LIMBURGSCHE VOLKSKUNDE. MERUMMERMARKT. — NEERITTERSCHE OUDE MARKT. — SPINWEGGEN. — KRAKELING. CCCVI. Zoo bleef de markt met hare bepalingen bestaan tot het laatst der 15e eeuw. Op 3 December „op Sent Barbaeren-avont vfrginis", gaf Hertog Karel wederom uitbreiding aan de vrijheid der jaarmarkt te Roermond, die op St. Barbaradag gehouden werd. Deze toestand bleef bestaan tot 6 December 1562 toen de Scholtis, burgemeester, schepenen en raad van Roermond bekend maakten, dat de apaansche koning Philip 11, die toen ook hier ac heerschappij voerde, hun ten eeuwigen dage j* jaarmarkten vergunde, waarvan de eerste moest gehouden worden op Woensdag na den Oculi (3e Zondag in de Vasten), de tweeüe op St. Odulphusdag (12 Juni) en di laatste op at. Willibrordus (7 November) van ieder jaar. Aan de bezoekers van die jaarmarkten wordt veiligheid en vrijgeleide beloofd, drie dagen te voren en drie dagen daarna. It.£Vmm 10 jaren later, en wel op 17 Augustus 1073 richt de magistraat van Roermond 'n schrijven aan den stadhouder Gillis van Barlaimont, iniioudende het verzoek o.m. dat week- en jaarmarkten, die op feest- en heilig-dagen vallen, en n eomsschop wil afschaffen, behouden blijven. up 20 September 1587 stelt de magistraat van rnaLlf1°n(i een sPeciale vrije wekelijksche graanvó(S im' te houden des Zaterdags, op de markt ',°or *?et Stadhuis, en maakt dienaangaande een verordening openbaar. twee jaren later, en wel in Juli 1589 vergunt woning Philips II aan de stad Roermond nog eene aparte wekelijksche markt van paarden en ~naulus bekeering (25 Januari) en de andere in den zomer op St. Margareth (21 Juli) en zulks tengevolge van den vreeselijken, o'ngelukkigen brand, die te Roermond in het jaar 1554 woedde, en. omdat de stad door deze „langekduerige troublen en de beruerten bis in den gnond verdorven ende tot uyterlijke armoede ende miserie gecomtaen i»" — (Uit 't archief). Zoo was in 't begin der 17e eeuw het getal jaarmarkten reeds tot 6 gestegen, want op 6 september 1607 schrijft de magistraat van Roerbond aan zijn collega te Neer, Rade, Horst, Nederweert, Weert, Stramproy, Maeseyck, Sustenen, Sittard en Heinsberg, dat, daar te Roermond niet genoeg laken gemaakt kjnn worden, om de burgers te gerieven, het voortaan toegelaten zal 2ijn, allerhande soorten van lakens te brengen en te verkoopen op de zes aldaar gehouden jaarmarkten : die op 25 Januari, op Maandag post Oaeli, op Maandag na de H. Drievuldigheid, Op 4 Juli, 1 October en 6 December. De wevers van dien tijd kwamen dan ook van heinde en verre naar die markten om hunne verschillende producten ten verkoop aan te bieden. Toch is een der meest druk bezochte jaarmarkten in de vorige eeuw, alsmede nog in het begin der 19e eeuw geweest de Merummermarkt, gehouden in het oude Merurn, onder de gemeente Herten (bij Roermond) op den eersten Dinsdag van September. We zullen er een en ander over verhalen. Met paarden- en hondekarren, met stoot- en kruiwagens, zwaai beladen met allerhande landbouw en akkergereedschappen, artikelen voor huisraad, manufacturen, ijzer- en blikwaren, pannen, potten, borstelen, schoenen en laarzen, enz. enz. kwamen de kooplieden en kramers uit alle streken reeds dagen te voren door Roermond en trokken naar Merurn, om op" tijd met hunne diverse uitstallingen klaar te zijn. Ook de koopers stroomden van uren ver uit de omstreken naar deze markt te Merurn, en er was geen bezoeker, die niet iets van deze markt mede naar huis bracht. De Merummermarkt was te Roermond zoo populair geworden, dat het grootste deel der huisgezinnen zich in twee deelen verdeelden, d.w.z. waarvan de eene des vóóren de andere des namiddags de markt bezocht. Wie dien dag niet te Merurn ter markt was geweest, werd zelfs uitgelachen. De koffiehuizen van dat plaatsje konden alleen de enorme massa bezoekers niet spijzigen, zoodat er verschillende grootere en kleinere tenten werden opgericht door belanghebbende ondernemers der steden, waarin niet alleen ferm Segeten en gedronken, maar ook flink gedanst Werd. Van deze markt is er te Roermond nog een oud gebruik overgebleven. Op den dag van Merummermarkt blazen 'srtnorgens al heel vroeg de Roermondsche bakkers op hun hoorn „de •pet"> teneinde den volke te verkondigen, dat zij voor dag en dauw al de zoogenaamde „Spin- Wegke" gebakken hebben. ■ öit gebruik is zeer oud en komt daarvandaan, dat de spinsters in vroeger tijd, evenals alle andere werkende of dienstdoende personen van men dag af des morgen met het licht hun werk begonnen, en dat werk des avonds ook met licht a°orzetten. En zij, die op dien eersten Dinsdag van September — dag der Merummermarkt — luist op tijd en vroeg aan den slag waren, kresen daarvoor opzettelijk gebakken koeken „spm- genoemd, ten geschenke van de vrouw Qes huizes. Nu nog worden te Roermond die spinweggen gegeten, al zijn onder de eters mogelijk weinigen, die weten hoe het aloude gebruik eenmaal ontstaan is. Een der oudste jaarmarkten in ons gewest is ook de St. Lucia-markt op 13 December te Neermer. In heel oude tijden werd die jaarmarkt geheeten „De Maegdenmerkt", en we hebben noch m de gemeentelijke, noch in de kerkelijke archieven, kunnen vinden, waarom in de verloopen eeuwen die markt bovenstaanden naam droeg. Ook deze markt behoorde eens tot de inderdaaa beroemde jaarfeesten Var. heinde en verre van uit België, ja van uit het Noorden van ons vaderland kwamen laar de kooplieden, tent- en spuhebazen hun negotie drijven en vermakelijkheden ten toon spreiden. In het midden van den dag VYas er door de enorme drukte van bezoekers in 'Ofdstraat der kleine vrijheerlijkhoid geen kernen aan, en het gewoel der zich bewegende menschen-massa en het geschreeuw van kunstenaars en kunstenmakers, gemengd bij den uitroep tol knopen van tallooze winkeltenten in alle elijke en onmogelijke artikelen, was van dien aard, da! men zich een moment zou wanen te zijn ln d« wereldstad. thans heeft dat alles echter voor het grootste deel afgedaan, en ziet men er nog enkele boeren stuk vee ten verkoop verschijnen, alsmede eenige slagers en veehandelaren, benevens ?nkl ' nikeitjes en opslagwinkels van huishoudelijke artikelen. Na afloop der commercieele Ultl' ''egrijpelijkerwijze altijd de kermispret, de dans en andere volksverma'kelijkheden. Nog houd! Limburg op verschillende plaatsen w i en- laai'markten van ruim of meer grootere iieteekenis, en we stellen ons voor vroeg of laat kernen Van de voornaamste nog eens terug te . We willen daarom dit onderwerp besluiten met le.s mede te deelen over eene lekkernij, die in de oudste tijden on eenige dezer Jaarmarkten ten ver £cop weid aangeboden in diverse koekkraampjes. «et was eén soort koek, 'n gebak, dat bij gebruik knapte en kraakte, daarvandaan wellicht „krakeling , ook al „mastel" genaamd. Er waren on. der dit soort koek wel < ens verschillende vlerhtvormen, die men veronderstelt door de Romeinen tot ons gekomen te zijn, daar deze in de baktechniek zeer hoog stonden. Ze zouden daaraan door bemiddeling van kloosterbakkerijen tot ons gekomen zijn. Onze naburen hebben ook zoon koek, dien ze „brezel" noemen. Oorspronkelijk waren deze baksels een soort „doodenbrood", vooral bij begrafenissen. We treffen het aan in den Germaanschen nieuwjaarstijd, waarin men de groote doodenoffers placht te brengen, maar meer nog in den verder naar het voorjaar vooruitgeschoven christelijken vastentijd. Men ziet de krakeling nog op Palmzondag als onderdeel van de Palmpaasch. De groote Palmpaasch-kransen en andere dergelijke voorstellingen, die ook zelfs „krakeling" heeten, bewaren in hun vlechtvorm de herinnering aan het haaroffer en vertoonen treffende overeenkomst met de joelkoeken in het Noorden van Europa. Die moeten dan ook eigenlijk de afbeeldingen van de zon voorstellen, bestemd om zonnewarmte, wasdom en oogst te- verwekken. Beide hebben een vier- of achtspakig rad en de afbeelding van broedende kippen als zinnebeeld voor de zonnewarmte. GERH. KR. --- MASTREECHSE VERTELLINGE. Katte en Muis door JEAN JACOBS. Op 'n hiel eigenaordige meneer hüb 'ch ms gehuurd, wie de lêefhöbberij van sommige lui, die ze in bieste kinne höbbe, tot 'n uterste kin goon, wat neet allein de minder aongenaome kant had van wat ze ~burengerucht" nujmme, mè ouch de lollige kant had van 'n werkelijk grappige gebaörtenis. 't Gebaarde in 't hoes van menier Iks. Menier Iks waor 'ne gewezen Oosganger, en in Indië waor zn veurleefde veur bieste begös; en wie 'r gepensjonnëerd waor, zat 'r diezelfde lêefhöbberij door in de vorm van minder gevaarlijke diere, es wie 'r tot daan tou geweend waor. 't Waor eigenaordig bij 'm. Me zou van zoe-iemand ieder kinne verwachte, tot 'r mier van de rauwe kant waor; neet allein in z'nen umgaank mèt aander lui, mer zeker mèt bieste. Toch waor dat neet 't geval. Zn veurziechtigheid beveurbeeld, urn 'n vleeg toch mer neet kepot te make of te blesseere, had bedinkelijke vorm aangenome. 'r Had ms op 'ne surprisenaovend 'n mouzeval kedoo gekrege veur de grap. 't Waor 'ne gezèlligen aovend geweest toen; 'r had mèt e paar collega's get bij-ein gezete, en onder 't vertèlle door had 'r de val gespanne en ze zoe op taofel laote stoon. Wie 'r 's anderdaogs 's morgens de kamer binne-kaom, waor de val touwgeslage, en dr zaot 'n moes in. Menier Iks verbleikde van sjrik. 'r Had e geveul, of 'r 'ne moord gedoon had; dn hielen daag voolt 'r z'ch gesjagrineerd, en me had haos van 'm Rinne verwachte, tot 'r 't z'ch zou höbbe goon beechte; wat 'r gelökkig neet gedoon heet. Oet die paar dinger kint gr wel afleye, tot z'nen angs urn get wat leefde koed te doen, de vorm had aongenome van 'n krenkde. Mesjièn waor 't wel 'n reactie op 't feit, boeveur 'r in Indië ettelijke ordes verdeend had. On 'ne kawwe winterdaag, waor 'n kat in de Knaal gevalle, en Iks had ze d'roet gehaold. 'r Stöng aon de kant, en 't water leep siegelonteere oet zn kleyer; in zn erm heel 'r de kat of wat daoveur mós aongezeen weurde. 'r Vroog aon Ce umstaonders, of die kat soms van eine van hun waor, en 'r staok ze mèt ein hand onder heur vaörpu veuroet, wie 'nen oetgewröngen dweil. Mè de lui gónge allemaol e paar passé achteroet, wie 'r 't vroog. Es ze van eine van hun gewees waor, zouw dcc dat wersjijnlijk neet hfbbe dörrève zegge, want 't.gedierte zaog oet, tot 't tristig waor urn aon te zien. En Iks naom z'ne besjermeling mèt nao hoes, flikd&-n 'r get op mèt 'nen drugen dook en melk, en lag 'r in deuk neve de kachel. De kat lee't Tm geweerde en sleep. Iks kraog plezeer in 'r en heel haör lij z'ch. Ze kaom neet op straot mè wel in dn ïoof en ze sleep nëve de kachel en vraot bij 'm aon taofel. wie 'r de kat dreij inaond had, had 'r 'is zeve. De ein waor nog sjoender es de ander, en mèt gein eugelijkheid kös Iks dr touw euverg ion urn ouch mer ein van de hand te doen. Wie 'r eindelijk ein wouw weg doen, langen tied daonao, aon 'ne gooie kinnis, dcc haos 'ren eed drop had mote doen, tot 'r negetig p-o(tnt van zn belangstelling aon de kat zou sluike, en wie 'r ze toen op 'nen aovend persoonlijk wcuw brenge mè 't neet doog, omtot 't slecht veer vror, en 'r bang waor tot de kat 'n kaw zou kriege, vond 'r 's morgens veertien nuie. De umstandighede waor noe dus veranderd. UI 'r ouch al ein wegdoog van die ein-en-twmtig stöng z'ch zoe breid es 't iaanK waor; en 'r doog gein weg, mè begös te redineere. 'r Kaom tot de ontdekking, tot 'r in hoes twie kamers euverhad, en 'r besloot ze veurlöüpig in ein daovaan te installeere. 'r Brach dn hiele biestekraom in ein kamer ónder, kraog 's aovends ruizing met de kinnis van 'm, dcc de kat neet gekrege had, boenao ze e pötsje beer drönke, en de kinnis 'm e stok of veer sjoen witte muis belaofde, en heer de kinnis bezwoor, tot 'r tóch 'n kat van 'm zou kriege, mè tot 'r ze iers veur 'm zouw dresseere. 'r Kraog binne de vief daog zn veer witte muis, die 'r önderbrach in de andere kamer, die 'r euver had, en 's anderdaogs begös 'r de kat kunste te liere, achter in den hoof. 1 Dresseere naom veer maond in beslag, en in deen tied, had 'r bij de twie honderd wine muis in de ein kamer en e stok of negeiig katte in de aander. 'r Waor toch nog haos blij, tot 'r eindelijk 'n kat kwiet woord; 'r waor 'rs mesjien ouch nog wel gere twie kwiet gewoorde, mè èr had allang in de gate, tot neet viiöl vraog waor nao katte. En van de witte muis waor de aordigheid allang aof. 'r Had ai gehoop weer ms 'n normaal moes te zien, mè 'n normaal moes leet z'ch neet zien, mèt 't oug op veertien katte, die los door 't hoes leepe, en de witte muis dort' er neet oet te laote, ier de katte dao-op zouwe aonvalle. 'r Gong z'ne kinnis tuoes hole, dcc bij haöm zou koume loere, wat de kat allemaal kös. 't Waor 's morgens urn 'n oor of tien. 'r Had pas de pötsvrouwe, die dcc mörge gekoume waore, urn 't hiele hoes van ónder tot bove weer ms 'n gooi beurt te geve, van de nudige instructies veurzeen, en 'r had hun veural op 't hart gedrök urn in gei geval ein van de twie kamers ope te make. 't Is woer, tot 'r de twie kamers, boe 't 'm veur te doen waor, had kinne aofslete en de sleutels had kinne mètnumme, en dan had dat geval hèy noets hove vertéld te weurde. Mè mesjien waor daan 'n ander geval in de gezet koume te stoon, wat neet mier of neet minder inheel, es tot menier iks, „oud-dit-en-dat", lid van de Orde van zus en zoe, opgevrete waor door is kolleksie witte muis, of versjaörd door zn menagerie van katte. En dan is 't zoe toch neg mer beter. En daobij kaom, tot de twie pötsvrouwe dr nao oetzaoge, of ze ieder doed neve hunnen ummer zouwe neervalle, of nog ieuer hun sjróbbeurstele opknaoge, es ein van de twie kamers, ope te doen. Mè wie 'r koelek weg waor, waor 'i ierite wat ze doge, 'n ellenlange bespreking dr over hawwe, veurwat tot ze die kamers neet maagden opgedoen en wat zouw gebaöre, es ze 't toch dege. Tegen 't md van die redenatie, kaom menier ïks mèt den andere de straot in, en wie ze e paar pas in de straot waore, kaome de twie pótsvroiuwe bröllenteere 't hoes o< Wie 'nen duvel rende Ïks zn hoes in, en dn trap op, nao de ierste verdeeping en dao: oét de ein kamer vloge de katte, wie beheks nao boete, en vlak de tegeneuver, oet de ander kamer, sprödde-n-'t witte muis nao boete, en de katte vloge raozetig op de muis aon en de muis rende wie snievlokke euver de grond, en ïks sliltt'Vde dr euver oet en ketterde en keekde, stóng or> en doog de tv/ie deure tou, wat gein ander el had, es tot gein ' kat of gein moes mie trok niio bhme kös, want de kamers waore leeg, cc dn herrie waor önbesjriefelijk. * ■■* * Van toen aof is ïks beginne te sukkele. 'r Kós gein kat of moes mie zien of 'r woord duzeltig. En wie 'r op 'ne gooien daag, e paar jaor later, in z'nen hoof 'n kat zaog röndfoupe mèt 'n kepotte moes te spëule, etoog 'r urn en waor doed. --- ZONDAGSVERHAAL. DE VISCHAREND (Pandion haliaëtus (L.)). J. A. Wielders schrijft in het Natuurhistorisch maandblad (16e jaarg. no. 5.): Een der minst bekende roofvogels in Limburg is. wel de „Vischarend" en het is ongetwijfeld eene groote zeldzaamheid, dezen koenen roover in zijn doen en laten te kunnen bespieden. Daar ik het voorrecht had verleden jaar, twee dezer zeldzame gasten, twee volle uren waar te nemen terwijl ze ter vischvangst waren, acht ik het de moeite waard deze waarneming in het Maandblad bekend te maken en zal trachten de interessante oogenblikken, die ik toen beleefde, in korte woorden hier weer te geven. Het mag algemeen bekend zijn dat deze vogeis, na den broedtijd een zwervend leven leiden. Ze voelen zich dan overal thuis waar de disch rijk gedekt is; vooral eenzaam gelegen vischrijke wateren zijn hun lievelingsplaatsen, waar ze ongestoord het visschersbedrijf kunnen uitoefenen, zich niet storende aan gesloten vischtijd, noch aan verboden terrein, evenmin aan de vereischte acte; dit alles ten spijt leggen ze zich met onnavolgbaren ijver toe op de vischvangst. In de nabijheid van Venlo, ligt ten N. O. aei stad een groote, heldere, vischrijke plas, het zoogenaamde „Zwarte Water", eenzaam, omgeven door bosschen, eenige weilanden en struikgewas, een paradijs voor deze roofridders. Op 18 October 1918, werd aldaar een Vischarend geschoten, welke thans nog (opgezet) in particulier bezit te Vcnlo .is. Dit feit bracht mij ertoe, bij dien plas eens te gaan speculeeren, of deze roofvogels hunne zwerftochten wellicht nogmaals tot hief uitstrekten, om zoodoende niet eigen .oogen hun doen en laten van nabij te kunnen bespieden. Ik ging voor,dit doel op 8 September 1928 op zeek naar een schuilplaats, in de onmiddellijke nabijheid van het „Zwarte Water" en had eène goede schuilplaats spoedig gevonden in een aangrenzend dennenboschj e. Ik installeerde me aldaar in afwachting van de dingen die komen zouden echier de verwachten kwamen niet. Tegen 4 uur nam. ging ik huiswaarts vastbesloten des anderen daags weder mijn geluk te beproeven- weer te vergeefs en zoo verscheidene dagen tot en met 12 September, dagelijks op verkenning, maar vvai ik te zien kreeg, geen Vischarend. Het spreekwoord indachtig ~ de aanhouder wint", toog ik 13 September opnieuw er op los en tegon 2 uur nam. zag ik in N.-Oostelijke richting twee zwarte stippen hoog in de lucht ; 'al cirkelend kwamen ze nader en ik stelde vast 'dat het roofvogels waren, daar ze steeds zwevend en draaiend zich voortbewogen. Spoedig zijn ze zoo dicht genaderd, dat ik met reden kon vermoeden, dat het de lang verbeiden zouden zijn en dit vermoeden was voor mij weldra zekerheid geworden. Op ongeveer 200 meter hoogte zweefden boven het water, statig drijvend op hunne machtige wieken, twee prachtige Viscliarenden. Ze verplaatsten zien zoo, dat een N.- Oostelijk, de anüere Z.-Oostelijk boven bet water zweefden. Plotseling schiet de N. Oostelijk zwevende vogel als een pijl uit den boog naar beneden, om op een 20 a 30 meter boven het wateroppervlak in te houden, met korten vleugelslag (biddend) eenige oogenblikken te blijven zweven en dat met aangesloten vleugels zich in bet water te storten, om onmiddellijk weer omhoog te stijgen met een visch in de klauwen. Het zich in het water storten had met zoo een kracht plaats, dat ik den plons duidelijk kon liooren en het water meters-hoog de lucht' inspatte, terwijl het uit het water opstijgen een geluid gaf, alsof en zwaar voorwerp plotseling uit het water wordt getrokken; een bewijs met welke geweldige kracht het grijpen der prooi plaats heeft. De vogel steeg nu een dertig meter ongeveer de hoogte in, schudde zich, door een sidderende beweging van het lichaam, het water uit de veeren, zoodat ik de druppels, glinsterend in de zon kon zien nedervallen en vloog toen op 30 nieter van mijn schuilplaats op een dikken weïdepaal, niet den gevangen visch in zijn klauwen. Na eens rondgekeken te hebben, begluurde hij zijn prooi en begon toen zijn maal. Eerst scheurde..'hij de kieuwdeksels af, weke hij liet vallen, om daarna in 4 tot 6 maal scheurens den geheelen Visch te verslinden. Hij ging nu met zijn kop do.or rug en vleugelveeren, zeker om zijn snavel te poetsen, keek weer eens rond en voort-ging het opnieuw ter vischvangst. Onderwijl zag ik den.anderen vogel ook opstijgen met een viscb in zijn, klauwen, doch deze vloog een anderen kant uit, zoodat ik het verslinden van zijn prooi van uit mijn schuilplaats niet kon zien en voor dat 10 min verstreken waren stortte zich de andere alweer in het water om andermaal met een visch .omhoog te stijgen' Thans ook weer een plons; het water spatte als eerst meters hoog de lucht in; dezelfde sidderende beweging van den vogel om het water af te schudden, om daarna op denzelfden paal voor mijne schuilplaats zijn prooi te verslinden. Dit spelletje herhaalde zich met den dichtstbijzijnden vogel 7 maal; slechts een keer mislukte de vangst; tenminste hij schoot omlaag maar stortte zich niet in het water en kwam ook zonder buit omhoog, terwijl zijn metgezel 5 keer omhoog 1!1 mv efn visch- Daar ik echu 'ns netjes moest zijn en of die geen taartje beliefde. — Nou en of, zei Kees. — En 'n kopje thee? informeerde Miep. — Als je 't goed vol doet, zei Kees gul. Beide zusters brachten de lekkernijen aan. — Hier is 'n lepeltje, zuchtte Ans voorzichtig. — 't Gaat met de vijf geboden ook wel, vond Kees. — Nee, ruwe jongen, wees nou 'ns fatsoenlijk, opponeerde Ans, en ze hield hem het lepeltje voor Maar Kees lachte luidop : — Eten met zoon lepeltje? Als je er naar kijkt breekt het al in tweeën. Allo Piet, geef nog 'n nummertje. De zusters keken gegeneerd. Enfin, niets aan te doen De loudspeaker wierp het vertrek weer vol geluiden. Toen 't levensliedje van ~a married man". Kees keek opeens heel ernstig. Maar nauwelijks was 't eerste coupletje halverwege of hij schreeuwde : — Afzetten, Piet! — Hé, zeien de zuchtende meisjes. Piet keek vragend, de sjieke Piet, alsof ie zeggen wou Ben jij 'n mietje of ik? Maar Kees maakte korte metten: met 'n ruk greep hij 't stopcontact uit de anodebatterij. De lampen doofden uit, — Die ruwe knul, griende Ans Was ie maar weggebleven, wat doet ie hier? drensde Miep. En Eoekie en Tilly knikten dat ze 't begrepen- Maar terwijl Keos met domineerende blik de visite overzag en naar de deur ging, ontmoette zijn groote oogen die van Thea, waarin warme waardeermg lag te glanzen.... J KLOP (Geld.) --- Reclame-annonces. (Onder verantwoordelijkheid van den inzender der annonce). Brandkasten, Kluisdeuren en Tabernakelkasten, fabriceert in prima uitvoering tegen concurree. renden prijs A. H. DE HAEN, VENRAY. I VRAAGT & DRAAGT] |„TIMTUR"| --- PARIJSCHE MODEBRIEVEN. IN DEN ZOMER. Is er een heerlijker tijd denkbaar dan de zonier ? Voor vele menschen is 't de eenige tijd van 't jaar dat ze zich werkelijk tevreden en opgewekt gevoelen, tenminste zoolang 't mooi weer is. Tot nu toe hebben we nog niet veel zo- ■ merweer gehad. Laten we maar hopen, zoowel voor onszelf als voor de aardige zomertoiletjes die we ons hebben aangeschaft, dat het vervolg beter zal zijn. Want 't zou een groote teleurstelling beteekenen wanneer we in den herfst onze zomerjaponnen zoo goed als niéuw en ongebruikt weer moesten opbergen. We zien ze liever verschoten en versleten door het vele gebruik. Dan hebben we er tenminste van geprofiteerd. Wat de zomerstofjes betreft, zoo kunnen we heel veel mooi en warm weer verdragen. Ze zijn uiterst fijn, licht en luchtig, die teere zijftjes, aardige voiles en mousselines, die voor dezen zomer bestemd zijn. Als model is 't meest in trek de japon „die jopg maakt". De meeste japonnen zijn slank en fceenvoudig gemaakt, Zet zijn geheel uit één stuk of bestaan uit blouse en geplooide of geplïsseerde rok. Om er Aardig en zomersch uit te zien, be« hoeft men anders niet duur gekleed te gaan.. Zeker een fijn zijden japonnetje, met moderne dessins bedrukt, is heet mooi. Maar een fleurig cretonne costuumpje staat al wie jong en frisch is, even goed. in. de plaats van zijden mousseline kan men b.v„ bedrukte voile nemen en wollen mousseline is een heel aardige vervanging van de duurdere kaska. Kies een vlug, licht hoedje, zomersche kousen en schoentjes. Vergeet niet, dat zwarte lakschoenen In den zomer heel vlug stoffig worden en den indruk van uw toilet bederven. Beige en lichtgrijs schoeisel is daarom bijzonder practisch voor den zomer. Veel en veel belangrijker dan uw toilet is 't echter, of ge er zelf frisch en kleurig uitziet. Kies daarom de hakjes van uw schoenen niet te hoog., Dat vermoeit de voeten zeer, die bovendien, zoodra ze warm worden, opzwellen, 't geen ook al niet aardig staat. Neem ook geen zwaren of te nauwen hoed waardoor ge hoofdpijn krijgt en zich vermoeide trekken toonen in uw gezicht. Kies de zomerhandsohoenen een half nummertje grooter dan gewoonlijk, zoodat ze niet als worstvellen om uw vingers spannen bij warmte. Zorg, dat ge heel veel in de buitenlucht komt. Laat vruchten en salade deel uitmaken van uw dageliiksch menu. Dan zult ge zeker, ook al hgbt ge de eerste jeugd reeds ver achter u, een frisschen,' zomerschen indruk maken. --- DE LEEREN BLOUSE. In elk seizoen is er op modegebied een of ander nieuwtje. We bedoelen hier 'niet een nieuwe moderichting, maar zoon echt „snufje" dat 't meestal niet veel langer dan een seizoen uithoudt. Dit voorjaar zagen we hlousjes van gekleurd leer. Het leer is heel zacht en soepel en valt werkelijk heel aardig. Meestal is het leeren blousje met zijde gevoerd. Daar echter zoon leeren kleedingstuk nogal een dure liefhebberij is, worden deze blouses ook wel geïmiteerd door stoffen, die heel veel op leer gelijken. Men kiest ze dan natuurlijk: in een mooie leerkleur. Een eenvoudig maal, maar opgediend in mooi opgemaakte schaaltjes op een sierlijk gedekte tafel, kan een feestmaal zijn. En tot het houden van een feestmaal zijn we 's zomers nogal eens dikwijls in di iheid. Er va; altijd iets te vieren : het begin van de groote vacantie, een geslaagd toelatings- of overgangsexamen, een mooi rapport, de komst van een logéetje en dergelijke feestelijke gebeurtenissen meer. En in den zomer is 't zoo gemakkelijk de tafel mooi te versieren ! We hebben vruchten, groen en bloemen en een mooiere tafel-decoratie bestaat er niet, wat men ook voor nieuwigheden moge uitdenken van middenstukken met gekleurde glazen bloemen of vruchten, waarin kleine electische lampjes branden, van glinsterende imitatie-watervalletjes enz. Frisch groen en bloemen wint 't altijd in schoonheid van deze kunstmiddelen. Ge legt b.v. een mooi wit loopertje met mijn borduursel midden over de tafel en aan beide zijden hiervan een lange bloemslinger, die tot over den tafelrand hangt. In het midden komt een groote schaal met fruit te staan en aan de uiteinden een paar driëarmige kandelabers met kaarsen — voor het geval de feestvreugde zoo lang mocht duren dat de schemering bpgi7it in te vallen. WILHELMINE. Onze lezeressen, die uitvoeriger wenschen ingelicht te worden over de laatste mode, zoowel voor dames als kinderen, raden wij dringend aan een abonnement te nemen op „Het Nieuwe Modeblad" Dit uiterst practische Nederlandsche modetijdschrift, hetwelk ook een schat van gegevens biedt voor handwerken in alle genres is bij de uitgevers dezer courant tegen sterk gereduceerden prijs verkrijgbaar. De abonnementsprijs van Het Nieuwe Modeblad 2 maal per maand verschijnende in 16 bladzijden met telkenmale 2 gratis knippatronenbladen bedraagt slechts f 0.95 per kwartaal, franco per post f 1.25 a 'N FEESTMAAL ---