Nog eens Nederland en Duitschland. (Van onzen Berlijnschen correspondent). De door mij in aansluiting met de torugrugroeping van den heor von Canitz gedane mededcelingen betreffende de politieke verhoudingen tusschen Nederland en Duitschland aijn — nadat zij haren weg in de Duitsehe en Engelscha pers gevonden hebben — naar Nederland teruggekomen, waar zij eindelijk in Don Haag een dementi vonden, dat ook onverwijld door de ofticieuse telegraaf naar hier werd overgeseind. Daar ik allo reden heb om van de juistheid mijnor inlichtingen ten volle overtuigd te zijn, kan ik slechts verklaren, dat ik de gedane mededcelingen eenvoudig volhoud. Voor het overige berust het geheele dementi daarop, dat in Den Plaag nog niet het bericht is ontvangen, dat Duitschland niet wil mededoen aan de Amsterdamsche tentoonstelling en verder dat op het voorstel tot internationale regeling van den handel in blanke meisjes do besprekingen nog hangendo zijn. Voor Nederland is do belangrijkste quaestie op dit oogenblik de kustvaart; hieraan zal niemand twijfelen, dat Duitschland tegenover de Nederlandsche voorstellen steeds eeu afwijzende taktiek gevolgd heeft. Wat de aanvraag voor de Amsterdamsche tentoonstelling betreft, kan ik verzekeren dat Duitschland reeds bij do eerste aanvraag wek/erde en dat do/er dagen van uitmuntend onderrichto zijde, bij eene discussie dienaangaande, geantwoord werd: „Eene verandering in de gezindheid dor Duitsehe regeering om niets en nogmaals njnta is nauwelijks te verwachten." Is men hier dus van gedachte veranderd, zooals men in Den Haag wil beweren, dan zou men tegelijkertijd dienen op te geven wat Duitschland zich daarvoor bedongen had, andors kan men weinig geloof aan het dementi hechten. Wat de gedachten wisseling betreffende den handel in blanke slavinnen aangaat, die zal zeker wel ud calenclas c/rdecas „zwevende blijven" en ten slotte in don doofpot gestopt worden. Toen do regeering te Berlijn de eerste uitnoodiging ontving om over dit onderwerp te confereeren, deelde zij koelweg mede, dat zij de dringende. noodzakelijkheid om dit onderwerp nu te behandelen niet inzag. Misschien dat zij thans tengevolge van het dementi u;t Den Ilaag het onderwerp als dringender g sat beschouwen, vooral ook daar de Ouitsche Kroonprinses zich meer en meer roor de zaak begint to interesseeren. Do hooggeplaatste vrouw is namelijk eene der vurigste ijvoraarstcrs voor bestrijding der prostitutie. In de Duitsche pers heeft dan ook totnutoe geen enkel werkelijk invloedrijk orgaan een der aangevoerde feiten trachten te verzwakken; wel gaat daarentegen hier en daar een stem op, die er op wijst, dat „wegens gebeurlijke dingen in de toekomst Duitachland in Den Haag een krachtigen en oplettenden vertegenwoordiger noodig heeft" Ik telegrafeerde u een artikel over „Nederland en Duitschland", dat in een gesubsidieerd regeeringsblad in de provincie gepubliceerd Werd. Of de schrijver slechts eigen wijsheid uitkraamde of de gedachten van hoogge- plaatsten in Berlijn weergaf, kan ik niet met zekerheid zeggen; doch dat zijne onthullingen in een officieus blad verschenen, dat niet zooals de Berlijnsche officieuse bladen aan.cene internationale controle onderworpen is, is zeker karakteristiek genoeg, als een teeken voor de hier heerschondo stemming. Ook slechts als zoodanig hsb ik het bedoelde artikel aangehaald. Officieel zijn de betrekkingen met Holland „goed en vriendschappelijk", zooals vrosger. Zoowel de Keizer als de plaatsvervanger van don Rijkskanselier, graai Hatzfeldt, hebben den nieuwen Nederlandschen gozant vriendelijk ontvangen. Men weet dat Keizer Wilhelm aan den haar Yan der Hoevan heeft te kennen gegeven, dat hij hoopte dat de batrekking met Nederland van blijvenden aard mocht wezen, zoo goed als tusschen Duitschland en het Kijk waar de heer Van der Hoeven vroeger geaccrediteerd was. Dus RuslandEn daar Keizer Wilhelm voor do goede betrekkingen met Rusland dweept, zoo is dit zeker een goede en uit het hart komende wensch *). Eveneens meen ik te weten dat graaf Hatzfeldt in zijn onderhoud dat hij dezer dagen met den heer Van der Hoeven heeft gehad, op duidelijke wijze van het standpunt uitging, dat hij het in het belang van Nederland en Duitschland aohtte goede betrekkingen tusschen elkander te kweeken. Of hij echter den vertegenwoordiger van Nederland da verzekering gaf dat de van Duitsche zijde eenigszins slepend gehouden kustvaart-aangelegenheid een voor Nederland gunstige oplossing zal krijgen, dat mag wel betwijfeld wot/'nn. Binnenkort zal do doohqdeD heer Gloichnian in de Tweede Kamer aangekondigde interpellatie aanleiding geven tot een duidelijke opheldering daaromtrent. Bij de beantwoording van die interpellatie zal de Regeering in Den Haag zeker niet n.ilaten ook al op de voortdurende vriendschappelijke betrekkingen met Duitschland te wijzen. Zij zal wellicht de Kamer in overweging geven te vertrouwen op den gunstigen afloop der onderhandelingen, die nu gevoerd worden. Doch of daar wat van zal komen, of Duitschland Nederlands rechten zal erkennen en de kustvaart voor Nederlandsche schepen weder zal openstellen, dat is zeker de vraag. In do reeks van dementi's zoo af en toe in 't licht gekomen, is een eigenaardige leemte, die den schijn geeft of na het optreden van Jhr. Van Rochussen als Nederlandsche Minister van Buitenlandsche Zaken de vriendschappelijke betrekkingen tusschen Berlijn in *) Mits men liet Duitsclie volkswoord niet vergoot; „De Keizer wikt liismarok bes.-Mkt!" V Keb. Den Haag veel -verminderd zjjn. Dat is zuivere onzin! Uitdrukkelijfc heb ik verklaard dat Jhr. Van Roahuasan, door zijne volkomen bekendheid met de Berlijnsehe toestanden en door zijne uitstekende persoonlijke eigenschappen, de ware man is om de verhoudingen tuss'chén Nederland en Dnitschland te verbeteren en in een Wjjvende vriendschap te veranderen. Bij dii aienwe bezetting van den Duitschen gezantsohapspost in Den Haag is dit van bijzonder gewicht, want von Caüitz moet teruggeroepen zgn omdat hij naar Bismarck's oordeel — om het met één woord te noemen — „te gemoedelijk" geworden was. Daar krijg ik juist de avondeditie van de Nat. Zeitung in handen. Dat blad schrijft: -De koele diplomatieke betrekkingen, die sedert geruimen tijd tusschen Nederland en Duitschland bestaan, hebben herhaalde malen de bladen bezighouden. In het bijzonder lieten zekere Engelsche bladen er zich veel aangelegen liggen, den argwaan der Nederlanders voor een mogelijke annexatie van hun land door Duitschland levendig te houden. De Nederlandsche regeering betoonde zich tegenover de van Duitschland uitgaande voorstellen tot regeling van de vaart op de Rijnmonden en tot bescherming van de zalmvisseherij op den Rijn min of mee- boel en afkeerig, en de ta.il van onze officieu3e pers over de houding der Nederlandsche staatsmannen droeg er niet toe bij om dezen vriendelijk voor Duitschland te stemmen.. Dan volgt het uittreksel uit een artikel in het Dagblad van *s-Gravenhags, waarin elk spoor van verschil tusschen Nederland en Duitschland beslist wordt tegengesproken. Aan het s!ot van dat uittreksel zegt dan de National Zeitung bijna snijdend koel: ~Dat men in Den Haag de meest mogelijke verspreiding van dit Dagblad-artikel verlangt, blijkt uit het verzenden van een Fransen uittreksel uit dit artikel. Wij nemen daarvan nota als bewijs dat de nieuwe Nederlandscho Minister van Buitenlandsche Zaken, de heer Eochussen, dio verscheidene jaren Nederland aan ons hof vertegenwoordigd heeft, de gedachte vief- wil laten opkomen dat onder hem de betrekkingen tusschen Nederland en Duitschland meer gespannen waren geworden." Do National Zeitung la,tot dusverre het eenige blad dat van dit Fransche uittreksel uit het artikel in het Dagblad, dat overal heengezonden werd, nota neemt en dat den heer ilochussen houdt voor dengene die het artikel in do pen gegeven heeft. Dehier verschjjnende regeeringsbladenzwijgen daarover, niettegenstaande zij zeker in de eerste plaats met een „Fransch uittreksel" vereerd werden, Zij bewaren heden een even diep stilzwijgen, als toen de inhoud van het artikel hen van uit Den Haag langs officieusen weg werd medegedeeld. Wellicht zullen zij nog eenige dagen dit stilzwijgen bewaren om, met een vriendelijk uitvloeisel van het gewone esprit de corps, het den tegenwoordigen Minister van Buitenlandsche Zaken, Jhr. Yan Eochussen, die hier werkelijk persoonlijk veel sympathie oudervindt,niet lastiger te maken bij de beantwoording der intorpellatie-Gleichman. Dat man hier het aftreden van jhr. Van Roehussen zou wenschen, is een dwaze veronderstelling; hoewel de anders vriendschappelijk gezinde Nat. Zütun'j ernstig genoeg schrijft: „Jhr. Van Roehussen wil aan de bewering geen grond geven, dat onder zijne leiding de betrekkingen tusschen Nederland (en Duitschland meer gespannen geworden waren!"... „Meer gespannen" Is, zooals men weet, de vergrootèhde trap van „gespahsek". --- Feuilleton. DOKTER ANTONIO. Door RUFFINI. (Uit het Italiaansch vertaald) 25) (Vervolg.) — Zoo:' reide Sir John eenigszins verwondord. Ja, on het is ook do dag van uwe borrijdiiig, ging Antonio spoedig voort. Het is mij eone aangename plicht u mede te deelen, dat Miss Davene genoegzaam hersteld is. om zondor gevaar of ongemak de vermoeienis oener reis te weerstaan. Wonder dor wonderen! Sir John springt niet op van vreugde bij deze aankondiging vervalt niet in uitbundigen dank jegens zjfiï bevrijder, maar laat hem vertrekken met een verlegen: „Ach! waarlijk — zeer goed, dank u," eu volgt Lucie in het huis zonder een woord te spreken. Hoe kwam het dat Sir John deze lang begeerde tijding zoo opvallend koel ontving? Is hij niet 'dezelfde man, dieeenige weken te voren gaarne zijn bevrijding uit de Ostaria tegen eiken prijs gekocht had 'i Neen, Sir John is niet dezelfde man — Sir John is lui geworden, heeft geen geestkracht meer om een besluit te nemen. De oude heer heeft onwillekeurig de kleur van de omgeving, waarin hij «aft,overgenomen. De lucht, de zee, het zachte klimaat, alles heeft op hem gewerkt. Hannioai heett_zijn Capua gevonden. O Italië, schoon Italië! Uwe onsterfelijke toovermacht verzacht en onderwerpt alle natoren, hoe ruw en oproerig die ook mogen zijn; allee waarop uw warme adem speelt, onderwerp zich aan u. Velen zijn niet haat en wantrouwen tot u gekomen, ma ïr nauwelijks hadden zij de zoete melk uwer borst geproefd of zij legden de wapens neer, zegenden u en noemden u „Moeder." Uwe geschiedenis is vol van dergelijke overwinningen. O, land van schoonheden en rampen! Sir John was stil en somber. Lueie's onafgebroken blik scheen in hot diepst zijner gedachten te willen lezen en ongeduldig wachtte zij den uitslag zijna*overpe nzing af. Sir John wist echter zelf niet wat hij wilde. Eindelijk daagde or licht op in zijn gemoed; het wees hem op de moeielijkheid Bordighera juist nu te verlaten. Z[jne plantenverzp.me'ing voor Davenne _ was nog niet voltooid en Lucie's gezondheid was werkelijk zoo vooruitgegaan dat het jammer zoude zijn zonder noodzakelijkheid weg te gaan; en daar Aubrey niet in Londen kon zijn voorliet eind van Augustus, vond hij het ra idzaam Lucie zoo lang mogelijk van de heilzame lucht te laten genieten. loen hij tot deze slotsom kwam, helderde Sir John s gelaat op als dat van een man, die een raadsel heeft opgelost. Evenwel, zeide hij opstaande, is het mij aangenaam te weten dat wjj vertrekken kunnen, wanneer wij lust hebben, toch zie ik geen enkele reden, waarom wij onmiddellijk zouden heengaan, sooals dokter Antonio voorstelt of mijne lieveling moest dit wensehen. neen. papa! ik bid u, laat ons wat langer blijven, antwoordde Lucie levendig wij hebben het hier zoo goed. — Nu wjj zullen blijven, totdat het hier 1 te warm wordt, hernam Sir John. • zuchtte onwillekeurig, en geheel met i zich zelf verzoend, verliet hij de kamer zon- 1 der te vermoeden, dat zijne dochter, in het diepst van haar hart geschreid had bij de J gedachte dat zij de Osteria zou moeten verlaten. Twee uur later, toen Sir John bezig was zijne zake» op te ruimen, (Lueie was naar bed gegaan) kwam de dokter, en de baron sprak hem aldus aan; Grij gelooft dus waar» lijk, dokter Antonio, dat dit klimaat zeer goed is voor mijne dochter Antonio keek zijn ondervrager verbaasd aan, en antwoordde: Gij behoéft slechts de miss Davenne van heden te vergelijken met de Miss Davenne van eenige weken geleden, en gij kunt de vraag zelf beantwoorden; geen hoest meer, goede kleur, slaap en eetlust voortreffelijk. — Gij zijtj dus van oordeel, hernam Sir John, dat oen langer verblijf alhier dienen kan tot versterking van haar gestel? Antonio voelde een onweerstaanbare:! aandrang om over tafel en stoeie lieon te springen en den onvoorbereiden Engelscliman hartelijk de hand te schudden,— vaders van mooie dochters hebben geen begrip van de gevaren, waaraan zij zjjn blootgesteld, — maar hij overwon zichzelf en antwoordde waardiglijk: Ik betwijfel het niet. Dit klimaat is gezonder 35, 1728, 2833 personen, die tot geen kerkgenootschap behoorden. In Noord-Holland 297, 1105, 1177, 3879; Limburg 3,13,15 en 59; Gelderland 101, 185, 210, 699; Noord- Brabant 15, 81, 62, 192; Drente 72, 114, 187, 630; Groningen 96, 101. 302, 1655; O/erijsel 265, 220,205,516; Friesland 17+, 468, 670, 3862; Zee'and 165,806,460,987; Utrecht 36, 61, 145, 459; — totaal 1134, 3794, 5151, 15761. 't Gestadig toenemen en vooral het schielijk toenemen in de laatste tien jaren geeft inderdaad veel te denken; zelfs zooveel, dat het ons waarschijnlijk voorkomt, dat de Minister na oen volgende telling wel aanleiding vinden zal om met meer van een „handjevol",- maar van een handvol ti> spreken. Men schrijft ons uit Noo>rd-r Brabant: Als ik voor mij uitzie over veld enboseh, dan denk ik onwillekeurig aan de leute, die toch nog in 't verre verschiet is. Bouw- en weiland zijn met een groen waas overtogen. Hier en daar vertoonen zich nog wat knollen, waarin dehazen — echteliefhebbers als zij daarvan zijn — dezen winter moeielijk een schuilplaats Iconden vinden. Zij bl ij ven klein van stuk —de knollen— en het loof maakt weinig front voor groene bemesting. Het koren, dat vooral op den xandgrond uitmuntend te velde staat, had ®p dsn kleigrond veel van kleine slakken te lijden. Hot geeft zoo'n echt landelijk voorkomen dat hier en daar een paard in de wei gezien wordt. Aan veel kan men gewaar worden dat de lentatjjd nabij is, zelfs Turkenburg te Bodegraven geeft, door liet zenden van zijn prijscouranten van zaden, veel stof tot nadenken en tevens gelegenheid om zich van eea goede quantiteit te voorzien. Het zachte weer en de lage rivierstand — 't is hier het land van Heusden en Altena, onzaliger gedaehtenisse! — geven stof tot tevredenheid.' De vischvangst voorziet den spaarpot van menigeen. Dit zou echter ophouden, indien het water te hoog stond of ijsschotsen do rivier ïn boeien kluisterden. Als een blijk van waardeoring voor een geestige beschouwing over de Amsterdamsche effectenbeurs is den heer Justus Van Maurik te Amsterdam door een aantal effectenhandelaars een keurige coupe en twee sierlijke kannen op gedreven schaal, alles in cuivre poli met inscriptie vereerd. Sedert Eigen Haard hare wekelijksche nummers uitbreidde, kregen de maandelijksehe afleveringen een omvang, die het den uitgever wenschelijk doet voorkomen deze te veranderen in halfmaandelijksche afleveringen, met welke verandering thans een begin wordt gemaakt. Van goede zijde verneemt mendat in het kiesdistrict Gorinchem, voor de aanstaande verkiezing van een lid der Tweede Kamer, door de tegenpartij der anti-revolutionairen, geen candidaat zal worden gesteld. Mejuffrouw Woutman,onderwijzeres te Hoog-Blokland, is als zoodanig benoemd te Hoogwoude. — De heer A. Van der Willik, brievengaarder te Woordeloos, is tegen primo Februari e. k. eervol ontslagen en in zijn plaats benoemd, zijn zoon K. Van der "Willik. — In do SL Ct. van heden is opgenomen de wet houdende goedkeuring der overeenkomst betrekkelij k den onderhandschen verkoop aan de gemeente Dordt der rechten Tan den Staat op den Weeskinderendijk in die gemeente. Voorts het Koninklijk besluit tot nadere uitgifte van hoogstens ƒ 1.500,000 in schatkistbiljettenen ƒ7.000,000 in schatkistpromessen. — Het telegraafkantoor te Kaatsheuvel is voortaan op Zon-en feestdagen van B—l 2 des vm. geopend. Er bestaat nu kans dat de predikant te Oosterend, wien men het leven zoo moeieïijk maakte, de ƒ7OOO verdient, die men hem toegezegd heeft als hij een beroep naar elders aanneemt. We vernemen dat de bedoelde predikantj de heer J. F. L. Muller een beroep naar Heen vliet heeft ontvangen, Als Heenvliet nu maar niet het voorbeeld van Oosterend gaat volgen, anders zou het voor jonge predikanten al te verleidelijk kunnen worden om te trachten het met hun kerkeraad te kwaad te krijgen. Men schrijft ons uit Wjjhe: In de heden gehouden vergadering van den raad is behoudens hoogere goedkeuring, besloten den tol op den kunstweg Wijhe—Raalte op te heffen. Tot onderwijzers werden benoemd aan de dorpsschool de heer H. Eedde te Dalfsen, aan de school te Wechterholt de heer M. H. Brascamp te Grafhorst, terwijl het onderwijs in de nuttige handwerken werd opgedragen aan mej. M. A. De Roos alhier. De volksbibliotheek, voor eenige weken door ons Nutsdepartomont opgericht, heeft de belangstelling van het publiek in hooge mate gaande gemaakt. Bij de uitreiking der boeken, die om de 14 dagen plaats heeft, worden telkens p. m. 60 boekdeelen xer lezing uitgegeven. Door dit gunstig resultaat aangemoedigd hoopt het bestuur weldra aan de bibliotheek zoodanige uitbreiding te geven, dat aan de veelvuldige aanvragen kan voldaan worden. --- HOOFDSTUK XIV. Sicilië. _ Laat op een warmen zomeravond, zaten Sir John, Lucie en Antonio, op het balkon naar de nachtegalen te luisteren, en de maan te bespieden, toen de heldere schijf een poosje op den top van den heuvel van Bordighera stil bleef staan, en heldere lichtstralen schoot door het zware geboomte, die als vuur schitterden, deed Lucie eene kreet van verrukking hooren. — Is het niet aan een vulkaan gelijk? vroeg zij, ik heb er nooit een gezien, maar ik verbeeld mij, dat het daarop lijkt, en zij wees naar den heuvel. — Gij hebt gelijk, zeide Antonio: het heeft er zelfs zooveel van, dat ik mij verbeeld tc kijken op inijne oude welbekende Etna, in miniatuur. Het brengt meaigen gelukkigen nacht in mijne herinnering, toen ik op het dak van ons hui» in Catanië de plechtige voovtniokenen van een vuurspuwing bespiedde er. blijde droomen droomde voor do torkomst, die echter weinig bewaarheid zijn geworden. Dat gaf aanleiding tot menige vraag van Lucie en menig antwoord van don dokter. — Gij hebt ons nooit verteld, waarom gij genoodzaakt waart Catanië te verlaten, s ik niet in- • stemde met den strijd; maar al mijn tijd word door mijne ambtsplichten ia i, beslag genomen. De cholera,, hoewel win- ; der doodelijk dan te Palermo, maakte toeh .» veel slachtoffers in Catanië en mijne hulp werd > dag en nacht vereiseht. Eens wei*d ik 's avondsf in de maand Maart gehaald aan, het bed vaal een geliefden vriend, die plotseling ziek was geworden. Ik kwam juist tijdig genoeg om de eers'te kenteekenen te bespeuren van lieerschende ziekte, toen eeii troepje soldaten! binnenkwam. Een bevel van gevangenneming [ van mijn vriend was uitgegeven en een sergeant aan het hoofd van ses man waren gezonden om hem in persoon, in hechtenis te nomen. Men gelastte den armen zieke het j bed te verlaten en de soldaten te vergezellen. Ik kwam tusschoßbei.de, maakte m'/jn naam en beroep bekead, enzeide, dat zij i/lijn vriend vermoorden zouden, als. zij in zijn tegenwoordigen toestand vervoerden, eikf bwcht de» seïgeani de groesie li»'theid, die hij op zich laadde, ondrj- het oa,~, Tilet antwoord dat ik kreeg, was, stipre orders gegeven waren, en datvta>--";n "vriend : dood of levend mee moest; trok de sergeant zyn zwaard (]j °fncde; Ik kon mij met langer W wingen by dcze | schandelijke handelwijze. ±k weet heden ten j dage nog niet, wat r ezegd of gedaan heb. maar de zaak mnüip jQ niej. nl,}n6 tenisneming; i» v,"'"_;d Lïcfc hot huis uitgezet | en de straat opgedreven. (Wurdt vervolgd|. --- bericht. Zij die zioh met 1 Februari op het BOTTERBAISCH NIEUWSBLAD abonnoeroa, ontvangon de tot dien datum verschonende nummers gratis. Men atoonneort zich bij alle Boekver koopers en Postdirecteuren, alsmede direct aan het Bureau van ons Blad. DE DIRECTIE. ---