PARIJS den 28 junrj. De maarschalk Soult heeft zich naar zijn landgoed Soult-be'rg begeven. Ouk de heer Gu/zot heeft deze hoofdstad, voor slechts weinige-dagen , verlaten. .Men zegt dat de Koning , terstond rta het sluiten der Zitting , naar het kasteel van Eu zal vertrekken, dewijl de geneesheeren hem het genot van eenige rust hebben aangeraden. Eergisteren avond is het besluit van het Hof der Pairs inde voor dat Hof aanhangige zaak bekend geworden. De heeren Teste, Cu&iêres, Pellapra en Farmentier worden namelijk in staat van beschuldiging gesteld, daar men gemeend heeft genoegzame blijken van schuld te hebben gevonden. Genoemde heeren worden beschuldigd van omkoopiug en medepligrighèid daaraan, strafbaar volgens art. 177 en 179 van het wetboek met eene onteerende straf, terwijl de heeren Pellapra en Cubières volgens art. 408 nog correctionele straf zullen moeten ondergaan. Het vonnis is denzelfden avond nog aan de vier beschuldigden medegedeeld. De dag, waarop de openbare debatten zullen aanvangen, kan niet bepaald worden voor dat de Procureur-Generaal de acte van beschuldiging zal hebben opgemaakt, welke vijf dagen voor den aanvang der debatten aan de beschuldigden moet worden bekend gemaakt. De verdedigers der beschuldigden zijn de heeren Paillet voor. den heer Teste, BarocAe voor den heer Cubières, Chaix' d'Est Ange voor den heer Pellapra, en Berryer voor den heer Parmentier. De Kamer der Pairs heeft heden de beraadslagingen over de wet omtrent het onderwijs en de uitoefening c'er geneeskunde hervat. In de zitting van de Kamer der Gedeputeerden werd heden de wet aangaande het ontginnen der bosschen met tegen 6 stemmen aangenomen. Vervolgens werden . ü« beraadslagingen over het budget voortgezet. ~- Ie Mulhouse hebben eenigè ongeregeldheden plaats gehad; men heeft bakkerswinkels uitgeplunderd; verseheiden arrestatien hebben plaats gegrepen. Volgenseene neden ontvangen telegrafische depêche was de rust den -"sten hersteld. , ~. Uit Madrid schrijft men den 23 dezer, dat al de Ministers den vorigen dag eene conferentie met don rrancisco de Paula hadden gehouden. — Men zegt dat tegen den heer Angel de la Riva, die verdacht wordt yall.ccne Poging te hebben aangewend om de Koningin Vu iV'01!1 tC benetnen, de doodstraf zal worden geé'ischt. — 5' , Van St- Ferdinand en de Ilandclsjunta hebben \wp!°ten aari e koningin de herroeping der laatste muntwet te verzoeken. — In Spanje is eene Cariistische beweging uitgebarsten , welke van ernstigen aard dreigde te Worden, omdat die zich ook in Kastihë heeft uitgebreid. --- ’s GRATENIIAGE den 29 junij. Z. D. H. de Hertog van Nassau heeft gisteren ctn Uitstapje naar Leyden gedaan , en werd daarbij door 2. K. il. prins Hendrik vergezeld. Z. D. H. heeft aldaar "et museum en andere merkwaardigheden bezigtigd. Des middags was er ter eere van den Hertog groot diner en thé ten Move. Z. D. H. heeft ook hier ter stede onderscheiden inrigtingen en verzamelingen bezocht. Gisteren avond woonde Hoogstdezclve de voorstelling in den Koninklijken Franschen schouwburg bij. Ook Z.K.H. Prins Hendrik bevond zich daar. Gisteren avond laat heelt Z. U. 11. de Hertog van Nassau met den kunsten trein deze hofstad verlaten , zich naar Rotterdam begevende , om van daar de reis naar Londen voort te zetten. ~- Gisteren en heden is de Raad van Ministers vergaderd geweest, en heden is er Kabinetsraad aan 's Konings paleis. Naar de in omloop zijnde geruchten, staat zulks 'n verband met de ongeregeldheden,, die dezer dagen in friesland hebben plaats gehad. — Volgens berigt uit Stettin, waren HH. XX. HH. prins en prinses Fredcrik der Nederlanden, met de Prinsessen, «oogstderzelver Dochters, den 24 dezer aldaar aangekomen en terstond naar Swinemünde doorgereisd , om Zich van daar aan boord van de Russische oorlogs-stoomooot Grosiatschy naar St. Petersburg te begeven. — De Hooge Raad , kamer van strafzaken, heeft heden uitspraak gedaan in de zaak van mejufvr. A. IV. van Bieren, huisvrouw van P. Wedts de Swart, uitgeefster der Plhsittgsche Courant, die zich in cassatie heeft voorzien tegen een arrest van het Hof in Noord- Braband , van den 14 april jl., bij hetwelk is bevestigd een vonnis van de Arrondisscments-Regtbank te Middelburg, van den 5 maart i34ó, waarbij zij schuldig is ver- Maard aan smaadredenen en beleedigcnde uitdrukkingen, "ie gceiierlei telastlcgging van eene bepaalde en omschreven daad , maar van eene aangeduide ondeugd behelzen , geplaatst in n.° 38 van de Vlissingsche Courant ri1" '®45 , en gerigt tegen een staatsligchaam , uit meer 'ln één persoon bestaande (de Tweede Kamer der Staten- Clleraal), en te dier zake , met toepassing van art. 374 n het wetboek van strafregt , in verband met art. 2 o r Wet van den 16 mei 1829 (Staatsblad n.° 34), is ver]. rueeld in eene geldboete van f 150, als mede in de Qsten. De Raad heeft in deze onderanderen beslist jat>.hoèzeer een staatsligchaam, als waarvan hier sprake n » in zijne besluiten , door de meerderheid der leden ja,ar buiten werkt, echter eene beleediging, aan démeeste Weh e"Sr> reBten» niet kan gezegd worden het geheele genaam te treilen ; dat mitsdien de hier als bewezen ogenomen daadzaken niet vallen in de termen van 16' 3 cck3c P^nal • futicte art. 2 der wet van den t»mei 1829, en dat het Hof, door ze op die daadzaken .„ tü Passen , daarvan eene verkeerde toepassing heeft » «watt. Op deze gronden is de ingestelde voorziening in cassatie gegrond verklaard, het arrest van het Hof inNoord- Braband, als mede het vonnis der Regtbank ie Middelburg, vernietigd en de requirante van alle regtsvervolging ontslagen; al de kosten, in dit geding gemaakt, te dragen door den Staat. De Raad heeft voorts nog uitspraak gedaan in de zaak van Em/'l Cramcr, die zich in cassatie heeft voorzien tegen een arrest van het Mof in Noord-Holland, waarbij hij, ter zake van poging tot moord, is veroordeeld tot de straffe des dobds. De Raad heeft al de in deze bij pleidooi voorgedragene middelen van cassatie ongegrond verklaard en mitsdien de ingestelde voorziening in cassatie verworpen, met verwijzing in de kosten. — liet Provinciaal Hof in Zuid-Holland heeft heden uitspraak gedaan in de zaak van Frederik Leffelaar. Het Hof heeft hem niet schuldig verklaard aan poging tot verwonding met voorbedachten rade, maar hem daarentegen wel schuldig verklaard aan moedwilligen manslag , en deswege veroordeeld tot de straf van het zwaaijen van het zwaard over het hoofd en tien jaren tuchthuisstraf. — Omtrent den vroeger aangekondigden en op eergisteren plaats gehad hebbenden publieken verkoop der 275 exemplaren van de door den heer Haart, op last van de Provinciale Staten , op steen gegraveerde kaart van ' Zuid-Holland, in negen bladen, en van het daaraan verbonden uitsluitend regt om gedurende 25 jaren zoo vele afdrukken uit te geven als de aannemer zou goedvinden, deelt men mede, dat zich slechts twee inschrijvers hebben opgedaan, zoodat het te verwachten is, dat aan dezen verkoop , vooral ook uit aanmerking van den geringen prijs der aanbieding, geen gevolg zal worden gegeven. Wat de kaart zelve betreft, meent men te mogen opmerken, dat de heer Huart zich allezins naauwkeurig van den aan hem opgedragen last heeft gekweten , weshalve het te wenschen is dat de kaart van wege het gewestelijk bestuur nu op de eene of andere solide wijze worde verkrijgbaar gesteld. --- ’s GRAVENHAGE den 30 junij. Z. M. de Koning heeft heden morgen de tentoonstelling van schilder- en kunstwerken, die alhier tot en met den 4 julij aanstaande geopend blijft, bezocht, en de onderscheiden stukken in de verschillende zalen met de meeste belangstelling bezigtigd. Z. M. heeft omstreeks twee uren in het getouw der tentoonstelling doorgebragt, en heeft, naar men verneemt, wederom eenige schilderijen aangekocht. 11. M. de Koningin vertrekt morgen den i julij naar Soestdijk. *%HH. XX. TUI. de Erfgroothertog en Erfgroothertogin van Saksen-Weimar-Eisenach worden den"9 of 10 julij van Londen in deze residentie terug verwacht. — De I-loogc Raad, kamer van burgerlijke zaken, heeft heden , 111 zijne laatste teregtzitting vóór de vacantie , uitspraak gedaan in de zaak van den aannemer G. van Bcrkum tegen Z. M. koning Willem II c. s., als erfgenamen van wijlen Z. M. den koning Willem Frcderik, graaf van Nassau. Het betrof eene vordering wegens gelden voor den opbouw der nieuwe kerk te Apeldoorn. Het Openbaar Ministerie had den 1 april jongstleden , bij monde van den Procureur-Generaal bij den Raad , conclusie in deze zaak genomen en geconcludeerd tot ontzegging van den eisch dés aannemers, hoofdzakelijk op grond dat , volgens de expertise zoowel als volgens de eigen gedragingen en requesten van den aannemer, het bestek geenszins als verbroken of niet gevolgd kon worden aangemerkt. De Procureur-Generaal oordeelde, dat de aannemer niet behoorde te worden toegelaten tot beëediging zijner rekening , en heeft wijders geconcludeerd tot afwijzing van den rcconventionelcn eisch , door de Koninklijke Erfgenamen tegen den aannemer ingesteld, met uitzondering alleen van'cene boete wegens zijne vertragingen. De I-loogc Raad heeft, ten aanzien der daadzaken , in overweging genomen: dat de eischer, die geweest is de aannemer van het aanbesteedde werk tot den opbouw der kerk te Apeldoorn, Z.M. den Graaf van Nassau voor den Raad heeft gedagvaard, ten einde, met vernietiging van het contract van aanneming, hem, eischer, uit te betalen eene som van ƒ 80,907, als restant van de gedane levcrantïen van materialen en'arbeidsloonen voor de kerk te Apeldoorn, met de interessen, van den dag der dagvaarding af; dat door de gedaagden, de erfgenamen van den Graaf, tegen die vordering eene exceptie van nietontvankelijkheid was aangevoerd, namelijk dat die vordering niet tegen koning Willem Frederik, graaf van Nassau, maar tegen het Rijk had behooren te worden ingesteld; dat zij voorts beweerden dat art. 1646 burgerlijk wetboek den eischer in den weg stond; dat zij subordinaat hebben ingesteld eene rcconventioncle vordering , groot ƒ52,797, wegens het verrigte werk en de verbeurde boeten, ten gevolge van de te late allevering Van het aangenomen werk; dat de Ilooge Raad, bij arrest van 9 mei 184.5, de eerste exceptie van niet-ontyankelijkheid verworpen en een onderzoek van deskundigen bevolen heeft, ten einde te onderzoeken: i°, of hier niet een gebouw is tot stand gekomen, zoodanig als geen aannemer naar het bestek zich konde voorstellen , dat door hem aangenomen was, en of niet zoodanig tegen het bestek is gehandeld, of daarvan afgeweken, dat het oorspronkelijke bestek als niet gevolgd, maar verbroken moet worden aangemerkt, dan of alleen in zoo verre tegen het bestek is gehandeld, of daarvan afgeweken, dat er alleen vermeerdering van dagloonen of bouwstoffen is vereischt geworden, ofwel alleen eenige veranderingen of bijvoegingen buiten het bestek zijn gemaakt? en 2°, of de rekening, door den eischer ingediend, door [het opgeleverde werk werd geregtvaardigd, zoodat de daarin opgegeven materialen blijken daaraan besteed te zijn? dat de deskundigen den 16 september 1845 het door hen opgemaakt rapport ter griffie van den Hoogert Raad hebben gedeponeerd; dat de eischer vervolgens , den 3 april 1846, heeft geconcludeerd, dat zijne vordering toegewezen en de reconventionele vordering verworpen zou worden; of dat hij incidenteel verzocht" zijne vordering door het verhoor van getuigen, of door het afleggen van den eed, te mogen toelichten en staven; en dat de gedaagden de gestelde daadzaken ontkend en subordinaat zich bereid verklaard hebben den eischer uit te betalen cene som van ƒ Bcoo, overigens persisterende bij de vroeger genomen conclusié'll. Ten aanzien van het regt heeft de llooge Raad overwogen: dat de vordering van den eischer, tot nietigverklaring van het bestek, eeniglijk daarop is gegrond, dat de oorspronkelijke gedaagde geheel en al is afgeweken van de oorspronkelijke bepalingen van het bestek en er een geheel ander gebouw is tot stand gebragt dan bij het_ bestek was omschreven; dat, op grond en naar aanleiding van dat beweren, de Raad gelast heeft, en dan ook werkelijk heeft plaats gehad, een onderzoek door deskundigen nopens de punten, die reeds hierboven onder de daadzaken zijn opgegeven; dat de deskundigen in hun rapport, op het eerste punt, als slotsom hebben geantwoord, dat het gebouw is tot stand gekomen zoodanig, als de aannemer zich naar het bestek konde | voorstellen, dat door hem aangenomen was; dat zij verklaarden dat niet zoodanig tegen het bestek is gehandeld, of daarvan afgeweken, dat liet oorspronkelijk bestek als niet gevolgd, of als verbroken zou moeten worden aangemerkt, en dat er alleen eenige afwijking van het bestek heeft plaats gehad, maar niet van dien aard, dat daardoor als het ware het bestek grootendeels zou zijn komen te vervallen of vernietigd; dat dit in het rapport zamengetrokken gevoelen van deskundigen, als mede hetgene den Raad uit de processtukken, nopens den gcheelen loop van het werk, gebleken is, den Raad de overtuiging hebben gegeven , dat het door hen uitgebragte gevoelen met de waarheid overeenstemt, zoodat de Raad zich met dat gevoelen van deskundigen geheel en al vereenigt; dat mitsdien daaruit volgt, dat de e'ischer de geheele afwijking van het bestek, in geenen deele heeft bewezen; dat veeleer art. 28 van het aannemingscontract door hem had behooren te worden ingeroepen, houdende voorzieningen omtrent zoodanige werkzaamheden, die buiten het bestek mogten worden gedaan , en dat de actie, door den eischer ingesteld, derhalve is ongegrond, en hem moet worden ontzegd. Wat aangaat den incidentelen eisen, om toegelaten te worden tot het bewijs der gestelde daadzaken, heeft de Raad overwogen, dat, al waren die daadzaken ook volledig bewezen , de niet-naleving, of de vernietiging van het contract, daaruit in geenen deele zou volgen, en daaruit mitsdien geene actie tot vernietiging van het contract zou kunnen geboren worden; dat het bewijs uier daadzaken, in dat geval, alleen aanleiding zou kunnen geven tot het instellen eener actie tot het vorderen van schadevergoeding ; dat het aangevoerde niet is pertinent en concludent, en dat derhalve de'incidentele vordering is ongegrond. Betrekkelijk de reconventionele vordering, door de gedaagden gedaan, tot betaling van: i°, eene som van ƒ36,237, zijnde het bedrag der uitgaven, dat nog gevorderd is geworden tot voltooijing en geheele oplevering van het werk, nadat het van wege de gedaagden van den aannemer was overgenomen, met 10 per cent daarenboven, en 20, eene som van ƒ 16,000 voor boete, wegens te late aflevering van het werkv, heeft de Raad onderanderen overwogen, dat, wat aangaat de ƒ 36,000, de gedaagden in gebreke zijn gebleven om door eenig bewijs hunne vordering te staven, en dat zij ook verzuimd hebben den eischer, wegens zijne beweerde nalatigheid ,in mora te stellen, daar zij den toestand van het werk, op het oogenblik dat zij het van den aannemer overnamen, of het hebben voortgezet, niet hebben doen opmaken noch kunnen bewijzen, zoodat het onzeker geworden is welk gedeelte van het werk door den aannemer is voltooid , en welk gedeelte op last van de gedaagden nog heeft moeten worden gemaakt. Wat betreft de gevorderde f 16,000 voor boeten wegens de te late aflevering, heeft de Raad overwogen, dat de gedaagden almede verzuimd hebben den 3 qctober 1840 den toestand van het werk wettig te constateren en te doen opnemen, en dat dan ook geene boete kan worden gesteld op de bewering, dat het werk op dien tijd niet [behoorlijk zou zijn afgeleverd of is voltooid; dat het contract is tot stand gekomen onder de werking van de 1 voormalige Fransché wetgeving; dat art. 1230 van den jcodc Napoleon vaststelt, dat de straf niet wordt beloopen , dan wanneer hij, die aangenomen heeft te leveren, in gebreke gebleven is; dat derhalve, bij het verstrijken van den vastgestelden termijn tot aflevering, de in mora stelling gevorderd wordt; dat art. 1130 code Napoleon vaststelt, dat men in gebreke wordt gesteld, hetzij door eene dagvaarding, het zij door de overeenkomst zelve, indien zij inhoudt dat zonder andere acte , door het bloot verstrijken van den termijn, in gebreke wordt gesteld; dat intusschen in art. 31 van het bestek zoodanige bepaling niet voorkomt, en dat derhalve ook de reconventionele vordering is ongegrond. De Hooge Raad heeft, op alle deze gronden, den eischer zijnen incidentelen eisch , den 3 april 1846 ingesteld, ontzegd; — hem evenzeer zijne principale vordering ontzegd; wijders gedaagden hunne reconventionele vordering ontzegd , en de kosten van dit geding gecompenseerd. ---