De passen voor Belgie De Brusselsche correpondent van „De Tele graaf* deelt mede, dat de verscherpt* pas controle moet dienen om contact tusschen de separalistisch gezinde elementen in België en ongewensente Nederlanders te voorkomen en met name het aangekondigde Groot Nederland sche congres te Leuven oumogelijk te maken. Aan het ministerie van buitenlandsche zaken deelde men mede, dat er geen sprake van i*. dat de grens zal worden gesloten. Alleen moeten de aanvragen om een pas visum naar het ministerie van buitenlandsche zaken te Brussel worden opgezonden. Op mijn vraag of dit voor iedereen noodig was, werd geant woord, dat de consulaten voor bekende autori teilen en zakenlieden zonder voorafgaand onderzoek het vi»um zullen verleenen. In de praktijk schijnen dergelijke uitzonderingen echter zeer zeldzaam te zijn Het is waarachtig ncgal kras van de Bel gisehe Regeering zoo onkieseh tegenover Ne derland te blijven optreden, Het weigeren van passen voor een studenten congres, uit vrees van anti Belgische actie, is natuurlijk alleen muar te verklaren uit den ziekelijken geestes toestand die de oorlog bij de Belgische re geeringslui achterliet. --- Smokkelen van Paarden Men schrijft van de Oostgrens aan het „Hbld.” Hoewel er in Duitschland groot gebrek heerscht aan trekdieren, zoo zelfs, dat op ta van boerderijen de melkoeien weer in het gareel worden gespannen, gaan er toch voort duread heel wat paarden de grens over naar ons land De eigenaars bezwijkende voor de hooge prijxen — een gevolg van de lage mar kenkoers — welke Nederlandsche smokkelaars voor de dieren b eden. werken krachtig mede om het gebrek aan trekdieren bij onze üoite lijke buren nog grooter te maken. Wel zijn de Nederlandsche grensbewakers voorthurend in actie.-om den «mckkeihandel 4e keeren, doch meestal zonder succes. De „verboden strook van 300 AI.» is zoo smal en haarlengte zoo onafzienbaar groot dat het al heel moeilijk is, hier frauduleuzen invoer te constateeren. Ën zijn de dieven eenmaal deze strook gepasseerd dan valt hun herkomst niet positief vast te stellen. Buitengewoon welig tiert deze smok kelhandel aau de N. O. grens van Overijsel onder de gemeente Tubbergen. waar alleen de vorige week op twee stallen niet minder dan 21 dezer blijkbaar gesmokkelde paarden, door Bijksambtenaren werden aangetroffen. Bekeuring was evenwel niet mogelijk omdat de bewijzen van herkomst der dieren ontbrak Het sijn echter in den regel paarden van inferieure kwaliteit, legtrpaarden, die. in den oorlog hun diensten heuben gepresteerd. --- GERESERVEERDE 1e KLASSE VOOR KAMERLEDEN. Er is, wij nieenen door den (a.-r.) „Rotterdammer, een ielwat spottend stukje geschreven over de gereserveerde plaatsen Ie klasse, waarmede ook' üe sociaaldemocratische Rameneden na hun Kam; ;--d:'gtaak huiswaarts keeren. In de ~Telegraaf' heeft de Dagboekschrijver, dat nog wat aangedikt. „De waarachtige proleten vindt men Rtegenwoordig op de rood-pluche kussens en ik zie niet in, dat als een Trotzky een helen trein tot zijn beschikking heeft, Kobus, Jan en Dries (ter Laan, Duijs en Kleerekoper) niet ecu simpel coupétje mogen hebben om na de vermoeiende behandeling der regeerir.gszaken hun revolutionnaire leencn uitte strekken op fluweel. Te meer als het waar is wat David Wijnkoop mij dezer dagen toevertrouwde,, hij en mevr. Zelm, geb. van den Berg ove- een maand ot' wat in onzen Koninklijken trein eiken morgen hun bad denken te nemen.'' " Daar komt ITenri Polak in de „Telegraaf teacn op. En hij vraagt of de „Telegraaf 'dezelfde persiflage zou hebben gedebiteerd als zich bijvoorbeeld de heeren De Savorriin Lohmanv £Jolens en Diesselhuijs in den wagen bevonden hadden. ..Of mogen alleen , deftige menschen een gereserveerde plaats nebben én leden der S. D. A. P. niet?'- vraagt Polak F.n daar maakt de „Telegraaf' nu een zeer rare opmerking bij: m „Wij hebben onder deze ontboezeming Slechts één opmerking te plaatsen: Waar houdt de deftigheid bij de h.h. Lohman, No'ens en Dresselhuijs op en waar begint het proletarische bij de h.h. TeHaan, Duijs en Kleerekoper^ -Precies, zegt het Over. Dagblad: :et dat de heeren — of heer-geworden leiders van de S. D. 'A. P. den gebraden haan uithangen is hinderlijk, maar we! dat eeuwigdurend gesol met de „srrebeiders", met het „proletariaat' waaraan de heeren zich schuldig maken, terwijl zij zelf met dat proletariaat niets gemeen nebben, dan dat zij zegden het te vertegenwoordigen. Dat is hinderlijk en dat voert van zelf tot nersifflages als die over de „gereserveerde coupé . --- Herstellingsoord. De Herstellingsoord Vereeniging H. IJ. S. M. zal 28 dezer een buitengewone algemeene vergadering houden te Amsterdam om opnieuw bet voorstel te behandelen in zake fusie met de Ver. tot stichlinf en exploitatie van een Herstellingsoord voor Spoorwegpersoneel (S.S.) --- Ean zedenschandaal? De Haagsche politie is op het spoor gekomen van een uitspreid zedqpsehandaal vau niet nader te omschrijven aard, waarbij ook persogen uit de meer gegoede standen betrokken zijn Het onderzoek in deze zaak, welke aanvat) keiijk door de militaire politie aan het licht is gebracht, wordt» thans in samenwerking met de zedenpolitie voortgezet. Enkele verdachten zijn reeds in verzekerde bewaring gesteld. --- De fabrieksbrand te Schiedam Men meldt noe nader omtrent den zwaren fabrieksbrand welke eergisteravond te Schiedam heeft gewoed, dat de 170 ton coprah, ter waarde vat ruim f 100,000a»het eigendom was van de firma Barzilay te Rotterdam. De belendende perceelen Nieuwe Haven 73a 73b, 71a en 71b hebbeu aanzienlijke water schade. Vooral de beide eerstgenoemde panden werden door de bewoners, welke door een panischen schrik bevangen waren, geholpen door hu'pvaard ge buren in een ommezien van lijd, met vrijwel den peheelen inventaris ont ruimd. doch bij dit weik gin;* heel wat breek bare waar verloren. De kostbare machines in de waxscbertj en groentensnijlokalen werden mede door het vuur to'aal vernield. De brand is, door tot nog toe onopgehelderde oorzaak ontstaat op den eersten zolder van pand 77, waar een partij coprab. en cocosvel opgeslagen " De deuren van dezen zolder waren door belastingambtenaren verzegeld, zoodat de oorzaak des te raadselachtiger is. De verzekering van de fabriekspanden met inhoud was geschied'op beurspolis. --- BUREAUCRATICUS IN VERBOND MET DE AMBTENARIJ. Uit Delfzijl wordt het volgende merkwaard'V'e staaltje yann ambtenarij aan de ,sTel.' gemeld: Het Lelrelfende vakYerceiiigingsbesiuur gaat hier nog sleds Voort de stakende transportarheiders als werkloozen te beischoitwen en hun mitsdien f-18 per week Tuit te keeren uit de werkloozenkas, met andere woorden uit de gemeentekas en uit de liijksschalkist. ieder voor de helft. ! Het gemeentebestuur durft er geen eind «an te maken, omdat het bang is Voor onaangenaamheden met de transportarbei ders, die het voorkomende werk' in de haven inmiddels laten liggen. Het Rijk — dat de Dienst der Werkeidsverzekering in den Haag-, welks gulheid voldoende bekend is — verschuilt zich achter de wet, die de uit-1 voering der RijkswerkloosKeldsVerzeke— ring heeft opgedragen aan de gemeentebesturen, en stelt zich. op het standpunt, dat, als de voor de uitbetaling benoodigde gelden geweigerd moeten gorden, dit heelt te geschieden door den burgemeester, — Wie zal hier den stier bij de horens pakken en een eind aan deze ongeoorloofde uitkeering maken? --- GEEN ALLEDAAGSCH GEVAL. Een Haagsche aardappelenhandelaar — aldus de „Nieuwe Haagsche Crt.'' — bevrachtte eenige weken geleden te Leeuwarden een schip met circa 1150 mud aardappelen, ter waarde van ongeveer f-7500. De schipper kreeg opdracht om te Amsterdam' telefonisch te Den Haag orders te vragen waar hij lossen moest te Amsterdam of te Den Haag. 'Op 23 Februari j.l. passeerde het de Oranjesluizen en bede de schipper het kantoijr te Den Haag op. Hein werd medegedeeld, dat hij den volgenden dag telegrafisch bericht zou ontvangen. Dat telegram werd verzonden en behelsde, dat doorgevaren moest worden haar Den Haag. Het schip is intusschen tot heden niet op de plaats van bes lemming aangekomen. Een ingesteld onderzoek naar de plaats, waar het zich bevond, leidde tot geen resultaat. Te Amsterdam was het nie' meer te vinden en ook elders waar veel schepen passeeren, was het nijd gepasseerd. Thans is bij de politie aangifte gedaan van het geval in de hoop, dat zij hef niet aliedaagsch geval, dat er een schip met aardappelen zoek is, tot helderheid zal welen te brengen. --- NAWEEEN VAN DEN WATERSNOOD. Met landbouw en veeteelt zal het scnixken in Limburg voor het komende seizoen. Wehswaar moeten enkele perceelen, beteeld met wjnterkoren, worden onderoeploegd, maar de meesten zijn door ducldige behandeling met schoi'felegge of cultivator en een overbemesting met chilis al peter toch op voldtende wijze te helpenn, terwijl de wei- en, uooilanden veel geprofiteerd hebberm van de zonnige, warme dagen, die Februari dit jaar in zoo groote mate gaf. Weliswaar zijn daarop, in de lagere gedeelten., tamelijk groote oppervlakten, waar 't everstroom ingswa ler is blijven slaan omdat bet niet op natuurlijke wijtee kon wegvloeien, maar in verhouding (ol tiet geheel zijn die oppervlakten toch maar klein en wanneer het weer droog blijf! als het de laatste weken geweest is.„zullen die plassen gauw zijn „weggestorven", zooals het onder de boeren heet, en kan daarop in den nazomer nog een flinke sneile gras groeien. .Minder gced staal het er echter * :r niet den gezondheidstoestand in de meeste dorpen aan weerszijden van de Maas. Het overstrcomingswatei- Ju et veel rottende stollen, krengen van allerhande dieren, laeees enz. meegevoerd naar de COdergeloopen streken en daarvan ;£ achtergebleven in de wonaxgeo en in de veelal open putten, die bestemd zijn oni drinkwater Ie leveren. Waren nu de bewoners, dadelijk na "den watersnood maar zoo verstandig geweest om te luis leren naar de raadgevingen der gezondheidscommissies' en van de plaatselijke geneeskundige autoriteiten, die aanraadden om onder ruime aanwending van soda, zeep en carbol de huizen vooral inwendig te reinigen en om de , puilen leeg te pompen en" schoon te maken, dan zou hei aantal slachtoffers van den watersnood zonder twijfel zeer gering gebleven zijn. Maar ondanks de era-1 stige raadgevingen vah hoogèrhand en ondanks het feit, dat zich hier en daar pokk'n- en typhusgevallen voordoen, om van de heerschende griepepidemie niet te spreken, gaan op ve.e plaatsen de menschen door met het totaal verontreinigde putwater voer allerlei huiselijke doeleinden te gebruiken en om he:. te drinken zonder het eerst gekookt te hebben,* waardeer, als het straks warmer wordt de kans op een herhaling van de typfiusepidemie, die 't vorige jaar het mijngebied tei derde, el keu dag toeneemt. fn deze omstandigheden, nu hef- gevaar dat er door den watersnood indirect vee; sla zullen werden gemaakt, steeds groeier wordt, zou het daarom in zeer hooge ma.e gewensbht zijn dat van hocgeinand maatregelen werden genomen om. desnoods tegen den zin der eigenaren alle overstroomde pulten alsnog te doen leegpompen. Daardoor zouden er al heel wat bronnen van besmetting gaan ;erdwijnen en als men nu bovendien de menschen ertoe kou brengen om ; ander dan gekoekt drinkwater te gebruiken, dan zouden er waarschljnlfk in bet komende w&rjne .seizoen heel wat levens gespaard worden, die anders een prooi van de typhus werden. --- INGEZONDEN MEDEDEELEINGN. De ideeën veranderen met de gezondheid Er bestaat tusschen den geestestoestand en dien waarin de gezondheid verkeert een groote overeenkomst. Zoódraj het Lichaamsgestel in den regelmatigen loop zijner werkzaamheid is aangetast, doet xieh dadelijk den invlded daar van gelden op het karakter en op de wijze van zich voor te doen, wat zich uit door een neiging tot- droefgeestigheid en sombere ideeën, terwijl zij die gezond is, een opgewekt, vroolijk, vriendelijk karakter hebben. Mej. Cornelia Aarts, die bij hare ouders woont, Zandbergsche weg, 34 te Breda, verkeerde eenigzinsin zulk een toestand. De oor zaak ervan was een crisis' van bloedarmoede. Hoe deze is overwonnen, zegt hït volgende schrijven : „Gedurende langen tijd heb ik geleden aan een volhardende en afmattencfe bloedarmoede. Ik was altijd zeer zwak en terneergeslagen ; daarbij ontbrak bet mij aan eetlust deed ik mijne gewone bezigheden met tegenzin en werd ik vervolgd door sombere ideeën. Van alles heeft men daartegen geprobeerd: rust, •afleiding, buitenlucht, geneesmiddele», maar niets hielp. Eindelijk heb ik de Pink Pillen genomen. Deze hebben de gelukkigsten uit slag te weeg gebracht. Ik ben nu sterk en vroolijk, mijn bloedsomloop is weer naar ren, niets hindert mij. Ik ben zcoals men zijn moet op mijn leeftijd van' jong meisje." Welnu, niets dan eenige pillen zijn noodig aeweest om alles te veranderen. De Pink Pillen hebben het bloed bezorgd waaraan gebrek was. Men weet dat het spreekwoordelijk is geworden te zeggen dat de Pink f illen bloed geven met iedere pil. Daarom zijn zij onovertroffen tegen bloeoarmoede, bleekzicht, algemeene swakte, maagpijaeu, scheele hoofdpijnen, zenuwpijnen, zenuwuitputting. De Pink Pillen worden verkochte, f. 1 75 de doos en f. 9 de zes doozen, franco, ia het Hoofddepot: Nas-saukade, 314 te Amsterdam, en bij . verschillende apothekers en drogisten. 1091 --- EEN NIEUWE MANIER VAN HUUR-OPZEGGING. Men schrijft aan het Nwsbl. van hor. Noorden: Meermalen gebeurt het in het dagelij ksch leven, dat zich een streven openbaart tot beizuining', vooral waar het betreft het maken van gerechtskosten of andere maatregelen, welke in verband staan met het verkrijgen der vereisohbe rechtszekerheid. Zoo geschieden huuropzeggingen van ouds her bij deurwaardersexploot met in achtneiiiing van plaatselijke gebruiken. Deze wijze van huuropzc-gging heeft voorzaaver ons .bekend nimmer tot klachten aanlfeiding gegeven, maar een exploit kost nu eenmaal geld. Deze onkosten wórden het meest gevoeld door de eigenaars van onderscheidene woningen, die soms en wel tegenwoordig onder de abnormale tijdsomstandigheden er toe overgaan om aan alle huurders hunner woningen teigelijk de huurovereenkomst op te zeggen, hetwelk in betrekkelijken zin veel geld zoude kosten. Geen wonder dus, dat die eigenaars het eerst op het idee komen om de huuropzeggingen op eene minder kostbare wijze tot stand te. brengen, hetgeea men dan Iracht te bewerken door het laten drukken van eenige circulaires op zoo weiniig mogelijk kostbare wijze. Dus in de plaats een dcurwaardersexploitl komt dan eene schriftelijke mededeeling in een circulaire of briefvorm, waarin de verhuuder aan den huurder te kennen geeft, dat hij de betrekkelijke huurovereenkomst wentcht te beëindigen tegen den datum nader bij circulaire of brief aangeduid. Maar sommige eigenaars zien heel goed yi, dat later de ontvangst van bedoelde mededeeling of kennisgeving door een huurder kan worden ontkend en in dal geval zouden zij niet bij machte zijn op eene andere wijze de bovenbedoelde huuropzegging te bewijzen, vandaar dat zij —de verhuurders ■— eenige aanvulling noodig achten en wel in dien zin, dat zij hunne schriftelijke huur opzeggingen niel aan de administratiel der posterijen toevertrouwen, doch met de bezorging daarvan twee personen belaslen die dezelve dan persoonlijk aan de woning der huurders bezorgen of misschien ook aan den huurder der woning persoonlijk ter hand stellen. . Ue bedoelin» van deze bezorging van de schriftelijke huuropzegging is natuurlijk detze, dat de beide boodschappers later als getuigen in het proces zullen kunnen optreden voor het geval de huurder later het bedoeld bericjrt van wege den verhuurder gedaan zouden kunnen ontkennen. In hoeverre met deze wijze van huuropzegging de vereis clile rechtszekerheid wordt verkregen willen wij gaarne aan de rechtspraak ler beantwoording overlaten, die misschien in laatste (instantie ■nog lang 'zal kunnen uitblijven. Alleen maor wenschen wij de opmerking te .maken, dat wij de voorkeur geven aan de oude beproefde wijze Van- huuropzeggen door middel van öicurwaardersexploiten en ons ter wille der besparing van eenige guldens niet gaarne aan civiel proces zouden willen wagen, temeer niet omdat de tegenwoordig heerschende woningnood dezen of genen verhuurder wel eens aanleiding zoude kunnen geven om zjjn recht „hooger op" te gaan zoeken. --- AMBTENARIJ. De N. R. Ct. vertelt deze als volgt: We weten dat het er in het tegeuwinrdige lüdperk op aankomt, hoe men werkt en niet wit men is. Hoe menn werkt: Zeker, ook In i'fc nmhtcnaarswereld is dit vrijwel algemeen liet criterium geworden. Maar hoe is dat dan mceelijk. dat de ambtenarij bleef wat wa-: duf en stroef? Over dit verschijnsel en zijn oorzaken moge hier ter plaatse een?1 het een en ander worden gezegd, in de hoon dat aan de autoriteiten, die voor ■den teficuwcordigen toestand de verantwoordelijkheid dragenn, het besef zal klimmen bijgebracht werden, 'dat net in het belang van het land dringend noodzakeli'fc is, de ambtenarij, in net bijzonder ou de ministeries, eindelijk eens varui haar typische gelieken !e verlossen, van haar gebreken, die, een sier uit makende van den amhtcnaarssiand van het vorige tijdperk, thans slechts ót' ergernis óf. vroolijkheid verwikken, maar in elk geval aan de schatkist jaarlijks vele duizenden kosten, om te zwijgen van de e» e de gevolgen, die een degelijk .ingericht voor de samenTeviniT kan hebben. Het- nieuwe dat in den crisistijd opkwam en ons lang als een veelarmig monster tot stikk.ns itee cm strengelde, heefl er alles behalve toe medegewerkt om het amttenaarswezen in do sympathie van hef publiek te doen stijgen. Met die nieuwe ambtenarij, die zich, evenals „la-nouvelle richesse", van de bestaande door groeten o- ermoed onderscheidde, is echter vrijwel afgerekend en het is alleen voor bei ambteiia.irswezen, dat voor den goeden gang der staatszaken in normale tijden beer 'ijk is, dat 'hans de aandacht gevraagd wordt. Wij mogen eenige g epen doen. Om te beginnen: de kanselarijstijl. Her groote publiek wordt daarop vergast in de* puzzles van de belastingpapieren rnel den aanhang van niet te ontwarren wet.»-,, artikelen. De kanselarijstijl wordt dun jongen ambtenaar'me! over'eg ingepompt eerst moet hij kleine onnor/ele Dtfe'fie-a schrijven (doorzendingen vau stukken en zoo), vervolgeiu mag hij Kleine nota's samenstellen over zaken met weinig ha, r en eindelijk komt na jarenlange oe"o--ning de tijd voor hel wrochten van groote nota's over zaken met veel haar. Blijft het dat een ambtenaar onmachtig Is, om zich den gewenschten stijl eigen te maken dan '" ! ! hij weinig promotie en wordt hij al gauw bijgezet op een afdeeling. waar men stijlloos registers bewtrkf , " andereu ma' hinalen arbeid verricht. Wij zullen de laatsten zijn. om Ie beweren dat het nooit noodig is. scherp te formuleeren, nrvir ach, ex wordt zooveel kostbaren tijd verknoeit met zagen, schaven en politoeren van zinnen, die heuwh maar heel nuc'v tere mededeel in:, en bevgiien Vooral waarnemende chefs eh .souschef?, die in den regel gr'iag willen loonen. dat zij het werk ernstig bekijken hebben er een handje van om aan den stijl van den ondergeschikte Ie prutsen. Monter is zelfs een secretaris-generaal geweest!, die op dit pont een verbluffende activilei' ontwikkelde en d:e altijd weer synoniemen -ontdekte, die mar zijn mes nittg de voorkeur verdienden boven dfl gebruikte woorden.'Een polijk amb'enaar verwerkte eens een paar zinnen, die de secret ar. is-genei aal zelf geschreven had. in een nieuwen brief en ziet, juist deze zinnen werkten als de roede, lap en werden afzichtelijk verminkt. Een ander amb tcnaar die geplaagd werd door het voortdurend veranderen van het woordje ~met" in „benevens" en van „benevens" in ..mei", kwam er opeen goeden dag toe beide woorden onder elkaar te schrijve;) met de bijvoeging: ~Gelieve door te halen wat niet verland Wordt". De bewuswuste secretaris-generaal liet zich door de-e stoutmoedigheid in het geheel niet u' » ei veld slaan; hij sölirapte beide v>* i den en. verving ze door het Woordje „mitsgaders" Toen eens aan een meerdere verzocht werd, wat voorzichtiger in het geleverde werk Ie veranderen omdat de eigenlijke strekking van de brieven onder zijn handen nogal eens verloren ging, vewxir'ort'fde de verzoeker zich daar bij' de schuchtere opmerking: „U vergeet dat ieder vogeltje zingt zooals het gebekt is". „En u'vergeet dat ambtenaren geen vogeltjes zijn", was het seiierpzinnige antwoord. De vrager stond met zijn mond vol tanden. Het komt voor. dat jonge ambtenaren vierregelige briefjes, zes, zevenmaal overmaken/om maar steeds fraaiere woorden er in te werken en er. zijn heel wat verdienstelijke hoofdambienaren, die nog aluin -hun bne\en met potlood en vlakgom stellen Wat ter wereld kan er toch op tegen zijn. om ook op de ayib;en smoren wat vlotheid te brengen? Waarom ook niet op de departementen overal steno-typisten, aan wie de redigeerende amb tenaren eventjes hun breven en nota's kunnen dieteerenr Natuurlik, het meer wetenschappelijke wetk eiseht ernstige Overweging en zorgvuldige woordenkeus, maar waarom voor het andere werk, dat in omvang sterk overwegend is. toch. uier opzet zooveel energie, zooveel tijd en dus zooveel staangeld verknoeid? Waarom die omslachtige toestand, dat een ambtenaar zelf de kladjes voer zijn we k schrijft en dan alles nog eens netjes overgiet 'in den grijzen kaose artjvorm me zijn „gelezen", „gezien" ,gelet op en „heeft goedgevonden 1 Waarom moet dat in de ambtenarij nu, juist allemaal zoo langdiadig en,dus zoo duur mogelijk gebeuren ? --- Gemengd Nieuws. DE SCHULD DER GEALLIEERDEN. De ' Daily Chronicle" geeft een overzicht van de geldelijke verplichtingen van de geallieerden tegenover Engel ~ voigenl ecu verklaring «van ChambeJ taan in het Lagcrhuü, zijn deze bedraden ais volgt: Rusland 568.000.000 pond sterling. Frankrijk 470.500.000 pond sterling. Italië. 470.000.000 pond sterling. België 86.500.000 pond aterling. Servië 20.000.000 pond sterling. Griekenland, Portugal, Roemenië en de andere, niet genoemde', geallieerden 51.fm0.000 pond sterling. Dus in totaal 1.666.000.000. Ónder deze cijfers sijn niet begrepen de .nükeeringen voor hea-stel na den oorlog. België behoeft voor deze oorlogsschuld geen interest te betalen; ditzelfde geldt voor Servië en Montenegro tot aan den wapenstilstand- . ; i ,' '• i --- EEN SCHANDAAL. In Oostenrijk wordt nog altijd zooal* men weet de regeering gedragen door christelijk— scicia'en en eociaal—democraten gezamelijk; nu heeit Duitschland bewezen dat zulk een coalitie met hurhikkelijkjieid van beiae kanten wel bestaanbaar is. In'Weenen sch jnl echter de verdraagzaamheid die anders altijd het mo nopolie van links geweest is, bij de sociaaldemocraten gansch en al tb ontbreken. Een steik staaltje vertelt daarvan de «Reichspost». Eenigtu tijd geieden had men in Berlijn een schandaalstuk, dat ée schimpen op biechtstoel, celibaat en priesterleven is, niet tot een opvoering kiinne-n brengen, omdat de toehoorders het toch iil te bar vonden- Nauwelijks was hef scherm op ot men riep al van uit het publiek: „Wij, katholieken laten ons niet beschimden I Wij laten wat on» heilig is, niet dooi het slijk sleuren!" „Het kruisbeeld van de muur," werd van alle kanten jdeschreeuwd, „dat hoort niet in zoon zwijnenstuk thuis." Aan het slot verhaalde de theater directeur Altmann daa ook, dat hij niet had kunsen vei moeden (!), dat door het stuk het katholike ge moed zou gekwetst worden, maar hij zou het s'uk meteen van het speelplan afvoerm. Nu heeft echter het nieuwgebouwde Renais sauce-thehater in Weeuèu het sehaudaalstuk it: handen gekregen en bereidde er voorstellingen er van voor. De Weensche censuur had het stuk van den Duitschen vuilsctnijver dat ook litterair niet de niet de bezit verboden. Wat gebeurt echter ? Een autoriteit een zekere Oever grijpt in en mankt h£t mogeiijk dat dit stuk dat de katho lieke berolking tof in het djep-t »an zijn ziel moet krenken, toch kan opgevoerd worden iiij vond er namelijk dit op de roorstehingep zouden „besloten" ziju: dit oesloten ziju bestaat hiecrn dat kaarUn met te krijgen zijn aan da theaterkassa msar bij een bepaalden Jooii«chen boekhandelaar en wel voor iedereen iv onbeperkt aantal. Ue joousche liberale pera begroet da aan— staande opvoering natuurlijk als een „litteraire daad.* De katholieke bevolking die hierdoor in het ge,aat gespuwd wordt zal, zegt de «Reicbpost* het antwoord niet schuldig blij Ven. Het is ook werkelijk sciandaligl --- DE POSITIE DER JAPANSCHE VROUW. Een Japanner hee t onlaiija bier teu landa een lezing gehouden, waana tiij o.a. de positie der Japansche vrouw in het huiselijk eu openbaar leven al«. zeer hoogstand schildeide. In verband hiermee is 'l zeker wel mterressant te citeeren, hoe de heer van Kol jn zij bekend boek over Japan de positie der Japansche vrouw schildert. Dat klinkt niet zoo mooi. «De Japansche vrouwen echrijït hij, zijn als regel echt vrouwelijk, lief, zacht, vreedzaam trouw en aardig, ondanks de onbillijke bejegening, die zij van het sterkere gesiac.it moetee ondervinden eo waarvan zij zich thans beginneo te bevrijden. Zij is dtt man absoiute gehoorzaamheid verschuldigd, en terwijl in hurupa de echtgenoot zijn vader en moeder moet verlaten, om zijn vrouw aan t» hangen, zijn diens ouder* in Japan van ontzaglijk' meer neer belang voor hem dan zijn vrouw. Ge — nooriaanien moetin zij. ongehuwd zijnde, aan den vader, gehuwd aan den man en vooraf ali weduwe aan de schoonmoeder en aan haar eis/en zo m. Zij is eenvoudig de slaat vau naarman, moet hem liefkozen en wiuneu, uelerig buigen wanneer hij het buis verlaat, wachten tot hij zijn maal genuttigd heelt, en hij kan van haar scheiden bijna naar goeadunken, terwijl hij xijn minachting voor haar geslacht niet cent verzwijgt, fhysiek hard is haar lot niet; slaan esner vrouw komt in Japau zoo goed als nooit voor; gesinierd als elders in het. Oosten, behoeft zij niet te wezen, dot-h ale haar ware bestemming is het thuis zitten aangewezen. Zij wordt haar gansene lang meer als een groot kind beschouwd, eu toch toonea deze teere schepseltjes vaak Spartaanscue harten zijn de gsvallen vau toewijding, morêeieu en lichamelijke moed verre vau zeldzaam. Uilarst streng zij haar plichten, zonder rechten, in de „Groote Leer voor Vrouwen" beschreven, waarin als hare «vijf ergste ziekten* wordengenoemd: ongezelligheid, ontevredenheid, laster lalosie en domheid. Haar minderueid laat men haar voelen voor bij ai|e invitaties voor een ot andere maaltijd de vrouwen thuis ts laten, zoodat men in J»paa alleen h*erendiucrs kan bijwonen. . tiet is echter billijk te erkennen, dat de vrouwen .uit de volksklasse zich aan dat juk weteo te ontrekken en op een voet van ue— hjkheid met den man verkeereu. In het boek vau den heer van Kolt valt in het algemaen niets te bemeiken van een zekere vooringenomenheid van een Westerling tegen een Aziatisch volk. Dat hij niettemin de positie der Japansche 'touw zoo vvmig verheffend schildert, rust dan ook op waarheid. Wij vermoeuen, dat een al te ver doorgevoerde vaderlandsliefde en de bekende i|dèlheid van het Japansche ras den Japanner m zijn lezing over de positie der vrouw in zijn land van de werkelijkheid heelt doe» afdwalen naar gekleurde fantasie' --- RATTENBESTRIJDING. Ue Engelsche ratlenweek is afgeloo.pen: het is er een oud-Eiige.sche jachtpartij geweest, mei fretten en terriërs, ook vergif schijnt niet gespaard te zijn. Men,kan natuurlijk ook, injdaats van zoon radicale schoonmaak nocdlg te ialen worden er ge.egeld wat de hand aan houiien, door huis en pakhuis er op in te Vichteu. Zoo kent "San Francisco, een flotei met een aütomahschen voor'durendca rai.en-atvce door een ingebouwde ratte eidtnj'. IJle leiding is van pulzen, die wijd genoeg zijn om een rat gemakkelijk door ie la,en en van kleppen die naar éciie kant zich openen. In elk verlrek, op eikê gang eu provisiekast en keuken zorgt men voor ratfengateii, die naar ratleu-, smaak geplaatst zijn en een gemakkclrr' ken toegang* tot d.e leiding geven. Vlak achler het gat zit de eers'.e klep. Soms legi" men -rbkaas in het gat en anders vlucht de opgeschrikte rat er vanzen vrceg of laat wel eens in. Eenmaal iv de lel duig komt hij vanzelf in* de hool'dafvcerpijp, ■ ontmoet jiaar kameraden van de andere verdiepingen èn beiandt met hen in een centraal resers'oir. De laatste klep wekt als téurniguet met traliewerk Zocdra het de moeile loont opent men even de gaskraan die in het raltenreservoir uitkomt. Na hun zach en dood ruimt men de ratten op. Het is de rationeel* toepassing van cl; welbekende Hollan/' sche manier de gejaagde rat te vaifgen *" een donkere stoo1' waar hij vanzel/ u' vlucht (ï«'-> ---