Persoverzicht. Handelsblad, Vaderland en Tijd wijden een hoofdartikel aan de bekrachtiging der wet op het Lager Onderwijs. Het' Handelsblad behoorde tot hen, die de bekrachtiging hadden verwacht en wijst er op dat de adressen der bestrijders geen grond gaven om des Konings goedkeuring aan de wet te onthouden. Het Vaderland hoopt dat, nu de beslissing gevallen is, het blijken zal dat het der kerkelijke partijen ernst was bij de vaak uitgesproken verklaring, dat zij „denongunstigen afloop zullen beschouwen als eene wijze beschikking van de Hoogere Macht." Op hunne organen rust — naar het blad vermeent — de plicht om te zorgen, dat de maandenlang volgehouden agitatie geen chronische kwaal worde. Het volk moet van de noodlottige dwaling worden teruggebracht. De Tijd vat de zaken naar het schijnt van geheel andere zijde op. Wel wil het blad op constitutioneel standpunt blijvende, den Engelschen rechtsregel overnemen: the Icing 'can do no wrong. Maar kan de Koning geen kwaad doen, wel kan dat worden gedaan door zijn Ministers en deze hebben het bedreven door den Koning de bekrachtiging aan te bevelen van eene wet, die oorlog zal brengen in plaats van vrede. Het Dagblad bespreekt: De werkelijkheid tegenover het ideale. De aanleiding daartoe vond het in de speech van dr. J. Th. Mouton, bÜ de opening der 27e vergadering der vereeniging ter bevordering van Fabrieks- en Handelsnijverheid en het daarover geschrevene xn De Werkmansvriend. In het laatste heeft het Dagblad met genoegen gelezen: „De heer Mouton is zelf patroon. Dit verhoogt de waarde van zijn rede. Wat hij zegt, is ten deele geput uit ervaring. Levende te midden der practjjk, staat hij te midden der werkelijkheid. Waren alle patroons zooals deze blijkt te zijn, we zouden van geluk mogen spreken." Maar het vindt in een en ander reden om te waarschuwen tegen te ideale voorstellingen, die slechts teleurstelling kunnen geven en ook daar waar ze tijdelijk het beste schijnen te geven, inderdaad vaak nadeel doen, omdat het goede niet bestendigd worden kan. --- Buitenland. Overzicht. De verkiezingsagitatie in Duitschland heeft, helaas, burgerbloed gekost. In het Hannoversche stadje Harburg, tegenover Hamburg aan de Elbe gelegen, werd een scherpe verkiezingstrijd tusschen de nationaal-liberalen en de Welfen gestreden. Laatstgenoemden maakten gemeene zaak met de sociaal-demoeraten en voornamelijk daaraan zal de overwinning van den Welfischen candidaat, graaf Grote, te wijten zijn. Toen dit resultaat bij de herstemming op Zondag jl. onder de menigte bekend werd, gaf zij hare blijdschap lucht in aanhoudende hoclis op graaf Grote en „koning Ernst August," en nam weldra een zoo dreigende houding jegens de nationaalliberalen aan, dat deze door de politie moesten worden beschermd. Maar ook zj was niet bestand tegen de opgewondenheid van het publiek; er moest naar krachtiger hulp worden omgezien. Ongelukkigerwijs was het grootste gedeelte van het garnizoen juist afwezig op een oefeningstocht, doch zoo spoedig mogelijk werd het tot terugkeer uitgenoodigd. Intusschen kreeg de beweging een zoo dreigend aanzien, dat de vrijwillige brandweer besloot met de achtergeblevene militairen de politie te ondersteunen en zoo gelukte het, na eenigen tijd, door krachtig handelen en doeltreffende maatregelen, de rust weder te herstellen, evenwel niet zonder dat verscheidene personen gewond en twee gedood werden. Men beweert, dat uit verschillende huizen op de politie is geschoten. Ter handhaving der orde wordt de stad thans voortdurend door sterke patrouilles doonkruist. Hoewel dit feit geheel op zich zelf staat en waarschijnlijk door geen ander van dien aard zal worden gevolgd, is het een vernieuwd bewijs voor de ernstige omstandigheden, waarin Duitschland verkeert. Worden toch in den regel de verkiezingen door een of twee groote hehearacht waarover twee of drie groote partijen strijd voeren, in Duitschland is het aantal partijen dat elkander bes.trijdt legio. Behalve de groote partijverdeeling in liberalen, conservatieven en clericalen,heeft men.er allerlei particularistische groepen: Reichsfreundlichen, Welfen, Polen, Elzassers, sociaal-democraten, enz., en in die verschillende groepen vindt men dan • nog onderscheiden nuances. Natuurlijk kan in een zoodanigen staat van zaken de Regeering bijna onmogelijk op een standvastige meerderheid rekenen en kan men zich licht voorstellen hoe moeilijk het voor haar is den juisten weg in te slaan. Gematigdheid en bezadigdheid zullen echter waarschijnlijk ook in dezen blijken beter leidsvrouwen te zijn, dan hardheid en strengheid, terwijl onderdrukking van de vrijheid des volks eer tot hardnekkig verzet, dan tot volgzaamheid zullen leiden. Ook in Frankrijk worden maatregelen genomen voor den aanstaanden verkiezingsj strijd, ter voorziening in de periodieke aftreding van 1/3 der leden van den Senaat. Niet minder gewichtig dan de tegenwoordige verkiezingen in Duitschland voor hot lot van dat rijk zijn, zullen de aanstaande verkiezingen in Frankrijk voor de toekomst der republiek wezen. Men verwacht, dat de gemeenteraden tegen 24 November zullen worden opgeroepen, om de kiezers te benoemen, die de nieuwe senatoren zullen moeten verkiezen en deze kiezers zullen waarschijnlijk tegen 5 Januari worden opgeroepen voor de verkiezing. Met het oog op de aanstaande verkiezingen, is de tegenwoordige buitengewone zitting dei- Generale Raden hoogst belangrijk, daar uit de verkiezing van voorzitters blijkt, welke gevoelens de meerderheid van die vergaderingen is toegedaan. "Welnu, ook in dit opzicht is het vooruitzicht voor de republikeinen gunstig, daar in de 87 Raden 51 republikeinsgezinde presidenten zijn gekozen. In Haute Saóne hebben de republikeinen een zetel gewonnen door hun vereeniging met de Orleanisten, terwijl zij in Hautes Alpes den hertog d'Aumale als „constitutioneel" de overwinning hielpen verschaffen. Sedert eenigen tijd heersclitte in politieke en financiëele kringen twijfel over de goede verhouding tusschen den Minister van financiën en de financiëele commissie en wel ten aanzien van de laatste 3 percents-leen! Men wilde nl. weten, dat het plan daartoe door den Minister was doorgezet in strijd met de opinie van genoemde commissie. Thans is echter zoowel in de France als in de République Frangaise de verzekering gegeven, dat dit volstrekt niet het geval is en dat het plan van den Minister noch bij den lieer Gambetta, noch bij de commissie eenigen tegenstand heeft ondervonden. Omtrent den gang van zaken in het Oosten, zijn verschillende berichten ontvangen, die voldoende toonen, dat het daar nog verre van couleur de rose is. Een telegram van het 13de Oostenrijksche legerkorps maakt melding van verschillende gevechten tegen de Russische opstandelingen, o. a. te Han Belavolac, alwaar de Oostenrijkers een volkomen overwinning behaalden; bij den berg Zaliorina en op andere punten. De verliezen der Oostenrijkers waren daarbij gering geweest. Bij Livno heeft een strijd plaats gehad, waarin de Oostenrijkers 5 dooden en 10 gewonden verloren en de opstandelingen werden teruggeslagen. De Oostenrijksche Regeering moet thans hebben besloten met meer energie te handelen, en den opstand in Bosnië en de Herzegowina krachtdadig te onderdrukken. In een grooten ministerraad, waaraan de ministers van beide landen der monarchie, onder voorzitterschap van den Keizer, deelnamen, is het besluit daartoe genomen. Intusschen zijn er weder gunstige berichten in omloop omtrent de betrekkingen der Porte en het Weener Kabinet. Uit Konstantinopel wordt gemeld, dat aan Carathéodory Pacha instructies naar Weenen zijn gezonden tot onderteekening der conventie met Oostenrijk, op voorwaarde, dat de bezetting een einde zal nemen zoodra de mogendheden zullen verklaren, dat de vastgestelde hervormingen zijn ingevoerd. In een ander bericht worden zelfs de voorwaarden nader omschreven en worden b. v. genoemd: dat de Ottomannische vlag naast de Oostenrijksche op de openbare gebouwen in Bosnië zal wapperen; dat de politie zal worden uitgeoefend door de militie van inboorlingen; dat de bestaande ambtenaren in hun postzullen worden gehandhaafd; dat zij ingeval van vacature door inboorlingen zullen worden vervangen; dat het oorlogsmateriaal zal worden bewaard, om later te worden teruggegeven; dat het tegenwoordige douanenstelsel zal worden gehandhaafd; en eindelijk, dat, indien een der partijen het oogenblik voor een definitieve bezetting mocht meenen te zijn aangebroken, de beslissing over die quaestie aan de Europeesche mogendheden zal worden overgelaten. Heden zullen de eerste troepen-af'deelingen uit San Stefano naar Rusland terugkeeren, en waarschijnlijk zal gelijktijdig de Britsche vloot zich uit de zee van Marmara verwijderen. Voor het vertrek der troepen heeft generaal Todleben nog een revue over 80,000 man gehouden, waarbij, naar men meende, een schot op dien generaal was gelost; bij onderzoek is gebleken, dat een Turk uit blijdschap een met los kruit geladen pistool in de lucht had afgeschoten. Een zeldzaam voorbeeld van vaderlandslievende opofferingsgezindheid is — naar uit Alexandrie wordt gemeld — door den Kroonprins van Egypte en een zijner zusters gegeven; zij moeten nl. een gedeelte hunner goederen hebben opgeofferd ter betaling van de Staatsschuld. (Particuliere correspondentie.) Berlijn, 19 Augustns 1878. Bedriegt men zich niet, dan lieeft het al don ; schijn, dat belanghebbende partijen reeds in alle stilte voor de onderhandelingen te Kissingen den lijkzang hebben aangeheven. De hoop . blijft echter bestaan, dat, naar Christelijk. fiarmaanscben. taant, na de droevisre bea-ra.fenis ook weer het vroolijk opstandingsfeest van nieuwe wederzijdsche verzoeningspogingen, tusschen de Kerk en den Kanselier zal gehouden worden; immers niets op deze aarde is onveranderlijk en prins Bismarck wenscht — zooals men van goed onderrichte zijde verzekert — reeds sedert lang een Pauselijken nuntius te Berlijn, en hoewel tegen diens aanwezigheid veel zou te zeggen zijn, zou zij toch ook haar goede zijde hebben. Wat dit laatste betreft, heeft men waarschijnlijk vooral te denken aan het feit, dat zulk een nuntius een geschikt tusschenpersoon zou zijn bij eventueele onderhandelingen tusschen het centrum en den Rijkskanselier. Deze onderhandelingen zouden wel is waar, bij de tegenwoordige houding der centrumpartij, waarschijnlijk slechts tijdelijke verbonden ten doel kunnen hebben. Het is echter onloochenbaar, dat, bijv. bij het nu aanhangig wetsontwerp tegen de sociaal-democraten, een vertegenwoordiger van den Paus gemakkelijker dan een gewoon sterveling van de verstokte gemoederen der centrumfractie een samenwerking met de Regeering zou kunnen verkrijgen, al verscheen zelfs die gewone sterveling in de gedaante van een persoonlijken vriend van j den Rijkskanselier. "Want naar het zich thans laat aanzien, zullen de tegenwoordige Duitsche Rijksdag en de nieuwe socialistenwet nog veel stormen te verduren hebben. Het schijnt wel, dat de beslissing ten opzichte van genoemd wetsontwerp geheel van de nationaalliberalen afhangt. Zal de Regeering de wet er kunnen doorhalen, dan moeten dezen zonder versnippering van stemmen er hunne stem aan geven. Die eenheid is echter eerst dan te verwachten, wanneer het ontwerp velerlei ingrijpende veranderingen zal hebben ondergaan. Men staat dus voor het dilemma: öf regeering en nationaalliberalon trekken bij het ontwerp ééne lijn, öf de Rijksdag wordt nog eens ontbonden. De heer Dietze heeft wel is waar het ongeluk gehad, in weerwil der hulp van dea Kanselier, bij de herstemming den zak te krijgen, maar toch blijft nog altijd de heer von Lucius (Erfurt), met zijne gaven voor diplomatisch-parlemeiitaire zendingen, voor den Rijksdag en den Rijkskanselier behouden. Daar nu echter, voor zoover ik weet, noch prins Bismarck noch de nationaal-liberalen gezworen hebben, op de wijze van Canossa,den weg tot een compromis te zullen bewandelen en daar de Rijkskanselier minst genomen even hartelijk naar een socialistenwet verlangt als naar een Pauselijken nuntius te Berlijn, mag men wel hopen, dat ook hier weder, 11a het tijdperk der onderhandelingen, eenmaal een vroolijke opstanding volgen zal. Men zegt, dat, na het uiteengaan van het Engelsche Parlement, het Kabinet van St.-James weer eene veel actievere politiek voeren en vooral met betrekking tot het Centraal- Aziatische vraagstuk een scherper houding zal aannemen. Van Russische zijde wordt verzekerd, dat het Petersburgsche Kabinet zich (laardoor volstrekt niet uit het veld zal laten slaan, maar do eenmaal aangeknoopte nieuwe betrekkingen in die streken, vooral die in Afghanistan, krachtig zal onderhouden. Het ontbreekt hier niet aan pogingen om die verschillen uit den weg te ruimen, maar voorloopig trekt de houding der Porte aller aandacht tot zich. Hot is echter jammer, dat de groote mogendheden, in zake de tegenover de Porte aan te nemen houding, maar niet tot samengaan te brengen zijn, en dat is toch noodzakelijk om de politiek der Porte te doen veranderen. Vooral bemerkt men bij het politiek verkeer met Turkije, dat Oostenrijk- Hongarije niet voldoende was voorbereid, toen het tot de bezetting overging, terwijl, indien deze laatste mogendheid met eene voldoende macht ware opgetreden, dit den eersten stoot zou hebben gegeven aan eene werkelijke uitvoering van het Berlijnsche tractaat. (Particuliere Correspondentie.) Brussel, 1!) Augustus 1878. De Senaat is heden op zijne beurt aan den arbeid getogen, om zijn aandeel in het buitengewone zittingsjaar te leveren — en de eerste groote slag is geslagen. Wel zullen er vermoedelijk nog vrij wat harde woorden vallen, voor ook het Hoogerhuis tot den tweeden Dinsdag der maand November a. s. — hot tijdstip dat door de constitutie voor de opening der gewone wetgevende zitting wordt aangewezen — van den arbeid zal mogen uitrusten, maar bij den parlementairen slag van heden gold als het ware het bezit eener vesting, die strategisch den sleutel van liet te veroveren land vormt — en de oppositie heeft het onderspit gedolven. Indien de lezers van het R. N. zich nog herinneren wat ik gisteren telegrafeerde, dan weten zij ook waarop het aankwam: of men de vier, den Hen Juni te Antwerpen gekozen vrijzinnige senatoren al of niet zou toelaten? Vier zetels! Eene verplaatsing van evenveel stemmen naar rechts of naar links, is reeds van belang in eene vergadering van 66 leden, maar nog grooter is het gewicht als men bedenkt, dat eene ' vernietiging der Antwerpsche verkiezingen de vrijzinnige meerderheid, al zou eene nieuwe keus de uitgestotenen vermoedelijk ook weder den Senaat hebben binnengevoerd, althans voorshands van zes tot twee stemmen zou hebben herleid; een aanval van tandpiju en eene verkoudheid dus, en het nieuwe Kabinet liep gevaar geslagen te worden en tegelijk de plannen in rook te zien vervliegen, die het met behulp der buitengewone zitting zoo spoedig mogelijk dacht te verwezenlijken. En toch was de tegenstand der oppositie zoo hardnekkig niet, als het onderwerp wel had mogen doen verwachten. Inte-1 gendeel liet zij den strijd aan een enkelen harer leden over, èn zelfs deze verzette zich eigenlijk slechts tegen de toelating van een der vier senatoren, als wilde men slechts zorgen zich voor het oog der wereld niet geheel zonder weerstand over te geven. Inderdaad had do commissie van den Senaat, die met het onderzoek der tegen de bedoelde verkiezingen ingebrachte bezwaren en der geloofsbrieven was belast geweest, nagerekend, dat al waren die bezwaren gegrond, de liberale I candidaatt. die het kleinst aantal stemmen verj wierf, niettemin nog de volstrekte meerderheid met 37 stemmen overtrof. Hier gold het al' weder een aantal (556) stembriefjes die, als 3 niet in overeenstemming met het kieswetboek, . door twee bureelen vernietigd waren geworden. . Evenals in de Kamer, zocht de oppositie ook , hier te verkrijgen, dat dan dezelfde maatregel op , al de overige ten voordeele der op haar candidaten L uitgebrachte stemmen zou worden toegepast, , en daartoe alle ingeleverde stembriefjes aan , een onderzoek zouden worden onderworpen. L De rapporteur der commissie trachtte echter . aan te toonen, dat zoo iets geheel buiten de roeping van den Senaat lag, en met 34 tegen 27 stemmen stelde de vergadering hem in het gelijk. Yan dat oogenblik . verzette zich geen enkel lid der rechterzijde meer tegen de toelating van drie der , vier Senator jii. Alleen de laatste had het nog . te misgelden. De oppositie trachtte namelijk de meening ingang te doen vinden, dat hij ten , onrechte op de lijst der hoogstaangeslagenen der provincie Antwerpen was gebracht, doch die tweede poging werkte evenveel als de eerste uit. Evenals de heeren van Havre, d'Hanis en Biart, , werd ook de hr. Evéraerts met 34 tegen 27 stemmen toegelaten, en zoodoende het overwicht der linkerzijde tot 6 stemmen gebracht. Nu kon de Senaat zich eindelijk constitueeren, na alvorens zijn bureel te hebben gevormd, waartoe, overeenkomstig een kortelings door de meerderheid genomen besluit, al de leden werden herkozen, die reeds in het vorig gewone zittingjaar als zoodanig zitting hadden, Indien de feesten ter viering der 25-jarige troonbestijging van Koning Leopold I tot heden nooit in ons land werden overtroffen, dan schijnen de toebereidselen voor het 25-jarig huwelijksfeest van den thans re; geerenden vorst, die althans in menig opzicht te zullen evenaren. In een aantal wijken der stad wordt reeds „het geur'ge bloem: tapeet ten gevel opgedragen" en de openbare , weg in Zondagsgewaad gestoken. Inzonderheid de verlichting, waarmede de feesten den ; 25en dezer zullen worden besloten, belooft too; verachtig te wezen. Het meest belangwek, kende deel van het feest zal echter in de , revue der bevolking van Brussels openbare scholen (24) en in den optocht der 2500 vrouwen uit alle standen — een uit iedere gemeente —- bestaan, die der Koningin de beide nationale geschenken moeten overhandigen. Een daarvan is een schitterende diadeem van diamanten en de andere een met de wapens der gezamenlijke provinciën des lands versierde sleep van kantwerk, welks fijnheid in staat zou wezen zelfs een volleerde spin jaloersch te maken. Ik mag dat gerust zeggen; de spinnen kennen toch zeer waarschjjnlijk den microscoop niet. --- BURGERLIJKE STAND Van 20 Augustus. BEVALLEN: A. Van der Kooij, geb. Bruning, levenl. Z. — N. Bemond, geb. Van Leeuwen, D. — M. Van den Ende, geb. Koert, 2 D. — M. Rexwinkel, geb. Bakhuizen, Z. — Z. Lokkers, geb. Willeken, D. — J. H. S. Horstmann, geb. Van Vliet, D. — M. J. Helgers, geb. Proveniers, D. — E. M. Gr. Vink, geb. Grieaselbach, D. — W. A. Gutlieh geb. Snijders, D. — H. Van Dijk, geb. Portengen, Z. — J. Van Maanen, geb. Schuling, Z. — T. Den Hollander, geb. Breedveld, D. — J. E. De Bruin, geb. Soetens, Z. — C. M. Kuipers, geb. Schenk, D. OVERLEDEN: H. C. M. Schouten, jd. 7 m. — J. Roos, wedr. van D. M. Curvers, 82 j. — W. Ebeling, jm. 39 j. — T. Schell, wed. van J. M. Van Ferney, 49 j. — C. Dekkers, jm. 2 m. — A. D. Raken, jm. 65 j. — T. Kooiman, jm. 2 j. — J. A. Reichart, jm. 41 j. — C. J. J. Van Harderwijk, jd. 59 j. --- Postkantoor te Rotterdam. Staat van brieven, geadresseerd aan onbekenden, over de tweede helft der maand JulilB7B. Groostelhuizen, "Wed. S. Siersma, C. Jiskoot, F. J. Poot, N. V. Dintere, Luiker, Mej. Dubois, I. P. M. la Trois, allen te Amsterdam. — A. Roos, Atjeh. — Van der Loo, Delft. — Waanders, Dieren.— J. Lugtenburg, Dordrecht. — Mej. E. Almerood, Epe. — Plant de Visser, Gorinchem. — C. de Vries, Goidschalkoord. — Mevr. Lentfrink, 's Gravenliage. — Van Merle, Haamstede. — Hooikaas, P. ICollou, beiden te 's Hertogenboscli. — Hillegeman, Kamerik. — L. Harxen, Lichtenvoorde. — Dorman, Maassluis. — Mej. M. "Wilschut, Moordrecht. — P. van Rode, Nieuwe Diep. — A. van der Heijden (3 stuks) Nijmegen. — "Wed. van den Handt, Ouderkerk (Zeeland). — J. Booms, Overmaas. — T. van Kessel, Roermond. — "W. van Nieuwkuijk, Raalte. — H. van Beusekar, Renkum. — G. Hestman, L. van Ameringen, beiden te Rotterdam. — H. J. van Helvert, Übbergcn. — J. Sterens, Sluis. — A. de Groot, Weesp. — Brandenburg, Weltevreden. — \Y. H. J. van den Hemel, Zeist. — W. J. Vermeer, Zierikzee. — Mej. Sluiter — Verlinde, Zuid-Beijerland. — J. Doorenhijn, Mej. M. Vink, P. Smit, H. Botje, allen niet vermeld. Van de Hulpkantoren: Hillegersberg. A. de Zwart, IJsselmonde. Hilleslms. Deelrien, Zeeland. Oeerschie. 3. Timmer, Amsterdam. Ridderkerk. J. van der Steen, Kruisdorp. Spijkenisse. D. van Zuilekom, Veenendaal. Briefkaarten: S. van der Perk, Alphen a/Rijn. — G. Prakker, de Beer, beiden te Amsterdam. — Mevr. Vigelius—van Braam, Arnhem. — Mej. H. v. d. Vere, 's Gravcnhage. — G. Kempen, Meerhorst, I. Muller, Bumberg, L. Zoomer, Mej. Uusthold, Mej. E. Huijer, G. Biijx, Mej. M. Matveld, Mej. H. Reuschenbach, allen te Roiierdam. — B. Kooijman, Sliedrecht. —• G. van den Blerk, Utrecht. De Directeur van het Postkantoor te Rotterdam vestigt de aandacht der belanghebbenden op de gelegenheid tot verzending der correspondentie naar Noord-Amerika, door middel van het stoomschip P. Caland, waarvan de laatste bilslichting aan het Postkantoor is bepaald op den 24n Augustus a. s., des morgens ten 71/3 ure. Botterdam, De Directeur voornoemd, 20 Aug. 1878. SWEERTS DE LANDASWIJBORGH. --- Telegrammen. Telegrammen met een * zijn van de „Oriental" Maatschappij. ! * KONSTANTINOPEL 19 Augustus. De Porte heeft aan graaf Zichy te kennen gegeven, dat, indien de overeenkomst over Bosnië niet werd geteekend, Turkije niet m s-taat is den opstand te onderdrukken. Graaf Zichy antwoordde hierop, dat de verovering van Bosnië en de Herzegowina een permanent bozit ten gevolge moest hebben. * LONDEN 20 Augustus. Lord Beaconsfield : zal een tweedaags bezoek bij Koningin Victoria ■! te Osborne brengen. * WEENEN 20 Augustus. Het bericht, dat de Oostenrijkers Serajevo zijn binnengerukt! is totnogtoe nog niet bevestigd. * KONSTANTIPTOPEL 20 Augustus. De ontruiming van Varna wordt voortgezet. De troepen en het oorlogsmateriaal worde» to water naar Konstantinopel gezonden. * BERLIJN 20 Augustus. De herstelling van den Keizer gaat goed vóóruit. De geneeshoeren adviseeren om te Teplitz te blijven. --- Laatste Nieuwstijdingen. Men meldt ons van het Kralingsche Yeer: In eenigo bladen komt een bericht voor, als zoude Prins Alexander, met aijne twee gasten, jl. Zaterdag een bezoek hebben gebracht aan het machine-gebouw van den Alexanderpolder alhier, naar Z. K. H. aldus genoemd. Wij kunnen ten stelligste verzekeren, dat dit bericht onjuist is; wel is do Prins met het Kon. Stoomjacht de Leeuw het Kralingsche Veer gepasseerd; maar aan wal is hij niet geweest. Prinses Marianne is heden ochtend ten 8.30 uit de residentie per Rhijnspoor aanvankelijk naar Wiesbaden vertrokken. De Japansche staatsambtenaren, wier aankomst te 's-Gravenhage wij gisteren berichtten, hebben heden hun reis vervolgd, zich begevende naar Duitschland. Do 79-jarige inwoner uit Reeuwijk, die jl. Zondag in de "Wagestraat, te 's-Hage, werd overreden, is, aan de daarbij bekomen wonden, in het gasthuis aldaar, overleden. Aan het Departement van Marine werd heden aanbesteed: het gereed maken en leveren van het hardsteenwerk voor de fundeering van den IJzeren Kunstlichttoren op het eiland Padang, bij Padang (Westkust van Sumatra). Van de acht ingekomen biljetten was het minste van den heer E. K. Ozinga te Dokkura, voor f 1779. Vergadering van de "Vereeniging tot verspreiding van kennis aangaande 'slands verdediging, heden gehouden in het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen, te Utrecht. In de heden namiddag, ten een ure, in het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Utrecht, geopende vergadering van de Vereeniging tot verspreiding van kennis aangaande 's lands verdediging, werd het 6e en 7e jaarverslag uitgebracht. Wij ontleenen daaraan het volgende: In het 6e jaarverslag |(van 1876/77), wordt medegedeeld, dat het besluit om van de leden eene buitengewone bijdrage van ƒ1 te vragen aan het doel, om in den min gunstigen geldelijken toestand van de vereeniging te voorzien, voldaan heeft. Eenige leden hadden bedankt voor het verdere lidmaatschap, tengevolge van dien maatregel, en verder verloor de vereeniging, tengevolge ran allerlei andere omstandigheden, verscheidene andere leden, zoodat zij thans nog slechts ruim 600 leden telt. De ongeregelde toestand van het secretariaat eischt dringend voorziening en het Hoofdbestuur wijst bij de keuze van nieuwe leden er op, dat men van die gelegenheid gebruik make, om aan het Hoofdbestuur iemand toe te voegen, die geschiktheid en lust heeft, om die betrekking naar behooren waar te nemen. Verder wordt gewag gemaakt van een circulaire tot de Noderlandsche Studenten [gericht, om hun belangstelling in de zaken van 'slands verdediging op te wekken. Door den Minister van Oorlog word de hulp der vereeniging ingeroepen, om de verspreiding van een op last van het Departement van Oorlog uitgegeven werkje Neêrlands leger te bevorderen. In het bekomen van rechtspersoonlijkheid is de vereeniging nog niet geslaagd, omdat in het des betreffende request aan de vereischte formaliteiten niet i voldaan. Het zevende jaarverslag (over 1876/77) begint met de treurige mededeelingen, dat de vereeniging in het afgeloopea jaar niet krachtig werkzaam is geweest en dat na een lange lijdensperiode het weekblad Pro Patria heeft opgehouden te bestaan. Dank wordt verder gebracht aan het bestuur van het genootschap Nuttige Kennis te Utrecht, dat door het laten houden van voordrachten over krijgswetenschappen in de richting van de vereeniging krachtig werkzaam is geweest. In het verslag wordt aangespoord pogingen aan te wenden om ook in andere deelen van het land, door tusschenkomst van commissiën en vereenigingen voor het houden van volksvoordrachten in die richting werkzaam te zijn. Verder wordt in het verslag rekenschap gegeven van de verspreiding van het werkje: Neêrlands Leger. Door bemiddeling van de Commissarissen des Konings in de verschillende provinciën, behalve in Noord-Brabant, werd het voornamelijk bij de onderwijzers verspreid. Van de drie hoofdstukken I, VII en VIII waren van het Departement van Oorlog 20,000 exemplaren ontvangen, waarvan reeds, door bovengemelde tusschenkomst, 3636 exemplaren aan onderwijzers zijn uitgereikt. De aanvraag om exemplaren houdt voortdurend aan. Ook op andere wijze werd de Vereeniging in haar goede richting erkend en wel door een aanzoek, dat zij uit Denemarken kreeg, om met den aard er van nader bekend te worden. Het hoofdbestuur voldeed daaraan gaarne en stelde de gezamenlijke werken van de Vereeniging beschikbaar, 't geen door de Kon. Deensche bibliotheek welwillend aanvaard werd. Bedriegt het hoofdbestuur zich niet, dan bestond het voornemen in Denemarken eene Vereeniging te stichten op gelijke grondslagen als hier te lande. Wat in deze geschied is, is nog niet bekend. De geldelijke toestand der Vereeniging liet niet toe om vele geschriften uit te geven. Ongeveer de helft van het verslag is gewijd aan de prijsvraag door de vereeniging uitgeschreven, luidende: „Een ontwerp van de wet tot regeling der nationale militie, op den grondslag van verplichten persoonlijken dienst en met inachtneming der bepalingen van de bestaande grondwet. Het ontwerp moet vergezeld van een memorie van toelichting." De geschiedenis hiervan behoeft niet herhaald te worden, daar reeds successievelijk mededeelingen in d? verschillende bladen zijn verschenen. Alleen den wij hier nog de beweegredenen, die de commissie van beoordeeling er toe geleid hebben de beide best gekeurde antwoorden niet te bekronen, maar den uitgeloofden prijs over beiden te verdeelen. Tegen No. 1 het antwoord — dat later bleek te zijn van de hand van den heer W. Hoogeboom* kapitein der artillerie — had de meerderheid der commissie (4 van de 7 leden) het bezwaar, drt het op verschillende punten in strijd is met de Grondwet. Tegen No. 2, het antwoord — dat later bleek ta zijn van de hand van den heer W. Roozeboom, kapitein van den generalen sjaf — had de geheele commissie eenstemmig bezwaar omdat liet — zoowel wat de menschen als wat het geld aangaat — eischen stelt» niet alleen overdreven, maar ook niet te vervullen. Na mededeeling van het verslag, werd de rekening en verantwoording over de beide afgeloopen jaren gegeven. Die over het jaar 1876/77 sluit met een batig saldo van f 1.509.ai. ---