Een gevaarlijk bedrijf. Sociaal-democraten tegen de zelfstandige onzijdigheidspolitiek van Nederland. Ï\E gebeurtenissen in het buitenland ** hebben de sociaal-democraten in °ns land lichtelijk overstuur gemaakt. zti kernen thans in een stemming, die voor de zelfstandige onzijdigheidspoliwe-k van Nederland slechts gevaar kan opleveren. De leider der S.D.A.P., eens de ?root-propagandist der ontwapening, thans een sterk leger. Maar hij wil dat leger blijkbaar in dienst «tellen van een politiek, die geenszins de politiek van het land en van onze rege-ering is. De heer Altoarda denkt internationaal. Hij ziet aan den eenen kant agressieve mogendheden: DuitschlaQd, Italië en Japan; maar gelukkig *Un er ook pacifistische mogendheden: frankrijk en Engeland in de eerste Plaats:-en naast deze laatsten moet Nederland het noodige doen om de agres*eve mogendheden in bedwang te houden. «Het Vaderland" heeft er al op gemzen, dat dit denkschema van de sociaal-democraten niet past op de werketykheld en nog minder aansluit bij de Politiek der Nederlandsche Regeering, die ook de politiek is van het Nederlandsche en, naar onze vaste overtuiging, ook van het- Europeesche belang. 't Is in de wereld altijd zoo geweest. Er zVn op een bepaald oogenblik mogendheden met een bevoorrechte positie, die slechts willen houden, wat zij verdorven hebben; er zijn andere mogendheden, die door hun groei een ruimere Plaats willen onder de zon. Dat veroor- zaakt eenige spanning. Nu kan men Moeilijk beweren, dat de krachten van het behoud altijd de pacifistische en die Van den groei de aggressieve mogendheden zijn. Maar dat nog daargelaten, Nederland staat buiten deze spanningen. En het wil daar zoolang mogelijk kuiten blijven. Niet aldus de .elders der S.D.A.P. Zij verlangen geen zelfstandige onzijdigheidspolitiek, maar samenwerking met de Engelsche oppositie, die het vredeswerk van Charnibérlain bestrijdt, met n«t Fransche volksfront,, met Rusland voor een frontvorming tsgen, tot omsingeling van de fascistische mogendheden. De heeren P. J". Schmidt en Albarda schreven in dien geest in de eerste aflevering van het nieuwe tijdschrift: ■.Socialisme en Democratie". Maar het hlijft niet bij een academische gedachtewisseling over dit onderwerp. Het aieu/we inzicht dient reeds tot richtsnoer van het dageJijksch beleid in de dagbladen der soc. dem. Arbeiderspers. Het jongste succes van Franco heeft den schrijver van het buitenlandsche overzicht in het „Volksblad" (25 Ja- nuarO wild gemaakt. Hij ziet den oorlog zeer nabij. Nü moet de arbeidersbeweging weten wat zij wil. Bijna ieder land heeft zijn eigen problemen. België en Nederland zullen bij . een conflict tusscben Duitschland—ltalië eener-, en Prankrijk - Groot-Brittanië anderzijds, veel meer onmiddellijk zijn betrokken dan de Scandinavische landen, die verder verwijderd liggen van het centrum van Europa, en die geen grondgebied hebben te verdedigen )n andere werelddeelen. En hoe moet nu de houding van Nederland zijn? Ds ovOTZiohtschrijver van het soc. dem. blad zal het ons zeggen: .Boe ook de problemen v««hfflen, waarvoor de afzonderlijke volken zijn b« steia, welke plaats ook de nationale gedachte bij de arbeidersbeweging "f n""' » te nemen bij de beslissingen, de va . haar kunnen worden gevraagd, z V '" en eventueel conflict te blijven. Dat zou in strijd zijn met onze internationale roeping. Wij moeten bij voorbaat zegden, dat we onder alle omstandigheden meevechten. En de keuze is al bepaald. Nederland dient te vechten met Frankrijk en Engeland tegen Duitschland en Italië. Ziedaar het staatkundig advle« van de partij, die tot vóór kort de Qationale ontwapening bepleitte. Het is maar ge.ukkig, dat de leiders van de s.D.A.P. nog geen directe medez ?genschap hebben in den Raad van 'Ministers, waar over de richting van Nederlands buitenlandsch beleid wordt beslist; het Is voor ons volk èn voor Europa ook gelukkig, dat deze ophitsers tot oorlog nog een minderheid vormen in de volksvertegenwoordiging. Maar zóó is het al erg genoeg. Wanneer de pers van een groote partij als de S.D.A.P. op dien toon voortgaat, speelt zij rechtstreeks in de kaart van hen, die in het buitenland twijfel willen doen rijzen aan den vasten wil van onze Regeering en van ons volk om tot het uiterste de neutraliteit te handhaven. In dagen van spanning kan zulk een houding van een deel der pers een ernstig nationaal gevaar worden. De Regeering zal dit gevaar wel onder de oogen zien. Het is noodig, dat zij bij elike gelegenheid, die zich voordoet, duidelijk ook naar buiten laat blijken, dat zij, in overeenstemming met de over-roote meerderheid van ons volk en steunend op een sterke meerderheid in de Staten-Generaal, blijft vasthouden aan de zelfstandige onzijdigheidspolitiek, die, naar het woord van prof. Struycken, nog steeds het belang van Nederland én dat van Europa beide dient. --- QUO VADIS? Nog een paar kantteekeningen. ■ Op ons artikel van 9 Januari jl. betreffende'het plan tot uitbanning■• van werkloosheid, dat onder het motto „Quo Vadis?" gelanceerd is, heeft de ontwerper van dat plan, de heer W. C. Sickesz, ons eenige op- en aanmerkingen doen' toekomen. Ds heer Sickesz blijft ten aanzien van de uitwerking van zijn plan optimist en gelooft o.a. niet, dat de staatsbemoeiing door dit plan zou toenemen. Immers „hoe gunstiger de toestand, hoe geringer de staatsbemoeiing". Men zal het daarmee eens zijn in het algemeen, maar in het bijzondere geval van dit plan dienen we niet te vergeten, dat het gunstiger worden van den toestand van den aanvang af afhankelijk is van de staatsbemoeiing, eerst door onteigening of aankoop ter vernietiging van bezit, later door het verplichten van afschrijvingen ter vernietiging en vernieuwing. Deze staatsbemoeiing kan niet ophouden en wij hebben niets anders gedaan dan de o.L onvermijdelijke gevolgen en begeleidlngs verschijnselen van- deze staatsbemceiing, waarmee de heer Sickesz meende te kunnen volstaan, naai voren- te brengen. Overigens gaat de heer Sickesz nog Ir. details opfris betoog in. Aan een algemeene belangrijke vermogensvermindering gelooft hij niet, omdat ds invoering van het plan geleidelijk plaats zou vinden en onmiddellijk baten brengt. Wi. begrijpen echter niet, hoe men than; geldende waarden voor huizen b.v. waarop hypotheken gebaseerd zijn bovendien, op een willekeurig tijdstip tol nul kan reduceeren zonder een chaos te verwekken in economische verhoudingen. Ook als dit plan zich geleidelijk voltrekt, zal het perspectief, dat men opent, die verhoudingen uiteenrukken De heer Sickesz schrijft zelf: „De koop en verkoop van goederen, die straks aar. den Staat zullen vervallen, zullen op andere wijze plaats vinden dan thans Is dit iets anders dan ons bezwaar onderstreepen? De heer Sickesz wil ons verder ge ruststellen ten aanzien van de afschrrjvingstermijnen voorde goederen. Du behoeven voorloopig niet verkort t( worden, daar er al een overvloed var goederen is, die reeds ver den normalen afschrijvingstermijn overleefd hebben Daarmee vervalt ook de vrees voor een revolutieconjunctuur als gevolg van een eventueele verkorting dier afschrijvingstermijnen. En de'heer Sickesz wil ons dan de mérites van zijn plan hoofdzakelijk op dit geval doen oordcelen, dat de afschrijving van goederen reeds heeft plaats gehad en dat zij toch met vernieuwd worden. In een afzonderlijke aanvulling op zijn boekje „Quo Vadis II" betoogt hij dan ook, dat het niet vernieuwen van volledig afgeschreven goederen de gemeenschap benadeelt. De goederen moeten afgeschreven, vernietigd en vernieuwd worden en dat proces moet liefst nog verkort worden, anders is er geen, werk.aan den winkel en raken we de werkloosheid niet kwijt. Nu is 'dezer dagen in de „Maasbode" juist dit geval van volkomen afschrijving van goederen zonder directe vernieuwing nader onder de loupe'. genomen, waarbij er op gewezen'is, dat het verder gebruik van het afgeschreven nog bruikbaar bezit voor de gerneenschar. niet noodzakelijk een nadeel is, ja eer voordeel kan zijn. Immers afschrijvingen, welke niet meer noodig zijn, be hoeven ook niet in kostprijzen berekenc te worden. De dooi afschrijvingen gevormde reserves behoeven ook geen dood kapitaal te zijn. Zou men door te waken tegen het vormen van overbodige reserves en het sociaal onbenut laten er van zonder vernietiging van nog aanwezige gebruikswaarde niet even ver kunnen komen, als de heer Sickesz zich voorstelt? . Dfze suggestie van de „Msb." lijkt ons juist. Niet van de vernietiging van het goed maar van de juiste aanwending van het geld moet een gezonde oplossing voor het sociaal-economisch leven Komen. Als het geld zijn juisten weg suXif ,het noodis zijn d* con™ « ..°f b€boefte door vernietiging van producten te forceert; zij zai C™a Scooter worden. --- Het schrijnend leed der werkloosheid. „Als men de gedachte laat gaan over de groote vraagstukken, die voor duizenden een levensbelang zijn, denken wij in de eerste plaats aan het schrijnend leed van de werkloosheid. De bc-, strijding daarvan zou in hooge mate gebaat zijn door de geboden nieuwe instelling des geestes tegenover de nooden van ons volk. „Mogen de in een vergevorderden staat van voorbereiding verkeerende plannen der overheid, welke eene aanzienlijke uitbreiding der werkverschaffing beoogen, aangevuld door hetgeen particulieren bereid blijken te doen, een krachtig eg In van toepassing der geestelijke en moreele herbewapening op groote schaal zijn. „Voor onzen Seest rÜst °P net Sebrek aan brandstoffen, kleeding en dekking, dat in een zoo groot aantal gezinnen is ontstaan, en dat, ondanks de mildheid van vele en onderscheidene groepen, nog steeds om leniging roept. Daaraan zal eerst ten volle kunnen worden voldaan als de geest van saamhoorigheid en nelpen over ons geheele volk vaardig wordt. Ter verduidelijking herinner Ik u hier aan het vuur, dat allerwege aan den dag kwam bij het vervaardigen van wanten en bivakmutsen voor onze gemobiliseerden, in den eersten winter na het uitbreken van der oorlog. En een dergelijke algemeene belangstelling en voortvarendheid deed zich verleden jaar voor, waar het gold het maken van uitzetten voor jong geborenen ter gelegenheid van de geboorte mijner kleindochter. ' „■■••, . . ,A 1 bestreken deze behoeften slechts een zeer bescheiden oppervlak op maatschappelijk gebied, de eenheidsgedachte, die daarbij op den voorgrond trad, geeft een helder beeld van wat hier aan.de orde Is. --- Beperkingen persoonlijke vrijheid. „Sedert het uitbreken van den we- J reldoorlog is er veel op maatschappelijk en staatkundig terrein ontwricht en Zijn ons, door de omstandigheden, beperkingen van onze vrijheid oPSfJegdj., waardoor ons geduld op menigerTéTTjebjed op de proef is gesteld, want, al verandert onophoudelijk het beeld van den toestand en daarmede ook de aard van de offers, die van ons gevraagd worden, de onvrijheid is er niet minder om. „Deze prikkelbaar makende en benauwende toestand is oorzaak, dat goede eigenschappen weleens in het gedrang komen, terwijl minder goede soms hun vrijen loop nemen. „Het is overeenkomstig de beginselen der herbewapening, om dergelijke verschijnselen van verwording niet met onverschilligheid voorbij te gaan, doch zich deze als gemeenschap en als volk aan te trekken, de handen uit de mouwen te steken, ten einde de vergroeiing uit te snijden. --- De levenskracht van een vrij volk. „Alleen de overtuiging van een geheel volk van de noodzaak van den door Mij bedoelden opbouw, gevolgd door de . eendrachtige poging daartoe, kan verval en ineenstorting voorkomen en een beweging In opgaande lijn doen ontstaan. „Ongetwijfeld zal geen van U de hooge innerlijke waarde en de diepe beteekenis ontgaan van zoodanige vrijwillige, en uit eigen overtuiging voortgekomen nationale daad van een vrij volk, dat in de grondslagen, waarop zijn staatsbesttl rust, het heente fundament vindt, waarop het zich kan verjongen en vernieuwen. „Ik zoude in#Mijn taak tekort schieten, waar Ik over de. moreele en geestelijke herbewapening spreek, die zoo nauw samen hangt met de geestesgesteldheid van den enkelen mensch, indien Ik niet een enkel woord zeide over de persoonlijke zijde dezer geestelijke krachtsinspanning „In den eersten ooproep lezen wij, dat Gods levende Geest elk volk en elk mensch tot zijn hoogste bestemming roept. Deze Geest beantwoordt ook den angstkreet, dien de mensch in zijne geestelijke ellende en verlatenheid slaakt naar Gods nabijheid. --- Drang naar God. „Deze begeerte naar persoonlijk contact met God Is'wel nooit zoo sterk en zoo verbreid geweest als tegenwoordig, nu se nier alles wegvalt, waarop de menschheid eertijds meende te kunnen staat maken, en onzekerheid en onvastheid ons overal tegemoet treden. „Die persoonlijke verhuuuing, zonder welke geen Innerlijke vrede mogelijk is en die ver uitgaat boven de hoogste scheidsmuren, onverschillig van welken aard déze mogen zijn, kenmerkt zich bij uitstek door waarheidszin, oprechtheid en eerlijkheid. „Ik zou dit met het volgende beeld willen verduidelijken. - ,Wij weten, dat er geen spleet zoo klein is, of het zonlicht en de lucht, die wij inademen dringt er door heen. Op gelijke wijze banen Gods Liefde en' Gods Geest zich een weg door de kieren van het bestaan van elkeen. Van elkeen zonder uitzondering, onverschillig m welk werelddeel hij woont, of wat zijn overtuiging isr, of welke taal hij SPr|taat ons allen deze ontzaglijke, doch tevens zoo verblijdende en moedgevende waarheid helder voor oogen? Beseffen wij, dat zij het krachtigste cement is tusschen menschen onderling en volken onderling? Op deze waarheid berust nu de gedachte der herbewapening en het „draagt elkanders lasten". Omdat velen mij gevraagd hebben naar mijn persoonlijk geloof en persoonlijke ervaring en Mij herinnerd werd aan de woorden „Christ avant tout", die Ik eens neerschreef, voeg Ik, ten besluite, het navolgende nog hier aan toe. De ervaring, die aan die woorden ten grondslag ligt, is mijn leid-ster geweest om tot bovenstaand inzicht te komen. Ik hoop aan die woorden „Christus vóór alles" tot aan mijn laatsten ademtocht trouw te blijven. Daartoe geve Hij Mij de kracht. Ik heb gezegd." --- Innerlijke vernieuwing. Hare Majesteit zeide letterlijk het Waar de gedachte der geestelijke en moreele herbewapening in het middels punt der belangstelling is komen te staan en Mij gebleken is, dat er nog veel verschil van meening bestaat omtrent hare toepassing, wil Ik trachten U 'nader toe te lichten, hoe Ik haar zie Vanzelf zal dit dan tevens een antwoord zijn op enkele van de vele vragen, dfle Mij naar aanleiding daarvan langs verschillende we?en bereikten „De innerlijfee vernieuwing, die ac oproepen van October J.l. voorop stellen nonen ons tot eene geheel nieuwe instelling ten opzichte van alle-nooden van den tijd, een zich daarvoor inzetten, in eigen omgeving, en eigen lering en als volk in zijn geheel. „Met vreugde heb Ik de bereidwilligheid begroet van zóövelen, zoowel hier, als in Nederland onder de keerkringen, om aan deze geestelijke en zedelijke krachtsinspanning deel te nemen. „De stroom van persoonlijke betuigingen van instemming, die Ik mocht ontvangen, zoowel als de gemeenschappelijke adressen, geven' blijk van den ernstigen wil, als mensch, en als kring, er den schouder onder te zetten. Wil die krachtsinspanning de sterke hefboom worden, die ons volk ooheft boven zichzelf uit, boven de onderlinge verdeeldheid en den druk van den tijd. dan moet zij omgezet worden in de levenshouding van: „draagt elkanders lasten" in de geheele samenleving. Laten wij in dit ernstige tijdsgewricht werkelijk eerlijk zijn tegenover ons zelf en ook als volk en de oogen niet sluiten voor onze tekortkomineen en feilen als mensch en als gemeenschap. „De verdeeldheid en voortschrijdende splitsing en versnippering, die ons in het dage- Bjksche leven tegemoet treden, met de daarmee gepaard gaande vervreemding onderling, sjjn slechte heelmeesters voor de krankheden van onzen tijd. Waar juist nu het verlangen naar samenwerking en het sluiten* der gelederen bij talloos velen opkomt, en de noodzaak gevoeld wordt elkander de hand te reiken, moet aller streven er in de eerste plaats op gericht zijn elkander te begrijpen en begrepen te worden. „Men geve zich rekenschap, hoe het den enkeling te moede moet zijn, indien de omstandigheden nog drukkender en benauwender zouden warden en hij zich niet gedragen zoude voelen door de gemeenschapsgedachte. „Ik weet het niet korter uit te drukken dan in de woorden van den tweeden oproep: „Vrees voor afbraak moet worden omgezet in wil tot opbouw". --- Aan de poorten van een nieuwen tijd. „Wat moet er opgebouwd worden? Waarop moet onze arbeid gericht zijn? „In de eerste plaats op een geheel ! gewijzigde, nieuwe geestesgesteldheid \ ten opzichte van de nooden, die allerj wegen zijn ontstaan, en op een krachtig ; streven om, als volk in zijn geheel, daarin te voorzien. „Ten tweede op het bevorderen van een nieuwe geestesgesteldheid ten opzichte van de moreele en geestelijke moeilijkheden van dezen f", en van den i drang om ook daarin, i nationalen zin. de helpende hand te reiken. „Heel bijzonder hebben Mij daarom de mededeelingen en berichten verblijd over de. hier, en daar aan den dag: getreden pogingen van practische toepassing der gedachte van geestelijke en moreele herbewapening in grooter verband, met wegcijferirfg van hetgeen dreigt te scheiden en vooropstelling van een breede gemeenschapsgedachte. " Nog geheel onder den indruk van de" Drachtige samenwerking e' eensgezindheid, geheel uit U zelf voortgekomen bij gelegenheid van de viering van miin' 40-jarige regeering, doe Ik een beroep op Uw aller medewerking, om deze eensgezindheid duurzaam te doen zijn en practisch in toepassing te brengen bij de bestrijding van den hooggeel op geestelijk en stoffelijkgebied, en de hinderpalen weg te nemen, die den opbouw tegenhouden, die noodzakelijk is om tot een betere toekomst te geraken. --- „DRAAGT ELKANDERS LASTEN” Over het geheele Nederlandsche volk moet de geest vaardig worden van saamhoorigheid, en de bereidheid tot helpen in waarachtige naastenliefde van alle noodlijdende landgenooten. PERSOONLIJK WOORD VAN H.M. DE KONINGIN. Moreele en geestelijke herbewapening brengen ons tot eene geheel nieuwe instelling ten opzichte van alle nooden van dezen tijd. Hare Majesteit de Koningin heeft Vrijdagmiddag, te 12,45 uur, tot het Nederlandsche volk een radiorede gericht, waarin Zij de richtlijnen aan gaf, om aan de gedachte der geestelijke en moreele herbewapening in het leven der natie vorm en gestalte te geven. Wil, zeide Hare Majesteit, ons volk zich opheffen boven zichzelf uit, boven de onderlinge verdeeldheid en den druk van den tijd, dan moet de levenshouding van : Draagt elkanders lasten" de geheele samenleving gaan beheerschen. Vrees voor afbraak moet worden omgezet in wil tot opbouw. Opbouw van de nationale eenheid, gedragen door een hecht verlangen naar samenwerking en het bewustzijn, dat ons aller streven er in de eerste plaats op gericht moet zijn elkander te begrijpen en begrepen te worden. Opbouw vooral ook hi dien zin, dat iedere Nederlander, die daartoe in staat is, zich in dienst moet stellen van de naastenliefde en het zijne moet bijdragen, om het leed te verzachten van de velen, die buiten hun schuld slachtoffers zijn geworden van de huidige economische omstandigheden. --- Naastenliefde in nationalen zin. Niet minder dan aan de materieele moeilijkheden denk Ik aan het schrijnend leed en de gedruktheid in het hart van hen. die van werk verstoken zijn, of op andere wijze slachtoffer van de crisis zijn. „Hier ontsluit zich een wijd arbeidsveld voor naastenliefde in nationalen zm. om de gevolgen te bestrijden van crisisleed, : /vel voor hen, die midden in het leven staan, als voor de jongeren, die geen kans krijgen om 'aan den slag te komen. „De landen, die in den wereldoorlog gewikkeld waren, hebben voorzien in de nooden van de oorlogsslachtoffers. Is er niet aanleiding naar middelen te- zoeken om hetzelfde te doen voor de velen, die buiten hun schuld slachtoffers zijn geworden van de huidige economische omstandigheden? „Ik weet, dat de wil tot opbouw, uitgaande boven alle verdeeldheid, bij zeer velen aanwezig is. „Ik zou dezen allen willen vragen voor te gaan, en vooraan te staan, bij het te verrichten werk in groot verband, en nationalen zin. teneinde metterdaad, en met hun '■ en voortvarendheid, het beu-» te >:veren, dat dit moet en kan! HARE MAJESTEIT KONINGIN WILHELMINA --- In afwachting. Frankrijk wil slechts onder voorwaarden aan de conferentietafel gaan zitten. De wereld zit weer te wachten op de redevoering van Hitler. Merkwaardig, hoe de Führer er telkens weer in slaagt, om zijn redevoeringen als een scharnier in de hedendaagsche historie te voegen. We verwachten er nu van, dat hij de deur opendraait naar het uitzicht op de groote politiek van het Jaur 1939. Steeds hardnekkiger worden de geruchten, dat Graaf Ciano ook in den Rijksdag aanwezig ;al zijn, opdat het geheel tot een manifestatie van de „as" kan uitgroeien. De berichten, na het bezoek van Von Ribbentrop aan Warschau verschenen, zijn het er over een , dat DultscLland aan Polen heeft kunnen beloven voorloopig niets te zullen ondernemen in de richting van dè Oekraïne. Het is trouwens opvallend, dat er een Duitsch gedelegeerde naar Moskou onderweg is, om daar te praten ovsr de handelsbetrekkingen. We staan dus blijkbaar niet aan den vooravond van een veldtocht tegen den burcht var. het bolsjewisme en de Komintern. En aangezien het nationaalsocialisme nu eenmaal „dynamisch" behoort te zijn, zal zijn nieuwe ultingsdrang wel evenwijdig moeten loopen met dien van Italië. Vandaar de „as"- betooging, welke men Maandag te Berlijn zal kunnen aanschouwen. Misschien culmineert het geheel wel'in een voorstel om nogmaals met vieren rond de conferentie-tafel te gaan zitten teneinde de vraagstukken van Middellandsche Zee en Koloniën eens grondig te bekijken. In de Fransche Kamer is het antwoord bij voorbaat al gegeven. Een conferentie ter bespreking van de dringende vraagstukken zal Frankrijk niet verwerpen. Doch het zal geen conferentie met eischen en dreigingen mogen worden. Als men tegenover Frankrijk gaat praten over territoriale offers terwille van den vrede, eeeft het niet thuis.. En namens Engeland kon gezegd worden, dat het achterblijven van vreemde troepen op Spaansch grondgebied onduMbaar zou worden geacht. Dat weet de Duce nu. Hij heeft Donderdagavond in Rome wel weer grimmige woorden gesproken, doch nog steeds laat hij de kans open, dat er normale en bespreekbare eischen uit al die grimmigheid te voorschijn komen. De woorden van den Engelschen minister Hoare lieten aak vastberadenheid ook niets te wenschen over. Jrittannië schuwt zoo noodig den strijd niet en het acht zich onoverwinnelijk. Als ieder frisch van de lever gepraat heeft, zou het eigenlijk !de geschikte tijd zijn, om de vredespijp lop te steken. --- GEEN CONFERENTIE Een proefballon en een verzinsel. In Londen verwacht men niet, dat een internationale conferentie, na het desbetreffende voorstel van Bonnet in de Fransche Kamer, direct bijeen zal komen. Een conferentie zou natuurlijk toegejuicht wordeii, mits er een redelijke kans bestond op practische resultaten. Men denkt niet, dat het polsen voor een conferentie spoedig zal aanvangen, aangezien het voorstel van Bonnet eerder beschouwd wordt als een proefballon dan als een concreet voorstel. Een soortgelijk plan van Mussolini wordt in Rome verzonnen genoemd. ---