Feuilleton. DE RUSTVERSTOORDER. Verhaal van VICTOR BLüTHGEN, uit het Duitsch vertaald door OOM FRANS. 10) (Vervolg.) IV. Koert zag hem een poosje droevig na. Toen kon hij niet nalaten er over te lachen Ou zijn weg verder vervolgende zei hij tot zichzelven: De man is letterlijk dwaas en gek — daar is geen twijfel aan, heelemaal gek ! Hij 2*l waarachtig in staat zijn een oproertje te doen ontstaan. Maar-neen, dat zou toch te erg wezon! Dat groote kind zal toch wel wijs ge- Boeg zijn, om te begrijpen aan welke onaangenaamheden hij zich zou blootstellen, als hij hot tot zulke uitersten liet komen. Misschien ïindt hij er een kinderachtig genoegen in om »Ü zoo te beleedigen, maar ik ben er de man niet naar om mij alles zoo maar klakkeloos te laten welgevallen, daar zal ik wel gauw een schotje voor schieten, en toch — toch zal ik alles doen om een familieschandaal te voorkomen. Hadden ze liever iemand anders hierneen gezonden! Wij zouden zoo erg naar de erfenis verlangen, en daarom alleen zouden wij or ons mede bemoeid hebben! Maar 'tis Waar, het heeft er wel wat van; de schjjn is tegen ons', want al wat er nu op het goed verbeterd wordt, dat geschiedt ten koste van ?°m> 91* «ter zou papa het hebben moeten be, eu. yom >3_ toch nog zoo dom niet! Maar om, hy zal zich toch wel laten overreden en 0r3> moet ik te laatste instantie, nichtj® von Lebzow ter hulp roepen. Die man vertelde mij gisteravond toch, dat zij zoo'n grooten invloed op hem heeft. In ieder geval geen langer uitstel. Ik moet ergens mijn intrek nemen, en er voor zorgen, dat mijn gezag er niet door lijdt, en dat men mij niet ga tegenwerken, om hem in zijn verzet te sterken. Die Drewis zie ik daarvoor juist in staat. Haastig voortloopende kwamen al die gedachten bij Koert op. Toen hij kort bij den tuin kwam, begon hij langzamer te gaan en op eens stond hij stil.Hij zag een rooü doekje glinsteren en die het droeg was, Anue-Marie. Hij herkende dat doekje terstond, als hetzelfde, dat hij dien ochtend vroeg in den tuin had opgeraapt. Koert bleef haar een poosje aanzien Naast haar liep een groote hond, vroolijk blaffend en springend, waartoe zij het dier spelend aanmoedigde. Koert trad schoorvoetend naar haar toe. Als driftige menschen, zooals Koert was, beseffen, dat zij iets verkeerds hebben gedaan, waarover zij zich moeten schamen, worden zij daardoor erg getroffen, zonder zich er over te verontschuldigen. Indien zij nog altijd zoo zeer tegen hem was ingenomen zou hij hel maar aan het noodlot overlaten, of door het een of ander toeval de goede verstandhouding zou worden hersteld. Het was wellicht maar het beste, zoo hij met haar een gesprek begon over oom. Dat was iets wat een derde betrof, ;aaar waarin zij beiden belang stelden; dat zou aanleiding zijn, om lang en breed over zaken te spreken, en daardoor j de persoonlijke meeningen voor het oogenblik niet aan te roeren; mogelijk zou al het gebeurde op gisteren er wel geheel door ver; drongen worden. Koert groette haar, nam het | voorkomen aan als geheel verdiept in zaken, en ging naar het jonge meisje toe. | _ Goeden morgen, nichtje, kunt gij mij eenige oogenblikken over iets zeer gewichtigs te woord staan ? Maar zeg mij eerst, hoe is het met uw voet ? Anne-Marie schrikte niet weinig, toen zij zoo onverwacht zijne stem zoo vlak bij zich vernam, maar dadel ijk werd hare houding koel en op vrij stroeven toon herhaalde zij spottend : — Hoe het met mjjn voet is? Zooals u ziet, mijnheer von Boddin, dat gaat vrij wel. Ik dank u intusschen voor uwe belangstelling. Ook moet ik u nog bedanken voor het teruggebrachte doekje en niet minder voor het compliment dat mij daarbij, namens u, is overgebracht. Verder weet ik niet, dat er iets tusschen ons zou te bespreken zijn. Dat bleek dus eene formeele oorlogsverklaring. Koert vertrok geen spier van zijn gezicht, hoe onaangenaam het hem ook aandeed. — Vindt ge goed dat wij ons gesprek verder in den tuin vervolgen ? Geloof mij, ik zou er niet zoo bepaald op aandringen, zoo ik er niet van overtuigd ware, dat het voor u van overwegend' belang is. In den tuin zullen wij daartoe ongestoord gelegenheid kunnen vinden. Anne-Marie werd door die woorden eenigszins onthutst en zei, na eenige aarzeling: — Zooals ge wilt; kom Deen. Zij streelde den hond over den ruigharigen kop, het dier vloog vooruit naar den tuin toe, keerde weer tot haar terug en was dol van speelschheid en uitgelaten in zijne bewijzen van gehechtheid aan zijne meesteres. Anne-Marie had zich voorgenomen, zeer teruggetrokken en fier in hare houding te zijn. Haar voorkomen scheen sinds gisteren geheel veranderd; toch had zij zich, evenmin als toon, van een parasol voor| zion, Zij wilde den schijn vermijden, alsof zij had toegegeven aan de aanmerkingen van dien onbeleefden neef, die er niet eens aan scheen te denken, hoe het behoorlijk was, dat hij voor haar den tuindeur openmaakte en die desniettegenstaande het waagde haar lessen van wellevendheid voor te houden. Die onbeleefde neef liet haar toch eerst binnen gaan. — Ik heb haar toch in mijne armen gedragen, dat kleine, trotsche, booze ding! dacht hij. Zij ging door tot een breed pad, in den helderen zonneschijn en wachtte tot hij naast haar liep. — En nu, als ik vragen mag, wat had u te zeggen? — Freule, ge weet natuurlijk wat de oorzaak is van mijne komst hier? De freule knikte toestemmend. Het was haar aangenaam te bemerken dat hij haar niet langer als nicht aansprak. Hoe meer hij zich op een afstand hield, des te meer waande zij zich gevrijwaard voor zijne onbeleefdheden. — Ge weet, dat door de rechtbank aan mij is opgedragen — wil daarop wel letten door de rechtbank, — om hier mijn intrek te nemen, het beheer van het landgoed door uw oom aan mij te doen overdragen, voortaan zelf hier het bestuur te voeren en de opbrengst te innen en die te verantwoorden. Aan oom is een vaste som toegelegd, daar hij behoorlijk van leven kan, en buitendien behoudt hij aanspraak op alles wat het landgoed voor huishouding kan opleveren. Ik wil u eerlijk bekennen, dat ik hier kwam, met hst voornemen van niet veel toegevenheid te betoonen. Want ik heb immer een vreeseljjken tegenzin gehad, tegen alles wat zweemde naar ongeregeldheid en wanorde. Ik heb een afkeer van dat ongepast toegeven aan luimen en grillen, aan spilzucht en verkwisting, waarover men lacht en dat sommigen aardig believen te noemen, maar wat naar mijne meening strekt, om ons in de oogeu van anderen bespottelijk te maken, en dat dus vooral niet past aan onzen stand. Doch ik ben van dat voornemen teruggekomen, en ik wil gaarne alles ten zachtste behandelen. — Maar waarom moet u dat alles juist aan mjj mededeelen? vroeg de freule ongeduldig en op spottenden toon. Ik heb gisteren al het genoegen gehad, uwe denkbeelden daarover te moeten aanhooren. — Het zal nu ook de laatste keer wezen, dat ik er u mede lastig val, freule. Ik ontmoette zoo straks uw oom en tot mijn leedwezen moest ik uit zijne woorden opmaken, dat hij van plan is, niet de minste acht te slaan op mijne lastgeving. Hij wil mij het bestuur niet in handen geven en weigert zelfs mij den toegang in zijn huis. — Daarover moet u maar zien, het met oom eens te worden, mijnheer von Boddin; ik heb daarin niets te zeggen. — Maar bedenk dan toch, dat, als die oude mau zoo onverstandig en hardnekkig bleei weigeren, ik genoodzaakt zou zijn de hulp van de bevoegde macht in te roepen. Dat zou een publiek schandaal worden. Veronderstel eens} dat hij zelfs zich met geweld verzetten wilde — ik geloof dat hij er waarlijk toe in staat zou zijn, — dan zou dit de zaak nog verergeren, want dan zou hij strafbaar worden. Dat moeten wij trachten te voorkomen, en daarin moet gij mij helpen. Koert bleef stilstaan; hij had opgewonden gesproken en zag er somber uit. Anne-Mario bukte over een bloembed en brak een takje af. 4Wordt vervolgd.) --- Binnenland. ROTTERDAM, 8 Maart. Peter Muller, die bij d3ii braad aan de Glashaven, hoek Scheepmakersliaven alhier, zijne schoonmoeder heeft willen redden, doch deze op het bovenportaal moest achterlaten, waar later haar verkoold lijk is gevonden, is hedennacht aan de bekomen brandwonden na een hevig lijden in het Stedelijk Ziekenhuis alhier overleden. Ziedaar dus het tiende slachtoffer in zoo korten tijd; drie bij den brand aan de Boompjes in Augustus van 't vorige jaar, vijf bij dien in de Vondelstraat in November, twee nu hier. Thans komen we even op de vraag terug of het geen plicht is naar middelen uit te zien om aan die noodlottig samenloopende omstandigheden het hoofd te bieden en meester over haar te worden. Er moet daartoe cén doeltreffend middel zijn, nl. dat men tegen elk dier omstandigheden in't bijzonder opgewassen zij, dan kan een samenloop niet noodlottig wezen. Zijn wij dit werkelij k ? Is hier gerekend op alle gevallen, die zich bij brand kunnen voordoen? O, we twijfelen geen oogenbük aan het vervullen van ieders plicht, ook bij deze laatste treurige gebeurtenis. Maar plichtvervulling is een hoogst rekbaar iets en daarenboven zeer betrekkelijk; zij hangt vooral ook af van de krachten, waarover men te beschikken heeft. En zijn die krachten hier voldoende ? De vraag is meer gedaan, doch nooit bevredigend beantwoord; we beschikken overeen brandweer, die zich met toewjjding van haar taak kwijt; doch juist in de warmte dier toewijding, welke verre boven onzen lof verheven is, maar die toch niet voorkomen kon dat alhier thans tien menschen binnen zeven maanden hun leven door brand verloren, vreezen wij 't bewijs te moeten zien, dat de brandweer over geen voldoende middelen beschikt om datgene te verrichten, waartoe de moed, de doodsverachting harer manschappen haar in staat zou kunnen stellen. Het treurig feit van Zondagmorgen hebben wij niet te beoordeelen; hoe de brandweer heeft gewerkt, of zij vlug op de plaats aanwezig was, of alle bluschmiddelen in bekwamen staat waren, dat alles vragen wij nu niet; het feit dat het vuur binnen twee uren gebluscht was, is _o. i. bewijs genoeg dat er veel krachtsinspanning is betoond en dat dus wel gedaan zal zijn, wat bij mogelijkheid gedaan kon worden. Doch zoa er nog niet meer gedaan zijn, wanneer de hulpmiddelen alle aanwezig waren geweest, die de wetensohap ter bestrijding van dergelijke onheilen heeft uitgevonden. Reeds vroeger is gewezen op het bestaan van respirators, toestellen die in staat stellen door een verstikkenden rook te dringen, zonder gevaar dat de ademhaling belemmerd zal worden. Onze brandweer kent ze niet. Brandweerbuizen en . brandweerpakken bestaan er die onbrandbaar zijn en hem, die ze, draagt, in staat stellen den vuurgloed tegemoet te gaan en zelfs de vlammen niet te schroomen. Onze brandweer heeft ze niet! Wij kennen bij het personeel der brandweer mannen genoeg, die, van dergelijke hulpmiddelen voorzien, geen oogeublik zouden aarzelen om overal binnen te dringen en 't felste vuur te trotseeren. Aan moed hun waarlijk niet. Mogen we de vraag niet doen of de arme vrouw, wier lichaam thans verkoolde wellicht niet te redden zou zijn geweest, wanneer een kloeke gast voorzien van zoo'n buis en van zoo'n respirator in staat ware geweest om op de aanwijzing van den man, die beproefd heeft zijne schoonmoeder te redden, naar boven te dringen ? "We hebben onder de brandweer middelen brandladders, maar reeds meermalen [is er op gewezen dat dergelijke bijzondere middelen door vast personeel bewaard moesten worden, opdat zelfs bij het kleinste alarm terstond alle middelen in gereedheid en aanwezig konden zijn. Netten en zeilen met de noodige inrichtingen om menschen uit de bovenverdiepingen op te vangen heeft men hier evenmin; toch worden ze bijna overal elders gevonden en bewijzen zij uitstekende diensten, 't Komt ons voor dat ze ook bij den brand aan de Scheepmakershaven goede diensten hadden kunnen bewijzen; de slachtoffers hadden dan hun weg niet langs een brandende trap behoeven te zoeken. Wij weten het, elke reorganisatie kost geld en 't aanschaffen van hulpmiddelen eveneens, maar na de over-droeve lessen, hier in zoo korten tijd opgedaan, zal niemand in onze gemeente durven bew„eren, dat een góed-ingerichte en goed-toegeruste brandweer niet veel geld waard is. Men bedenke, ieder van ons kan eiken nacht eenzelfde onheil treffen; de grootst mogelijke voorzichtigheid van eigen kant voorkomt toch het gevaar niet uit mogelijke onvoorzichtigheid van baren voortgesproten. Wij vragen geen dure of weelderig ingerichte brandweer; de brandweer die we hebben heeft ons geheele vertrouwen; maarjuist daarom heeft ze recht, dat van do toewijding die zij brengt, de meeste vruchten worden getrokken door aanschaffing van de beste middelen tot redding van in nood ver* keèrende menschon. Evenals goed gereedschap zijn ook goede hulpmiddelen reeds het halve werk; de aanschaffing van die middelen kan zoo ontzettend veel geld niet kosten, 't is om enkele duizenden guldens op zijn hoogst te doen. Heden is op het etablissement te Feijenoord de kiel gelegd van het stoomschip Hollandia, voor rekening van de firma Win. H. Muller & Co. alhier. Het wordt geheel uit staal vervaardigd en is als zoodanig het eerste van dien aard, dat in ons land wordt gebouwd. Dehoofd-afmetingen zijn: lengte 250 Eng. v., breedte 33'/, Eng. v. en holte 19s/4 Eng. v., het laadvermogen is 1500 ton. De werktuigen en ketels, die mede te Fejjenoord worden gemaakt, zijn van het compoundstelsel. Naar wij vernemen zal mevr. Offel—Kley den 24sten dezer haar beneficevoorstelling geven, waartoe haar keus op het Bloemenmeisje is gevallen; dan volgt 3 April het benefiet voor den heer Yan Zuylen, waartoe wellicht de keus op VAventurière zal vallen, terwijl prof. Burgerdijks vertaling van Skakespeare's Taming Of the Shrew in het laatst van April wordt opgevoerd, vermoede - lijk als benefice-voorstelling voor mevr. Egener—Van Dam. Er zijn — zoo schrijft deStand.m een eigenaardige beeldspraak, getiteld Troebel Water — enkele beginsellooze lieden uit hun kamp (dat der conservatieven) zoo af en toe naar ons toe komen schuiven, die het op den duur toch niet bij