SOEKARNO, de aartsintrigant BEMINNELIJK in de omgang, maar zo nodig ontstellend hard President Soekarno van Indonesië, geboren op 6 juni 1901 in Surabaja uit een Javaanse vader en een Balische moeder, is — hoe men ook over hem denken moge — een fascinerende figuur. De wijze waarop hij de jaren door, alle soms felle oppositie ten spijt, zich als de leider van de staat Indonesië heeft weten te handhaven dwingt bewondering af, al is die bewondering dan ook hoofdzakelijk een bewondering voor de meester-intrigant.... Men zegt wel, dat de Indonesiër een gemakzuchtig mens is, die niet van hard werken houdt, die zich het liefst zo min mogelijk inspant, die nergens erg warm voor loopt. Het is een theorie die door de feiten achterhaald is, maar als er één Indonesiër is waar deze theorie zeker niet op van toepassing is dan is het Soekarno. Hij is de drij - ver, die nimmer moe is, die als het nodig is dag en nacht doorwerkt om zijn doel te bereiken. Hi; is de man die nimmer ziek is, omdat hij aan geen ziekte toegeeft. Enorm hard. voor anderen en voor zichzelf, is hij toch voor alles een „Streber", een „rücksichtslose" figuur, die koste wat het koste er steeds op uit is om zijn zin te krijgen. Officieel i. Soekarno constitutioneel president van Indonesië, in werkelijkheid echter is hij de grote leider van het land die zich door niemand opzi laat dringen en die er steeds op ui Is zijn wil wet te doen zijn. Soeka. no, wat hijzelf als het zo in ziji kraam te pas komt ook moge bek gen, is geen man van de dcmocic tic. hij is integendeel een autoritair» figuur, een heerser, die hel liefst g. absolute macht zou hebben. Uitei aard ontbreekt het een dergeliJK figuur niet aan tegenstanders, maahet is juist de wijze waarop Sot karno dezen telkens weer opzij wee! te schuiven die zo een enorme bt. wondering afdwingt.. Men zegt var Soekarno dat zijn sterke punt „t. ming" is. Zelfs zijn tegenstanders n Indonesië geven toe dat hij cci meester is in het kiezen van hsf juiste moment voor het ontketenei van een bepaalde actie. Natuurlijk ook hij maakt daarbij fouten, maa' toch: er is geen tweede Indonesiëdie met zoveel energie (of eigenlijK is bezetenheid hier een beter woord, zich altijd weer inzet om zijn doel te bereiken. Soekarno heeft zijn ups en zijn downs gehad. Verschillende malen is zijn positie als president van de Republiek Indonesia zéér wankel geweest en heeft zelfs zi.:n leven in onr . idellijk gevaar verkeerd. Onde'. dergelijke omstandigheden verstond hij de kunst zich min of meer terui» te trekken om zodoende de gemoederen tot bedaring te brengen. Maar onderwijl was hij in stilte dan alweer doende met het treffen van de maatregelen die hem zijn oude positie terug zouden doen krijgen.. Dat Soekarno geen „constitutionele" figuur is kunnen worden, mag, zijn patriottisch verleden in aanmerking genomen, geen wonder heten. Van jongsaf was hij een groot ijveraar voor de onafhankelijkheid van Indonesië. Zelfs toen hij nog op de HBS zat in Surabaja en later ook op de Technische Hogeschool in Bandung zocht hij steun voor de nationalistische beweging. Hij trad consequent na de beëindiging van zijn studie als civiel ingenieur in 1925 dan ook niet zoals de meeste gestudeerde Indonesiërs in die tijd in dienst van het Nederlands-Indische gouvernement, maar gaf de voorkeur aan een particuliere werkkring, die hem vóór alles ook tijd voor zijn politieke activiteiten liet. Spoedig reeds werd de jonge ir. Soekarno een belangrijke figuur in de eveneens jonge nationalistische beweging van Indonesië. Geen Indonesiër trad daarin zo op de voorgrond als hij en wrijvingen met het koloniale gezag konden dan ook moeilijk uitblijven. Op 20 december 1929 werd ir. Soekarno, toen voorzitter van de door hem opgerichte Parti Nasional Indonesia (dezelfde PNI, die ook nu nog in Indonesië bestaat), gearresteerd. In augustus 1930 volgde zijn veroordeling tot vier jaar gevangenisstraf, doch in december 1931 werd hij alweer op vrije voeten gesteld. Soekarno richtte onmiddellijk een andere partij in plaats van de verboden PNI op, de Partindo en in juli 1933 werd hij op» nieuw gearresteerd.... Dit keer volgde geen rechtzaak, maar de gouverneur-generaal, gebruik makend van zijn ..exorbitante rechten*' verbande hem naar Endeh or> Flores. Later, in 1937, werd dit verbanningsoord gewijzigd in Bengkulen op Zuid-Sumatra en daar vertoefde Soekarno nog, toen de Japanners hem in 1942 bevrijdden. Soekarno was geen vriend van de Nederlanders en daarvan maakten de Japanners handig gebruik door hem voor hun wagen te spannen. Gedurende de jaren dat Indonesië door de Japanners bezet werd gehoudeü £osl:ïrr.3 daar hun grote vricr.d. Een vers&Ljking met Quislirvg ol Mussert dringt zich op, maar gaat natuurlijk mank. Toen volgde, op 17 augustus 1945, de proclamatie van het onafhankelijke Indonesië door Soekarno en Hatta, die bij deze gelegenheid respectievelijk president en vice-president van de nieuwe staat werden. Het was. een proclamatie, waarvan ie betekenis toen moeilijk te bezien viel. Algemeen bestond de indruk dat de nieuwe staat, die in eerste instantie geleid werd door collaboraeurs met do Japanners, geen lang "ven beschoren zou zi.in. De eerste berekende zet van Soekarno was *chter om zich de medewerking te verzekeren van Sultan Sjahrir, eveneens een figuur uit de nationalistische beweging van voor de oorlog, maar een die zich — welke grieven hij ook tegen het koloniale gezag mocht hebben — nimmer had afgegeven met de Japanse bezetter, doch laarentegen tegen deze juist sub-csieve acties had geleid. Een dergelijke figuur moest wel veel meer vmpathie ondervinden van het Wes'en en daarvan maakte Soekarno landig gebruik. Sjahrir werd mi-Mc+f>r.nrosident van de jonge staat Tndonesië. We zullen hier de historie ï.iet verder op de voet voleen. Indonesië kreeg, hoe dan ook, zijn erkenning ■i!s staat. In december 1949 droeg ■Nederland officieel de soevereiniteit aan Indonesië over. Sjahrir was toen inmiddels als een te gematigde figuur alweer uitgerangeerd. 1 Toen in december 1949 de soevereiniteit aan Indonesië werd overgedragen meende Nederland cch'ter 'laar een organisatie achter te laten, 'die ook andere Indonesiërs dan de >-»roen van Soekarno een bestaansmogelijkheid zou laten. Dat echter bleek als spoedig een misrekening. Soekarno. al van oudsher tegenstander van de federalistische en voorstander van de unitaristische staatsvorm, nam actief de leiding van het oprollen van de verschillende deelstaten en in nauwelijks een half jaar waren deze verdwenen en kwam in de plaats daarvan de eenheidsstaat Indonesië. Wc slaan weer een paar jaar over en komen tot 17 oktober 1952: Tanks rijden door Djakarta. Kanonnen staan gericht op het paleis van president Sockarno. Een aantal officieren van de generale staf en ai|e /rvrn territoriale commandanten uit de archipel vervoegen zich bij hem en eisen de ontbinding van het parlement, een parlement dat niet door verkiezingen tot stand was gekomen en dat op dat moment juist sterk doende was bepaalde pro-westerse leiders van het leger te elimineren. Soekarno, wiens invloM zich achter dit alles vermoeden liet, gaf t0e.... Maar nauwelijks enkele weken later worden bepaalde territoriale commandanten door hun ondergeschikten uit het zadel gelicht. Al spoedig wordt duidelijk dat dit het werk van Soekarno is. Snel weet hij zijn invloed in het leger te herstellen. In februari 1953 lokt Soekarno nieuwe kritiek uit. Nadrukkelijk spreekt hij zich uit voor een nationalistische staatsvorm voor Indonesië. De partijen die het daarmee niet eens zijn, verwijten hem zijn bevoegdheden als constitutioneel president te buiten te gaan. Maar Soekarno laat deze klachten langs zich afgli.'dcn en handhaaft zijn standpunt. Oktober 1954: president Soekarno neemt Hartini, een knappe gescheiden vrouw, met vijf kinderen, tot zijn tweede echtgenote naast Fatmawati, die hij tijdens zijn verbanning in Bengkulcn trouwde en die. hem verschillende kinderen heeft geschonken. De verontwaardiging van de Indonesische vrouwen is algemeen. Is dit dezelfde Soekarno die een boek — „Sarinah" — heeft geschreven over de emancipatie van de Indonesische vrouw? Fatmawati verlaat hem ook al weigert hij haar oen scheiding,, die volgens de Islamietische wetgeving in een dergelijk geval zonder zijn toestemming niet uitgesproken kan worden. Doch ook die verontwaardiging raakt in het vergeetboek.... Dan komt in juli 1955 de benoeming van kolonel Bambang Utoyo tot chef-staf van de landmacht. Het gehele leger keert zich tegen deze aanstelling van een ziekelijke invalide, die niets anders dan een stropop kan zijn van de toenmalige communistisch georiënteerde minister van defensie, mr. Iwa Kusumasumantri. Soekarno wil zijn zin doordrijven, doch het leger boycol de installatie. Op een gegeven ogenbiik zrn de j-err.oederen zelfs zo opgewonden dat Soekarno praktisch een fevangene van het leger is. De regering, de eerste regering-Ali Sastroamidjojo, treedt af en Soekarno vertrekt op een had.ii-tocht naar Mekka. Vice-president Hatta krijgt dar. de macht en vormt de regering-Burtia - huddin Harahap. Als Soekarno te- rugkomt uit Mekka gaat hij rust nemen op Bali en laat de staatszaken aan Hatta over.... Maar weer1 duurl het niet lang of hij heeft de macht terug Dan, in november 1955, komt president Soekarno met zijn beschuldigingen inzake een „komplot", dat erop gericht zou zijn de Indonesische staat te gronde te richten en dat. naar hij laat doorschemeren, geleid wordt door Amerika en Ne - derland. Samenbundeling van alle krachten tegen deze buitenlandse poging tot agressie is, aldus betoogt Soekarno, noodzakelijk. Het is een oud .stokpaardje van hem, want vroeger reeds, vóór en na de oorlog, heeft hij altijd al zijn krachten ingespannen om te bewerkstelligen dat de nationale beweging in Indonesië eensgezind was om zodoende een maximum aan kracht op te brengen. Een jaar later, in november 1956, laat president Soekarno zich zelfs nog veel openlijker uit over zijn wensen: de partijen moeten begraven worden. Er moet één staatspartij in de plaats daarvan komen. Indonesië moet geleid worden door één man. Niemand twijfelt eraan, dat Soekarno daarmee zichzelf bedoelt. Hij krijgt echter de partijen niet mee. Wel de communisten en de PNI, maar niet de andere. Maar de communisten hebben inmiddels wel een enorme actie ontketend ten bate van „het concept van de president", het concept volgens hetwelk de partijen begraven moeten worden teneinde Indonesië welvaart te verzekeren, en de tegenstanders van Soekarno durven zich nog slechts voorzichtig te uiten. In maart 1957 valt de regering van mr. Ali Sastroamidjojo, die toen voor de tweede maal premier was geweest. Suwirjo van de PNI wordt formateur, maar krijgt van president Soekarno zo wein'g bewegingsvrijheid dat hij wel moet falen. Dan benoemt Soekarno zichzelf tot forms'enr. Een aantal vooraanstaande politieke figuren noodt hij op zijn paleis, waar zij briefjes in de handen gedrukt krijgen waarop zij met „ja" of ..nee" kunnen mededelen of zij bereid zijn in een nieuwe regering zitting te nemen. De rechtse figuren weigeren, de communisten geven te grager toe. Soekarno echter, toch voorzichtig. vormt een regering waarin geen leden van de communistische partij maar wel sympathi santen zitting >ebben. Hij is weeleen end gevorderd bij de verwezenlijking van zijn idee. dat Indonesië een regering moet hebben waarin alle groeperingen (ook en vooral de communisten!) vertegenwoordigd zijn. Het is dezelfde regering, die nu nou regeert. Een gemengd geheel, waarin de linkse exponenten de boventoon voeren, terwijl de meer gematigde rechtse elementen, die er voor gestrikt zijn, ternauwernood hun mord open durven doen. Ook deze regering belichaamt nou niet het wezenlijke ideaal van Soekarno, want alles wijst erop dat hij niets liever zoj willen dan de werkelijk absolute macht in Indonesië en premier Djuanda blijkt er nog wel eens eigen, ideeën op na te houden. Anderzijds echter is Soekarno liever niet de openbare leider van de staat maar de man oo de achtergrond, die in feite de touwtjes in handen houdt ronder formeel verantwoordelijk te din voor wat er gebeurt. Zelf heeft hi; wel eens gezegd de meest ideale üguur diegene te achten die in comnunistisch China geldt, waar Mao Tse Toeng alleen president is en iiens advies gevraagd wordt in alle •taatszaken. Het bestek van een krantenartikel ;s te kort om een volledig beeld van hem te geven. Over Sockarno zou -en bock te schrijven zijn, en dat zal stellig ook nog wel eens geschreven .vorden. Hij is een van de meest vooraanstaande staatslieden in het huidige Azië, een man met tal van 'acetten, beminnelijk in de omgang, naar als hij dat nodig vindt ook -ontstellend hard, iemand vocJr wie .Het doel heiligt de middelen een irincipe is waarvan de juistheid geen seconde betwijfeld wordt, iemand die misschien wel hel goede voor heeft met zijn land maar die het door zijn bezetenheid heel wat ellende berokkent, een moderne oosterse despeot die alleen in naam de democratie aanhangt maar die naast zijn mening geen andere duldt en die alles zal doen om zijn tegenstanders te elimineren .... --- Schip in nood Vertaald door JOHAN M. PALM A Een nieuwe stoot van de misthoorn, krachtig geom de wanden van de hut te doen trillen, < de de rest. In ieder geval zal het niet ernstig zijn." Petit, die het glas van de kapitein half \uldr. ;linüachte: dat ..ten/i.i" was geheel in de trant van Vox, die nooit iets beweerde, waarvan hö niet zeke* was. ~Ik heb niets gezien", ik weet alleen wat men me heeft verteld," begon Petit zonder met eten en gretig drinken op te houden, want hij had veel vlees en veel rode wijn nodig om dat grote lichaam, dat zoveel moeiln'k werk had verricht, weer te versterken. Ik had maar een paar mannen bij me en heb zelf de handen uit de mouwen gestoken. Mijn mensen hebben u goed geholpen, geloof ik." ~Prachtig," mompelde Vox zonder op te zien. ~Af en toe kwam er een beneden en bracht ons nieuws. Dan waren er nog uw orders per telegraaf — voor een mannetje als ik, die dertig jaar tussen de machines heeft doorgebracht, vertelt de telegraaf heel veel. Wat denkt u van deze geschiedenis?" Er waren wel /.co- bijzondere omstandigheden voor nodig om iemand te bewegen kapitein Vox zulk een pertinente waag te stellen. Overigens, had men ooit gerien en zou men ooit weer eens zien, dat kapitein Vo.< in de hut van de chef der machinekamer aan tafel rat? En Pst:* vas 2'Jlk eer. discreet naac. zo g4vo«Ug. iiü bad dat getoond, toen pierre Laurent, met wie hij gebroken had, hem had laten roepen toen hij blind was geworden. „Deze geschiedenis?" antwoordde de gezagvoerder van ric Virginia onverstoord. ..Ik weet er niets van; jij weet er meer van dan ik, jij hebt Ollivicr gesproken." Hij zweeg, terwijl de steward borden, nog een halve kip. een fles wijn en schalen niet gestoofde vruchten op tafel zette. „Ach, Jcrome." zei Vox. ..ik heb liet vergeten te zeggen. Breng meneer Launay zijn diner in de marconihut. En zorg goed voor hem. Ga er dadelijk heen hè. Laat alles liggen en vergeet de koffie niet Ja. Petit," hernam hij, toen de bediende de hut verlaten had, „wat heeft Ollivier je verteld?" ~HÖ is er slecht aan toe," begon de hoofdwerktuigkundige, zich een glas wijn inschenkend en met de ellebogen op de tafel leunend. „Niet gewond, maar geschokt. Hij heeft weinig gezegd, ik moest de woorden bijna uit zijn mond trekken. Op het ogenblik slaapt hij. De gehele equipage met kapitein Derieu, Godde als eerste officier en Charrel als clocf machinekamer, is naar Londen vertrokken om die Canopus te halen, die niemand wilde hebben en die ée maatschappij gekocht had 0mdat......" „Omdat die er zo goed uitzag. Dat Meet ik al." ~Vanaf het begin is het scheef gegaan — verbijsterende geschiedenissen met Derieu die als altijd iedereen vergiftigden, zowel dek als machinekamer. Ten slotte zijn ze naar Marseüle afgevaren en dadelijh werd het voor de machinisten een hel — slecht stoom houden en averijen. Ze hebben moeten stoppen. Alle mogelijke narigheid en Derieu in zijn kooi." „Maar opeens, ik weet niet precies waar." Vervolgde Petit, die een snede brood met camembert belegde en er een hap van nam, ~is de Canopus op een werkelijk ongehoorde manier gaan slingeren, niet in een holle zee, neen, in een doodgewone deining. En niets te beginnen om het te laten ophouden. Ze hebben gewend, ze zijn recht op de zee gaan liggen, toen met de zee achterop. Maar de Canopus bleef slingeren, wel dertig graden en meer o\cr beide zijden." „Niet mogehj!.!'' risp Vox uit. „Hadden ie lading in?" „Niet veel, blijkbaar. Maar toch: Dat heeft dagenlang geduurd, beweert Ollivicr. Gebruikt u niets meer, kapitein?" „Een beetje gestoofde vruchten — dank je," antwoordde Vox, de schaal die Pelit hem aanreikte, grijpend. ..In Marscillc is er een incident geweest, het een of ander tussen Derieu en Maurin. Maar wat het precies was? Ik wilde het Ollivier niet te laslig maken. Derieu was niet zeker van de Canopus en had dit tegen Maurin gezegd, naar het mij voorkomt. Toch is de Canopus naar Napels vertrokken, vanwaar hol vertrek naar New Vork was bekend gemaakt. Op de ochtend van vertrek vond Godde, door een jongen gewaarschuwd, Derieu half gekleed in zijn hut liggen, voor zijn kooi neergestort met een wond aan het voorhoofd opgelopen door stoten tegen de rustbank, met scheefgetrokken mond en de gehele rechter zijde verlamd. Ze hebben hem toen naar een ziekenhuis gebracht. Zal ik wat vers fruit laten komen, kapitein?" „Neen, ga Vdbrt." „De maatschappij heeft toen telegrafisch het bevel aan Godde overgedragen. Toen is er weer wat geweest lussen Charrel en Godde. Ollivier scheen erg opgewonden er over. Eindelijk zijn /e vertrokken. Na Gibraltar erg vuil weer. We weten wel hoe dat geweest is. Veel last daar beneden. Daarop het S.O.S. van de Marco Polo, twee nachten geleden. Godde heeft zijn koers gewijzigd en heeft drie, vier of vijf uur, ik weet niet meer hoe lang, dwarszees gestoomd en " „Het slingeren?" „Dat geloof ik niet ten minste voor zover ik begrepen heb. Maar het water is door de bunkerpoorten naar binnen gekomen, de pompen raakten verstopt en de kolen zijn tot modder geworden, modder, modder, herhaalde Ollivier. De stoomspanning daalde, het stoken werd onmogelijk en de Canopus is dwars op de golven blijven liggen, toen Godde wilde wenden om voor de zee weg te lopen. Dat is alles alles wat ik weet." "Wordt vervolgd) --- Coöperatieve jeugdverenigingen op Trinidad en Tobago Port of Spain. — Coöperatieve jeugdverenigingen met een totaal ledental van over de 18.000 en een I kapitaal van bijna $ 30.0Ü0 zijn reeds I opgericht op 230 scholen in Trinidad len Tobago. Dit werd medegedeeld door de Commissaris voor Coöperaties van Trinidad en Tobago, de , heer Noel P. Bowen in een boodschap aan de scholen. Het was in 1955, dat door de Regering een commissie werd ingesteld om het nut van het organiseren van Jeugdcooperaties in Trinidad en Tobago na te gaan. De Commissie bracht een gunstig rapport uit en a's proef werden in dat jaar op 34 scholen Coöperatieve Verenigingen opgericht. | Rangoon. — Onlangs zi.jn te Rangoon ruim 3.000 bamboewoningen 'door brandverwoest, waardoor 20.000 'mensen dakloos zijn geworden. Drie | :rsonen kwamen bij de brand om ,; ,et leven. De schade wordt geschat | ip bijna 35.000.000 gulden. Hebron. — Een Jordaanse krijgsraad heeft Joessef Moesa Koetainer ter dood veroordeeld wegens spionage voor Israël. Koetainer was gearresteerd, toen hij uit Israël Jordanië trachtte binnen te komen. --- Heer Bommel en de Achtgever 3091. Heer Bommel leefde een weinig op. „Juist", mompelde hij. „Net als ik al vermoedde; de schat is mijn eigendom niet, ik ben alleen maar de opperschatbewaardcr. Ja, ja, maar van wie is de schat dan wel, jonge vriend? Dat is nu de vraag". „Ik weet het niet", zei Torn Poes schouderophalend. „Het zijn de schatten van een keizer die niet meer bestaat. Maar in ieder geval hoeft U niet te betalen". „Juist", riep heer Ollic levendig, „net wat ik had willen zeggen voordat jij me de woorden uit de mond nam. Ik hoef niet te betalen, want het gaat om tien procent van de schatten van een ander!" Hij zweeg en langzaam verdween de heldere blik weer uit zijn ogen. „Ach wat geeft het eigenlijk?" mompelde hij. „Ik weet het en jij weet het, maar niemand anders. Als ik niet betaal krijg ik Super achter me aan — en bovendien zoekt de politie me. Ik ben een gebroken heer, Torn Poes. Het is uit met mij!" „U vergeet I Oen", zei Torn Poes. „Die doet immers alles wat U hem opdraagt?" „Arresteer I Oen!" sprak op dat ogenblik de rechter. Hij zat tussen de ruïnes van zijn rechtzaal in Rommcldam en was in een zeer verbitterde stemming. „Maar dat gaat zo maar niet", zei de commissaris aarzelend. „I Oen doet wat hem wordt opgedragen. Niet hij is de schuldige! We moeten degene hebben, die het sleuteltje heeft, meneer de president". „Ik wil niets meer over dat sleuteltje horen!" riep de magistraat geprikkeld. „De wet kent geen sleuteltjes. Arresteer de misdadiger, die hier het hof heeft vernietigd. Houd hem aan en geleid hem voor, commissaris — en laat dat sleuteltje er buiten!" --- De officiële opening van tic automobieltentoonstelling in het RAI-gebouw !e Amsterdam werd slagvaardig verricht door Z. Exc. mr J. Algera, "" van de daarna gehouden rondleiding gebruik maakte om hier en daar '" een auto te klimmen. Boven: ernstig, kalm en beheerst was de stijl bij "' poseren in een van de duurste wagens van de tentoonstelling en daarn, (onder) moppig en charmant in de laadbak van een Achter de minister de voorzitter van de RAI. --- Uitgebreid verslag van de 7e West-Indische Conferentie verschenen Caraibisch gebied. — Het december-nummer van „The Caribbean". "e maandblad van de Caraibische Commissie, is pas verschenen. Dit nun"1"' bevat een uitgebreid geïllustreerd verslag over de 7e West Indische C°r ferentie, welke in november verleden jaar op Curacao werd gehoUde"' Voorts is er een interessant artikel van de hand van de heer George Hun' j hooft', van het Toeristen Bureau van Barbados, getiteld Tourism: Fei\. Ypproach. De heer Hunte pleit voor een gezamenlijke actie van tic c'"r den voor de bevordering van het toerisme in Brits West-Indic i»' Voor degenen, die belangsl n heden. T volledig verslas; van hetgeen ê y wordt op rial College „«' Tropische Landbouwkunde °P $ gebied van bananenonderzoe A bestrijding van do I'anama-z-:"'\feltde biadzickte in de banane Dit artikel werd geschreven j| N. W. Sü-nmunds, het Regionaal van h ial College. '; een e worden ondernomen om een r weermidd , •llic,\ïle^ deze de moeili.lKoI,(J^ daarbij worden ondel" t Een ander interes .vet a' getiteld „Sim Worship in A" de waterschaai's . V eaan. Onder de eilanden i°..,s '{.* raibisch gebied, die f*. waterschaarsle Ie lijden licb0p ook Curagao en Aruba. A& eilanden werden grote *a ;i latie-inrichtingen gebouwd- .p' Op Aruba be.slaal zelfs om gedestilleerd water te » i in de zg. hydroponics-fal (oC, j Heesterman voegt er adtlrar3fl\d in andere delen van het at |< gebied waar ock gebrek De .all " (1' vers water, deze methode zouting van zeewater een g jpO , oplossing zou kunnen öJ ' jffl de kosten tenminste laa* kunnen worden gehouden- M --- Canadese handelstentoonstellingen in West-Indie West-Indië. — De heer Gordon Churchill, minister van Handel van Canada, heefl aangekondigd, dal. Canada voornemens is 2 handelstentoonstellingen (e houden in Kingston op Jamaica en in Port of Spain op Trinidad tegen eind 1958 of begin 1959. Dit zal de eerste keer zijn, dat een dergelijke Canadese tentoonstelling in dit gebied zal worden georganiseerd. Een andere handelstentoonstelling, welke van belang is voor het gebied, zal die zijn, welke in april in Jamaica zal worden georganiseerd door de afdeling Handelspolitiek en Buitenlandse Handel van de Oostenrijkse Kamer van Koophandel. 75 Firma's zullen aan deze tentoonstelling deelnemen. Deze zal de—eerste Oostenrijkse lentoonstelling zijn. welke m bet Caraibisch gebied gehouden wordt. Praag. — Twee Ts.iechosluwaken zijn te Libercc in Noord-Bohemen veroordeeld tot resp. 18 en 14 jaar gevangenisstraf op beschuldiging van spionage voor Engeland, zo is in Praag b( naakt. De veroordeelden zouden mlichtii er de produktie van de uraniummijnen te Jachymoc, ten westen van Liberec, hebben willen verzamelen. --- Arbeidsopleiding van blinden in Brits Guyana o p- ff Georgetown. — De heei u'yV\^f een ervai arriv in li-^ef^uf\ om de Brits-Guyanese ott»' A van Blinden te advisere" v„of 'A de opleiding van blinde" schikte arbeid. Hij zal be Jjfr zijn bij de organisatie va° de.j\ plan. De heer Hook is d°°llCt A eniging van Blinden van cWj monwealth afgestaan aan t,cii Guyanese Vereniging voo1' tiodi tar. Hoek ','t^ na zijn vertrek voort te ---