Buitenland. LONDEN den 29 augustus. Het Hof heeft gisteren deze hoofdstad weder verlaten en Is naar Schotland gereisd. Des avonds ten halfzeven ure te Edinburg aangekomen , zou het aldaar overnachten , om heden morgen ten acht ure naar Balmoral voort te reizen. Sommigen begrijpen niet waarom de Koningin hare reis naar Schotland niet eenige dagen heeft uitgesteld , ten einde, in dit moegelijk tijdsgewricht, het Parlement in persoon te sluiten. In de sluitingsrede komen twee punten voor die aanleiding tot aanmerkingen en bezwaren geven. Vooreerst vindt men de op Indië betrekkelijke zinsnede en de belofte om alles tot demping van den opstand aan te wenden niet krachtig genoeg, en in de tweede plaats boezemt hetgene wegens de betrekkingen met het overige Europa gezegd wordt eenig wantrouwen in, vooral in verband met wat lotd Palmerston eenige dagen vroeger zeide, dat de mogelijkheid van geschillen met andere Mogendheden het niet raadzaam maakte nog veel meerdere oorlogschepen tot het overbrengen van troepen naar Indië te bezigen. — De gisteren gesloten Parlementszitting is, gelijk men weet, de tweede in dit jaar geweest. De eerste werd den 3 februarlj geopend en reeds den ai maart ontbonden, ten einde het door de uitschrijving van nieuwe verkiezingen blijken zou of de Narie ten opzigte van het Chinesche vraagstuk de zijde van lord Palmerston of die van den heer Cobden hield, wiens motie den 3 maart in het Lagerhuis met 268 tegen 047 stemmen was doorgegaan, hetwelk met eene afkeuring der handelwijze van de Regering gelijk stond. De uitkomst der verkiezingen scheen het bewijs te leveren dat de groote meerderheid der kiezers het gedrag der Ministers ten opzigte van China billijkte, en de hoofden hunner tegenstanders, Bright, Cobden, Cardwell en anderen, verloren zelfs hunne plaatsen in het Parlement, hoewel de eerstgenoemde de zijne later reeds weder heeft herwonnen. — Men vertelt hier de volgende woordspeling van lord Palmerston: Eenige dagen geleden kwam een Parlementslid tot hem, roet de vraag of hij het, uit aanmerking der Indische aangelegenheden , niet raadzaam achten zou de Parlementszitting nog te verlengen , waarop de eerste Minister glimlagchend antwoordde: „ Neen , Engeland is niet ziek genoeg om het Huis te moeten houden." — De Prins en de Prinses van Joinville hebben, met hunne kinderen en gevolg, Engeland verlaten en zijn over Ostende naar Duitschland gereisd. — De heer J. Platt, parlementslid voor Oldham, is, ten gevolge van een ongeluk , op de jagt gedood. Een zijner vrienden, die hem met een geladen jagtgeweer volgde , struikelde en viel, waardoor zijn geweer afsprong en de kogel den heer Platt in den rug trof. In weerwil van de hem toegebr3gte hulp der kunst is de ongelukkige, na eenige uren lang zwaar geleden te hebben, bezweken. — Na het bekend worden der jongste Indische depêches *ht de Morning Post het onmogelijk kalm te blijven bij het vernemen dat de bloeddorstige Nena Sahib de geheele bezetting van Cawnpore en bovendien 240 vrouwen en kinderen, welke zich binnen die plaats bevonden, om het leven heeft doen brengen. „ Het bloed, zegt dat blad, stolt in de aderen, om vervolgens van de hevigste zucht naar wraak te koken die ooit bij een Volk is opgeweld. Er is naauwelijks ééne familie in Groot-Brittanje, welke niet een van hare leden in Indië heeft, ook dragen duizende familiën reeds den rouw. De betrekkingen van het bloed nog daargelaten, is er geen Engelschman die niet gaarne zijn leven zou willen opofferen voor wat eene heilige zaak geworden is. Zonder morren hebben wij onze schattingen opgebragt, toen de eer. van Engeland in den oorlog met Rusland op het spel stond. Maar wat zegt het geld in eene zaak als deze ? Wij zouden, ware het noodig , millioenen geven. Tot eiken prijs moeten wij bloed voor bloed vergieten en aan die Aziatische duivels en verraders eene les geven , verschrikkelijk genoeg om het Land tot den laatsten dag zijner geschiedenis te doen sidderen. Middelerwijl worden wij door den tijd , den afstand en de jaargetijden geboeid. Wij zijn veroordeeld om, door verschillende couriets, nog verhalen van wreedheden te vernemen , alvorens wij de aankomst van onze troepen en hunne aanvallende verrigtingen op het oorlogstooneel kennen. Onze in rouw gedompelde familiën zullen d