BERICHT. Zij, die zich met 1 April op het ROTTERDAMSCH NIEUWSBLAD abonneeren, ontvangen de tot dien datum verschijnende nummers gratis. DE DIRECTIE. --- Binnenland. •" ROTTERDAM 14 Maart. De voorgestelde EfFectenbëlasting is thans meer uitvoerig en grondig, dan totnogtoe het geval was, besproken door mr. "."A. J. yf. Farncombe Sanders in een lijvige brochure: „Effectenbelasting. Bedenkingen tegen het aanhangige wetsontwerp in verband met ms belastingstelsel" bij J. L. Beijers te Utrecht. In dit zeer lezenswaardige geschrift betreurt de schrijver het, dat, terwijl er — zooals hij aantoont — geen oogenblikkelijke behoefte aan nieuwe inkomsten bestaat, de effectenbelasting als een ware «ooeZbelasting wordt voorgesteld, die — wat men er ook van zegge moge — de regeling van ons geheele directebelastingstelsel in zoo sterke mate praejudicieert. Hij wijst tevens op het ontwerp voor een nieuwe zegelwet, dat zich in het archief van het departement van financiën bevindt en waardoor ongeveer — indien het tot wet werd verheven — één millioen meer in de schat-' kist zou kunnen vloeien en dit groote voordeel hebben, dat ze inderdaad niet ingrijpt in het reeds zoo verwarde samenstel van onze directe belastingen en den tijd geeft om, nauwgezetter dan thans mogelijk is, te overwegen wat dienaangaande te doen staat. Na een uitvoerige beschouwing van ons belastingstelsel en den financiëelen toestand, komt de schrijver in hoofdtaak tot deze conclusie: „Ligt er in al wat tot nu toe betoogd werd eenige klem, dan ia het aanhangige voorgtel een hoogst eenzijdige en daarom ongelukkige greep im bestaande Terhoudingen, en zou er, uit het oogpunt van billijkheid, reel meer te zeggen Tallen Toer het Toorstel'Tan den minister Blussé: algemeene inkomstenbelasting met opheffing Tan de patentwet. Een Tan de groote prak-, tische bezwaren tegen die belasting is het aastal ontduikingen en bedriegelijke opga Ten, waartoe ze aanleiding geeft; — behalve al de bedenkingen in het partieile Tan de tegenwoordige voordracht geworteld, heeft deze ook nog dit nadeel, dat ze uit die algemeene inkomstenbelasting juist een Tan de bestanddeelen uitkiest, waarmee bet meest kan worden gefraudeerd. „Bespreking Tan eene inkomstenbelasting ligt buiten het bestek Tan deze bladzijden; een voorstel daartoe is thans niet aan de orde. Alleen wensch ik mijne inetemming uit te spreken met de gedachte van mr. M. Mees oih Teel liever eene verteringsbelasting en een verhoogd successierecht te heffen. De vraag zo* dan overweging verdieDO», of niet voor de successierechten een tarief naar gelang Tas dea leeftijd der erfgenamen, naar de Engelsche wjjze, zou moeten aangenomen worden." Het overzicht Tan deopbrengstder middelen over de maand Februari is in de Staatscourant van heden opgenomen. De opbrongst was ƒ6.923,773.81 tegen ƒ6.485,993.86 in Februari 1878; bij */12 der raming bleef zij echter ruim 13 ton aehter; een gewoon verschijnsel in de eerste maanden van het jaar. Het gunstig verschil met Februari 1878 is bij bijna alle onderdeelen waartenemen, het meest echter bij de successie belasting, die circa ƒ475,000 meer opbracht. Alleen registratie en hypotheekrechten bleven aanzienlijk beneden de opbrengst van het vorige jaar. Vermelding verdient nog, dat invoerrechten en loodsgelden in vergelijking met het vorige jaar vooruit zijn gegaan. Volgens het Hdbl. zou het niet onwaarschijnlijk zijn, dat Z. M. de Koning in April e, k. te Amsterdam de medailles zal uitreiken aan de met eereblijken begiftigden, ter Parijsche tentoonstelling. De Staatscour. bevat de goedgekeurde statuten der vereeniging het Burgerziekenhuis, gevestigd te Amsterdam. In de gisterenavond te Eralingen gehouden raadsvergadering was ingekomen een missive van Ged. Staten, hare goedkeuring onthoudende aan het raadsbesluit van 20 Febr. jl., aangaande de gemaakte wijzigingen in de verordening op de brandweer. De raad besloot daarop de oorspronkelijke verordening te behouden. Het kohier der plaatsel. dir. belasting !voor den dienst van 1879, werd door den raad vastgesteld tot een bedrag van f 29,820.115. Mede was ingekomen het jaarverslag deiplaatselijke schoolcommissie, over den toestand van het openbaar onderwijs. Het aantal kiezers in de gemeente Kralingen bedraagt voor 1879, voor de Tweede [Kamer en voor de Prov. Staten 315; voorden gemeenteraad 459. De directie der maatschappij voor nieuw geoctrooieerde gasbereidingte Gouda is door B. on W. dier gemeente aangeschreven om den prijs van het gas, die 14 cent bedraagt, te verminderen tot op 12 ct., ingevolge een bepaling van het contract, dat de prijs hoogstens 15 ct. mag bedragen, doch dat, wanneer op vier plaatsen van gelijke grootte of kleiner dan Gouda de prijs bij particuliere fabrieken minder is, deze ook aldaar evenzeer moet worden verlaagd. Het programma voor de feesten,bij gelegenheid van de viering van het 265-jarig bestaan der Hoogeschool te Groningen is voorloopig vastgesteld als volgt: Dinsdag 22 September 1879: Ontvangst der oud-studenten voor het houden der réunie. Matinee musicale. Diner in de Vereeniging De Harmonie; 's avonds te 7'/, uur concert door het orkest dei- Vereeniging De Harmonie, in de gebouwen dier Vereeniging. Woensdag 23 September, des morgens, feestrede, uit te spreken in de Groote Eerk door den hoogleeraar in de geschiedenis, dr. "W. Hecker; 's namiddags te één uur maskerade, voorstellende den intocht van graaf Edgard binnen Groningen; 's avonds concert in De Harmonie. Bovendien zal vanwege het studentenkorps een concert en hoogstwaarschijnlijk een bal aan de burgerij worden aangeboden. Tot voorzitter der reünie-commissie is benoemd mr. C. M. Nap, deken der orde van advocaten te Groningen. Tot adviseerende leden der maskerade-commissie zijn benoemd de heeren mr. Boeles te Leeuwarden en J. H. Egenberger, directeur der teekenacademie Minerva. In de gisteren gehoaden zitting van den Utrechtschen gemeenteraad is aan mr. M. G. Yan Hengelaar teg«n 1 April eervol ontslag verleend als controleur van de opgeheven stads bank van leening, op een wachtgeld van f 600. De hulponderwijzers T. A. W. E. Heym en J. W. F. v. d. Hoeven zijn van scholen voor minvermogenden overgeplaatst bij de uitgebreid lagere school (voor meer gegoeden), waarom hun jaarwedde tot ƒ7OO is verhoogd. Aan dr. 11. O. v. d. Hoek is, wegens vertrek naar Oosterbeek, eervol ontslag verleend, op verzoek, als stads geneeskundige. Nog is tegen 1 Juli a. s., imde op verzoek, eervol ontslag verleend aan don heer G. J. E. Mulder, als ontvanger der gasiechten; 51 jaar had hij de gemeente in verschillende betrekkingen trouw en eerlijk gedieid. De voorzitter herdacht dit belangstellend. De bewoners van het Vreelurg hebben een adres aan den Baad gericht, verzoekende om, nu eenmaal de putboring op dat plein is opgegeven, ook de omkasting zot) gauw mogelijk weg te ruimen. Het hoofddoel der" zitting was de afwerking der reorganisatie-verordeningen voor het gymnasium. Dit werk werd ten einde gebracht, waarna de oude curators tot curatoren van de nieuwe instelling werden benoemd: het zijn de heeren: mr. W. B. Boer, prof. mr. B. J. Lintelo baron de Geer, prof. dr. C. H. D. Buys Ballot, prof. dr. J. A. Wijnne, mr. F. A. R. A. Van Ittersum en mr. M. S. Pols. De voordracht tot het uitstellen van den bouw van een abattoir is niet aangenomen, maar naar de afdeelingen verzonden. Of er nu nog wat van komen zal, is de vraag: men schijnt er tegen op te zien, het lang voorbereide plan, op welks verwezenlijking sinds lang is aangedrongen, zoo maar, zonder meer, te begraven, en toch ziet men van den anderen kant op tegen de geldelijke eischen, die uit dezen en anderen hoofde aan de stedelijke schatkist gesteld worden. De Amsterdamsche Omnibus-maatschappij hield gisteren haar 6de algemeene jaarlijksclie vergadering. Over het jaar 1878 is een winst van f 246,991 gtmaakt, waarvan een dividend van tien percent kan wordc-n betaald. Buitengewone werken sijn in het afgeloopen jaar niet aangelegd. De maatschappij beschikt thans over 47 tramwagens, 31 omnibussen en 341 paarden. Gemkdeld werden per rit per omnibus 9 personen sn per tram 12 vervoerd. Een der aandeelhoiders maakte de practische opmerking, aan de ïvagens voor de verschillende lijnen verschilleide kleuren te I geven. Bij de uitbreiding Tan het net zal de directie dezen wenk ter harte nemen. Uit de bevolkingsstatistiek der provincie Zeeland blijkt, dat de bevolking bedroeg op Januari 1878; 92,758 mannen en 95,764 vrouwen,te zamen 188,522; op 1 Jan. 1879 93,368 mannen en 96,298 vrouwen, te zamen 189,666. De bevolking is dus in den loop van het jaar 1878 toegenomen met 610 mannen en 534 vrouwen, te zamen 1144. In die provincie zijn twee gemeenten boven de 10,000 zielen: Middelburg en Tlissingen. Met genoegen vestigen wij de aandacht Van belanghebbenden bij de zeevaart op het even practische als nauwkeurige werkje: Sweijs' Neerlandsvloot en Reederijen. Alphabetisch opgemaakt door ÏT. J. De Yries, 22ste jaargang, Rotterdam P. M. Bazendijk. Vertrouwbare gids en vraagbaak voor ieder, die op het gebied der zeevaart iets wil naslaan, is het een bijna onmisbaar boekje op ieder handels- en reederijkantoor. De inrichting is gemakkeljjk en de uitvoering netjes; de eenige wensch, die we voor een volgenden jaargang koesteren is, dat bet dan i— zoo mogelijk — nog vroeger zal verschijnen. Men schrijft ons uit Leeuwen d.d. 14 dezer: Op den geërfden-dag van Dinsdag jl. werd, bij overgroote meerderheid van stemmen, het voorstel tot plaatsing van een stoomgemaal in onzen polder, in beginsel aangenomen en te dien einde eene commissie van onderzoek saamgesteld. Ook te Puiflijk werd met hetzelfde doel als hier een geërfden-dag belegd, doch met omgekeerden uitslag: de groote meerderheid van ingelanden was daar tegen de oprichting van een stoomgemaal. Op medewerking van Puiflijk, welks polder met dien van Leeuwen een gecombineerde waterlossing heeft, valt dus niet meer te rekenen. De Gemeenteraad Tan Kampen zal het adres, door den Baad van Deventer aan de 2e Kamer gezonden, betreffende de belasting op de goederèn in de doode hand, ondersteunen. Door B. en W. van 's-Gravenhage zijn benoemd tot leden der adviseerende commissie in zake het nationaal tooneel, de heeren: dr. J. Ten Brink, A. L. H. Ising en jhr. J. H. F. Van Tets. In de gisterenavond te Middelburg gebonden Nuts vergadering werd besloten, het hoofdbestuur der maatschappij uit tenoodigen onder de punten van behandeling voor de algemeene vergadering op te nemen: „of het niet op den weg der maatschappij zou liggen, bij de Begeering stappen te doen tot verkrijging van wettelijke bepalingen ter beperking van het adverteeren en verkoopen van geheime geneesmiddelen." Als commandant van het cadettenkamp op de Teteringache vlakte van 15 Juni tot 15 Juli, zal optreden de ritmeester jhr. Teding van Berkhout, als adjudant, den len luit. der inf. Petter. De cadetten van bet laatste studiejaar zullen het kamp eenigen tijd vroeger verlaten, om op de Oldebroeksche heide nog de schietoefeningen ta kannen bijwonen. Tot ambtenaar van den Burgerlijken Stand der gemeenten Hoog-Blokland, Hoornaar en Noordeloos is benoemd, de heer W. Lotsy. Wegens het voorkomen van trichinen in het varkensvleesch in Syrië en Egypte, alsmede in de Yereenigde Staten van Noord- Amerika, is de invoer in Italië verboden van varkens, varkensvleesch en afval daarvan, afkomstig van het Turksche tßijk, Egypte en de Yereenigde Staten. De commissie voor het houden van volksvoordrachten te Helder, verschafte Donderdagavond voor de laatste maal van dezen winter aan een talrijk publiek een genoegelijken avond. De entree is slechts tien cents, en over het algemeen werden de bijeenkomsten door de aanwezigen met genoegen bijgewoond. De gemeenteraad van Wageningen heeft besloten tot het bestraten van de kade langs de haven en tot het aanbrengen van petroleumverlichting. Daar genoeg keien voorhanden zijn en daar de heeren Cramer en Tromp, stoombootondernemers, zich schriftelijk verbonden hadden ƒ 50 in de kosten bij te dragen en voor aansteken en blusschen der lampen te zullen zorgen, werd bovengenoemd besluit met algemeene stemmen genomen. De Ned. Rijn Spoor wegmaatschappij, heeft eene niet onbelangrijke wijziging gebracht in de voorwaarden, waarop de bij haar in dienst zijnde volontairs worden aangenomen. Deze plegen, na een proeftijd van 3 maanden, in het genot te worden gesteld van een jaarwedde van ƒ2OO, die de volgende jaren, bij voortdurende plichtsbetrachting, tot ƒ3OO en ƒ4OO verhoogd wordt. Het bestuur heeft thans besloten voor die volontairs, welke niet in de gemeente hunner inwoning geplaatst worden, den proeftijd te doen vervallen en hun eene toelage van ƒl5O voor het le, ƒlOO voor het 2e, en ƒ5O voor het 3e jaar toe te kennen. Yoor die volontairs, welke, naar het oordeel van hun afdeelingschef, blijken dadelijk voldoende bekwaamheid voor het hun opgedragen werk te bezitten, vervalt de proeftijd. Uit Gameren wordt ons gemeld, dat eerstdaags zal worden overgegaan tot het aanbesteden van eenige nieuwe kribben langs die zijde der Waal. Tot aan den Gamerschen oven zouden er 6 komen en aan de overzijde bakent men ook druk uit. Er schijnt plan te bestaan, om boven den Haaftenschen kerkewaard twee of meer lange kribben en meer naar beneden nog eenige korte te leggen. De ondergrondslcribben te Nieuwaal zullen boven peil opgehaald worden, zoodat er kans komt, dat het zand in dit riviervak zal opruimen. De N o or d - Br ai ant e r bevat o. a. de volgende karakteristieke argumentatie tegen de vervanging van geestelijke ziekenzusters door leekenziekenverpleegsters: „Een gemeenteraad verwijdert zustere, die uit roeping ziekenoppasters zijn, en stelt in hare plaats ziekenoppasters Tan beroep; vervolgens zegt hij: „Zij zullen het evengoed doen." „O ja, zjj zullen liet zoo goed doen als zij kunnen totdat de pest of cholera of eene besmettelijke ziekte komt, en dan zoeken ze haar heil in de vlucht... „"Wie zon ze laken? Er is hier geen sprake van gevoel. Zij bieden zich niet aan als wezens van offer of toewjjding. Ze hebben dat aangenomen, omdat het haar daags vijftig stuivers, vijf francs, opbrengt. „Voor vijf francs willen ze nog wel *s nach-ts waken, een klein getal zieken verzorgen, op voorwaarde, dat ze zeiven goed verzorgd worden, 'b morgens hare koffie met room krijgen, de beste boutjes van de keuken ontvangen en voor hare kleinen wat ter zijde kunnen leggen. „Vraagt men haar echter om voor dien prjjs haar leven to wagen, te sterven, dan... vinden ze dat verre van redelijk, en... ze gaan er van door. „"Wat zal men er van zeggen? Bij hare aanstelling zegt men haar, dat zij geen ziel hebben, dat zij geen goeden God, geen ander leven te verwachten hebben, dat zij niets anders ontvangen dan vijf francs. „Tegelijkertijd geeft men haar boeken ter leeing, waarin met veel omhaal van woorden geleerd wordt, dat er nooit een Schepper of schepping geweest w, dat er niets anders bestaat dan gas, die in liet groote heelal verspreid is, en dat men, in plaats van te zeggen: „O, mijn God!" zou moeten zeggen: „O, mijn gas!" „"Welnu, als men met zulk eene uitrusting naar de zieken gezonden wordt, behoort er een stalen moed toe om er te blijven. „De Zusters, welke men zoozeer prijst, valt zulk eene taak volstrekt niet moeielijk; als zij den dood zien naderen, zeggen zij: „O, mijne ziel! het uur uwer bevrijding is nabij, keer terug tot God, die u geschapen heeft!" „Terwijl die ongelukkigen in haar laatste oogenblik geen anderen kreet kunnen slaken dan: „O, mijn gas! gij wordt dan opgelost en keert in het groote heelal terug!.." „Waarlijk; 'tis een zonderlinge eerbied, welken het groote heelal u inboezemt, en 'tis wel verdrietig aan dat heelal zijn gas terug te moeten geven!..." De Nieuive Rotterdamsche Courant, „de Friesche spoorweg besprekende, betoogt, dat, aan genen de wet van 1875 moet worden uitgevoerd, de Regeering te kiezen heeft tusschen deze twee: of de eerste onteigeningswet •weder in te dienen (waarbij Bolsward uit, gesloten is) — of eene wijziging voor te dragen op de wet van 1875, waarbij Bolsward wordt 'opgenomen, en zij is van oordeel, dat de Regeering tot dit laatste moet overgaan, omdat )de Tweede Kamer tot tweemalen toe als haar wil heeft te kennen gegeven, dat de lijn •over Bolsward loope, welke richting ook het meest in het belang van het land is. Aan de Middellurgsche Courant ontleenen wij de volgende zinsneden uit het verslag der Kamer van Koophandel en Fabrieiken te Middelburg, betreffende het aldaar beistaande droogdok: „Het bestaan van liet tarief voor haven en kanaal■rechten benadeelt den bloei Tan deze onderneming in niet geringe mate. Hoewel dat tarief voorschepen, die liier komen alleen om gedokt of gerepareerd te worden, niet drukkend ia, daar slechts de helft van het in anidere gevallen verschuldigde moet worden voldaan, schijnt men te Antwerpen in het bestaan van dat tarief een wapen te zien om af te schrikken van aanvrage om plaatsing. „Dat tarief bevoordeelt de scheepvaart tusschen Hollland en plaatsen buiten 's lands boven die van de "Walchcrsche havens. De vaart door het gansche kanaal zonder oponthoud binnen zekeren termijn is onbelast; doch het gebruik maken van een gedeelte van het kanaal is met rechten bezwaard. Vorderde de consequentie niet dat men, gedwongen vrije vaart te verschaffen waar het kanaal het afgedamde Sloe vervangt, ook vrije vaart toeliet waar van dat kanaal wordt gebruik gemaakt voor de reis naar plaatsen die er aan gelegen zijn? „Moge het reeds meermalen — gelukkig steeds in vrijgevigen zin — gewijzigde tarief spoedig bebooren tot die zaken, die alleen waarde hebben voor hen die de geschiedenis bestudeeren van onze handelswetgeving! „Met het verdwijnen van het tarief zou weder een bezwaar tegen de "Walcheische havens zijn weggenomen; dan zal spoedig, naar wij wenschen, een Nederlandschc of Zeeuwsche maatschappij verrijzen, die de concurrentie onderneemt tegen de te Ylisaingen gestationneerde Belgische sleepbooten, welke steeds te hooge 'en dikwerf zeer willekeurige prijzen vragen om schepen naar Vlissingen of Middelburg te brengen. „Nu de Belgische Regeering door haar zeer sterke organisatie van personeel en materieel van het loodswezen is voorgegaan met zooveel mogelijk de schepen naar Antwerpen binnen te brengen, zijn de particulieren gevolgd met de Btoomsleepery, en worden alle middelen in 'twerk gesteld om van Vlissingen het vertier verwijderd te houden. „Dat de Exploitatie-Maatschappij door handhaving, speciaal van het internationaal zeehaven-tarief, dat voor Amsterdam, Dordrecht en Rotterdam gelijk, doch voor Vlissingen liooger is, die pogingen in de hand werkt, is helaas maar al te waar. En waar van verkorting der verbindingen verlaging van vracht, als een natuurlijk en in 't algemeen belang wenschelijk gevolg, werd vervracht, zagen wij diezelfde maatsohappij aansluitende tarieven weigeren, waardoor vooralsnog het natuurlijk voordeel aan Walcheren ontviel. „Is particulier initiatief te wachten, en belooft dit duurzaam goede resultaten, waar de tarieven van den spoorweg in menig geval aan vervoerkosten doen verliezen, wat aan scheepsonkosten uitgewonnen wordt? Waar het Uederlandsch loodswezen te Vlissingen zooveel minder talrijk personeel en zooveel minder vaartuigen heeft dan het Belgische, dat naar Antwerpen, dan het 1 loodswezen van Brouwershaven en van de monden der Maas, dat naar die streken de schepen bij voorkeur 'tracht te doen binnenkomen? Waar de gemeenschap te water tusschen Vlissingen en Holland met tarieven bezwaard is, terwijl de rechtstreeksche vaart tusschen Antwerpen en Holland door het Zuiil-Bevelandsche en liot Walchersclie kanaal onbelast is? „Handel on scheepvaart worden niet alleen getrokken door kostbare haven- en kanaalinrichtingen; ook de voorwaarden, waaronder van die werken gebruik kan worden gemaakt, moeten — vooral in den aanvang — van dien aard zijn dat de lusten van verplaatsing van richting de lasten overtreffen." --- Feuilleton. Het recht van den Levende. Roman van LEVIN SCHÜCKING. 25) (Vervolg.) „Maar," zeide Schulte op een toon van verwijt, „als gij niets dergelijks tegen den jonker van Norrentin kunt aanvoeren, dan weet. ik niet, waarom gij van de gansche zaak gerept hebt?" »lk? Ik zou tegen zulk een voornamen jonker wat inbrengen? Daar dank ik u voor. Ik heb de zaak ter sprake gebracht, opdat gij er over zoudt nadenken. En ook daarom, omdat, als gij niet uw recht handhaaft, en van tijd tot tijd de heimelijke vierschaar spant en een aan het veemgericht vervallen man bij den kraag pakt en laat bengelen, met ter tijd uw geheele recht in onbruik geraakt en gij uw .rechtspraak verliest. "Wat mij echter aangaat, •}k wil er niets mede te doen hebben: zoo, iets is groote lui's zaak, zooals Schulte van bevendonk is, maar niet van een armen duivel, zoo als ik en mijns gelijken. En hiermede zal ik u goeden avond wenschen, Schulte; ik moet Maken, dat ik te huis kom, anders worden de pannekoeken van mijn zuster koud en men welk een invloed zulk een koud geworden pannekoek op de achting van een zedelijk karakter heeft, die zulk eene vrouw u bij uwe te huiskomst des avonds te kennen geeft." Dit zeggende stond Hellmer op en nadat zoowel Schulte als Jasper zijn afscheidsgroet eenige lettergrepen, die zooveel moesten oeteekenen als „goeden avond" hadden beantwoord, verwijderde hij zich over den vlonder. Schulte keek nu niet meer naar zijn toren, | maar met een hijzonder leeuwenachtig gezicht den zich verwijderende na. Deze had'twee ge-1 dachten bij hem doen ontstaan, die hem niet meer verlieten. De eerste was, dat zijn hofrecht, ongebruikt en buiten werking gelaten, verloren zou kunnen gaan, en de tweede, dat het toch eene smadelijke verachting van zijn aanzien en van zijne waardigheid zou zijn, indien do op "Willhaving zittende grondeigenaar aan Jasper Gelsen den vrijbrief niet wilde geven dien deze verlangde om zich met zijne dochter en erfgename in het huwelijk te begeven. Dat was toch onrecht en bij zulk een onrecht kon hij niet stil zitten; en als dangeene rechtbanken en gewone middelen hielpen, dan moesten er buitengewone te baat genomen worden. Alles wel beschouwd kwam Jasper Gelsen, de nageboren zoon van eene leenhoorige hoeve, als behuwdzoon hem niet zeer gewenscht voor; hij had niet veel mede te brengen en bovendien was hij ook in zijne jongere jaren een echte „doordraaier" geweest, zooals Schulte Sevendonk zich uitdrukte. Maar zijne Sibylle, die reeds eene menigte vrijers een blauwtje had laten loopen, wilde hem nu eenmaal hebben en daar zij reeds de huwelijksjaren voorbij was, had Schulte ja gezegd en nu hij ja had gezegd, moest het huwelijk tot stand komen, ten spijt van alle heeren van Norrentin en van al het adellijke volk. Dit stond nu bij hem vast; met dat denkbeeld had hij zich vereenzelvigd en wat Schulte Sevendonk besloten had, dat zette hij door. „Die lafaard van een kerel," zeide hij na een poosje, terwijl hij langzaam met zijn hand over zijn rechter knie wreef, — hij babbelt en bazelt; voor hem eindelijk, wat hij te zeggen heeft, uit den mond valt, kan men wachten en loeren, alsof men een otter moest vangen I en voor zijn hol stond om op hem te passen." „Schulte Sevendonk," zeide Jasper, die gedurende het geheéle gesprek gezwegen en in gedachten gezeten had, — „wat Hellmer eigenlijk meent en wil in dit ge ral, zal hij zich wel wachten te zeggen, al loirt gij er ook tien jaar op. Dat van het veemgericht heeft hij u wel in het hoofd gebracht, nuar wat er eigenlijk afgehandeld moet worden, dat laat hij mij over te zeggen, die het dm ook eigenlijk het best zeggen kan." „En wat is het dan?" vroe* Schulte, „wat gij zeggen kunt en waarmede Hellmer niet voor den dag wilde komen?" „Dat is" — Jasper Gelsei keek eens om, of er niemand in de nabijheic was, wierp ook een blik naar het venster vai het huis achter zich, om zich te verzekeren, dat hij niet belnisterd kon worden en zeidetoen op een mokkenden onverschilligen toon — „dat is, dat de heer van Norrentin zijn broeder Alhard heeft doodgeslagen." Schulte Sevendonk keerde hem zijn volle gelaat toe en staarde hem eeuige oogenblikken sprakeloos aan. Daarop fronste hij de wenkbrauwen. „Jasper," zeide hij toen, „gij zoudt dat niet zeggen, als gij niet wist, dat het waar was." „Neen, Schulte, dat zou ik niet" „En hoe weet gij het?" „Ik weet het, omdat ik er bij was, zoo goed als er bij." «Gij — gij zelf!" „Ik-" „Voor twintig jaar — het moet ongeveer twintig jaar geleden zijn, dat Alhard van Norrentin spoorloos verdwenen is." „Het is twintig jaar geleden — op St.-Michiel wordt het een-en-twintig jaar5 denk ik." „En gij waart er bij?" „Ja, ik was er bij. In dien tijd moest ik j op het kasteel Willhaving als leenhoorige mijn | dienstjaar volbrengen. En toen moest ik Alhard ■ en Burkhard bij hunne dolle streken helpen. Zij bedreven er vele en de dolste was Alhard, die de oudste was. En bij den laatsten sloeg Burkhard hem dood. En daarvoor is hij thans heer en heeft de goederen. En tegenwoordig kraait er geen hen en geen haan meer na, dat hij zijn broeder doodgeslagen en zijne erfgoederen voor zich genomen heeft; hij is een groot heer en een der eerste onder den adel en kan ieder onzer, die tot hem komt en op gepaste wijze en zoo als het betaamt, om een vrijbrief vraagt, de deur uitwerpen. Zoo hij nog daarenboven zijne brakken niet op mij heeft aangehitst, dan liet hij dit niet om mij, maar om de brakken, wier beenderen ik kort eo klein geslagen zou hebben." „En waarom hebt gij u daarvan nooit een woord laten ontvallen, Jasper?" „Ik heb er mij wel voor gewacht! Ik weet waarachtig niet, wat ik daarbij zou hebben kunnen winnen! Moest ik het misschien bij het gerecht aangeven. Ik ben zijn aanhoorige en kan geen getuigenis tegen hem afleggen, omdat hij mijn heer is. En indien ik er op eene andere wijze van gesproken had en het ware uitgekomen — en zulke praatjes komen altijd il uit, — dan ware ik voor een aardig aantal weken als lasteraar in den toren en het voetblok gekomen!" „Dat is nu wel waar, maar .. „Maar ... met maren is hier niets aan te veranderen, Schulte!" „"Weet Hellmer er iets van.n „Hellmer heb ik het verteld,, ja. En hij weet nu ook wel raad! Voor de vrije rechtbank mag ik tegen hem getuigen; voor het vrije ger scht kan ik hem met, men. man overtuigen." „"Wanneer gij er nog zes vindt, die u als eedgenooten ter zijde staan... „Die zal ik wel vinden, laat dat aan mij over." „Goed, dan zal ik met de schepenen spreken," zeide Schulte. „Want wat van mij afhangt, dat zal ik doen, opdat recht recht blijve. De wereld is slecht; en als er in de wereld geen recht meer te vinden ware, zou het even goed zijn, alsof er geene eikenboomen meer groeiden en niemand zich meer uit fatsoenlijk hout, dat voor stevig timmerwerk geschikt is, een huis boven zijn hoofd zou knnnen bouwen, om hem te beschermen tegen wind en regen!" „Zoo is het, Schulte Sevendonk, en als hij door het . veemgerecht veroordeeld wordt, dan moet hij het land uit, en wie dan heer op op Willhaving wordt, die zal mij den vrijbrief niet weigeren." Schulte staarde, zonder te antwoorden, zijn toren weder aan. Ofschoon hij herhaalde malen zijn keel schraapte en spuwde, kwam er geen woord meer over zijn lippen. Het was blijkbaar, dat hij ernstig over de zaak nadacht.. Zoo iets placht, gelijk hij zich uitdrukte, „zijn bloed in gisting"' te brengen. Zijn hoofd ten minste werd langzamerhand zeer rood. Hij stond daarom eindelijk op, deed den zilveren dop van zijn fraaien, bruinen oliekop dicht en» ging het huis in, om zijn ontstemd gemoed! door een fiksche teug brandewijn tot bedaren.' te brengen. Jasper stond insgelijks op. Hij ging naar denr moestuin, achter de schuur. Hij had> Sibylle, zijne bruid, daar gezien, bezig om salade te plukken voor; het avondeten van., haar vader en vervoegd zich bij haar. (Wfyrdt vervolgd,) ---