BUITENLAND. LONDEN den 6 september. Gisteren avond is de Koningin met hare familie te tdinburg aangekomen , van waar men terstond naar het paleis van Holyrood vertrok. — Wederom hebben hier twee hevige branden gewoed, waardoor het huis van een schrijnwerker in Goswellstreet en een logement in Brook-street in de asch zijn gelegd; bij laatstgemeklen brand zouden tien personen zijn omgekomen , zoo men niet in tijds nog brandladders had aangebragt. — Mevrouw Beecher Stowe, welke morden van Liverpool de terugreis naar New-York aanvaardt , heeft dezer dagen te Leeds een bezoek gebragt. waar haar een adres werd aangeboden van de vereeniging tot afschaffing van den slavenhandel, alsmede door dames van Leeds eene zilveren fruitschaal en door lezers van de Negerhut eene som van ico souvereinen. --- PARIJS den 6 september. De Keizer en de Keizerin worden aanstaanden zaturdag van Dieppe alhier terug verwacht en zullen daarna eenige noordelijke departementen bezoeken. — In weerwil van het in den Moniteur medegedeelde berigt, blijft men volhouden , dat de Regering aanzienlijke aankoopen van granen gedaan heeft. De duurte der granen heeft in het departement der Ardennes tot eenige troebelen aanleiding gegeven, welke echter gemakkelijk zijn onderdrukt. — Koningin Maria Christina van Spanje wordt tegen de helft dezer maand met hare familie van Londen alhier terug verwacht. — Van Malta wordt den 3 dezer gemeld , dat twee Napelschc oorlogschepen de haven waren binnengeloopen; men zeide , dat zij zich naar Smyrna moesten begev/en' om daar gestationneerd te blijven. Den vorigen dag was het Oostenrijksche esquader gepasseerd, zich van Ourlac naar Alexandrië begevende. Volgens de laatstelijk van Kon.stantinopel en uit de Zwarte Zee ontvangen berigten, was de wind, welke sedert geruimen tijd tegen was geweest , gunstiger geworden, en hadden vele schepen daarvan gebruik gemaakt, om naar Europa onder zeil te gaan. — Te Madrid loopt het gerucht, dat de Cortes zullen worden bijeengeroepen tegen het tijdstip van de bevalling der Koningin. Men weet niet in hoe verre dat gerucht geloof verdient, maar zeker is het, dat het Ministetie , hetwelk , na een bestaan van verscheiden maanden , er eindelijk in geslaagd is zich voltallig te maken, daar de heer Calderon de la Barca, de minister in de Vereenigde Staten , de portefeuille van buitenlandsche zaken heeft aangenomen en met de laatste paketboot te Londen aangekomen is , niet lang meer het bijeenroepen der Cortes kan uitstellen , dewijl door de Vertegenwoordiging de vraagstukken nopens de concessien van spoorwegen, omtrent de begrooting van het loopende jaar en'aangaande den finantie'len toestand beslist moeten worden. --- KEULEN den 7 september. Gedurende de groote manoeuvres der troepen in de provincie Saksen zal de Koning van Pruissen zijn hoofdkwartier opslaan in het Koninklijk slot te Merseburg, waar ook vertrekken in gereedheid zijn gebragt voorden Hertog van Cambridge en prins Karel van Pruissen. Nog andere voorname personen werden daar verwacht. — Rijnhoogte te Keulen den 6 dezer 8 voet 9 duim Keulsch peil (8 voet 6 duim Rijnlandsch). --- BRUSSEL den 7 september. Gisteren namiddag zijn de Koning en de Koninklijke familie van Antwerpen alhier teruggekeerd en hebben ueaen morgen ten 10 ure de rei's- naar Luik aanvaard. iJe Koning was zwaar verkottden, maarheefc evenwel ***• reis mede willen maken. — Den 19 dezer zal alhier een congres van statistici geopend worden. Uit Nederland zullen de hoogleeraar fifkersdijck en R. Lobatto, adviseur bij het ministerie van D-nnenlandsche zaken , het congres bijwonen. Bijna alle ataten van Europa zullen gedelegeerden derwaarts zenden, yok uit de Vereenigde Staten van Amerika zullen vertegenwoordigers komen. --- BINNENLAND. ’s GRAVENHAGE den 7 september. Bij besluit van den 4 september jl., n.° 54, heeft Z. M. Hoogstdeszelfs goedkeuring verleend aan de benoeming van G. van Egmond, burgemeester van Schoten c. a., tot secretaris dier gemeente. Bij besluit van den 5 september jl. heeft Z. M. goedgevonden tot burgemeester van Berkel c. a. en Tempel te benoemen A. W. C. Domis. --- Staten-Generaal. eerste kamer. — Zitting van woensdag 7 september. (Vervolg.) Vervolgens wordt het woord nog gevoerd door de heeren Beerenbroek, van Sasse van IJsselt, van Rijckevorsel, de Bruyn, van Swindcren, van Eysinga en Cremers , tot bestrijding, en door de heeren Insinger, van Rhemen van Rhemenshuizen, Paspoort van Grijpskerke, van Dam van Isselt , van Andringa de Kempcnaer en Lotsy ten voordeele van het ontwerp, waarna de voortzetting der beraadslagingen wordt bepaald op morgen ochtend ten 11 ure. --- ’s GRAVENHAGE den 7 september. Staten-Generaal. Wij deelen hier nog eenigzins breedvoeriger mede, wat de heeren van Rhemen van Rhemenshuysen en van Rijckevorsel in de zitting der Eerste Kamer van heden, bij de beraadslagingen over de wet regelende het toezigt op de onderscheiden kerkgenootschappen, hebben in het midden gebragt: De heer van Rhemen van Rhemenshuysen heeft het ontwerp vrij van alle partijbedoelingen in overweging genomen. Hij heeft nooit godsdienstige geloofsbelijdenis in aanmerking genomen , doordrongen van het beginsel , dat allen gelijke aanspraak hebben op het genot van burgerlijke en burgerschapsregten. Met die gevoelens bezield, heeft hij dan ook het ontwerp overwogen, hetzelve aan de voorschriften der Grondwet getoetst, de discussien in de Tweede Kamer gevolgd , en hij is tot de vaste overtuiging gekomen: I°, dat de Grondwet eene wettelijke regeling van het toezigt toelaat; 20, dat zoodanige wet , in de tegenwoordige omstandigheden , noodzakelijk is , en 30, dat dit ontwerp althans aannemelijk is. Zijne rede alzoo indeelende, zegt de spreker ad lum, dat geheele vrijheid en onafhankelijkheid, ook der kerkgenootschappen, niet in overeenstemming is met den geest van het zesde hoofdstuk der Grondwet; ware dit anders, men zou de Grondwet moeten herzien. De Kerk is ja vrij zich te organiseren, doch behoudens de onderworpenheid aan het Staatsgezag. Ad Hum, de noodzakelijkheid der wet. Ook dan , wanneer de wet van germinai kon geacht worden niet meer te bestaan , waarover hij niet wil beslissen, dan nog zou hij het wenschelijk achten, dat de wet het toezigt over de kerkgenootschappen regelde. Nu ontkent hij geenszins, dat de tegenwoordige wet kan genoemd worden eene gelegenheidswet, maar hij geeft niet toe , dat zij daarom is eene partijwet. Het was niet de invoering der bisschoppelijke hiërarchie die aanstoot gaf, maar het was die beruchte , die stuitende allocutie die het deed, en welke hij zelfs door geen Katholiek heeft hooren verdedigen. Die allocutie , en niet minder de lijdelijke houding van het vorig Ministerie, heeft de aprilbeweging uitgelokt en de oogen doen opengaan. Hij betreurt die beweging, omdat bij velen, die er toe medewerkten , de godsdienst is gebezigd als dekmantel van zekere politieke bedoelingen , en daarbij is, niet door sommigen , maar door velen , een onheilig vuur op bet altaar des Vaderlands gebrand. Intusschen is van deze gelegenheid gebruik gemaakt om een Ministerie , dat men wilde verwijderen, door een ander te doen vervangen. Hij wil niet in allen deele optreden als verdediger van het vorig Ministerie; maar na den lasteren de verguizing die het in den laatsten tijd zijn te beurt gevallen , is het voor hem eene behoefte te verklaren, dat het Land aan dat Ministerie veel verpligt is, dat het was zamengesteld uit begaafde mannen, onder wier bewind orde en regelmaat in den Lande heerschten, zoo als men die misschien nooit te voren had gekend; dat ook in het beheerder finantien de meest gewenschte orde heeft geheerscht, gelijk dit door elk onpartijdige zal moeten worden erkend. Intusschen heeft een lid van het vorig Mi""isterie , wiens openhartigheid wel niet in twijfel kan worden getrokken, voor het oog der Natie erkend , dat hij en Zjj,le ambtgenooten door het Hof van Rome waren misleid. Na van die misleiding kennis genomen te hebben, heeft het vorig Ministerie dan ook niet gedaan wat het doen moest. Met het oog daarop, is dus eene wet noodzakelijk. Maar die noodzakelijkheid ligt ook daarin , omdat zij zal kunnen strekken om niet alleen de schrikbarende ultramontaansche rigting , zoowel elders als bier te Lande, tegen te gaan, maar ook om te keeren de pogingen eener fractie in de Protestantsche Kerk, om zich boven den Staat te plaatsen. Spreker is Protestant, maar ziet daarom niet voorbij dat, helaas ! tot de uitbreiding van het Evangelie wapenen worden gebruikt , die niet van liefde getuigen , maar waarbij haat en nijd ruimschoots in het spel zijn. Eindelijk ad Illum acht spreker deze wet aannemelijk , ook nadat zij zoo aanmerkelijk is geamendeerd. Hij mist er echter bepalingen in, die hij er zoo gaarne in gewenscht had. Bepaaldelijk had hij het toezigt uitgebreider verlangd Sommige bepalingen acht hij daarentegen onbillfifc, o. a. die , welke ook het costuum der ProtestantsrhP leeraren betreft. Deze bedenkingen zullen hem nöSs niet weerhouden zijne stem aan de wet te geven Hij ziet overigens in deze wet eene billijke bevrediging van regtmatige wenschen en eene verklaring van de wetgevende magt, dat de Kerk is in, niet boven den Staat De heer van Rijckevorsel waardeert het voorreet dat deze vergadering geniet, om over deze wet , waarover eene zoo levendige discussie in de Tweede Kamer plaats had, met kalmte te overwegen. Buiten deze Kamer heeft de groote belangstelling bijna plaats gemaakt voor onverschilligheid omtrent den uitslag van deze beraadslaging. Waaraan is dit toe te schrijven? Daaraan, dat men begrepen heeft, dat de opgewondenheid over de Pauselijke allocutie overdreven was. Niet dat die allocutie niet in hooge mate afkeuring verdient en dat hij die niet betreurt maar de opgewondenheid was overdreven in dien zin alsof de Protestanten in Nederland werkelijk door die allocutie iets te vreezen zouden hebben , alsof het ultramontanisme daardoor voor hen gevaarlijker ware geworden, alsof dit eenig gezag zou kunnen uitoefenen door de vestiging van Katholieke kerkhoofden in Nederland. Neen. men begint meer en meer in te zien , dat het voor de Protestantsche Kerk vrij onverschillig is, of er bisschoppen zijn dan of de Katholieke geestelijken andere titels voeren en op welke plaatsen zij gevestigd zijn; onverschillig, of er, naast de bisschoppen der Klerezy, nog bisschoppen van den Paus zijn geplaatst. Men begint meer en meer vertrouwen re stellen in de kracht onzer instellingen en in de waarborgen der Grondwet. Ook de tegenstand der wet is bij de Katholieken bekoeld , vooral na de verklaring yan den Munster van Justitie in de Tweede Kamer dat de wet, op dit oogenblik, weinig of geen verandering zal brengen in den bestaanden staat van zaken. Er bestaat dan ook inderdaad thans nog alleen strijd over het beginsel en die strijd is zelfs door den Minister voor de Zaken der R. K. Eeredienst gedeeld. Na al het gebeurde , na al het gesprokene in de Tweede Kamer, acht de redenaar bet onnoodig, in eene ontwikkeling te treden over de aanleiding dezer wer. Hij wenscht te bevredigen niet te verbitteren. Later zal men met meer regtvaardiéheid en kalmte kunnen beoordeelen de houding van het voriz Ministerie. Hij zal dus in geene beoordeeling komen over personen. Hij zal, even als ten aanzien van het vorig Ministerie, ook tegenover het tegenwoordige een onpartijdig standpunt bewaren en dat Ministerie ondersteunen als hij oordeelt, dat hunne handelingen zijn in het belang van het Vaderland en dat door hen geene beginselen of voorschriften der Grondwet worden gekrenkt fcn nu vraagt hij zich , in de eerste plaats, af, of dé Grondwet toelaat het maken eener wet ter uitvoering van het 6de hoofdstuk, en hij meent die vraag bevestigend te kunnen beantwoorden. Maar vraagt hij, in de tweede plaats, of deze wet is in strijd met de Grondwet, ook dan zegt hij: ja, zoo niet met den letter, dan toch met den geest der Grondwet, zoo als die geest zich bij de herziening in 1848 heeft geopenbaard. Die geest was daarin gelegen , dat aan de kerkgenootschappen zou worden toegekend het regt om zich met de meest mogelüke vrijheid te organiseren , behoudens de gehoorzaamheid aan de wetten van den Staat , in het belang van orde en rust, en om voor altijd die onzalige inmenging van het Staatsgezag te voorkomen. Een nationaal protest nu tegen de aanmatiging van Rome is niet de taak der Wetgevende Magt , maar van de Regering. Hij wil geen wet, die dienen moet om aan een deel der Natie bevrediging te geven en een ander deel te kwetsen. De eendragt, orde en rust kunnen door eene wet als deze niet bevorderd , niet gehandhaafd worden. Als er toch kerkgenootschappen mogten zijn, die zich schuldig maken aan ongehoorzaamheid aan de wetten van den Staat, dan moet de Regering met energie kunnen handelen om de rustverstoring te doen ophouden , en dat kan zij doen ook zonder wet. Even als de vrees voor de invoering der bisschoppelijke hiërarchie overdreven was, even overdreven is die vrees voor de vestiging, maar ook daarin kan de wet niet te gemoet komen. De goedkeuring zal toch altijd afhankelijk zijn van de tijdelijke raadslieden der Kroon. — Nadat de spreker het onredelijke en onhoudbare van sommige bepalingen in de voordragt had bestreden, besluit hij met de verklaring, dat, hoe hij de wet ook moge beschouwen, hij haar toch ook, vooral met betrekking tot de toekomst, zoo gewigtig acht dat hij , na iTjp en ernstig beraad , tot de conclusie is gekomen, dat zij noch noodzakelijk noch doeltreffend is; dat eenige bepalingen in strijd zijn met de Grondwet en zelfs met de iste alinea van art. r der voordragt zelve. Daarenboven is zij gevaarlijk en in geenen deele geschikt om de eendragt, rust en orde in Nederland te bewaren. In het waarachtig belang van het Vaderland wenscht hij Z. M. eerbiedig te verzoeken het voorstel in nadere overweging te nemen. (In de in ons vorig N.° medegedeelde rede van den heer Ltchtenvclt staat: „ Die zending lachte Z. Exc. toe." Dit is eene schrijffeil en moet zijn: „Die zending lachtte Z. Exc. niet toe."3 --- ’s GRAVENHAGE den 8 september. Men verneemt da,t het zilverwerk, bestemd ten eeschenke voor HH. XX. HH. prins en prinses Hendrik der Nederlanden, en vervaardigd in de werkplaatsen van de heeren de Meijer, Pijzel en Botischolte, zilversmeden alhier, voor het publiek in een der vertrekken van het raadhuis ter bezigtiging is gesteld op donderdag, vrijdag en zaturdag, den 8, 9 en 10 september. — Met genoegen verneemt men , dat onze geachte burgemeester, de heer Hooft, bedankt heeft voor de betrekking van dijkgraaf van Delfland. De Provinciale Staten van Zuidholland hadden de gelijktijdige waarneming dier betrekking met die van burgemeester onvereenigbaar verklaard. De heer Hooft zal mitsdien de betrekking van burgemeester blijven bekleeden. —' In de residentie is aangekomen en aan het hotel de l'Europe afgestapt de heer A. Dougall, hoofd-intendant van de stations-gebouwe-n te Perth , in Zweden , en de kolonel der Koninklijke artillerie in Engeland , de heer William Wylde, komende van Londen. , ---