Stadsnieuws. Naar aanleiding van ons bericht, dat de heer L. B. J. Moor voor het aanstaand speelseizoen verbonden is aan het gezelschap van den Nieuwen Rotterdamschen Schouwburg, onder directie van de heeren Alex. JB'aassen en Co, en dat hij ook deel van de directie zal uitmaken, maakt men ons de opmerking, dat de heer Moor wel als deelhebber in de onderneming is toegetreden, maar de leiding daarvan den heer Alex. Fa assen blijft toevertrouwd. Voor het publiek is het echter voldoende te weten, dat de tooneelspelers-bekwaamheden van den heer Moor voor het volgend seizoen de Nieuwe Rotterdamsche Schouwburg-Maatschappij ten goede zullen komen. De kiesvereeniging „Nederland en; Oranje" alhier, heeft voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezing gesteld de volgende candiaaten: de heeren dr. J. C. Burkens, Dieles J. Schrauwen, G. P. Ittman jr.,J. M. A. Bicker Caarten, W.H. Van üordt H. W.A.zn., H. A. Van Baak en P. Van Rossem. In de Vierwindenstraat viel gisteravond een 8-jarig meisje van een trap, waardoor zij haar pols brak. De kleine is onmiddellijk naar bet ziekenhuis aan de Van Oldenbarneveldstraat gebracht. Aan het bestuur der kiesvereeniging „Recht en Orde", alhier is door den heer dr. H. J. Sleurs de volgende open brief gericht: M. H. Uit de courant van gisteravond vernam ik het besluit van uwe kiesvereeniging, om bij de aanstaande verkiezingen voor den gemeenteraad geen candidaten te stellen, en dus ook mij niet meer als uwen candidaat te proclameeren. Overtuigd dat het voorstel, door u aan de vergaqpring gedaan, alléén voortkomt uit beweegredenen, die eer en plicht u voorschiijven, en volgens uwe meening ook is in het welbegrepen belang van Rotterdam's Katholieken, zoo eerbiedig ik uw voorstel en het besluit der vergadering. Daar het evenwel tot de mogelijkheden behooren kan, dat Katholieken, die uwe vergadering niet hebben bijgewoond, eene juist tegenovergestelde overtuiging hebben, ook hui>, volgens hun gevoelen, in het belang der Katholieken bier ter stede voorgeschreven, een overtuiging die, ik twijfel er niet aan, ook door u zal worden geëerbiedigd, zoo wil ik u mededeelen.dat ik voor die Katholieken mijne candidatuur handhaaf. Ik hoop dan in het vervolg, zoo de keuzo op mij mocht vallen, niettegenstaande uwe bestrijding, de belangen van alle Rotterdamsche burgers evenzoo te blijven behartigen, als ik tot nu toe naar mijne zwakke krachten heb kunnen doen. Ik heb de eer te zijn, ' Dr. H. J. SLEURS. j Rotterdam, 11 Juli '89. In een bierhuis in de Peperstraat ontstond gisteravond 6 uur tusschen een bezoeker en de bewoonster twist Van woorden kwam het tot daden, zoodat de bezoeker naar het politiebureau in de Pauwensteeg moest gebracht worden, daar hij een slag met een spuitwatersyphon op het voorhoofd had gekregen, die waarschijnlijk een blijvenden indruk zal achterlaten. Gisteravond werd te Kralingen de derde raadszitting gew\jd van een nieuw tarief voor de waterleiding. Aan het einde bleek, dat in de nieuwe verordening bepalingen waren opgenomen, waarvan de meerderheid van den raad meende, dat zij in het nadeel der gemeente-financiën zouden zijn, zooals o. a. het artikel, waarbij was aangenomen, dat buitenkranen voortaan geheel vrij van contributie zouden zijn, zoodat ten slotte de geheele verordening met 9 tegen 2 stemmen werd verworpen. Vervolgens werd een begin gemaakt met de behandeling der algemeene politieverordening. Onder de bepalingen die bestrijding uitlokten, was de volgende van B. en W.: ,Het is verboden geschreven oi gedrukte stukken, n et uitsluitend handelsberichten of bekendmakingen van verkoopingen of verharingen bevattende, zonder vergunning van den burgemeester, in het openbaar t 3 verspreiden of te koop aan te bieden." De heer Cankrien verklaarde dat deze bepaling was overgenomen van Leiden, waar ten tijde van de jongste woelingen der socialisten dit verbod was ingevoerd en naar hij vermeende door Ged. Staten goedgekeurd. De heer Trousselot zag hierin strijd met de grondwet, die vrijheid van drukpers waarborgt, andere leden vonden weer het artikel te kras en ontijdig voorgesteld, liever moest men met zoo iets wachten tot het dringend noodzakelijk werd. De-heer Ketting releveert, dat de bedoeling is het toezicht te houden op het verspreiden en verkoopen van stukken enz. „langs don openbaren weg," maar niet zooals werd beweerd, op het rondbrengen van strooibiljetten by verkiezingen. Het voorstel van B. en W. werd ten slotte verworpen met 8 tegen 3 stemmen, zoodat de bewuste bepaling niet in de verordening voorkomt. De voortzetting der behandeling van het ontwerp werd tot de volgende vergadering verdaagd. Afwezig waren de heeren Chabot, Masseus en De Snoo, eerstgenoemde met kennisgeving. Te Delftshaven zijn bij de Had. Ger. Kerk (doleerende) benoemd tot ouderlingen de heeren A. J. Nijhuis, J. Seasar, IJ. Jungerius en J Van Sijn en tot diakenen de heeren P. A. Hoff, C. Hagoort, W. Van Luipen en J. Vermeijden Az. --- Feuilleton. Hit Halssnoer van de Koningin. door ALEXANDER DUMAS. 11 Vervolg.) Na de beide dames in de kamers gebracht te hebben, waar zij den nacht zouden doorbrengen, zeide de graaf van Artois tegen Marie Antoinette: — Om zes uur, als de dag aanbreekt, gaan de deuren van het kasteel open. Verlaat om kwart voor zessen dit verblijf; vindt gij het noodig u te vermommen, dan behoeft gij maar een dezer kasten te openen, waarin mantels van alle fatsoen en kleuren zijn. Op bet kasteel moet gij u dadelijk naar uw kamer begeven en te bed gaan. Laat het overige gerust aan mij over. ' — Om dus ongezien te vertrekken, zegt gij, moeten wij... — Eenmaal aan den schel trekken van de kolom in den gang. ï — Zal dan de deur opengaan? ? -- En van zelf na uw vertrek weer dichtvallen. — Zeer verplicht. Slaap wel, broeder. — Go2den nacht, zuster. --- De slaapkamer der Koningin. Den anderen ochtend ging Koning Lo- i dewijk in hij 200 even het bed eerst verlaten had, naar de ver- ; trekken der Koningin en klopte aan de voorzaal. Een kameDier deed de deur half open. — De Koningin? vroeg LodewijkXVl kortaf. — Hare Majesteit slaapt nog, Sire. De Koning gaf een teelten met de hand, dat de vrouw zich verwijderen moest, doch zij week niet van hare plaats. — Wel! zeide hij ,zult gij mij doorlaten? — De Koningin is nog niet ontwaakt, Sire, hernam de kamenier beschroomd. — Ik zeg u, dat ik de Koningin spreken moet. — Met deze woorden schoof hij haar op zijde en ging naar binnen. Aan de slaapkamer gekomen, zag de Koning mevrouw De Misery, eerste staatsdame der Koningin, die in haar gebedenboek las. Toen zij den Koning bemerkte, stond zij op, en diep buigende, zeide zij zachtjes: — Hare Majesteit heeft nog niemand geroepen. — Waarlijk! zeide de Koning spottend. — Ja, Sire, het is even halfzeven; en Hare Majesteit schelt nooit vóór zeven uur. — Zijt gij zeker, dat de Koningin nog te bed is en slaapt? — Ik kan er niet voor instaan, Sire, dat Hare Majesteit slaapt, maar dat zij nog te bed is, daarvan ben ik overtuigd. Nu kon de Koning zich niet langer bedwingen. Recht op de deur afgaande, draaide hij driftig de vergulde kruk om en trad binnen. Hermetisch waren luiken en gordijnen gesloten en lieten niet één lichtstraal door. In den hoek van het vertrek brandde een nachtlampje. Witte zijden gordijnen met gouden leliën hingen om de rustplaats der schoone vrouw. Haastig stapte de Koning naar het ledikant. — Wat zijtfgij luidruchtig, mevrouw De Misery! riep de Koningin, ik word er waarlijk wakker van. Als aan den grond genageld, bleef de Koning midden in het vertrek staan. — Het is mevrouw De Misery niet, mompelde hij. — Hoe! zijt gij het, Sire ? zeide Marie Antoinette, zich oprichtende. — Goeden morgen, mevrouw, hernam de Koning niet al te vriendelijk. — Welk goed gesternte voert u herwaarts, Sire ? vroeg de Koningin; — mevrouw De Misery, doe toch de vensters open! —■ Gij sliept vast, mevrouw, zeide de Koning, terwijl hij bij het ledikant op een stoel plaats nam en vorschende blikken in het rond sloeg. — Ja, Sire, ik heb laat gelezen en ik sliep zeker nog, als Uwe Majesteit mij niet gewekt had. — Hoe komt het, dat gij gisteren niemand ontvangen wildet? — Meent gij uw broeder, den graaf van Provence? vroeg de Koningin met een tegenwoordigheid van geest, welke 's Konings argwaan voorkwam. — Ja, hij wilde u zijn opwachting maken en werd aan de deur afgescheept.Men zeide hem, dat gij afwezig waart. — Zeide men dat? vroeg de Koningin onverschillig. Mevrouw de Misery, kom eens hier, De dame verscheen in de deur en bracht op een gouden schotel een menigte aan de Koningin gerichte brieven. Onder haar "vinger hield zij een briefje, waarvan de Koningin dadelijk het schrift herkende. — Roept Uwe Majesteit mij? vroeg zij, terwijl zij achter den Koning omging en het bord aan de Koningin overreikte. — Antwoord den Koning, mevrouw De Misery, zeideHareMajesteit op denzelfden onverschilligen toon, — wat men gisteren aan den graaf van Provence heeft gezégd, toen hij toegang bij mij verzocht. Ik herinner er mij niets meer van. — Sire, de graaf van Provence liet zich gisteravond bij de Koningin aanmelden, en ik antwoordde, dat Hare Majesteit geen bezoek ontving. Onderwijl had Marie Antoinette het bovenbedoelde briefje opengemaakt, en de volgende regels gelezen: „Gisteravond zijt gij van Parijs teruggekomen en om acht uur naar het kasteel weêrgekeerd. Laurent heeft u gezien." Zij opende nog een half dosijn brieven en smeekschriften, welke op het bed bleven liggen. — Welnu? vroeg zij den Koning, even opziende. — Dank u, mevrouw, zeide deze tot de staatsdame. Mevrouw D 9 Misery vertrok. — Vergeef mij, Sire, maar gij moet mij omtrent één punt inlichten. — En wat is dat, mevrouw? — Of ik niet meer vrij ben, den graaf van Provence al dan niet te ontvangen, naar ik goedvind. ,~ — wel zeker, mevrouw, maar .... — Wat zal ik u zeggen, hij is al te geleerd, te geestig voor mij; ook ben ik overtuigd, dat hij niet van mij houdt; ik kan niet ontkennen, dat ik het hem ruimschoots betaald zet. Daar ik nü dit onaangename bezoek verwachtte, begaf ik mij om het te ontwijken, reeds om acht uur te bed. Wat scheelt u tóch, Sire? — Niets, niets. — Ik geloof waarlijk, dat gij aan mijn. woorden twijfelt. — Maar... ik li3acht, dat gij gisteren te Parijs waart. — Zeker was ik te Parijs; maar, zooals gij ziet, ben ik ook teruggekomen. — Ja, maar alles hangt van het uur af. — Ha ! Nu begrijp ik u; gij wilt precies weten, wanneer ik terugkwam? — Mevrouw De Misery! riep Marie Antoinette. De staatsdame kwam binnen. — Hoe laat ben ik uit Parijs teruggekomen? vroeg de Koningin. — Omstreeks acht uur, Uwe Majesteit. " — Dat kan niet wezen, zeide de Koning; gij vergist u stellig. Zij keerde zich naar de deur en riep: — Mevrouw Duval! Hoe laat was het,, toen Hare Majesteit gisteravond terugkwam? — Nagenoeg acht uur, hernam de tweede staatsdame. — Gij vergist u zeker, mevrouw Duval zeide mevrouw De Misery. Mevrouw Duval keekuit het venster der voorzaal en riep: —- Laurent! hoe laat is Hare Majesteit de Koningin binnengekomen? — Bij achten! riep Laurenfc naar boven. De Koning zag voor zich neer. Lodewijk was beschaamd en wendde vergeefsche pogingen aan om dit te verbergen. In plaats van met de behaalde overwinning tevreden te zijn, zeide de Koningin koeltjes: — Wat wenscht Uwe Majesteit nog te '.veten? — Och, niets! antwoordde de Koning, de handen zijner vrouw drukkende, niets meer. — Vergeef mij, mevrouw, ik weet niet, wat ik in mijn hoofd had. Doch mijn berouw is even groot en oprecht als de blijdschap, die mij thans vervult. Gij sijt toch niet meer boos op mij? Komaan, pruil niet; op mijn woord van eer, gij zoudt mij wanhopig maken. De Koningin trok hare hand terug. — Een Koningin van Frankrijk, Sire, zegt geen onwaarheid! antwoordde Marie Antoinette. — Wat beteekent dat? vroeg de Koning verwonderd. — Niets anders, dan dat ik gisteravond om acht uur nog niet teruggekeerd was. Verwonderd en verrast schoof de Koning zijn stoel achteruit. — Ik wil maar zeggen, vervolgde Marie Antoinette koelbloedig, — dat het eerst heden-morgen om zes uur was. — Mevrouw! — En zonder den graaf van Artois, die mij een schuilplaats aanbood, had ik in de strenge kou als een bedelares voor de gesloten poorten van het kasteel moeten blijven. — Gij waart dan niet teruggekeerd, zeide de Koning op somberen toon, — dat heb ik dus maar al te wel vermoed? — Gij moet mij niet kwalijk nemen, Sire, dat ik uw gevolgtrekking meer voor die van een wiskundige dan van pen rechtschapen man houd; om u van het juiste uur mijner terugkomst te vergewissen, waren noch gesloten poorten, noch wachtwoorden noodig, maar eenvoudig aan mij de vraag: hoe laat zijt gij thuis gekomen? — Ho! Ho! bromde de Koning. — Gij moogt nu niet meer twijfelen, Sire. Ik had van mijn overwinning gebruik kunnen maken en uw beschaming doen voortduren; maar, daar ik uw wijze van handelen niet koninklijk en zelfs voor een edelman ongepast vind, wil ik de voldoening smaken, er u mijn meening over te zeggen. Gij zult nimmer uw handelwijze kunnen verontschuldigen. — Integendeel, mevrouw, dat zal mij zelfs zeer licht vallen. Is er bij voorbeeld in het gansche kasteel wel iemand, die aan uw thuiskomst getwijfeld heeft? Welnu, dan zal deze maatregel van de poorten te sluiten en de gestrenge order, die ik gegeven heb, volstrekt door niemand ;,op u toegepast Worden. Ik wilde u enkel een lesje geven en, als het u nuttig was, hetgeen ik wel geloof na de drift, die gij zoo even aan den dag legdet, dan zeg ik nogmaals, dat ik wel handelde, en dat ik nög geen oogenblik berouw gevoel over hetgeen er gebeurd is. Schijnbaar rustig had de Koningin het aiitwoord van haren gemaal aangehoord ; want hoewél zij nog inwendig gebelgd was, wilde zij hare krachten j sparen, omdat die strijd volgens haar gevoelen nog niet geëindigd, zelfs ternauwernood begonnen was. ' — Inderdaad heldhaftig! zeide zij. — Vat zoudt gij u ook behoeven te verontschuldigen, dat gij de dochter van Maria Theresia, uw vrouw en de moeder uwer kinderen, voor haar eigen deur hebt laten smachten. Och, neen, dat is volgens uw denkwijze een echt koninklijke grap, waarvan de zedelijke strekking zelfs de waarde verdubbelt. Het is immers maar een kleinigheid, dat een Koningin van Frankrijk genoodzaakt was, den nacht in een lusthuisje van den graaf van Artois door te brengen; och, dat zijn maar bagatellen! Een Koning, en vooral een wijsgeerig Koning is daarboven verheven. Onthoud echter, als het u belieft, dat de graaf van Artois zich zeer rechtschapen gedroeg en mij een grooten dienst bewezen heeft. Onthoud vooral, dat ik God danken moet, dat mijn schoonbroeder een losbol is, daar die ondeugd mijn schande voorkomen en mijn eer ten schild gestrekt heeft. Onrustig en met een blos op het gelaat schoof de Koning pp zijn stoel heen en weder. — Och! zeide de Koningin met een bitteren glimlach,—uw strenge grondbeginselen zijn mij bekend, Sire; doch hebt gij wel eens nagedacht, waartoe uw zoogenaamde zedelijkehandelwijze geleid heeft? Gij zégt, dat niemand wisfc, dat ik den nacht buiten het paleis doorbracht; Gij zelf twijfeldet daaraan niet! Maar zult gij opk beweren, dat de graaf van Prövencé zulks geloofde; hij, die u altijd aanhitst en opstookt, of de graaf van Artois, o* mijn vrouwen, die u op mijn bevel de waarheid verzwegen, of Laurent, die door mij en den graaf van Artois omgekocht was? Als wij op die wijze een maand voortgingen, Sire, gij met er portiers en spionnen voor mij op na te houden en ik met ze om te koopsn, dan zouden wij, nog eer de maand ten einde was, samen kunnen afrekenen en vinden, dat zoowel de achtbaarheid van den troon als de heiligheid der trouw daarbij geleden had en het ons beiden al te duur te staan zou komen. — Het is u bekend, zeide hij meteen ontroerde stem, dat ik oprecht ben en het nimmer ontveins, als ik ongelijk heb. Doch is het wèl van u gedaan, mevrouw, onder het geleide van eenuitgelaten troep edellieden in sleden Versailles te verlaten, te Parijs te verdwijnen, evenals maskers op een bal, schandelijk laat in den nacht weder te voorschijn te komen, en in de gevaarlijke omstandigheden, waarin wij ons thans bevinden, lichtzinnig uw goeden naam aldus bloot te stellen,terwijl ik, als alles rust, onvermoeid arbeid tot de olie in mijn lamp verteerd is? Gij spraakt zoo even van de heiligheid van het huwelijk, de achtbaarheid van den troon en de waardighéid eener moeder; durft gij volhouden dat gij u nu daarnaar gedragen hebt? — Weinig woorden zullen tot mijn rechtvaardiging genoeg zijn, mijnheer. Versailles verliet ik in een slede om des te schielijker te Parijs te wezen; freule De Taverney, op wier naam niet de minste vlek rust, vergezelde mij. Naar Parijs ging ik om zélf te onderzoeken, of het y/aar is, dat de Koning van Frankrijk, die vader zijns volks, die wijsgeer, die de armen voedde, de bedelaars aan zijn eigen haard verwarmde en door weldadigheid de harten zijner onderdanen won, iemand van zijn familie, een afstammelinge van vele Koningen van Frankrijk, aan gebrek en koude ten prooi liet, zonder zich een oogenblik om haar te bekontrmeren. — Ik!? riep de Koning verwonderd. — Ik klom, vervolgde de Koningin, nameen soort van zolderkamertje, en daar vond ik, aan de nijpendste koude blootgesteld,zonder voedsel en bijna zonder licht, de kleindochter van een groot vorst, en gaf aan dat slachtoffer der nalatigheid van den Koning, honderd goudstukken om in hare dringendste behoeften te voorzien. Hierdoor werd het onverwachts later dan wij vermoedden; de koude was gestreng, en over het nietige van alle aardsche grootheid nadenkende, keerden we in een rijtuig terug; de paarden loopen, als het zoo glad is, moeielijk, en vooral de paarden van een huurrijtuig.... — Van een fiacre? herhaalde de Koning ten hoogste verbaasd, — zijt gij in een huurrijtuig teruggekomen? — Ja, en nog overgelukkig, dat ik er een vond, Sire ... — Welnu, mevrouw, viel de Koning haar in de rede, — gij hebt dan wèi gehandeld; gelijk altijd gaaf't gij weder aan de inspraak van uw edel Ha'rt gehoor, dat mogelijk wat al tj lichtgelovig tis, en zich nu en 'dan''tos oen !ja.:»».uspoiige edelmoedigheid verbid vn u.f.. (Wofüu vervolgd.) i --- Burgerlijke Stand. BEVALLEN: C. A. Koch, geb. Bram, D. — 'A. J. Louwe, geb. Breedveld, D. — J. M. Poot, geb. Rijnsdorp, D — C. Bakker, geb. De Rijke, Z. — — J. C. v. den Ochtend, geb. Boulonois, D. — E. Kooiman, geb. Kooijman, Z. — J. De Rie, geb. De Nie, Z. — E. M. Meijers, geb. Mulder, D. — F. De Jong, geb. Oosten, D. — J. Robertson, geb. Gasille, D. — N. Risse, geb. Denzier, Z. — P. A. v. der Plas, geb. Heiblom, Z — J. M. Sprokop, geb. Freïïng, D. — E. Langen, geb. Leitz, Z —M. E. Rapmund, geb. v. der Kraan, D.—P.J. Heiligers, geb. Waaijers, Z. — K. Hofman, geb. v. Os, D. — J. J. Verhaart, geb. Diepenbroek, Z. Klein drukwerk. ivordt geleverd terdrukkerij van het Nieuwsblad, naar den geest des tijds, net en goedkoop. OVERLEDEN: N. Den Draak, jm. 11 j. — H. P. Kroll, jd. 10 m. —. G. Rogues, jm 9 m. — A. v. Os, man van J. Zeverboom, 60 j. — E. A. Maasbommel, jd. 19 d. — A. M. v. Lierde, jd. 6 m. —J. A. Wessels, jm. 11 m. •— W. Ederzeel, jm. 7 m. t— P. Mulder, jm. 2 m. — J. C. Louer, jd. 20 d. \ Rouwbrieven en Rouwkaarten worden gedrukt ter drukkerij van het Nieuwsblad. Op verlangen mede geadresseerd, bezorgd en gepost. --- Waterstand en Weerbericht. »» atvi otuuu cu »T eeruencuu Rotterdam 13 Juli le getij 356 2e getij 4 20- s middags 12 uur. Temperat. Badinricht. 68° 68° 11 Juli 12 Juli Barometer bij 0° Celsius 762.5 mM. 7621 mM, Thermom.in do schad. 21°7C.71°F. 20~6T69',F. Mioim. temp. 'snachta 14r4O 583F. 16°1C. Maxim. temp. vor.dag 24°4C.76SF. "21c70.71®F. Windrichting en kracht West 2 N.Ö. 1 Bewolking der lucht 1 8 --- Buslichtingen aan het Postkantoor. Zaterdag 13 Juli. Parijs . . 5,10'5m., 8,50'5m., 1,10'3av., 6,50 'sav. Berlijn. . 5,40'5m., 9,30'5m.,10,— 'sm., 2,27 'sav. 4,3o'sav., 6,55'5av., 9,20 'sav. Londen. 5,10'5m., 8,50'5m., I,lo'sav., 6,50 'sav. Ned. Oost-Indië 8.30'5m., B.so'sm. Ceylon,StraitsSettlem,Cochin-China 8.50 'sm. China, Japan, Hongkong, Egypte . 8.50 'sm. Amerika, Mexico 6.so'sav. Venezuela 6.so'sav. Columbia, Ecuador, Peru, Bolivia, Chili (via Panama) 6.50 'sav. --- Vermakelijkheden, Vergaderingen, enz. Vrijdag 12 Juli. Volksconcert door de Rotterdamsche Zang-' vereeniging „Amphion" en hèt Muziekkorps der Koninkl. Scherpschutters, Plaats-Doele B'/s uur. Place des Pays-Bas. Specialiteiten-voorstelling, B., oud 26 jaar, melkverkooper, wonende te Rotterdam, beklaagd van op 4 Juni ten half drie ure, aan de Kruiskade, de personen van A. en Adr. Maasbommel (vader en zoon) te hebben geslagen en geschopt. Vier getuigen a charge ea S, décharge werden in deze zaak gehoord. Het Openbaar Ministerie eischte zeven dagen gevangenisstraf. Mr. Jos. Van Raalte, verdediger van beklaagde, concludeerde tot toepassing van een geldboete. Nog stonden terecht: J. S., oud 14jaar, bakkersknecht, wonende te oud-Delftshaven (gemeente Rotterdam), welke beschuldigd werd op 10 Juni ten nadeele van een ander in de zweminrichting aan de Baan een zilveren horloge met ketting te hebben weggenomen. De beklaagde bleef volhouden dat hij het horloge, dat hij wist dat niet van hem was, bij zijn goed gevonden en toen naar huis medegenomen had. De officier van justitie eischte drie weken gevangenisstraf. H. J. C. H, oud 17 jaar, kantoorbediendes wonende te Rotterdam. Deze beklaagde had, ia dienst zijnde vau de firma Van Geud en Loos, uit een gesloten lessenaar, staande in het kantoor aan do Pauwensteeg, een bankbiljet van f 25 weggenomen. De beklaagde erkende het feit gepleegd te hebben, omdat in de kleine kas, die hem toevertrouwd was, geld te kort was. Eisch twee maanden gevangenisstraf. Uitspraken aanstaanden Dinsdag. --- Moord te Stompwijk. De Haagsehe Rechtbank heeft heden behandeld de zaak van Taselaar, die te Stompwijk den jongen landbouwer De Vreede mishandelde met doodelijken afloop. De eisch is 6 jaar. --- Telegrammen. Londen, 12 Juli. In regeeringkringen maakt, men zich ongerust over de vorming van een bond door de lersche boeren tegen den bond van de landeigenaars, welke laatste gevormd is met het doel de huür der landerijen te innen des noods door geweld.Deze bond vanpachters neemt een defensieve houding aan: de huur moet worden geweigerd aan elkeen, die lid is van den bond der landeigenaars. De plechtige inwijding van den pachtersbond zal plaats vinden in tegenwoordigheid van al de leden der lersche partij in het Parlement. Men vreest in regeeringskring een opnieuw heftig ontbranden van den strijd tegen don aanstaanden winter. Madrid, 12 Juli. In politieke kringen zou men gaarne een samengaan op koloniaal gebied van Spanje met Portugal zien, te meer omdat men ducht, dat Portugal geheel onder Duitschen invloed zal komen. De pers is de tolk van deze gevoelens, die echter te Oporto met wantrouwen worden opgenomen. AVeenen, 12 Juli. De minister van buitenlandsche zaken van Rumenië heeft het gerucht, doorde Ga z. de Moscouverspreid, als zou,dat land reeds sinds vijf jaar.deel uitmaken van den Bond des vredes, beslist doen tegenspreken. --- Laatste Berichten. — Te Amsterdam ia bevorderd tot doctor in de geneeskunde op proefschrift „Bijdrage tot de leer der geelzucht met het oog op de vergiftige werking der bilirubine de heer J. De Bruin, arts te Leeuwarden, — Men schrijft ons uit Den Haag: Door wijlen Mr. A. W. Jacobson zijn o.a. vermaakt aan het schildergenootschap Pu!- chn Studio alhier i 5000, aan deTocneelschool te Amsterdam voor het Wertheimfonds/1000. Nederiandsche maatschappij ter bevorder van Nijverheid te Haarlem verschillende facsimilés uit Athene, en aan de maatschappij de Toekomst alhier f 1000. Afdeeiing maatschappij tot nut der Israëlieten in Nederland / 400, terhelfte voor do 's Gravenhaagsche afd. Kas, en terhelfte voof het 's Gravenhaagsche Leenfonds der Maatschappij. ƒlOO aan het Israël, weeshuis alhier. f 100 aan het Israël O. M en Vr.-huis alhier, terwijl voorts, tot erfgenaam, na aftrek dezer en nog verschillende andere le..'aten aan familie en vrienden, benoemd is : het school, fonds der Maatschappij tot nut der Israë.ieteu in Nederland. — De vergadering der Provinciale Staten van Zuid-Holland is heden afgeloopen. D-j zaak der spoorwegverbindingGouo'a—Schoonhoven is aan Gedeputeerde Staten verzonden. Deelneming is toegezegd in de waarborg; taling voor de veetentoonstelling te Buer os- Ayres. De begrootingen zijn aai.ger.omen met de verhoogde subsidie van de do'.f-stommeninrichting te Rotterdam. — Een ingezetene van Den Burg (op Tessel) de logementhouder D. is gisteravond plotselieg overleden. --- Tweede Kamer. (Zitting van heden). De behandeling werd voortgezet over da beide wetsontwerpen (dat van den heer Seyffardt en van de Regeering) betrekkelijk de verlenging van den militiedienst. De heer Seyffardt verdedigde nader zijn wetsontwerp, waarvan de aanneming hoog noodig is ter versterking van onze krijgsmacht en het valt niet te betwijfelen cf men dan de noodige kaders en uitrusting zal helben. Welke plannen heeft de Minister ? Wellicht zal hij in geheime zitting mededeèlen wat hij met de oude gedienden van de schutters voor heeft. En daar de Minister toch nog moest antwoorden op de vraag in hoever hij zijne verantwoordelijkheid gedekt acht door de bestendiging van den bestaanden toestand des legers, stelde hij, met 10 andera leden, voor, de openbare zitting te veranderen in eene zitting met gesloten deuren De Kamer ging daarna in-comité-generaal over. Na een uur werd de openbare zittinghervat* De heer W. K. Van Dedem stelde de vraag of de Minister kon verklaren, dat wij beter of even goed te™en alle eventualiteiten zullen zijn gedekt bij al of niet-aanneming van het voorstel—Seyffardt. De Minister antwoordde-, dat wij even goed gedekt zijn bij verwerping, omdat wij aan het voorstel, zooals het daar ligt, niets hebben. Hèt kan ons eerst in 't volgende jaar twee lichtingen geven en als 't noo d i g is, zal de Minister zelf die in 't volgends jaar aanvragen. Het voorstel is ook daarom onraadzaam, omdat het gepaard zou moeten gaan met een nieuwe organisatie en de nieuwe regeling van den krijgsdienst praejudicieert. j- De heer H e 1 d t kwam nog terug op zijne aanmerkingen betrekkelijk de aanmoediging van de vrijwillige oefening in den wapenhandel en drong op verbetering in dat opzicht aan en op gelijktijdige publiekmakirig van de voordeelen met de voorwaarden. De heer Rutgers achtte de buitengewone omstandigheden in Europa niet aanwezig, maar stelde als voorwaarde der aanneming van het regeeringsontwerp een verklaring van den minister ot' de nieuwe organisatiewet, de uitbreiding van den militie-dienst zal bevatten. De minister kon die verklaring niet geven en verzocht geduld. Het eerste artikel van het voorstel-Seyffardt werd verworpen met 55 tegen 15 stemmen, waarop het regeeringsontwerp werd aangenomen mot 58 tegen 12 stemmen. . De Kamer ging hierop in comité-generaal tot behandeling der huishoudelijke begrooting. ---