III Aan de Filmfirma „Phantasius”, te Weenen Zeer geachte Heeren, Ongeveer een jaar geleden, heb ik U een exposé -Faust. De?! I" gezonden. Tot nu toe heb ik nog geen ord ontvangen, of U dit stuk hebt aangenomen. Ik breng U daarom deze aangelegenheid zoo hoffelijk mogelijk in herinnering. Met de meeste hoogachting, Johann Wolfgang von Goethe. --- N.V. Filmfirma „Obscura”. p. S. Wanneer U ons misschien eerst volgende week Antwoordt, wil U wel zoo goed zijn -Uw antwoord te Filmfirma „Proteus", rgestuurd naar onze dramaturgische afdeeling ter Daar onze chef-dramaturg op het in Amerika vertoeft, onze lector op vacan- '6 is en mevrouw Crusius, die bij onze firma geëngageerd is voor do controle der vrouwelijke psyche, kuur te Karlsbad doormaakt, vragen wij U om *at geduld. Wij hopen U op zijn laatst over 8 of 10 baanden onze beslissing te kunnen mededeelen. Miszien heeft U intusschen ook het tweede deel klaar. N. V. Filmfirma „Phantasius". --- IV Den heer Johann Wolfgang von Goethe, te Weimar. Tengevolge der verandering van onze firma „Phantasius" te Weenen in de firma „Obscura" te Zürich, *etel te Weenen, bankconto te Brussel voorts tenge- v°lge van persoonsveranderingen in onze directie en v°orts tengevolge der daaruit volgende natuurrood**kelijke veranderingen in onze firma, hebben wij aandacht kunnen wijden aan Uw exposé. Deel " ons s.v.pl. per omgaande mede, of er een duivel in v°orkomt. Daar onze Noorweegsche afnemer juist 'n film met een duivel zoekt, kunnen we dit fubject direct laten bestudeeren. Is het mogelijk in de indeling een zwembad te berengen? Wij kunnen namelijk in September in 'n Stiermarksch zwembad baaien en wij zouden dus eenige atelierdagen kunsparen. W antwoord afwachtend, --- VII Den heer Johann Wolfgang von Goethe, te Weimar. Onze dramaturgische afdeeling heeft Uw exposé diepgaand onderzocht en ons volgend rapport uitge. bracht: „Het stuk Paust. Eerste Deel komt voor onze productie niet in aanmerking. Er komt weliswaar een duivel in voor, maar deze duivel is geen rol voor Leo Slezak. Zij biedt noch wat zang betreft, noch puncto komiek amusante gelegenheden met uitzondering van het „vlooienlied", dat echter als begeleidend motief door heel de handeling moest worden verwerkt. Buitendien moet de duivel naar voorschrift van den auteur hinken. Wij weten nu echter van onze laatste film ,.De liefde der misvormden'" dat films met hinkenden in Zwitserland, Nederland en Venezuela niet gaan, zoodat wij reeds tevoren afstand zouden moeten doen van deze verkoopgebieden. Daarbij komt nog, dat de bezetting der hoofdrol kolossale moeilijkheden met zich mede zou brengen. Dr. Faust moet een zeer geleerde man zijn. Deze rol zou dus alleen voor Jannings in aanmerking komen, die haar met een bril op zou kunnen spelen, tenminste wanneer hij in Augustus vrij is. Na ongeveer 700 meter moet echter Dr. Paust verjongd zijn en een dolle Don Juan voorstellen, die meisjes op de 'straat aanspreekt. Dus meer Willy Fritsch of Adolf Wohlbruck. Hoe men zulk een dubbele bezetting der hoofdrol in ons gage-budget zou kunnen inschakelen, dat kost den auteur in zijn naïveteit natuurlijk geen . hoofdbrekens. De verjonging geschiedt ook op volkomen ouderwetsche manier door het brouwen van een heksendrank in een tooverkeuken, een oplossing, die men modern publiek niet kan voorzetten. De verjonging zou dus in het draaiboek moeten worden vervangen door een hermonen-kuur of door een Steinach-operatie (de noodige films zouden we eventueel gratis kunnen krijgen van de He Chirurgische Kliniek». Wij zouden dan eenvoudig van up van Janhings plotseling over kunnen gaan in een close-up van Fritsch of Wohlbruck met illustreerende melodramatische muziek. Ook de geheele dialoog moet worden verbeterd door een knapper filmauteur, daar deze psychologisch en, wat den goeden smaak betreft, op 'n te diep niveau staat. Het op straat aangesproken meisje zegt bijvoorbeeld: Bin weder Fraulein, weder schön kann ungeleltet nach Hause geh'n". Afgezien van de gramaticale onjuistheid (het moet zijn: „Bin weder Fraulein, noch schön"), is er wel geen vrouwelijk wezen op de wereld, dat ongetrouwd is en van zich zelf zou beweren, dat het geen Fraulein is. Ook de bemerking „weder schön" getuigt van volslagen onkunde der vrouwelijke ziel, (aanmerking van onze vrouwelijk psyche-rapportrice mevrouw Crusius). Zooals bekend is, verbeelden zelfs de leelijkste meisjes zich beeldschoon te zijn, en wij zouden toch speciaal de figuur van Gretchen moeten bezetten met een bij uitstek fotogenieke actrice, wijl wij anders protesten zouden te verwachten hebben van de clientèle. Buitendien zou het complex „Walpurgisnacht" moeten vervallen, omdat de Poolsche bioscoopbezitters geen balletten meer willen sedert de Amerikaansche revue-operette. „Dancing fooi" geen kasstuk bleek te zijn. Tengevolge van het weglaten van de „Walpurgisnacht", die overigens een goede muzikale potpourri zou kunnen zijn van alle in de Faustfilm voorkomende Schlagers („Meine Ruh" is hin", enz.), zouden wij echter niet toekomen aan de 2000 meter, waartoe wij volgens contract verplicht zijn. Maar misschien zou men het Vlooienlied, dat de duivel in Auerbachs Keiler zingt, kunnen uitrekken en optisch door dc handeüng kunnen laten gaan waardoor men honderd—honderd-vijf tig meter zou kunnen winnen. Overigens zou hier ook een aardige mogelijkheid zijn, om het door den auteur genegeerde zwembad te placeeren, want of Faust in Auerbachs Keiler drinkt of zich in het zwembad afkoelt, speelt voor den afloop der handeling absoluut geen rol. Integendeel, een zwembad zou veel beter zijn, want men zou dan vier studenten kunnen vervangen door Olympische kampioenzwemmers, en dc paar woorden, welke ze hebben te zeggen, door prima-tooneelspelers kunnen laten an-synchroniseeren. Alles bijeen moeten wij echter voor het aankoopen van het Faust-exposé waarschuwen, wijl nog andere bezwaren bestaan. Dr. Faust zegt bijvoorbeeld al in dc eerste vijftig meter: „Habe nün/ach, Philosophie, Juristerei, und Medizin- und leider auch Theologie durchausstudiert mit heissem Bemühên. Da steh' ich nun, ich armer Thor und bin so klug als wie zuvor!" Dc bewering dat een doctor van vier faculteiten ten slotte nog even ,klug" is als te voren, zou voor ons dc mogelijkheid, dc film voorde school vrij te krijgen, in den kiem verr stikken — en financieel gevaar loopende films kunnen we na het laatste besluit van onze geldgevers niet meer draaien." Zooals U uit dit rapport zult bemerkt hebben, zeer geachte Heer von Goethe is het ons helaas onmogelijk, het ons aangeboden exposé te accepteeren. Wij vernemen echter, dat U nog meer stukken hebt geschreven, o.a. uw costuumstuk „Egmont". Daar voor Spaansche stukken momenteel groote belangstelling bestaat, kunnen wij wellicht toch nog tot zakendoen komen met U. Met dc meeste hoogachting, N.V: Filmfirma „Variadio". --- DE GEZAGVOERDER VERTELT. Kapitein B. C. Akkerman, gezagvoerder van de „Van der Wrjck", vierde 31 Juli j.l. te Soerabaja zijn zilveren jubileum brj de K. P. M. en behoort tot de vier oudste gezagvoerders der maatschappij. Hij zal het volgende jaar worden gepensionneerd. Omtrent de ramp vertelde hij het volgende: Om twaalf uur 's nachts begaf de gezagvoerder zich ter ruste. Hij had nauwelijks geslapen, toen hij te kwart voor één gewekt werd door den stuurman van de wacht, met de mededeeling, dat het schip slagzij maakte over stuurboord. De gezagvoerder stond onmiddellijk op en constateerde, dat het slagzij-maken toenam. Hij wekte hierop den eersten stuurman met de opdracht te gaan kijken, wat de oorzaak kon zijn van het scheef liggen van het schip. Intusschen ging het vaartuig geleidelijk aan scheever liggen. Alle stuurlieden' kwamen uit eigen beweging op de brug, om bevelen te vragen. Waar er toen geen tijd meer te verliezen was, gaf de gezagvoerder order alle booten klaar te maken. Zelf gaf hij op de stoomfluit het signaal voor het verlaten van het schip, terwijl hij de machines deed stopzetten. Tusschen het tijdstip waarop de gezagvoerder constateerde, dat het slagzij maken verontrustend werd en zulks een oorzaak van buiten moest hebben, en het oogenblik, waarop het schip op zijn zijde ging liggen en zonk, was, volgens den kapitein, slechts één tot twee minuten verloopen. De gezagvoerder is op de brug gebleven, toen het schip naar de diepte ging. Hij kwam weder boven, om vervolgens weer onder te gaan en tenslotte ten tweeden male boven te komen in de nabijheid van een reddingsboei, die hij greep. ' Het schip was er slechts in geslaagd één boot te strijken, vóór het onderging. De tweede boot, die men buiten boord kreeg, moet op hetzelfde oogenblik bij het zinken van het schip door den schoorsteen zijn weggeslagen. De gezagvoerder kon géén oorzaak voor het ongeluk aangeven doch hij vermoedt, dat op een of andere wijze water in het schip is gekomen. --- STILLE MIJMERING Wij vergeten zoo snel. De maand der dooden voert onze gedachten van zelf terug naar hen, die voor goed afscheid van ons genomen hebhen en Ingegaan zijn in den vrede van Christus. Van zelf gaan onze gedachten naar hen terug, want de liturgie der Kerk wijst ons den weg naar de graven onzer dierbaren en de herfstelijke natuur spreekt overal van verwelken en vergaan. In de stille mijmering van een Novemberavond herleeft het verleden voor ons, het verleden met zijn vele herinneringen, dat het heden met zijn vele leegten is. Zoo velen leven niet meer in ons midden! En hoe snel zijn wij ze vaak niet vergeten! Het is, of ze heelemaal niets voor ons beteekend hebben. Of wij nooit gelukkig geweest zijn door hun liefde, dankbaar voor hun vriendschap. Wij vergeten zoo snel de menschen, die goed voor ons geweest zijn. Onze woorden van eeuwige trouw, van eeuwige banden zijn vaak al even spoedig vergeten, als de bloemen op hun graf verwelken. Het gewone leven met zijn sleur en zijn routine, met zijn beslommeringen en zijn zorgen legt beslag op ons denken. Wij leven te veel voor ons zelf en vergeten zoo snel, wie van ons heengegaan zijn, omdat zij ons niets meer te geven hebben. Dan is het echter onze beurt om te geven, om goed te maken, wat wij tijdens bun leven verzuimd hebben: ons trouw en hartelijk gedenken, ans stil en devoot gebed. Zeker, een kind zal voor zijn overleden ouders blijven bidden, maar deze kring moet veel grooter worden, dit gebed moet veel inniger en bewuster worden. De beste les van heel de November-maand is deze: Goed zijn voor de levenden, zoolang we nog goed voor hen kunnen zijn; de spijt en het berouw komen zoo vaak te laat. P. H. RONGEN O. CR. --- PHILIPS' RIJWIELLANTAARN ïwee-lampsH I lantaarn met | batterij-dy- koper . f 7.95 j Een- lamps II s lant. - lampje 1 | onder het rij- j| I den instelb. - H 1 dynamo 6 V. il! ;0.35A. ■ Type L zwart § gelokt . f 5.95 KIEST EEN PHILIPS' Ü llffll rijwiel- fiaffjj LANTAARN • Een der beste en duurzaamste verlichtings-installaties, die ooit een fietserveilig door hetduistervoerde. • Groot lichtvermogen, zelfs als men met het rijwiel aan de hand loopt. : • Zeersterklichtbijl2-15KM.snelheid. • Geen gevaar voor ontijdig doorbranden van het lampje bij grootere snelheden. • Smering overbodig, - g&en onderhoud - roestvrije uitvoering. Philips' roode eïecfriscfie IShEh achterlicht, tevens reflector, n||! voldoet aan alle eischen *~, I van veiligheid en geeft dus W&Ê fflf afdoende bescherming. I P"i's slechts 47 ct.,exclusief snoer en montage. N.V. PHILIPS' GLOEILAMPEN-1 FABRIEKEN - EINDHOVEN --- AFSLUITING VAN EEN OVERWEG IN DEN WEG ROERMOND—MAASNIEL De afdeeling Wegen en Verkeer van den BJ3.N. deelt mede, dat de spoorwegovergang in den weg Roermond- Maasniel-Duitsche grens van 3 November af voor het openbaar verkeer is afgesloten in verband met de vordering der werkzaamheden voor den bouw van een viaduct aldaar. Het verkeer van en naar Maasniel en verder zal gedurende de uitvoering van 't werk moeten omrijden over de Broekhin. De omlegging is door borden aangegeven. Ten behoeve van het voetgangersverkeer zal, zoolang de werkzaamheden het zullen toelaten, een overgang over het in uitvoering zijnde werk worden vrijgelaten, welke overgang eveneens door borden zal worden aangeduid. --- GERUCHTEN. Er bestaan omtrent de oorzaak van de ramp enkel meeningen en gissingen. Het was windstil en op de zee was er geen deining. Niemand nam schokken of stooten waar van een verschuivende lading. Het schip verrichtte zijn gewonen dienst. Het was niet tot het merk beladen en had slechte 660 last aan boord, voornamelijk olie in vaten, rijst en ijzer. De deklading was eveneens normaal: ongeveer 90 ton. Zij, die naar de oorzaken der ramp zochten, wezen er op, dat het vertrek van het schip vier uur was uitgesteld, van 5 tot 9 uur. \ Men was pas op het laatste oogenblik gereed gekomen met de lading. Een mogelijke fout, die men aanwees, was dat, wegens het late uur, de lading ijzer in de tusschendekken was gebracht, waardoor het schip minder stabiel zou zijn. De boot stond bekend als „rank". Ze is in 1921 in Nederland gebouwd. Tegenover de bewering van een passagier, dat het schip bij het vertrek aan stuurboord slagzij had gemaakt, staat de ontkenning van den kapitein. Vreemd was, dat geen enkel schip, dat in de nabijheid voer van de plaats des onheils, de korte, afgebroken noodseinen van de „Van der Wijck" opving. Drie schepen, waaronder de „Plancius" eveneens van de K. P. M. en de „Promotheus" van de Mij. Oceaan, voeren voorbij, toen de schipbreukelingen in het water lagen. Dit was volgens de drenkelingen het verschrikkelijkste oogenblik van hun lijden op zee. Op beide schepen faalde eveneens het systeem, dat door belsignalen waarschuwt, als er 5.0.5.- seinen worden uitgezonden. Naar dit falen van het apparaat zal een onderzoek ingesteld worden, waarvoor de radiohut van de „Plancius" bereids verzegeld is. --- ONTPLOFFING TE NIJMEGEN Aan het Maas-Waal kanaal onder Nijmegen heeft op het terrein van de N.V. Peters Kolencentrale, een explosie plaats gehad doordat arbeiders een flesch zuurstof aansloten op een Dieselmotor, waardoor de zuurstof in den motor kwam en deze uit elkaar sprong. Den arbeider A. S. werden twee vingers afgeslagen ven hij kreeg brandwonden in het gezicht, evenals de arbeiders B. E. uit Winterswijk en J. M. uit Hengelo (O.). --- PASSAGIERS AAN HET WOORD. Een passagier, die door een vliegtuig gered was, vertelde, hoe hij zijn geheele bezit verloren had, zelfs zijn auto die zich aan boord bevond. Hij was overgeplaatst van Soerabaja naar Batavia en had de reis over zee willen maken. „Ik .stootte mijn hoofd en werd wakker, en dadelijk begreep ik, dat het schip in gevaar verkeerde", vertelde hij, „zoodat ik mijn zwemvest greep, om naar buiten te snellen, op hetzelfde oogenblik, dat het schip vijf korte en sinistere stooten op de fluit gaf. De deur van mijn hut kon bijna niet meer open en ik moest er krampachtig aan rukken, tot zij eindelijk mee gaf. Toen ik aan dk kwam, spoelden mij de golven reeds om de voeten, zoodat ik niet in zee behoefde te springen. Aan de stuurboordzijde van het schip stapte ik als het ware in het water. Van een paniek heb ik niets bemerkt. Het was een verschrikkelijk schouwspel, doch daar het een donkere nacht was en alles zoo snel ging, was er geen tijd anderen te redden of iemand te helpen". Een andere passagier vertelde door het binnenstroomen van het water te zijn gewekt. Hij was persoonlijk niet gewaarschuwd en, naar hij meende, ook de anderen niet. Bij het gereedmaken van de sloepen was géén passagier te zien, terwijl vermoedelijk de inlandsche dekpassagiers nog op het benedendek waren of misschien reeds in zee waren gespoeld. Dit kon Ifljj echter niet vaststellen. Alle lichten gingen uit, — terwijl het overal doodstil was. Even later verdween 't schip in de diepte, bijna geruischloos. Hij wist zich vast te grijpen aan een stuk wrakhout. Spoedig dreef een dikke olielaag op de golven. Hierdoor werden waarschijnlijk de haaien op een afstand gehouden Op een oogenblik scheen zich een kring van vier schepen te vormen rond de drenkelingen, die een algemeen en vertwijfeld hulpgeroep deden hooren. Doch de hoop op redding verkilde, toen geen enkele schip de kreten hoorde en de booten hun weg vervolgde». Een correspondent van het A. I. D. had eenige dagen na de ramp nog een onderhoud gehad met twee werktuigkundigen van de „Van der Wijck", die een verhaal gaven, dat in vele punten afweek van die, welke reeds werden gepubliceerd. Zoo werd medegedeeld, dat het schip reeds bij het vertrek uit Soerabaja even overhelde. Daar dat bij een pas geladen schip meer gebeurt, werd er weinig aandacht aan besteed. Eén der twee werktuigkundigen, vertelde, dat hij zich reeds ongeveer een uur -in zijn hut had teruggetrokken, toen het ongeval plaats greep. Terwijl h\j lag te lezen, werd hij gewaar, dat de boot gestadig meer en meer overhelde, doordat de foto's, welke hij op zijn tafel had staan, omvielen. Daar dit echter ook een gewoon verschijnsel was bij slingerende schepen, sloeg hij er niet veel acht op. Toen hij besefte, dat er iets bijzonders aan de hand was, spoedde hij zich naar de machinekamer, waar het Europeesche machinepersoneel al het mogelijke deed, om het schip te behouden. Zoo werden de vuren gedoofd, de telegraaf óp „stop" gezet. Toen de toestand steeds kritieker werd. gaf de heer Geysen het bevel het werk te staken, waarna een ren naar de trap volgde. Deze was moeilijk te beklimmen door de zware slagzij, welke het schip maakte. Tot op het laatste oogenblik toe, zag men, hoe de. ramp zich voltrok, hoe het schip eerst naar rechts overhelde en tenslotte, met den neus vooruit, in de golven verdween. • Zondag 25 October zijn in den loop van den dag 8 lijken aangebracht te Soerabaja. De lijken zijn totaal onherkenbaar, zelfs was mqpilijk vast te stellen, van welken landaard de slachtoffers waren. Herkend is tot dusver alleen het stoffelijk overschot van de heer S. Raaf, werkzaam bij de Stoomvaart Mij. „Nederland", te Soerabaja. --- De S.D.A.P. De Utrechtsche professor Gerretson heeft in een rede te Leiden gewaarschuwd tegen „het schoppen tegen de sociaal-democratie". Hij ziet de historische lijn zoo, ~dat ook dat deel van het volk. dat de sociaal-democratie omvat, zal binnengaan in het huis, waarin wij reeds wonen". De S.D.A.P. zou zich ontwikkelen tot „de antirevclutionnaire partij bij uitnemendheid". Waarop „HET VOLK" (soc.-dem.)„aanteekent: Bedoelt dhr. Gerretson met de „anti-revolutionnaire partij bij uitnemendheid", dat vooral de S.D.A.P. zich keert tegen het anti-democratisch extremisme van links en rechts, dan kunnen wij met deze woorden vrede hebben. Dat de arbeidersklasse is ~ingegroeid" in het Nederlandsche huis — wij hebben het zelf herhaaldelijk betoogd. En wij hebben er op gewezen, dat deze ontwikkeling zich heeft voltrokken in en door de eigen strijd van de georganiseerde arbeiders, die dank zij het algemeen kiesrecht volwaardige staatsburgers zijn geworden; die met de sociale wetgeving e.d. zich hun deel van de volkswelvaart hebben verzekerd; die, vooral, dank zij het eigen ontwikkelingswerk, zich toegang hebben verschaft tot de Neder'andsche cultuur. In dezen zin kunnen wij de woorden van professor Gerretson onderschrijven. ---