De dubbele moord te Rotterdam. Uit nadere bijzonderheden door den lierlijnschen corresp. der N. H Ct. gemeld blijkt dat Muller, de moordenaar, twee jaar in prof. Aronß's fabriek heeft gewerkt; hij gedroeg zich goed on werd gewaardeerd voor fgnere werk aan de worktuigon voor electriciteitschmeting. Hij vertelde in de werkplaats, dat hij vroeger reeds in Holland gewerkt had. Z\ju vador woont niet bij zijn schoondochter in, maar bezoekt haar toch ragenoeg eiken dag sedert de vlucht van zijn zoon. Da verlaten vrouw van den moordenaar heeft 't erg bard en verdient voor zich on haar zoontje den kost met naaien en kamerverhnren. Toen zy na het verdwijnen van haar man aanklopte om echtscheiding te vragen, wilde men van haar weten, waar haar man zich bevond, on daar zy dit niet wist, liet zij de z;i»k op haar beloop. Zy is dns tot heden toe niet van haar man gescheiden. Een portret von Muller, door den Ber lijnschon correspondent opgezondon, is door verschillende personen herkend ais dat van den moordenaar. Een beriehtgover van het KotterJamsche blad had een onderhoud met den caféhouder J. A. Nieberh nit de Stadhuissteeg, die omtrent den moordenaar het volgende mededeelde; Muller heeft, toen ik nog geen café hield, ongeveer een jaar met de vermoorde vrouw bg m\j op de Veemarkt gewoond. Wij werden bevriend en toen ik het café aan de Stadhaissteeg was hij tot aan zijn arrestatie een bijna dagelijksch bezoeker. Ook do vermoorde vrouw kwam meermalen byj mij en mijn vrouw op bezoek. Het, laatst zag ik hen op den t avond van don moord ; toon verli«ten buiden omstreeks 8 uur mijn inrichting. Nimmer heb ik gojveten, dat zij niet gehuwd waren. Hij noemdo haar gewoonlyk Grote en zij hen Gas of Gaatave; een onkclo maal ook wel: mijn man. „Omtrent zijn verleden vo:telde Muller mij dat hij te Berlijn gehuwd was, to sn een horlogemakürsaffiire had overgenomen, walko zaak, die, toon h<, ze overnam, reeds verloopon was, zoo slecht ging dat hij hiar oproiondr. Hij was toea nog 1000 Mark rijk on had in overipg met zijn vrouw besloten naar Holland to gaan en to trachten daar als nsechaniker werk te vinden. Zoo reisden boiiion in het begin van 1890 of einde 1895 alio.-eerst naar Amsterdam, w atregel te nemen, dat ieder verstandig man er van gruwt. Gaat Tilburgeehe werklieden met uw geld naar Ooorleen koopt daar nw brood. Aldus A. Z Voor ons wil dat zeggen, komaan, gü dio vereenigingen opricht om uw lot en loousUudaard te verbeteren, toont dat gij menscblievend zijt en helpt elkander om een gedeelte der burgerij te vernietigen en aldus als noodlottig gevolg ook uw loonen te verminderen. Wjj gelooven niet, dat de mannen des volk-t 7.ich aan uw raad zullen storen. Wij zijn overtuigd, dat het bezadigd bestuur der werklieden verenigingen eerst grondig zal onderzoeken, alvorens een dergelijke maatregel te riemen en zij zullen altijd het bestuur van den Tilburgschen Bakkersbond bereid «inden hui die te geven. Hoe aangenaam ons het trof, dat A. Z. de werkkracht en het nut van den Bakkersbond erkent, willen wij niet mededeelen ; dit zij echter gezegd, dat wij den lof van zulke verdachte zijde den bond toegezwaaid, mogelijk kunnen aannemen. Toch willen wij A. Z. nog een gemoedolijken raad geven en wel, dat hij voortaan eerst de toesta ad goed ïaoet onderzoeken en de zaak aandachtig moet beschouwtn alvorens OTer te gaan tot het schrijven van zulke onbekookte stukken als zijn laatste. Mocht by over het bakkersvak en speciaal over do broodprijzen meerdere inlich'ingen willen hebben, dan wende hg zich tot een vakman en alles zal hem duidelijk worden. Namens het bestuur van den Tilburgschen Bakkersbond N. P. S. Tevens noodigen wjj n, A. Z. (werkmansvriend), nit tegen Donderdagavond te 7 aar, op de bovenzaal van den heer C. de Laat ten einde tegenwoordig te zijn op onze vergadering, om u alsdan do bron aan te toonen, waarait wy volgens nw schrijven onze woekerprijzen put'on. ---