(Ingezonden Mededeeling)- Dit zijn hartvormige --- Geen ontevredenheid. Ook deze spr. betoogde, dat in de weermacht geen politiek thuishaort. Wat de S.D.A.P., A.J.C., wilden, kweekt ontevredenheid. Niet alle Chr. Historischen en ook de „Nederlander" niet, denken er over zooais de heer de Savornin Lohman. „De Nederlander" heeft de vier zuilen-theorie verdedigd, maar zou „De Nederlander" zoo vergoelijkend geschreven hebben ... De voorzitter: Wilt u polemiseeren met een krant nalaten? ..zou de minister zoo vergoelijkend over de mobilisatieclubs gesproken hebben wanneer er geen soc. democraten in het kabinet zaten? De gang van zaken is hoogst bedenkelijk, op dezen weg voortgaande, moet men zich ook niet meer verwonderen over comm. clubs enz. Spr. juichte de aanschaffing van kabelballons toe en bepleitte verder nog weer eens boterverstrekking voor de weermacht, alsmede redelijke behandeling voor inundatieschade, benoeming van een veldrabbijn en zorg voor oudgepensionneerden. Voldoening verdient het, dat de minister een open oog heeft voor het gevaar van extremistische stroomingen. Van alle officieren moet minutieus onderzocht worden of zij N.5.8.-sympathieën hebben. De heer De Rijk e: Deve de inquisitie. De heer Vanßappard: Streng moet alles onderzocht worden of iedereen oprecht betrouwbaar is. Het moet niet voorkomen, dat er in ons leger menschen zijn, die, wanneer het Duitsche leger ons land mocht binnenvallen, het geweer wellicht zouden richten op de eigen menschen, zooais er ook een burgemeester was. die zou meemarcheeren (interrupties van den heer von Börfninghausen en De Rijke, door gehamer onverstaanbaar gemaakt). De heer Van Rappard: Wie steeds een der oorlogvoerenden door dik en dun verheerlijkt en verdedigt, is niet neutraal. Wij moeten niet pro-Duitsch of pro-Fransch of pro-Engelsch zijn. doch alleen pro-Nederlandsch! en hieraan ontbreekt nogal wat bij de nat. socialisten. Laten zij zich gedragen overeenkomstig de jongste rede vanminister Goebbels. De wildste geruchten doen de ronde over ■wijdvertakte spionnagecomplotten. De extremistische groepen hitsen in hun uit Berlijn en Moskou geïnstrueerde pers op. (De heer De Rijke: leugens, u hitst op). Men maakt zich gereed, zoodra een vreemde mogendheid hier zou binnenvallen, de macht over te nemen . De heer De Rijk e: Wat zijn dit voor leugens? De Voorzitter: Wanneer u nog verder de orde verstoort, gaat u er uit! --- Spionnage. De heer Van Rappard bepleitte Invoering van den staat van beleg; in de havens en op Schiphol wordt welig gespionneerd Hieraan moet onverwijld een einde worden gemaakt. Ten slotte bleek ook deze spr. zeer verheugd over de principieele beslissing der regeering in zake den bouw van drie slagkruisers. Hij vreesde echter voor nog verdere vertraging. De regering kent reeds de meening in Indië en van den Volksraad. Had deze zaak nu niet verder telegrafisch behandeld kunnen zijn? In 1945 is het Japansche vlootplan gereed, in 1946 worden de Philippijnen zelfstandig, in ieder geval moeten wij dus met onze maritieme versterking in 1945 gereed zijn. De tijden zijn ernstig, besloot spr., maar Nederland heeft nog wel voor heetere vuren en grootere beproevingen gestaan en met Gods hulp hopen wij ook nu weer door de moeilijkheden heen te komen. De derde spreker, de heer Blomjous (r.k.) hoopte, dat nu eens en voor goed de les geleerd zal zijn, dat de landsverdediging niet mag worden overgelaten aan de toevallige ontwikkeling der internationale verhoudingen. Thans moeten wij veel en veel meer offers brengen dan anders noodig zou zijn geweest. Wij plukken thans de vruchten van het voorbereidende werk der ministers Colijn en Van Dijk, ook wat betreft den munitie-aanmaak. Door de kleine lichtingen moesten wij ook oudere mannen oproepen, en die zijn ook veel duurder. Hij hoopte dat nu spoedig ook nog de buitengewone dienstplichtigen der lichting '37 zullen' worden opgeroepen. --- De slagkruisers. Het besluit tot den bouw van drie slagkruisers beteekent een zoo groot mogelijke zekerheid voor het ongeschonden behoud van het grondgebied des rijks. Moge de regeering de voorbereiding zooveel bespoedigen, dat de plannen gereed zijn, wanneer het wetsontwerp bij de Tweede Kamer wordt ingediend. Terecht wordt de Volksraad eerst ook nog gehoord, dit behoeft geen verdere vertraging'te brengen. Wat de mobilisatieclubs betreft, sloot spr. zich geheel bij de twee vorige sprekers aan om vervolgens te betoogen, dat onze weermacht reeds belangrijk versterkt is. Hij vertrouwde, dat het wereldgeweten zal worden wakker geschokt door oorlogsexcessen, zooais het zonder waarschuwen torpedeeren en beschieten van neutrale koopvaardijschepen. --- Rede Wiardi Beckman. De heer Wiardi Beekman (s. d.) betoogde vervolgens, dat Wij bereid zijn en moeten blijven, al het mogelijke te doen om de verschrikkingen van den oorlog buiten onze grenzen te houden en zoo noodig onze zelfstandigheid te verdedigen. Spr. bracht ook gaarne een eeresaluut en dank aan de gevallenen voor het land, aan welker aantal vandaag weer twee zijn toegevoegd. Terecht wordt 'deze minister geprezen en vertrouwd om zijn kennis en kunde, om zijn krachtig ingrijpen en zijn sociale gezindheid. Dit laatste is van groot belang voor het verband tusschen vilk en weermaöht. Het volk moet niet indoezelen en ons medeleven met de gemobiliseerden mag niet verslappen. Men denke niet te gering over de geestelijke belasting voor de gemobiliseerden. Zij mogen zich niet vergeten en verlaten gaan voelen. Terecht wil de regeering groote aandacht schenken aan het verband met het burgerleven Dit betreft b.v. terugkeer in de burgermaatschappij na demobilisatie, ook de kostwinnersvergoeding, welke regeling veelszins voortreffelijk is. Bezuiniging op mobilisatievergoedingen zal vaak onbillijk werken. Van overdadige bezoldigingen is nog geen sprake. De verlofsregeling mag nimmer de paraatheid van den troep in gevaar brengen. Daarom zal met zakenverloven waarschijnlijk niet verder kunnen worden gegaan. --- De mobilisatieclubs. Spr. kwam nu tot de mogelijkheid van het contact houden, ook in den militairen dienst, met de eigen sfeer, kort samen te vatten in het begrip „mobilisatieclubs". De minister wil geen politiek in het leger brengen, maar heeft geen bezwaren tegen clubs op den grondslag der moderne arbeidersbeweging, altijd met het vermelde voorbehoud. Men kan geen eenheid maken in het leger met volkomen ontkenning van de onderscheiden geestelijke activiteit in ons volk. Wij kennen hier alleen een eenheid in verscheidenheid. Het is volkomen juist, dat ook de gemobiliseerden, overeenkomstig de groote stroomingen in ons volk, bijeenkomen. De chr.-hist. „De Nederlander" heeft geen bezwaar tegen clubs en organisatie volgens het vierzuüenbeginsel. Bij twee der vier groepen zijn de beginselen religieus; bij de twee andere zijn ze van anderen aard. Zoo bestaat er hier ongelijksoortigheid van beginsel. Men moet zich nu, los van de theorieën, liever baseeren op de werkelijkheid en uitgaan van de verhoudingen, zooais die nu eenmaal gegroeid zijn. Zoo niet, dan zou het soc.-dem. volksdeel achtergesteld worden- Ook wij, riep spr. uit, wenschen niet anders dan versterking van de weermacht en hebben niets gedaan zonder contact met de verantwoordelijke autoriteiten. Ook wij begeeren geen actueeten poli- tieken strijd in het leger te brengen, doch wel gedachtenwisseling over beginselen. De minister wenscht geen politiek in de weermacht. Spr. heeft de zekerheid, dat dit een algemeen standpunt is, niet speciaal gericht tegen het soc.-dem. volksdeel, dat met 90.000 tot 100.000 man in de weermacht vertegenwoordigd is. De circulaires, welke de heer De Savornin Lohman hier vanmorgen besprak, waren in overeenstemming met het voortdurend contact ter zake, met de militaire autoriteiten. De heer De Savornin Lohman: Had de minister die circulaires goedgekeurd? De heer Wiardi Beekman: Ik ben niet bereid, er meer van te zeggen. De circulaire van de A. J. C. was inderdaad weinig gelukkig. Dit is terstond erkend. De circulaire is teruggenomen en verontschuldigingen zijn aangeboden. „■Volksontwikkeling" van Het Nut Iheeft een dergelijke enquête gehouden, doch hierover is geen woord vernomen- Overigens ook katholieken en gereformeerden b.v. hebben jeugdorganisaties én de organen hiervan zijn uitgesproken anti-socialistisch en die worden door gemobiliseerde leden gelezen. Spr. was erkentelijk voor de royale beoordeeling van deze aangelegenheid door den minister en besprak hierna het werk van O. en 0„ dat met groote toewijding wordt geleid en waarbij tegen velerlei moeilijkheden in, wordt doorgezet. Is er wel voldoende geld beschikbaar? Men denke aan de lichamelijke oefening, aan vaken landbouwonderwijs. Evenals zijn voorgangers in dit debat vroeg spr. ook aanstelling van een veldrabbijn. Onze linies zijn thans sterk, zelfs reeds zonder inundaties, maar uiteraard kan hierover niet meer worden gezegd. Mogen wij nog iets vernemen over de materieelaanschaffingen? Spr. bepleitte een verdere motoriseering van het leger en gaf verder zijn afgrijzen te kennen over de knoeierijen bij den bouw van betonkazematten. Een aannemer, die op knoeierijen betrapt is, moet voor altijd uitgesloten worden. Kunnen leden van partijen, welke op de voor ambtenaren verboden lijst zijn geplaatst, bij geniewerken inschrijven? Spr. zou dit onjuist achten, want dan krijgen zij immers allerlei defensieplannen in handen. Voorts is spoedige berechting over en beslissing in gevallen van ongewenschte extremistische activiteit noodig. Zoo is de Amsterdamsche inspecteur G. nog steeds reserveofficier. Spoed ten deze kan ook er toe bijdragen, aan allerlei geruchten den kop in te drukken. Ruime publiciteit over onze defensiewerken en voorlichting over militaire zaken zijn zeer nuttig en wenschelijk. Wat nog in dezen oorlog kan gebeuren, besloot spr., weten wij niet, maar Nederland is paraat, in een bijna algeiueene eensgezindheid. Een heroïsche pose ligt ons volk niet, doch iedereen kan weten, dat, zoo noodig, iedere man zijn plicht zal doen. Ook wij, aldus spr., staan achter de regeering, achter dezen minister. De heer Bruineman (r.k.) was hierna de de eerste spreker, die met klachten kwam, nl. over de luchtbescherming en vooral over de agrarische vergoedingen. --- FEUILLETON. De valsche Madonna. Roman door HANS HEUER. EPILOOG. 25 Severin keek vol ongeduld op zijn horloge. „Ik begrijp eerlijk gezegd niet, wat dat te beteekenen heeft. Om halfacht ben Ik daarvoor uit mijn bed gehaald; commissaris Haberland was aan de telefoon en verklaarde mij, precies om halfnegen bij mij te zullen komen. Hij zei, dat ik op dien zelfden tijd ook bezoek van eenige andere heeren kon verwachten." „Zoo ongeveer ging het mij ook!" zei consul Flemming tot Severin. „Om halfacht ben ik opgebeld. Men verzocht mij. om halfnegen met mijn dochter bij u te komen. Er zou iets interessants te zien en te hooren zijn." „Zoo ging het mij ook!" sprak de heer John F. Walsh nu. „Eigenlijk had ik mijn dochter moeten meenemen naar hier maar Margorie legt voor elf uur nooit bezoeken af." Hij vergat, er bij te voegen, dat Margorie Walsh zich nooit in gezelschap vertoonde, als eij niet eerst een bezoek van twee uren aan een schoonheids-instituut had afgelegd. Velen jongemannen zou ze waarschijnlijk beter bevallen zijn, als ze een meer natuurlijk uiterlijk gehad had. maar miss Margorie beeldde zich het tegendeel in en ze zou z'ch door niemand van haar eens ingenomen standpunt laten afbrengen. „Begrijpt u er iets van ...?" wendde Severin zich tot Elga Flemming, die zwijgend, een weinig bleek en sidderend van verwachting, in een stoel zat. Voor hij evenwel antwoord gekregen had van het meisje, werd de huisbel krachtig geluid. Enkele oogenblikken later werd de deur van de kamer geopend. Elga Flemming stond op; slechts met moeite onderdrukte ze een vreugdekreet Walter Liers trad binnen, gevolgd door een jong persoon, dien niemand in den kring kende. Beiden was het aan te zien, dat ze zware dagen achter den rug hadden. „Waar kom jij vandaan?" riep Severin verbaasd uit, zijn neef met groote oogen aanstarend. Walter Liers lette nauwelijks op zijn oom. Hij liep hem voorbij, onweerstaanbaar als hij aangetrokken werd door Elga Flemming, die met heftig blozend gelaat en stralend glanzende oogen op eenigen afstand van hem stond. De begroeting was van meer dan gewone hartelijkheid; het gevolg hiervan was, dat het voorhoofd van consul Flemming plotseling zware rimpels vertoonde. Nu wendde Walter zich tot de anderen, stelde hun zijn vriend Jupp Juhling voor. Onmiddellijk daarna werd de deur opnieuw geopend en nu trad commissaris Haberland met een omvangrijken koffer in 'de hand de kamer binnen. Hij groette joviaal en had een glimlach op het gelaat. Elga Flemming kreeg een hartelijken handdruk van hem. Daarna zette de commissaris den koffer op de tafel. „Wat een drama is dat geweest, mijne heeren, niet waar? Na het laatste gedeelte van het laatste bedrijf heb ik een aantal van de belangrijkste spelers willen vereenigen en het doet mij dan ook genoegen, dat u aan mijn uitnoodiging gevolg gegeven hebt. Er was werkelijk wel aanleiding tot deze ochtend-samenkomst. Allereerst, mijnheer Flemming, breng ik u de hartelijke groeten over van den heer Pereiro de Saljaro " Consul Flemming zette een eenigszins verbaasd gezicht. „De Saljaro wilde gisteravond Berlijn wat overhaast verlaten. Helaas had ik daar bezwaren tegen, waarom een van mijn beambten hem aangehouden heeft en hem vriendelijk verzocht heeft, voorloopig in het hoofdbureau Alexanderplatz zijn intrek te willen nemen!" „De Saljaro...." stotterde Flemming, eenigszins in de war gebracht. Toen sprak de commissaris weer: „Hij is in het geheel geen Argentijnsche millionnairszoon, maar heet heel eenvoudig Erich Zander. Maar dat doet er verder niets toe. Belangrijker is het " Haberland opende den koffer en nam er een houten beeldje uit, ten gevolge waarvan tal van uitroepen van verwondering door de aanwezigen geslaakt werden. „. .. dat hij u via mij de echte Madonna terugzendt, die hij misschien slechts bij vergissing met een valsche verwisselde! iSishier, consul Flemming daar ik ze u ter hand stel, behoeft u thans geen twijfel omtrent de echtheid te koesteren!" „En waar is de Madonna, die ik " vroeg John P. Walsh, den heer Haberland vragend aankijkend. „Helaas, mijnheer Walsh, bestaat er maar een echte Madonna! U heeft zich werkelijk een nabootsing laten verkoopen, nadat men u met de echte voor den mal gehouden had. Daar ik u gaarne in deze oogenblikken troosten wil, heb ik ook voor u iets meegebracht!" Haberland greep in zijn jaszak en bracht een paarlenketting te voorschijn. „0..." ontsnapte aan de lippen van den heer John P. Walsh. „Deze ketting is door een van mijn mannen in een bar in de zitting van een stoel gevonden. Mijnheer de Saljaro heeft hem daar in zijn haast latenliggen. Mijn rechercheur nam den ketting mee, omdat hij vreesde, dat het kostbare sieraad anders ln verkeerde handen zou vallen. Maak uw dochter er opnieuw gelukkig mee, mijnheer Walsh!" „Maar " zei de nog steeds verbaasde kunsthandelaar Severin nu. „Mijnheer Severin," antwoordde Haberland hem, den koffer weer openend. ~U hebt interesse voor oude sculpturen. Wat zegt u wel van deze?" „Mijn.... ridder!" „Ik schsnk hem u op grootmoedige wijze, mijnheer Severin. Hoe vindt u dat?" De heer Severin keek met stralende blikken naar den „ridder". Hij was zeer verbaasd en gevoelde zich gelukkig. Toen sprak hij: „Maar vertel mij toch, commissaris, hoe u " „Laat uw neef u verder maar van alles vertellen, mijnheer Severin. En zijn vriend, deze brave vertegenwoordiger van de pers, zal hem daarbij helpen. Ik heb helaas weinig tijd; bovendien moet ik mij nog snel even in een familie-aangelegenheid mengen!" De heer Haberland richtte zich tot den consul. En hij sprak op opgewekten toon: ~Ik betreur het ten zeerste, mijnheer Flemming, dat u een man verloren hebt, dien u <*aarne als schoonzoon in uw woning ontvangen had. Als vergoeding voor hem heb ik een netten jongeman voor u meegebracht, dien ik u ten zeerste kan aanbevelen. Ik weet namelijk, dat uw dochter buitengewoon op hem gesteld is " Consul Flemming stond tegenover den commissaris en wist niet, wat hij zeggen zou. Vervolgens keek hij naar zijn dochter, wier gelaat door de laatste woorden van Haberland een blos vertoonde. Het meisje keek in de richting van Walter Liers en de blik van dezen jongeman rustte wederkeerig liefdevol op Elga. Toen begon Severin te lachen en zei daarna in een zeer opgewekte stemming: „Dat is toch kostelijk! U moet weten, consul, dat ik zulks eigenlijk gewenscht heb. Bij het strandfeest te Warnemünde hoopte ik al, dat uw dochter en Walter Liers het eens zouden worden, toen ze met de motorboot wegvoeren .-..." Glimlachend viel Haberland hem in de rede: „Met deze vaart in een motorboot op de Oostzee is de geschiedenis begonnen, mijne heeren! En nu is het oogenblik gekomen, waarop de hoop van den heer Severin waarschijnlijk werkelijkheid kan worden." Toen sprak Severin: „Ik zal mijn neef in mijn zaak opnemen " En Haberland sprak: ~En hij krijgt ook nog een behoorlijke belooning voor de diensten, welke hij de po'itie bewezen heeft." Consul Flemming probeerde nu ook te lachen, hetgeen hem gelukte en hij zei: „Ja, ik heb er werkelijk nu niets meer tegen, dat mijn dochter en de heer Liers " Meer behoefde hij niet te zeggen. Elga Flemming en Walter Liers stonden reeds naast elkaar en luelden elkander bij de hand vast. In hun oogen glansde groot geluk. „Zoo is alles in orde," zei Haberland. „Het is toch goed, als iemand veel kan. Ift heb nu ontdekt, dat ik in geval van nood altijd nog mijn brood zal kunnen verdienen als huwelijksbemiddelaar — en nu, mijne heeren, moet ik tot mijn spijt vertrekken. Buiten zit mijn collega Gerling in mijn wagen op mij te wachten. Ik heb nog dringende bezigheden te verrichten dezen morgen " „Een oogenblik, commissaris!" hield Severin den heer Haberland tegen. „U hebt ons nog niet gezegd, of de gansche troep kunstvervalschers gevangengenomen is?" „De geheele bende zit achter sio _ del op één na. En dien gaan weheV. Ik heb reeds door tal van recïiercn vliegveld „Tempelhof", vanwaar nl-j uur naar Londen vertrekken wil. op lende wijze laten bezetten "Lpf het hier het hoofd van de bende D _.., de ik er zelf bij zijn. De man »s g een goede bekende van u. mijnhee „Van mij?" . „Hij heet Franz Karczek, ?Pcclder, de rol van een schuchter, beschei getrokken man en noemde zich ..Ljer!' ling tegenover u — dr. Arthur Lo , Den kunsthandelaar in sprakei zing achterlatend, wendde de neÊ"l,0e:: zich naar de deur. Zijn blik ontm._ van den journalist Jupp Juhling. den achtergrond stond. En hij _p: „Ik verzoek u, mijnheer Juhlin''iÊr in uw statistiek op de juiste m ;_nitZv v«r melden. Ook de moord in de iet hÜ behoort er toe. Noteert u dezen gissing als onopgehelderd!" r !' „Maak u niet ongerust, miJ"? _ai • land!" lachte Jupp Juhling. >•** ste]ij* couranten-artikels op uw verdieni h_t M het volle licht laten schijnen en o gfl deel van juffrouw Elga z„, «i vriend Walter Liers niet vergeten. q0 il - mijn eigen dappere daden natuurlu bescheiden wijze schrijven." ,uto- rn e innering voor Willy den Ouden. Wie ex-zwemkampioene heipen} . --- Voetbal. OOK H. DE LA MAR UIT „HAARLEM”. HAARLEM, 6 Maart. — Naar wij ve| heeft Harry de la Mar, de bekende re van Haarlem, die tal van malen is u'l-in proefelftallen en in gewestelijke ej' lijke ploegen, als lid bedankt. Na he (s "(- den van Kammeyer en Tony de la <*"_', het derde ernstige verlies voor de Voc eeniging Haarlem. Of Harry de la M gI» ook lid zal worden van H.F.C., staat vast. > ---