BEKENDMAKING. ISURGEMEESTER en WETHOUDERS van ROTTERDAM brengen, uit naam vanden Heer Commissaris des Koningsiu de provincie Zuidholland, ter kennis,van alle belanghebbenden, dat, bij resolutie van Zijne Excelt. den Heer Minister van Finantien van den 30 |unij 1853, bepaald rijn de prijzen, het opgeld daaronder begrepen, waarvoor de Collecteurs, Splitters en Debitantcn der Staats-Loterij de loten en gedeelten daarvan, voor de 3de week der trekking van de laatste klasse der 220ste Loterij, zullen mogen uitgeven, te weten: Bij verkoop: fily verhuring; Gebeele Loten ƒ 84. -. Geheele Lo.cn f 47. —. ï. -cl " " 42- ~• ■•»'« s» " _• 50. Vijßle ~ - ,6. 80. vijfde " -o. 40 Tiende „ .g. 40. Ti_nde .» * Twintigste „ - 4. 20. Twintigste !„ - 2. 35. Wordende de belanghebbenden hij deze herinnerd, dat, bij art. 3 van zijner Majesteits besluit van 6 |_nrar(j 1831, n.° 68 C Staatsblad "■ }), uitdrukkelijk is vastgesteld, dat de Collecteurs, Splitters en uebitamen gehouden zijn o,n zich naar die prijsbepaling te re .len, en dezelve gedurig ter inzage voor hec publiek beschikbaar te hebben. Rotterdam den 1 Jnlij 1853. Burgemeester en Wethouders voornoemd. c_„ De Secretaris, De Burgemeester, _ &10RM VAN 'SGRAVESANDE. J.F. HO FF MAN. --- BRIEVEN UIT DE HOOFDSTAD. 11. Ue Troonrede, waarmede de Kamers der Staten-Generaal d°or Z. M. den Koning werden geopend, en het ant vvoord daarop van beide die Staatsligchamen, eïk afzon Qeilijk , wekten hier, zoo als overal, verdiende belang stelling. De toespraak des Konings had kleur; de taal JJ'as daarin niet gebruikt om gedachten te verbergen. De J-erste Kamer beantwoordde haar zoo onschuldig moge'Jk. Hare eerste zorg was, om zoo. weinig beteekenend mogelijk te spieken. Uit gaf aan hen , die weinig genoegen vonden in de Troonrede , en die vreesden voor eene echo daarvan, stof tot blijdschap; trouwens het «"bepaalde antwoord erlangde door het penseel hunner verbeelding de kleur die zij er gaarne aan gegeven zagen. *_ verzekerden te weten wat de Eerste Kamer verzweeg, en zoo werd het bewuste antwoord , volgens Handels otad, Nieuwe Rotterdamse/te en Arnhemse/ie Courant, een parlementair model document. De tijd zal leerenol' de Lerste Kamer verdient, zóó ho g te staan in de schatting van genoemde bladen. De Tweede Kamer heefi een weinig duidelijker gesproken. Het concept antwoord op at troonrede , .door hare commissie ontworpen, was met veel studie Ke_eld. Ook daarin was de pen blijk baar met behoedzaamheid bestuurd. Die het met verstand las en eenigzins bekend was met het politieke resultaat der verkiezingen, voorspelde dat het aanleiding zou geven tot parlementairen strijd. Zoo was het ook. De eerste ö'e er een aanval op deed was de neervaler Brugghcn. 'M] vond, en werd daarin door anderen gevolgd', het antwoord te kleurloos met het oog op de troonrede en op ue omstandigheden des tijds. De heer Bosscha, steller »-n het antwoord , verdedigde dit, doch lokte meer bevrijders op het terrein der discussien, dan hij voorzekei oeooelde en wensclne. Zijne verklaring, dat de Koning en > in den aanhef der Troonrede , zoo gevoelig van on, van Je R.(-gering isoleerde en daarin zijne persoon 'JKe overtuiging uitsprak, — dat de Commissie daaren tiiP" gevoelen niet mogt uiten, maar spreken moest da naam v-n de Kamer, een zedelijk ligchaam , uit mee. aan 60 leden bestaande en natuurlijk verschillende idees over de gebeurtenissen des tijds hebbende; — dat zij zich onbenend behoorde te achten met datgene , wat in den boezem van dat ligchaam omging; — dat zij dus geene Partij mogt laten spreken dat isoleren des Konings van de Regering, toen Hoogstdezelve tot de Wetgevende Magt sprak; — die kleurloosheid, 't gevolg van nieinands gevoelen te openbaren; — die roeleg om niet ruiterlijk -e verzekeren dat de Tweede Kamer het Ministerie wenschte te ondersteunen; in 't kort , de begeene der Commissie om ook al weinig te zeggen en veel te verzwijgen, schiep eene oppositie , dreigend genoeg om den heer van Hall het woord te doen nemen tot de verzekering : dat de heer Bosscha in de Troonrede en in het concept-antwoord geenszins bedoeld had den Koning en zijne Ministers als geheel afzonderlijk bundelende voor ,e stellen ; immers de iroonrede was door de Ministers aan den Koning voorgelegd, - eene verzekering waarmede de heer Bosscha zien dan ook onmiddellijk vereenigde. De vrees, om het antwoord niet te veel te kleuren vt, V ° aan de dlscussie over de algemeene strekking echter" ,reV 'T" en 8»oed bij. De strekking werd center goedgekeurd met 44 tegen t 3 stemmen. sdpVl. t Deraadslagingen over de bijzondere paragrafen , hoofd»»bit--_,gfW!kt gevoel nos sterker' Het gaf zich noordzakelijk lucht in den wensch: dat het antwoord bekend duiJdlJk zo" spreken over de feiten die ieder door d.„Z,J_ en bePaald goedkeuren wat te dien aazien sornUn 1 _ '"- en het Ministerie was gedaan en gebet echrV " , a_ltwoord dat nu behandeld werd, scheen goed te b de Katner huiverig was om openlijk had • scheen _"" de Rege"ng gedaan en gesproken Na Veel _>r ' I a,ls ofde Regering zelve dit niet wenschte! genomen ru n ,gen werd het concept antwoord aandes heere'n van/7 -J' ten gevolge van een amendement n°g in hooirsr. _. • Ice'""le'»> °P paragraaf 2, altijd delijker zeal i_.aZ%tlge woorden gesteld , wat dvi- Zóó hebLn _1 i?c Kamer S°edkeurt wat is geschied. troonrede blantwo0'dSte C" ***' Ka"Kr d" Koni"6S Er zijn —gelijk wij reeds aanmerkten— die zich in beider taal verheugen, omdat zij er weinig bemoedigends voor de Regering in vinden. Er zijn, die vrede hebben met die antwoorden, als vermijdende ergernis en verwijdering. Er zijn, die en de Regering en de Kamer beschuldigen van blooheid. Maar de nadenkenden, die meer hechten aan feiten dan aan woorden, zien in geheel het Ligchaam der Tweede Kamer eene luid en krachtig sprekende goedkeuring van 't geen er ten gevolge der Bisschoppelijke kwestie is geschied. Zij weten waarom en waartoe de meerderheid der Natie hare Vertegenwoor digers koos en als het oogenblik komt , dat deze bewijzen moeten geven van het besef hunner tegenwoordige roeping, z. . genoemde meerderheid zich wel niet geheel bedrogen zien. „De dag van heden is het resultaat van den dag van gisteren," kan men van de parlemenraire dagen, 24 en 25 junij, niet zeggen, als wij die verbinden aan de bekende dagen v.m april 11. Wat die van april verkondigden werd zoo veel mogelijk verzwegen, ren einde ook te kunnen verzwijgen wat het heden eischt, maar bij de Natie is de herinnering daaraan steeds levendig en hare tolken in 's Lands vergaderzaal zullen daarvan getuigenis geven , als hunne stem moet gehoord worden. Bij voorbeeld : de heer Sloet , die niet ter vergadering was en te Zwolle gekozen werd , is zoo als alle leden vrij in zijne stem, over elk onderwerp dat bij de Tweede Kamer ter tafel komt , maar hij weet toch zeer goed, dat, als hij openlijk gesproken of geschreven had wat het Zvvolsche dagblad Overijssel zeide, toen het onlangs, ter zake van de bewuste adressen, riep: „ verblinde, misleide Protestanten!" — het mandaat van Volksvertegenwoordiger hem niet weder was toevertrouwd. De heer van der Peen , gekozen te Assen , wiens verkiezing twijfelachtig was, omdat men hem hield voor een vtiend van Thorbecke en niet gunstig denkende over de Protestantsche manifestatie bij de vaststelling der R. K. hiërarchie , is er van overtuigd , dat , als de Drenthers zeker waren geweest van zijne harrstogtelijk vereering van Thorbecke's politiek en van de weinige ingenomenheid die hij ten aanzien van hunne godsdienstige gevoeligheid koesterde , — het mandaat als Volksvertegenwoordiger hem niet ten tweeden male in handen ware gegeven. Zoo zijn er meer, wier steni dezer dagen wel niet werd gehoord , doch die tijd komt , als het Ministerie het neutraal standpunt verlaat , 't welk het mogt kiezen bij de discussie over dc antwoorden der Kamers op de Troonrede. Dan zal de Natie oordcelen. Voor dit oordeel is het Handelsblad, denkende aart de ophanden zijnde verkiezingen van leden der Eerste Kamer, reeds eenigzins bevreesd. Vreemd. Volgens dat blad is immers onze bedaarde Natie rijp voor het algemeen en direct steinregt. Nu nog een woord over twee Couranten , hier uitkomende , en wel de Tijd en &a Waakzaamheid, het eerste een Roomsch Katholijk , het andere een Prote stantsch blad. De Tijd wordt met onmiskenbaar talent , maar even zeker met te veel scherpheid , ruwe scherpheid , zouden wij haast durven zeggen, geschreven. Zijn oordeel is veelal te stout en daarom gedurig onjuist , en daarom dikwijls krenkend. Dat schaadt ook dan, als hij gelijk heeft, — dit stelt zijne billijke wenschen te leur, — dit ontneemt aan zijne bedreigingen hare kracht. Uit houding en toon, zou men besluiten dat de Tijd her orgaan van de Roomsch Katholijke bevolking der Hoofdstad, ja, van die van het geheele Land was, doch wij gelooven dat dit mag worden betwijfeld , — wij gelooven , dat de bittere en spottende taal , door genoemd dagblad sints geruimen tijd over gewigtige zaken en over personen gevoerd , niet geheel de uitdrukking behelst van de meerderheid der Roomsch Katholij ke bevolking. Hoe dit zij , — de Tijd meent natuurlijk , dat hij, volgens zijne roeping en tot bereiking van zijn doel, moet spreken zoo als hij het doet, maar wij gelooven dat hij , uit een politiek en maatschappelijk oogpunt beschouwd , daardoor dikwijls en in menig opzigt zijnen geloofsgenooten wezenlijk ondienst deed. De IVaakzaamheid staat op post voor Protestantsche belangen en bestrijdt natuurlijk de Tijd. Zij moet.daarroe en dit spreekt van zelve , de wapens kiezen door haren vijand gebruikt , en men moet bekennen, dat zij die goed en op den geschikten tijd weet te hanteeren. De politiek-godsdienstige strijd dezer dagen heeft het getal der abonniis van de IVaakzaamheid zeer doen toenemen. Velen bekommeren zich over die verdeeldheid en over den toon van de tolken der verschillende partijen — inderdaad een bedroevend verschijnsel! — maar het een is het gevolg van het ander. Dikwijls hoort mende vraag: „Wie begon den strijd. ' en het antwoord van elke pattij en van elk orgaan der partijen is: „ Wij niet!. " Ernaar te zoeken , is een onvruchtbaar werk en de wensch dat allen, die vijandig tegen over elkander staan, gelijkelijk van houding mogten veranderen en de wapens afleggen — een vrome wensch. P. S. Zoo als ik voorspelde, is graaf G. Schimmelpcnninck, de candidaat der Kieztrsvereeniging: de Grondwet, met aanzienlijke meerderheid tegen den heer Heemskerk , tot lid der Tweede Kamer verkozen. Over meer plaatselijke zaken het een en ander in mijn volgenden brief. R, --- BUITENLAND. LONDEN den 29 junij. De doopplegtigheid van den jonasten prins, Leopold George Duncan Albert, had gisteren in de kapel van het paleis van Buckinghani plaats, die tot dat doel even smaakvol als ptachtig was ingerigt. De doopgetuigen waren de Koning van Hannover, dc Prinsc6 van Pruissen, prinses Maria van Cambridge en de Prins van Hohenlohe Langenburg. De dienst ving aan met de uitvoering van den 84$ ten psalm, naar eene compositie des Konings van Hannover, door wien ook, op de vraag des Aartsbisschop» van Canteibuty aan de doopgetuigen, de namen genoemd werden welke de Vorstelijke doopeling ontvangen moest. H. M. de Koningin droeg, bij deze plegtige gelegenheid, een kleed van wit gros de Naples, bezaaid met zilveren sterren en met kant en witte zilveren linten gegarneerd. In de diadeem van edelgesteenten welke haar hoofd tooide vonkelde de beroemde groote diamant Kohinoor. H. M. droeg verder het lint der Orde van den Kouseband en den Kousenband als armsieraad. De Koning van Hannover was in huzaren uniform , prins Albert in dien van veldmaarschalk en de jonge prins Alfred in nationale Schotsche kleeding. Des avonds werd ten Hove een groot banket gegeven. — In de avondzitting van het Lagerhuis deed de heer Bonham Carter gisteren eene motie tot invoering der stemming bij balotage , echter nog niet in alle , maar, bij wijze van proefneming , alleen in sommige gevallen, namelijk in zoodanige plaatsen waar het gebleken was dat omkooping bij de verkiezingen had plaats gehad. De minisier F. Peel verzette zich tegen de behandelingvan dit voorstel; de heer Berkeley, de groote voorstander der balotage , was echter tegen hetgeen hij een halven maatregel noemde. Het kwam in die zitting tot geene beslissing daarover. In de zitting van heden , wier afloop nog niet bekend is, zeide de heer J. IVilson dat de Regering plan had den interest van leeningen op eenige Westindische eilanden, onder zekere voorwaarden, van 4 op 3i per cent te verminderen. --- PARIJS den 30 junij. De Keizer heeft gisteren te Saint-Cloud den Ministerraad gepresideerd. Het vertrek van Z. M. naar de Pyreneën is in het begin der tweede helft van de maand julij bepaald. — Bij besluit des Keizers, heden in het officiële dagblad vervat , is de vice-admiraal Hametin geroepen tot het bevelhebberschap over het eyoluiie-esquader der Middellandsche Zee , ter vervanging van den vice-admiraal de la Susse, die in de tweede sectie treedt van het kader van den staf van het leger ter zee. De Moniteur bevatte gisteren een besluit, bepalende dat pensioenen zullen kunnen worden toegestaan aan bejaarde of ziekelijke priesters , die meer dan dertig jaren 111 de orden zijn opgenomen geweest. — Den 21 dezer is de krooning van Z. H. den Paus te Rome luisterrijk gevierd. — Het gerucht wil, dat brieven uit Jassy van den 19 dezer inhouden, dat de Europesche Consuls berigt hadden ontvangen van den regerenden Vorst van Moldavië, dat hem officieel berigt was geworden van het op handen zijnde binnentrekken der Russische troepen. — Te Madrid wilde men den 26 dezer weten, dat de heer Gonzales Bravo bestemd zou zijn in de Vereenigde Staten den heer Calderon de la Barca te vervangen, die benoemd is tot minister van buitenlandsche zaken. --- HAMBURG den 29 junij. Te Kopenhagen is de cholera uitgebroken en had tot den 28 junij 22 sïagtoffers gemaakt. De met de zorg voor de gezondheid belaste autoriteiten hebben zeer doeltreffende maatregelen genomen. Uii Elseneur, waar tot den 26 junij ütf beste gezondheidstoestand heerschte, schrijft men dat, door de zorg der Zweedsche autoriteiten , de van daar vertrokken stoomboot Ophelia, bij hare aankomst te Helsingborg, afgewezen was en terug had moeten keuren. --- KEULEN den 1 julij. H. M. de Koningin-Weduwe der Nederlanden is den 19 dezer, in den besten welstand, te Petersburg aangekomen. — Het Berlijner Hof had in de laatste dagen der afgeloopen maand een aantal Vorstelijke bezoekers. Den 28 junij bevonden zich daar de aartshertogin Sophia en de aartshertog Karet Lodewijk van Oostenrijk; de Erfprinses van Meiningen, de Hertog van Genua , prins en prinses Frederik der Nederlanden en hunne dochter prinses Maria, prins Wasa en de Koningin van Griekenland. Laatstgenoemde begaf zjch naar Katlsbad, de Hertog van Genua huiswaarts, denkelijk over Weenen, en de Nederlandsche Prins en Prinsessen naar Stockholm. — Het schoolwezen in Oostenrijk , dat sedert 1848 eenige wijzigingen naar de behoeften des tijds ondergaan had , schijnt thans weder eene rugwaartsche beweging te zullen doen. Althans men verzekert dat het concordaat, waarover onlangs te Weenen onderhandeld is, en waarbij de door den Paus gedane eischen nagenoeg onveranderd zullen ingewilligd worden , de bepaling behelst dat de hoofdleiding van alle kerk- en schoolaangelegenheden , met geringe uitzonderingen, het onderwas in technische wetenschappen en natuurlijke historie betreffende, geheel in handen der geestelijkheid komen zal. — Te Konstanchiopel verwachtte meri den \j dezer de vorming van tweelegerkorpsen, ieder van 45 a 50,000 man, in Bulgarije, terwijl een derde, ongeveer van gelijke sterkte, te Erzerum, in Azië, geconcentreerd zal worden. Het officieel dagblad van Konstantinopel zegt dat de beraadslagingen over de beantwoording van het ultimatum met kalmte gevoerd zijn, en dat de waardigheid en onafhankelijkheid der Porte daarbij in de eerste plaats op het oog zijn gehouden , maaT overigens alles wat Rusland verlangde zoo veel mogelijk is ingewilligd, zoo dat men hoopt dat de Keizer daardoor bevredigd zal zijn. ---