Kunstnieuws. Rotte's Mannenkoor. Zonder Rotte's Mannenkoor zouden wij Petep Benoit, den Zuidnederlandschen Beethoven, gelijk men hem pleegt te noemen, niet kennen en Nico laï vergeten hebben; Richard Hol, V e r h u 1 st, zijn voor het jongere geslacht onbekenden, van Bernhard Zweers, wiens 3e symphonie reeds te Amsterdam werd uitgevoerd, hebben wij nooit iets gehoord en nog tal van vaderlandsche componisten, wier werken toch minstens één enkel maal de aandacht verdienen, sleepen hun onderwijzers-bestaantje voort, zonder ooit in de gelegenheid te worden gesteld eene aan hun talent meer evenredige positie zich te veroveren. Welk eene schande voor onze nationale kunst I — Doch welk eene weelde, te weten dat aan dezen onteerenden toestand thans een einde komt. Rotte's zustersteden gaven reeds lang het voorbeeld en Rotterdam za 1 het volgen. Het eerste licht der vrijheid gloort en al zullen wij de kunstuitingen van den vreemdeling blijven bewonderen, eene eerste plaats zal worden gegeven aan onze nationale toonkunst. Wat wij kunnen, nog kunnen, in spijt van eene jarenlange onderdrukking, welk eene macht de eendracht maakt, wij hebben het op dezen heugelijken avond hooren jubelen uit de honderden kelen der geestdriftig gestemde ouden en jongen. Daar was een koor van bij de 300 zangeressen en zangers, omvangen door een liefelijken gordel van wel 150 juichende kinderkens en de kern dezer uit kunstliefde en eendracht gerijpte kostelijke vrucht werd gevormd door een weibezet orkest. En aan het hoofd dezer indrukwekkende schare stondßrandts Buys, onze Rotterdamsche Lodewijk Felix, wiens talenten bij zoomenige grootsche uitvoering van Rotte's Mannenkoor zich openbaarden, wiens kunnen slechts een ruimer veld behoeft om Rotterdam zijne tanende glorie weer te geven. Wie de Vlaainsche broeders liever Zuid-Nederlanders noemt dan zichzelven Nederrijnschen Germaan schimpt, rekent Peter Benoit tot een der onzen. Voor hem droeg derhalve deze uitvoering een nationaal karakter. En dan begroet hij met ingenomenheid in den grooten Peter den meest beteekenisvollen toondichter van zijn stam, voor wiens stralend genie het talent van Nico 1 a i spoedig verbleekt. Over het ter glorie opstijgend hooglied van » Vlaanderen's kunstroem" moest hij de welgemeende de »Zweedsche Nachtegaal vergeten." Doch het is de plicht des kroniekschrijvers tegen deze geniale overweldiging zich te wapenen met het gewichtige stift, dat de in zijnen geest uitgewischte indrukken, op het papier vasthoudt. En dan vindt hij daarop de erkenning van 's heeren Nieol a i 's theoretische en practische verdiensten, met warmte uitgedrukt, naast eene gemoedelijke waardeering van zijn compositiegave. Dat hij de zangerige verzen van Jul i u s De Gey t e r met welluidende muziek omkleedde, spreekt van zelf. Benoit echter zou ons eerst laten hooren, dat een gelegenheidscantate ook een kunstgewrocht kan zijn. Daar is geen wijze in deze geniale uitbarsting van zijn hooggaand kunstenaarsvoelen. die niet den adel van het genie bezingt, dat haar schiep, geene melodie, die niet de zeldzame waarde eener strikte oorspronkelijkheid bevat terwijl zij tevens door hare schier ongekunstelde bevattelijkheid den hoorder zoo diep in hart en geheugen dringt, dat hij per slot waant met oude bekenden te doen te hebben. Is er iemand, die zich rekenschap kan geven, wanneer hij het populaire liedvan den beiaard voor het eerst gehoord heeft,of de melodie, die De Geyter's heerlijke hulde aan de werelddeelen doet opstijgen ? Daarmede heeft Mozart de harten van allen veroverd, die daar ontvankelijk zijn voor den verheven eenvoud van het kuntschoon; zoo verwon W e b e r met zijn bruidslied uit Freischtitz zelfs "de tc'iier ongeloofehjk onbevattelijke filistijnen in het beloofde land der toonkunst. Met de kooru assa, die Buij s ten dienste stond, onverdroten in ijver om net publiek een onwaardeerbaar genot en hunnen bekwamen en innig muzikalen leider, een triomf te bereiden, moest het prachtwerk eenen zeldzaam diepen indruk maken. Die indruk werd verkregen zelfs bij den veeleischende. Daarvan rekenschap te geven, moet ik mij voorbehouden. 25 April 1890. V --- XVII. JEANNE KOMT ALLEEN THUIS. In hare opgewondenheid was mevrouw De Précourt opgestaan, en majestueus van moed, de oogen vol vuur, zag zijmet al haar fierheid op haar vijand neder. Mijnheer De Borsenne verwachtte zekerlijk zooveel energie en wilskracht niet bij deze, zoolang in hare smart bedolven vrouw te vinden. Hij was een oogenblik van zijn stuk, doch dra hernam hij al zijne stoutmoedigheid. — Deze biecht zou ietwat te laat zijn, zeide hij met een valschenlach, gezoudt ze niet durven doen. — Men ziet niet gaarne af van een man als mijnheer De Précourt. Gij zijt in staat de grootste opofforingen te doen, datweet ik; maar om tegelijkertijd met de positie In de wereld de liefde van uwe dochter en de genegenheid van uw echtgenoot te verliezen, zou boven uwe krachten zijn. — Ge weet mijn plan, voegde hij er bij, opstaande, ik heb u geheel mijne gedachte zegd: ik kies mejuffrouw De Précourt tot mijne gade, zij zal het zijn. De barones maakte een uitdrukkelijk gebaar. — O, ik weet wat ge zeggen wilt: nooit! Gij hebt het reeds meermalen herhaald, voer hij voort. — Maar,wanneer ge goed begrepen hebt, dat ik voor alles het geluk van uwe dochter wil, veroorloof mij dan te gelooven, dat uwe beschikkingen te mijnen aanzien, niet meer dezelfde zullen zijn. Ik verleen u acht dagen om over alles eens na te denken, wat ik u van avond gezegd heb. Indien ge mij nu na verloop van deze acht dagen niet deze beide woorden: Ik stem toe, hebt gezegd, zal er oorlog tusschen ons wezen, en ik verzeker u, dat de strijd ernstig, onverbiddelijk, vreeselijkzal zijn! Ik kan overwonnen worden, maar ik zal den strijd niet verlaten, zonder ruwe slagen toegebracht, en eenige slachtoffers neergeveld te hebben. Na deze woorden nam hij zijn hoed, groette de barones met gemaakte hoffelijkheid, en verliet de kamer. — Die man is een monster! riep mevrouw De Précourt uit, terwijl zij half onmachtig op een stoel neerzonk. Zij snikte. De pogingen, welke zij had gedaan om zich zelve te beheerschen, en haar'toon, die elk oogenblik dreigde los te barsten, te bedwingen, hadden haar vernietigd. Zij verborg haar gezicht in hare handen, en snikken ontsnapten hare beklemde borst. In het vertrek, door 't welk mijnheer De Borsenne moest gaan uit de kamer van mevrouw DePrécourt komend,scheen een huisbediende in het donker te slapen. Maar zijn oogen en ooren waren open. Zoodra hij mijnheer De Borsenne ontwaarde, richtte hij zich op, ontstak een waskaars en opende de deur. Mijnheer De Borsenne volgde hem, en beiden verdwenen in een gang. Toen mevrouw De Précourt zich langzamerhand hersteld voelde van hare pijnlijke aandoeningen, riep zijMariette. — Is er iemand gekomen ? vroeg zij. — Niemand mevrouw; maar de jongejuffrouw is thuis gekomen. De barones wierp een blik op de pendule,de wijzers wezen kwart over negenen aan. — Nu al! fluisterde zij voor zich. En luid hernam zij: — Is mijnheer reeds in zijn kamer ? — Mijnheer de baron is nog niet thuis, antwoordde de kamenier. — Hoe! hernam mevrouw De Précourt ten hoogste verwonderd, is mijne dochter alleen thuis gekomen ? — Ja, mevrouw. — Wat beteekent dat? bromde de barones nadenkend. Is het lang geleden, Mariette, dat de jonge juffrouw thuis is gekomen? —Slechts eenige oogenblikken,me vrouw. — Goed, Mariette, dank; ge kunt gaan! Terwijl de kamenier zich verwijderde, trad mejuffrouw De Précourt door een andere deur bij hare moeder binnen. [ De deur diende tot gemeenschap tusschen de kamer der barones en die harer dochter; zij waren overigens door een klein kamertje gescheiden. Haastig naderde de jonge dame hare moeder, nam hare beide handen in de hare en drukte haar een kus op het voorhoofd. — Hoe bevindt ge u van avond, lieve moeder? vroeg zij, — Beter, veel beter, antwoordde de barones ongerust, en hare dochter in de oogen ziende, alsof zij hare gedachte wilde lezen. — O, dan ben ik tevreden, hernam het meisje schier vroolijk. Zij nam een voetbankje, waarop zij zich neerzette, de armen op de knieën harer moeder leunend. — Jeanne, hernam mevrouwDePrécourt, hoe vroeg zijt ge thuis gekomen! — 't Is waar. Maar weet ge, lieve moeder, voer zij voort met een allerbekoorlijkste stem, ik was ongeduldig om weer thuis bij u te zijn. — Mijn lieve kind! zei de barones terwijl zij hare vingers liet glijden door de zwarte haarlokken, die langs den hals van haar dochter golfden. — Daarbij, voer Jeanne voort, was mevrouw Lambert een weinig ongesteld. Zij denkt te veel aan haar zoon, dat zal haar ziek maken. — En gij, denkt gij niet aan hem ? Het meisje bloosde. — Ja, lieve moeder, antwoordde zij; maar ik versta reden. Mevrouw De Précourt had een blik, die zich in het oneindige scheen te verliezen. Na eenig zwijgen vroeg zij. — Jeanne, zijt gij reeds lang thuis ? — O neen, lieve moeder. Ik kom zooeven uit mijne kamer, waar ik mijn hoed heb afgezet. — Zijt ge alleen van mevrouw Lambert tehuis gekomen? — Bij avond zou ik bevreesd zijn. Mijn vader en mijnheer Lambert hebben mij tot hier aan de huisdeur begelijd. En daar het nog vroeg is, geloof ik, dat papa mijnheer Lambert heeft vergezeld, die iemand in de straat Villedi te spreken had. Mevrouw De Précourt loosde een verlichtenden zucht. Haar vrees was verdwenen. Hare dochter had haar de waarheid gezegd: zij verzweeg haar niets. Zij zag zulks aan haar glimlach en in haar, als haar hart, heldere en zuivere oogen. Zij dwong haar op te staan, nam haar op haar knieën en hield haar lang aan haar borst gedrukt. — Zoo hieldt ge mij dikwerf, toen ik nog klein was, zei Jeanne. Hoe goed is't mij in uwe armen! Ik zou er altoos in willen blijven. Die woorden werden met een vloed van kussen gevolgd. Mijnheer De Borsenne was genoeg bekend met de aangelegenheden van mijnheer De Précourt om onbeschaamd en onbeschroomd, van door de barones gelogenstraft te worden, te zeggen, dat het niet uit hebzucht was, waarom hij Jeanne wilde huwen. Toch kon voor dien van alles verzadigden, en schier verarmden man alleen dat geval zijn besluiten voorschrijven, 't Was inderdaad ter wille van het geld en verlokt door het vooruitzicht van een nieuw vermogen, dat hij handelde. Mijnheer De Précourt gaf niet meer dan driemaal honderd duizend francs als bruidschat aan zijne dochter; maar wat de baron aan niemand had kunnen vertrouwen, wijl hij er niets van wist, was, dat op een niet ver meer verwijderd tijdstip, Jeanne meer dan twee milloen moest erven. Mijnheer De Borsenne was beter onderricht. Niet alleen keade hij het bedrag, maar hij had het testament gezien, en had de eigendommen en de waarde der roerende goederen kunnen aangeven, waaruit de erfenis bestond. Dat testament bestond sedert vier jaren; het was aan een notatis van Fréjus door den heer Fontange op diens sterfbed gedicteerd. Jeanne had tot peet en meter mijnheer en mevrouw Fontange gehad, die de eenige bloedverwanten harer moeder waren. Zij was reeds groot, toen mijnheer Fontange gedwongen was om gezondheidsredenen de zaken te verlaten. De Parijsche lucht was hem nadeelig en hij vestigdezich te Fréjus,zijn geboorteplaats, waar hij een prachtig huis had laten bouwen en een landgoed gekocht van meer dan honderd hectaren. Mevrouw Fontange volgde hem, we zullen niet zeggen met pleizier, maar zonder tegenzinjzekerlijk kostte het haarwat, Parijs te verlaten en hare salons, waarvan zij voortdurend de vreugd en waar zij zoo vaak en zoo lang gevierd was geweest, als een koningin der mode. Maar zij was niet meer de schitterende ster, wier glans men bewonderd had. Jeugdige vrouwen, die zij als kleine kinderen had gekend, kwamen als nieuwe sterren te voorschijn, en langzamerhand bevond zich verlaten, geëclipseerd. Dit was haar doen beprijpen, ofschoon wel wat wreed, dat zij oud was geworden, en haar tijd ten einde was. Zij was verstandig genoeg het zich niet zeer aan te trekken en niet te klagen. Om zich te troosten, bleef haar met een aanzienlijk vermogen, de immer oprechte en toegewijde genegenheid van haar eohthenoot over. (Wordt vervolgdj --- Feuilleton. DE GESLUIERDE DAME. 16) (Vervolg.) — Volstrekt niet. Van mijn weg heb ik slechts een hinderpaal willen verwijderen. De mededinging van mijnheer Lambert was mij lastig. Waarom zou ik mij dien jongeling tot vijand hebben gemaakt ? Hij heeft zich overigens niet te beklagen; hij is nu reeds luitenant ter zee, binnen vier of vijf jaren zal hij kapitein zijn. Zoo hij niet tevreden was, zou hij een lastige knaap wezen. Terwijl ik den minister over mijnheer Lambert sprak, was ik bezield met de grootste belangstelling, welke ik voor mejuffrouw koester. Ikbegreep, dat het een armzalig leven was, dat van een jeugdige vrouw, wier echtgenoot bestendig op zee is, en wier geluk steeds ! bedreigd wordt door een storm of de punt , van een blinde klip. Maar ik kom terug op het onderwerp, dat ons bezig houdt, dat is, de oorzaak van mijn bezoek. Zooals ik de eer heb u te zeggen, ik wil de ' echtgenoot van mejuffrouw De Précourt worden. '•u — Ik heb u reeds geantwoord: Nooit! " — Ik heb gezegd, dat ik wilde, hernam hij op bevelenden toon, en wat ik wil} erlang ik immer. — Ik verwijs u naar het antwoord, dat mijne dochter u zal geven, zei de barones op spottenden toon. — Spreken wij voorshadns niet over mejuffrouw Jeanne, die ik ten zeerste acht en bemin. — O! riep de barones van haar stoel opspringend. — Ja. die ik bemin, mevrow, voer mijnheer De Borsenne voort. Ge weet beter dan iemand, welk een bekoring zij om zich heen verspreidt, en hoe zeer zij de genegenheid verdient, welke zij inboezemt. — Het is dus uitliefde, hernam de spottende barones, dat ge aanzoek om mijne dochter doet? — Ja, mevrouw. — Ge liegt! riep zij uit, hem in de oogen ziende. Hij geraakte niet in verwarring, en antwoordde stout: — Welk ander gevoel zou mij kunnen aansporen ? De bruidschat uwer dochter zal hoogstens driemaal honderd duizend francs zijn; niet voor zulk een bagatel zou ik van mijne vrijheid en mijne gewoonten van ongehuwd man afstand doen. Eene wezenlijke en zeer oprechte liefde moet dus in mij ontstaan zijn, om mij te doen besluiten mijn leven te veranderen. De barones schudde het hoofd. Zij was in 't geheel niet overtuigd. — Welk heimelijk doel vervolgt hij toch? dacht zij, en welke rol zou hij mijn dochder willen doen spelen in deze nieuwe intrige ? Meer en meer mistrouwend, besloot zij, hoe ook, bedaard te blijven, en verzamelde al haar kracht, om verdedigenderwijs te werk te gaan. — Ik kan mejuffrouw De Précourt niet huwen zonder toestemming harer ouders. — En de hare, voegde de barones er aantoe. — Ik houd mij eerst bezig met de anderen. —De eerste, welke verkregen moet worden, is die van mijn dochter, mijnheer. — Dat is uwe meening, niet de mijne. Gemakkelijk zal ik de toestemming van mijnheer De Précourt verkrijgen. — Mijnheer De Précourt zal u antwoorden, mijnheer, dat hij zijne dochter vrij in hare keuze laat. — Hij zal mij antwoorden, zooals hij het betamelijk vindt. Maar om tot de verwezenlijking van mijn dierbaarsten wensch te komen, behoef ik een machtige hulp, een toegenegen vriend, die een weinig mijne zaak bepleit. Dien kostbaren bondgenoot heb ik gevonden: gij zijthet,mevrouw ! — O, dat gaat te ver! riep mevrovw Da Précourt uit, terwijl zij oprees. Mijnheer, voer zij voort, pogende haar toorn te bedwingen;'tis reedseenuur,datik uwed waze woorden aanhoor met een geduld, 't welk mij verwondert behouden te hebben. Het is laat, ik heb rust noodig, ge kunt u verwijderen, en luister goed: Nooit, zoolang ik leef,zult ge mijn dochter huwen! Mocht Jeanne u beminen, hoort ge, ik zou haar verbieden u te huwen! Ga,mijnheer,ga; ge kunt uitgaan, zooals ge verkiest, langs de groote of de kleine trap, 't is mij onverschillig. Mijnheer De Borsenne verroerde zich niet, een leelijke glimlach verwrong zijne lippen. — Ge hebt groot ongelijk, u boos te maken, zeide hij, immer glimlachend; dat zal den toestand niet veranderen. Ongeduldig stampvoette de barones. — Lieve barones, hernam hij onbeschaamd, ons kort onderhoud is niet ten einde; wij komen juist aan het belangrijkste oogenblik. Kom, ga zitten, en laat ons als oude vrienden keuvelen, 't Is onmogelijk, dat Adèle geheel en al Alphonse vergeten heeft. Deze oproeping van het verleden deed plotseling in het midden van het salon het akelig spook der slechte dagen en slapelooze nachten verrijzen. De onververzoenlijke kweller richtte zich afgrijselijk en vol bedreigingen voor mevrouw De Précourt op. Vreeselijk verbleekte zij, en twee weerlichten schoten uit hare oogen. — De laaghartige! prevelde zij buiten zich zelve. Mijnheer De Borsenne verloor geen harer bewegingen uit het oog. Hij gevoelde een onuitsprekelijk genot, haar bevend en doodsbleek van schrik onder zijn blik te zien. — Ik bezit nog immer de brieven, welke mejuffrouw V aludier mij heeft geschreven, zeide hij, ik heb ze bewaard, als een kostbaren schat; ik herlas ze nog heden morgen ; hoeveel bekoorlijke dingen bevatten zij! Ik ben ten zeerste gehecht aan die brieven, die mij zulke zoete herinneringen in 't geheugen terugroepen; evenwel heb ik besloten ze aan Adèle Valudier terug te geven op den dag van mijn huwelijk met de dochter van mevrouwDe Précourt. De barones loosde een doffen zucht en zonk als overstelpt in haar armstoel. — Ziedaar, mevrouw, voer hij voort, wat ik u wilde doen weten. — Ge veronderstelt mij dus zeer ellendig, en even eerloos als gij, om te kunnen gelooven, dat ik dezen schandelijken handel zou aannemen ? Ik waande allerlei lijden te kennen, maar neen! ik moest nog de smart gevoelen dezer nieuwe en grove beleediging. Ik ben een ongelukkige vrouw, mijnheer, wier leven gij vergiftigd hebt, maar hoe gebroken en gekwetst ik: ook ben, er blijft mij nog genoeg kracht over, om mijne dochter te verdedigen en van haar allen smaad en schande te verwijderen. — Wees op uwe hoede, antwoordde hij hard, ik ben gewoon nooit voor hinderpalen terug te deinzen. Zoo ik ze op mijn weg ontmoet, werp ik ze om. Geloof mij mevrouw, verzet u niet tegen mijn plannen. Niets kan mij verhinderen mijn doel te bereiken. — O! bedreigingen, riep zij op een toon van de hoogste verachting; ge gelooft dan mij bevreesd te maken ? Ik vrees u niet, mijnheer. Ja, ik zal mij tuschenu en mijne dochter plaatsen, en ik zweer u, dat gij in mij een beletsel zult vinden, dat u zal verhinderen voort te gaan. — Daag mij niet uit, antwoordde hij met vertoornde stem; ik heb u gezegd* voor niets deins ikterug.De brieven waarvan ik zooeven sprak, en die zonderlinge dingen kunnen openbaren, die brieven onder de oogen van uw echtgenoot gelegd, zelfs onder de oogen van uw dochter, zouden den man wreken, dien gij tegengewerkt had. — Ge zijt een ellendeling! riep met doffe stem mevrouw De Précourt hem toe. — Ik zweer, ik zou het doen. — Ik betwijfel het niet; ge zijt bekwaam tot alle midaden, tot alle laagheden. Wel nu! zelfs deze bedreiging, de vreeselijkste, welke ge mij kondtdoen, verschrikt mij niet. Om mijne dochter tegen u te verdedigen, teneinde haar te redden, zou ik mij aan de voeten van mijnheer De Précourt werpen, dien ik bedrogen heb, en hem geheel mijne schuld bekennen, die uwe misdaad en mijne schande is. Hij zou mij verstooten, mij vloeken, mij met zijne verachting overladen — hij zou mij misschien dooden. — Maar hij zou weten, wie ge zijt, en u kennen — of hij zou, daar ben ik zeker van, u uit zijn huis jagen, en mijne dochter, mijne dochter zou niets meer van u te vreezen hebben. --- Burgerlijke Stand. BEVALLEN: M. J. Haas, geb. Ivranenbnrg, Z. — J. J. v. Ravens, geb. De Bruijn, D. — A. Geneuglijk,geb. v. Dien, D. — N. v. Winkelhof, geb. Weggeman, Z. — L. Hofstede, geb. v. Trommel, Z. — N. Verhoeven, geb. v. der Pluijm, Z. — M. M. v. Duijn, geb. Bechier, Z. — N. M. Fontijn, geb. "VVols, Z. — S. J. De Bruijn, geb. Haslinghuis, D. — D. Vermeulen, geb. Zuidmeer, D. — C. De Man, geb. Rook, Z. — C. v. Beijnen, geb.Barendregt, Z. — J. M. v. Dijk, geb. Schrader, D. — J. Heijblom, geb. Keijzer, Z. — Ch. A. C. Haalebos, geb. v. Batenburg, Z. — M. v, Striien, geb. Verhagen, Z. Klein drukwerk wordt geleverd terdrukkerij van het Nieuwsblad, naar den geest des tijds, net en goedkoop. OVERLEDEN: E. C. v. den Broek, vr. v. B. Wijnen, 36 j. — A. J. v. Deijk, jd. 15 m. — O. M. M. v. Dongen, 'jd. 5 j. — M. C. v. der Wilde, jd. 2 j. — G. G. M. Haazer, jm. 2 j. — A. P. v. den Elshout, jd. 10 m. — K. Schaap, jm. 7 m. — J. v. Baarle, wed. J. Rens, 80 j. — F. M. Noels, jd. lm. — H. Meijer, jm. sj. — L. J. A. M. v. Rheenen, jm. 1 m. — A. Hoogendoorn, wed. J. Burggraaf, 75 j. — A. H. Kamerbeek, jd. 12 j. — R. T. Rosenstok, wedn. H. Scheller, 71 j.—W.Rieborn, jd. 80 j. —• M. J. Graus, jd. 1 m. Rouwbrieven en Rouwkaarten worden Bedrukt ter drukkerij vanhet Nieuwsblad. Op verlangen mede geadresseerd, bezorgd en gepost. --- Waterstand en Weerbericht. Rotterdam 26 April 1e getij 8.15 2e getij 8.39 's middags 12 uur. 24 April 25 April Barometer bij 0° Celsius 753/1 mM. 742.2 mM. Thermom. in de schad. 9.5°C.49°F. 7.4°C.45°F. Minim. temp. 's nachts 6°C.43°F. 7°C.45°F. Maxim. temp. vor. dag 11.3°C.52°F. 10.4°C.51°F. Windrichting en kracht Z.Z.O. 2 Stil Bewolking der lucht Betrokken Regen --- Buslichtingen aan het Postkantoor. Zaterdag 26 April. Parijs . . 5.10'5m., 8.50'5m.,'1.50'5n.m., 6.so'sav. Berlijn . 5.40'5m., 9.30'5m., 10.—- 'sm., 2.27 'sav. 4.30 'sav., 6.55 'sav., 9.20 'sav. Londen . 5.10'5m., 8.50'5m., I.lo'sav., 6.so'sav. Ncderlandsch Oost-Indië 10.40'sav. (25 April) N.-Amerika, Mexico 6.so'sav --- Vermakelijkheden, Vergaderingen, enz. Vrijdag 25 April. Schouwburg, Aert Van Nesstraat. »De Eer," 7'/2 uur. Nieuwe Rotterdamschc Schouwburg, Coolsingel. s>De vurige kamer," Th uur. Rotte's Mannenkoor. Concert. Doelezaal, 8 uur. Place des Pays-Bas. Specialiteiten-voorstelling, 8 uur. --- Stads-Editie. Gisteravond .7 Va uur heeft een ketelmaker van de machinefabriek »Delftshaven" aan de Voorhaven, alhier, bij het verplaatsen van platen ijzer op het terrein van de fabriek,bij ongeluk een der platen tegen het rechterbeen gekregen, waardoor hij aan dat lichaamsdeel eene ontvelling bekwam, volgens dr. De Bruijn, die hem onderzocht heeft, niet levensgevaarlijk, doch van dien aaid, dat hij eenige dagen rust zal moeten nemen. De Staatscourant van heden bevat de Koninklijk goedgekeurde statuten der Christelijke werklieden-vereeniging aJohannes" te Kraiingen. Het doel dezer vereeniging is in de kracht des Heeren de belangen der werklieden te bevorderen. De uit de pastorie der R. K. kerk aan de Van Oldenbameveldstraat ontvreemde goederen zijn de volgende : 2 tafellakens van wit geblokt linnen, halfsleten, in één tafellaken een kleine scheur, beide met rood katoen gemerkt p. p. s. c. 12 a 14 servetten van wit gebloemd en geblokt damast, vier a vijf zijn grooter dan de rest, gebruikt, met rood katoen gemerkt p. p. s. c.; 7 werkslooven van blauw linnen, voorzien van borststukken, waaraan banden van hetzelfde goed, twee dezer slooven nieuw, de overige gedragen, sommige gemerkt met rood katoen H. T. en sommige 2*l ; 2 witlakensche habijten, zijnde bovenkieederen gedragen door geestelijken, voorzien van wijde mouwen van buitengewone lengte en drie wit beenen knoopen op de borst één gemerkt met rood katoen I. H., de andere 12; I kiip met schapulies, zijnde een kleedingstuk, dat gedragen wordt over het habijt, de kap van wit laken en gemerkt I. H.; 13 handdoeken van g blokt wit linnen, voorzien van 2 lussen, gemerkt p. p. s. c.; II kussensloopen van effen wit linnen, voorzien van banden, gemerkt p. p. s. c.; eenige paren zeer lange sokken, sommige van witte wol, andere van zwart sajet, voorzien van verschillende merken, waaronder 12 p p en 20; — 1 paar wit linnen boorden, recht van vorm, ongeveer 2 vingers breed, in het midden een ovaalvormige holte; —• 1 paar heerenbottines, vervaal'-.' digd van kalfsleder uit één stuk, ter weerszijden elastiek, met gewone hakken, zonder knoopen, halfsleten. De commissaris van politie in de 4e afd. te Rotterdam verzoekt opsporing en bericht. Heden werd door het bestuur van den polder » Kralingen" aanbe teed : de herstelling van het gebouw van het stoomgemaal van dien polder. Er waren 6 biljetten ingekomen: W. J. Van Dcrdt voor f 2975, W. Tieleinan voor f 2994, D. Tiechelman voor f 3847.95, J. Bekenkamp voor i' 2563, A. Van Staveren voor f 2649 en T. Van Linschoten voor f 3259. allen te Kralingen. Minste inschrijver alzoo J. Bekenkamp voor f 2563. Gisteren sprong een man van ongeveer 00 jaren in het water aan den Boezem, alhier, klaarblijkelijk om zich van het leven te benemen. De politie slaagde er in den drenkeling nog behouden op het droge te brengen. Gisteravond passeerde een vrouw, die twee emmers heet water droeg, de brug aan de Warmoezierslaan, te Kralingen. Door het slijk der straat gleed zij uit, met het ongelukkig gevolg, dat zij den kokenden inhoud over het lichaam kreeg en zich op verschillende plaatsen deerlijk bezeerde. Gisteravond heeft een man, werkzaam op het ss. «Industrie", liggende te Ffeijenoord, het ongeluk gehad in het ruim te vallen. Zwaar inwendig gekneusd werd hij naar het ziekenhuis vervoerd. Aan C. Van der He ij den is vergunning verleend voor het bergen van 15 vaten pet! oleum in het pand aan de Noordmolenstraat no. 69. Met machtiging des Konings is de h er A. Pereira Lima, consul-generaal van Brazilië alhier, voorloopig als sconsui de fait" tot het uitoefenen zijner functiën toegelaten. De Sc houten laan aan den Oostzeedijk ondergaat een groote verandering. Men wil ook die laan in een flinke straat veranderen; reeds is de sloot gedempt en verschillende huizen zijn reeds weggebroken. Eenige bouwondernemers hebben het plan opgevat, om aldaar net ingerichte heerenhuizen te bouwen van niet te grooten omvang. Gisteravond circa 9 uur ontstond een binnenbrand in een broodbakkerijg elegen aan de Goudsche straat No, 21, door dat eenige brandende spaanders in den hoop krullen vielen en deze daar- door vlamvatten. Door werking van spuit 15 is de brand gebluscht, de spuiten 12,14, 11, 10 en 26, die ook aanwezig waren, behoefden geen water te geven. Alarm is niet gemaakt. Alles was verzekerd, de schade is gering. Hedenmorgen vervoerde een sleeperswagen op den Schiedamschen dijk2s flesschen, gevuld met zoutzuur, toen door het stooten van den wagen er een brak. De vloeibare massa liet zooveel damp na, dat men geloofde, dat er brand in de buurt was. Het personeel van de brandweer was spoedig aanwezig, doch al was er geen brand te blusschen, toch kreeg het, zoowel als de andere omstanders, een odeurtje in den neus van dat vocht, dat zeker bij parfumerie-handelaars niet voorhanden zal zijn. Het gerucht, dat een werkbaas in de Delftschestraat een schot gelost zou hebben, is, naar wij met zekerheid vernemen, uit de lucht gegrepen. Met ingang van 30 dezer is d e rij ksveldwachter 2e klasse W. Van Hoevelaken, eervol ontslagen. Dejaarlijksche algemeene vergadering der Rotterdamsche Diergaarde had gisteravond in het Sociëteitsgebouw plaats, onder voorzitterschap van den heer C. 11. Van Dam, die bij de opening der vergadering verklaarde, dat het hem aangenaam was te kunnen mededeelen, dat het jaar 1889 een alleszins gunstig jaar voor de Diergaarde is geweest. Vervolgens herdacht hij met leedwezen den heer F. M. A. Huijgen, een der ijverigste bestuursleden, die in het algeloopen jaar door den dood het bestuur is ontvallen. Thans werd het woord gegeven aan den secretaris, tot het uitbrengen van het verslag over den toestand der instelling' over het atgeloopen jaar, waaraan wij het volgende ontleenen: Het ledental bedroeg uit. December 1838 5249 leden. Hier van vielen op 1 Januari 1889 afdoor overlijden, bedanken, enz. 194 gewone leden, 31 donatrices, 39 buitenleden, 1 buitendonatrice, 23 houders van persoonlijke toegangkaarten boven den leeftijd van 30 jaar, 123 houdeis van idem beneden den leeftijd van 30 jaar, 4 houdsters van persoonlijke toegangkaarten, 102 zonen van leden, 6 eereleden, 5 leden van verdiensten en werden in 't begin van 't jaar wegenswanbetaling geschrapt 4 gewone leden en 1 buitenlid, terwijl in den loop van 'tjaar werden aangewonnen te zamen 452 leden, zoodat het getal leden op ult°. December 1889 bestond uit: 3180 gewone leden, waarvan 433 aandeelhouders, 404 donatrices, waarvan 92 aandeelhoudsters ; 305 buitenleden, waarvan 11 aandeelhouders ; 6 buitendonatrices, waarvan 1 aandeelhoudster, 169 houd e.'s van persoonlijke toegangkaarten boven den leeltijd van 30 jaar, 515 idem beneden de 30 jaar, '25 houdsters van persoonlijke toegangkaarten, 343 zonen van leden, 148 eere-leden, 73 leden van verdiensten, te zamen 5168 leden, zijnde een vermindering van 81 leden, een terugslag van de groote vermeerdering van leden bij gelegenheid van het feest van het 30-jarig bestaan. Het vreemdelingen-bezoek was zeer voldoende ; de Diergaarde werd bezocht door 27117 vreemdelingen en stadgenooten op de dagen voor hen gedurende de Kermis opengesteld, met 5390 kinderen en door 18396 personen uit den handwerkstand, alsmede door 1244 vreemdelingen bij gelegenheid der zoinerconcerten, te zamen 52147 personen; tegen 48731 personen in 1888, dus door 3416 personen meer. Hierbij zijn de entrée's op den feestdag in 1888 ontvangen, buiten rekening gelaten. Daarenboven werden in •1889 genomen 99 maandkaarten voor heeren, 337 voor dames en minderjarigen en 86 voor kinderen, te zamen 522, tegen 543 in 1888 en 1382 introductiebiljetten voor logées, tegen 1304 in 1888, alsmede 166 bewijzen tot toegang aan den ingang Kruiskade bij gelegenheid der avond-concerten, tegen 168 in 1888. Evenals ten vorigen jare werden de leerlingen der armenscholen van deze gemeente en van Kralingen met uitzondering der laagste klassen uitgenoodigd de Diergaarde kosteloos te komen bezoeken ; 11344 kinderen werden onder- opzicht hunner onderwijzers en onderwijzeressen toegelaten. Ook de verpleegden der verschillende armen en weeshuizen werden uitgenoodigd, gedurende een 3-tal dagen de Diergaarde te bezoeken. Het aantal dieren bedroeg op uit. December 1889 : 268 zoogdieren, 1560 vogels en 58 kruipende dieren; te zamen 1886, vertegenwoordigende een waarde van f 56,000. De bloemperken hebben dit jaar weder door fraaien aanleg en prachtigen bloemendos uitgemunt. Vele kasplanten nemen zoozeer in omvang toe, dat er moest worden besloten, de koepelafdeeling in het groote plantenhuis uitsluitend voor groote palmen en varens in te richten. Dientengevolge moest de verwarming op geheel andere wijze worden ingericht. Dit heeft in den winter de beste resultaten opgeleverd en is dus volkomen geslaagd, terwijl de kolossale planten, nu vrij staande, een grootsch geheel voimen. De plaatsing in de paimenkast onderging ook eene belangrijke wijziging', en de daarin gehuisveste planten komen nu beter tot haar recht. Verschillende herstellingen zijn gedaan, waaronder het leggen van een nieuw plafond in de dameszaal, tot de voornaamste behoort. Het Rotterdamsch Harmonie-orkest, kapelmeester Carl Muller Berghaus, gaf in de Diergaarde 24 avond- en 2 middagconcerten. Deze concerten vonden niet den onverdeelden bijval, waarin onze Rotterdamsche toonkunstenaars zich vroeger mochten verheugen. Door verandering van kapelmeester en versterking van sommige instrumenten hoopt de directie m 1890 aan alle billijke eischen te kunnen voldoen. Het is het bestuur aangenaam te kunnen mededeelen, dat de pachter der buffetten met den nieesten ijver zijn betiekking volgens de bepalingen van het pachtcontract vervult. Na rijp beraad heeft het bestuur besloten het kapitaal a f 14,000, bijeengebracht tot vorming van een pensioenfonds, eenvoudig in solide fondsen te beleggen; bij de inteiest daarvan jaarlijks een zeker bedrag uit de Exploitatie der Diergaarde te voegen, en uit dit uitkeeringsfonds, dat ook door de eventueel in te komen jaarlijksche bijdragen van heeren leden en dames-donatrices wordt versterkt, zoowel ziekengeld ais ondersteuning aan de mindere beambten en wenslieden uit te reiken. Sedert Augustus is deze regeling in werking en voldoet aanvankelijk aan de verwachting. Ten slotte wordt in 't verslag hulde gebracht aan den Directeur, die met nauwgezetheid en grooten ijver, bijgestaan door de hoofdambtenaren en het overige personeel, ook weder gedurende het afgeloopen jaar met volle toewijding het beheer over de schoone Inrichting heelt gevoerd. Uit de rekening en verantwoording over het beheer der geldmiddelen blijkt, dat de ontvangsten hebben bedragen f 142,897,34 en de uitgaven f' 140,983,08, zoodat beschikbaar is tot uitloting van 15 gedeelten ad f'l2s van aandeelen in de rentelooze oprichtings-leening, te zamen f 1875 en het overschot ad i' 39,26 'jij l.yt reservefonds kan worden gevoegd. De balans sluit in debet en credit tot een bedrag van f 880,840,02. Voor het pensioenfonds ten behoeve van den gewezen portier J. v. Stroom, dat wegens overeenkomst afzonderlijk moet worden beheerd, is ingekomen aan bijdragen- f 256 en aan rente f6O, te zamen f 316. Hiervan is aan hem uitbetaald f 260. Op uit. December bestond dat fonds uit f 1500 in effecten en uit een saldo in kas van f' 148.06. Voor het onder&teunings- en pensioenfonds ten behoeve der mindere ambtenaren en der werklieden werd ontvangen aan giften f 175, aan rente f 540.17 en aan bijdrage der Vereeniging f 600; terwijl er werd uitgegeven aan ziekengeld en pensioen f"136.ó0 en aan onkosten f 47.50. zoodat het fonds op de balans voorkomt met f 13,817.50 en het uitkeeringsfonds met f 768.89, te zamen f 14,586.39; waartegen in elfecten aanwezig is f 13,885 en in kasgeld f 701.39. Beide verslagen we den voor kennisgeving aangenomen, waarna dooi' den heer Van Loon, namens de commissie tot het nazien der rekening over'lBB9 en de begrooting voor 1890, een gunstig rapport werd uitgebracht. Als leden van het bestuur waren aan de beurt van aftreding de heeren ïvl. Breukehnan, C. G. Havelaar, J. J. Havelaar en H. Veder, die allen herkozen werden, terwijl in de plaats van de heeren F. M. A. Huygen. die] overleden is, mr. D. Vaii Waal, die naar 's-Hage vertrokken is, en F. B. s' Jacob, die bedankt "heeft, benoemd zijn de heeren A. J. Bicker Caarten, M. Reepmaker en C. Van Rossem Cz. Twee aandeelhouders beklaagden zich, dat de Victoriakas door jongelieden te veelvuldig wordt gekozen om te minnekozen, waarin verscheiden andere bezoekers dier kas aanstoot vinden. Om dit te voorkomen, stelde een dier heeren voor, de banken uit die kas te verwijderen. _ De Voorzitter antwoordde, dat in het voorstel om die banken weg te nemen, moeielijk getreden kan worden, daar zij bestemd zijn voor zieken en ouderen van dagen, die er willen uitrusten. Hij beloofde echter, dat het bestuur aan de gemaakte opmerking de gewenschte aandacht zal schenken. Op de vraag van een der aanwezigen, of het niet wenschelijker geweest was voor liet personeel verzekeringen te sluiten bij een der levensverzering-maatschappijen, antwoordde de voorzitter, dat met verschillende maatschappijen is onderhandeld, doch dat 'thet bestuur het voordeeligst is gebleken, zelf het fonds te beleggen. Ten slotte had de uitloting van 15 gedeelten ad f 125 van aandeelon in de oprichtingsleening plaats.Uitgeloot zijn: 418 c, 7c, 574 a, 144 a, 415 c, 305 d, 143 d, 511 b, 273 b, 324 b, 245 c, 415 d. 73b, 447 d, 484 c. ---