Kuiern met Kuyer Drenthe in dizze doagen Zaoterdagmörgen 19 meert in 't Schepershoes in Baal (Balloo). Een koppeltie volk an de taovelties en veur heur kowie met oole wieven. Achter de tap Henny Koopman met dogen overal urn te kieken of elk zien gerief kreg. En now zuj dèenken: wat hadden ze daor dan wel. Now bij radio Noord hadden ze 't op zak urn een kuierpattie te maoken over 't Ballerveld mei de gids Harry Huisman. Ik har der van heurd en tegen Martha zegd: 'Daor doew met an'. Maor ze har de zinnen zet op 't Grafisch meseum in Meppel. Gien gemier, we hebt strogies trokken en het weur Ballerveld. Good tien uur waren wij der en radioman Jans Polling keek naor mien stevels en zee: 'O, das ja mooi man, daj ok met op pad wilt. Ik har der glad niet op rekena". Now vaalt één ding op, aj Jans Polling argens treft, ligt d'heel vloor vol kaobels en zukswat. Of e daor aorigheid an hef of dat t bij 't wark heurt, is mij niet dulijk worden. Die verstand hef van rodiowark zal 't wel weten. Now was der 'n gids veur die een kuierpattie meuken, maor ok ene veur t volk dat an de radio zat op de zaoterdagmörgen. En dat weur Henny Kuyer. Veur mij mus Jans Polling deur de bulten van 't Ballerveld, zien scholders bint wat breder en de tas is nogal zwaor die ze mettogen moot veur 't geluud. Maor d'emancipatie is der hielndal bij radio Noord en Henny zee ok nog. 'Laot Jans maor mooi underdak zitten, ik hol meer van de ruumte'. En 't was kwart veur elf toen de eerste kudde het veld intoog, dat waren wij, vot er op kwam de tweede en dat was die van Albert Koopman. Die gungen 't veld in urn te vreten, wij urn wat met te kriegen van de geheimen van 't Ballerveld. Kuiern met . Kuyer en lustern naor Huisman, dat is 't worden. Wat oons tegenzat, dat was 't weer, Ballerveld hef 'n hoop, maor je kunt er niet veul in de leite lopen, de wind boest je der maal urn de kop. Daor kwam de regen dan nog bij en stilstaon dcc je gien deugd. Now kun Huisman der meraokel van vertellen en dan kuj ok nog velen dat je 't pokkeltie nat wordt. Wat Ballerveld aal zo in zuk hef, daor schrief ik niet van. Je zeukt 't Schepershoes maor op en dan trek je ok maor deur de roegte en zeukt naor de mooie dingen van dat grote veld. Met de wind recht veur de kop biw weer op 't Schepershoes antogen en daor was de •'; soep klaor urn de kleumers weer watr '?::r waarmte te geven. Martha zee daor: 'Weer' of gien weer, ik wil 't nog best is'n keer " • overdoon'. Ze kan mij metkriegen, al was 't ok allen urn de soep. Dat was dan oet het laand van Baal. Dan was der kraomveziete in Assen, het spellingsbokie was geboren en een hoop volk toog hen de Kolk, waor as ze neugd waren. Elk bliede dat 't zo good oflopen was, want het weur 'n dreuge kraom, het hef der stoer zetten veur dat 't er was. Maor 'is wel'n geef kind worden, waoj nog gerief van hebben kunt. Veur mij zölf vund ik er gien neis in, wel veul mij op dat de maokers zoveul aarmslag geven hebt. Ze wollen vanzölfs gien gezeur weer an de kop. De eerste die ze op batterij braachden was wat 'n misse, as 't drukt is is 't klaor hef men toen daacht. Maor 't mus overdaon worden. Dat is gebeurd en ze mucht er best een pluurn veur op de bood hebben. Want zon spelling maoken, dat vrag wat. Der is niet ene in zon commissie die aal dialecten kent of der mot een hoop ofkeken worden. Hoe döt die 't en hoe döt de aander 't. Daor koj ok nooit undervot of je hebt wel 'n vlek op 't wark. Now hebt ze veur de lezers er vieftien verhaolen inzet, almaol 't zölde vertelsel, moor elk hef zien eigen dialect ~ bruukt. Daor he 'k wel is vrömd tegen' . ankeken. Zo begunt 'Gieten' Van nou aofan en geet wieder met Noou en dat is 'n dialect dat ik in dortig jaor nog niet tegenkommen bin. En 't blif Noou. Aj dan op pad bint urn 't dialect leesbaor te maoken, moej niet met zukke meraokels kommen. Now hew bij Oeze Volk zon vieftig metwarkers en ik moot er de kop good bijhebben, as ik 't wark naokiek nao 't drukken. Stuk veur stuk moej 't veurbeeld er bijhebben, want elk hef zien dialect. Je kunt niet zo maor vanoet je weten de rooie strepen der inzetten. En... der blif aait een fout achter. In dizze bijverhaolen koj dot ok tegen. Je leest ao en geliek weer 00. En woór ze de D pesee /,/A. hebben wilt, wordt e ok wel is vergeten. In 't verhaol van Rolde... een geef dialect maor daor koj weer tegen 'Woor, dot weden mot Waor. Zo wil de spellingscommissie dat. Dat schrief ik niet urn te zeuren, wel urn dulijk te maoken: Kom niet vot met druk op de regels, umdat de commissie der zölf bij zetten gien oog op holden kun. Ik wil allen maor angeven hoe stoer as 't is aj met 'n aander zien dialect umknooien moot. Het zal ok 'n best ding weden dat de neikommers zuk vot niet begraoft in dit spellingsbokie, want dan schrieft ze nooit 'n woord. Umdat die van meer jaoren wel geern schrieft, maor de schrik kriegt van aal die vormen en aj heur zegt van 'Onbepaalde •?ƒƒ;'dèenkt ze vot daj van de wies bint. En dan praot ik nog niet van 'Bepalingaankondigend voornaamwoord. As Haarm Tiesing der van wus zul e zuk keren in 't graf. Now zee oonze gedipteerde van Cultuur, meneer Pastoor daw dree jaor de tied hebt urn oons an te passen bij de spelling. Dan kuj ok allen nog subsidie kriegen aj dizze spelling anholden hebt. Dat geldt vanzölfs niet veur Oeze Volk. Die moej zeen as 't kweekcentrum veur de schrieverij en zuks mot aarmslag holden. En de meer dan 5000 abonnees hebt ok wel dulijk maokt, dat zunder de spelling, het Drèents wel te lezen vaalt. Moor ze kunt er gerief van hebben daw der nog wot meer regel in kregen hebt. Wat mij nog wet deur de kop gung, toen oonze gedipteerde, meneer Pastoor preut van: over dree jaor geef ik allen subsidie veur Drèents in de goeie spelling, dat was het Drèents zölf. Ik las in 'n literair Drèents tiedschrift een verhaol en de schriever har 't over underwiezend personeel, Postneokoloniaal, slappe oftreksels van 't wapenarsenaal, dan vn, dan on, dan urn, dan om en een zachtrose spieeten meer van zuks. Moot wij der dan niet bijzeggen: 'Geachte gedipteerde, geef allen subsidie as t ok Drèents is wat er schreven wordt? Veul en veul neuger as dat kniepen op de spelling? We moot zeker niet bang weden urn neie woorden té gebruken. Maor zo as der now bij zetten in umknooid wordt en dat deur schrievers die ok nog veurop wilt, dat gef te dèenken. Daorum lig ik niet wakker, as de spelling der niet zo in wil. Umdaw oons veul meer zorg moot maoken over 't dialect. I Bart Veenstra --- Aan 't zuiken Oet 't Olde Ambt U|l idden in de weke schoot hom 't moor fitfn zo aan. Zin aan n vis. "Wat bist ook n roare," zee Wemeitje. "Hou dat zo," •<,,.,. vruig Steven, "wat is door veur roars aan dat ik zin heb aan vis." "Moor wie haren 't over de belastens," zee Wemeitje, "ik haar ter net over dat Graddus vanoavend komen wol en vullen ons 't belastenformulier in." "Wat zol dat," zee Steven, "dat zol mie ook wat wezen. Even zon belastenformulier invullen." "Modr kenst 't zulf nait," zee Wemeitje, "bic d'eerste de beste vroage zitst al mit de handen in 't hoar." "Wees bliede dat 'k nog hoar heb," zee Steven, "denk die ais in hou 't was as 'k hier mit n koale kop tegen die over zat." "Help mie nou moar te zuiken dat we de pepieren bic nander kriegen," zee Wemeitje, " 't mout nait weer zo goan as vleden joar dat we de boudel nog opzuiken mouten as Graddus dr is. Dij jong het ook meer te doun. Dij huift nait veur ons 10l hier zitten mouten te doemen draaien, ollain omdat wie de pepieren nog nait vonden hebben." "Dij pepieren pakken we vanoavend wel even," zee Steven, "nou gaon wie eerst hen en hoalen ons n lekker viske." "Doe mit dien vis. Waist wel wat dag dat 't is?" "Mout dat den? Ik heb ter nou zin aan. Wat moakt dat den oet wat dag dat 't is." "Midden in de weke n vis," zee Wemeitje, "zo zolt heb ik 't ja nog nooit pruifd." "Zolt? Wel zegt dat 'k n zolte hebben wil. Ik denk ter staark over dat 'k n gebakken hebben wil. En doe dan." "Dat wait 'k nait hur," zee Wemeitje, "ik bin zo wend dat we op zoaterdag n viske kriegen, dat 't komt mie gewoon nait in de kop om op dinsdag aan vis te denken." "Gewoontedaaier," zee Steven en hai schudkopte der van. "Wat?" vruig Wemeitje, "wat zeest doe doar? Wel is hier n daaier. Dat loat 'k mie nait zeggen al bin 'k doezendmoal mit die traauwd." "Doar mam 'k toch 'niks mit," zee Steven verschrikt, "dat is toch gewoon n oetdrökken. n Mens is typisch een gewoontedier. Dat heb ik lestdoags nog lezen. Woar was dat ook weer in." "Ken mie niks schelen," zee Wemeitje, "moar astoe 't nog n moal woagen duurst en nuimen mie van daaier, den wil 'k die wat." "Mie ook best," zee Steven, "den moar gain vis. Den paas 'k mie wel weer bic die aan. Net as aaltied. Woar hest de blikken trom. Loave den moar gaauw de pepieren bic mekoar zuiken, den is Graddus vanoavend in n soeze kloar." "Dat wil 'k ook hebben, zee Wemeitje, "ik vin 't mooi as e bic ons zit te proaten, om mie n haile oavend, want 'k mag hom geern lieden. Moar 'k wil nait hebben dat eop '-.<•;•, -j knipnoagels zit. Dat e nog noar n aander tou mout en dat e hier nait weg ken omdat '■ we de boudel nait veur nander hebben." "Haarst 't al wel laank bic mekoar hebben kend," zee Steven. Hai was n beetje nareg dat zien zin aan vis tussen de pepieren te zuike komen was. "Dou doe ook moar n beetje," zee Wemeitje, "ik mout hier al van alles regeln. Dr is gom minder ding. Doar huifst mie nait allinneg veur opdraaien loaten." "Ast dij opgoave van vleden joar nog moar hest," zee Steven, "dij opgoave dij Graddus moakt het veur e de formulieren invulde, dij moust ter bic hebben. Dat is 't ' hoalve waark zee Graddus." "Dij heb 'k hier ja," zee Wemeitje en zai luit hom n groot vel roetjespepier vol mit sievertjes en schrieven in Graddus zien sekure handschrift - zain. "Dit is hom," zee ze, "dij mozzen wie opbaargen, den wait e persies hou e 't veureg joar doan het. Zugst wel? Nou huiven we allain vinden houveul dast veureg joar in te komen haarst. En de lasten nog. En de ofschrievens. En houveul rente. Aal sentekroam." "Ho ais even," zee Steven, "woar hest doe Graddus zien opgoave van vleden joar. Dit is dije van n joar eerder. Woar is dij van vleden joar, dij hest mie hoop ik toch nait verstommeld." "Verstommeld hè?" zee Wemeitje, "as ik den zo aine bin dij aaltied de boudel !' '■' verstommelt, woarom letst mie der den mit ' geworden. Ik wait goie road: doe bekommerst die dr in 't vervolg zulf moar om, ik heb 't mit mien hoeshollen drok genog." "Proat doe moar n ende weg," zee Steven, "moar doar komt dij opgoave van vleden joar nait mit weer. Wat mouten we wel tegen Graddus zegen. Dij jong, dij helpt ons oet gouderbest, gain stuver wil e der veur hebben, en den zo wat, nou mout e de haile boudel weer vannijs opzetten, allain omdast d0e..." "Woag 't ais," zee Wemeitje. "Ik ben aaltied veuls te goud west, moar nou is 't doan." "Dat soepsootje ook," ston Steven te jammem, "nou zitten we der ja mit, nou ken we net zo laank zuiken tot we dij opgoave hebben, al mout 't haile hoes ook ondersteboven." Nou, zo slim wuir 't nait vanzulf. Moar ze kwammen wel 't haile hoes deur en alderdeegs in de linnenkaaste bleef gain kuzzenslope op stee, want denk joe ais in dat e doar net achter gleden was. Moar nee hur, naargens gain opgoave van 't veureg joar. Tot Wemeitje zee: "Dij is der volgens mie ook hailmoal nait. Dizze hier, dij ik die zain luit, dat is hom volgens mie." "Moar doar staait ja 1986 op," ruip Steven vergreld, "kiek den zulf. Stoait hier 86 of nait." "Joa vanzulf," zee Wemeitje, "ik snap nait wat doar nait goud aan is. Vleden joar het Graddus ons toch de formulieren over 1986 invuld en nou vanoavend komt e en moakt ons dij over 1987 kloar." Steven ston der bic of e van Lotje tikt was. "Wat n kou," mommelde hai in 't leste, "wat n dikke kou bin ik ook nait?" Hai rekende dr op dot Wemeitje zee van nait, dot vergizzen menseik was en oal zokswat meer. Moor Wemeitje was wiesder. "Dast n kou bist wil 'k mie stil van hollen," zee ze, "moor dast mie moar zuiken letst en dast mie de schrik op d'hoed jogst, dat wol 'k wel ais van die heuren, wat ofst door van denkst." Moar Steven kwam nait verder as: "Wat stom, hou heb 'k dat wel had, door ken 'k mit mien volle verstond ja nait bic." Nou kreeg ze toch meelieden mit hom. Zo was ze ja. Ze kon wel even vergreld op hom wezen, moar den zag ze vot alweer dat e nou ainmoal zo was asdat e was. "Woarom dust jaze aan, "vruig e verschrikt, "wat bist van plan, gaaist toch nait weg?" "Dat dou 'k wel," zee Wemeitje, "ik hoal ons n gebakken vis, midden in de weke of nait." Simon van Watturn --- Rentmeester Verantwoordelijk voor het milieubeleid in Emmen is CDA-wethouder J.A. Harmsen. letwat voorzichtig wil hij een deel van het huidige succes op zijn conto schrijven. 'Het klinkt zo verwaand. Maar ik heb altijd belangstelling voor het milieu - gehad. Dat komt mede door mijn politieke achtergrond. Het CDA claimt graag de rentmeester te j zijn over de samenleving. Wel, dan moetje ook op milieugebied een goed rentmeesterschap voeren.' Harmsen zegt flinke ruggesteun te krygen van . Ouwerkerk. De burgemeester heeft dan ook een erkend 'giftig' verleden. Hij was burgemeester van Lekkerkerk toen daar een complete woonwijk tegen de grond moest als slachtoffer van I bodemverontreiniging. Nu is . Ouwerkerk voorzitter van de Milieucommissie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en vice-voorzitter van de commissie Effectrapportage, die landelijk bekijkt welke effecten allerhande projecten kunnen hebben op het milieu. Onder Harmsens rentmeesterschap is een omvangrijk programma van de grond getild. Vorig jaar kreeg dat zijn hoogtepunt, toen Emmen een landelijke primeur haalde in de bescherming van haar waterwingebieden. Bij de vaststelling van het Plan Buitengebied werd bepaald dat in de zogeheten 25-jaarszone — vanwaar het grondwater er 25 jaar over doet om naar een pompstation te stromen — geen uitbreiding mocht plaatsvinden van de veehoudery en dat er geen mest opgeslagen mocht worden. Alle andere gemeenten hanteren tot nu toe een 10-jaarszone. Harmsen, collega R. Vos van ruimtelijke ordening en de rest van de gemeenteraad raakten overtuigd van de argumenten van Milieu Rondomme. Inmiddels hebben de Gedeputeerde Staten het plan goedgekeurd, maar zal er ongetwijfeld een Kroonberoep volgen uit de agrarische hoek. Er zijn meer in het oog springende ontwikkelingen. leder milieu-wissewasje is keurig; opgeslagen in de gemeentelijke computer en driejaar geleden maakte de gemeente — bezuinigend of niet — geld vrij voor meer milieu-specialisten. 'Laatst stond er groot in de krant dat Stadskanaal voortaan een afgedichte bestrating wil bij benzinestations, zodat de rotzooi niet de grond in kan zakken. Nou, dat doen wij al jaren. Bij elke nieuwe vestiging of verbouwing eisen we een betonbestrating of folie,' aldus Harmsen. --- Slopers Eén van de grootste en ook , moeilijkste projecten is de verplaatsing van de autoslopery naast het woonwagencentrum aan de Sluisvierweg naar het industrieterrein. Daar worden tien kavels voor slopers aangelegd. Anderen moesten ervan worden overtuigd dat zij hun sloopbedrijf dienden te ' staken. Geen geringe opgave. Ouwerkerk schamper: 'Je leert zo wèl onderhandelen.' De gestopte slopers krijgen een omscholingscursus van de gemeente. Tegelijk moet de ernstig vervuilde bodem aan de Sluisvierweg op grootscheepse wijze worden aangepakt. Kosten: 1,2 miljoen. Wethouder Harmsen heeft één echt stokpaardje: de riolering. In zes jaar tijd heeft hij voor miljoenen guldens in de grond gestopt en hy is vast van plan om daar nog even mee door te gaan. 'Dat vind ik het meest essentiële onderdeel van ons beleid. Alle verouderde en te kleine riolen in Emmen worden vervangen en in de buitendorpen krijgt vrijwel iedereen die dat nu nog niet heeft een aansluiting op het riool.'' ; Uiteindelijk blijven er in de zeer omvanrijk gemeente — qua oppervlakte de op vier na grootste van Nederland — slechts 150 afgelegen boerderijen op een eigen voorziening aangewezen. Maar waar een chemokar een enorme weerklank vindt, sneeuwt Harmsens rioolproject in de aandacht enigszins onder en dat steekt hem een beetje. 'Een wethouder van een andere gemeente zei laatst tijdens een vergadering: 'By de opening van riolen zouden óók eens lintjes moeten worden doorgeknipt.' Zo is het ook. Je scoort er echt niet mee, zoals je dat wel doet met dat klein chemisch afval. Integendeel, er komt alleen maar gekanker van, want de straat ligt een tijd open. Wat dat betreft kan je toch echt beter een sporthal neerzetten. Dan staat iedereen te juichen.' De burger betaalt in Emmen vanaf dit jaar rechtstreeks mee aan het rioleringsproject; jaarlijks 50 gulden, via het rioolrecht. Het CDA sputterde aanvankelijk tegen, maar burgemeester Ouwerkerk maakte de christen-democraten duidelijk dat zij daarmee het stokpaardje van hun enige wethouder temidden van het sterke PvdA-blok kreupel zou maken. En dus ging het CDA overstag. De genoemde chemokar kon het allemaal niet bijslofien in zijn eentje. Inmiddels heeft de gemeente dan ook nog twee auto's provisorisch van een sticker voorzien. ledere bewoner ziet eens in de 14 dagen zon autootje aan zrjn voordeur verschynen. Bovendien komt-ie op afroep langs als een Emmenaar met spoed van zijn klein-chemische afval af wil. Coby Ensink noemt het project in deze vorm 'uniek', maar vindt het — zelfs — wat 'overdone. 'Dat bellen mogen ze er van mij wel afhalen. Zoiets is economisch toch niet haalbaar! Dat wordt een duur ritje als je voor twee batterijtjes naar Klazienaveen moet.' Volgens burgemeester Ouwerkerk wordt er op den duur ook vast en zeker ingebonden. 'Er is nu sprake van een hausse. Straks is iedereen zijn spul kwyt en wordt de drukte minder.' .'.',-., Ensink wil niets horen van de. suggestie dat het succes van de chemokar tegelijk duidt op een mentaliteitsverandering onder de bevolking. 'Juist niet. Anders hadden ze die troep toch al veel eerder weggedonderd. De mensen hebben hun batterijtjes juist keurig opgespaard, ze dachten er al zo over.' Het gestructureerde overleg dat Ensink sinds drie jaar, samen met de de Milieuraad, voert met wethouder Harmsen| wordt afgebouwd. Omdat Emmen 'omgeturnd' is tot een goed milieubeleid gaat zij haar aandacht richten op andere gebieden. Ensink geeft tegelijk een wat andere draai aan de haleluja-stemming over de oorsprong van de Emmer milieuvriendelijkheid dan wethouder Harmsen. 'Eigenlijk _'•: wil ik helemaal geen lelyke;. dingen zeggen, en zeker niet over Harmsen persoonlijk, want de houding van het gehele gemeentebestuur was vroeger slecht.' Harmsen mag zich dus! wel op de borst kloppen, als hij het maar niet al te luidruchtig doet. 'Alleen Marijke Augusteyn van D 66 maakte zich in het verleden druk over het milieu,' herinnert Ensink zich. *Voor de rest is het huidige milieubeleid alleen maar ontstaan omdat het op de oude • manier gewoon niet langer door kon gaan. Er zijn tonnen aan rotzooi verdwenen, maar waarheen? Joost mag 't weten. Ze konden er gewoon niet omheen om hun denken te veranderen.' De succesvolle milieu-activiste heeft zo haar eigen kijk op het door Harmsen veronderstelde rentmeesterschap van het CDA. *Tt was met Harmsen in het radioprogramma Vroege Vogels en toen had-ie het daar ook al over. Een beetje flauwe kul. Het beschikbaar gestelde geld voorde bodemsanering is in Den Haag door de WD en diezelfde rentmeesters het afgelopen jaar zon beetje gehalveerd,' aldus Ensink. Maar tegelijk neemt ze Harmsen in bescherming. Er gebeurt tenminste iets in Emmen. Daarentegen waarschuwt: burgemeester Ouwerkerk dat de beknibbelende houding van'de overheid een gevecht tegen de Bierkaai in de hand werkt 'We hebben al moeten bezuinigen op . de milieupolitie. Dat werkt •• ' • natuurlijk contra-produktief. En Emmen verloedert, echt, 't is te merken. Als je die scheuren in de wegen ziet, het verwilderde groen, die scheve palen waarvoor we geen geld meer hebben om te repareren. Dan kan je wel tegen de burgers zeggen: jongens, denk eens een beetje om het milieu, maar die zullen meteen zeggen dat we eerst zelf maar eens wat aan onze omgeving moeten doen. Logisch toch?' , Eric Nederkoorn --- Regio Milieubeleid Emmen maakt activisten bij Emmen is zo zoetjes aan op alle fronten actief in de strijd voor een schone omgeving en tegen de kwade chemicaliën, die grond en water bedreigen. Zo stopte de Drentse plaats de laatste zes jaar ettelijke miljoenen in de vervanging van het riool, is er geen gemeente in Nederland waar de drinkwaterwinning beter is beveiligd, en wordt het klein chemisch afval sinds kort in grote hoeveelheden door de zogenaamde chemokar uit de huizen gelokt. De kar is een daverend succes, de berijders keren op sommige dagen met een ton (!) aan batterijen, oude medicijnen en accu's terug. Niet alleen het bestuur maar ook de burger is van goede zin. Op aanraden van de hoofdinspecteur van Volksgezondheiden Milieu dingt Emmen dit jaar mee naar de jaarlijkse milieuprijs, die Eindhoven vorig jaar in de wacht sleepte. 'Van mij mogen ze hem krijgen,'vindt de strijdbare activiste Coby Ensink van Milieu Rondomme. Burgemeester drs. H. Ouwerkerk schrijft de positieve ontwikkelingen voor een groot deel toe aan Ensinks hyper-actieve organisatie. 'Voor een goed beleid is een sterk kritische omgeving nodig. Milieu Rondomme doet dat . verschrikkelijk goed.' Jongstleden woensdag gaf Ouwerkerk in Assen tijdens een bijeenkomst over het gemeentelijke milieubeleid aan, dat een gerichte milieupolitiek dikwijls het gevolg is van incidenten. In Emmen was dat niet minder het geval. De beweging is op gang gekomen via de vijfjaar geleden fel bestreden beslissing de NAM in Emmen . ruimte te geven voor de bouw van een gasontzwavelingsfabriek. Dè tegenstribbelende tegenstanders hielden de fabriek niet tegen, maar brachten wel iets teweeg. *We raakten er van overtuigd dat we de bevolking naast een industrieel beleid ook een gericht milieubeleid moesten bieden,' -l; aldus Ouwerkerk.- .- Milieu-activiste Coby Ensink gelooft haar ogen en oren niet. 'Het is verbijsterend/ Dit maal doelt ze eens niet op een ontdekking van een drastische vervuiling in een waterwingebied. Geen pissige teksten over morsige ondernemers en lakse bestuurders. Integendeel, Ensink is enthousiast. Over de houding die de gemeente Emmen vandaag dè dag aanneemt ten aanzien van het milieu. Foto: Jan Anninga De chemokar succesvol op pad in de gemeente Emmen. Wethouder J.A. Harmsen ---