De profjes. Ik sprak verleden week over het zoeken van opvallende krachten door de groote clubs en hoe deze te werk gaan. Ik wil hier nog memoreeren, dat zelfs de schooljongens in het oog worden gehouden. In iedere stad over het geheele land hebben de gemeente-scholen allen hun school-elftal en geen een jongen hiervan is boven de veertien jaar. Dus iedere stad heeft ook zijn schoolcompet.'tie, waarvan de wedstrijden s' Zaterdagsmorgens gespeeld worden. Zelfs worden door deze jongens interstad, interprovincie en interland wedstrijden gespeeld, b.v. Engeland tegen Schotland. Deze wedstrijden trekken zeer veel belangstelling en worden op de terreinen van de groote profclubs gehouden. Ik herinner me heel goed en met trots hoe ik als jongetje van twaalf jaar gekozen werd om de Zuid-Lor densche ploeg te vertegenwoordigen als rechtsbuiten en ik zal nooit de geweldige indruk vergeten toen ons elftal achter elkaar uit de kleedkamer het veld opkwam en net als de profs naar de goal liepen. Eerst dacht ik alleen aan de groote gebeurtenis die het voor ons was. toen een donderend applaus me eens rond deed kijken; 30.000 paar oogen waren op ons gevestigd ! Toen de fluit ging, getossed werd, was echter deze menschenmassa voor ons verdwenen — het spel begon ! Ik zei boven, net als de profs; ja hier zag O de miniatuurprof s. Zoo was Jiet toen en is het nu nog. Ik las verleden jaar eft verslag van een dezer soort wedstrijden, die op het West-Ham veld gespeeld werd en hoe 35.000 toeschouwers van het begin tot het einde genoten van het uitstekende spel door deze minlatuur-profs vertoond. Dribbelkunst, positiespel, allerlei trucjes, prachtige bal-controle werden door deze knapen uitgevoerd, 's Zaterdagsmorgens spelen zij zelf, 's middags gaan zij kijken naar hun leermeesters, de professionals. Van zien leert men ook ! Worden deze jongens onderricht ? Niet door iemand die daar speciaal voor aangewezen is In de meeste gevallen zijn hun leeraren op school ook sportsmen en allicht zijn er ook voetballers bij. die de jongens graag een beetje opleiden. --- Geen „zweet”-voetbal. Het uitstellen van wedstrijden is in Engeland een zeldzaam feit. Voor regen nooit; is het veld met een dikke sneeuwlaag bedekt, dan komt een heel leger arbeiders en in minimum van tijd is het opgeruimd. „Pog", mist, vooral in Londen is eigenlijk het eenigste wat uitstel kan veroorzaKen, maar dan moet het ook al erg zijn. Vaak kan het gebeuren, dat het publiek gedurende het laatste half uur van den wedstrijd de spelers aan oen overkant niet kan zien. Plotseling beginnen dan overal fakkels te branden, die gemaakt zijn van kranten en weekbladen, die men in den zak heeft of op het terrein van de krantenjongens koopt, die in de rust rondloopen en waarin de uitslagen van de juist afgeloopen paardenrennen vermeld staan, en waarvoor natuurlijk heel veel interesse bestaat. Het is dan ook een typisch gezicht als eensklaps duizenden fakkels beginnen te branden, hetgeen alleen bedoeld is als een komische aanwijzing, dat het te donker wordt. Er kan geen uitstel gegeven worden aangezien het seizoen niet verlengd wordt, gedurende acht maanden wordt er gevoetbald. De competities zijn groot en daarna nog de Cupmatches. Dikwijls wordt er dan ook twee keer in de week gespeeld. Ook bij het afstaan van spelers voor internationale wedstrijden krijgt de club geen uitstel. Vertegenwoordigende elftallen hebben ook nooit de kans om samen te oefenen, er is geen tijd voor. J. W. JULIAN. --- INGEZONDEN (Buiten verantwoordelijkheid der redactie). Opneming van stukken in deze rubriek brengt niet mede, dat de redactie met inhoud of strekking daarvan aceoord gaat. --- -vjL VROUWENCHARMEv&<» EM SCHOONHEID..... f Chiïß z3Jn afhankelijk van het Al /J/?% lichamelijk welzijn. \S>)r//i Yï Het gebrek aan beweging I U/i 1/ *" den Herfst en den Winl /s 1/ ter bevordert Uw neiging \ \ (l om dik te worden, alsmede \ -Sr een vertraging van den bloedsomloop. X" yy De alom aanbevolen, uit £ giftvrije geneeskundige *= kruiden samengestelde Dr. E. Richters Kruidenthee bevrijdt U van de lastige vetlagen en verfrischt Uw bloed en de sappen. Zrj houdt U slank, elastisch en jong. Hollandsche verpakking. Te verkrijgen in apoth en'drogist, of door den Importeur, Georg Pr. Habenicht, Heerengracht 149, Adam. Per pak f 1.50 (extra sterk f 1.75). Men lette vooral op den naam Dr. E. Richter. Recl. adv. no. 3421. --- ïlfllllllllllllllllHHllllllllll lilHinimiui.. m «pw ■ t'atelende doordringende warmte van Sloan's Liniment sngt welbehagen, doet bloedaandrang en infiammatie. beiren, maakt een eind aan de folteringen, die door ernstige erstuiking of kneuzing veroorzaakt worden. Millioenen tebben Sloan's Liniment met succes gebruikt voor het verdrijven van Rheumatiek, Lendejicht, Ischias, Verkoudheden op de Borst, Ver stuikingen, Kneuzingen. Sloan's liniment *%?" Recl, adv. no. 3411- --- NASCHRIFT DER REDACTIE. Van het eenig-zakelijke in dit opgeschroefde betoog, nX dat van de groep-Meertens dhr. Obers gestemd heeft voor het voorstel van Ged. Staten om de lectuurvoorziening ten plattelande door financiëelen steun nog een kans te geven, nemen wij gaarne nota. Overigens begrijpen wij het bezwaar der inzenders niet tegen het woord dissidenten voor hunne groep. „Dissident" wil zeggen: „afwijkend van gevoelen". De onderteekenaars wijken, blijkens nun eigen uitlatingen hierboven, sterk van de gevoelens der georganiseerde Kath. Staatspartij al, blijven katholieken, en worden dus volkomen terecht en volledig juist met den naam van katholieke dissidenten aangeduid --- KATHOLIEK LEVEN Vragenbus. Vragen kunnen, onder bijvoeging van 6-cts, postzegel, worden ingestuurd aan Redactie Limb. Koerier, onder opschrift „Vragenbus". --- Begrafenis Rudolf van Habsburg. VRAAG: Eenigen tijd geleden las ik een boek, als ik goed meen van Claude Anet, getiteld „Het drama van Mayerling" In dit als historisch bedoelde boek wordt het leven van den zoon van Keizer Franz Joseph, den kroonprins Rudolf van Habsburg behandeld. Zooals V wel bekend zal zijn, en zooals ook in genoemden roman beschreven wordt, had Rudolf van Habsburg een verhouding met een barones Vetsera. Op het landgoed Mayerling schoot hij eerst zijn geliefde en daarna zich zelf dood. Op verzoek van Keizer Franz Joseph stond Z. H. Paus Leo XIII toe, hcewel na lang aarzelen en tegen den wil van Kardinaal Rampolla, dat Rudolf kerkelijk begraven werd en bijgezet in den grafkelder der Habsburgers bij de Capucijnen Paters te Weenen. Barones Vetsera, het slachtoffer, werd echter op min of meer weerzinwekkende wijze ter aarde besteld, met nog niet eens zooals ik kon opmaken, een kerkelijke begrafenis. Alles, wat ik hier vermeld, ontneem ik aan genoemd boek. Gaarne zoude ik van V vernemen, of een en ander werkelijk juist is en hoe het kan, dat Rudolf van Habsburg toch een kerkelijke begrafenis verkreeg en op gewijden grond werd bijgezet, of schoon hfi niet alleen zelfmoordenaar, maar ook nog moordenaar erhti was. De Katholieke Kerk kent toch aan zelfmoordenaars geen merkelijke teraardebestelling toe, evenmin begrafenis in gewijde aarde. Verder stond vermeld, dat Keizer Franz Joseph een wrok behield tegen Kardinaal Rampolla, omdat deze afwijzend op het verzoek van den Keizer geadviseerd had, en deze wrok tot uiting bracht na den dood van Leo XIII, door Kardinaal Rampolla uit te sluiten van de Pauskeuze, welk recht hij door zijn „Veto" bezat. Is dit eveneens juist en waaraan ontleende de Ocstenrijksche Keizer dit recht. Zou dit recht nu nog bestaan, indien de Habsburger dynastie aan de regeering gebleven was? ANTWOORD. 30 Januari 1889 stierf de kroonprins van Oostenrijk, Rudolf van Habsburg, te Mayerling, een dorpje in Neder-Oostenrük, in een jachthuis, Eerst dacht men aan een ongeluk, toen aan een beroerte; weldra liepen er geruchten van zelfmoord. Den 31-sten werd het lijk overgebracht naar Weenen. De autopsie, gehouden en onderteekend door de professoren Hofman, Kundrot en Widerhofer, constateerde, dat het uit den anatomsichen toestand der hersenen geoorloofd was te besluiten, dat de prins zich had gezelfmoord in een staat van krankzinnigheid «mentale aberratie). Tusschen den keizer, ten diepste getroffen door het schandaal en het Vatlcaan, werden uitvoerige telegrammen gewisseld, Frans Jozef verklaarde, dat hij zich in alles wilde houden aan de voorschriften der Kerk omtrent de begrafenis van zelfmoordenaars. Maar de Paus schijnt permissie gegeven te hebben tot kerkelijke begrafenis. En natuurlijk kon h;j niet anders. HU kon toch niet In de 5 of 8 dagen, die tusschen oen dood en de begrafenis van den Prins verliepen van Rome uit even uitmaken of het rapport der professoren wel juist en oprecht was, en evenmin verklaren, dat hij hen niet vertrouwde en voor bedriegers hield. Hij moest zich houden aan. de officieele ambtelijke gegevens Bovendien was heel het gebeuren in een mysterieus duister gehuld, dat slechts tientallen Jaren later, en dan nog niet eens heelemaal misschien, is opgehelderd. In Weenen had dus een kerkelijke begrafenis plaats, maar in den grootsten eenvoud. Zonder vorstelijke genoodigden werd het Hjk langs de kortste weg naar de kerk der Capucijnen gbracht, waar het in den familiegrafkelder der Habsburgers werd bijgezet. Doch algemeen wist men toch wel, dat de prins een losbol was en zijn geloof verloren had. Daarom weigerden in de provincies vele bisschoppen en geestelüken 'n rouwdienst te houden. Hierover ontstond een woest gehuil in de Joodsch-maconnieke pers, tegen de harteloosheid en onverdraagzaamheid der priesters. Het was een tijd van verwaring en van onzekere berichten en geruchten; in een paar dagen moest er een beslissing genomen worden: geen wonder, dat men niet overal dezelfde lijn trok. De gegevens in het bovenstaande zijn van den correspondent van de Civilta Cattolica 1), die-te Weenen aanwezig was. en ruj rerVeary,, dat rdj uit de beste bron zyn informaties geput heeft, en alleen de feiten, zonder eenig commentaar, mededeelt. Wy kunnen nu achteraf wel meenen er nog veel meer van te weten, en de professoren van bedrog te mogen beschuldigen, maar 10. is het dan de vraag, of wy het by het rechte eind hebben, en 20. moest in die dagen zelf ieder handelen naar hetgeen hy toen wist of meende te weten. En zoowel Weenen, dat men den Paus had geconfereerd, als de provincie, waren in hun houding volkomen verantwoord. Wat nu verder den roman van Claude Anet betreft, die ik niet ken, het is toch wel een beetje veel gevraagd om de politieke wysheid, die een romanschrüver aan den dag brengt, te gaan weerleggen. Heeft de man ook bewyzen? Dat is de vraag. Het Ujkt al büzonder onwaarschyniyk, dat de vertrouwelijke beraadslagingen tusschen Paus en Staatssecretaris bekend zouden zyn. Dat kan -pas gebeuren door onderzoek In archieven, die nu zeker nog niet openstaan. Dat Oostenryk in 1903 de verkiezing van kard. Rampolla belette door zyn Veto, ligt geheel in de hjn der Oostenryksche politiek. Leo XIII en Rampolla waren altyd zeer gunstig voor Prankryk gestemd geweest; zelfs by de vervolging, die onder Rousseau en Combes in vollen gang was, hadden zy met eindeloos geduld een breuk met Prankryk vermeden. Rampolla gold dus voor Pranschgezlnd, en daarom wilde Oostenryk hem niet. Het recht van Veto was een recht door de voornaamste Katholieke vorsten in de laatste eeuwen, krachtens gewoonte, en door politieken drang, uitgeoefend. Het Oonclaaf onderwierp zich daar gewoon- Ujk aan, om niet van meet af aan de nieuwe Paus in conflict te stellen met een of andere machtige katholieke mogendheid. Maar Pius X, die zelf door de uitoefening van dit recht van de zijde van Oostenryk, zich nu tegen alle verwachting tot Paus zag verkozen, heeft nog in het eerste jaar van zyn regeering by Constitutie „Ooramissum Nobis" van 20 Jan. 1904 onder straffe van excommunicatie verboden, dat een vorst nog ooit zulk een stap zou wagen, of een kardinaal zich zou leenen tot het overbrengen van zulk een boodschap aan het Conclaaf. Deze constitutiie is in het Nieuwe Kerkeiyk Wetboek geheel opgenomen en heeft ook thans dus kracht van Wet. 1) Jrg. 1889, 11, 370. --- UIT DE VERSLAGEN DER PROVINCIALE STATEN. WIJ ZIJN GEEN DISSIDENTEN. Mhr. de Redacteur. Ondergeteekenden achten zich verplicht op te komen tegen het in uw verslag weergegeven verhandelde omtrent punt 17 der dagorde der Prov. Staten n.L „Lectuur ten plattelande". Met dit voorstel konden wij ons wel vereenigen, Indien deze lectuur meer speciaal op vakkundig gebied kon worden verzekerd, b.v. met lectuur bevattende voor den land- en tuinbouw nuttige kennis in landbouwstreken, en zich dan voorts meer aanpassend aan de behoeften der streekbelangen, welke men wenscht te dienen. In deze zin hebben dan ook andere bladen Uit de discussiëh is echter gebleken, dat het platteland bediend zal worden van uit de reeds bestaande openbare leeszalen en dus niet rechtstreeks zal voorzien in de cultureele wetenschappen, om de economische crisis zooveel mogelijk te boven te komen, onze zienswijze weergegeven. Voorts is het onjuist, dat ondergeteekenden, alle drie hebben tegengestemd. Dhr. Obers stemde vóór en dhr. Koster stemde mede tegen. Uwe slotaünea daaromtrent is dus geheel onjuist waar U zegt: „De Sociaal- democraten en de Kath. Dissidenten stemden tegen". Wij maken dus daaruit op, dat het U méér te doen is geweest om de kwalificatie van Kath. dissidenten nogmaals tegen ons te kunnen lanceeren, hetgeen voor ons — omdat U dit ook nog in verband brengt met de houding der socialisten — eene dubbele beleedlging is. Zulks geldt nog te meer, omdat U bij de weergave van het gesprokene der Heeren Koster en Prowein ook niet toevoegt resp. Vrijheidsbonder of Chr. Historisch. Voorts hebben wij den naam van dissidenten met verdiend. Wij willen zijn en blijven nuttige leden der Kath. Staatspartij, mits deze partij de vrijheid en rechten des volks, neergelegd in onze Staatswetten, v.n, in de Kieswet, niet aantast. En wat zien wij steeds gebeuren Een handvol politici deelen de lakens uit, reserveeren de meeste zetels, leggen de overige zetels in een politiek advies vast, houden stemmingen waaraan ruim 4 5 deel der Kath. Kiezers niet deelnemen, stemmingen die overigens geheel in strijd zijn met de regelen der Kieswet, doch zoodanig zijn geconstrueerd, dat ook in deze stemming zelve, de wil des volks niet naar voren wordt gebracht Overigens worden deze stemmingen door allerhande ontoelaatbare practijken zoodanig ondermijnd, dat alleen de zich vooraf gedachte candidaten als overwinnaars uit het strijdperk treden, want ook dezen zijn het, welke door hun macht en invloed hunne ondergeschikten aanzetten de z.g. Studieclubs te vormen, welke in wezen niets dan stemmenronselaars zijn. Over dit onderwerp zou nog veel te zeggen zijn, doch de algemeene ontevredenheid en afkeer van de structuur der Staatspartij is genoeg bekend. Geeft ons dus onze volksvrijheid en volksrechten terug, en de alom heerschende ontevredenheid van driekwart millioen Kath. kiezers zal ophouden en zullen dan medewerken aan de vervolmaking der Kath. éénheid, mits deze ook zooveel mogelijk voorziet in de economische behoeften, welke oogenbükkelijk zoo deerlijk in de war zijn geschopt. Eerst dan wanneer het volkenrecht de plaats zal hebben ingenomen van de brute macht, welke geen rekening houdt met de dieplevende volksziei, maar' enkel en alleen met den machtslust der hooge leiders, zal er een basis gevonden worden, waarin een volledig samengaan, zoowel op religieus als economisch terrein mogelijk is. Wij hopen dan ook, dat U onze zienswijze, omtrent uw verslag en dissidentisme eene plaatsruimte in uw geëerd blad zult verleenen, en teekenen inmiddels met de meeste hoogachting, H. H. MEERTENS, Margraten. J. F. H. OBERS, Sevenum, J. U AUGUSTUS, Heerlen. --- DE STRIJD OM DEN MELKPRIJS. TV. LUTTERADE, December 1931. Op mijn stukje „de strijd om.den melkprijs" hebben een paar inzenders gereageerd. Het is moeilijk, die betoogen ernstig te nemen; de één heeft het over één cent winst per liter, terwijl toch door dhr. Quaedvlleg, zooals dat door mij uit het staatje werd overgenomen, genoteerd wordt één cent per koe en per dag — zonder „verder genoemde" onkosten. De ander heeft het over het rantsoen en acht dit voor een melkproductie van 16 liter per dag te weinig Hij ziet echter over het hoofd, dat voor de heele calculatie is genomen het gemiddelde over het geheele jaar, zoodat, rekenen we den tijd van den weidegang degang eraf, het gemiddelde veel hooger zou worden. Wat hij verder over de afvalproducten zegt, zullen wij maar op den koop toe nemen. Feit is, dat boeren, die de afvalproducten behoorlijk weten te waardeeren en aan te wenden, daaruit heel wat weten te halen. Ik wil heelemaal niet tornen aan de welvaart der boeren, maar meen hun zelf er een dienst mede te bewijzen door hen te waarschuwen tegen al te doorzichtige calculatie als die van dhr. Quaedvlieg en mijn opposanten. Dit moet ik nog opmerken : wanneer bij graan- en meelprijzen als heden, de melkkoe werkelijk nog verlies zou geven, hoe zijn de boeren er dan voorheen gekomen — ik bedoel dit eenigszins ruim — toen de melkprijzen op dezelfde hoogte stonden, en de graanen meelprijzen veel hooger waren dan thans ? Toch heeft mijn ervaring mij geleerd, dat daarom nog geen enkele koe behoefde te worden opgeruimd. Waar polemiek meestal toch onvruchtbaar is, zal ik het hierbij laten. Doch ik waarschuw de inzenders, dat zij, door al te veel te willen bewijzen, zeker hun zaak niet bevoordeelen, en dat daardoor wel eens zou kunnen gebeuren, dat ook andere klachten veel kritischer gaan worden beschouwd. Nog dit: hoe komt de tweede opposant erbij om ook maïs in zijn artikel te betrekken ? Die produceert de Nederlandsche boer toch niet! Onder dankzegging voor dit eerste en laatste verweer, blijf ik SPECTATOR. --- HET DRAMA TE ECHT. L 't Is nu ongeveer i-i dagen geleden, aat zich het ontzettend drama te Echt afspeelde, en iedereen in de eerste aagen haar de courant greep om iets van het aroeve gebeuren te vernemen. Op den duur krijgt men er evenwel genoeg van, vooral als men telkens en telkens niet ter zake dienenden kost te sl-kken krijgt. Zoo b.v. het schrijven van den zich noemenden M. vit Geleen. Terecht merkte de Reo, op, dat zijn schrijven eerder bij de Justitie thuis hoort, en ik vind het dan ook jammer, dat er zelfs een gedeeüte van zijn ingezonden stuk geplaatst is geworden. Wat voor deel kan er bij M. voorzitten om een verdachte in de courant uit te kleeaen ? ' De verdachte is nog niet veroordeeld, en al zijn de aanwijzingen nog zoo bezwarend, bewezen is nog niets. Men loope het oordeel van de Justitie niet vooruit. Het eenige, wat M hlenneoe bereikt, is, dat hij de zoo zwaar getroffen familie van verdachte nogmaals een schok toebrengt. Of zouden de laatsten niet evenveel, zoo niet meer, zleleüjden te doorstaan hebben als de nabestaanden van de vermoorden? Men versta ons wel. Het gaat hier niet om de verdachten in bescherming te nemen; geen mensch kan het gebeurde goedpraten, maar men spare de onschulaigen M. beweert, dat hij Echt heelt moeten verlaten, ornaat hem het loven door v. d. E onmogelijk werd gemaakt. Het kan zijn, maar wij betwijfelen, of één persoon daartoe in staat zou zijn. Daartegenover is mij 'n jachtopz'chter bekend ('n zeer zachtzinnig en eerlijk man die Echt heeft moeten verlaten, omdat diens vrovw en kinderen het leven ondragef.ijk werd gemaakt door het nobele stroopersgiide. De man Is gelukkig nadien in een betere omgeving terecht gekomen, waar hij nog steeds werkzaam is. Met mijn dank voor de opname, --- HILVERSUM, 298 M. 8.15: Gymnastiekles. 8.30: Esperanto-cursus. 8.55: Voetbalnieuws. 8.00: Tuinbouwhalfuurtje. 9.25: V. A. R. A. varia. . 9.30—10.00: Gramofoonplaten. 12.00—2 00: A V. R. O-kamerorkest. 1.Ö0—1.31: Reispraatje over Spanje. 2.00: Boekenhalfuurtje. 2.30: Concertgebouw-orkest o. L van Dr. Willem Mengelberg. Ania Dorfman, piano. 4.00—445: Hendrlka van Tusschenbroek-programma. Dameskoortje. 4.45: Gramofoonplaten en Vaz Dias. 5.00: Kinderuurtje. 6.00—8.00: Amsterd. Solisten Kwintet en gramofoonpl. 6.45—7.30: V. A. R. A.-tooneel. 8.00: Vaz Dias. 8.15—10.45: Omroeporkest. 8.45: Zang door Mevr. L. Sander —Herzberg. 9.00—9 20: Praatje door W. Vogt. 9.30—9.45: Zang. 10.30: Oeral-Kozakkenkoor. 10.45—12.00: Gramofoonplaten. --- MAANDAG 14 DECEMBER. (Tot pl.m. 6 uur nm.). HUIZEN, 1875 M. s 8.00: Schriftlezing. 8.15—.9.45: Gramofoonplaten. Ü 10.30: Ziekendienst. I 11.00: Chr. Lectuur. §§ 11.30—12.30: Gramofoonplaten. H 12.30: Orgelconcert Jan Zwart. 1.45: Gramofoonplaten. 2.00: Uitzending voor scholen. 2.35—3.75: Causerie over Kamerplanten. 3.15—3.45: Gramofoonplaten. 4.00: Ziekenuur. 5.00: Chr. Liederenuurtje. --- HILVERSUM, 298 M. (Algemeen Programma). fj 6.45—700: Gymnastiekles. 7.30—7.45: Gymnastiekles. 8.00: Gramofoonplaten. 10.00: Morgenwijding V. P. R. O. 10.15: Voordracht. 10.30: Concert Trio Pro Arte. 11.00: Voordracht. 11.45: Voordracht. 12.00: V. A. R. A.-septet en gramofoonplaten. 2.15: „Martien Permijs". 3.00: Piano-recital. 3.30: Gramofoonplaten. 4.30: Kindervertellingen. 5.00: Trio W. Drukker en gramofoonplaten. --- WILDSCHUT. NASCHRIFT DER REDACTIE — Bij eenig nadenken zal inzender zelf wel ac onhoudbaarheid zijner stelling inzien, dat bijzonderheden omtrent geruchtmakende zaken zouden moeten verzwegen worden, cmdat bekendmaking ervan de familie van verdachten onaangenaam 1&. Ook zijne opvatting, dat da publieke belangstelling m het drama verslapt is. strookt niet met de werkelijkheid. --- BERICHTGEVING UIT GRATHEAM. GRATHEM, Dec. 31. Vóór enkele dagen las Ik een artikel van dhr. Kr. over onze parochie en speciaal! «over onze monumentale kerk. Niet verplichtend, doch passend vond ik het dat inzender te voren met een enkel woord den pastoor in kennis had gesteld met zijn voornemen; gaarne had ik hem aan ook. om meer voledigheid ter inzage gegeven 't archief onzer kerk, door wijren pastoor Smidts z.g. verzameld naar oorspronkelijke oorkonden en door enkelen zijner opvolgers voortgezet. Voor hem. die dc oude parochie Grathem kent, zcu zijn relaas des te Interessanter geweest zijn. Waar hij ook een Stuk recente geschiedenis aanhaalt en spreekt oveT dc zoo goed gestaagde opvoering van ons openluchtspel, had ik ook gaarne verme'jd gezien aen naam van hem, aan wien wij hoofdzakelijk 't groote succes van het zielroerend sepl onzer vrome jongens te danken hebben. Dc weet, dat die man üever in 't verborgene voor Godseer en 't welzijn van ens dierbaar heiligdom arbeidt. Doch hij vergeve 't mij, dat ik hle- zijne nederigheid geweld aandoe en eere geef wien eere toekomt. Bij dc oprichting van onze tooneelvereeniging verleden jaar verzocht ik. dhr. Dantssen te wülen optreden als tooneelreglsserr. Onze keuze was een gelukkige; rusteloos heeft hij gearbeid en waar hij dc ziel was van t spel, hij dc kunstzinnige stille werker, breng ik hem hier hulde met oankbaar hart. Heeft 't openluchtspel ooor zijne flnanciëele voordeden een grooten stoot gegeven aan 't door "t Kerkbestuur ondernomen en bijna voltooide werk; dc vergreoting van ons Godshuis, t leeuwenaandeel in deze komt zeker onzen dierbaren parochianen toe. Met opofferenoe liefde hebben zij in enkele jaren, niettegenstaande dc sombere tijicen, duizenaen gegeven. en alleen dc Gcdde ljke Meester kent dc stille, dikdijls heldhaftige offers, die zij gebracht hebben. Met diepe erkentelijkheid maak ik hiervan ook namens ons kerkbestuur melaing. In dc laatste twee jaren heb ik in uw geëerd dagblad berichten gelezen over Grathem. Ook inzenders van anonieme stukken, sommige toestanden hier hekelend, hebt u aan het woord gelaten. Ik veroorloof mij hier even stil te staan bij onze fameuze school\vestie, die In kleur en geuren beschreven is in uw blad. TJ herinnert zich wellicht nog 't bezoek, dat een uwer redacteuren mij tracht verleden jaar. In den breede hebben wijde toen aanhangige kwestie besproken. Doch uw geachte Heer Redacteur zal zich ook wel herinneren, dat ik hem verzocht geen enkel woord hierover te schrijven in uw geëerd blad. Op mijn dringend verzoek heeft hij mij toen be-'oofd, met mijn verzoek rekening te houoen. Doch met verbazing rag ik reeds enkele dagen later een eerste ingezrnöen stuk verschijnen. Daar bleef het niet bij. Een tweede .derde volgde, aiitijd „buiten verantwoordelijkheid der redactie". Dat dit schrijven tegen mijn uitdrukkelijk verlangen, waar men zulk, kwesties liever binnenshuis behandelt, mij verdroot, zal ieder begrijpen. Doch nu volgde een laatste ingezonden stuk ook door anoere couranten overgenomen, en nu — ik haal nog eens aan — „met uwe volle verantwoordelijkheid" opgenomen Daarin werden enkele harde waarheden vit het eerste ingezoncen stuk weerlegd. Is 't daarom te verwonderen, aat velen zich een scheeve voorstelling vormden omtrent deze kwestie, zeker niet door anonieme inzenders in een dag1'-®; doch door. de cotjjcpetênte overheid te bes.echteii. - Sommigen hier, personen met dcorzlcht, dat, als een politiehond t spoor kreeg fler pen, uit al dat cnnordtg geschrijf was gevloeia hij »e.\£ zelfde" spoor had gevolgd. Anonieme schrijvers, °\ zich zelven een brevet van takt en wijs beleid wi -e geven en anderen Warnieren, zijn tot alles in s*8* Geachte Heer Redacteur, ik wil hier niet een Pj\ lemiek beginnen. Ad quid? Daarvoor is mijn tijd kostbaar Over die kwestie, nu opgelost, is dit vo» eerste en ook mijn laatste woord in uw geëerd b19ji Moge onder Gods Zegen, de Limburger Koe" groeien en bloeien in steeds tcenemena aantal 1€ZJLs en moge uw arbeid strekken om met ons in dierbaar Limburg, In onze parochies te bewaren c zoeten vrede in waren christe ijken geest. Met beleefde groeten, --- Te veel devoties? VRAAG: Wordt tegenwoordig niet teveel werk gemaakt van allerlei devoties, waardoor ook een teveel aan niterlijkheden wordt gedaan, met voorbijzien van de goede werken? ANTWOORD: De H. Kerk leert, dat het goed en nuttig is, de Heiligen te vereeren en aan te roepen. Wy vereeren de Heiligen natuurlijk op de eerste plaats door hun voorbeeld na te volgen, maar ook door hun feesten te vieren, hun beelden en relikwiën te vèreeren. Zoo kan ook het beoefenen van een nieuw opkomende devotie, zelfs het branden van lichtjes, nuttig en heilzaam zijn. Het komt er maar op aan, in welken geest en met welke bedoeling dit alles geschiedt. Geeft iemand aan het Kruisbeeld de eereplaats in zijn woning maar bekommert hy zich verder niet om de Tien Geboden Gods, dan is maar al te zeer te vreezen, dat zijn vereering van het Kruisbeeld een uiterlijkheid is zonder meer. Is het versleren van een heligenbeeld niets anders dan het toegeven aan een zoete voldoening voor een of andere stemming, terwijl diezelfde persoon in het gewone dagelij ksche leven met de eischen der liefde tot God en den naaste geen rekening houdt, dan is dit niet het vereeren der Heiligen, zooals de Kerk dit bedoelt. Veel devoties te beoefenen is niet noodzakelijk; aan alle nieuwe devoties te doen is evenmin noodzakelijk. Waar het op aan komt is: de Heiligen te vereeren als dienaren en vrienden van God, God te verneerïyken in die uitverkorenen, in wie Hij zyn genadewonderen werkte en door hun voorspraak van God af te smeeken de kracht tot een echt christelijk leven en, zoo het ons zalig is, ook tijdelijke gunsten. H. --- HET RADIOPROGRAM ZONDAG 13 DECEMBER. HUIZEN, 1875 M. 8.30: Morgenwijding. 9.30: Hoogmis uit het St. Dominlkuscollege te Nijmegen. 11.45: Middenstandskwartiertje. 12.00: Russisch balalaika-orkest. 1.30: Godsdienst-onderricht. 2.00: Gramofoonplaten. 2.10: Causerie over Bilderdijk. 2.30: K. R. 0.-orkest onder J. v. J. Gerritsen. 4.15: Ziekenlof. 5.00—5.20: Gewijde muziek. Tot 7.45 zang. 7.45: Voetbal-uitslagen. 7.50—10.20: Operette „Das HoVlandweibchen", V. Kalman. In de pauze Vaz Dias en gramofoonplaten. 10.40—11.00: Epiloog. --- DAVENTRY, 1554 M. 3.20: Kerkcantate No. 159, Bacn. 4.10: Orkestconcert. (Alt). 5.35: Diool en piano. 9.15: Albert Sandler en orkest. (Sopraan). 10.50: Epiloog --- PARIJS, 1725 M. 8.05: Gramofoonplaten. 12.50: Orgelconcert. 1.20: Gramofoonplaten. 2.20: Gramofoonplaten. 4.20: Gramofoonplaten. 5.20: Concert Symphonie-Orkest Parijs, onder leiding van Pierre Moziteux. 8.20: Gramofoonplaten. 9.05: Gramofoonplaten. 9.20: Comedie-uitzending. 9.40: Gramofoonplatenconcert. --- ZEESEN, 1635 M. 7.05: Populaire muziek. 7.50: Zie Huizen. 9.35 tot 11.50: Dansmuziek Hans Schindler en orkest. Intermezzo: Gramofoonplatenverslag van de ijshockeywedstrijd Ottawa—Canada en Berliner Schlittschuhklub. --- DAVENTRY, 1554 M. 12.20: Sopraan en trio. 1.20: Commodore Grand Orkest. 2.20—2.50: Gramofoonplaten. 4.20: Moschetto en orkest. --- PARIJS „RADIO-PARIS”, 1725 M. 8.05: Gramofoonplaten. 12.50: Gramofoonplattn. 1.25: Gramofoonplaten. --- LANGENBERG, 473 M. 6.25— 7.20: Gramofoonplaten. 11.35—12.10: Gramofoonplaten. 12.25— 1.50: Orkestconcert. (Piano). 4.20—5.20: Orkestconcert. --- KALUNDBORG, 1153 M. 11.20—1.20: Concert. 2.50—4.50: Radio-orkest. --- BRUSSEL, 338 M. 12.35—2.05: Gramofoonplaten. 5.20: Gramofoonplaten. --- Gemengde huwelijken en niet-katholieke inzegening daarvan. VRAAG. Het einde vorig Jaar of begin dit jaar, den juisten datum weet ik niet meer, is het huwelijk voltrokken tusschen een dochter van den Katholieken Italiaanschen koning Victor Emanuël en koning Boris van Burgaru'e, welke Grieksch Katholiek is. Nu is het verboden voor een Katholiek wetens en willens een niet-katholieke godsdienstoefening bij te wonen. Bovenvermeld huweiyk werd te Sofia orthodox Ingezegend. Was zulks toelaatbaar voor de bruid? Indien er nu een troonopvolger voortkomt uit dit huwelijk moet hij volgens de Bulgaarsche grondwet Orthodox en volgens onze leer Katholiek worden opgevoed. Hoe zal dan aan dezen toestand een einde worden gemaakt? ANTWOORD. Het huwelijk der Italiaansche koningsdochter met den Koning van Bulgarije is kerkelijk gesloten in Italië. Te Sofia ~ou niet een nieuwe huwelijksinzegening volgens orthodox rit-ieel plaats hebben, maar eenvoudig een kerkelrjke plechtig" ter begroeting van 't Koningspaar. Hiertegen beh°fr9- de Kerk geen bezwaar te maken. Wel Is het aan > tholieken streng verboden deel te nemen aan » lf katholieke godsdienstoefeningen, maar in bijzon° g omstandigheden kan het geoorloofd zrjn bij ®~\g oefeningen aanwezig te zijn, zonder er deel aa v9a nemen. Dit is soms het geval met het bijwonen begrafenlsplechtigheden van niet-katholieken. «,« De uiterst moeilijke positie, waarin de Italiaans koningsdochter zich bevond, maakt het begrÜPo dat zij bij die kerkelijke begroeting aanwezig { zijn. ledereen begreep, dat zrj daarmee volstrekt ~ haar goedkeuring aan de dwaling der orthodoxen haar aanwezigheid beteekende In het geheel niet Hef deelnemen. Krantenberichten meldden, dat Sofia toch de elgenlrjke buwelijksplechtigheden * vierd werden. Is dit juist (later werd dit weer gesproken) dan is de dochter van den koning _ Italië daardoor overvallen. Van een echte huweiu' inzegening kon natuurlijk geen sprake meer zrjn dat het huwelijk In Italië al genoten was.