Maritiems Correspondentie. Mijn zegsman had dan toch geen ongelijk, toen hij ruim een kwartaal geleden mij in vertrouwen mededeelde, dat de blokkade afhankelijk was van de concentratie onzer strijdkrachten in Groot Atjeh en ongeveer 6 maanden zou duren, welka mededeoling in mijn brief van 15 Januari tot een publiek geheim werd gemaakt. In mijne vorige correspondentie meldde ik TT dan ook reeds de opheffing daarvan, met uitzondering van een Kuststreek van ongeveer ,5 mjjl (waar van mijlen sprake is wordt daarmede de geographische bedoeld) groot op de Noordkust gelegen en wel met ingang van primo Maart, de defensielijn van den kraton was toen gereed en kon een gedeelte der troepenmacht bestaande uit 2 bataillons naar Batavia terugkeeren. O ver het voor- en tegen van dien maatregel is reeds zooveel geschreven, datikmijnleekenoordeel voor me zelve zal bewaren, doch over de voorgenomen inkrimping der vloot acht ik mij bevoegd een bescheiden woordje mee te praten. Het plan bestaat om het maritieme eskader tot 4 oorlogschepen en 2 stoomschepen der Gouvernements Marine te reduceeren, een cijfer dat zeker zeer gering mag geschat worden om de politie ter zee met succes te handhaven, aangezien het te bewaken gedeelte tot over.de 113 mijlen is uitgestrekt. (Berekend van de grens tusschen Si-Lekafc en Si-Badi westkust tot Poeloe Eampey oostkust.) En juist in de tegenwoordige tijdsomstandigheden is eene goede bewaking zeer geweuscht, geheele ladingen oorlogsmaterieel zijn uit de oude en nieuwe wereld naar Azië overgevoerd, om in China van de hand te zetten, doch zijn in de uitvoering daarvan voorkomen door de Fransche vloot, zoodat veel van die contrabande te Singapore op afnemers wacht. En wat is nu duidelijker dan dat het oog op Atjeh is gevestigd, waar het tegen goede prijzen afnemers zal vinden. Men mag dan ook gerust aannemen, datAtjesche agenten al hun ijver en slimheid zullen aanwenden om het leeuwenaandeel van dat buitenkansje te bemachtigen en voor den io voer is geen bezwaar, want zoodra het eskader ontbonden is en de nieuwe regeling in werking is getreden, zullen geheele ladingen ongestoord gadebarqueerd kunnen worden. De toekomst lacht ons zeker niet toe, de verbitterde bevolking zal niets onbeproefd laten om hare wraakoefening op allerlei wijze aan den dag te leggeu en wanneer ze hierin ge* steand .wordt door een goede wapenrusting, wacht een strijd voor een duurzaam bezit ons in het naaste verschiet en wie zal daar de zegepraal bevechten? Ik blijf hier een antwoord op schuldig, een huivering voert mij door de leden bij de gedachte aan dat oogenblik en dat toch niet uit kan blijven. De geest van philanthropie moge onze bestuurders nooit berouwen, doch of daardoor het waarachtig belang onzer Koloniën gebaat wordt, geloof ik niet, men heeft nu eenmaal de worsteling om het bestaan van Atjeh aanvaard, welnu laat men dan ten koste, wat het wil, dien staat van represaille opheffen, i".? Schatten zijn voor het bezit van Atjeh verspild, offer op offer is daarvoor gevallen en nog dagelijks eischt het menschenlevens, waarvoor-men slechts de dagelijksche gebeurtenissen behoeft na te gaan. De gruwelstukken op onze soldaten gepleegd onder de oogen hunner kameraden, drukt loodzwaar op de moderne maatschappij. Tot binnen den kraton dringen de vijanden om ons in de hartader aan te tasten en daar eon bloedtooneel aan te richten, trots alle voorzorgsmaatregelen. Doch genoeg daarover, men zou mij van pessimisme verdenken hoewel hier.de feiten spreken en wat kan mijn pathos uitwerken, wanneer dat overschreeuwd wordt door handlangers, die alles aanwenden om den toestand te verbloemen • en jonge, mannen voor het Koloniale leger aan te werven, om hier hunne kraohten voor goed te ondermijnen of steeds blootgesteld te zijn om, zoo de epidemische ziekten hen spaart, als een weerloos dier afgemaakt te worden. Over de uitwerking der blokkade, waarop reeds met een enkel woord in mijn vorige brieven gezinspeeld werd, kan in bevestigenden zin moeilijk geantwoord worden; heeft het geen doel getroffen,! wat betreft het tot reden brengen van de oorlogspartij, hetgeen trouwens voldoende bekend is, de toevoer van de noodzakelijkste artikelen om aan hun verzet voldoende kracht te ontwikkelen, is zeker tot een minimum gebracht en wat niet rechtsstreeks van de zeezijde is ingevoerd kan licht door bevriende staten verstrekt zijn. Het beteugelen der visscherij, waardoor een voorname tak van industrie in zjjn hartader werd aangetast, kon slechts met het oog op de beperkte maritieme middelen gedeeltelijk uitgevoerd worden, het vernielen vau netten en vissohersvaartuigen werd door de schepen wel menigmaal toegepast, en speelde bet geweervuur hierbij een onbeduidende rol, doch dat hielp zoolang als een schip aanwezig was. De ernst om dat verbod met kracht tegen te gaan, ontbrak, de stoomvaartuigjes en barkassen die daarvoor uitmuntend dienst konden doen, bleven renteloos liggen. Vroeger werden die gebruikt, om de gewapende sloepen te sleepen, die 's nachts op brandwacht kruisten doch i van dat middel werd spoedig afgezien, doordien ze hunne aanwezigheid te veel verraden bij stoomafwerken,. rook of andere kenmerken. Het zijn dus lastposten geworden, die steeds het schip, waaraan ze toebehoorden, moesten volgen en die in hare bewegingen zeer lastig waren. Bovendien moesten de opvarenden, en de vaartuigjes ia bruikleen van de Bataviasohe havenwerken gevoed, betaald en onderhouden worden ten laste van het Departement der Marine en N.-I. Daar bovendien ten behoeve der blokkade alles werd geannexeerd wat drijven kon en door stoom gedreven werd, was dat een welkome gelegenheid om eenige stoom vaarttuigjes van het Bin. Bestuur, welke uit Europa waren aangevoerd ten einde den opium-sluikhandel langs Java's kusten tegen te gaan, doch welke niet aan het vereischte beantwoorden doordien de snelheid in stede van 12 slechts 8 mijlen bedroeg, ook in bruikleen aan Marine af te staan. Die scheepjes (groot model stoomsloepen van zeer lichte constructie, welke, wanneer ik mij niet bedrieg, in Engeland zijn gebouwd) waren spoedig op, en werden te Oleh leh door het dienstdoend wachtschip bewaard. ' xyj*.""', Over het personeel valt het navolgende mede te deelen, ; -.",'•?*..•-.-, ''-/■,_>_-v Transporten onderofficieren en mindere sopehelingen zijn in den jongsten tijd aangekomen, waardoor, een gelijk aantal manschappen wegens lang verblijf in de koloniën etc. konden repatrieeren, ofschoon nog een groot aantal overbleven, welke het driejarig verblijf reeds lang overschreden zijn en met verlangen naar een verandering der toestanden uitzien. Dat zal dan ook niet lang meer uitblijven, de Marine detachementen aan boord der Gouvernements vaartuigen en hopperbarges komen spoedig disponibel, zoodat op vervanging kan gerekend worden en dus velen het lieve Vaderland in den loop van hot jaar zullen weerzien. Zooals overal, bestaat ook in het thuisvaren een middenweg voor enkele gelukkigen te bewandelen, - waardoor geen staartje aan het driejarig verblijf wordt ge voegd. "Men moet daarvoor vriendjes of goede kennissen in 't Haagje 'hebben, welke dat zaakjo klaar spelen en £ waarbij een oude moeder, wanneer men gehuwd is een ziekelijke vrouw, kreupele kinderen ook wel finantieele zaken in figuurlijken zin moeten optreden. '.-. De bevordering onder het vaste korps onderofficieren was dit jaar schaars; een teleurstelling voor hen die er op gerekend hadden, dat de openvallende plaatsen zouden aangevuld worden. Slechts zijn de schrijvers de hooge aandacht waardig gekeurd van het Dep. van Marine, waardoor . de 2e schrijvers bij een administratie a/b der schroefatoomschepen Ie klasse, of daarmede gelijk gestelde schepen, werkzaam zijnde in verbeterden finantieelen toestand zijn geplaatst. In 1883 richtte dat korps reeds een verzoekschrift aan den Minister, waarin er gewezen werd op hunne achterstelling bij' de onderofficieren in het algemeen, bij de collega's van andere wapens in het bijzonder, welke toch in eene betere positie geplaatst waren en waarvan het gevolg is, dat jaarlij ksch zoovele jeugdige krachten den zeedienst verlaten om elders een beter bestaan te zoeken. Een incompleet van dat korps is dan ook reeds de oorzaak, dat op de kruisers een derden schrijver uit de sterkte is geschrapt geworden. Het mag echter niet ontkend worden, dat sedert da indiening van iets tot hunne verbetering is gedaan. Het. materieel houdt zich nog vrij goed staande Met uitzondering dat nu en dan een schip aan den dienst ontvalt om zich op te lappen, gaat het overigens bevredigend. Met een sukkeldrafje wordt het kruisgebied van ongerechtigheden gezuiverd en daar er geene booze geesten zijn, die de blokkade zullen forceeren, behoeft slechts een waakzaam oog gehouden te worden op de bewegingen der schepen,, die met vreedzame doeleinden de kuatstaten aandoen. Slechts een drietal schepen van het maritieme eskader kunnen 10 a 11 mij Is vaart behouden, de overigen, waaronder het vlagge • schip begrepen, halen hoogstens .7 mijl, doch kunnen die. vaart niet altijd behouden. De particuliere stoomers, die in de lijn Atjeh— Fenang varen, loopen zonder onderscheid ruim 10 mijl, zoodat die door het gros van onze oorlogschepen niet te achterhalen,zijn. Nadat Zr. Ms. stoomschip „Leeuwarden" ongeveer een maand te Telok-Semawe heeft vertoefd om in eenigszins presentabo.'en toestand te worden gebracht, is het naar Java gesleept door de hopperbarges „Kedirie"en„Soerabaia" gecoavoyeerd door Zr.Ms Stoomschip „Borneo" om aan het Marine Etablissement te Onrust in reparatie te worden opgenomen Het artilleriatisch vermogen en ammunitie benevens vele andere artikelen van den scheepsinventaris zijn in de \ Magazijnen op het Eiland Bras opgeslagen om het schip minder diepgang te geven, met het oog op het gevaar van 't lek, dut hetzelfde was gebleven. Wanneer men het' achterschip van dien bodem niet ziet, dat door gemis van steven en roer een onmogelijk figuur maakt, zou men niet vermoeden, dat het nog zoo weinige dagen geleden het gevaar van schipbreuk ontsnapt is. Het is dan ook het algeme&n gevoelen, dat een schip van nieuwe constructie bijv. compositie of ijzer zeker verloren zou geweest zijn, aangezien het zware stooten'op den steenachtigen grond den romp onder water zou vernield hebben; thans heeft de „Leeuwarden", den roem van baar bouw zeker niet beschaamd. Zij is in 1859 te VliseiDgen op stapel gezet, liep in 1861 af en deed vanaf 1866 voortdurend dienst, zoowel in de Koloniën als binnen Europa. Het rif waarop het strandde, is nauwkeuriger bepaald; volgens de kaart lag het op 96° 59' O. L, en 5° 11'.45"N.B. en volgens de nieuwe opname 95° 59' 45" O. L. en op dezelfde breedte, het verschil is dus slechts 45 seconden dat het oosteljjktr is gelegen. De peiling op oen groep kenbare boomen bij Goma Goma bleek later abusievelijk te zijn, daordien twee dier boomen waarvan juist de kenbiarste, verdwenen waren terwijl bij,de opname van het rif, een stroom werd waargenomen, loopende gestadig in Z. W.ljjke richtiDg Daar de „Leeuwarden".ongeveer 1 mijl beoosten het rif stond, toen het zeil zette om de reis naer Segli te maken," de koers W. t. 'N. was, is hier de mogelijkheid niet uitgesloten dat het door die stroom om de Z. W. is gezet, dus den wal in. | De naam van den stoomer in mijne vorige correspondentie bedoeld, welke wegens een opium - pergara wa3 opgebracht en te Olehleh wordt bewaakt, is de „Hok-An'en vaart onder Ned. vlag. Het schip kwam van Singapore en moest onder meer Tamiang op de Oostkust van Atjeh aandoen, waar bij de visitatie door een gewapend detachement van Zr. Ms. Stoomschip „Banka" drie kisten opium onder de lading werd ontdekt, welke niet op de scheepspapieren voorkwamen. Tot het samenstellen van een gids voor het bevaren van deze kust, waarvoor de bevelhebbers van schepen tot het verstrekken van gegevens zijn uitgenoodigd, zal ik in eené volgenden brief breeder bespreken. £ 'v%.' --: ";S:'--'£r*:-"- Si-Ande. Atjeh, 15 April, 1885. --- Gemengd Nieuws. Bij de prinses De Sagan te Parijs zal den 2n Juni een bal worden gegeven, waarvoor de kostuums of da koppen moeten gekozen zijn uit de natuurlijke historie van Buffon. — De heeren zullen er verschijnen als leeuwen, olifanten, tijgers, bulhonden enz , de dames als witte katten, kolibri's, duiven, wespen, spinnen en wat niet al!!.:■"_;. Het- Leip zig er Tgul. bevat het verhaal eener eigenaardige kamorverlichting door middel van — leverworst. De man, aan wien dit verhaal ontleend is, kocht in een der winkels te Leipzig een stuk leverworst, dat hem, toon bij tehuis kwam, ecbler door geur en uiterlijk zoo weinig voldeed, dat hij het eertt aan een nader onderzoek onderwierp. Het bleek uit meer dan 60 pet. talk of darmoet to bestaan en van lever waren er slechts geringe sporen in te vinden. Hij kwam toen op den inval er een paar draden lampenkatoen door te halen en die aan te steken en zie! het brandde tot het laatst toe met een heldere vlam. De geur echter was van dien aard, dat de gasfabrieken vooreerst nog wel geen last van de nieuwe concurrentie zullen hebben! •--'-> | Het Had vermoedt dat de worst bestemd was ter exportatie naar — Rusland. De struisvogelteelt belooft in Zuid-Californie, Arizona, Nieuw-Mexico, Texas en andere zuidelijke staten een groote vlucht te zullen nemen. In het voorjaar van 1883 werd daarmede te Anaheim een eerste proef genomen, die na eenige moeite zoo goed gelukte, dat wtldraverdere stappen in dien geest te wachten zijn. ' Tot nog toe worden jaarlijks uit de Kaapkolonie voor zes a zeven millioen dollars struisveeren in Amerika ingevoerd. Elke vogel levert ongeveer voor 150 dollars. Dit op zichzelf is reeds de moeite waard, doch door een goede broedmachine en een doelmatige behandeling is de winst op den verkoop der jonge vogels oneindig veel grooter. Een gezond wijfje kan gemiddeld per jaar op een nakomelingschap van 20 vogels rakenen, en dit vertegenwoordigt èen som van 2000 a 3000 dollars. Zonder belangrijk kapitaal kan de zaak echter niet gedreven worden. De 21 vogels, waarmede de kweekerij te Anaheim begon, kostten bijvoorbeeld 20,000 dollars; voorts is er een uitgestrekfc.terrein en voortdurend een nauwkeurig toezicht noodig. Op 21 Februari laatstleden) begaf Karel Courtin. oud 19 jaren,zich naar Donas (Maine-en Loire) bij de weduwe Suzanne, zijne tante. Hij had sedert eene maand do gevangenis van Fontevroult verlaten, waar hij twee jaren straf wegens diefstal had ondergaaD. Hij kroop over den muur en geraakte binnen. Zijne tante verschrikte, noemde hom dief en baanstrooper en dreigde hem met een hooivork. Courtin ontnam haar dit werktuig en dreef haar achterwaarts tot in het diepste van den kelder. Daar wierp hij haar op den grond, sloeg haar met de hieleneenèrlaars, brak haren schouder en drukte vervolgens hare ribben en hare borst plat. Daarna sleepte hij de ongelukkige bij de haren voort en poogde haar den hals af te snijden met een snoeimes. Het mes, dat verroest en bot was, sneed niet. De moordenaar werd toen woedend, bracht zijn slachtoffer meer dan dertig messteken toe en liet zijne tante stervende in eenen afgrijselijken bloedplas liggen. Vervolgens wierp hij door het huis alles overhoop. Hij zegt slechts 22 fr. gevonden te hebben. Vooraleer het tooneel dier ijselijke misdaad te verlaten, at de moordenaar zeer gerust van de soep, welke de weduwe Suzaune voor zich had bereid. Die zaak werd eergisteren voor het assisenhof van Angers behandeld. ~1'"- Cour tin werd ter duod veroordeeld. In het koninkrijk Griekenland is de drukkunst en de journalistiek nog vau jonge dagteekening, daar de Turken gedurenhun overheersching van dat land elke ontwikkeling des geestes met een ijzeren hand onderdrukten. De eerste drukkerij werd in Athene opgericht, en hoewel ze slechts genoeg Grieksche letters bezat om twee folio bladzijden te gelijk te bedrukken, was ze toch in staat, toen de omwenteling uitbrak, de nieuwstijdingen te verspreidon. De vraag naar vertrouwbare berichten gedurende den onafhankelijkheids-oorlog gaf aanleiding tot de oprichting van nog twee drukkerijen, een to Hydra en een te Missolonghi. Een tweede courantendrukkerij werd te Athene opgericht door Lord Stanhope in 1821, doch toen de stad in 1826 door de Turken werd hernomen, werden beide drukkerijen verwoest, en nieuwe drukkerijen verrezen eerst in het meer rustige tijdperk van da regeering van koning Ott). Sedert dien lijd is de drukkunst en de journalistiek in Griekenland snel vooruitgegaan. Het koninkrijk, dat volgens de telling van 1879, 1.677.775, inwoners bevat, heeft op het oogenblik negentig drukkerijen, waarvan zich in de hoofdstad alleen vijf-en-veertig beyinden.Deze drukkerijen leveren uitmuntend werk, en drukken jaarlijks van 500 tot 600 Grieksche boeken en vlugschriften, en 135 dagbladen, week- en maandschriften. Ook worden er verscheidene werken in vreemde talen gedrukt, die niet alleen in Griekenland, maar in geheel het Oosten veel aftrek hebbau. De pers is er geheel vrij. In Duitsche bladen vinden w ij liet volgende omtrent zekeren graaf Alfton Sulkowski, die onlang» als tus»chenpersoon tusschen de Duitsche regeering en den Pauselijken Stoel in het Vatikaan poogde op te treden. Onmiddellijk na zijn aankomst te Rome vervoegde hij zich ten kantore van den bekenden bankier Von Nast, consul van het Duitsche Rijk, en diens associé, den Oostenrijkschen consul Schumacher en deelde mede dat hij een wissel verlangde te disconteeren, die te Berlijn betaalbaar en 2500 lire groot was; de disconteering vond plaais, nadat hij eerst op overtuigende wijze had aangetoond, dat hjj werkelijk de persoon was voor wien hij zich uitgaf. Korten tijd nadat hij de geldsom ontvangen had, deelde hij den beiden heeren mede, dat een groot geldsbedrag voor hem van Berlijn onderweg was en hij vroeg den wisssel daarom terug, 't geen tegen ruiling van een nieuwen sola-wissel plaats vond. Het geld, dat de man verwachtte (?), kwam niet opdagen, maar ondertnsschen was het bekend geworden, dat de Poolsche magi aat een lichtzinnig sohuldenmaker WuS en onier gerechtelijke curateele stond. De beide ban» kiers dreigden met eene vervolging en eischten hun geld terug, "dat zij werkelijk, maar cci st na vele vruchteloose pogingen, erlangden. Do Poolsche magnaat heeft.een audiëntie bij den Paus gehad, maakte velen Kardinalen en daaronder zijne landslieden "Czacki en Lodochowski, zijn "compliment on wiet met verschillende diplomaten in aanraking te komen, die hem met uitnoodigingen vereerden zoolang zij nog niets van zijno streken af wisten. ;'■- 'C'Z ;■'-'"-:-~:-•*-'- ~, ■'_■ • Natuurlijk beantwoordde Sulkowski die beleefheid met een diner,dat hij den gastheeren in zjjn hotel (Albergo del Quirinale) aanbood, waarmede hij echter niets anders beoogde, dan bij den logementhouder krediet te krijgen. Hij is dien man dan ook werkelijk vijfduizend francs schuldig gebleven; toen.fille overige hulpbronnen ophielden te vloeien, heeft" hij geld van zijn Italiaanschen knecht geborgd en hem een pels en een gouden horloge tot pand gegeven, maar die beide voorwerpen later teruggenomen, zonder echter zijn schuld aftedoen. .-Vii De Poolsche magnaat verliet Rome zonder zijn stalhouder en' zijn barbier te betalen; ook . heeft hij de kellners van het hotel de home, die-hem .vertering, havanna-sigaren enz. enz. borgden, aardige vèrliespostjes bezorgd. De stalhouder, dien hij voor verscheidene honderden francs oplichtte, heeft den braven heer op de openbare straat gemaand en hem zelfs op onaangename wijze met zijne vuisten kennis doen maken, toen hij bemerkte dat hij zijn geld nist terug kon krijgen. ---