BUITENLAND. ENGELAND. LONDEN 20 April {Particuliere Correspondentie.) Soortgelijke debatten als gisteren avond in het Hoogerhuis gehouden werden zijn onze Natie altijd uitermate welkom, want zij zijn de echo der openbare meening en falen zelden een hoogst gunstigen indruk te weeg te brengen. De eenheid van Italië met Rome al» hoofdstad, zonder Venetië van het vrijheidsgenot zijner geëmancipeerde broeders uit te sluiten, is de door onze Natie algemeen gekoesterde wensch. Lorl Ellenborough kon zich derhalve niet meer populair maken dan door dat verhingen op eene zoo wel. sprekende wijze, gelijk hij gisteren avond in het Hoogerhuis deed, te bevorderen. Het antwoord van lord Wodehouse op de interpellatie van laatstgenoemde, dat ook die verlangens gunstig gezind was, moet noodzakelijk voordeelig op onze Ministers terugwerken. Het levert ons "Volk op nieuw het bewijs dat het tegenwoordig Kabinet door de prijzenswaardige bestiering der buitenlandsche politiek zich althans in hooge mpte die ondersteuning van dat Volk tracht waardig te maken zonder welke zijne magt niet kan worden opgehouden. Lord Derby's aanmerkingen, zoo vijandig tegen het droombeeld der Italianen, overtuigen ons publiek dat een Conservatief Gouvernement niet kan worden geduld, wijl het hunne beste wenschen zou trachten te verijdelen. Het vertrouwen dat de beraadslagingen omtrent de Italiaansche questie, in het Hoogerhuis gehouden, bij ons publiek te weeg brengt, wordt evenwel niet weinig geschokt sedert het eenige dagen verspreid gerucht dat ons Hof al de liberale pogingen onzer Ministers tracht tegen te werken. Men beweert op niet zeer losse gronden dat Oostenrijk van ons Hof de meest stellige verzekeringen van ondersteuning heeft ontvangen en dat men aan die reden de hardnekkigheid van Oostenrijk moet toeschrijven om Venetië te willen behouden. Ik heb geen genoegzaam gezag om die geruchten te kunnen bevestigen; ik deel ze u echter mede, omdat ze zelfs in officiële kringen niet weinig onrust baren. Eenige onzer voornaamste firma's alhier zijn door het Spaansch Gouvernement belast met het onmiddellijk bouwen van drie reusachtige houten fregatten van 4000 ton en 1000 paardenkrachten. Eenige agenten zijn bereids met de teekeningen en de raming der kosten vertrokken. De Hertog van Montpensier, gehuwd met de zuster der Koningin van Spanje, wordt zeer spoedig in onze hoofdstad verwacht. De Hertog scheepte zich den 14 jl. te Cadix in en zal zich onmiddellijk na zijne aankomst te Southampton, indien niet naar Londen, naar Claremont begeven. De wel bekende antecedenten van den Hertog geven aan zijn uitstapje een bijzonder gewigt. Ons publiek is niet weinig verbaasd over de zonderlinge en belangrijke mededeeling van I'Union, volgens welke de Hertogin van Kent vóór haar overlijden tot de Roomsch-Katholieke godsdienst zou zijn overgegaan. Die bewering zal waarschijnlijk eene verklaring van ons Hof uitlokken. Prins Napoleon zou, volgens uit Parijs ontvangen berigten, onze hoofdstad komen bezoeken ten einde den Hertog van Aumale tot een tweegevecht uit te dagen. Ik heb voor alsnog niets van zijne aankomst vernomen. Zijne tot heden toe betoonde militaire dapperheid in aanmerking genomen, bestaat er weinig waarschijnlijkheid dat ik u zijne aankomst zal behoeven te melden. Een niet minder schitterend banket dan woensdag jl. aan lord Palmerston en het Corps Diplomatiek door den Lord Maire gegeven werd, wacht lord Derby c. s. De geheele Conservatieve partij, met hun edelen aanvoerder aan het hoofd, heeft bereids van den Lord Maire uitnoodigingen ontvangen om woensdag avond a. s. in de Egyptian Hall tegenwoordig te zijn. De particuliere inlichtingen stemmen niet overeen met de zoo verontrustende tijdingen, ons langs den gewonen weg uit Amerika geworden. Zij schijnen minstens overdreven te zijn geweest. De depêches van Washington en Charleston, waarop hoofdzakelijk de geruchten van een onmiddellijken oorlog gegrond waren, zijn, volgens die particuliere mededeelingen, geheel valsch en volkomen in strijd met de authentieke depêches, die integendeel van een veel vredelievender aard zijn. De Times beweert op goed gezag te zijn ingelicht dat het Gouvernement te Washington bij het vertrekken der laatste mail op het punt stond troepen naar Texas te zenden, om die provincie op de Separatisten te heroveren. De mededeeling dat de generaal Ampudia met 3000 man voornemens was een aanval op Texas te doen, om dien Staat met Mexico te hereenigen, wordt hier door velen betwijfeld. In politieke kringen beschouwt men eene dergelijke gebeurtenis als hoogst wenschelijk voor het behoud der Unie. Zij zou de Separatisten doen inzien hoe onwaardeerbaar de ondersteuning is van het Federaal Gouvernement, en de weerspannigen welligt tot gehoorzaamheid terugbrengen. Als een ander hulpmiddel om de afgescheiden Zuidelijke Staten tot de Unie te doen terugkeeren wordt door sommigen het niet te verwerpen gevoelen geopperd dat de President Lincoln tegen het veroveren van Sint Domingo door de Spanjaarden denkt te protesteren en hen van daar te verdrijven. De Zuidelijke Staten zouden zich volgaarne bereid verklaren de Spanjaarden te helpen verdrijven en hun wrok tegen de Noordelijke Staten vergeten, door het schitterend voóruitzigt om het toppunt hunner wenschen, het verkrijgen van dat eiland, te bereiken. Het budget van den heer Gladstone wordt door ons publiek nog steeds ijverig besproken. De vijanden van den Minister laten geene pogingen onbeproefd om zijne reputatie te ondermijnen. De Tories verspreiden het gerucht dat er tusschen den Lord- Kanselier en lord John Russell hevige geschillen ten gevolge van zijn flnantieel plan zouden zijn ontstaan. Die intrigues zijn echter te tastbaar ongerijmd om het minste geloof te verdienen. -- De Koningin, de Prins Gemaal en Prinses Alice verlaten Osborne denkelijk tegen het einder der volgende week, om den Prins van Wallis in White Lodge te Richmond een bezoek te gaan brengen, terwijl rte overige leden der Koninklyke Familie te Osborne blijven zullen. Tegen het einde van mei wordt liet Hof in deze hoofdstad verwacht. — De heer Edwin James, het afgetreden Parlementslid voor Marylehone, wiens praktijk als advokaat hem, naar beweerd wordt, jaarlijks £15,000 opbragt. heeft nu besloten, behalve zijne Parlementsplaats ook die praktijk op te geven en Engeland vooreerst te verlaten. — Het staken van den arbeid door de handwerks, lieden is nu voor goed geëindigd , en het door de firma's Kelk en Lucas ingevoerd stelsel van betaling bij het uur, met een vrijen halven dag, algemeen zoo goed opgenomen, dat zij nu, in stede van werkvolk te mis-en, talrijke aanzoeken om geplaatst te worden van de hand moeten wijzen. Men gelooft dan ook dat dit stelsel weldra door al de groqte Londensche werkbazen aangenomen worden zal. — Van Garibaldi's houding in de Turijnsche Kamer zegt de Times: „ Wij hopen dat het betere en edeler deel der natuur van Garibaldi nog zal zeaevieren, dat hij door den hem omhullenden nevel van hartstogt en vooroordeel heen nog duidelijk in zal zien dat hij even weinig in staat is het tegen Cavour op de redenaars-tribune vol te houden als Cavour i» staat zou zijn zulks tegeu hem pp het slagveld te doen, en dat hij het hatelijk werk om de vrijheden, die hij zoo dikwijls met de wapenen verdedigd heeft, door noodelooze heftigheid in gevaar te brengen, staken zal." — De Parijzer correspondent van de Daily News schrijft: „ Uit eene goede Dron gewordt mij de gewigtige mededeeling, dat Rusland onlangs aan de Fransche Regering heeft doen weten, hoe het, ten gevolge der gebeurtenissen te Warschau, in de onmogelijkheid zijn zal zich bij Frankrijk. in de stappen welke dat Land tot oplossing van het Oostersch vraagstuk mogt willen doen, aan te sluiten. Dit zal wel zooveel beteekenen als dat Rusland Frankrijk voor een medepligtige van Polen houdt en eens voor altijd de Fransche alliantie van de hand wijst." --- FRANKRIJK. PARIJS 21 April. (Particuliere Correspondentie.) Reeds weet gij dat de Moniteur het verzoek van Prins Napoleon aan den Keizer heeft medegedeeld, om de regterlijke vervolging tegen het vlugschrift des Hertogs van Aumale te doen staken, maar hoe de Keizer verklaard heeft den loop van het regt niet te kunnen stuiten. Ook zal de woordelijke inhoud van dien brief des Prinsen, die in de Siècle opgenomen is, u bereids bekend zijn. Nu vindt men altijd lieden die geen blind vertrouwen in de officiële mededeelingen stellen. Men verwachtte een antwoord van den Prins aan den Hertog en had gezegd dat, als dat antwoord verscheen, het niet meer dan billijk was het Orleanistisch vlugschrift den vrijen loop te laten. Dus houdt men het er nu voor dat Prins Napoleon, om zich bij voorbaat tegen het verwijt te dekken, het staken der vervolging verlangd heeft, en nu de Moniteur dit onmogelijk noemt , vraagt men of de Prins niet vooruit wist dat zijn verzoek niet verhoord zou worden, en of hij het niet gedaan heeft in de stellige overtuiging dat het in beslag nemen zou worden gehandhaafd. In ée'n woord, men wil in deze geheele zaak eene kleine komedie zien. Hoe dit ook zij, de brochure blijft in beslag en zij die het bovengenoemd gevoelen zijn toegedaan gelooven dat de Regering dus redeneert: Onder de veertig millioen bewoners van Frankrijk, vindt men naauwelijks één millioen beschaafde lieden. Niets heeft kunnen beletten dat deze kennis van het Orleanistisch manifest droegen, en hierin ligt slechts ééne zwarigheid, namelijk dat het een vorm aan hunne eigene denkbeelden geeft. Maar de negen en dertig millioen onbeschaafden moeten geen kennis van een manifest dragen dat de Regering op hare gevoelige plaatsen, het versmoren der vrijheid en de belangen der dynastie, aanrandt. Het vlugschrift of antwoord van Prins Napoleon zal, indien het verschijnt, wat nog niet zeker is, in een groot aan tal exemplaren verspreid worden, en zich tot de beschaafde klasse rigten, die zij niet, en tot de onbeschaafde, die zij gemakkelijker overtuigen zal. De uitwerking van het gebeurde op de omgeving des Keizers is zeer sterk geweest en bij niet weinigen heeft zij eene heimelijke vreugde verwekt. In de officiële kringen is Prins Napoleon niet bijzonder bemind, uit hoofde zijner radikale en omwentelingzuchtige gevoelens, die in hem steeds een ouden Republikeinschen zuurdeesem doen zien, die elk oogenblik tot gisten gereed is. Het vraagstuk zou in den familiekring overwogen en uit zijne beide oogpunten beschouwd zijn: de brief over de Geschiedenis van Frankrijk is te gelijk een tegen Prins Napoleon gerigt schotschrift en een Orleanistisch manifest. Als schotschrift heeft het aanleiding tot overweging der vraag gegeven: wat moet het antwoord er op zijn? De gedachte aan eene uitdaging is onverwijld verworpen. De Hertog van Aumale heeft geschreven en geen tweegevecht voorgesteld, wel verzekerd dat het niet aangenomen zou worden. Derhalve kon ook de Prins er geen voorslaan-, het duel om politieke redenen strookt niet meer met onze zeden, het bewijst niets en was een ridderlijk gebruik, dat goed was in de middeneeuwen, maar door het moderne Staatsregt niet geduld wordt. De familieraad heeft derhalve geoordeeld dat een tweegevecht onmogelijk en het dus beter was het regt zijn loop te laten vervolgen en dat het den Prins voldoening verschaffen zal. Ook is men overeengekomen dat, bijaldien de Prins zelf de pen niet opvatte, hij door zijne vrienden zal verdedigd worden, en reeds kondigt het gerucht een antwoord door den heer Edmond About aan. Maar als Orleanistisch manifest verdiende de brief over de Geschiedenis van Frankrijk eene bijzondere aandacht en werd voor eene gewigtige gebeurtenis gehouden. En werkelijk heeft de Orleanistische partij diepe wortelen in Frankrijk geschoten, zoowel onder den burgerstand, die tijdens de Julij-regering het overwigt in den Staat had, als bij het leger, welks hoofdofficieren nagenoeg allen hunne militaire fortuin onder Lodewijk Füips gemaakt hebben: bij de Liberale partij, die het constitutioneel stelsel van 1830 tot 1818 met het Keizerlijk stelsel vergelijkt, welk laatste de vrijzinnige denkbeelden in hunne vlngt beteugelt, en bij de massa der bevolking eindelijk, voor welke de Familie Orleans de vertegeib-r'oordiging der orde en des vredes is, terwijl het Koinerrijk de Ëuropesche omwenteling en den oorlog vertegenwoordigt. Dit, zegt men, ziin de overwegingen welke in den Keizerlijken familieraad hebbt-n plaats gehad en in de bijzondere gesprekken herhaald worden, terwijl zij voor mededeeling door de dagbladen niet vatbaar zijn. Zeide ik dus wel te veel door het geschrift des Hertogs van Aumale eene gewigtige gebeurtenis te noemen ? Al de gevolgen er »van kunnen nog f niet berekend worden, en ik zal gelegenheid hebben om er nader op terug te komen. Ziehier intusschen reeds een eerste gevolg er van : . het dagblad la France Liberale zou den 15 mei verschenen zijn en moest, zoo als ik u meldde .de in-: eensmelting der Orleanistische en 11 epublikeinsche partijen vertegenwoordigen. Graaf Anglès, die de verantwoordelijke redacteur er van geweest zou zijn, is overleden. Kort daarop verscheen het vlugschrift des Hertogs van Aumale, en de Graaf de Persigny heeft toen, daarover zeer verstoord, verklaard dat het privilegie door den dood van den heer Anglès regtens vervftllen was ep dat geen guder verantwoor-1 delijk redacteur goedgekeurd zou worden, zoodat' het Orleanistisch orgaan verboden is alvorens het | licht gezien te hebben. — Reeds is gemeld hoe, volgens den Moniteur, Prins Napoleon, op het vernemen dat eene regterlijke vervolging tegen den uitgever van het bewust vlugschrift des Hertogs van Aumale was ingesteld, den Keizer: het staken daarvan verzocht had, maar deze het on-1 mogelijk heeft verklaard den loop des regts te stuiten. Die brief van den l'rins nu, den 14 april uit hetPalais Royal gedagteekend, luidt woordelijk dus: „Sire, de Hertog van Aumple heeft een vlugschrift uitgegeven, in antwoord op eene redevoering, eenige weken geleden door mij in den Senaat gehouden. Het parket heeft daarin een vergrijp tegen de wetten des Keizerrijks en eene aanranding van uwe Regering gezien. Uitsluitend door het gevoel van algemeen regt bestuurd, heeft het dat geschrift in beslag genomen en aan de regtbanken overgeleverd. Dat was zijn pligt. Ik heb gisteren den heer Minister van binnenlandsche zaken j bezocht, om hein te verzoeken door een exceptionelen maatregel een einde aan een exceptionelen toestand te maken. Ik ben in het geschrift van den Prins van Orleans aangevallen ; dit is voor mij eene beweegreden te meer om er bij Uwe Majesteit op aan te dringen die vervolgingen te staken. Versmoren is geen antwDorden. Ik bid U, Sire, het antwoord des Hertogs van Orleans onverhinderd te laten verspreiden, naardien ik mij verzekerd houd dat de Vaderlandsliefde van Frankrijk dat schotschrift naar verdienste zal beoordeelen, en dat het gezond verstand dei- Natie regt zal spreken over deze zoogenaamde les in de geschiedenis, die niets anders is dan een Orleanistisch manifest. Ontvang enz." — Gisteren had in de Tuileriën een Ministerraad onder het voorzitterschap des Keizers plaats. Des avonds werd, ter gelegenheid van den S.'lsten verjaardag des Keizers, een groote familiemaaltijd in de Tuileriën gehouden. — In de op korten afstand ten noorden van Parijs liggende gemeenten Colombes en Genevilliers is een onderzoek aangevangen tot bepaling der rigting van den spoorweg van Parijs naar Dieppe over Gisois. — Zoo als verwacht was is de oogenblikkelijk ontstane vrees wel niet verwezenlijkt, dat het faillissement der groote firma Baltazzi te Marseille een nadeeligen invloed op de Bank van Frankrijk uit zou oefenen, maar wordt de toestand van het genoemde en andere j bedreigde Marseillaansche huizen nogtans zeer betreurd. De moeijelijkheden waarin zij zich gewikkeld zien zijn het gevolg van de mislukking der leening j van Mirès voor Turkije en van de soort van handels- ■ crisis die sedert eenigen tijd te Konstantinopel ontstaan is. Tijdens de arrestatie van Mirès zag men, in verband daarmede, reeds faillissementen te Mar-1 seille en elders te gemoet, maar er volgden er geene van groot belang, dank zij de uitgebreide ondersteuning welke de in ongelegenheid gebragte huizen genoten. Thans blijkt het echter dat het beslissend oogenblik voor sommige slechts verschoven is. Het faillissement der heeren Corbière en Co., b»"k"fs ' : Alencon en le Mans, is onder andereu bekent! g - ■ worden. Die sedert weinige jaren ougerW*™ deed zeer uitgebreide zaken, en men ƒ ( passief zeer aanzienl.jk zijn «nl. Gewaagde , die maire yan Alencon was, i» veruww -r_ speculatie.., die allen slecht n.tvieleu, worden als oorzaak der ramp aangemerkt. De bevolking van Frankrijk, die ten jare 18_M het cijfer van :i',),46\,f8& bedroeg, in 18.31 o3M?WUWI in 1536 op .3.3,540,910; in 1841 op 34,-30,, op 35,431,701, eu in 1851 op 3_,." stegen was, bedroeg volgens «le la: van 185f> het cijfer van ,'5i,039,.'J64 zielen, zoodat de trap-Wijze toeneming van het zieWntsil Op verre n» niet zoo sterk als in Engeland geweei —In de hevige redevoering, door den generaal Bixio den 111 dezer in de zitting der Turijnsehe Kamer uitgesproken, verdient onder anderen deze zinsnede byzonder de aandacht: ~ Ik kom uit Frankrijk terug, werwaaru ik gegaan was om mijne familie te bezoe ken. Ik heb vandaar eene overtuiging inedegebragt Er heerscht bij het Fransche leger een g> niet geheel en al in liefde jegens ons bes is wel geen afkeer, — dien heb ik alleen bijeene oude dame aangetroffen, die met ware woede tot mij van Italië sprak, — maar het Fransche leger wit niet anders dan na ons kom iet valt wèl hard den vreemdeling hulp te moeten afbedelen Als Beoedek buiten zijne liniën treedt zult gij het vreeselijk hard te verantwoorden hebben. M*en zegt Wel Jat di gebeuren zal, maar, als men volhoudt dat te zeggen, wie west wat er dan gebeurt?" 'let slot flcr redevoering des generaals luidde dus: „Als gij uwe leger-organisatie niet in tljds voor! zult gij uwe magt nirt bijeen hebben wa:> noodig hebt Stelt uwe kaders in at-i u ni-t van erienteljlcheid, wij bez wustzijn, dat is genoeg. Organiseert uw leger, uwe vr,wiïligers, üwe mobiele garde, en dan zult gij, zelfs al wordt gij verslagen, n aan Europa kunnen vertoon en: Wapent u Een man die' allen hééft opgeofferd roept u toe: wapent u' Onze töë_t»nt_ 'is beter dan in 1859, maar als gn den' VriÜntf; den bondgenoot noodig hebt om wederstand te bieden, dan zijn vrij verloren ' " — Volgens depêche uit Madrid van 19 dezer, rzou de Hettóg van Montpensier, tot hiertoe doqr eene ongesteldheid der Hertogin in Spanje iervagehouden , zich nu den volgenden dag naar Faïmjouth inschepen , terwijl de Hertogin naar Sevilla terug dacht te keeren Als rtten het dagblad l-.l Pueblo gelooven mag, dan zouden de dagen van het Ministerie O'Donnefl- Posada geleld zijn, in weerwil der hoop die het nog op de ondersteuning van het Hof en van de meerder, heid des Parli ments vestigt, en kan het niet 'liö_g meer duren of de Koningin zal de roepstem van alle partijen verhooren om de Xatie een ander Ministerie te schenken, dat welligt niet volmaakt goed zal wezen, ma -ir onmogelijk zoo slecht als het thans bestaande zijn kan. --- Latere Berigten. — <_i Londen 21 — Door het Office Reuter zijn berigten uit Washington ontvangen van den 10 dezer. Geene mededeelingen waren nog gedaan nopen»- d« voornemens der Regering. De transportschepèn Baltic en Illinois en de kotter Harriet l.ane waren door de Regering bevracht; na 500 man troepen en oortogsmaterieel aan boord genomen te hebben, hadden zij den Bsten met verzegelde lastbrieven zee «tekozen, naar het gerucht zeide met bestemming naar het fort Sumter. Een afgevaardigde der Federale Regering was den Bsten te Charleston aangekomen, doch de ' toegang tot de stad was hem geweigerd, en hij was naar Washington teruggekeerd. Te Charleston maakte : men groote militaire toerustingen om den toezang tot 'de haven te verdedigen. De President Davisnadaau den gouverneur van Alabama aanvrage gedaan otn een contingent van 3000 man. Andere door het Office Reuter ontvangen berigten melden, dat de reactie te Napels geheel överwttJnen is. De provinciën Rionegro, Mem, Barile en Vico, laatste verblijfplaatsen der opstandelingen, waren door de Piemonte ehe soldaten bezet. De troebelen van Cosenza waren geëindigd; de onder gouverneur, die zijn post verlaten had , was afgezet. Van db Pooj-SChe Grenzen 20 april. — Een bevelschrift van den Vorst Stadhouder' schrijft het volgende voor: „ Politiserende punten van vereeniging worden niet geduld, en de handhaving der orde hioet alleen dóór Staatsambtenaren, met medewerking der militairen, maar nergens door gévolmagtigden déi burgerij geschieden." — Platanow reist in de plaats van Wielopolski naar Petersburg. Het gerucht wegen» eene betaling voor de bezettingstroepen door de itttd Warschau is ongegrond. Weenen 21 april. — Volgens berigten vnnde Turksche grenzen is de stad Nitcbich door gebrek aan levensmiddelen tot het uiterste gebragt, en verwacht men dat bij de inneming de inwoner» v-rauwrü zullen worden. 'V Bevel der gezanten te - onstan. tinopel, zijn de te Mostar gevestigde con.£I.* na«At l^ts^e^^er^tK^S VflE-De b-Conferti verdedigd, heden in de Kamer der Afgevaardigden de door Garibaldi voorgeslagen motie van «"de. Ten opzigte van het voornemen der Garibaldische hoofdofficieren om hun ontslag in te dienen, verklaarde de heer de Cavour dat 3e generaal Fanti niet bedoeld had iets beleedigend. voor die generaals te zeggen, voor welke het Ministerie en jle Natie de hoogste achting koesterden. De voorzitter van den Raad toonde aan welke treurige gevolgen dat ontslag na zich zou slepen. Voorts verdedigde hij het in de maand april genomen bealuit, besprak de motien van orde van den heer nie—oh ei den generaal Garibaldi, en deed de uitkomen welke tegen het onverwijld" m ■ stellen der kaders van het vrijwil!* &£££*?; Verder zeide hij dat er ook. poW bezw«en zonderhe.d internationale, zyn- 6 i • wanneer, na de gisteren door den generaal Bixio gehouden redevoering, de Regering dezen het bevel over eene afdeeling vrijwilligers opdroeg, dat feit als eene soort van oorlogsverklaring worden aangemerkt. Deze woorden wekten bewegingen van afkeuring. De heer de Cavour ging voort en besprak rondborstig het politiek vraagstuk, door het stelsel der Regering mede te deelen, die meermalen aan Europa verklaard heeft dat het doel van Italië was zijn Koningrijk door de aanhechting van Rome en Venetië te volmaken, maar tevens dat het vraagstuk vreedzaam en met toestemming van Frankrijk moest worden opgelost. De Regering heeft ook verklaard dat zij het initiatief van een oorlog tot omverwerping van Venetië niet nemen zou. Ééne vonk, zeide de heer de Cavour, zou voldoende zijn om geheel Europa in vlam te zetten. Engeland heeft stellig verklaard dat het zich verzetten zou tegen hem die aanleiding tot den oorlog faf en men behoort op de raadgevingen der bevriende logendhedeii acht te slaan. Het Ministerie moet alle aanleiding tot eene coalitie tegen Italië vermijden, en mag derhalve de motie van orde van Garibaldi niet aannemen. Men kan, zeide de voorzitter van den Raad, ook eene tegenovergestelde staatkunde volgen, maar in dat geval moest de Kamer zich openlijk verklaren, en dan zouden de leden van het Kabinet, als Italianen, met alle mogelijke middelen daartoe medewerken. Nadat de heeren Crispi en Ugdulana nog gesproken hadden, wijzigde de heer Ricasoli zijne motie van orde van den dag, en interpelleerde Garibaldi graaf Cavour over de algemeene volkswapening. Het antwoord luidde dat, wat het geregeld leger betreft, er twee ligtingen in Centraal Italië gedaan zijn, eene ligting in- de Napels _he provinciën Devolen is, en men zich met eene ligting in Sicilië bezig houdt. Het materieel, zeide de Minister, is nagenoeg voltallig; men telt honderd batterijen artillerie, en dank zij der welwillendheid eener bevriende Mogendheid bezit men een groot aantal geweren. Wat de vrijwilligers betreft, men zal de kaders behouden, om daarvan ter gelegener tijd gebruik te maken; mogt er oorlogsgevaar ontstaan, dan zullen de vrijwilligers georganiseerd worden, terwijl Garibaldi zal worden uitgenoodigd het bevel over dat leger vrijwilligers op zich te nemen. Garibaldi was met deze ophelderingen niet voldaan. Alle tijdingen uit het buitenland luidden, zeide hij, verontrustend; hij drong dus aan op de reorganisatie van het Zuiderleger. De Kamer nam vervolgens deze door Ricasoli voorfestelde gewijzigde orde van den dag met 194 tegen 7 stemmen aan : „De Kamer, de verklaringen van het Ministerie gehoord, overtuigd van het loyaal ten uitvoer leggen 'van het besluit van 11 april, en vooral dat de onverwijlde toepassing der bepalingen van art. 13, hetwelk men achten kan de noodige instructien te behelzen, behoorlijk in het lot van het dapper Zuiderleger voorziende, onze strijdmagt op eene krachtdadige wijze vermeerderen zal, en verzekerd dat de Regering des Konings zich ijverig met de wapening en verdediging des Lands zal bezig houden, zoo als dit haar alleen voegt, gaat over tot de orde van den dag." Maandag zullen de beraadslagingen overnet voorstel van Garibaldi betreffende de Nationale Vergadering worden voortgezet. De Opinione zegt dat Melfi door de Sardinische troepen bezet is. Turijn 21 april. — Volgens het dagblad Italia is de heer Ratazzi sedert gisteren ernstig ongesteld, zoodat men meent dat hij gedurende eenige dagen het voorzitterschap der Kamer niet zal kunnen waarnemen. Hetzelfde blad beweert, dat Garibaldi gedurende verscheiden dagen niet in de Kamer verschijnen zal, dewijl hij om redenen van gezondheid eenige rust behoeft; nij zou zich naar Truchibij Cremona begeven. ---