KENNISGEVNGEN. , Het. HOOifB. ivan* hetvGEMEENTEBESTUUR, van ROTTERDAM brengtjbij: deze. ter ikennis van. de belanghebbenden ,i dat. door den heer Provincialen Inspecteur. der Directe Belastingen enz. te Rotterdam respectievelijk op den,2Bsten en 30sten Junijjl.zijn executoir verklaard:- '.'.;'' ' . Twee primitieve Kohierenvoor de'belasting op het personeel, dienst 1879/80, behoorende tot; de tweede afdeeling dezer gemeenten Dat dieKohieren ;ter invordering, zijm gesteld, in handen-vaniheerena Ontvangers* en ieder daarop voorkomende = verpligt,. is zijnen-, aanslag.op s den -bij de. Wet .bepaalden, voet te, voldoen, en dat. heden de termijn: van drie maanden ingaat, binden welken: de reclames behooren te worden ingediend.; Wordende voorts de belanghebbenden'opmerkzaam gemaakt op' hnnne' verpligting,' om bij hunne bezwaarschriften' (ingevolge -art. '1 der ■« wet ~ vanj--4: April 1870, Staatsblad ■•.; . ROTTERDAM, den.l Julij.lB79.f Het Hoofd van het Gemeentebestuur voorn. van, vollenhoven;ï --- Het Césarisme in Frankrijk. Gelijk zich. denken . liet, heeft de dood ,van Prins Louis Napoleon, den Keizerlijken pretendent, niet alleen allerwege, om het tragische van zijn uiteinde, belangstelling, verwekt, maar .bracht hij ook in de gelederen van de ■■. • Bonapartistische partij schrik en; verwarring, teweeg. ;.. . >: Aan den tocht van den jeugdigen Vorst naar verren lande, om deel te nemen aan zoo avontuurlijk een ■ oorlog, had de Napoleontische | richting-zelve groote .en ï grootsóhe j verwachtingen geknoopt, v - De Fransche , Natie, nog altijd zoo gevoelig voor krijgsroem,; zou — zoo meende men.I—te beter naar een restauratie van het Bonapartistische Huis gedreven .worden, indien de Zoon .van den derden Napoleon > als > een held. zich zou kunnen poseeren. En .inderdaad, 't mag niet worden ontkend,. dat de jonge man, door zich bij de Engelschen in den krijg tegen de Zoeloes aan te sluiten, blijk' gafivan:persoonlijken.moed.: Ware hijjdan ookteruggekeerd,'.met oorlogslauweren omkranst, ongetwijfeld zou zijn .kans op het herwinnen van den Trooa niet weinig zijn gestegen. Wat beteekenen echter alle. menschelijke berekeningen, tegenover de leidingen der Voorzienigheid! Terwijl de politieke.wijsheid.overlegde: over Afrika zal des Prinsen, weg hem heenvoeren naar. den Troon, was in het boek der Goddelijke raadsbesluiten, geschreven: door de velden. van. Afrika zal deze .Vorstenzoon worden eeleid naarziin eraf. Niet dan , met diep medegevoel kan ieder echt menschelijk hart denken aan de smart, door de Keizerlijke Moeder te Chislehurst geleden, en het verraadt zeker wel het i gemis van alle waarachtige humaniteit, wanneer men , i gelijk iin i deze zelfde Maasstad gesohiedde, over het ook niet bij hèt beoordeelen derbeteekénis,Taahun.leven en dood. Onsiantwoord,was echter spoedig gereed» - ■-* Wij | wenschen j— zoo luidde het •■— bij niemand achter, te staan, in het belijden en beleven van de leer.der.waarachtige menschelijke gelijkheid, welke, in iederen medemensch een broeder, een »md van denzelfden. Vader in de hemelen ziet W waardeert.; . ■'. - ~~zf£. Met de onbekende. moedersj zoo zij, nog leren, 7>n de beide mede-slaohtoffers der Zoeloes, die werden gedood nevens den Keizerlijken Prins, hebben wij niet minder. medelijden dan met de \oormalige. Keizerin te Chislehurst. Moedertraneh *lJn altijd even bitter, of ze vloeien uitdeóogen der eenvoudigste dochter uit'het volk of, dat de waagster van Koninklijk, ja Keizerlijk purper tó schreit. ; Als menseh hebben alle moeders, die Weeklagen; bij het stoffelijk! o verschot iharer zonen ?» dochteren, gelijke aanspraakrop;deernis., > Maar toch.kunnen noch mogen,wij vergeten,; dat door Gods voorzienig j bestuur, het -standpunt verschilt,» waarop;ieder, mensch in deze wereld, werd. gesteld:i een onderscheid van levenskring, dat. den grootsten in vloed, uitoefent op debeteekenis,; die het: levenj van den-een, vergeleken met. dat;van den ander,, tegenover.het algemeen, miskenbaar bezit. Dit bestaat ook in de gewone, burger-omgeving.;,, Denken, wij ons een kinderloos echtgenoot, en een vader van, een; groot gezin, die beiden .sterven; dan; heeft de gade, van ieder der. ontslapenen recht op innig medegevoel, omdat, zoo,-. zij??haar ,echtvriend waarlijk,,lief had, zij-de j ziel| en -.vreugdenhaars. levens] ziet. ten grave< dra-. gen< d , Tooh. i zal onwillekeurig de , indruk t.van ! beide die feiten verschillen, ..wijl. de gevolgen)van. het {< van, •. den!? een en \ van, dens ander ganschrniet. dezelfde r,zijn., Bezorgdheid over het lot,:der.ikinderen,i die, het.hoofd des gezins onverzorgd maakt zijn sterven, totieen veel' grooter ramp dan dat.van,iden>kinderlooze,,ook-, al« staat<>de persoonlijke smart i van ,de. rouwdragende \\ weduwen, gelijk. „., Wij hebben * .hiermede willen duidelijk :imaken,; hoe,de wet der menschelijké 'éénheidden .gelijkheid,.rwelke: ook. ons oordeel .over■ het, lot,en léven,vaneden, enkele beheerscht,,,. niet:, wordt,;', miskend I of | geschonden wanneer, men,, aan,»den,.,doodjvan -een ,Vorst> o£ Vörstenzoon meer .gewicht ,j toekent dan, aan \ het overlijden van eèn zoon uit een geslacht, dat in eenvoudiger levenskring zich, beweegt. ..-.■ Beschouwd \ van s het gewo_on menschelijk stand-, punt, 5 verliest, iedere moeder,-, aan j wie j een brave zoonsontvalt,,eren veel;, maar.de: wereld:verliest dikwerf jin den een"; oneindig, meer dan in den; auder. Men moet dan ook;welj—.dit was;ons laatste .woord?aan den opmerker,;zoo iStraks„-be-. doeld — door democratisch:.vooroordeel verblind; zijn: om .geen ! onderscheid te willen aannemen tusschen het,, sterven van het;-Hoofd, der Bonapartisiisohe partij en.dat .van de beide.krijgslie- die deelden) in, zijn rampzalig, lot.! En zoo komen wijivan zelf.tot.de, hooge be-.-: teekenis van den gruwzamen moord. '■: .. De treurende Moeder,-, te fi Chislehurst beweent in den, haar door.den dood,ontnomen éénigen Zoon niet. enkel j een geliefd en veelbelovend kind; maar, de toekomst van het Huis..waaraan.;zij. verbonden werd.en j welke, zij, ,na zoo-,droevig ite i zijn beneveld, nog eenmaal verrassend hoopte, verhelderd 4e zien, moet Zij du wel voor altijd bedreigd achten. t - Als Zij dit. vreest, • staat Zij daarin zeker niet alleen; het blijkt toch, dat velen onderde Bonapartistische ' partij., |de , zaak j hopeloos rekenen, nu de ij Zoon, van Napoleon 111 .er:, niet j meer, is i om. op het partijschild omhoog.te worden geheven. Denken niet weinigen ,onder,ide.vrienden zoo,, geen wonder, dat de vijanden triomfantelijk .met hen , instemmens en zich,, vleien , met de illusie,, dat de werpspies, die Louis Napoleon trof, ook de | Bonapartistische partij doodelijk heeft geraakt. Zouden.inderdaad.de Afrikaanschel wilden, een gansche j politieke, richting in de beschaafde j wereld , hebben | gedood, althans . onschadelijk gemaakt voor dé. andere partijen Pr Zij, die dit gevoelen in ernst omhelzen, geven daardoor van groote: oppervlakkigheid blijk. 't. Césarisme, dat in, Frankrijkidén vorm van het Bonapartisme aannam , is geen toevallig verschijnsel in de wereldgeschiedenis, 't welk zou kunnen: worden . ingebracht en uitgenomen door één persoon. Neen, het is integendeel als een .wereldhistorische noodzakelijkheid in 't leven getreden en het heeft zijn reden van bestaan nog niet verloren. - Steeds is het geweest een noodwendige terugwerking tegen de uitspattingen; van den. volksgeest, een geweldaddige poging tot handhaving der éénheid van-het gezag, door de tegen elkander indruischende stroomingen in de -volksmeening en in den volkswil soms verbroken. Toen de . groote. Revolutie, tot haarttuiterste consequentie het schrikbewind, deed-ges boren worden, kon reactie niet achterblijven,,, endeze bereikte haar hoogtepunt.in de Dictatuur, straks in het Keizerschap van Napoleon I. Dat was • een herhaling in de?nieuwere geschiedenis van .hetgeen .eenmaal •«, in het - oude , Rome. was beleefd.. Uit de ruïnen, door den partijstrijd op staatsrechtelijk gebied ontstaan, verrees het Césarisme. en de macht der Cézars redde het met ondergang bedreigde Rome. , >-- En als men het Césarisme .in zijnigrond na-j, speurt— wij kunnen zulks,in dit,betoog slechts, .vluchtig aanstippen. -r .dan;.tracht.het,geweld-; dadig Ü hetzelfde " doel, te -. bereiken ..waarnaar de Constitutioneele» langs, meer<.zachten., weg komen wil.., ,--'*, ; ■ -;; -_• /. Niet ibij j ieder.; Volk-jkan..heiontstaan.,..er moet. praedispositie voor wezen, en dezeinu bezit de Frans'chei Natie in hooge mate. - Van daar, dat' eenNapoleon Ij en Napoleon • 111 vele jaren; achtereen den toestand in Gallië konden beheerschen en als ■ Cézars puitsche Kanden en Torsten het zich welgevallen, ' de minderen van-den> meerdere (Pruisen)'te zijn. I l)och.:de;groote.Duitsche Staatsman moest reeds'j bij zijn' leven van zijn ideaal terug- ; keeren*tot» het; Federalisme, dat veel meer dan '\ het .'Césarisme voor Germanië als Staatsvorm ' geschikt-is.; '.': '-', ï".->.'•■■' '..■..- . .". i . [ Gfensch : anders--- wij herhalen het — staan de zaken in' Frankrijk geschapen. ( -Voor ;dat Land achten wij— al kunnen we met { een- Vaderlaudsch.N schrijver «getuigen, geen aasje sympathie te gevoelen voor een dood en of levenden Napoleon — . het Césarisme in menig opzicht een weldaad. . '-''...-.• f Reeds/ bij!' herhaling -vonden*wij gelegenheid, het . denkbeeld ;,tev ontwikkelen , dat , een i fusie tusschen rde Bourbons en de Orleansen ,tot het vestigen, van een ~duurzaam; gezag luiten de Napoleons in Frankrijk zou kunnen vleiden :; een\ uitkomst welke wij, ter wille van het legitiraiteitsbeginsel,, waaraan wij zeer, gehecht zijn, van harte zouden' toejuiohenüj: ". ~ . ::. -:. .. ■:■_[ r ;;. ; Dé Graaf .van Chambord heeft het echter, anders i gewild; hij heeft op zijn wijze een non possumus doen/i hooren, j dat, reeds > met den eisch der historische \ s}nt.w^eling(ii>ook^va8.oiéïißooarchale-inslelliagen, ;ïn, strijd,.;daarenboven ide restauratie, van zijn Geslacht, die, alleen kon ] gebouwd . worden op een verzoening van; verleden met;;hedeny. voor altijd; onmogelijk niaakt; |, :. ■•;'•'..... Waar i Bourbon, en Orleans:.; weg vallenden'de. republikeinsche regeeringsvorm; de> meest., onger schikte.) voor Frankrijk > moet i.heeten, heeft ibet Césarisme,,;als.,beginsel, een toekomstiin. Gallië, ja wij durven wel zeggen, dat de toekomst er aan behoort. . . ■ ■ <■ - ..,' i Hierbij is bet onverschillig, twelk besluit nu, of! in het-naast verschiet door de Bonapartisten in Frankrijk zal worden genomen. Al weigert de ,/roode Prins" het pretendentschap, en al wijst,, hij' dat ook'af voor/Zijn Zoon] Victor, toch zal de Victorie aan Zijn Geslacht .verblijven, en al stierf het ook tot den laatste van zijn leden uit, dan zou . niettemin het Césarisme, waarvan het Bouapartisme de drager-was, in den .persoon vaneen anderen Dictator, vroeger of later in Gallië. weder de heerschappij aanvaarden. j Zij die daaraan twijfelen., overwegen slechts hetgeen ia ' denjjongsten, tijd in.de Kamers" te Versailles plaats greep en de debatten, die in de beide takken der Volksvertegenwoordiging, werden gevoerd; Het blijkt nu hoe juist zij zagen, die met ons in • den val; van Mac-Mahon de aanstaande'zegepraal van de', Commune betreurden. De commnnards zijn voor het meereodeel begenadigd; straks i zullen zij ï hen, die hun gratie verleenden, verjagen uit het gezag. De zege toch. van Blanqui is het voorsper van' den uittocht der zoogenaamde gematigden uit het ■ Bewind." Het- is, naar een onweersproken getuigenis afgelegd'in den Senaat, reeds zóó ver in Frankrijk gekomen, dat alle. niet-geavanceerde republikeinen uit hun respectieve ambten worden ontzet: een maatregel, dien, men nog wel de onbeschaamdheid had,' te: verdedigen als een daad,-in het belang der vrijheid gepleegd. Nu behoeft het 'geen betoog, dat men. door zulk een gedragslijn, duizenden bij duizenden ontevredenen maakt,-die een machtig heir van oppositie vormen, dat zich gemakkelijk-, in dienst laat stellen-van die richting, welke de meeste kans heeft, om het gezag, op de republikeinen 'te veroveren., Voegt' men hier nu nog bij,' dat de tegenwoordige Republiek, in. navolging' vbh die welke' uit de-groote Revolutie «voortkwam, den oorlog aande geestelijkheid heeft verklaard, en zulks nietuit liefde; voor - een andere tuiging,: maar tuit haat jegens elk positief. godsV dienstig' begrip, waardoor zij het Fransche Volk in zijn edelste aspiratiën kwetst — en men bc-, hoeft, dunkt ons, geen profeet te zijn om te voor-, spellen, dat 'het tijdstip - nabij • is,; meer nabij dan velen t raeenen, i waarop het despotisme der Commune, ;de regeering, der quasi-gematigdheidi zal vervangen,! omv op zijnr-beurt»plaats te maken, voor het;Cesarisme, aani.welken naaouof persoons* ooksverbonden.f:V •'; i B% als .die derden male.de,Dictatuur,- welke Frankrijk over;, zich bracht, met zekere sympathie zien tot stand komen, al zal het tevens dan, even als vroeger, beducht big ven voor de j keuze der middelen, waardoor- het Césarisme zijn invloed op de Fransche Natie zal trachten te handhaven; waar de. ervaring leert, dat daartoe meestal ook afleidingen- naar buiten behooren. Doch zelfs dat gevaar zal niet zóó zwaar wegen, dat. men zieh1 voorloopig niet zou kunnen verblijden in de'afwending van het nog grooter gevaar, 't welk de anarchie in • Frankrijk ; ook voor de andere landen zou doen ontstaan. De zegepraal van de Commune zal het communalistisch streven buiten Frankrijk toch des te bedenkelijker doen worden, en daarom zal in 't eind de Geweldenaar met ingenomenheid worden begroet; die zulk een broeinest van ' bandeloosheid eu van de_ allerverderfelijkste theorieën niet enkel voor Gallië, maar van geheel Europa, zal,weten onschadelijk te;maken.t --- Buitenlandsch Overzicht. j Ofschoon! nog geen bepaald bericht is ontvangen - dat heUgeschied is/zal tóch naar alle waarschijn- ' lijkheid, overeenkomstig het genomen besluit, door • den «heer Jules-Simon.gister wel bij den Senaat zijn» rapport zijn ingediend betreffende het wets- -1 ontwerp tot terugkeer -van. de Kamers naar Parijs. § Krachtens een. verkregen overeenstemming tusscben de commissie >en de regeéring, is een nieuwe -: redactie - opgesteld, < met dé bepalingen, •• betreffende het verkrijgen van-de noodig geoor-■' deelde troepen tot • bescherming van 'de parle- A meataire macht; - Volgens testamentaire > beschikkingen van den .over- • leden prins, deelde hij zijn onherroepelijk besluit ■ mede verder geen deel te nemen aan de werkzame .politiek... >... •',-;; . ~.-,• . . I Thans.zijn zij inderdaad,geheeliverlaten,.want > prins Napoleon, de eigenlijke troonopvolger, heeft% ronduiti verklaard, dat hij.de:republiek niet zal e tegenwerken. De partij is dus in een woord zon- ï der. hoofd en. zij heeft thans niemand meer, waaropzij. zou kunnen i rekenen Jan den heer Paul de Cassagnac; doch iook dit is nog niet zoo,geheel • zeker - want,. ook de, afgevaardigde; van - Condom heeft.'in, de . Paya.; verklaard, dat hij nog geen . besluit genomen had en zich naar de omstandig-.:.' heden zou regelen. •. .: .■. ■..'.. De. quaestie over het in beslag nemen van het blad la' Lanterne schijnt tot niets te zullen leiden, \ I daar sde/. regeering..niet, geneigd schijnt-zich daar-»' voor .veel te interesseeren. I Gister: interpelleerde [ Bouchet in - de! Kamer de regeering naar aanleiding ■ > hiervan, doch .de.-Kamer.nam' de eenvondige orde •- van den dag aan.:- . Over de minister-crisis in Duitschland is nog niet w veel licht verspreid.\ De aftredende ministers hebben i \ in korte woorden hun aftreden getracht te rechtvaardigen. De.'heer.l'riedenthal zeide dat gezondheids- ■>. redenen^hem tot.aftreden «noopten ; de. heerPalk'M verklaarde dat i de. tegenwoordige toestand zijn af-% treding wenschelijk; maakte, terwijl de minister van • finantien moet verklaard hebben, dat i de reden • van zijn besluit niet:moet gezocht worden in de stemming van thet. parlement over,heti voorstel • Frankenstein; waarin.,zij wèl moet gezocht worden j schijnt hij "er echtermiet te hebben', bijgevoegd.' | Wat de Oostersche zaken betreft, wordt bet | aantal .bewijzen lvan dej zucht der Porteom tegen da mogendheden oppositie te .voeren, dagelijks. • grooter. • Zoo. wordt thans weder verzekerd, dat zij ■'■ weigert hare u commissarissen te i benoemen voor I de - regeling der.' Grieksche grensquaestie en de ■ beslissing' omtrent I deanieuwe. grenslijniaan■ de beslissing der mogendheden zou. willen overlaten, - in.de .hoop dat deze onderlingoneenig daaromtrent \ zullen zijn, waaruit zij alsdan politieke munt hoopt h te-slaan.;, t ■■ .v ... .._-.-■ '■'. y ;-, ■ • Ofdie verwachting gegrond is, wordt evenwel ali gemeen betwijfeld.; De eenigemogendheid, die hare'E j zijde zou kunnen kiezen is Engeland, doch Engeland . S zal zich daardoor zeker niet willen blootstellen aan l) moeielijkheden. met .Frankrijk, dat: zeer natuurlijk' zijn eens begonnen werk'zal ten einde brengen" en de beschermende houding, welke het tegenover Griekenland heeft ! aangenomen,, zeker niet zal laten varen. Stellige berichten uit Constantinopel melden, dat Frankrijk en Engeland niet goedkeuren de intrekking van de firman van 1873, waarbij'al de aan Egypte sedert 1841 geschonken prerogatieven werden erkend. Men is van oordeel dat door die intrekking de Porte zich weder zou plaatsen in de positie, .welke" zij innam vóór de constitutie van Mehemed Ali pacha. Te dezer zake zouden nieuwe onderhandelingen met de Porte zijn aangeknoopt. ---