Groote overwinning van E.D.O. Half dozijn doelpuntentengen Hilversum Homogeen E.D.O. elftal Met wel groote cijfers (6—o) won E. D. O. gisteren van Hilversum. Deze cijfers zouden allicht doen I vermoeden dat het een spel van kat en muis was. Dit was geenszins het geval. Hilversum gaf best partij en had een tijdlang na rust het beste van het spel. Het grooie verschil lag in het benutten der kansen en daarin waren de E. D. O.'ers superieur, vooral na rust. Daarvoor ging het niet zoo vlot. Wel had de Hilversum-keeper reeds dadelijk twee keer achtereen buitengewoon veel geluk, doch voor de ! rest kon de verdediging plus teruggetrokken jpil , de aanvallen weerstaan. Interessant was het te-: genover dezen verdedigenden spil Schij venaar aan ' het werk te zien. De E. D. 0.-man speelde' weer \ uitstekend. Hij beheerschte volkomen het midden- I veld, onderbrak enkele keeren op fantastische wijze een aanval en stuwde zijn voorhoede krachtig. Die voorhoede bleek dezen middag productief. J. Schild- ■ wacht dient wel het eerst genoemd. Hij scoorde drie goede doelpunten. Twee ervan leken ons houdbaar, doch de Hilversum-keeper liet ze door zijn handen glippen. Het was goed gezien dat E. D. .O het met snelle open aanvallen probeerde, want Spek en Nolet op de vleugels speelden best. Hun voorzetten waren gevaarlijk en dat zij zelf ook konden schieten, zal de Hilversum-keeper wel ondervonden hebben. Hellingman was er ook goed in, zijn crossËasses naar Spek stichtten nogal eens verwarring. lij scoorde de eerste goal. Henstra had het moeilijk tegenover den Hilversum-spil. Enkele kansen had hij echter kunnen benutten. De E. D. 0.-middenlinie waarin naast Schijvenaar ook P. Schildwacht en Oomen Jr. goed op dreef waren was beter dan die der gasten. Uitgezonderd een korte periode na rust, toen Hilversum vervaarlijk kwam opzetten. De stand was toen 2—o (door Hellingman en Schijvenaar, die een penalty benutte). De gasten zagen blijkbaar nog een kans en zetten alles op alles, met als gevolg een serie aanvallen. E. D. O. werd teruggedrongen en maakte enkele benauwde momenten mee. De achterhoede moest zich geducht inspannen. Zandstra en v. d. Sluys hadden er echter een goeden kijk op, vooral eerstgenoemde. Toch kreeg Wille moeilijke ballen te verwerken. De E. D. 0.-doelman loste de moeilijkheden vlot on, hetgeen hem enkele malen applaus bezorgde. E. D. O. werkte zich los en nu kwam prompt het antwoord. Een hattrick van J. Schildwacht bracht den stand op s—o, terwijl Schijvenaar met een kopbal voor de 6e goal zorgde. De scheidsrechter leidde matig. --- De eerste nederlaag van Ajax Verdiende 2-0 overwinning van V.S.V. De ontmoeting tegen Ajax is in een verdiende 2—o zege voor V. S. V. geëindigd. Op sommige momenten was de wedstrijd een ware aanfluiting geworden van de mooie voetbalsport. Het feit, dat ac autobezitters thans van een andere reisgelegenheid gebruik moesten maken deed aan de belangstelling voor dezen wedstrijd slechts weinig af. , _. , Het begin van den strijd was zeer goed. Beide elftallen begonnen in een zeer hoog tempo waaroij Michel al dadelijk .een zeker schijnend doelpunt voorkwam toen Van Wijngaarden van korten aistand hard inschoot. . V. S. V. hield zich ook nu weer aan haar beproefde systeem: het spelen met een teruggetrokken middenlinie. De Ajax-middenlinie spéélde echter meer aanvallend dan verdedigend, juist dit is Ajax in dezen wedstrijd noodlottig geworden. Bij de V. S. V.- verdediging wist de tot nog toe zeer productief spelende Ajax-voorhoede, welke in de drie voorgaande wedstrijden niet minder dan 16 doelpunten scoorde geen enkel gaatje te vinden. Het werk van de middenlinie van V. S. V. was zonder meer af. De nieuweling Poulus maakte naast den rustigen en onverstoorbaar spelenden De Vries een zeer gunstigen indruk. Het bleef een spel van wisselende kansen, doch met meer perspectief voor de V. S. V.- voorhoede dan voor die van Ajax. Het werk van Keizer is bij hooge ballen niet altijd zeker; in tegenstelling met Michel die eiken bal behoorlijk klemvast heeft, begaat de Ajaxdoelman nog al eens de fout, den bal te stompen. Dit werd Ajax na ongeveer een half uur spelen noodlottig. Weer stompte Keizer bij een snellen V. S. V. aanval den bal en door snel handelen kon v. d. Kuil den bal in het Ajax-doel schieten voordat Keizer zich weer voldoende kon herstellen I—o. Dit doelpunt gaf den V. S. V.'ers nog meer zelfvertrouwen. Verschillende hoekschoppen gaf de slordig spelende achterhoede van Ajax aan V. S. V. cadeau, doch haar voorhoede, die minder goed op dreef was dan men van haar mocht verwachten, wist hiervan geen enkel profijt te trekken. Na de hervatting kwam al spoedig een periode waarin Michel zich op zijn best toonde. Ajax kwam toen geducht opzetten. De Amsterdam sche voorhoede schoot in het eerste kwartier na rust meer dan in de geheele eerste helft. Het was echter voor Bijl. Fischer en Van Wijngaarden om radeloos- te worden, want Michel bleef voor hun schoten ongenaakbaar. Wanneer dit Ajax-offensief blijkbaar dood is geloopen op de foutloos werkende V. S. V.-verdediging • blijkt het, dat enkele Ajax-spelers het spel trachten te forceeren. Bij een V. S. V.-aanval kwam Döhring voor Keiv\lrAln v*n j-3 nvt In An+n«/1 zer en zonder dat er een enkele reden voor bestond, nam de Ajax-doelman een dreigende houding aan. Het spel werd nu vooral van Ajax zijde, zeer forsch en herhaaldelijk moest scheidsrechter Crabbendam optreden. V. S. V. liet zich hierdoor niet in rret minst intimideeren en bleef rustig door spelen. Bij een aanval op het V. S. V.-doel appelleerden enkele Ajaxiden voor een vermeende overtreding in het strafschopgebied, doch de arbiter liet doorspelen. Snel bracht Döhring toen den bal op; Sterk benutte de kans en het lot van Ajax was bezegeld. Het was 2—o en het einde was in 't zicht. Veel aantrekkelijks had de strijd toen niet meer, doch gelukkig klonk spoedig het eindsignaal. MICHEL (V. S. V.) Onoverkoombaar struikelblok voor Ajax voorhoede. (fotoarchief H. D.) --- Mijn kijk op het spel De weg naar een kampioenschap leidt in den regel langs een steil en smal pad, waarop elke misstap noodlottige gevolgen kan hebben. Uithoudingsvermogen, doortastendheid, zelfvertrouwen en securiteit zijn eigenschappen, die onontbeerlijk moeten worden geacht om den top te bereiken, terwijl voorts de technische capaciteiten een gezonde tactische basis eischen, willen zij ten volle tot hun recht komen en van doorslaggevende beteeken is zijn. . --. Aan uithoudingsvermogen heeft het bn b.u.u. nooit ontbroken en sedert jaren behoort de roodzwarte ploeg tot een der technisch best geschoolde in deze contreien. Het systeem, dat sinds eenige seizoenen wordt gevolgd, is in de allereerste plaats op securiteit — op een hechte verdediging — gebaseerd. Dat zijn dus belangrijke factoren om succes te kunnen verzekeren, mits de tactiek niet tot een eenzijdige interpretatie leidt. Het is' immers een axioma in het voetbalspel, dat aanval de beste verdediging is, om de eenvoudige reden, dat zoolang men attaqueert, de tegenpartij in het defensief wordt gedrongen en dus gedurende die periode niet gevaarlijk kan zijn. ED.O. ging echter van een andere stelling uit, namelijk deze, dat doelpunten voorkomen minstens even belangrijk is als ze te produceeren. Men zou hier tegen kunnen aanvoeren — en ik heb dat dan ook meermalen gedaan — dat daardoor de doortastendheid en het zelfvertrouwen, althans van de voorhoede, geschaad wordt en inderdaad heeft E D.O in de laatste drie seizoenen, hoewel haar doelman slechts sporadisch werd gepasseerd, naar verhouding vele en kostbare winstpunten verspeeld door de onmacht om haar technische en defensieve vaardigheid in een voldoend aantal doelpunten uit te drukken. De kanthalfs besteedden hun meeste aandacht aan het blokkeeren van de vijandelijke vleugelspelers, in de gerechtvaardigde overtuiging, dat via de buitenspelers het grootste gevaar voor eigen doel dreigde. Dit was op zichzelf een juiste redeneering, maar het zwakke punt er van was, dat zij bij een aanval van de eigen voorhoede, die slechts door den vooruitgeschoven spil ondersteund werd, te veel passief bleven, zoodat de bal langs de zijkanten van het veld steeds weer tot in de nabijheid van het E.D.0.-doel kon wonden gebracht. Zij kwamen dus steeds weer voor dezelfde opgave te' staan en niet zelden leek hun arbeid onproductief, omdat zij over een te grooten afstand hun passes tot het verkrijgen van contact met de voorhoede moesten plaatsen. , . , , „ Zoo was het....; maar thans is het anders. De roodzwarten beschikken nu over twee kanthalfs, die niet alleen hun verdedigende taak volgens de opgave nauwkeurig vervullen, maar die tevens op de daarvoor geschikte momenten naar voren komen om den aanval te steunen en de pogingen tot aangeven van de vijandelijke middenlinie in de kiem Ie smoren. Dit snelle en doelmatige optreden komt het spel van Schijvenaar en de beide binrenvoorwaartsen zeer ten goede, terwijl bovendien de open ruimte — het hiaat — tusschen verdedigingsen aanvalksblok op bevredigende wijze wordt opgevuld. Hellingman en J. Schildwacht zijn nu in staat, tijdig voor het afwerken van een aanval bij het doel der tegenpartij aanwezig te zijn, waardoor de vroegere te geprononceerde W-formatie is verdwenen en het contact tusschen vleugelspelers en middenvoor onder alle omstandigheden kan worden behouden. Dat er dien tengevolge veel meer kraoht van Sohijvenaar kan uitgaan, behoeft geen betoog en de groote technische capaciteiten, het inzicht en de balvaardigheid van dezen geboren voetballer krijgen dan ook veel meer nuttig effect. Hoofdzaak is echter, dat E.D.O. thans over een volkomen homozeer elftal beschikt, waarvan alle spelers hun arbeid voor honderd procent tot zijn recht zien komen. In dit team valt dan ook geen zwakke plek te ontdekken en als ik Schijvenaar, de gebroeders Schildwacht, Zandstra, Oomen Jr. en Wille als uitblinkers noem, dan wil dat geenszins zeggen, dat de anderen niet uitstekend hebben gespeeld. Middenvoor Henstra was ietwat gehandicapt, doordat •de bal in dezen wedstrijd niet fortuinlijk voor hem rolde en Hellingman zou veel meer persoonlijk succes kunnen boeken, als hij sneller en on de juiste wijze leerde loopen. Geregelde athletiektraining zou hem daarbij op den goeden weg helpen. Hilversum maakte geen grootschen indruk en vooral de voorhoede was — natuurlijk mede door de goede verdediging der thuisclub — zeer zwak. Het elftal trachtte door overdreven forsdh spel het gebrek aan capaciteiten te verbloemen en daar de loid;ng hoogst onvoldoende was, viel het te waardeeren, dat E.D.O. niet tot represailles overging. Het feit, dat Schijvenaar zich onder deze omstandigheden wist te beheerschen, mag dan ook zeker als een gedecideerde verbetering in de houding van dezen speler worden aangemerkt. Ik hoop E.D.O. binnenkort eens tegen een sterkere tegenpartij aan het werlc te zien. CRITICUS. --- Teleurstellende tweede helft van H.F.C. H.V.C. wint tenslotte met 3-1. Wanneer men van dezen wedstrijd tusschcn H. F. C. en H. V. C. slechts de eerste helft gezien had, zou men wel allerminst vermoed hebben dat de Haarlemsche club een 3—l nederlaag tegemoet ging. Want voor de rust speelde H. F. C. beter voetbal dan zijn tegenstanders en toen de eerste 45 minuten verstreken waren, stond het I—l en leken haar vooruitzichten heel wat gunstiger dan die der Amersfoorters. H. F. C. had eerst den voorsprong verkregen met een goal, die op zoon brillante wijze gescoord werd, dat iedereen met open mond zat te kijken en, na hem gesloten te hebben, vol hoop het verdere verloop van den wedstrijd afwachtte: de Haan speelde een bal naar den rechtervleugel, naar Gentis, die even doorliep, toen hoog voorzette en daarop De Haan midden in zijn ren een sprong zag maken, zag koppen en bemerkte dat de bal volkomen onhoudbaar langs den keeper schoot. Kort daarna maakte H. V. C. gelijk, maar net was niet bijzonder overtuigend, daar de aanval, die tot den gelijkmaker leidde, vertroebeld werd door een tamelijk duidelijk handsgeval van een der H. V. C.'ers, dat door den scheidsrechter niet gezien werd. Het was dus niet verwonderlijk, dat alle H. F. C.'ers vol goede verwachtingen waren. De voorhoede waarin De Haan een versterking bleek, voldeed behoorlijk, Kruyer speelde weer eens uitstekend, Poes Berendsen had een goeden wedstrijd en v. d. Togt was safe. Doch in de tweede helft was H. F. C. er uit er H. V. C, dat in de eerste helft met hetzelfde suel minder was geweest, leek nu aanmerkelijk beter. De twee goals, die de H. V. C.ers er nog bij kregen, verdienden ze nauwelijks, maar ze werden gemaakt en daar H F. C, ondanks vele aanmoedigingen van de tribune, er niet in slaagde een tweede goal te scoren, werd het bii den stand I—3 tijd. Bij H. F. C. bleven in de tweede helft Poes Berendsen en Kammeijer boven de rest uitsteken', bij H. V. C. was het vooral de keeper, die zich onderi scheidde en niet weinig tot de overwinning bijdroeg. --- Een onverwachte Haarlem zege H.B.S. voorhoede was onmachtig. In een door het vlugge tempo wel aantrekkelijken wedstrijd, waarin evenwel geen hoogeschool-voetbal is vertoond, heelt Haarlem op het randje gewonnen. Om 't dadelijk te zeggen: H.B.S. heeft ook dit iaar een zwak elftal, maar een elftal van zwoegers dat voor de overwinning vecht met alle kracht waarover het beschikt. Er zit in wedstrijden tegen zulke elftallen altijd het gevaar van de onderschatting der kwade kansen. Waar de talenten te kort schieten wil het geluk nog wel eens helpen en dan komen de verrassingen. De wedstrijd van gisteren leverde er weer een voorbeeld van. De H.8.5.-voorhoede, die op zichzelf om zoo te zeggen nog met goed is voor één doelpunt heeft zich anderhalf uur het vuur uit de sloffen geloopen om den gelijkmaker te scoren, nadat Haarlem al vrij spoechg de leiding had genomen. Het gelukte niet Maar een domme hoekschop, die in 't doel waait, volbrengt dan plotseling, wat vijf voorwaartsen niet vermogen Haarlem blijft zweren bij den driemans-aanval. Welk een fraaie gelegenheid om het doelgemiddelde wat op te knappen hebben de roodbroeken daardoor verspeeld! Nu, goed, er is gewonnen — op t randje dan -— maar we blijven vreezen, dat op den duur Haarlem in de behoefte aan doelpun*"* — en ,daaï £aat het toch om — met deze opstelling zal falen. v. d. Hulst miste een penalty. Met de herinnering aan de tien penalties in successie bij de Spaernebekerwedstnjden moet geconstateerd, dat dit onderdeel toch wel zeer verwaarloosd wordt. We herinneren ons de jaren, waarin bij Haarlem het missen van een strafschop practisch niet voorkwam. Over den wedstrijd kunnen we kort zijn. H.B.S. is vrijwel voortdurend in het veld aan het woord geweest, maar schoot te kort telkenmale (d.w.z.: tientallen malen), als het er om ging, een aanval behoorlijk af te werken. Wel naderden de roodwitten voortdurend bedenkelijk dicht het Haarlemdoel, maar de achterhoede van onze stadgenooten was den Haagschen aanval, waarin Fraenkel in de t ld[ d't Herklotz als middenvoor stond opge- Van Wonderen, Visser en Van Daalen verplaatsten het spel voort durend, maar ook de Haagsche achterhoede, waarin Walhain een soliede partij back speelde en Graafland de beste van de Haagsche was, bleef meester van 't terrein, totdat Haarlem na een kwartier spelens de leiding ram. (0—1). Suoedig hierop veroorzaakte keeper Pellikaan een penalty, maar de kans werd niet benut. Op de Haarlemhelft knoeide de H.8.5.- aanval er lustig op los en zag geen kans, het tot een doelpunt te bren Sen-. . , „ , Na rust bleef de HBS -voorhoede het Haarlemdoel bestoken, dat everwei door Kluit uitstekend verdedigd werd. Toen dan ook een corner zijn heiligdom indwaalde behoefde hij zich daarvan niets aan te trekken, maar met dat al zag het er voor Haarlem eenigen tij