Trijfel door Nico Scheepmaker EEN WERELD VAN VERSCHIL /'n het VARA-programma 'Een wereld van' verschil'- werden twéé ''voetbalbetrokkenen' "in hun bezigheden gevolgd, waarna zij in de studio verder discussieerden over de vraag of het betaalde voetbal in'Nedertand nog een toekomst heeft. De gesprekspartners waren, goed.gekozen,-, daarmee staat of valt zon programma natuurlijk:■'■■_■' •'•'•.-'? - Hans Kraay, achtvoudig international, veelvoudig trainer en manager (en ontslagene) van de topclubs Ajax, Feyenoord, AZ en PSV, en tussen„de bedrijven door voetbalverslaggever "■' voor Studio Sport, kent het betaalde voetbal als weinig :anderen van- binnenuit. Bovendien is hij in staat zijn gedachten onder woorden te brengen. '■■■■ ■••• $ ■■--■■■■■■.■■ Zijn tegenpool was Ben de Graaf. Sportredacteur van de Volkskrant, bekend om zijn kritische c.g. azijnzure stukken over voetbal, en beroemd als badgast van het Nederlands elftal in 1974. Een uitstekend journalist, goed schrijvend,' en consistent in zijn opvattingen. Ik ben het zelden met Hem eens. Het-interessantste aspect van hun 'wordplay, swordplay vond ik intussen-iets dat verder niet ter sprake kwam: is Ben de Graaf geschikt als vóé t b a l-joufnalist?. Oppervlakkig gezien zou je kunnen zeggen: blijkbaar geschikter dan Hans Kraay als trainer/manager. want Ben de Graaf is nu al vanaf zijn schooltijd sportredacteur bij dé Volkskrant, zonder ooit ontslagen te zijn, terwijl -Hans Kraay. verschillende keren, voortijdig zijn dienstbetrekking bij een vanNeerlands topclubs heeft moeten beëindigen. De ene keer zonder, dat hij daarop had aangestuurd (Ajax);de andere keer na een kamikazeactie zijnerzijds (bij PSV; toen hij die club voor de keus stelde: Gullitofik eruit). Maar schijn kan bedriegen. Wie Ben de Graaf nu al jaren op de voet volgt,- weet dat hij heel anders over biljarten en attetiek schrijft dan over voetbal. Atletiek en Biljarten enthousi-, asmerehhem, voetbal is hém in de loop der jaren steeds meer gaan tegenstaan! Hij zei het zelf in de uit- eenjcvoetbalhaten geworden?De vraag^=6ftehïianicL. als criticus goed kan functioneren als het.onderwerp van.zijn kritieken : hem" in * pezen' tegenstaatP'Moe f iemand opera'ei-'- genlijk idioot vindt óperarecensies schrijven?. Moet iemand die alleen maar 'van- documentaires; houdt tv-kritteken schrijven over het totaalpakket van de, televisie?: Moet iemand,die maar,van een bepaald literair genre houdt ook de andere genres recenseren?_: Ik vind dus; van niet. Je moet van voetbal (toneel, film; televisie, poëzie) houden om er — positief of negatief— op een reële manier kritiek op te kunnen leverend Als je er bij voorbaat al 'met de pest in je iijf'naar toe gaat, kun je het beter vergeten, en er, in ieder geval beter niet over ■schrijven. Dat houdt waarachtig niet in, dat. met deze attitude alleenmaar vriendelijk, positief, zoetsappig en 'opbouwend' (o; horror) over voetbal of een van die andere takken van kunst kan worden \ geschreven. , Het is i een vriend" die ■je je feilen \ toont; tenslotte. Kritiek is ook alleen maar effectief, als de bekritiseerde weet dat de; criticus .in eerste instantie hart voor 'de zaak' heeft (voetbal, •' televisie, toneel),, en vanuit die houding schrijft. Nu zal Ben de Graaf natuurlijk zeggen (en hij heeft dat in de uitzending' ook gezegd) dat hij in beginsel wel 'een voetballiefhebber pur sang" is — ik heb wel eens met hem gevoetbald, hij was een goede maar wat hard ingrijpende achterspeler. — en dat hij pas gaandeweg een vóetbalhater is.geworden, maar. die huidige weerzin tegen het voetbal en alles daaromheen (gebrek aan kwaliteit, te hard spel, supportersrellen, gebrek aan comfort in de stadions) verduisteren zijn blik zodanig, dat hij geen reële kijk meer op het huidige voetbal heeft. Wel op biljarten en atletiek. Als- hij daarover schrijft proefje dat hij daar plezier in heeft, en toch zal f een mens kunnen beweren dat cm dat belet zonodig kritiek te leveren op misstanden bij deze twee takken van sport. Maar bij (het betaalde) voetbal' deugt er; vrijwel niets, als je hem mag geloven. Als er in Nederland weinig mensen op de tribune zitten bewijst dat dat het voetbal' niet deugt,- en als de stadions in Spanje en Italië vol zitten bewijst het dat de voetballiefhebbers niet deugen,-zo ongeveer; fje kunt! betaald voetbal toch rnöeiljk'tultuür noemen" zei Ben de Graaf tegen Hans Kraay. Misschien niet als je definitie 4 van de Van Dale ' neemt:' „beschaving, ontwikkeling, verfijning van het geestelijk en zedelijk leven". Maar wel als je. definitie 5 neemt: „het geheel' van de manifestaties van kunst; ontspanning en vermaak". In dié laatste zin behoort voetbal wel degelijk \ lot'de (Nederlandse) cultuur, en is het de moeite waard het te. beschermen. en te bevor- --- MP --- Op het scherp van de snede door Jan Beijert Arrestantenstop 1 A f armeer net noodlot een-' V#\ f maa' to©s,aat> Ya'l er .\t Af niets meer te hardeböllen. Buig dan maar het. hoofd en probeer een poosje' onopgemerkt doordë tijd te ko-1 men. Wellicht dat de kansen ke-; ren. ■:..,. In zeven dagen tijds werden mijn dochters en ik bezocht door de ;|< plagen van de moderne tijd: de kleine criminaliteit, de duurte van de ziekenhuizen en het openbaar vervoer. Het begon met Ruth. In de Openbare Bibliotheek Groningen, waar toezichthoudend ,' ~V; personeel kennelijk geen padjak ker van een student kan on-: • derscheiden, werd zij bestolen " van haar leren tasje met daarin de huissleutels, geld en persoonlijke bescheiden als daar zijn pasjes en onontbeerlijke paperassen.. Heel vervelend maar'aanvankelijk zagen wij er toch een zekere mate van gerechtigheid in want Ruth was de enige van ons die nog nooit bestolen was, Nou ja, één keer een mooie schrijfset, die haar door een medescholier tij- dens de les maatschappijleer was afgepikt, maar dat telde eigenlijk niet want dief stalletjes onder de honderd gulden zien wij, in navolging van regering en justitie, als herverdeling van bezit. Hoe dan ook, een paar dagen la- , ter confronteerde Hinke mij met | een rekening van het goede Delfzicht-ziekenhuis te Delfzijl. Een gepeperde factuur die alle declarerende specialisten van het Koninkrijk in één klap in de schaduw Een lust om te lezen. Een kaakchirurg had Hinke met mes en tang verlost van een .- verstandskies. Vlot, pijnloos en zonder naweeën. In slechts tien minuten. De rekening bedroeg:': H f 440, inclusief nacontrole*wat ik zeer billijk vond want zö'h man .. heeft een hoop kosten gehad in ,y zijn leven voor én aleer hij be- , voegd was om in ahdermahs kinderen te snijdenrWie schëtst'echter mijn verbazing, toen het zie- '.• kenhuis zelf later ook met een nota kwam van f 275,-. Voor het gebruik van de operatiekamer. Opératiekamer? Een behandelka- , mertjémet stoel, bank en spuug*. bak zullen ze bedoelen. Voor ■:■ f 275,- per tien minuten. Ja, legde later een vriendelijke dame van > het ziekenhuis uit, dat is nu eenmaal het tarief, of het nu tien minuten duurt of drie uur, alles kost Net een Eroscentrum, dat Delf- ■ zicht-ziekenhuis, één tarief, of je . nou een snelle klant bent of een trage, daar hebben ze schijt aan. Tot slot geviel het, dat ik met een klein maar aangenaam gezelschap genoopt was een treinreis te ondernemen van Haren \: ■ ? i (Gr.) naar Amsterdam. Kranten-'. automaten kapot, een koude coupé, de gehele reis geen koffie en,| een terugreis die deed denken aan de deportatie van zwaargestraften. Te Amsterdam bevochten honderden hopelozen een zitplaats in een veel te kleine trein. ';';;.: -r Je maakt wat mee. . 31||f|É,. Om op Ruth terug te komen, toen de volle omvang van de ramp tot haar doordrong, voer een grote - woede in haar. Ze sloeg krijtend alarm. Voor haar was de wereld - aan zijn eind gekomen. Maar me- j destudenten zeiden: „Wij hebben .• gezien wie naast je zat. Wij her-.'■ ■ kennen hem zo. Een onguur type. Kom op, we gaan naar het politie- Zo gezegd, zo gedaan. Aan de. v portier werd uitgelegd, dat ze zonder dralen de prinsemarij er van wilden verwittigen, dat een aan- . Wijsbare onverlaat vrij rondliep in i de bruisende metropool van Ypke. Gietema. Nog onkundig natuurlijk van het feit, dat Ypke zelf enige dagen later ook aangifte wilde doen; Niet omdat je ook zijn tasje,;. kwijt was maar wel vanyyege een M "snee in hel oor en tyvee'gatenln;m zijn kop. Afijn, de portier zag er..zlt-i wel wat in en zo geviel het dat i mijn oudste kind, met twee getui-'"* | gen, ook in oog kwam te staan met tot opsporing bevoegde beambten. Een hele belevenis. „En . ze waren heel aardig, papa';, zei' ; ze later. ".{:": vu;! ■ . ■ ■ ■ ■' De politie, dat is bekend, heeft alles goed op een rijtje, en kon aan .',". de drie meiden een serie foto's voorleggen waar je U tegen zei. De gehele kleinsteedse penose van Jos Staatsen ontrolde zich f voor hun verbouwereerde ogen. „Dat is hem," riepen ze plotseling, „geen twijfel mogelijk." Geroutineerd bekeek een van de speurders het aangewezen kiekje en gaf te kennen, dat het hier handelde om een hem welbekende junk. Opsporing, aanhouding en voorgeleiding was volgens hem nu slechts nog een fluitje van een cent. Zo zag je maar weer wat .',; V' een goed geoliede machine, want zo wou hij zijn korps toch wel even noemen, vermocht tegen dë misdaad. Of woorden van gelijke strekking, daar wil ik afwezen. _»f, Ruth, die alles graag overzichte-. lijk houdt, stelde voor nu maar direct over te gaan tot aanhouding van de thans bij naam en adres bekende delinquent. Wellicht was hij nu nog in het bezit van haar pasjes en paperassen. Kon ze . tenminste weer wat geld opner men..l ■'•"'.■■-_•! v.-,.';.:;v:.:;::, ..,/■ : De beambten hoorden haar ver- .'■• maakt aan en schudden het hoofd over zoveel lekenpraat. Direct de \ | dief vatten? Was mijn kind dan -;< ': helemaal niet op de hoogte van ,' het kostelijke fenomeen: arrestantenstop? Ruth keek, of ze het in - Keulen hoorde donderen. Een ar-: restantenstop?. Jawel, een arrestantenstop. De Groninger politie had maar veer- '.< tien politiecellen en elke keer . .-,:'• wanneer die vol waren, en dat; ■ was vaak, kondigde de hoofdcommissaris een arrestantenstop | ■ af. Dat wou zeggen, dat er dan ■ . | geen arrestaties meer werden ,v ook niet al kón je "de dief % aanwijzen'en ook niet al was ie | ■■.met alle waardepapieren er van- J; door. Een uitzondering werd al,":'léêrfgemaakt v*dbChëterdaad* Tl ■ jes .- >■:'-.• ■ i •;• ••-;■ De Groninger politie zond Ruth en haar getuigen heen met de mededeling, dat ze waarschijnlijk de zondag daarop, dat was vier dagen later, de man wel zouden - aanhouden. Ruth zou er nog van horen in verband met de confrontatie en de eventueel teruggevonden spullen. , Maar Ruth heeft niks meer gehoord. De arrestantenstop duurt j voort, neem ik aan. De pasjes, het geld en de spullen zijn inmiddels wel verdwenen. Dank zij diè geoliede machine. Begrijp me goed. Dit is geen kritiek op de politie. Die heeft al drie ..': jaar geleden, zo zei de voorlichter, uitbreiding van het cellencomplex aangevraagd. Bij de burgemeester en het openbaar ministerie. Maar ja, die hebben het vreselijk druk natuurlijk. Met ver- • gaderen, de pers te woord staan, ambtelijk overleg en dienstreizen. Ouwehoeren gaat ze beter af dan cellen bouwen, zoveel is wel duidelijk. Jammer voor Ruth. Mazzel voor die rotjunk. Ik zal Jos Staatsen de rekening sturen. Reken maar! --- Tom Poes en het stenenbeen-probleem door Marten Toonder 3195: "Goede morgen," zei de heer blagslager opgewekt. "Aardig, dat u nog eens langs komt. Alles naar wens, hoop ik?" "Alles gaat goed!" riep het loop-pratertje. Maar Torn Poes schoof het opzij. "Het gaat helemaal niet goed," zei Hij. "Het wordt steeds erger, zodat heer Bommel ongelukken maakt en voortdurend in de narigheid komt." "We hebben heerlijk gedanst en een mooie wandeling gemaakt," juichte het apparaatje op de achtergrond. "Het gaat steeds beter." "Zo komen we er niet," sprak de specialist, zich tot heer Ollie wendend. "Zijn de klachten van uw jonge vriend juist?" vroeg hij. "Gaat het goed of niet goed? Antwoord mij nauwkeurig.!' "Ja en nee," stamelde de patiënt. "Soms denk ik dat het goed gaat, maar dan gaat het helemaal niet goed, als u begrijpt wat ik bedoel. Mijn been is nog steeds van steen - en mijn andere voet begint ook al. Het is héél vreselijk voor een heer, die niet van veranderingen houdt." "Hm," prevelde de geneeskundige. Hij dacht even na en haalde toen een bril uit de achterzak. "We zullen een straffere aanpak proberen," zei hij. "Hier hebt u een roze bril, die u moet opzetten. En nu gaat u de bergen in om diep de hoge, ijle lucht in te ademen. Vergeet niet om naar het loop-pratertje te luisteren. Goed, de kosten van het advies en de bril zijn dan negentig florijnen." --- NIEUWSBLAD van het NOORDEN Commentaar --- Omstreden pensioen (1) twee nog levende wedu-1 Jwen van NSB-voorlieden (Rost van Tonningen en De Marchant et d'Ansembourg) een staatspensioen . opstrijken, steekt menige Nederlander. Toen deze zaak aan het.rollen kwam, barstte een hevige discussie los. die aan duidelijkheid niets te wen-, sen overliet. Weduwen van landverraders horen geen ambtspensioen, te krijgen en zeker niet de. weduwe, die - zoals Rost van Tonningen - nog steeds blijk, geeft van een foute gezindheid. Als het Nederlandse staatsrecht erin voorzag over de onderhavige kwestie een referendum te houden, zou de uitslag duidelijk zijn en ook in de Tweede Kamer bestaat een meerderheid voor het ongedaan maken van wat velen als onrecht beschouwen. Dat het desondanks , niet lukt de kwestie uit de wereld te helpen, heeft te maken met het feit, dat een gekwalificeerde stemmenmeerderheid van tweederde nodig is. Die is er niet. Meer dan eenderde, van de Kamerleden laat zich. leiden door onderkoelde, staatsrechtelijke argumenten te- gen een eventuele wetswijziging. Zo blijft het, onrecht voortbestaan. Onrecht, nota béne, dat het gevolg is van een lacune in de wet die de pensioenrechten van "politieke ambtsdragers"Jen hun weduwen, c.q. weduwnaren) regelt. In die wet is gewoon geen rekening gehouden met de mogelijkheid, dat ook ministers en Kamer: leden, zoals indertijd Rost van, Tönningen en d'Ansembourg,4 zich kunnen ontpoppen als - collaböra- 3 teurs. Waren ., beiden -;; gewoon * ambtenaar geweest, dan hadden4* hun weduwen thans geen pensioen gehad. Voor politieke ambts- . dragers geldt die terechte uitzondering niet. Wat niet wegneemt, dat hét" zeer ongerijmd is dat iemand als de "Zwarte Weduwe" aanspraak, kan blijven maken op een perïsi-; oen,; alleen door een aanwijsbareomissie in de wetgeving en gehol-.* pen door het stomme toeval, dat' haar man zich destijds door zelfmoord aan zijn berechting heeft onttrokken. Was Van Tonningen. voor zijn rechters verschenen, T dan zou hij vrijwel zeker, uitrzijn« pensioenrechten zijn gezet, gpfjjj --- Omstreden pensioen (2) De wet; die de pensioenen van politieke ambtsdragers regelt, vertoont - zie ook Omstreden pensioen (1) - een lacune. Daardoor trekken twee NSB-weduwen. staatspensioen. Het is een fout, die velen stoort en die zou kunnen worden verholpendoor de wet te wijzigen.. Vijf Kamerleden hebben daartoe enige tijd geleden het' voortouw genomen. Hun initiatiefwetsontwerp is thans door 's lands hoogste adviesorgaan, de Raad van State, negatief beoordeeld. Wat de Raad van State er over opmerkt, komt er op neer dat het beginsel van de rechtszekerheid wordt aangetast als nu nog wordt ingegrepen in een situatie, die feitelijk al meer dan dertig jaar ongestoord heeft kunnen voortduren. Die -. stelling;. moge staatsrechtelijk: nog zo{verdedigbaar zijn, ze gaat volledig voorbij aan de breed:levendejopvatting, dat het hier.om een wel zeer uitzonderlijke situatie 'hrk Natuurlijk, het hek zou van de dam zijn als de staat naar willekeur kon handelen. Niet voor niets worden bepaalde grondrechten van de burger veilig gesteld in de Grondwet, voor de wijziging waar1; van een tweederde meerderheid is vereist en twee Kamerbehandelingen nodig zijn. Het lijkt echter niet erg aannemelijk,' dat veel burgers zich in hun (grondrechten bedreigd zullen voelen als parlement en regering zouden beslui-; ten tot wetgeving; die tot doel ~- heeft collaborateurs en landver-; raders uit te sluiten van een': ambtsdragerspensioen. ' Dat daarmee tevens de dames Van Tonningen en d'Ansembourg hun pensioen kwijtraken, bete-- kent inderdaad dat mevrouw Van ; Tonningen - impliciet wordt: gestraft voor.het feit, dat ze na.v zovele jaren nog steeds een gevaarlijke dwaalleer . • aanhangt. Hetgeen toch eigenlijk de rechter zou moeten beoordelen, meent de: Raad van Statei.:.-__ v : 'k-£lï\ -Juridisch'gesproken is dat eerti sterk argument, maar beter dan* wie ! ook horen.-.; juristen & (ook [ staatsraden) de betekenis te kèn-„ nen van het "Summum iüsi'sutö-'1 ma iniuria"; ■ het- grootste■,recht leidt soms (zoals hier) tot. hét groiptsté onrecht. De Kamerle-' den trekken hun wetsontwerp 1 dan ook niet in. Terecht. '/êmM --- Morgen dag van de bom in Rotterdam Door onze redactie binnenland jTTTe ruimen.dit soort bom- AA/ men een paar keer per V ». jaar op. Het verwijderen van de ontsteking verloopt in doorsnee erg goed." ' Kapitein L.P.G. van Maren van de Explosieven Opruimingsdienst (EOD) kijkt met niet aï teveel zorgen vooruit naar de operatie die Rot- terdam te wachten staat: morgen hééft hij de leiding bij het demonteren van de Engelse duizendponder die op tien meter diepte ligt in een tuintje aan de. Rotterdamse Bellevoystraat. Maar als het fout gaat en de bom tot ontploffing komt, zal dat volgens Van Maren betekenen dat de. fundering van de huizen in een straal van 35 meter rond de bom zo zwaar beschadigd raakt dat er reëel instortingsgevaar bestaat. Het eerste kritische moment doet zich zondagmiddag voor als het ontstekingsmechanisme uit de bom gedraaid moet worden. Twee experts van de EOD dalen af in de tien meter diepe put en bevestigen het instrument waarmee het uitdraaien gebeurt op de bom. Het uitdraaien zelf gebeurt daarna op afstand in een speciaal voor de twee EOD-deskundigen vervaardigd onderkomen. Als dit goed verlopen is volgt volgens Van Maren een tweede kritisch moment. Achter het ontstekingsmechanisme is een pijpje achtergebleven dat de bom inloopt en dat pijpje moet met een punttang verwijderd worden. Is ook dat gebeurd dan is de bom rijp voor transport naar de vestiging van de EOD in Culemborg. Mocht het niet lukken het pijpje te verwijderen, dan zal de bom via een zeer zorgvuldig transport naar de Maasvlakte worden vervoerd om daar tot ontploffing te worden gebracht. Als er zich niet al te veel problemen voordoen verwacht de EOD-kapitein ongeveer twee uur voor de demontage nodig te hebben.' Volgens het draaiboek kan de EOD daar om één uur zondagmiddag mee beginnen, nadat de ochtend is heengegaan met het ontruimen van de huizen in een straal'van 300 meter rond de bom, het verwijderen van nog geparkeerde auto's en het afsluiten van de gasleidingen. ■;; De bom is achtergebleven,na een Brits bombardement op 29 november 1944 op het kantoor van de Duitse Sicherheitsdienst aan de Heemraadsingel. Bij de voorbereiding van de demontage is in Rotterdam weinig aan het toeval overgelaten. Omdat de bom midden in dichtbevolkte woonwijk ligt is er een enorme operatie op touw gezet. Zo zal bij voorbeeld de PTT een complete noodcentrale met tal van lijnen installeren om verzekerd te zijn van telefoonverbindingen bij storingen in het reguliere net. Alle zevenduizend bewoners die in een straal van 300 meter rond de bom wonen móéten vanaf 's ochtends acht uur klaar staan om hun woningen te verlaten. Vanaf dat tijdstip zullen eenhe-, den van vier personen - twee politiemensen, een werknemer van het Energiebedrijf en iemand van Gemeentewerken - alle huizen binnengaan om te zien of ér nog mensen of dieren zijn achtergeble; ven. De politie is bevoegd de v/d-. ningen binnen te gaan - ook zon-' der toestemming van de bewoners - op grond van een noodverordening j die burgemeester Peper heeft afgekondigd. Voor het voorlichten van de bewoners is een speciale „Bellebomkrant" huis aan huis in de wijk verspreid en bovendien zijn de bV woners al enige tijd met pamflet- ; ten op winkelruiten op de hoogte \ gehouden van de voortgang van I de werkzaamheden. Ook is er een speciaal informatiecentrum, compleet met gratis 06-nummer,'ingericht om allerlei speciale vra-' gen te kunnen beantwoorden. ---