr. L. is ongehuwd, de heer E. was vader van twee nog jeugdige kinderen. De recherche uit Hoensbroek, bijgestaan door den rijksveldwachter, heeft het verdere onderzoek in handen. --- N.V. Boerenhypotheekbank. Het bedrijf heeft zich in het afgeloopen jaar op dezelfde gunstige wijze ontwikkeld als vorige jaren. Het uitgezette bedrag steeg van f 7.491.000 tot ruim f 8.475.325. Aan pandbrieven werd geplaatst f 1.327.500 terwijl f 418.000 werd aflosbaar gesteld. De winst bedroeg f 17.808, waardoor na uitkeering van 6% dividend, de reserve zal bedragen f 131.099. Jhr. mr. J. Th. M. Smits van Oyen, te Eindhoven, werd als bestuurslid herkozen, evenals jhx. mr. C. M. O. van Nispen tot Sevenaer, te Den Bosch. De afgevaardigde van Westerhoven gaf het bestuur in overweging in deze benarde tijdsomstandigheden aan boeren, die moeilijk kunnen aflossen, uitstel te verleenen. De voorzitter zeide, dat in buitengewone gevallen de Boerenhypotheekbank ook buitengewone middelen mag aanwenden. --- DE ONBEWAAKTE OVERWEG. Maandagmiddag omstreeks half vier wachtte de 25-jarige A. Vroombout uit de Heemraadstraat te Rotterdam, die met zijn verloofde, de 21-jarige mej. B. Burggraaf en haar zuster de 27-jarige mej. C. Burggraaf was gaan fietsen, met haar bij den onbewaakten overweg aan den Laanslootscheweg onder Schiedam op een van die stad naar Rotterdam rijdenden trein. Toen de trein gepasseerd was stak het drietal over, zonder evenwel te letten op een van de andere zijde naderenden trein, waarvoor een jongen die aan den overkant van de baan was nog waarschuwde. Het was echter reeds te laat, wel wist Vroombout zijn aanstaande schoonzuster waarmee hij vooruit was gereden nog een duw te geven, waardoor zij vrij bleef van den trein, maar hij zelf werd gegrepen en eenige meters meegesleurd. De jonge man was op slag dood. Zijn stoffelijk overschot is per trein naar het station te Schiedam overgebracht, waar het door de politie In beslag is genomen. Later is het naar de algemeene begraafplaats te Schiedam overgebracht. --- EEN BABY, MILITIE EN EEN GEBROKEN BEEN Ons kwam de volgende geschiedenis ter oore, welke van Indische mogelijkheden nog een vreemd beeld voegt bij de vele beelden, welke in de pers zoo in den loop der jaren werden opgehangen — schrijft het „A.1.D.". De automobiel-compagnie miliciens rijdt af, 's ochtends vroeg, om een zeer verren tocht te maken. Men zou een groote automobiel-werkplaats in een kuststad gaan bekijken, als leerrijke excursi bij het beëindigen van den militietijd. Vooraan rijden twee motoristen, achter dezen de geheele colonne auto's ongeveer twaalf zware wagens. De militaire stoet moet een garnizoensplaats doortrekken, waar men met een flinke vaart — het is nog vroeg in den morgen — doorheen wil. Doch plotseling, bij 'n viersprong, treedt een politieman op den weg en commandeert: „Halt!" Door het plotselinge bevel wordt de geheele colonne tot stilstand gebracht: voor een der motorrijders blijkt dit' plotselinge stoppen te onverwachts en hij komt te vallen, breekt zijn been en moet onmiddellijk, tot groote consternatie, naar het hospitaal worden gebracht. Inmiddels heeft de politieman met koortsachtige haast bekend gemaakt, dat hij milicien X. onmiddellijk moet spreken. Deze wordt gezocht en gevonden, treedt naar voren en als iedereen een arrestatie verwacht wegens fraude, diefstal of iets dergelijks, komt de mededeeling toean poenja saudara dapat anak". De zuster van milicien X. had een baby gekregen en voor de kennisgeving moest vanwege den zwager de automobiel-compagnie aangehouden worden. Intusschen ligt de ongelukkige motorrijder, die Zaterdag a.s. zou afzwaaien om zijn burgerlijke betrekking weder te aanvaarden, in het hospitaal met een gebroken been. --- EEN RARE PASSAGIER. De piloot Geysendorffer heeft, toen hij na zijn omzwervingen met wijlen van Lear Black weer voor het eerst met een K.L.M.-vliegtuig den tocht naar Indië maakte, een zonderlingen passagier gehad. Te Médan vertelde hij er van aan de Dcli Courant: Bedoelde man had passage van Boedapest tot Karachi. Een wonderlijk heer, een Afghaan, belast met een of andere diplomatieke missie, naar het scheen en zeer zenuwachtig. Nu geviel het, dat deze hooggeplaatste Afghaan in den heer De Bree, van den civielen dienst der K.L.M., om de een of andere onnaspeurbare reden een agent zag van de Gepeoe, meegenomen, om hem te vermoorden! In Athene zou de heer De Bree met zijn medepassagier naar hetzelfde hotel gaan, maar deze toonde zooveel teekenen van vrees, dat er een andere oplossing moest worden gevonden. Geysendorffer, in wien de Afghaan gelukkig wèl vertrouwen stelde, moest hem naar zijn kamer brengen en de deur ging niet meer open, vóór hij zeker was van diens geruststellende aanwezigheid. Later ging het wel beter, vooral toen bewezen kon worden, dat de heer De Bree Nederlander was, maar de Afghaan was opnieuw ontdaan, toen hij bij de wapencontrole te Caïro revolvers in het oog kreeg. 't Geval vormde geen on vermakelijk intermezzo --- POGING TOT ONTVOERING. Zondagmorgen te 11 uur is te Vleuten het 6-jarig dochtertje van dhr. W. toen zij met eenige vriendinnetjes aan het wandelen was, door een onbekend persoon opgepakt en meegenomen in diens auto. Een voorbij gangster, mej. L., die zag wat er gebeurde, had de tegenwoordigheid van geest om het autonummer op te nemen. De auto reed snel door, waarop het kind hevig begon te gillen. Toen het schreeuwen aanhield heeft de man voor het huis van den gemeenteveldwachtergestopt en het kind weer op den weg gezet. Hij verklaarde het kind te hebben meegenomen, omdat het midden op den weg voor zijn auto aan het spelen was. Mej. L. heeft echter aan de politie medegedeeld, dat hiervan geen sprake was Deze heeft thans een onderzoek ingesteld. --- GEMENGDE BERICHTEN. SCHIETPARTIJ IN UTRECHT. Een bewoonster uit een steeg tusschen de Oudegracht en de Hamburgerbrug te Utrecht ontving Zaterdagavond bezoek van twee mannen, die onder invloed van sterken drank verkeerden en het haar lastig poogden te maken. Een der mannen brak de trapleuning af, toen hij het huis verliet en wilde daarmede de bewoners te 11) f. Een dochter waarschuwde de politie, die erin slaagde de mannen het huis uit te krijgen, en vervolgens de steeg uit I>e werken. Toen zij op de Oudegracht waren gekomen, keerden beiden zich echter tegen den agent. Een vechtpartij ontstond, waarbij de omstanders den agen" kalm met zijn twee belagers liet worstelen zonder een hand uit te steken. Ten slotte rukten beide mannen zich los, en verdwenen in een der vele stegen en sloppen, die op de gracht uitkomen. De agent had echter te voren zijn revolver getrokken en schoot op de belde vluchtenden. Intusschen was assistentie voor de politie komen op dagen, doch deze slaagde er niet meer in de vechtersbazen te arresteeren. Zondagochtend, toen bekend was geworden, wie de verzetplegers waren, zijn ze van hun bed gelicht en mee naar het bureau genomen. Een der mannen had een kogel in den bulk gekregen. --- NACHTARBEID VOOR EXAMINANDI. Meisjes krijgen ’n zenuwtoeval. In de Litausche hoofdstad Kowno ls een heftige persstrijd ontbrand over de eindexamens, welke op het gymnasium voor volwassen vaklieden plaats hadden. Het gymnasium wordt in het leven gehouden door den Lltauschen leeraarsbond, teneinde personen, die vroeger de schoolstudie beëindigd hebben, In de gelegenheid te stellen het eindexamen alsnog te behalen. Dit jaar duurden de examens erg lang en de leeraren wilden ze voor een gedeelte der candidaten verdagen.. De vertegenwoordiger van het ministerie van onderwijs stond er echter op, dat men zou doorgaan, omdat den volgenden dag de Plnkstervacantle begon. Alzoo werden de examens tot 6 uur 'smorgens zonder pauze voortgezet, wat natuurlijk de zenwen der candidaten sterk op de proef stelden. Eenige meisjes kregen een zenuwtoeval. De pers gecritiseert dit nachtexamen zeer scherp. --- VALSCHE AANDEELEN. Een millioenenzwendel. De 11e straffelijke kamer te Parijs heeft uitspraak gedaan in de zaak tegen het blad „Bourse et Kinancles, dat zijn lezers allerlei aandeelen aanbeval van maatschappijen, die In werkelijkheid niet bestonden. De beide hoofdbeklaagden, Maixandeau en Rochette werden elk veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf en 3000 frank boete. Joany Lagneau en Hermann Meunier kregen ieder 1 jaar voorwaardelijk en 1000 frank boete. Albert Oustric, Leon Bourille en Freedland kwamen er af met alleen 3000 frank boete, terwijl Paul Bloch, Maurice Drieux, Maurice Bedel en Marcel Torrei werden vrijgesproken. In het geheel is door de beschuldigden een bedrag van 100 millioen francs verduisterd. Verscheidene benadeelden, die zich burgerlijke partij gesteld hadden, hebben een schadevergoeding toegewezen gekregen. --- BLOEDIGE MOORD TE SCHELLE. Het lijk van een Pool. In den avond, werd in een korenveld, op eenigen afstand buiten de gemeente Schelle, het lijk van een Pool aangetroffen. De hals was bijna heelemaal afgesneden en aan 't voorhoofd droeg de man een breede wonde. Een zekere geheimzinnigheid hangt over dit drama. Alles wat daarover bekend is, is het feit dat de vermoorde Pool met andere landgenooten arbeidde in de electriclteitsfabrieken van de gemeente. In den nacht was de vermoorde gezien in gezelschap van een viertal landgenooten. De politie was toen tusschenbeide moeten komen om gerucht en zingen te verbieden. Den volgenden ochtend vond iemand in een straat de identiteitskaart van het slachtoffer, alsmede verscheidene portretten, die hem toebehoorden. Vermoed wordt, dat het lijk in het korenveld gedragen werd. --- GEWELDIGE BRAND TE NORFOLK. Twintig menschen gewond: 10 millioen dollar schade. Als gevolg van een hevige explosie aan boord van een petroleumschip,, brak gisteren te Norfolk (Virglnla) een brand uit, die zich met razende snelheid uitbreidde en geheele huizencomplexen in verschillende straten aantastte. Talrijke winkelhuizen, magazijnen en opslagplaatsen werden door het vuur vernield. Er werden twintig personen gewond. Uit zeo naburige steden verleende de brandweer assistentie. De schade bedraagt ongeveer 10 millioen dollar. --- WRAK VAN SPAANSCH SCHIP GELICHT. Op zoek naar goud. Volgens de New-York Times heeft een groep zakenlieden maatregelen getroffen tot het doen lichten van het wrak van het Spaansche s.s. Principe de Asturias, dat in 1915 op de rotsachtige kust van Brazilië te pletter liep toen het de vlucht nam voor den Britschen kruiser Glasgow, waarbij 450 menschenlevens,,een millioen pd.st., meest Britsch geld, en juweelen ter waarde van een half millioen pd_st. verloren gingen. Het schip vervoerde 500 Duitschers uit Argentinië toen het zonk. --- EEN SENSATIONEELE LIEFDESHISTORIE. Vrijdagavond heeft in de Gestelschestraat te Eindhoven een zeldzame liefdeshistorie plaats gehad, meldt de „N.R.Ct." Daar woont op kamers de 27-jarige v P„ vlak tegenover zijn meisje, Netty, althans zijn vroeger meisje, want zij maakte de verloving uit en ging nu met een ander. Die ander was gisteravond bij de familie op bezoek en verliet haar circa te half elf. v. P. had zijn Dulcinea echter nooit kunnen vergeten en deed de laatste dagen heel vreemd. Vermoedelijk heefbovenbedoeld bezoek hem heelemaal van streek gebracht. Hij nam een zakmesje, sneed de slagader van zijn llnkerpols door, sprong in zijn pyar ma en blootsvoets uit het raam van de tweede verdieping naar beneden op straat, stak de straa* over, dook pardoes door de ruit van de woning van Netty en holde naar de kamer boven. Een chauffeur zag den bloedenden man over straat loopen en op die ongewone manier het huis instormen, en ging hem door de gemaakte opening na naar binnen. De familie door het gerinkel van glas en op het gezicht van den bloedenden man en nog een man, sloeg in 'allerijl op de vlucht naar buiten v. P. is daarop boven op de kamer ingegaan, heeft zich op een canapé neergezet, nadat hij de foto van Netty vóór zich had geplaatst, en liet het bloed uit -Aiin pols springen. De chauffeur, die hem gevolgd was. wilde zijn arm beetgrijpen om deze af te binden, maar kreeg een geweldigen op'tonper: „Ik wil sterven", zei de overspannen verliefde. Ten slotte heeft men hem met drie man overmand. Een dokter, die inmiddels gewaarschuwd en ter plaatse gekomen was. verbond den ongelukkige en deed hem per brancard naar het ziekenhuis overbrengen. Zaterdag was de toestand van dhr. van P. zeer wel. ---