Seneca-kop... „Deze week stuurde een hoogle- raar me een brief: „Meneer Hermans, u moet maar vergeten dat u Toon Hermans bent, want u bent Seneca." Seneca was een wijsgeer, de opvoerder van Nero. Ik dacht: het moet een gek zijn die me dit stuurt. Maar het was geen gek. Ër zat een boekje bij met een afbeelding van de kop van Seneca. En die kop leek precies op de mijne..." 2'£p*£t&<- — Een andere hoogleraar, parapsycholoog prof. Van Praag, noemt u een kinderlijk mens. „Dat is zo. Ik heb een grote bewondering voor die man. Hij kan echt denken, behoort tot de wereldtop. In mijn geval heeft hij gelijk: ik heb een kinderlijke geest en ik beschouw het als een grote eer dat hij dat zegt." :— U bent ervan overtuigd dat de mensheid ooit de universele liefde en vrede bereikt en dat het nog goed komt met de wereld? „Het is een kwestie van eeuwen, maar dat de mens vooruit gaat staat voor mij vast; die vooruitgang is constateerbaar. Vroeger werden de bewoners van de jungle voor een soort apen versleten; de missionarissen gingen er met spiegeltjes heen. Nu hebben die mensen daar hun eigen televisiestations." $Èti' --- Koos Alberts doet ook aan Kerstmis Berdientje Stenberg was zè op tijd met haar Kerst-elpee, dat zèlfs'H Koos Alberts er niet tegen kon! rennen. Drie weken geleden; | besprak ik op deze pagina de bul seizoenplaten die met de herfst" bladeren op ons viel. Koos zat daar nog niet bij. Die dag kwam ik hem tegen in Tk op de nationale première van Ro bert Paul's verse theatershow Gekkenwerk. Koos wil toch wel gaarne even vermeld zien dat hij onmiddellijk j als topper is binnengevaren. Er' waren al 4000 schijven verkocht van Kerst met Koos Alberts, nog j voordat ze in de winkels lagen." j Alberts heeft dus niks te klagen. Hij is in het Overijsselse Wierde \ gaan wonen en heeft geen spijt :1 van zijn beslissing om beroeps te worden. Dat gebeurde een kleine vier jaar geleden na het veelvuldig gezongen succesnummer Ik verscheurde je foto. Velen voorspelden daarna oat Koos spoedig verdwenen zou j zijn. Ze hadden ongelijk. Hazes kreeg het moeilijkeren Koos Al-'' berts (39) is er nog steeds. Maar] hij kan bogen op een ruimeerva-i ring, want hij zingt al sinds zijn zevende. In de show parodieert Robert Paul Alberts prima in stem en met een komisch werkende armbeweging, die velen nog niet ontdekt had-;; den. Zoiets als Lee Towers, maar net even anders. --- A. Hazes weer verkrijgbaar Volkszanger nummer één ANDRE HAZES treedt weer op. Dat is een mooi bericht. Het iseei tijd privé erg slecht gegaan met • André, maar daar heeft men op! deze pagina niets van gemerkt, Van André is een single uit die j goed ontvangen is. Wat dat betreft is er dus niets veranderd en Hazes houdt de moed er in. I Zelfs dusdanig dat hij in december als vanouds een lp vol gaat zingen. Geen kerstplaat. Daarmee was Koos Alberts hem dvi- De nieuwe langspeler van Hazes verschijnt omstreeks februari. Hij heeft snel afstand genomen vanj zijn mislukte Italiaanse projecten is haastig bijgedraaid. „Ik zing'; weer alleen in het Nederlands'; Dan verstaat iedereen me ten-I minste." --- Boksen... „Twee jaar lang boks je tegen dat publiek aan, avond aan avond. Als je dat loslaat, ineens 's avonds thuis zit en in een kleinere cirkel leeft, dan is het logisch dat je geestelijk en lichamelijk in de war raakt." „Op de bühne blaas je al je energie weg, je rent, stelt je aan als een gek. Wat je er anders uitschreeuwt blijft plotseling allemaal in dat lijf zitten. Zon voorstelling is de allergrootste therapie die je je kunt bedenken. Een heleboel clowns zijn grappenmaker geworden om van acht tot elf alles te kunnen vergeten: het hele drama van het bestaan." — Absoluut niks, pretentieloos, ouwehoeren. Die woorden gebruikt u wanneer u over uw werk praat. „Wat ik doe is pretentieloos. Het is niet te vergelijken met cabaretiers die interessante liedjes zingen. Ik zing geen interessante liedjes, ik schrijf geen literaire boeken, wat ik doe ligt altijd zo voor het oprapen. Ik doe alles voor het volk, ik ben een volksman; ik ben geen dichter, ik ben helemaal geen schrijver, ik ben geen cabaretier. Ik ben Toon Hermans en ik speel maar wat met flauwekul, met woorden, met onzinnige zaken. Meer kan ik er niet van maken." „Ik denk nooit over het theater. Ja, misschien drie weken voor de voorstellingen beginnen en dan 's avonds vlak voor ik op moet. Voor de rest denk ik aari andere dingen. --- Aardappel... „Mijn hele leven ben ik met andere zaken bezig geweest. En daar heeft het publiek maling aan, dat kan de mensen niets schelen. Het gaat er bij een kok toch ook om wat-ie op tafel brengt. Als zijn klanten het lekker vinden is het goed. Ze vragen niet: vertel eens hoe je die aardappel bakt." — Dus buiten het theater is het geen onzinnigheid? „Nee, beslist niet. Ik houd me bezig met filosofie, nadenken over leven en dood en geluk en liefde, over wat er loos is in de wereld. Over wat ik verfoei en verafschuw en wat ik ambieer en toejuich. Daar praat ik in intieme kring over." „Ik hoop ooit over dat soort dingen te schrijven; ik vind me er nog niet capabel voor. Nu schrijf ik op wat me te binnen schiet, vluchtig en onaf. Onaf, dat is een woord dat je overal in mijn leven tegen komt." „Naar mijn gevoel is alles onaf. Alles is schetsmatig, alles. Het leven is niet meer dan een schets, een voorstudie van een schilderij. Alleen in de technologie heb je dingen die compleet zijn: een horloge, een vliegtuig, totdat er een schroefje afbreekt en de zaak neerstort." --- Het mysterie... „Het leven is te wonderlijk om compleet te zijn. We kunnen het wonder nooit aanraken. Met rationeel redeneren kom je er niet uit. ilk praat er tegenwoordig veel over, omdat ik het idee heb dat veel mensen het wonderlijke van het leven laten wegebben. Ze willen alles uitleggen, ze concentreren zich alleen op wat nuttig en praktisch is en geld en roem oplevert. Maar het mysterieuze van het leven wordt over het hoofd gezien. Het is alsof er geen mysterie meer bestaat." „Dat mystieke van het leven boeit mij het meest. Dus dat een bloem een bloem is. En dan zeggen ze: 'Daar heb je Toon Hermans weer met zn bloemen. Onzin, ik praat nooit over bloemen, maar er wordt al vijfentwintig jaar gezegd dat ik het er altijd over heb—nou ja, ik slaap er niet minder om." „Natuurlijk houd ik van bloemen; ik probeer me op het mooie in het leven te richten. Je moet positief blijven denken. Juist in deze tijd van chaos en dingen waar we bijna niet meer tegen opgewassen zijn, waar je moedeloos van wordt." „Ik beschouw de dingen en probeer er af en toe iets mee te doen. Maar dan in het enkelvoudige, in een brief aan een vrouw in een psychiatrische inrichting die het niet meer ziet zitten. Of, zoals vorige week, aan een vrouw met een vierjarig kind dat kanker ƒ,".- heeft. Niet dat ik zon weldoener ben, maar de mensen kunnen er --- Ontspannen... „Dat is niet belangrijker dan op de bühne staan, maar minstens zo belangrijk. Het theater heeft ook een therapeutische kracht, hè. Als ik die gezichten zie, voor én na de voorstelling, dan heb ik toch het gevoel dat ik iets tot stand breng. De mensen komen ontspannen naar buiten." — U kunt zich een leven van beschouwen permitteren, omdat u met uw boeken en shows veel succes hebt... „Ik wil niet zeggen dat ik iets bijzonders doe, ik heb het gevoel dat een arbeider net zo belangrijk is als ik. Ik heb een hekel aan artiesten die zichzelf bijzonder vinden. De mensen hebben wel een beeld van me, maar dat is een vertroebeld beeld". — Heeft u de behoefte om dat beeld te corrigeren? „Kan niet. Absoluut niet. Dat vind ik een beetje jammer. Er is gelukkig een aantal mensen dat mij goed kent en dat weet dat ik anders ben dan men altijd zegt. Maar het valt bijna niet te voorkomen: een clown is de dupe van zichzelf. De uitstraling is grappig, komisch of gek, maar andere dingen komen in de verdrukking." — Bent u tijdens uw ziekte bang voor de dood geweest? „Nee, nooit, omdat ik het gevoel heb dat het na de dood niet afgelopen is. Een gevoel dat ik niet kan verklaren, maar voor mij is het zo klaar als een klontje. Het kan niet zo zijn dat er niets is na de dood, dat bestaat niet." — U bent voor velen met problemen een grote steun. „Ja, dagelijks krijg ik brieven waarin mensen hun nood klagen. Nou ga ik opscheppen: ik kan anderen goed helpen. Als ze in de put zitten, als ze iets hebben, als ze ziek zijn. Ik voel me onmiddellijk geroepen om steun te bieden. Het zit in mijn geest, in mijn karakter. Een soort trooster ben ik altijd geweest. Maar mezelf kan ik niet troosten. Als ik iets heb, ben ik hopeloos bedroefd en kan ik niemand vinden die zich voor me interesseert, die de juiste dingen tegen me zegt. Er treedt dan een soort eenzaamheid op." „Ik ben maar een klein denkertje. Maar het ligt voor de hand dat het de gekkigheid een tegenhanger heeft. Er moet evenwicht zijn, anders word je krankzinnig. Er zijn er genoeg krankzinnig geworden. Die dachten alleen aan roem, succes en applaus en gingen er zo in op dat er gewoon geen lucht meer was." --- Russen en Chinezen maken plaats voor Oostduits circus Sussen en Chinezen hebben we meermalen in huis gehad. En opnieuw is een staatscircus in aantocht. Ditmaal uit Oost-Duitsland. De Hagenaar Martin Hanson, directeur van het nationaal Nederlands' Wintercircus, haalt het naar 18 plaatsen in ons land. Het wordt hard werken. Op 25 speeldagen geven de Oostduitsers 49 voorstellingen, waarvan twee in Stadskanaal, als enige in het Noorden. Beide middagvoorstellingen zijn in Theater Geert Teis op zaterdag 20 december. Hanson doorkruist met 34 artiesten en een flink aantal dieren ons land. Bij elkaar leggen ze zon slordige 2.000 kilometer af. Het programma waarmee het Staatscircus van de DDR zes weken langs de Nederlandse schouwburgen en theaters reist, levert het bewijs dat echte circuskunst het zonder wapperend tentzeil kan stellen. Geen nieuwe ontdekking, want het Nederlands Wintercircus trekt elk jaar volle . zalen. Zelfs voor concurrentie zijn ze in de circuswereld niet bang. Het vorig jaar zat het Wintercircus in de Utrechtse schouwburg en voor de deur had Circus Mullens de tenten opgeslagen. Er kwamen geen problemen van. Het circus leeft weer bij het publiek na een lange periode van malaise. Theater Carré in Amsterdam haalt niet alleen het Natio- naai Wintercircus binnen, maar ook het Zwitserse Circus Knie. De Nederlandse impresario's durven nu meer risico's nemen om internationaal befaamde circussen te contracteren. Hanson, zeven jaar geleden gestart met het Wintercircus, heeft er een traditie van gemaakt. Het leek hem een goede gedachte om rond de jaarwisseling het circus in schouwburg- en theaterzalen onder te brengen in plaats van in tenten. Met succes. „Maar", stelt hij, „je moet blijven vernieuwen". Vier jaar geleden woonde hij in het winterkwartier van het Zentral Zirkus der DDR een presentatie bij. „Ik was de enige Nederlander. Aanvankelijk was er bij mij wat scepsis. Zo van: ze houden zeker uitverkoop en dat krijgen wij dan in het Westen te zien. Pogingen om een compleet programma te engageren voor het wintercircus mislukten. Het bleef bij één nummer. Dat heb ik een aantal jaren volgehouden, tot er vorig jaar een uitnodiging kwam om te komen praten". \ / In Oost-Berlijn kon Martin Hanson de zaak beklinken. Samen met Otto Netzker, de directeur van het Oostduitse Staatscircus, maakte de Hagenaar een keuze uit de artiesten van de circussen Busch, Berolina en Aeros, de drie werkmaatschappijen binnen het Zentral Zirkus der DDR. Niet alleen de eigen prestaties in de DDR werden kritisch geanalyseerd. Ook werd met een schuin oog over de „muur" gekeken in ■ het Westen. Ontwikkelingen, die zich daar voordeden, werden in het DDR-systeem ingepast, terwijl bovendien de opleiding werd aangepakt. Dat leidde er toe dat Oost-Berlijn aan de Staatliche Fachschule für Artistik een acrobatische scholing kreeg op bijna wetenschappelijke basis. Zo werkte Oost-Duitsland aan i een nieuwe circuscultuur die zich kan meten met die van de Russen. De regelmatige uitwisseling van hele programma's tussen de Sovjet-Unie en de DDR getuigt daarvan. De komst naar Nederland vormt evenwel een primeur.; Nog niet eerder was het Oostduit-, se Staatscircus in ons land. Een première vormt de vrijheids-. dressuur van zes koeien, een uniek nummer, dat een exponent is van de wijze waarop Oost- Duitsland het circus op een hoge' plan heeft gebracht. Het is op het Internationale Circusfestival van" Monaco onderscheiden. Maar het blijft niet bij koeien: de Oostduitsers brengen panters, » paarden, jaguars, poema's tijgers en leeuwen mee, alsmede zes krullige koffertjes (poedels) en een slangennummer. Met acrobaten en trapezewerkers en een RvJ circusorkest. „Alleen dat laatste' komt niet uit de DDR," zegt Hanson. Een bijzondere act. De boerendochter Monika Georgl met haar koeiennummer. ïfifflaMaw^Wß-• - (Foto:GPD) --- Plezier... „Je kunt iets doen aan de ellende op de wereld, gewoon door te lachen. Dwars tegen al het verdriet in toch plezier maken. Ik ben van nature niet vrolijk, in de verste verte geen lolbroek, maar zo af en toe zeg ik tegen mezelf: 'Vandaag moet je echt lachen. En dat doe ik dan." „Het gaat goed met me. Ik weet zeker dat ik het toneel weer op ga. Nou ja; zeker weten doe ik het natuurlijk niet, maar het is de bedoeling. Ik mis het best, gezellig een paar moppen vertellen, m'n zuster heeft een dik been, van de trap afgevallen, en maar lachen jongens en elkaar maar aansteken, dat ze zitten te pissen van het lachen. Dat vind ik fantastisch". ---