De afschaffing van het dagbladzegel. Arr dagen zag het Voorloopig Verslag der Comité e van Rapporteurs voor het ontwerp van wet l ter zelfder zake in hot vorig Zittingjaar JT'agt. Dat het door velen echter niet met jj 6fScliilligheid zal ontvangen zijn, achten wij, i , °°g °P de belangrijke zaak der afschaffing th 20Se,l'°St op de dagbladen, dien dringenden Jl v»n onzen tijd, buiten eenigen twijfel. Wij l n er daarom eenige oogenblikken bij stil staan etl, welk omtrent den zoo lang begeerden 'j. egel het standpunt der Tweede Kamer is. Tr" Voorloopig Verslag splitst, wat de bedoelde ■ j''ing van het zegel betreft, de Kamer in drie "wfiën. De eerste, waartoe de overgroote meer,'d behoort, wenscht algeheele afschaffing, /?en van deze echter alleen bij wijze van proef- nK; de tweede, slechts uit enkele weinigen be, wil voor alsnog slechts vermindering; de derde :sen iedere afschaffing en verlangt het behoud van \ Waande. Wij willen de waarde der pro en r*gevoerde argumenten, die meerendeels bekend ' "ier niet in de weegschaal leggen. In de oogen «et publiek is, dunkt ons, het pleit ten voore van de zegel-afschaffing beslist. Te regt /"erg wer(j in het Voorloopig Verslag gezegd, . 'velen de afschaffing van het dagbladzegel even beschouwen als een der eerste maatre- n> die na de Grondwetsherziening hadden /*°oren genomen te worden." Inderdaad is de Iende band, die hier te Lande de drukpers ll*re ontwikkeling hindert, in lijnregten strijd den geest onzer grondwettige orde van zaken. * wil openbaarheid, licht, discussie, opleiding .. v°'ks tot de kennis zijner intellectuele en matee belangen. Waar, hetzij door eene drukkende 'ng. hetzij in een anderen vorm, aan die ,en wordt te kort gedaan, is het constitutioneel B'nsel niet bevredigd. Daarom is het verband onze Grondwetsherziening en de afschaffing van het dagbladzegel zóó juist en waar te noemen; het laatste moet immers als een onmiddellijk gevolg van het eerste worden beschouwd? Wanneer dus de maatregel in 1865, d. i. zeventien jaren na de laatste wijziging onzer constitutie, tot stand mogt komen, waarlijk, dan zou men niet in later dagen het regt hebben te klagen, dat er met overijling was te werk gegaan! Doch is er gegronde hoop, dat nog dit jaar de dagbladpers den drukkenden zegellast zal zien weggenomen? De Tweede Kamer, ofschoon met groote meerderheid de afschaffing toegedaan, laat echter niet onduidelijk doorschemeren, dat de zaak misschien wel weder eens tot nader zou kunnen worden uitgesteld. Als reden dier bezorgdheid vindt men in het Voorloopig Verslag het navolgende opgeteekend : » Inmiddels betreurden het voorstanders van »dien maatregel, dat daaraan thans weder als » 't ware onafscheidelijk de gansche regeling der » zegelbelasting was vastgeknoopt, zoodat het voor» stel tot afschaffing van het dagbladzegel al ligt »weder gevaar kon loopen van eene verwerping, » om redenen aan het beginsel ten eenenmalo vreemd. »Een afzonderlijk wetsvoorstel tot het genoemde »eind ware daarom welligt verkieslijk geweest. » Bleef niettemin de voorgestelde maatregel met het » ontwerp op het zegelregt verbonden, en mogt dat » ontwerp dan soms om redenen, uit de wet zelve » voortspruitend , worden verworpen , men hoopte »dat de Regering zich daardoor niet zou laten » weerhouden, de zoo lang en door zco velen ge» wenschte afschaffing van het zegel op de dagbladen, » bij afzonderlijk daartoe strekkend wetsontwerp » aan de Vertegenwoordiging voor te stellen." De regeling der zegelbelasting in haar geheel is rijk aan uiteenloopende gezigtspunten, die bij eventuele openbare discussie zich nadrukkelijk zouden doen gelden. Zoo dus de Regering zich genoopt gevoelde het ontwerp in te trekken, of de Kamer om het te verwerpen, zou de afschaffing op nieuw rusten, — rusion, wie weet tot wanneer? Is die afloop niet wenschelijk , misschien niet waarschijnlijk, toch is hij mogelijk. Daarom is het voor de dagbladper-, en men mag er wel bijvoegen :orhet algemeen, te hopen, dat de Regering met de Vertegenwoordiging tot overeenstemming zal geraken omtrent de hoofdbeginselen der nieuwe zegelwet, opdat als gevolg van deze de dagbladpers eene nieuwe toekomst moge kunnen te gemoet gaan. Doch mogt zoodanige overeenstemming, en als gevolg daarvan de nieuwe regeling van het Regt van Zegel achterwege blijven, in dat geval zouden ook wij meenen dat eene afzonderlijke wet tot afschatting van het zegel op de dagbladen zou belmoren te worden voorgedragen. Bij een onderwerp van niet enkel fiscaal, maar veel meer van algemeen politiek belang, zou dergelijke afzonderlijke regeling volkomen geregtvaardigd wezen. Het beginsel zou, van alle bijzaken ontdaan, aan het oordeel der Vertegenwoordiging worden ■ onderworpen. En alsdan zou men zich met groote mate van zekerheid mogen vleijen, dat eindelijk met de afschalfing van het dagbladzegel aan eene wezenlijk nationale behoefte zou worden te gemoet gekomen. --- Eruditio Musica. Vijfde Concert. •tik-, ?rwijl anders deconcert-directien veelal.jaarlijks "fiere concertenreeks de Sinfonien van Beethoven op den voorgrond plaatsen, of wel aan eenige yCr1" Sinfonien ieder saizoen eene' vaste plaats op lppertoire inruimen, is het tegenwoordige constuur van Eruditio Musica thans van deze gete geheel afgeweken en heeft tot een der laut''icerten gewacht, alvorens eene Beethovensche "ie op het programma te plaatsen. Dezeatwijmag goedgekeurd worden, en wel voornamelijk '• ook bij regeling van repertoire het streng uden aan eenmaal aangenomene. gewoonten 'jf? eentoonigheid te weeg brengt, en eentoo"l in deze altijd schadelijk werkt. In de ''- plaats is het aantal concerten van ieder n in verhouding tot de beschikbare Sinfonien •n, om aan de beroemdste componisten ieder il hJÏ, beurt te geven, wanneer niet een enkele maal '"en, hoezeer zijne voornaamste Sinfonien ook "orrang verdienen, eene kleinere plaats op het '°ire inneemt. En zelfs dan nog wordt eene ' lijke afwisseling hoe langer hoe raoeijelijker, ('e werken van levende toondichters toch ook I °?'e"coniponisten van vroegeren of lateren tijd *»tai beurt geneel van net repertoire zal moeten en zelfs Beethoven ook aan dezen alge" a|s nen maatregel zal moeten onderwerpen, even Sci ïu|ks dit jaar reeds is geschied met Haydn, c°i>o n en Gade- Bij een klein getal Jaarl'Jkscho Vol» ten is dit de eenigste gedragslinie, welke men |e» kan. peeren we thans tot het concert, hetwelk hier s.etltsHrako is, terug. Voor eene eenige repre•M !ile der Beethovensche Sinfonitën was zeker I)0 , de zevende Sinfonie de beste keuze • gedaan. than de indruk, welken dit geniale meesterwerk litv Waakte, was niet zoodanig als we bij goede hiep°ermB daarvan gewoon zijn. Voornamelijk was weder de minder gunstige localiteit van het der St hinderlijk. Het geheel eigenaardige coloriet Iw lnstrumentatie en de gewigtige rol, welke de en blaasinstrumenten in deze Sinfonie te vervullen hebben, vorderen dringend een compacter effect van het ensemble der laatstgenoemde instrumenten, en zoodanig effect kan moeijelijk te weeg gebragt worden, wanneer .fluiten, hoboën, clannetten en fagotten op verschillende liniën en te ver van elkander geplaatst zijn. Bij het vorige concert kwam ons de verplaatsing van de ffuiten en hoboën aanvankelijk als eene verbetering voor, doch merkten we tevens in ons verslag over dat concert op, hoe het effect der overige blaasinstrumenten nog te wen?chen overig liet, en thans bij de uitvoering der Beethovensche Sinfonie bleek het, dat men nog eene andere plaatsing der blaasinstrumenten zaL moeten beproeven om daarvan zoo mogelijk de ge-; wenschte uitwerking te verkrijgen. Eene laatste proeve zou in ieder geval nog genomen kunnen worden, en wel door de contrabassen meer naar! den achtergrond van het orchest te verplaatsen, en de daardoor verkregene ruimte in het centrum vanj het orchest onmiddellijk achter de violoncellen in te laten vullen door de houten blaasinstrumenten. In ieder geval moeten deze instrumenten bij elkander, gegroepeerd blijven. Afgezien van de hier besproken minder cimstigo | omstandigheid, was de uitvoering der Sinfonie vrij ■, goed genuanceerd, maar voor den bijzonder geestigen ; stijl van dit werk lang niet pikant genoeg. Vooral had-1 den we van de Iste violen eene stoutere opvattinggewenscht. De hoorns verdienen loffelijke melding,' te meer daar Beethoven gewoonlijk nogal moeijelijk voor dit instrument geschreven heeft en ook in deze Sinfonie door gebruik der hooge A-hoorns al dadelijk eene uiterst zorgvuldige uitvoering van de executanten vordert. Hetzelfde geldt de trompetten, wier partij hier eveneens tamelijk hoog staat, en thans dooide hoog opgedrevene stemming van' het orchest veel scherper effect maakt dan ten tijde van Beethoven. \ Overigens valt van de uitvoering der Sinfonie niets, te melden, dan dat de heer Saar het tempo der| tweede afdeeling {Allegretto) veel te langzaam nam, daarentegen de laatste afdeeling {Allegro con brio) I met* te veel gejaagdheid liet uitvoeren. Mendelssohn'? Ouverture » Meerestille und Glückliche; Fahrt" hadden we liever door eene andere vervangen | gezien. Ofschoon even als bij de meeste compositien ■ van Mendelssohn ook de bewerking dezer Ouverture, hooge achting verdient, zoo zijn toch de gedachten' in dit werk niet belangrijk, en is de stijl niet vloeijend genoeg om deze compositie dikwijls met genoegen te hooren. En juist heeft het toeval gewild, dat geen ander orchestwerk van Mendelssohn zoo afgespeeld is geworden als juist deze Ouverture. Zelfs de militaire muziekkorpsen hebben van dit werk reeds langen tijd als t ware een lijfstuk gemaakt. Over het algemeen kan men zeggen, dat het met het repertoire der Ouverture geheel anders gesteld is dan met dat der Sinfonie. De meest bekende Ouvertures zijn reeds zoo afgespeeld geworden, en er is nog zoo ruimschoots gelegenheid om ze zoowel in de theaters als elders te hooren, dat de concert-directien ten minste vooreerst niet te angstva lig behoeven te zijn om deze werken oenigen tijd tiM zijde te leggen, en van deze gelegenheid gebruik te maken om een aantal nieuwe compositien ten gehoore te brengen. Behalve de hier besprokene orchestwerken bevatte het programma nog twee kleinere compositien voor koor en orchest: » Elegischer Gesang" van Beethoven, en »Ave Verurn" van Mozart. De uitvoering door het opera-koor was wel beschaafd. maar daarentegen met vrij te pleiten van flaauwheid en enkele onzekerheden. Om eene meer kernachtige uitvoering te verkrijgen, moet bij medewerking van het koor de dirigent ook zoodanig geplaatst zijn, dat de zangers en zangeressen het aangeven van de maat goed in het oog kunnen houden. Dit is echter slechts één der middelen om eene goede uitvoering te verkrijgen. Voor het overige hangt alles van de wijze van instuderen af. De plaats welke aan deze kooruitvoering op het programma was aangewezen, kunnen we niet goedkeuren en mogen te regt vragen, waarom het koor niet aan het einde der tweede concert-afdeeling optrad. Een concert, hetwelk met de 7de Sinfonie van Beethoven begint en met eene liederen-voordragt eindigt, kan niet bepaald op consequente zamenstelling roemen. Bovendien is het voor het auditorium ook aangenamer, w.inneer een concert met een of ander fiksch ensemble werk eindigt. Men verlaat dan ook de concertzaal in veel opgewekter stemming. . . Bij de zangeres mevrouw Joachim Weiss, welke dezen avond optrad, merkten we zoo zonderling contrasterende verschijnselen op, als we zelden bij eenig ander zanger of zangeres waarnamen. Het orgaan dezer dame maakt in hel eerste oogenbhk :eenen diepen indruk, en hare zang getuigt van goede school, warme voordragt en breede opvatting. Met jdat al zouden we mevrouw Weiss minder gaarne ten tweeden male willen hooren. Hare stem is wel 1 krachtig, maar het geluid is te heesch; in het middel• register is het orgaan doordringend sterk, maar in i de lagere registers bijna geheel kleurloos en de hoofere itoonen zijn ten gevolge der heeschheid, welke de ge; heele stem ontsiert, minder aanjrenaam voor het ge! hoor. Door deze zonderlinge gesteldheid van het orgaan ! • verkrijgt de voordragt bij voortduring een zoodanige mate van gezwollenheid en neemt zoozeer den f-eliijn j van groote inspanning aan, dat een en ander spoedig ' afmattend op den toehoorder werkt. Niettemin ! bragt het publiek na iedere voordragt, zoo der aria's van Glück en Handel als van de Beethovensche j liederen, telken male gepaste hulde aan het werkelijke talent van mevrouw Weiss. | De heer d'Alle Aste scheen, bij de voordragt der Aria uit het Oratorium » ds Schepping van Haydn, goed gedisponeerd te zijn en moest zijn . orgaan herhaalde malen min of meer inspannen. ■! Niettemin waren er in deze voordragt vele goede : I oogenblikken. i Afwisseling bekoort, en piano, viool of violoncel i kunnen toch niet altijd op de concerten het rijk Ivoor zich alleen hebben. En al moge het waar zijn, jdat de meeste blaasinstrumenten voor groote solovoordragten minder geschiktheid bezitten, zoo blij ven ' toch uitstekende executanten op dtfte instrumenten ' het regt behouden als solisten op te treden. Onder deze regthebbonden bekleedt voorzeker de fluitist 'de Vroye eene eerste plaats. Toon, voordragt en 'techniek zijn bij dezen kunstenaar van zoodanig 'gehalte, dat hij onder de fluitisten van eersten Irang mag gerekend worden te behooren. Slechts 'een enkel oogenblik was de intonatie door sterke 1 opdrijving van toon eenigermate onzuiver, doch overigens was de geheele voordragt onberispelijk 'zuiver en schoon. De heer de Vroye droeg tevens 'groote fantaisiën voor, waaronder eene op Thema's luit vla Juive." Na iedere voordragt werd de talentvolle kunstenaar met daverend applaus teruggeroepen. --- ROTTERDAM 7 April. In het Parijsche Wetgevend Ligchaam zijn de disciissien gisteren voortgezet. Zij liepen over de verkiezingen der maires, de administratie van den heer Hausman enz. Het debat kon dus geene bijzondere belangstelling voor den vreemde aanbieden. Behalve hetgeen wij dienaangaande onder onze telegrammen hebben medegedeeld, verwijzen wij naar hetgeen onze Fransche correspondent daaromtrent meldt. Bij de stemming in den Duitschen Bondsdag over het voorstel van Beijeren en Saksen, betrekkelijk de Hertogdommen, heeft Pruissen een afkeurend en Oostenrijk een goedkeurend votum uitgebragt. Beide Mogendheden hebben daarna verklaringen afgelegd, die, zoo als men uit onze telegrammen heeft kunnen ontwaren, hoofdzakelijk luiden in den zit hunner respectieve depêches van 19 en 24 maart. De General Correspondenz acht de tijding, dat de Oostenrijksche Minister van oorlog zijn ontslag zoi hebben aangevraagd, zeer onwaarschijnlijk. De ministeriële crisis in Denemarken is thans voor goed geëindigd. Gelijk de depêches reeds deden vermoeden, is de heer von Heltzen alleen afgetreden. Intusschen heeft het ontslag eene hooge politieke beteekenis, aangezien hij algemeen werd beschouwd, de voorstander der actie partij te zijn, die geene ingrijpende maatregelen zou ontzien om zijn politiek doel te bereiken. Uit Londen schrijft men dat de Koning der Belgen het plan heeft oni Engelands hoofdstad in de volgende week te verlaten, ten einde naar Brussel terug te keeren. In de zitting van de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers i 3 de quaestie der begraafplaatsen °P nieuw behandeld.- Wij meenen te kunnen verwijzen naar hetgeen onze Brusselsche correspondent dienaangaande meldt. De Portugesche Regering heeft het raadzaam geacht om de eischen in te willigen, welke de Amerikaansche gezant heeft gesteld ten opzigte van de beleediging, de Amerikaansche vlag aangedaan. De kommandant van het fort Belem is dien ten gevolge ontslagen. liet finantieel rapport, dat de hee» Treveleyan aangaande den finantiëlon toestand van Britsch Indië heeft uitgebragt, is niet zoo gunstig als men in Engeland verwachtte. Wel is de belasting op de inkomsten gesupprimeerd, doch daarentegen zal er een inkomend regt van 3 % warden geheven op wol, thee en koffij en een regt van 2% op huiden, suiker en zijde. De Correspondance JHavas deelt berigten uit Rio Janeiro, van 11 maart, mede; zij behelzen meer uitvoerige bijzonderheden omtrent de nieuwe orde van zaken die in Moirre-Video gevestigd wordt. De grondslagen der cojjVentie, aan den voet van welke de onderteekening van den heer Paranhos, gevolmagtigde van Brazilië, voorkomt, zonder dat hij daarbij echter als handelende partij is tusschen beide gekomen, zijn de volgende: Er wordt eene voorloopige Regering gevestigd. De generaal Flores zal voorzitter daarvan zijn, zijne Ministers kiezen, en die kunnen ontslaan. Binnen den kortst mogelijken tijd en in de, bij de thans van kracht zijnde wet, voorgeschreven vormen, zullen algemeene verkiezingen plaats hebben. Volle amnestie wordt verleend voor alle gedurende den oorlog bedreven handelingen, met uitzondering der misdaden en overtredingen van de gewone soort, en de staatkundige misdrijven van bij zonderen aard. De in beslag genomen eigendommen zullen worden teruggegeven. De rangen en ambten, door de hoofden der beide partijen verleend, worden gehandhaafd en gewaarborgd. Reeds bij eene nota van 28 januarij had Flores zich plegtig verbonden, ruime voldoening aan de eischen van Brazilië te geven. Onder anderen beloofde hij degenen te zullen opsporen en straffen die zich aan misdrijven tegen Brazilianen schuldig of medepligtig gemaakt hadden; alle burgerlijke en militaire ambtenaren, tot die misdadigers behoorende, in hunne bedieningen te zullen schorsen; al de beschuldigden alleen op aanwijzing der Braziliaansche legatie te doen vonnissen; aan de benadeelde Braziliaansche onderdanen schadeloosstelling te verschaffen; geheele uitvoering aan de overeenkomst, den 8 mei 1858 tusschen Brazilië en Monte Video gesloten, te geven, en, eindelijk, het Keizerrijk volle medewerking tegen Paraguay te verleenen. Naauwelijks had hij het bewind aanvaard, of hij haastte zich zijne beloften na te komen, de verdragen op nieuw geldend te verklaren, welker handschriften Aguirre verbrand had, en de met Paraguay gesloten conventie nul en van geener waarde te proclameren. Waarom nu de overeenkomst van 20 februarij de Braziliaansche Regering, ofschoon zij die geratificeerd heeft, niet voldoende is toegeschenen, en zij haar misnoegen door het ontslaan van Paranhos aan den dag heeft gelegd, blijkt uit de volgende zinsneden van een artikel in het officieel dagblad van Rio Janeiro: » Die overeenkomst is nuttig, en bewijst dat de Regering zonder eenige achterhoudendheid is te werk jjegaan. Maar de door Brazilië aangenomen houding legde het nog andere verpligtmgen op. Zoo als reeds vroeger verklaard werd, is er voor de waardigheid des Keizerrijk? geen andere schikking mogelijk dan tot den prijs eener volkomen genoegdoening en op eenige onvermijdelijke voorwaarden. Niet slechts moet de plaats zich overgeven, maar te Monte-Video kunnen onmogelijk de mannen der Regering van Aguirre, de invloedrijke hoofden van de partij der blancos, en de gevangenen van Paysandu geduld worden, die, met verbreking van hun woord, andermaal de wapenen tegen ons hebben opgevat. Dit waren billijke voorwaarden vóór deafschuwelijkeaanrandingen, in de omstreken van Jaguaron gepleegd, en de beleedigingen, den 9 februarij onze vlag te Monte-Video aangedaan; thans zijn het noodzakelijke voorwaarden geworden, en bij de overeenkomst is op deze overwegingen niet genoegzaam acht geslagen. Dit uitgezonderd, is de Braiiliaansche Regering voldaan, en hare aanvankelijk strenge beoordeeling der handelwijze van Paranlios reeds milder geworden. De Braziliaansche vloot, die Monte-Video blokkeerde, heeft zich ten deele verwijderd, en een deel der schepen is de rivier opgestevend, om de zamenstrooming der Parana en Paraguay te blokkeren, en zoo doende alle gemeenschap met de zee voor de Republiek van Paraguay af te snijden, tegen welken Staat, welks troepen in de Braziliaansche provincie Rio Grande doorgedrongen zijn , de oorlog nu krachtiger doorgezet zal worden. ---