EERSTE BRUGBOUW OP DE AUTOBAAN GELEEN-HEERLEN Interessant brugwerk onder Neerbeek. Bekend mag heeten dat definitief tot stand zal komen een zgn. autobaan van het centrum der Mijnstreek Heerlen naar Geleen, de zetelplaats van de grootste onzer mijnen, de Staatsttiijn Maurits. Het is reeds maanden en maanden geleden dat tot den aanleg besloten werd, maar eer met den aanleg van deze baan zelf begonnen zal worden, zullen van 1937 reeds meerdere maanden verstreken zijn. Dit doet terecht bij velen de vraag opkomen of met de voorbereiding tot den aanleg niet wat meer spoed betracht kan worden, zoodat reeds in het a.s. winterseizoen honderden arbeiders aan het werk gezet kunnen worden. Deze nieuwe weg komt voor een groot deel te liggen langs den mijnspoorweg van Geleen— %erbeek—Spaubeek—Schinnen—Nuth en zoo verder via Ten Esschen naar Heerlen. De lengte Zal een 13—14 km. bedragen, en bij den aanleg Van den mijnspoorweg enkele jaren geleden werd reeds grond vrijgehouden voor den te maken directen verbindingsweg van Geleen naar de richting Heerlen. De aan te leggen nieuwe weg zal een zgn. autobaan worden, althans gedeeltelijk. Er zullen geen kruisingen komen, bestaande wegen zullen of er onder door gaan of over den weg heen geleid worden, terwijl enkele voornamere wegen met 't verkeer van den nieuwen weg mee zullen loopen. i en ander brengt mede, dat een vijftien tot *Wat;gtal viaducten of bruggen gebouwd zullen boeten worden. De zgn. autobaan zal bestaan uit twee rijvlak*en gescheiden door een strook gazon, en aan Weerszijden een rijwielpal, eveneens gescheiden van de rij vlakken door een strook gazon. De rijvakken hebben elk een breedte van zes meter, eh de rijwielpaden van anderhalve meter. De Rijkswaterstaat heeft enkele weken geleden een aanvang laten maken met den eersten brugbouw over dezen nieuw aan te leggen weg en den mijnspoorweg, en wel onder NEERBEEK. Aldaar komt de bestaande overweg in den Rijnspoorweg te vervallen, en zal het verkeer van de Neerbeekerstraat — de verbinding tusschen Neerbeek en de Kluis te Geleen (aan den weg haar Spaubeek) — over de nieuwe brug gaan. Deze komt te liggen 180 meter oostwaarts van den bestaanden spoorovergang, en langs opritten zal men ten noorden en ten zuiden weer de Neer'beekerstraat kunnen bereiken. --- EEN BIJZONDERE CONSTRUCTIE. De nieuw te bouwen brug wordt bijna geheel in gewapend beton uitgevoerd. De brug is ontworpen door den Rijksbruggenbouw te Den Haag en wordt uitgevoerd door de bekende aannemersfirma de Gebr. Tummers te SITTARD. / Het toezicht bij den bouw berust bij den heer &. Ester, opzichter bij den Rijkswaterstaat te Maastricht, onder wiens toezicht ook meerdere bruggen bij het Julianakanaal zijn tot stand Sekomen. Bij dezen brugbouw wordt een bijzondere constructie toegepast in verband met eventueel te verwachten verzakkingen, tengevolge van de ondergrondsche werken der Staatsmijn Maurits. brug komt n.l. voor een groot deel te rusten °P een zestal ijzeren pendels, welke versteld kunnen worden. De brug krijgt een lengte van zeventig meter, daar zij den mijnspoorweg en den vlak er naast (aan zuidzijde) komenden autoweg dient te overbruggen. Alvorens met het eigenlijke werk begonnen kon worden, moest een duizend kub. meter grond verzet worden voor het maken van de bouwputten. Voor den aanleg van den nieuwen weg zullen ter plaatse nog duizenden kub. meter grond verzet moeten worden, mede doordat de nieuwe weg komt te liggen ongeveer op gelijke hoogte met den bovenkant der spoorstaven van den mijnspoorweg. Het rij dek van de brug krijgt een breedte van zes meter en ter weerszijden komen trottoirs van anderhalven meter. De onderkant van de brug komt te liggen vijf meter boven de rails van het mijnspoor. Het brugdek krijgt een dikte van 53 cm. Op de leuning worden vizierpunten aangebracht, waarop men direct kan zien of en waar er een verzakking tengevolge van den mijnbouw zich voordoet. Doordat het spoorverkeer op den mijnspoorweg moest blijven doorgaan tijdens den bouw der brug, heeft men meerdere voorzieningen moeten treffen. Het werk is thans zoover gevorderd dat met het betonstorten dezer dagen begonnen kan worden, een werk dat dag en nacht onafgebroken moet worden voortgezet; een extra-verlichting wordt daartoe aangebracht. Het geheele werk is thans één houten bekisting en wacht op de zes honderd kub. meter beton, welke gestort moeten worden. Tot steun van dit houten (en ijzeren) gevaarte zijn 350 houten palen tot op de grindlaag in den grond geslagen en daarop rusten weer 450 palen, die de brug-bekisting dragen. De brug komt te rusten op de vier betonnen landhoofden, op zes ijzeren pijlers of pendels, en twee betonnen, zoodat men op de spoorbaan staande de brug als volgt voor zich ziet: —oo— o o _ 1 2 3 456 7 8910- 11 Toelichting der cijfers: 1. landhoofd; 2. ijzeren pijler; 3. dubbel mijnspoor; 4. ijzeren pijler. 5. rijwielpad; 6. rijweg; 7. Betonnen pijler; 8. rijweg; 9. rijwielpad; 10. ijzeren pijler; 11. landhoofd. De fundeering der ijzeren en betonnen pijlers rust op ijzeren damwanden van zes meter lengte die als putten in den grond geslagen zijn, met beton volgegoten zijn en waarop een betonnen voetstuk rust. De afstand van pijler tot pijler bedraagt telkens zestien meter, en van eersten of laatsten pijler tot landhoofd 81/2 meter. De zes ijzeren pijlers, welke 4,75 m. hoog zijn en een doorsnee hebben van zestig cm., kunnen indien noodig bij verzakking, opgevijzeld worden, en dan kan zoo noodig beton eronder aangevuld worden. Ronden de pijlers zijn speciale banden aangebracht om dit 'opvijzelen met domme krachten mogelijk te maken. In verband met deze werken mogen de kolentreinen op het mijnspoor slechts met geringe vaart (twaalf km.) rijden. Boven de spoorlijn rust de bekisting op acht ijzeren balken, zoodat er een groote ruimte verkregen is voor het passeeren der treinen. ■ Wanneer over enkele weken de werkzaamheden aan dezen brugbouw, de grootste brug over de nieuwe autobaan, voltooid zullen zijn, dan zal men wederom een mooie brug kunnen bewonderen welke getuigt van een knap technisch kunnen van onze bruggenbouwers. --- BRIEF UIT PARIJS. TWEEDUIZEND SPIOMEN IN FRANKRIJK Geheimen rond den gebieder Van het verboden Seine-eiland. Op zoek naar Adolphe Kerres. (Van een V.P.B.-correspondent). Is de buitenlandsche spionnage in Frankrijk niet meer actief? Het volkomen ontbreken van berichten over arrestaties en processen in deze richting laat het bijna vermoeden. Maar het is niet zoo. In tegendeel, de militaire afweerdienst is met werk overladen. Slechts een ding is veranderd, men heeft een einde gemaakt aan de al te groote zorgeloosheid, waarmede de dagbladen alle mogelijke berichten over nog hangende processen publiceerden. Sinds 12 Mei 1936 (van dezen dag dateert de desbetreffende dienstaanwijzing van het Tweede Bureau van den géneralen staf) worden de wettelijke voorschriften terzake van het publiek maken van nog niet afgesloten spionnage-geschiedenissen nauwkeurig nageleefd. Het resultaat van dezen maatregel is niet uitgebleven. Reeds de eerste vier weken na de afkondiging van de nieuwe bepalingen leverden een „record-oogst" op; een geheel spionnagenet van een naburig land kon tusschen 12 Mei en 8 Juni in alle. stilte worden blootgelegd en onschadelijk gemaakt. Slechts in eenige uitzonderingsgevallen werd op grond van bepaalde overwegingen afstand gedaan van dit beginsel van zwijgzaamheid. De spionnage-geschiedenissen Lydia Oswald in Brest, Altmayer-Cridlig in en Eugen Hahn in Nizza behoorden daartoe. Ook eenige, in de naburige landen ontdekte gevallen van spionnage — Schmeets in Verviers, Defaux in Luik, het geval Eisenegger en de zoogenaamde „Orbis-affaire" in Zürich — beroerden de Fransche landsverdediging.Maar reeds in de Forbacher Schoettler-affaire werd de kern van de zaak niet in het openbaar behandeld, en in alle andere gevallen hulde men zich in een volkomen stilzwijgen. * » * Een aantal pionier- en artillerie-officieren kreeg van buitenlandsche militair-technische tijdschriften het verzoek, aan het desbetreffende periodiek te willen medewerken. Eenigen van hen waren onvoorzichtig genoeg het aanbod te aanvaarden, zonder daarvan hun meerderen op de hoogte gesteld te hebben. ïn.het eerst betrof het geheel onschuldige dingen, maar al spoedig verlangden de opdrachtgevers.nadere bijzonderheden. Een jonge luitenant van de pioniers schreef een artikel over „De coördinatie van legerweg en spoorweg". Als voorbeeld koos hij een district in Midden-Frankrijk, ver van alle grenzen, in de overtuiging, dat dit geen vreemde spionnen belang zou kunnen inboezemen. Na 14 dagen kreeg hij een cheque met de mededeeling, dat het artikel om bepaalde redenen nog niet verschijnen kon en het verzoek meer werk in te sturen. Wantrouwend geworden, stelde hij zijn meerderen van een en ander op de hoogte. Dat was zijn geluk; op het eerste verzoek volgde er nog een tweede, en in den derden brief dreigde de opdrachtgever onverbloemd, den officier in geval van verdere weigering te zullen verraden. Dit is slechts één uit de velen. De „Service du Controle général de Surveillance du Territoire" becijfert het aantal, in Frankrijk „werkende" buitenlandsche spionnen op minstens 2000 Maar deze belangrijke tak van dienst bezit slechts 30 ambtenaren, terwijl