(Berichten reeds geplaatst in een deel van onze vorige oplaag) --- AMSTERDAM 2000 Amsterdammers ingestoven DORPEN IN WATERLAND GEÏSOLEERD Ook de tram heeft haar diensten gestaakt Twee duizend Amsterdammers zijn in letterlijken zin des woords ingestoven. Geen vrooüjke instuif, maar een koude en bar hinderlijke; een jacht van stofsneeuw, zóó fijn, dat het lukt alsof ontsnappende stoom door den wind wordt yoortgeblazen. De bevolking der geannexeerde dorpen Durgerdam, Kansdorp, Zunderdorp en Holysloot is vrijwel geisoleerd. De N. A. C. 0.-bussen, vrachtwagens en luxe auto's hebben den strqd met de hoog opgewaaide sneeuw opgegeven, nadat de laatste stoutmoedigen moesten worden uitgegraven. Ook fietsen is onmogelijk geworden zoodat de bewoners slechts loopende de begaanbare wereld, die. in Amsterdam-Noord te Schellingwoude en Nieuwendam ophoudt, kunnen bereiken, afstanden van een half uur, drie kwartier, tot een uur toe. Woensdagmorgen per auto naar Noord getogen voor 'n stoutmoedige vaart, die ingesneeuwde wereld binnen. Het hoofdstedelijk deel van Wareld binnen. Het hoofdstedelijk deel van Waterland is vanuit Amsterdam-Noord langs drie of eigenlijk twee routes te bereiken. Van Tuindorp Nieuwendam en Schellingwoude gaan wegen, die zich vereenigend naar Ransdorp en verder naar Zunderdorp leiden; langs den Waterlandschen zeedijk voert een' weg naar Durgerdam en vandaar verder naar Ransdorp en HolyslCK*. De laatste route hebben wij gekozen, waarlangs wij Durgerdam nog hebben bereikt, maar een eind verder, ter hoogte van het Kinselmeer, den strijd hebben moeten opgeven, op gevaar af van door de meterhooge sneeuw volkomen te worden ingesloten. Daar heeft men in de stad nauwelijks begrip van, hoe hier in het wijde Waterland de winter heerscht. Geen water en geen land zijn meer te onderscheiden, alles is ingewold tot een onafzienbare witte vlakte, waarin de boerenwoningen schijnen verstorven, ingesponnen in de ragge kant der donkere boomen. En vanover den ouden Zuiderzeedijk blaast de Oostenwind rusteloos een fijne stofsneeuw aan, losgewaaid van het IJsselmeer, welke als een ijle nevel verder drijft, zich verzamelt en ophoopt, vormend in weinige oogenbükken onoverkomelijke barricades. Er is meeningsverschil geweest tusschen de Gemeente en het Hoogheemraadschap, wie tot plicht had de ingesneeuwde wegen begaanbaar te houden. In arrenmoede sloegen de bewoners toen zelf maar de hand aan den sneeuwploeg, om de wegen van Schellingwoude naar Ransdorp, van Ransdorp naar Holysloot en van Nieuwendam naar Zunderdorp schoon te maken. Maar de wind deed al het werk weer te niet en ook aan het dapper initiatief der Amsterdamsche Waterlanders kwam een einde. Intussschen heeft dan toch het Hoogheemraadschap de zaak ter hand genomen en Woensdagmorgen waren voor zijn rekening sneeuwruimers op den weg tusschen Schellingwoude en Durgerdam aan den arbeid. Zoo gelukte het zonder moeilijkheden met onzen auto vanuit Schellingwoude het visschersdorp te bereiken, maar toen wij dit gepasseerd waren, begon de Berezinade pas recht. Hier buigt de dijk meer landinwaarts, zoodat de stofsneeuw er door den wind uit de eerste hand wordt overgeblazen. Hier joeg onze wagen door meterdikkc sneeuwbankrn, zoodat de witte poeder als stortzeeën hoog over de kap heen stoof. De auto buisde als een schip door stormige zee, een experiment, dat uiteindelijk tot mislukken was gedoemd. Een oogenblik geraakten wij in een nevel van stuivende sneeuw, nog een krampachtige stoot en de wagen stond stil, muurvast in een witte barricade, welke aan drie zijden tot langs de portieren reikte. En zienderoogen blies de wind den sneeuwval hcoger, zoodat ijlings de meegebrachte spaden te voorschijn ..moesten komen, om den wagen te bevrijden. Na eindeloos werken en wrikken kreeg de wagen achterwaarts ruimte, de wielen pakten weer. Een nieuwe aanloop volgde. Thans werd de barricade genomen, maar honderd meter verder was de situatie andermaal hopeloos. De auto zat muurvast. Toen hebben wij het opgegeven om nog te trachten dieper het ingesneeuwde Waterland binnen te dringen en zijn naar ons uitgangspunt teruggekeerd. De felle Oostenwind en de opgejaagde sneeuw hebben ook de N.Z.H. tram Woensdagmorgen gedwongen alle diensten te sta- . ken, aangezien ook de trambanen grootendeels waren ondergesneeuwd. Vier tramwagens zijn onderweg blijven steken, n.l. twee in Broek in Waterland en twee tusschen Monnikendam en Edam. De rails worden op sommige plaatsen over een afstand van verscheidene kilometers onder een dikke sneeuwlaag bedolven. Tot opruimingsmaatregelen kan eerst worden overgegaan als de wind gaat liggen of draait. Thans zcu het onbegonnen werk zijn te pogen de sneeuw te verwijderen, aangezien in korten tijd alles opnieuw onder het witte poeder schuil gaat. De vastgeraakte tramwagens zitten zoo dik onder de sneeuw, dat zij zullen moeten worden uitgegraven. De Waterlandsche dorpen zijn derhalve geheel van de buitenwereld afgesloten. Naar de autobusdienst van de N-A.C.O. mededeelt, kon de busverbinding Amsterdam—Pur- nog normaal in stand worden gehouden. Wat het spoorwegverkeer oetreft, kwamen op het Centraal Station de treinen uit het Noorden en het Oosten met een vertraging varieerende van twintig minuten tot een haii uur binnen. Het gevolg hiervan is, dat de reizigers hun aansluitingen misten en daardoor aangewezen waren op latere verbindingen. Men neemt alle maatregelen om de wissels vrij te houden. Het is evenwel niet mogelijk de spoorbanen zelf schoon te maken. Niets is hulpeloozer dan een ingesneeuwde auto --- Katholiek Onderwijzers-Gezelschap De familie Stastok ter vergadering In „Bellevue" heeft Dinsdagavond het Katholiek Onderwijzers-Gezelschap zn jaarvergadering gehouden, En het was een vergadering, die zich in vele opzichten onderscheidde van andere vergaderingen. Want zij bracht naast ernst en zakelijkheid ook vroolijkheid en ontspanning. En al werden de jaarverslagen, de toespraken en de mededeelingen over vakaangelegenheden met belangstelling aangehoord, toch had men minstens evenvee! interesse voor den geestigen Nieuwjaarswensen van Heinz Witters, die door Thomasvaer en Pieternel werd uitgesproken, en voor de wederwaardigheden van de Familie Stastok, die men met de vrienden en vriendinnen uit de Camera Obscura op het tooneel zag verschijnen. In het begin van den avond werd het zakelij h gedeelte afgehandeld. De voorzitter, de heer A. v. Breukelen. sprak een openingswoord en wees daarin op den somberen toestand, die een gevolg is van de tot ontevredenheid stemmende leerlingenschaal. De internationale verwikkelingen zijn oorzaak geworden, dat er van verbetering op dit gebied geen sprake kan zijn. Een lichtpunt in dezen somberen tijd noemde de voorzitter de omstandigheid dat vele jonge krachten, die tot dan als kweekeling met acte moesten werken, door de mobilisatie een tijdelijke aanstelling met het wettelijk salaris hebben gekregen. De heer v. Breukelen sprak de hoop uit, dat wanneer betere tijden zouden aanbreken de leerlingenschaal op bevredigende wijze zou worden verbeterd. De secretaris, de heer M. Seebregts. bracht vervolgens in hartelijke bewoordingen hulde aan den heer van Breukelen, die vijf en twintig jaren deel uitmaakte van het bestuur en reeds twee en twintig jaren den voorzittershamer hanteert. Hij dankte hem voor het onnoemelijk vele dat hij heeft gedaan voor den onderwijzersstand, niet alleen in K.O.G. maar ook tijdens zijn jarenlang bestuurslidmaatschap van „St. Augustinus". Zeer vruchtbaar was het werk dat de heer van Breukelen deed. Op voortreffelijke wijze verdedigde hij de belangen van de onderwijzers en vooral voor hun rechtspositie streed hij met succes. De heer Seebregts uitte daarvoor zün groote erkentelijkheid. Namens het Katholieb Onderwijzers-Gezelschap had hij reeds op de bestuursvergadering een stoffelijk blijk van waardeering aangeboden. Vervolgens bracht de heer Seebregts 't jaarverslag van den secretaris uit, dat een toename van het ledental vermeldde. Ruim vijfhonderd onderwijzers en onderwijzeressen, waartoe ook behooren de adspirant-leden. namelijk de kweekelingen met acte. zijn thans lid van het K.O.G. Evenals het jaarverslag van den penningmeester, waarin een optimistische toon te beluisteren viel, werd ook dit verslag van den secretaris goedgekeurd. En nadat het zakelijke gedeelte was afgehandeld, verschenen Thomasvaer en Pieternel ten tooneele om hun Nieuwjaarswensch uit te spreken, zy bleken daarbij terdege op de hoogte te zijn van alle gebeurtenissen op onderwijsgebied en van alle gebeurtenissen ooi» in het K.O.G. Heinz Witters, die den geestigen wensch maakte en tezamen met Wies Negenborn voordroeg, beleefde alle eer van zijn werk. Onder regie van Heinz Witters voerde het Onderwijzerstooneelensemble „d'Eglantier" tenslotte op „De Familie Stastok", een tooneelbewerking van gedeelten uit Hildebrand's „Camera Obscura" door ir. J. P. Valkema Blauw. Het was een alleraardigste voorstelling, die door de costumeering als kijkspel reeds verdienste had Men amuseerde zich met het avondje bij ds> Familie Stastok, met de schuchtere liefdespogingen van Pieter Stastok en de herinneringen aan de jeugd van Pieter. Men luisterde ook met genoegen naar het verhaal van Keesje, het diakenhuismannetje, dat uitstekend werd verteld door Geerhard Schiering. En men beleefde veel plezier aan het geval, dat met zooveel animo door de onderwijzers en onderwijzeressen — van wie Jaap de Lange, Wies Negenborn, Geerhard Schiering en Heinz Witters als Oom en Tante Stastok, Keesje en Hildebrand vermelding ver-' dienen voor hun vlot spel — voor het voetlicht werd gebracht. Dat de K.0.G.-leden de tooneelprestaties van hun collega's waardeerden bleek wel overduidelijk uit het hartelijk applaus na ieder bedrijf. --- R.K. Staatspartij afd. V De afdeeling V der R.K. Staatspartij Rijleskieskring Amsterdam hield Dinsdagavond in het Clubhuis der St. Agnesparochie haar jaarvergadering onder voorzitterschap van den heer L. A. P. M. van den Broeke, die in zün openingswoord o.a. het ai. tienjarig bestaan der afdeeling memoreerde. De jaarverslagen van den secretaris en den penningmeester, de heeren C. Klasser en J Verhagen, werden goedgekeurd. Met voldoening werd geconstateerd, dat afdeeling V, waar het bestuur steeds met de leden overleg gepleegd heelt, en gehandeld heeft overeenkomstig de besluiten der algemeene vergadering, over geheel de linie haar strijd tegen het meer en meer onzelfstandigmaken der afdeellngen gewonnen heeft. Eerst geleek het of V alleen stond, maar successievelijk werden door de kringvergadering de onevenredige contributieverhooging, het verplicht abonnement op de Opmarsch en het niet goed voorbereid centraal bureau verworpen. En hoewel het afdeelingsbestuur niet de gevraagde gelegenheid kreeg haar bezwaren tegen het instellen eener commissie te ontwikkelen, werden toch de voorstellen dezer commissie verworpen en is ten slotte ook de centrale inning dei contributie verworpen. Aldus is door de kringvergadering afdeeling V in het gelijk gesteld Bij de nu volgende bestuursverkiezing wero de voorzitter, de heer L. van den Broeke, bij stemming met gesloten briefjes met algemeene stemmen herkozen, terwijl een stem blanco was uitgebracht. Tot opvolger van dr. P. J. M. Vemer, die door verhuizing buiten de afdeeling was gaan wonen en aan wien de dank der afdeeling zal worden overgebracht voor zijn arbeid, werd gekozen de heer E. H. P. Voeten. Tot afgevaardigden naar de kringvergadering werden behalve de voorzitter pekozen de heeren A. Thomas en C. Klesserd en tot plaatsvervangers (behalve den plaatsvervanger van den voorzitter, de heer Verhagen) de heeren Van Hees en Voeten. Ter vergadering werd er bevreemding en spijt over uitgedrukt, dat niet is voortgegaan met de politieke school. Er bleek te weinig propaganda voor gevoerd. Na een geanimeerde rondvraag hield de voorzitter een causerie over „Or.zt eenheid ook op politiek terrein door den Stillen Omgang". --- Eveline van Beem Een rasechte tooneelkunstcnaresse der oude garde overleden Bijna een-en-negentig jaar oud is te Amsterdam de oude tooneelkunstenaresse mevrouw Eveline van Beem—Kapper overleden. Zij zou 29 April een-en-negentig zijn geworden. Eveline van Beem—Kapper herinneren zich de ouderen onder ons als een kunstenaresse van zeer groote begaafdheid en fijnzinnige geaardheid. Met haar echtgenoot Meijer van Beem behoorde zij in de jaren van dr. Willem Royaards tot de voortreffelijkste tooneelisten van het tweede plan. Zoodra zij ten tooneele verscheen, in welke nog zoo kleine, onbeduidende rol ook, was het tooneel gevuld, stond er een karakter, een figuur op de planken, werd er een eigene sfeer getooverd rondom de gespeelde persoon. In 1925 heeft zij, na circa 60 jaar het tooneel te hebben gediend, daarvan afscheid genomen. En velen dragen een schoone herinnering mee aan haar Moeder in „De Violiers" en „de vijf Franforters". Zij was uit den grooten tijd van Royaards en zij heeft het schijnbaar kleine en onbeteekenende groot gemaakt onder dezen leider. Op 16-jarigen leeftijd moet zü gedebuteerd hebben in „De Zwarte Dokter" bij een benefietvoorstelling van haar vader, die een der goede krachten van „Boas en Judels" was. Twee jaar later vond zij toen emplooi als jonge soubrette by Albrecht en van Ollefen en bleef dit emplooi het eerste gedeelte van haar tooneelcarrière vervullen. Zij is bij verschillende gezelschappen opgetreden: Het Nederlandsch Tooneel, (o.a. in de première van Justus v. Maurik's „Janus Tulp" en - „de Amsterdamsche Weesjongen" van Van Lennep), bij Van Zuilen in Rotterdam, bij Doeselaer in Antwerpen en Le Fauconnier in Gent, bij Moor, Albrecht en v. Ollefen, bij Gebr. v. Lier in de Amstelstraat, bij het Lyrisch Tooneel, bij het ensemble Brondgeest. Na haar terugkeer van een tournee door Indië engageerde Royaards haar. Zij heeft een tooneelleven met haar kunst omspannen: van soubrette tot de moeder- en grootmoedersrol. Toen zij in 1919 haar 70sten jaardag vierde was de vitaliteit van dit kleine, teere, piti'ge vrouwtje nog zeer groot. Zij bezat een fijne, teere, sterke speelkunst die geheel en al een mensen wist te scheppen, en karakter wist te beelden. In 1929 heeft men haar nog hartelijk gehuldigd op haar 80sten verjaardag. Daarna speelde ze bij Saalborn nog de moeder in Schuurman's „De-Violiers", waarmede ze „officieel" maar niet daadwerkelijk afscheid genomen had van het tooneel. Na den dood van haar man — men zag hen steeds samen van het tooneel huiswaarts keeren — had haar vitaliteit een knak gekregen. Maar vergeten deed men haar niet. Men groette gaarne de kleine oude vrouw die zoon veel beteekenende kunstenaresse is geweest. Haar menschelijke, teere en prachtig afgestemde kunst behoorde tot het glanstijdperk van den grooten Royaards. L. v. d. B. --- MELK OP SCHOOL Weldra 16.000 deelnemers Zooals eerder werd gemeld zou de maatregel van de verstrekking van melk op de scholen in het najaar van 1939 met enkele buurten worden uitgebreid. De mobilisatie heeft de uitvoering van deze plannen vertraagd. Na het overwinnen van vele moeilijkheden is het overleg met het onderwijzend personeel der scholen, met de oudercommissies en met de leveranciers zoover gevorderd, dat weldra tot de door zoovelen begeerde uitbreiding kan worden overgegaan. Ook in de Indische buurt, op de Eilanden en het grootste gedeelte van Oud-Watergraafsmeer zullen* de kinderen op scholen van allerlei richting op vier dagen in de week een nuttige tusschen voeding in den langen ochtendschooltijd ontvangen. Ook in de nieuwe buurten is de belangstelling van de ouders voor de melkverstrekking zeer groot gebleken. Voor bykans 8.500 kinderen zijn de aanmeldingen reeds binnen gekomen. ' Naar men weet wordt voor de melk naar gelang van de draagkracht der ouders 5 cent, 10 cent of 15 cent per kind per week betaald Bij de uitbreiding is weer veel medewerking ontvangen van het Centraal Schoolmelkcomitê in Den Haag, evenals van de scholen en de oudercommissies, terwijl de leveranciers het hunne er toe hebben bijgedragen de uitbreiding mogelijk te maken. Te zamen zullen over eenige weken in Amsterdam meer dan 16.000 kinderen by de melkverstrekking zijn betrokken. Op 5 Februari a.s. zullen de eerste fleschjes melk in de nieuwe buurten worden geconsumeerd. Onder aanwezigheid van verschillende autoriteiten zal op 6 Februari des morgens te 10 uur in de Parelschool een zitting van het Plaatselijk Schoolmelkcomitê worden gehouden, waar met de uitbreiding officieel een begin zal worden gemaakt. --- HOLLANDSCHE KUNSTENAARSKRING Tentoonstelling in het Stedelijk Museum te Amsterdam Het is een omvangrijke tentoonstelling, die de Hollandsche Kunstenaarskring houdt in het Stedelijk Museum van Amsterdam, en het is een der beste welke we ons van deze kunstenaarsvereeniging herinneren. Het is niet te ontkennen, dat de grootste aandacht van de vrienden der hedendaagsche beeldende kunst in de laatste jaren was gericht op andere figuren dan die, welke bij den Hollandschen Kunstenaarskring exposeerden. Andere figuren, die een anderen stijl gaven. Maar déze expositie bewijst, dat regeneratie in den Hollandschen Kunstenaarskring niet uitgesloten is en dat de atmosfeer, de „formule" van de School van Bergen (deze was het toch hoofdzakelijk, waarvan de leden aanvankelijk uitgingen), nog altijd kansen biedt op ontwikkeling. De geschiedenis van den Hollandschen Kunstenaarskring ligt zoowat tusschen twee oorlogen. Zij is de bevestiging van een alteratie, die vóór den oorlog van '14 ontstond. De bundeling van de opmerkelijke talenten uit den tijd toen de zich opdringende „ismen" kersversch waren. Wil men weten wat de aanvangen waren, kijk dan op deze tentoonstelling naar de vroege werken van Jan Sluyters. Niet naar zijn „Olympiabar te Parijs", een doek dat van 1906 is, uit den tijd van het luminisme en den invloed van Toulouse Lautrec, die destijds ook Van Dongen bekoorde. Maar naar die merkwaardige „Composities" van 1912 en 1913: de eene, met de fel-gekleurde vrouwen, kennelijk afkomstig van den „fauve" in Sluyters, de andere een smaakvolle samenvoeging van „cubes", waaruit, voor den goeden beschouwer, de vormen van een amazone zich losmaken. Sluyters heeft in deze doeken een volstrekt revolutionnair getuigenis afgelegd (d.w.z.: revolutionnair tegen de toen te overwinnen weerstanden van de resten van het impressionnisme), maar deze werken zijn ook het resultaat van een ernstig beoefenen van vorm-onderzoekingen. En ze zijn picturaal nog altijd belangrijk. Het is Sluyters in zijn laboratorium-tijd, maar deze Sluyters was „noodzakelijk". Het is werk uit een periode die, misschien, meer echt enthousiasme en zuivere toewijding kende dan de tegenwoordige. Lijken niet te veel kunstenaars thans op ambtenaren? Dat een ontwikkeling niet altijd consequent voortschrijdt, afdwalingen en zijsprongen kent, verrassende repetities en een zich-hernemen van invloeden die men dacht uitgewerkt, bewijst het voorbeeld van den schilder Fred. Sieger. Geheel onbekend is zijn naam niet, maar hij kwam toch nimmer met een zoo duidelijk eigen gezicht voor den dag als op deze tentoonstelling van den Hollandschen Kunstenaarskring. Zeven doeken en een gouache bewijzen, dat hij een figuur is, die de aandacht gaat verdienen. Zonder twijfel is hij Fransen georiënteerd, maar nu niet in den zin dien men bij een jong schilder zou verwachten, niet naar de Ecole-de- Paris in engere beteekenis. Als men verwantschap zoekt dan moet men het doen bij Bonnard en Vuillard. Hetzelfde lichte, blonde impressionnisme, nogal vlak van werking, met één toon — honigkleurig — en met een psychologie die van het licht schijnt uit te gaan. Vooral in „Figuren onder zonnescherm" gaf hij een sterk doek, fijn van coloriet en innig Fransch. Het fonds der moderne Fransche schilderkunst schijnt voor den buitenlander onuitputtelijk. Tot deze conclusie leidt niet alleen het werk van Sieger. Ook Frits Klein is er een levend voorbeeld van. Zijn „Fratellini" (de gentlemanclown van het drietal, de man met het fraaie pak en de loovertjes) is bekend, maar men ziet het werk graag terug, omdat het een der beste stalen is van zijn hoofdzakelijk op kleurvermogen gebaseerde schilderkunst. Een gemodereerde en aangename zaal is de eerste waarin men binnentreedt, op deze tentoonstelling. Het is de zaal van Germ de Jong en J. J. Moolhuizen, twee schilders die zich niet met luidheden aan het publiek opdringen, maar tot de gevoeligste coloristen van ons land behooren. De Jong heeft hier gezichten op zuidelijke steden, waarvan vooral „Embrun" (no. 71) door een beschaafde peinture uitmunt. Hij zoekt niet in de eerste plaats den interessanten opbouw van de architecturen aan blauwe meren, maar de samenvoeging der kleuren, wat óók een manier is „om er te komen". Zijn bloemstukken zijn nog altijd van een groote verfijning, vooral „Bloesem" (no. 68), waarin-met rosé en mat geel een weeke, bijna vrouwelijke schoonheid is bereikt. Hij is een persoonlijkheid met een doordringende kracht, doch zonder trachten naar eenig schel effect. Intoomen — dat is misschien zijn grootste kwaliteit. Moolhuizen is aan hem verwant, en toch anders. Hij leerde van Corot, dunkt mij, aan wien de bouw van zijn stadsgezichten en landschappen dikwijls herinnert. Wie in de Provence gereisd heeft, vindt zijn herinneringen bij Moolhuizen geschilderd terug. Maar ook het Hollandsche duinlandschap kent hij door en door, hij geeft het traditioneel en toch niet weinig oorspronkelijk. Aan de verre verschieten, met het tremoleeren van de zee op den achtergrond, verleent hij een teedere, maar doordringende kracht. Verrassend zijn eenige doeken van Else Berg, een schilderes die meestal wat cru en meestal wat naïef verwonderd is in éénen. Haar „Circusmeisje" is daardoor precies wat het wezen moet, navrant en kinderlijk. Haar portret van een Imker is een geestig, los geval, dat men niet vergeet, de „Witte Paddestoelen" zijn van een aangename vlotheid en frischheid. Buning's werken bevestigen de indrukken van de tentoonstelingen, die hij onlangs in de Galerie Robert en te Utrecht hield: een zuiver schilder, met een veroverende stilte, misleidend „gewoon". Colnot bleef eender, en is zijn kleur wel altijd zuiver? lets te branderig, somtijds, door geel en bruin. Maar het groote Stilleven heeft een kracht die indruk maakt. Croin beleeft, langzaam, een vernieuwing, zijn „Mand met koraal" is opmerkelijk. Van Filarski noteerden we vooral het grijze Parijsche stadsgezicht, van Hordijk een frissche scène met baders (zijn schilderijen zijn toch over 't algemeen niet zeer hecht doortimmerd, de practijk van het décor-schilderen schijnt er zich aan mee te deelen). Kimpe zoekt en zoekt, maar doet hij het niet te veel in het quasi-morbide? Zijn temperament is eerder spontaan dan diep, de kleur is die van een schilder die te snel tevreden is. Van Harrie Kuyten zijn er forsche, ruim uitgezwaaide teekeningen, Maks is op zijn best in enkele kleine schilderijtjes van Tyroolsche tooneelscènes, Schwarz handhaaft zioh en is charmant in zijn fantasie op visschen, wreed als visschen zijn kunnen. Jan Wiegers was wellicht nooit zoo goed als op deze expositie, vooral in zijn uitstekend portret yan Jopie Koop- man. In zijn balletdanseressen gaf hij kernachtig het ruimtelijke, de kleur wordt milder en beschaafder. Piet van Wijngaerdt blijft de kampioen eener „breedheid", die de Inzet van de Bergensche School was en hij geeft nog altijd het verband tusschen grond en mensch. Het laaien van de hitte in zijn Brabantsch landschap met maaiers is treffelijk gezien en gegeven. De beeldhouwers kwamen niet zoo belangrijk voor den dag als vroeger wel eens. Maar de vernieuwing van Frits van Hall is stellig een winst: hij leerde van Kogan, in zijn kleine terracotta's, die het vrouwelichaam verheerlijken in een vorm van klassicisme. Dit „grieksche" ligt hem beter dan het exotisme van weleer. Van Krop is, als naar gewoonte, vooral de vitrine met kleine plastieken een vreugde, — maar men vergete zijn teekeningen niet. Gerarda Ructer is een beginnend talent, nog niet vast van vorm, maar in een zandsteenen fonteinbeeldje 'n belofte. Wertheim zagen wij elders belangrijker voor den dag komen; Wezelaar zond een Harlekijn en Danseres in, die beide van een koele, afgewogen gratie zijn, doch sterk van plastiek. Alles te zamen: een belangrijke tentoonstelling van een vereeniging, die zich blijkbaar vernieuwen wil. En daarin schijnt te slagen. JAN ENGELMAN Een „Fratellini" van Frits Klein op de tentoonstelling van den Hollandschen Kunstenaarskring --- Huisknecht wegens diefstal veroordeeld De rechtbank veroordeelde een bejaarden huisknecht, die ten nadeele van zijn werkgevers f 400 had gestolen, tot vier maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest. Het O.M. had negen maanden geëischt. De man was er met het geld van door gegaan, nadat hü met ontslag bedreigd was. Eenigen tijd zwierf hij rond, kreeg toen een verkeersongeluk, werd herkend en gearresteerd. --- Door de gladheid gevallen In de Balistraat is een man door de gladheid gevallen. Met een gebroken onderbeen werd hij opgenomen in het O.L. Vrouwe-Gasthuis, evenals een jongen, 'die op school viel en eveneens een been brak --- Waardevolle portefeuille gestolen Dinsdagnamiddag liet een bezoeker van een winkel in de Kinkerstraat zijn portefeuille even op de toonbank liggen. Toen hij haar na enkele oogenblikken vermiste, kwam hij tot de ontstellende ontdekking dat in deze portefeuille een bedrag zat van ƒ 1200 aan bankpapier, onderverdeeld in biljetten van ƒ 100, ƒ 25 en ƒ 10, een effect ter waarde van ƒ 500, twee rijbewijzen en een wegenbelastingkaart. De recherche van het bureau Raampoort is een uitgebreid onderzoek aangevangen. --- CENTRALE LEIDING BIJ LUCHTBESCHERMING In zijn memorie van antwoord op het voorloopig verslag der Eerste Kamer over de begrooting van Binnenlandsche Zaken deelt de minister mede, dat dezer dagen de benoeming te verwachten is van eenige deskundige krachten, die onder centrale leiding ieder voor een eigen rayon de daarin gelegen gemeenten van voorlichting kunnen dienen. --- Kampwerk jeugdige werkloozen De minister van Sociale Zaken heeft een commissie in het leven geroepen ter bespreking van de voorzieningen, alsmede voor het houden van geregeld contact op het gebied van het kampwerk voor jeugdige werkloozen. Als voorzitter dezer commissie zal optreden de heer Meyer de Vries, chef van de afdeeling cultureele zorg en sociale jeugdzorg van het departement van Sociale Zaken, terwijl als leden zün aangewezen ambtshalve: de heer N. H. de Graaf, hoofdcontroleur van genoemde afdeeling, en mej. E. de Groot en als vertegenwoordigers der verschillende centrales de heeren G. P. J. Bannenberg en Jos. Veldman van de Nationale R. K. Commissie voor Jeugdwerkloozenzorg te s-Hertogenbosch, W. J. Hemmes en J. Schipper van de Centrale voor Werkloozenzorg te Utrecht, H. Lindeman en A. de Ruijter van de Moderne Centrale voor werkloozenzorg, en dr. H. G. W. van der Wielen en W. van Vliet van de stichting „Nederlands Volkskracht", --- Verkeersperikelen Autohusdiensten gestaakt, vele wegen onberijdbaar Ten gevolge van sneeuwverschuivingen is het verkeer op den Rijksstraatweg Amsterdam— Utrecht op sommige gedeelten geheel ontwricht. Onder de gemeente Abcoude ondervinden de automobilisten en andere weggebruikers den overlast van de sreeuw. Het verkeer tusschen Nieuwersluis, Vinkeveen, Wilnis en Mijdrecht is geheel gestremd. Op de Vinkeveensche Zuwe staat een auto. die al meer dan drie dagen is ingesneeuwd. Niets is meer van het voertuig te onderscheiden; het is slechts een sneeuwhoop. Met man en macht is het personeel van den Rijkswaterstaat bezig den wes sneeuwvrij te maken. --- Verdere stremmingen De A. N. W. B. heeft de volgende berichten ontvangen, over den verkeerstoestand: Arnhem: Route Hoenderloo—Schaarsbergen ingesneeuwd en onberijdbaar. De A. A. A.-bus via Hoenderloo naar Arnhem rijdt van Apeldoorn naar Hoenderloo, hier linksaf naar Woestehoeve, vandaar wordt de hoofdweg gevolgd tot den Koningsweg, verder via Schaarsbergen naar Arnhem. Hoofdweg Arnhem—Apel- zeer glad bij Groenendaal. In de Betuwe zijn alle binnenwegen ingesneeuwd en onbegaanbaar. Over de Veluwe over het algemeen binnenwegen glad, hoofdwegen vrij goed berijdbaar. In Arnhem momenteel groote sneeuwval. Breda: wegen onbegaanbaar en met i.fe bedekt, speciaal voor kleine auto's het rijden ondoenlijk. Maastricht: Door regenval zeer gladde wegen. Amsterdam: Route Amsterdam—Utrecht tusschen Duivendrecht en Abcoude onberijdbaar. Route Amsterdam—Weesp slecht, maar berijdbaar. Route Weesp—Muiden onberijdbaar. Route Amsterdam—Het Gooi goed De kleinere wegen over het IJ zija niet te berijden. De route Amsterdam—Den Haag is van Amsterdam uit met voorzichtigheid te berijden. De bus over den Afsluitdijk zal den tocht trachten te maken; naar alle waarschijnlijkheid is het echter niet mogelijk. Groningen: Toestand der wegen normaal. Zuidholland: De weg Den Haag—Bodegraven is goed berijdbaar. De weg van Woerden langs de Linschoten is onberijdbaar. De weg Rotterdam— Nieuwerkerk is slecht berijdbaar. Al is de opeenhooping van sneeuw in de omgeving van Zutphen niet zoo erg als in de andere deelen des lands, toch ondervond het verkeer Woensdag in den loop van den middag nog aanzienlijke moeilijkheden. Zoo werd de autobusdienst Zutfen—Laag Keppel van de G.T.W. in den namiddag gestaakt. Ook het treinverkeer ondervond vertraging. De trein uit Leeuwarden kwam Woensdagmiddag met vijf kwartier vertraging aan. Dit was niet zoozeer te wijten aan het ondersneeuwen der wissels, als wel aan een order om op dit traject langzamer te rijden. De burgemeester van Haren (N.8.) deelt mede, dat de weg Oisterwijk—Haren gestremd is. Het verkeer is alleen mogelijk via de Heusdensche baan en Holeindstraat. De autobusdienst gaat dan over Rijksweg—Stopplaats bij het Groot-Seminarie. Bij den A.N W.B. is Woensdagmiddag bericht ontvangen, dat de weg Amsterdam-Purmerend evenals de weg Amsterdam-Monnikendam wel berijdbaar is, maar dat, met groote vertraging rekening moet worden gehouden. De weg van Amsterdam naar Utrecht is in de richting komende uit Amsterdam afgesloten. De weg Amsterdam—Den Haag is glad wegens ijzel. De weg Amsterdam—Alkmaar is onbegaanbaar, zoodat de route via Haarlem moet worden genomen. De weg Alkmaar—Den Helder, dus de verbinding naar den Afsluitdijk is zeer glad. De diensten van den autobusdienst Noord- Holland te Alkmaar naar Den Helder, St. Maarten en De Zrjpe zijn met ingang van Woensdag wegens gladheid van de wegen gestaakt. --- DUITSCHE FONDSEN MET KETTINGVERKLARING AMSTERDAM, 31 Jan. V.K. 130-2.30 STAATSLEENINGEN. DuitschGr.b.p.l94oC.6Rll 9% 10 DuitschGr.b.p.l947G6Rll 10 10K --- DUITSCHE FONDSEN MET CERTI. COUPONBLADEN STAATSL.EENINGEN. Baden Obl. 6* WA W/t deierenß.il Obl. 6J 11J4 12 Bremen toegetr. ObL '25 6 IVA Bremen toegetr. ObL '25 5 WA HJi Pruisen „ Obl. 1926 6* 10J4 10^ Pruisen ObL 1927 6 10»/16 10^ PROV. EN GEM. LEEN. Duitsch.Berl. (R11)'250.61 WA 11^ Dresden 1925 7 WA U% Keulen .... Obl. 6} 11J4 llj^ Leipzig ...... 1926 7 11}* München Cv.ObL 6 9 9% POLDERS, WATERSCH. EN VERDERS PUBL. RECHT. LICHAMEN. Ruhrverb.'3o (1/2-1/8) 0.7 WA WA Ruhrverb. '30 (1/4-1/10) 0.7 13J4 13^ Ruhrverband 1927 Oblig. 6 13J4 - BI- JKERK. EN LD3FD. INSTELLINGEN. lozef Stichting (St.) ObL 8 \Q]/2 10 Marien Hosp. Dusseld. 0.7 9A 914 M. Hosp. Lunen 15-i. O. 7 &3A VA Vincentius Suft R.K. O. 8 &% VA BANK EN CRED. INSTELLINGEN. Landesb. Westf. Cv.O. 7 HK Rhein. Girozentr. u. Pr. Bnk. (Landesb. d. Rh. Pr.) Pbr. 4J 11 10J4 Ver. Duit. Stedenl. Cv.O. 7 WA WA HYP. BANKEN TEVENS BANK EN CRED. INSTELLINGEN. Bayer. Handelsbk. Pbr. 7 11 WA Bayerische Vereinsb. Pbr. 7 13 12>£ Fr.H.k. 5.9.12 1/3 1/9 Pb. 4} 11 11 INDUSTRD3ELE ONDERNEMINGEN." Cont. Gummi Werke Obl. 7 30 30 Rh?ElbeUnion Obl. 7 18 W/i Victor Gewerksch. ... O. 6} WA 15 MIJNBOUW ONDERN. Mansfeld A.G ObL 7 WA WA VOORL. GEN. OBLIGATIëN. Barmh. Br. v. Trier Obl. 8 7G.a 7% Bonn 1926 ObL 8 WA WA Munster Csit. Y< Ss&br, Z W£ U& ---