De beroemde operette van Frans Lehar yFriedericke' komt mmammÊmmßamammtmwmmÊmmsmmmamm ÏNCEZONDEN MEDEDEELINGEN. < Neem 'n "AKKERTJE" uit zoon nieuw handig zakdoosje bij Rheumalische pijnen, Spierpijn. --- UITVAART A.F. VERSCHUREN. Hedenochtend had onder groote belangstelling de uitvaart plaats van den heer Aloysius Franciscus Verschuuren. Om half tien vond in de kerk van de parochie Noordhoek de plechtigee requiem-Mis plaats, die werd opgedragen door den Hoog- Eerw. heer Deken J. F. M. Sauders met assistentie van de WelEerw. H.H. Van Haaren en Loef f resp. in de functie van diaken en subdiaken Het parochiaal koor en de zangers van „De .Souvenir" voerden onder leiding van den heer Jan van Leeuwen de 3-stemmige Mis van Perosi, uit. Na afloop der kerkelijke plechtigheid werd het stoffelijk overschot overgebracht naar zijn laatste rustplaats op het kerkhof van de parochie Heuvel. De droeve stoet werd voorafgegaan door bestuur en leden van de Kon. Liedertafel Souvenir des Montagnards, die haar omfloerst vaandel voor zich uitdroeg. Aan de groeve werd niet gesproken doch de Kon. Liedertafel bracht haar lid een laatsten afscheidsgroet door het zingen van het Requiem van Gornelius onder leiding van den heer H. van Loon. De absoute op den doodenakker werd verricht door dezelfde H.H. Geestelijken die de H. Mis opdroegen, resp. assisteerden --- TOT MAKELAAR BEëEDIGD. In de Civiele Rechtzitting van de Arrondiasements-Rechtbank te Breda op Dinsdag 8 Januari is beëedigd tot Makelaar in assuranties en onroerende goederen, de heer J. H. G. Oldenkotte Jr., Pelgrimsweg, alhier. --- EEN VAANDEL VOOR DE BRANDWEER. Wethouder van Oudenhoven verricht de onthulling. Een fraai en kunstig ontwerp. Het gezamenlijk personeel van de Tilburg sche brandweer, brandmeesters en brandweer mannen, is vetreenigd in één organisatie. Eere-voorzitler is de heer J. Haarselhorst voorzitter de heer Pierre van der Mejjs, aannemer, alhier. Er heerscht in deze vereeniging een goede kameraadschappelijke verstandhouding, die overeenstemt met de saamhoorigheid welke heersoht in het brandweerkorps zelf. Als kentteken van deze eendracht is men op het denkbeeld gekomen om een vaandel aan te schaffen. En nu was 't gisterenavond zoover, dat de onthulling kon plaats vinden. De leden met hunne dames en een flink getal genoodigden: oud-brandmees'ers, verschillende dames en heeren van EHBO., brj wie de brandweerlieden in de leer zijn, e.a. waren daartoe in de feestzaal Soale genoodigd en velen hadden aan dien oproep gebom gegeven. De Commandant en zijn onder-leiders hadden zich in hun beste jdunje gestoken en aan de hoofdtafel met bloemen gesierd, had mede r>liats genomen de loco-burgemeester, wethouder J. J. J. v. Oudenhoven. Een strijkje musiceerde terwijl de gas-É ten zich een plaatsje kozen. Het eerst voerde het woord de commandant de heer J. die allereerst (ien groet bracht aan wethouder v. Oudenhoven, die zooveel heeft bijgedragen om den len naam van de Tilburgsche brandweer 'n Nederland te vestigen. De uitstekende outillage en de krachtige personeeK-rsranisatie vormen een volkomen sluitend geheel. Spr. dat er bovendien een beste onderlinge verstandhouding die het b->st tot ' :' ' "'"" samenwerking gevaren moeten worden bes're;?n. Spr. dankte alle leden van het korps ior hun plichtsbetrachting en wendde zich vervolrrohs tot f!e eebtgenooten van de brandweermannen, lic zich zoo vaak angst en opoffering moeten getroosten als haar ook zijn menschlicvendfi werk verricht,- waarbij gevaar niet altijd is uitgesloten. Spr. verzekerde intusschen dat het wel en wee van het personeel door de leiding altijd op de eerste plaats wordt gesteld. Een verzoek van spr. om een toejuiching voor deze vrouwen, leidde tot een daverend handgeklap. Ten slotte betuigde spr. groote waardeering voor de hulp, vau de prachtige organisatie „,Eerste Hulp bij ongelukken" steeds wordt ondervonden en de wijze lessen welke haar leden aan de brandweerlieden geven. Het zal spr. niet beschoren zijn, zoo eindigde liij, nog geruimcn tijd de brandweer te mogen aanvoeren, maar hij zou steeds met een blij hart aan dezen voorttreffelijken gemeentedienst blijven terugdenken. (Applaus.) Wethouder van Oudenhoven sprak op de hem eigen gemoedelijke manier, vervolgens de vergaderden toe. Den lof van den commandant aanvaardde spr. gaarne, maar hij bracht dien terug op het gansche college van B. en W. dat zoo zeer den brandweerdienst hoogschat en ook op de brandweerlieden zelf met hun dapperen commandant en onder-leiders, die allen te samen zdo bewonderenswaardig hun plicht doen. — Sprekende over het vaandel vergeleek de wethouder de aanschaffing daarvan met het bouwen van een eigen huis en de uiteindelijke afwerking daarvan. Spr. bracht den ontwerper den heer Lel'fers Jr. hulde voor zijn welgeslaagd symbool en zoude dit willen vereeren met de emblemen M(oed), B(eleid) en D(iscipline), eigenschappen welke in eiken brandweerman aanwezig moeten zijn. Spr. werkte deze gedachte op keurige wijze nader uit. Spr. gaf tenslotte uiting aan zijn erkentelijke gevoelens jegens commandant en korps en hoopte wanneer \hij ook eerlang zijn functie zal hebben neergelegd, de opvolgers van hem en den commandant eenzelfde ongeschokte samenwerking zullen aan den dag leggen. (Applaus). De heer Leffers trok op dit oogenblik de gordijnen open en staande voor het kleurige vaandel, zongen de aanwezigen het Wilhelmus. De Voorzitter de heer Pierre v. d. Mctjs, hield een geestdriftige, welsprekende toespraak, waarin hij achtereenvolgens dank en hulde bracht aan Wetnouder v. Oudermoven en den Commandant Haarseinorst. Hun beider samenwerking heelt ook in het korps tot ontzag geleid en da piicntsbetrach tlng verhoogd, zeide spr. en een voelbare leemte achtergelaten. Ook den oud-brandweermeesters was spr. dankbaar genegen voor hun trouwe hulp en voorlichting. Dezelfde (geldt ook voor de E.H.8.0. die zoo ver dienstelij k net de brandweer samenwerkt. Evenmin vergat spr. de dames, wier medeleven en opofferingsgezindheid door de vooraf gaande epr. reeds nakar waarheid waren geschetst. Spr. besloot zijn herhaaldelijk door applaus onderbroken toespraak met den wensen dat de liefde tot het vaandel, alle leden In trouwe kameraadsenap mocht verbonden houden. Den ontwerper ,den heer Leffers en alle anderen die de gelegenhei J boden om tot deze daad te komen, bracht de heer Van oer Meijs een gevoeligen dankgroet namens de organisatie. Nadat nog even een aansporing was gericht tot de brandweerlieden door den woord voerder van E.H.8.0. om den cursus te blijven volgen, nam het vroölijke gedeelte een boTin. Er werd gemusiceerd voorgedragen en gezongen, dat het een lieve lust was. En tenslotte wierpen zich velen in de armen van Terpslchore!.... --- Vereenigingsnieuws. Onder deze rubriek kunnen tegen den ptlJs van f I.— aankondigingen geschieden be'•ekkine hebbende op duiven- en biljartsport, dilettantentooneel enz.. Al of niet opname staat vrijblijvend ter beoordeeling aan de Administratie. De aankondigingen mogen niet meer dan 10 regels beslaan. Het bedrag moet vooruit betaald worden. --- DEUTSCHER VEREIN TILBURG. Heute abend f inde t keiiie Monatsversammlung statt. (1029 Der Vorstand. --- LICHT OP VOOR FIETSEN. AUTO’S EN ANDERE VOERTUIGEN WoeDsdaer, 16 Jan. 16.47—7.33 uur Donderdasr, 17 Jan. J6.48—7.32 uur --- RADIOGRAFISCH WEERBERICHT. Mededeeling van het K.N.M.I. te De Bilt H. St. 777.9 te Le Havre. L. St. 743-3 te Jan Mayen. Donderdag 17 Januari. Zonsopgang 8.02. Zonsondergang 16.18. Maansopgang 13.59. Maansondergang 6.54. Volle maan 19 Januari 15.64. Verwachtingen: Zwakke tot matigen wind, uit Westelijke richtingen, nevelig tot halt bewolkt, weinig of geen neerslag, iets kouder in het Noorden en Oosten. --- TILBURGERS IN HET SAARGEBIED WAT DE BURGEMEESTER EN WETHOUDER v.d. MORTEL MEEMAAKTEN Vermoeiende taak voor den burgemeester Wethouder v.d. Mortel als bemiddelaar Van 4 uur’s middags tot 9 uur’s morgens opgesloten in den Wartburg. Een avontuurlijke tocht met de stembussen door een sneeuwnacht. Burgemeester Vonk de Both en Wethouder J. v. d. Mortel, die, gelijk bekend, als voorzitter zijn opgetreden van een stembureau in het Saargebied tijdens de volksstemming aldaar, zijn gisterenavond om half elf wederom teruggekeerd en hedenmorgen waren zij zoo bereidwillig ons het een en ander te vertellen over hetgeen zij zooal hadden meegemaakt gedurende deze zeer unieke zending. De Burgemeester was aangewezen als voorzitter van een stembureau in de St. Caeciliaschool te Saarbruecken-Stadt. Des morgens vroeg moest hij zich allereerst op het Kreisbureau melden om de verschillende noodzakelijke papieren en andere „ingrediënten" in ontvangst te nemen, welke hij vervolgens persoonlijk moest meenemen naar voornoemd schoollokaal, hetgeen een half uur loopen was. Om half acht des morgens werden eerst in het stemlokaal de gebruikelijke formaliteiten verricht zooals het beëedigen van de „bijzitters", die in dit geval waren een socialiste en een communist van 't Einheidsfront en een schoolhoofd en een ambtenaar van het Duitsche Front. Het waren, aldus de burgemeester, zeer geschikte menschen, gematigd In hun politieke opvattingen, die elkanders verschillend standpunt goed konden begrijpen en daarover op kalme wijze discussieerden. De stemming zelf had een buitengewoon vlot verloop. Bijna 600 stemgerechtigden moesten in het lokaal, waar de burgemeester presideerde, hun stem komen uitbrengen en reeds om half één des middags waren er 430 „afgewerkt". Daartoe behoorden stemgerechtigden uit Amerika, Spanje, Tsjechoslowaklje en vooral vele uit Italië. Incidenten hadden zich niet voorgedaan en alles liep zeer vlot en regelmatig van stapel. Het eenige opvallende feit was, dat een vrouw, die vlak voor den ingang van het stembureau was flauwgevallen, onmiddellijk weer haar plicht wilde vervullen zoodra zij maar eenigszins was opgeknapt. Eerst om kwart voor elf des avonds, dus reeds eenige uren na do sluiting van het stembureau — de burgemeester had al dien tijd ononderbroken ter plaatse moeten blijven — kwamen Engelsche militairen de stembus ophalen. Zij hielden de geweren in aanslag, hoewel er In den versten omtrek geen verdacht mensch viel waar te nemen. Met verschillende andere hoofden van de grootere gemeenten was onze burgemeester uitgenoodigd om behulpzaam te zijn bij de telling der stemmen in den Wartburg. Zooals men gisteren reeds heeft kunnen lezen, Is dit een taai werkje geweest. De burgemeester kon dit ook volkomen bevestigen. Maandagmiddag om vier uur begon de telling en onafgebroken tot des morgens negen uur moest hij binnen de muren van het gebouw blijven, hoewel de telling reeds des nachts omstreeks vier uur was afgeloopen De burgemeester was „Tischleiter" aan een tafeltje waar de inhoud van 14 bussen moest worden opgeteld en nog eens nageteld. Hij had daartoe zes assistenten t.w. een Fin, twee Zwitsers, een Amerikaan en nog twee Hollanders. De organisatie in den Wartburg was de eenige, die nogal iets te wenschen overliet, doch waarschijnlijk was men niet berekend op zulk een massale beweging en men kan zich voorstellen, dat er in die enkele dagen toch al heel wat te regelen viel door de enkelen, die dit hadden te doen. Het was anders, aldus de burgemeester, in den Wartburg Inderdaad een taaie nacht en als een bijzondere tractatie werd het al beschouwd, dat men met een groote homp vleesch en een bordje gebakken aardappelen kwam aandragen midden in den nacht om drie uur! De burgemeeste had overigens alle lof voor de uitstekende organisatie der stemming zelve. De lijsten der stemgerechtigden klopten alle als een bus en kwamen op de letter overeen met de getoonde paspoorten of identiteitsbewijzen. Niet de kleinste moeilijkheid deed zich hierbij voor. Ook de regeling der extra-treinen, de verzorging en 't verblijf der neutrale voorzitters was tot in de uitersta kleinigheid in orde. Om negen uu des morgens, nadat de officiëele uitslag was bekend gemaakt, mocht men eindelijk den Wartburg verlaten, doch om één uur vertrok alweer de extra-trein, die de Nederlanders zou terugvoeren naar het vaderland. Men ziet hieruit wel, dat er hard gewerkt moest worden en dat er slechts weinig tijd is overgebleven om eens nader met de schoone streek kennis te maken. Het was een vermoeiende taak, maar niettemin was de burgemeester zeer voldaan en had het zeer interessant gevonden dit eenig historisch wereldfeit van zoo nabij te hebben meegemaakt en daaraan zelfs medewerking te hebben mogen verleenen. Wethouder v. d. Mortel heeft een niet minder vermoeiende opdracht moeten vervullen, doch hierbij ontbrak het avontuurlijke niet. De extra-trein, welke de Nederlanders naar het Saargebied zou voeren, had, zoo vertelde hij ons nog, een omweg gemaakt, over Metz, omdat — naar later is „onthuld" — in dienzelfden trein de te Enschede gedrukte stembiljetten werden vervoerd. Met opzet werd daarom onverwacht de route van den trein iets verlegd en aan het station te Saarbruecken stonden de Marinie- - gereed niet zoozeer om de landgenooten een eeregroet te brengen als wel om de waardevolle pakketten in ontvangst te nemen. Denzelfden avond nog ging de reis met een locaaltrein verder naar Sankt Ingbert, in welke „Kreis" (sterndistrict) de heer v. d. Mortel als voorzitter van een stembureau zou optreden en wel in het plaatsje Blieskastel op het stadhuls. Het was een oud, vriendelijk stadje. In de omgeving daarvan waren nog drie stembureaux ingericht, waar twee landgenooten en een Zwitser als voorzitters fungeerden. Wethouder v. d. Mortel werd „ingekwartierd" in het eenige hotelletje van Blieskastel, waar ook de plaatselijke hoofdzetel was van het Duitsche Front, zoodat hij midden in het politieke vuur terechtkwam! Hier i logeerden ook de andere stembureauvoorzltters uit de omgeving, Met de Duitsche Pronters stonden de „neutralen" toch al spoedig op goeden voet en het waren, aldus de heer v. d. Mortel, aangename lui, doch zeer fanatiek In hun politieke opvattingen. Toen de heer v. d. Mortel op den avond van zijn aankomst te Blieskastel had vernomen, dat de „bijzitters" van het Eenheidsfront niet van plan zouden zijn om den volgenden morgen op het stadhuis aanwezig te zijn, is hij onmiddellijk naar hunne woningen, waar van hij de adressen had, gestapt om hen tot andere gedachten te brengen. Dit hebben ze blijkbaar zeer gewaardeerd, want het duurde niet lang of ze waren, zich uitputtende in vele vriendelijkheden, weer bereid om den verstandigsten weg te kiezen en toch te komen. De stemmingsdag begon voor den heer v. d. Mortel reeds om vijf uur. Om half acht beëedigde i-.ij zijn assistenten, een schoenfabrikant en den gemeentesecretaris namens het Duitsche Front en twee arbeiders namens het Eenheidsfront, die elkander aflosten, doch niettemin alle vier steeds in het bureau zijn gebleven. Het stembureau maakte op den heer v. d. Mortel aanvankelijk den indruk van een veldlazaret, want aan den ingang bevonden zich militairen, politie-beambten, brandweerlieden en verpleegsters, die echter geen van allen gelukkig in functie behoefden te treden. Om half negen begon de stemming, die tot acht uur des avonds zou duren. Op de eerste verdieping van het stadhuis was het eigenlijke stemlokaal ingericht en daar stonden voor de handhaving der orde eenige brandweerlieden als „Hilfspolizei". De origineele politiemannen stonden beneden, doch die mochten met boven komen dan op uitdrukkelijk verzoek van den voorzitter. Bovendien had men door oe teietoon onmiddellijk contact met de naburige kazerne der Mariniers. De stemming had ook hier een vlot verloop, vooral omdat de gemeente-secretaris natuurlijk de meeste stem gerechtigden uit zijn plaats kende. De eenige vreemden, die hier hun sternplicht kwamen ( vervullen waren zeven Ame rikanen. Van de 543 stêmgerecntigden waien en 533 opgekomen. Drie der tien afwezigen waren in Amerika achtergebleven, wat. ae Fronters heelemaal niet aardig vonden f !)*. terwijl een vierde den dag tevoren plotseling was overleden. De zes antieren zullen er nog wel iets van hooren, want door de „bijzitters*' werd uitvoerig nageplozen waarom die niet waren opgekomen! Reeds om half twee hadden bijna allen, die hier zich moesten melden, aan hun stem plicht voldaan, zoodet er nadien tot acht uur niet veel meer te doen bleef dan rustig wat te praten, waarbij het natuurlijk voornamelijk over de politiek ging. Het debat tusschen de verschillende Fronters werd zoo nu en dan nogal eens heftig en over het hoofd van den voorzitter werden over en weer rake dingen gezegd. Soms dreigden de heeren elkaar zelfs in het haar te vliegen, doch dan trad de voorzitter weer op als „beslechter der politieke geschillen". Er was 'n streng consigne aan de stemmers gegeven om toch vooral niet te spreken. „Maul halten" gold het overal hetgeen enkele malen tot comlsche momenten aanleiding gaf, want er waren personen, die den voorzitter nog niet op de meest nood zakelijke vragen durfden te antwoorden uit vrees hun stem te zullen bederven en daar' voor natuurlijk ook van de zijde der partijleiding ervan langs te krijgen Het leek den heer v.d. Mortel tenslotte dan ook maar het beste om zich aan te passen aan de toestanden en handelwijze, waaraan deze menschen gewend waren en daarom zeide hij ook niets meer dan „Hier I" en „Da !". Commandeeren en met slechts een paar korte woorden aangeven wat er gebeuren moest, ging nog het beste ! Om -acht uur werd het stemlokaal gesloten en de bus verzegeld. Hiermede was de taak van den heer v.d. Mortel nog lang niet beëindigd. Hij was aangezocht om de zorg op zich te nemen van de overige stembussen uit de omgeving, die op de verschillende stembureaux in de omgeving moesten worden opgehaald en naar het station van Lautersbach gebracht om vandaar naar Saarbrücken te worden vervoerd. Eerst om kwart voor twaalf — na om elf uur even gelegenheid gehad te hebben voor het eerst na des morgens wat te eten — kwam de vrachtwagen met vijf mariniers en een kapitein voorgereden. De heer v. d. Mortel, zorgvuldig wakende over zijn stembus, ging met zijn beide assistenten mee op den wagen en zoo ging het berg op berg af door een felle sneeuwjacht midden in den nacht door het land om de overige bussen op te halen. Telkens als er gestopt werd, sprongen twee mariniers voor en achter op den weg met de geweren in den aanslag. In verbnad met de geruchten dat het Duitsche front den boel in de war dreigde te sturen en mede door den (vermelden) bomaanslag te Neunkirchen vlak bij Sankt Ingbert, waren de militaire consignes uiterst streng. Het was een avontuurlijke tocht, aldus de heer v. d. Mortel al zou ik het niet graag iederen nacht doen op zoon open vrachtwagen door een sneeuwstormpje. Eerst om vier uur des nachts waren de stembussen veilig en na nog eens nauwkeurig gecontroleerd op zegel afgeleverd en in ontvangst genomen door een afgevaardigde van de „Abstimmungskommission". Maandagmorgen, na een korte nachtrust, heeft de heer v.d. Mortel zich naar Saarbrücken begeven. De neutralen hadden door het geheele gebied vrij reizen en ondervonden overal de grootste voorkomendheid. In de stad heerschte al des morgens een groote drukte en de Duitsche overwinningssfeer ont brak er niet. „Het „Sieg Heil" en „Heil Hitler" was niet van de lucht en de Nederlanders deden er tenslotte ook maar hartelijk aan mee ! Bij het vertrek uit Lautersbach naar Saarbrücken brachten nog ruim 300 Saarlanders de neutralen van Sankt Ingbert een hartelijke ovatie en riep men luid „Es lebe Holland !". (Ongecorrigeerd.) I --- HET AUTO-ONGELUK OP DEN BOSSCHEWEG. Mej. Kaag overleden. Gisterenavond pl.m. 10 uur is mej. K een der slachtoffers 'van het Zaterdagn. op den Bosscheweg plaats gehad hebbend autoongeluk, aan de gevolgen overleden. --- BENOEMING. Met ingang van 1 Jan, is aangeweze; Chef van het Bureau van de Inspectie Invcerrechten en Accijnzen te Tilburg ac Adjunct-kommies 6. H. M. Radox. --- Nieuws uit Udenhout. Nationaal concours. Door de scherpschuttersvereenlglng Weerbaarheid, gevestigd bij den heer M. Heessels alhier zal een groot nationaal concours gegeven worden. Het concours zal zijn „uit de vrije hand en opgelegd". Het zal gegeven worden op Zaterdag 18 en Zondag 19 Mei 1935. Prachtige prijzen zullen beschikbaar worden gesteld. --- Postduivenvereeniging. De Postduivenvereeniging „De Luchir gaf aan hare leden een feestavond in de zaal van den heer J. de Weijer alhier. Hie werd door alle leden deelgenomen. --- Nieuws uit Gilze. Schoorsteenbrand. Bij kapper R., in de Nléuwstraat alhier bemerkte men, dat er uit de senoorsteen in de keuken vuur kwam en ook dat het hout daar omheen in brand stond. Met eenige err.: water en door zout in den senoorsteen werpen, was dit brandje echter gen. gauw gebiuscht. --- DE INDRUK TE PARIJS OVER HET PLEBISCIET IN DE SAAR. Wanneer men dezer dagen te Parijs krantenartikels las over het Saarplebi dan hoorde men een geheel ander geluid dan van Jan Publiek. In de pers was een oir kenbaar verlangen naar handhaving van den status quo merkbaar, een klein groepje imperialisten strooide rechts en links met bulletins, waarin de toewijzing van het Saargebied aan Frankrijk geëischt werd, terwijl uitgewekenen in alle toonaarden verkondigden, dat de opneming van het Saargebied in het Duitsche verband een misdaad tegenover de menschheid zou zijn. Ondervroeg men echter den hakker den slager en den postboc*3 dan antwoordden ze je bijna allen met de nuchtere opmerking: „Ce sont des Bc en laat ze maar weer kalmpjes Duitsch worden!" Het vooruitzicht op een betere verstandhouding tusschen Frankrijk en Dv land en daardoor op een versterking van de vredesidee was aanlokkelijker voor de g: massa dan een nog altijd zeer problemamaterieel voordeel, dat op slot van zaken toch slechts enkelen ten goede zou komen. En ook het eerlljkheidsgevoel speelde hierbij een groote rol: zoo hard hebben somrr het tegendeel niet kunnen uitschreeu dat zij de massa ervan overtuigd hebber het Saargebied tot Frankrijk behoort ei zeide mij gisteren rog de postbode: „Maar mijnheer, het zijn toch Duitsehers en het is toch logisch, dat ze naar Duitschland weerkeeren. Als in den Elzas hetzelfde zou gebeuren, dan zouden ze toch ook Fransch stemmen !" En zoo is het dan ook mogelijk, dat de uitslag van de volksstemming volstrekt geen verwondering gewekt heeft. Zeer ze.-er, de cvergroote meerderheid door het Duitsche Front behaald, is misschien niet door iedereen verwr>ht, maar op slot van zaken iedereen het aan als een soort opluch Een groote kwestie tusschen Frankrijk Duitschland is hiermede van de baan en een betere verstandhouding tusschen beide nabuurstaten — 'een idee, dat hoe langer moe meer in Frankrijk ingang vindt — wordt er van verwacht. Opmerkelijk is de ommekeer, die dezer dagen in de Fransche pers merkbaar was. Werd enkele dagen geleden gehoopt op de handhaving van den status quo, de laatste c. kwam in de artikels van de diverse, speciaal naar het Saargebied gezonden correspondenten meer en meer uit, dat deze hoop" ni< , verwezenlijken was en dat het eigenlijk zoo ook maar beter zou zijn. Zonder terughou- I ding wordt de discipline der Duitsehers, die [ elk conflict tot nu toe vermeden hebben, ge- I prezen, ofschoon voor de toekomst wordt gevreesd. En hedenavond is het commentaar der meeste bladen meer Duitsch-gezind dan ooit. Bijna unaniem wordt gewezen op ce vaderlandsliefde der Duitsehers, die — misschien in hun hart tegen het nationaal-socialistisch regiem gekant — niet toegegeven hebben aan politieke overwegingen, maar het vaderland vóór alles hebben gesteld. En in tegenstelling hiermede wordt gewezen op de verdeeldheid in eigen land, waar patriotisme dikwijls met verouderde zwakheid wordt gelijk gesteld. Met voldoening be: men eveneens de verklaringen van rijkskanselier Hitler, wiens woorden als een vredesboodschap worden opgevat. in parlementaire regeenngskringen is eveneens de stemming hoopvol. Men rekent op een zeer aanzienlijke verbetering van de betrekkingen tusschen Frankrijk en Duitsch land en op een minnelijke scnikking van alle nog hangende kwesties. Onomwonden heeft minister-president Fiandin zijn meening gezegd: geen rransenman zal net resultaat van het plebisciet in twijtel trekken, zoo zegt hij in het begin van zijn verklaring. En verder spreekt taj zijn vertrouwen er In uit, dat alle kwesties tusschen Duitschland en Frankrijk zonder moeite geregeld zullen worden, daar reeds vroeger gevoerde onderhandelingen voor een groot deel tot overeenstemming hebben geleld. Slechts de kwesties der vluchtelingen boezemt eenige zorg in, ofschoon niervoor reeas talrijke rt aatregelen genomen zijn. Evenmin echter als Nederland is Frankrijk er erg op gesteld zijn aeuren voor Jan en Alleman open te zetten en zeer teekenend is in dit opzicht het plotseling genomen tn onmiddellijk in werking gestelde besluit een paspoort-visum van de Saarbewoners te elschen, die tot nu toe vrij over de grenzen mochten komen. Voorloopig zrjn aan de grensstations enkele toeviucntsoorden .in gereedheid gebracht, waar gedurende eenige dagen evcntueele viuchteürtjen zouden kunnen verblijven alvorens naar een ] definitieve verblijfplaats in de landhmwprovlncles waar het i eest door ac om king geleden wordt, vervoerd te Worden. J. W. KOLKMAN. ---